FRAPO Dystrybucja Sp. z oo ul. Hurtowa 2 62-510

WIELKOPOLSKI WOJEWÓDZKI INSPEKTOR
INSPEKCJI HANDLOWEJ
Al. Marcinkowskiego 3, 60-967 Poznań
Poznań, dnia
października 2014 r.
Nr akt : D/LE.ŻG.8361.136.2014
ZPO
FRAPO Dystrybucja Sp. z o.o.
ul. Hurtowa 2
62-510 Konin
DECYZJA
Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej
działając na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 oraz ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o
jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 669) oraz art. 104 § 1
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 r., poz.
267),
wymierza
Przedsiębiorcy FRAPO Dystrybucja Sp. z o.o., ul. Hurtowa 2, 62-510 Konin,
NIP: 665-000-32-13;
karę pieniężną w wysokości 650,00 zł (słownie: sześćset pięćdziesiąt złotych)
wynikającą z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów
rolno - spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 669),
z tytułu wprowadzenia do obrotu handlowego w dniu kontroli, tj. w dniu 22 lipca 2014 r.
w markecie POLO MARKET w Rawiczu, ul. Westerplatte 1, 63-900 Rawicz, przedsiębiorca:
FRAPO Dystrybucja Sp. z o.o., ul. Hurtowa 2, 62-510 Konin, artykułów rolno spożywczych nieodpowiadających jakości handlowej określonej w przepisach o jakości
handlowej, tj.:
1
partia 1,068 kg kiełbasy wiejskiej z Jakubowej spiżarni, kiełbasy wieprzowo – wołowej,
wędzonej, parzonej, w cenie: 15,99 zł/kg, producent: Zakłady Mięsne Olewnik BIS
Sp. z o.o., Świerczynek 10a, 09-210 Drobin, wartości: 17,08 zł;
z uwagi na: zastosowanie w nazwie artykułu terminu „wiejska”, co sugeruje domowy sposób
produkcji lub przetwarzania, podczas gdy produkt został wytworzony przy użyciu m.in.:
substancji żelującej E407a, stabilizatorów E451, E508, E450, E452 oraz E331, przeciwutleniaczy
E316 i E315, substancji zagęszczających E417, E415 oraz E407, białka i hydrolizatu sojowego,
wzmacniaczy smaku E621, E631 i E635, aromatów i barwników, maltodekstryny, a także
substancji konserwującej E250, co stanowi naruszenie art. 16 rozporządzenia Parlamentu i
Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 czerwca 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania
prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz
ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 31 z 1.02.2002 r. z p. zm.)
oraz art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 669). Użyta nazwa wprowadzała konsumentów w błąd co do
składu i właściwości środka spożywczego sugerując, iż artykuł został wytworzony w sposób
prosty, domowy i w związku z tym nie zawiera substancji konserwujących oraz
poprawiających wygląd i smak artykułu.
ponadto
z uwagi na: brak w miejscu sprzedaży, na wywieszce lub w miejscu bezpośrednio dostępnym
konsumentom wykazu składników, co stanowi naruszenie § 17 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia
Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie norm znakowania
środków spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 774). Oznakowanie zastosowane w
zakwestionowanych artykułach było niezgodne z wymaganiami określonymi w w/w
rozporządzeniu - brak było elementów wskazujących wykaz składników. Zastosowane
oznakowanie wprowadzało konsumentów w błąd co do składu nabywanego środka
spożywczego, a tym samym w istotny sposób naruszało interesy konsumentów i
uniemożliwiało dokonanie właściwego, zgodnego z oczekiwaniami wyboru.
a także
z uwagi na: uwidocznienie na etykiecie nazwy „Kiełbasa wiejska z Jakubowej spiżarni”,
podczas gdy na opakowaniu producenta podana była nazwa „Kiełbasa z Jakubowej
2
spiżarni”, co stanowi naruszenie art. 16 rozporządzenia Parlamentu i Rady (WE) nr 178/2002
z dnia 28 czerwca 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego,
powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w
zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 31 z 1.02.2002 r. z p. zm.) oraz art. 6 ust. 3 ustawy z
dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz.
