Kult Południa

Transkrypt

Kult Południa
Kult Południa
Religia politeistyczna, będąca reliktem cywilizacji WczesnoAjArdzkiej. Wyznawana
jest w AjArd i z pewnymi modyfikacjami na Lenji. Posiada bardzo skomplikowany i
rozbudowany obrządek, w którym palenie oszałamiających kadzideł, składanie ofiar,
chóralne śpiewy i tańce w maskach grają niezwykle ważną rolę. Święta w niej są także
niezwykle liczne i w sumie zajmują czwartą część dni w roku. Jest także obwarowana
wieloma Tabu. Formy, które przybiera mogą wydawać się ludom z Północy
egzotyczne i dziwaczne. Często ma także opinię dość mrocznego i okrutnego kultu, z
uwagi na ofiary z istot żywych, które często składane są w świątyniach (zwykle służą
do tego niewolnicy i jeńcy). Charakteryzuje ją też wiele bóstw o różnych
specjalizacjach: trudno ustalić wśród nich jakąś jednoznaczną hierarchię. Choć często
bóstwa odnoszące się do Elementu Ducha lub Wody pełnią ważną rolę w kulcie.
Także bóstwa żeńskie mają w nim istotne miejsce. Zwykle dane bóstwo, będące
Patronem miasta lub wsi uważane jest za najistotniejsze na danym terenie. Jednak, ci
sami ludzie, gdy przeprowadzą się gdzieś indziej, mogą czcić zupełnie kogoś innego
jako naczelnego Boga Panteonu. Ponieważ nie ma tutaj miejsca na opisywanie
wszystkich bożków, którzy odgrywają jakąś rolę w tym kulcie, przedstawione zostaną
jedynie główne postacie Panteonu.
Domena: Opieka;
Element: Ogień;
Zdolności Magiczne: Władanie Energią;
Umiejętność: Dowodzenie;
Broń: Tarcza;
Czarostwo: Magia Energii;
Bóg-Słońce, w większości ujęć główne bóstwo panteonu. Od niego pochodzi życie i
światło, jego wola podtrzymuje istnienie wszystkich istot – żywych i umarłych. Wedle
wierzeń w nocy przemierza on bowiem krainę zmarłych i ich także obdarza swą łaską.
Jego kult związany jest ściśle z cyklem słonecznym – w dni przesilenia składane są mu
ofiary z serc niewolników i jeńców wojennych. Spala się je w świętym ogniu. Jest
patronem miasta On’Ar, w którym znajduje się jego główna świątynia: wielki budynek
o złoconym dachu, skryty w gaju pomarańczowym. Wśród drzew chodzą pawie i
bogato ustrojone niewolnice – Bóg ma tam bowiem także własny harem. Poświęcone
mu rośliny to laur i cytrusy. Jego kapłani odziewają się zwykle, na pomarańczowo,
noszą ozdoby ze złota i chryzolitu. Ich tarcze mają na sobie wyobrażenie tarczy
solarnej, otoczonej przez osiem promieni.
Aruan na Lenji czczą go jako patrona swej kasty. Jednak ich próby uczynienia go
naczelnym bóstwem na tym terenie nie wszędzie powiodły się i musi on dzielić swą
władzę z Anamą, Niath i Mechit-Urtia.
Błogosławieństwo: Krytyczny sukces przy jednym, wybranym teście S.W.
Domena: Magia;
Element: Duch;
Zdolności Magiczne: Mistrzostwo Wzorców, Zdolności Astralne;
Broń: Obuchowe;
Czarostwo: Księżycowe Uroki;
Bogini ciszy, mądrości i zrozumienia. Nazywana często Wielką. Opiekuje się tymi,
którzy poszukują dawnej wiedzy i pragną zgłębić starożytne sekrety nie w
poszukiwaniu potęgi, lecz mądrości, która jest w nich zawarta. Jest również Panią
Milczenia, uczy przedkładać ciszę ponad słowa i powstrzymanie się od działań, ponad
działanie. Na jej imię składa się przysięgi. Często uważana za towarzyszkę Holisa.
Patronuje miastu Al’Kana, gdzie również znajduje się jej przybytek. Nazywany jest on
Świątynią Trzech Tysięcy Filarów, albowiem stanowi go plac wypełniony tyloma
właśnie kolumnami z marmuru. Wszelako inne jej świątynie zwykle są starannie
ukryte, a ich dużą część stanowią biblioteki. Poświęcone jej są sowy (często
przedstawiana jest z głową sowy lub z jej skrzydłami). Kapłani jej często składają
śluby milczenia, golą głowy, odziewają się w biel i stronią od przemocy. Znani są za
to ze swej wielkiej wiedzy i mądrości.
Kult tej bogini na Lenji kwitnie właściwie tylko wśród Alinur, którzy uznają ją za swą
patronkę. Nie przedstawiają jej jednak graficznie, uważając, iż nie ma ona formy.