669). Zastosowana przez kontrolowanego przedsiębiorcę nazwa artykułu jest niezgodna z
nazwą nadaną przez producenta, co prowadza konsumentów w błąd co do pochodzenia
danego artykułu rolno – spożywczego.
partia 20 szt. a 135 g serka śmietankowego, naturalnego „Twój smak”, w cenie: 1,79 zł/szt.,
producent: PIĄTNICA Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska w Piątnicy, ul. Forteczna 3, 18421 Piątnica, wartości: 35,80 zł;
z uwagi na: uwidocznienie na opakowaniu zwrotu „bez barwników”, podczas gdy w
artykułach tego typu, tj. serach niedojrzewających, bez dodatków smakowych i aromatów
użycie barwników jest zabronione, co stanowi naruszenie art. 16 rozporządzenia Parlamentu
i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 czerwca 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania
prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz
ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 31 z 1.02.2002 r. z p. zm.)
oraz art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 669). Oznakowanie użyte na etykiecie wprowadza
konsumentów w błąd co do metody produkcji, sugerując iż w trakcie procesu produkcyjnego
mogą być stosowane w tego typu produktach barwniki, podczas gdy jest to zabronione.
partia 27 szt. sera smażonego, domowego POLANA, w cenie: 2,99 zł/kg, wyprodukowano
dla: POLOmarket Sp. z o.o. przez CUIAVIA Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska, ul. Nowa
32, 88-100 Inowrocław, wartości: 80,73 zł;
z uwagi na: zastosowanie w nazwie artykułu terminu „domowy”, co sugeruje, iż dany
produkt został wytworzony w domu z zastosowaniem tradycyjnych metod produkcji, bez
substancji dodatkowych, podczas gdy produkt został wytworzony przy użyciu m.in.:
regulatora kwasowości – węglanu sodu, a także barwnika - karotenu, co stanowi naruszenie
art. 16 rozporządzenia Parlamentu i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 czerwca 2002 r.
3
ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd
ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności
(Dz. U. L 31 z 1.02.2002 r. z p. zm.) oraz art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości
handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 669). Użyta nazwa wprowadzała
konsumentów w błąd co do składu i właściwości środka spożywczego sugerując, iż artykuł
został
wytworzony
z
zastosowaniem,
prostych
domowych
metod
produkcji
lub
przetwarzania.
Kontrolowany wprowadził zatem do obrotu artykuły rolno - spożywcze nieodpowiadające
jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej, co skutkuje zastosowaniem
art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz.
669). „Kto wprowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze nieodpowiadające jakości
handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez
producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do
pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana
przez wprowadzenie tych artykułów rolno - spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż
500,00 zł”.
Uzasadnienie
Podczas kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji
Handlowej w Poznaniu Delegaturę w Lesznie, w dniach od 22 do 29 lipca 2014 r. w
markecie POLO MARKET w Rawiczu, ul. Westerplatte 1, 63-900 Rawicz,
przedsiębiorca: FRAPO Dystrybucja Sp. z o.o., ul. Hurtowa 2, 62-510 Konin,
stwierdzono, iż w ofercie handlowej znajdowała się 1 partia nieprawidłowo
oznakowanych wyrobów mięsnych, wartości: 17,08 zł oraz 2 partie nieprawidłowo
oznakowanych przetworów mlecznych, łącznej wartości: 133,61 zł, tj.:
partia 1,068 kg kiełbasy wiejskiej z Jakubowej spiżarni, kiełbasy wieprzowo – wołowej,
wędzonej, parzonej, w cenie: 15,99 zł/kg, producent: Zakłady Mięsne Olewnik BIS
Sp.