Ixari nazywają ją Tariss, lub Matką Mocy i uważają za jedną z postaci Czarnej Matki,
którą czczą jako główną boginię i patronkę ich rasy.
Błogosławieństwo: Krytyczny sukces przy jednym, wybranym teście Int. związanym
z wiedzą.
Domena: Opieka;
Element: Woda;
Zdolności Magiczne: Zdolności Astralne;
Umiejętność: Astrologia;
Broń: Miotane;
Czarostwo: Runy;
Bogini Nocnego Nieba, uważana za Matkę Gwiazd, pocieszycielkę strapionych i
współczującą opiekunkę żywych istot. Często uznawana za towarzyszkę Sati – który
uosabia z kolei okrucieństwo i zniszczenie. Wielu uważa ją także za siostrę Toarais.
Wyobraża się ją jako nagą kobietę o włosach z mroku i ciele pokrytym gwiazdami.
Kult Mechit-Urtia jest niezwykle popularny, w jej imieniu błogosławi się dzieci, które
przychodzą na świat. Patronuje ona miastu Kudan, gdzie znajduje się jej świątynia. Jej
sklepienie jest półokrągłe i wykonane z obsydianu, w którym przemyślnie wycięte
otwory, ukazują nocne niebo i jego konstelacje. W istocie stanowi to rodzaj kalendarza
sakralnego, wskazującego na czas odprawiania ceremonii. Odbywają się one tylko w
nocy. Jako jedna z niewielu bogiń Południa nie wymaga ofiar z ludzi, poświęca się jej
za to kwiaty, wonności i srebro. Jej kapłanki ubierają się w czerń i noszą rozpuszczone
włosy, osłaniają także twarze czarnymi zasłonami, tak by nikt ich nie widział. W nocy
wszelako tańczą nago przed posągiem swej bogini, okryte jedynie dymem kadzideł i
ozdobami z obsydianu.
Kult tej bogini jest rozpowszechniony na Lenji, jest ona tutaj także uważana za
patronkę szklarzy. Obsydiany i inne szkliwo wulkaniczne uważa się za jej dar.
Ixari nazywają ją Mexit-Urti, Matką Nocy i uważają za jedną z postaci Czarnej Matki,
którą czczą jako główną boginię i patronkę ich rasy.
Błogosławieństwo: Krytyczny sukces przy jednym, wybranym teście Inu. związanym
z przeczuciami i intuicją.
Domena: Opieka;
Element: Woda;
Zdolności Magiczne: Zaklinanie Duchów;
Umiejętność: Medycyna Ezoteryczna;
Broń: Maczuga (z kolcami z kłów krokodyla);
Czarostwo: Czary Uprawne;
Władca rzek i jezior w postaci ogromnego krokodyla, który ma łuski z malachitu i
nefrytu, a ślepia z szafirów. Jest bogiem płodności, roślin jadalnych, opiekuje się
uprawami. Jest także związany ze sztuką uzdrawiania, wedle wierzeń ma moc
ożywiania zmarłych. Poświęcone mu są melony i dynie. Uważany jest za niezwykle
łaskawego z natury. Jego świętą rzekę stanowi Zinambi, zaś jego główna świątynia
znajduje się w Amira, którego to miasta jest patronem. Jego kult jest bardzo popularny
w AjArd i wiele wsi, położonych wzdłuż Zinambi lub w Wadżet Al-Nana czci go jako
patrona. Ofiary składa się mu dwa razy do roku – zostają one pożarte przez święte
krokodyle. Jego sanktuaria położone są nad wodą i pełnią często rolę lazaretów. Wiele
osób pielgrzymuje do nich w nadziei uzdrowienia lub otrzymania proroczego snu,
wskazującego na sposób wyleczenia się z choroby. Jego kapłani cieszą się opinią
utalentowanych lekarzy. Noszą zielone szaty, oraz pasy z krokodylej skóry. Często
zasłaniają twarze maskami przypominającymi pysk tego zwierzęcia.
Kult tego boga na Lenji rozpowszechniony jest właściwie jedynie pośród Siwja, którzy
często budują mu kapliczki, w których ofiarują mu miód. Poza tym nie ma on
większych świątyń.
Błogosławieństwo: Krytyczny sukces przy jednym, wybranym teście uzdrawiania.