z o.o., Świerczynek 10a, 09-210 Drobin, wartości: 17,08 zł;
4
z uwagi na: zastosowanie w nazwie artykułu terminu „wiejska”, co sugeruje domowy sposób
produkcji lub przetwarzania, podczas gdy produkt został wytworzony przy użyciu m.in.:
substancji żelującej E407a, stabilizatorów E451, E508, E450, E452 oraz E331, przeciwutleniaczy
E316 i E315, substancji zagęszczających E417, E415 oraz E407, białka i hydrolizatu sojowego,
wzmacniaczy smaku E621, E631 i E635, aromatów i barwników, maltodekstryny, a także
substancji konserwującej E250, co stanowi naruszenie art. 16 rozporządzenia Parlamentu i
Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 czerwca 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania
prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz
ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 31 z 1.02.2002 r. z p. zm.)
oraz art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 669). Użyta nazwa wprowadzała konsumentów w błąd co do
składu i właściwości środka spożywczego sugerując, iż artykuł został wytworzony w sposób
prosty, domowy i w związku z tym nie zawiera substancji konserwujących oraz
poprawiających wygląd i smak artykułu.
ponadto
z uwagi na: brak w miejscu sprzedaży, na wywieszce lub w miejscu bezpośrednio dostępnym
konsumentom wykazu składników, co stanowi naruszenie § 17 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia
Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie norm znakowania
środków spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 774). Oznakowanie zastosowane w
zakwestionowanych artykułach było niezgodne z wymaganiami określonymi w w/w
rozporządzeniu - brak było elementów wskazujących wykaz składników. Zastosowane
oznakowanie wprowadzało konsumentów w błąd co do składu nabywanego środka
spożywczego, a tym samym w istotny sposób naruszało interesy konsumentów i
uniemożliwiało dokonanie właściwego, zgodnego z oczekiwaniami wyboru.
a także
z uwagi na: uwidocznienie na etykiecie nazwy „Kiełbasa wiejska z Jakubowej spiżarni”,
podczas gdy na opakowaniu producenta podana była nazwa „Kiełbasa z Jakubowej
spiżarni”, co stanowi naruszenie art. 16 rozporządzenia Parlamentu i Rady (WE) nr 178/2002
z dnia 28 czerwca 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego,
powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w
5
zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 31 z 1.02.2002 r. z p. zm.) oraz art. 6 ust. 3 ustawy z
dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz.
669). Zastosowana przez kontrolowanego przedsiębiorcę nazwa artykułu jest niezgodna z
nazwą nadaną przez producenta, co prowadza konsumentów w błąd co do pochodzenia
danego artykułu rolno – spożywczego.
partia 20 szt. a 135 g serka śmietankowego, naturalnego „Twój smak”, w cenie: 1,79 zł/szt.,
producent: PIĄTNICA Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska w Piątnicy, ul. Forteczna 3, 18421 Piątnica, wartości: 35,80 zł;
z uwagi na: uwidocznienie na opakowaniu zwrotu „bez barwników”, podczas gdy w
artykułach tego typu, tj. serach niedojrzewających, bez dodatków smakowych i aromatów
użycie barwników jest zabronione, co stanowi naruszenie art. 16 rozporządzenia Parlamentu
i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 czerwca 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania
prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz
ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 31 z 1.02.2002 r. z p. zm.)
oraz art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 669). Oznakowanie użyte na etykiecie wprowadza
konsumentów w błąd co do metody produkcji, sugerując iż w trakcie procesu produkcyjnego
mogą być stosowane w tego typu produktach barwniki, podczas gdy jest to zabronione.
partia 27 szt. sera smażonego, domowego POLANA, w cenie: 2,99 zł/kg, wyprodukowano
dla: POLOmarket Sp. z o.o. przez CUIAVIA Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska, ul. Nowa
32, 88-100 Inowrocław, wartości: 80,73 zł;
z uwagi na: zastosowanie w nazwie artykułu terminu „domowy”, co sugeruje, iż dany
produkt został wytworzony w domu z zastosowaniem tradycyjnych metod produkcji, bez
substancji dodatkowych, podczas gdy produkt został wytworzony przy użyciu m.in.:
regulatora kwasowości – węglanu sodu, a także barwnika - karotenu, co stanowi naruszenie
art. 16 rozporządzenia Parlamentu i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 czerwca 2002 r.
ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd
ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności
(Dz. U. L 31 z 1.02.2002 r. z p. zm.) oraz art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości
6
handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 669). Użyta nazwa wprowadzała
konsumentów w błąd co do składu i właściwości środka spożywczego sugerując, iż artykuł
został
wytworzony
z
zastosowaniem,
prostych
domowych
metod
produkcji
lub
przetwarzania.
Wobec powyższego należy uznać, że kontrolowany wprowadził do obrotu artykuły rolno
- spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości
handlowej, co skutkuje zastosowaniem art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej
artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. 2014 r., poz. 669). „Kto wprowadza do obrotu artykuły
rolno - spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości
handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega
karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej
lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500,00 zł”.
Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych - jakość
handlowa
to
cechy
artykułu
rolno
-
spożywczego
dotyczące
jego
właściwości
organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii,
produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji,
opakowania,
prezentacji
i
oznakowania,
nieobjęte
wymaganiami
sanitarnymi,
weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi.
Celem prawa żywnościowego jest szeroko rozumiana ochrona interesów konsumentów.
Art. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego
ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa
Żywności i ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z
01.02.2002 r. z p. zm.) precyzuje, że celem tego prawa jest ochrona interesów konsumentów i
umożliwienie im świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością.
Prawo żywnościowe ma przeciwdziałać oszukańczym lub podstępnym praktykom,
fałszowaniu
żywności
oraz
wszelkim
innym
praktykom
mogącym
wprowadzić
konsumentów w błąd.
Zgodnie z art. 17 wyżej cytowanego rozporządzenia odpowiedzialność za naruszenie
prawa żywnościowego ponoszą wszyscy przedsiębiorcy, na każdym etapie produkcji,
7
przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, oraz
zapewniają zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi
dla ich działalności a także zapewniają kontrolowanie przestrzegania tych wymogów.
W kontekście powyższego Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej
uznał, iż zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i
Rady ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego
Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiającego procedury w zakresie
bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z 01.02.2002 r. z p. zm.) podmioty działające na
rynku spożywczym zapewniają na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i
dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub
pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie
przestrzegania tych wymogów. Dotyczy to zatem i ostatniego szczebla - tj. sprzedaży
konsumentom.
W związku z powyższym w dniu 1 września 2014 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor
Inspekcji Handlowej wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia
kary pieniężnej z tytułu wprowadzenia do obrotu produktów niewłaściwej jakości.
W piśmie informującym o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia
kary pieniężnej, kontrolowany został poinformowany o przysługującym mu prawie do
zapoznania się z aktami i prawie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i
materiałów.
Kontrolowany przedsiębiorca nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia.
Zgodnie z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych ustalając
wysokość kary pieniężnej Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej
uwzględnił stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia strony, zakres naruszenia, a także
dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno - spożywczych.
Oceniając stopień szkodliwości społecznej z punktu widzenia rodzaju naruszonych reguł
ostrożności, należy stwierdzić, że jest to wysoki stopień szkodliwości czynu.
8
Wielkopolski
Wojewódzki
Inspektor
Inspekcji
Handlowej
w
przeprowadzonym
postępowaniu uwzględnił wszelkie okoliczności wpływające na stopień szkodliwości czynu,
odnoszące się zarówno do podmiotowej, jak i przedmiotowej strony czynu.
Kontrolowany przedsiębiorca jest profesjonalnym podmiotem zajmującym się m.in. również
sprzedażą artykułów spożywczych. Od przedsiębiorcy należy zatem wymagać stosownej
wiedzy i doświadczenia w zakresie obrotu takimi produktami, a także podejmowania
odpowiednich środków uniemożliwiających przedostawanie się do bezpośredniej sprzedaży
dla konsumentów artykułów rolno - spożywczych niewłaściwej jakości.
Kontrolowany przedsiębiorca dopuścił do sprzedaży artykuły niewłaściwej jakości, czym
pozbawił konsumentów gwarantowanej przepisami prawa informacji o danym artykule
spożywczym.
Stopień zawinienia kontrolowanego należałoby określić jako niedbalstwo.
Oznacza to, iż kontrolowany przedsiębiorca nie przewidywał możliwość popełnienia czynu
zabronionego, choć jako profesjonalista w branży handlu artykułami rolno - spożywczymi
powinien i mógł je przewidzieć.
Przedsiębiorca ma obowiązek stosowania takich procedur, aby nie dopuszczać do
przedostawania się do bezpośredniej sprzedaży dla konsumentów produktów niewłaściwej
jakości.
Od przedsiębiorcy należy oczekiwać, iż z należytą starannością będzie dbał o wprowadzanie
do obrotu z konsumentami artykułów prawidłowej jakości.
Kontrolowany przedsiębiorca powinien zapewnić konsumentom możliwość zaopatrywania
się wyłącznie w produkty odpowiednie jakościowo - prawidłowo oznakowane.
W przypadku zakresu naruszenia należy podnieść, iż naruszone zostały przepisy
rozporządzenia Parlamentu i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 czerwca 2002 r. ustanawiającego
ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa
Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, ustawy z dnia 21
grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych oraz rozporządzenia Ministra
Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie norm znakowania środków
spożywczych, które to nieprawidłowości należało zakwalifikować, jako naruszenie wymagań
9
w zakresie oznakowania, istotne z punktu widzenia interesów konsumentów i regulacji
rynków rolnych.
Biorąc pod uwagę dotychczasową działalność kontrolowanego przedsiębiorcy, należy
zaznaczyć, iż jest to podmiot karany za naruszenia przepisów z zakresu ustawy o jakości
handlowej artykułów rolno - spożywczych.
Przedsiębiorca zalicza się do grupy „pozostałych” przedsiębiorców wg. przepisów
ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2013, poz. 672) oświadczenie z dnia 22 lipca 2014 r.
Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wymierzył zatem karę
wynikającą z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych.
Ponadto,
przy
wydawaniu
decyzji,
obok
uwzględnienia
powyższych
przesłanek
Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnił treść art. 17
rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego ogólne
zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa
Żywności i ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. UE L 31 z
01.02.2002 r. z p. zm.), iż kara powinna być skuteczna oraz odstraszająca, a także wziął pod
uwagę zasadę proporcjonalności, która zakłada, że zastosowany środek musi być właściwy
do osiągnięcia zakładanego celu.
W tym przypadku należało zastosować środek w postaci wymierzenia odpowiedniej
kary pieniężnej w wysokości 650,00 zł (słownie: sześćset pięćdziesiąt złotych).
Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej orzekł zatem jak w
sentencji.
Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych, karę
pieniężną o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa,
przedsiębiorca
jest
zobowiązany
wpłacić
na
konto
bankowe
Wielkopolskiego
Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu, nr konta NBP O/O Poznań
10
nr 96 1010 1469 0032 7422 3100 0000, w nieprzekraczalnym terminie 30 dni od
uprawomocnienia się decyzji, która wtedy staje się jednocześnie decyzją ostateczną.
Kara niezapłacona w terminie staje się zaległością podatkową w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r., poz. 749).
Pouczenie:
1.
2.
Od niniejszej decyzji na podstawie art. 127 § 1 i 2 oraz art. 129 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks
postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 r., poz. 267), przysługuje stronie odwołanie do Prezesa Urzędu Ochrony
Konkurencji i Konsumentów 00-950 Warszawa, Plac Powstańców Warszawy 1 składane na piśmie za pośrednictwem
Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej AL. Marcinkowskiego 3, 60-967 Poznań, w terminie
14 dni od dnia jej doręczenia.
Do należności pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
Ordynacja podatkowa ( Dz. U. 2012 r., poz. 749).
11