Domena: Wojna;
Element: Ogień;
Zdolności Magiczne: Mistrzostwo Wzorców (zamiast Władania Energią);
Broń: Bicz;
Straszliwa Pani – Władczyni Lęku, Krwawa Królowa. Towarzyszka Vuchadat i siostra
Sati. Uosabia grozę w różnych jej postaciach, choć jej wyznawcy twierdzą, iż
poznanie tego co nas przeraża, wyzwala świadomość. Przedstawiana jako pokryta
krwią, naga wojowniczka, pijąca krew z ciał wrogów. Jest boginią wojny, która uczy,
jak wykorzystywać moc lęku przeciwko swym przeciwnikom. Czczona jest głownie
przez plemiona z dżungli. Jest także patronką miasta Ualla, które wedle legendy
zawdzięcza jej ocalenie w czasie wojny z korsarzami. Znajduje się tam jej świątynia,
ze stojącym na środku ogromnym posągiem. Ołtarz przed nim zawsze spływa krwią
ofiar a ich krzyki często przerażają przyjezdnych. Bogini lubi, gdy tak się dzieje. Na
dodatek kapłani co trzy miesiące organizują ku jej czci pochód, z jazgotliwą muzyką
(ma ona odstraszać demony). Uroczystość kończy się oczywiście składaniem
krwawych ofiar, oraz wspólną orgią w świątyni. Na jej cześć odprawia się też w
innych miastach długie korowody i tańce z maskami, co ma miejsce zawsze pod
koniec pory deszczowej. Także jej kapłani w czasie walki noszą przerażające maski z
kory i skóry ludzkiej. Często też odurzając się narkotycznymi roślinami wpadają w
straszliwy szał, co wykorzystują w czasie walki lub by otrzymać prorocze wizje.
Kapłanki poświęcone bogini służą w jej świątyniach w charakterze świętych
prostytutek, inicjując młodych mężczyzn w misteria swej religii.
Na Lejni jest ona także Panią Wulkanów i czczona jest jako główna Bogini Panteonu.
Ixari nazywają ją Niass, lub Krwawą Matką i uważają za jedną z postaci Czarnej
Matki, którą czczą jako główną boginię i patronkę ich rasy.
Błogosławieństwo: Krytyczny sukces przy jednym, wybranym teście Zastraszania lub
odporności na strach.
Domena: Magia;
Element: Duch;
Zdolności Magiczne: Zaklinanie Duchów, Zdolności Astralne;
Broń: Włócznia;
Czarostwo: Magia Łowiecka;
Upiorny Łowca – Władca Świata Duchów, przedstawiany jako widmo, z głową
nietoperza i kościaną włócznią w dłoni. Wedle wierzeń wędruje poprzez sny żywych
istot, a te, które wybierze, stają się później szamanami. Kult jego wymaga składania
krwawych ofiar, których kości wykorzystuje się później do wyrobu przedmiotów
rytualnych, zaś włosy pali się jako dodatek do kadzideł. Przestawiany jest często jako
posąg, lub pod postacią ogromnej maski-totemu. Sanktuaria tego boga znajdują się
zwykle z dala od terenów zamieszkałych, w okolicach nawiedzanych przez zmarłych.
Poświęcone mu zwierzęta (prócz nietoperzy) to kojoty i ćmy. Jego kapłani noszą w
czasie ceremonii przerażające maski z ludzkiej skóry i pokrywają swe ciała tatuażami,
które wedle wierzeń dają im władzę nad światem duchów. Moce wielu z nich
przyrównywane są do zdolności najpotężniejszych szamanów.
Kult tego boga jest istotny na Lenji, buduje się mu tam świątynie w postaci sztucznych
grot, które otoczone są przez pola krematoryjne.
Błogosławieństwo: Krytyczny sukces przy jednym, wybranym teście kontaktów z
duchami.
Domena: Wojna;
Element: Ziemia;
Zdolności Magiczne: Zaklinanie Duchów (zamiast władania energią);
Broń: Drzewcowe (włócznia);
Bóg dżungli, związany zarówno z życiem jak i ze śmiercią. Odpowiada za równowagę
sił w przyrodzie i powiada się, iż jest równie okrutny jak ona. Wedle wierzeń objawia
się pod postacią ogromnego jaguara o czerwonym futrze. Poświęcone mu są także
małpy i leśne ptactwo. Wedle wierzeń może obdarzyć kogoś zdolnością zmieniania się
w zwierzę. Jest opiekunem łowców i tropicieli, patronem wielu wiosek w dżungli.
Opiekuje się także miastem A’jak, gdzie znajduje się gigantyczny, prastary baobab –
święte drzewo jego kultu, które – jak wierzą jego wyznawcy – miało zrodzić
wszystkich ludzi. Jego kult jest tajemny i pierwotny, a podania mówią o dzikich
orgiach i kanibalistycznych ucztach, odprawianych w jego imieniu. Jego kapłani noszą
zwykle na sobie skórę jaguara, oraz ozdoby z kłów i szponów dzikich zwierząt.
Kult tego bóstwa jest niezwykle istotny na Lejni – zwłaszcza pośród Amazonek.
Utożsamiają go one z władcą życia.
Błogosławieństwo: Krytyczny sukces przy jednym, wybranym teście Odp. lub Per.
związanych z życiem w dziczy lub truciznami.
Domena: Wojna;
Element: Wiatr;
Zdolności Magiczne: Władanie Energią;
Broń: Łuk;
Bóg wiatrów, odwagi i dzielności. Brat Sati i jego zagorzały wróg. Opiekun ludzi.
Jego oddech ożywia krainy AjArd tchnieniem chłodnego wiatru znad oceanu. Czczą
go przede wszystkim nomadowie z pustyni, jest patronem wielu osad i wsi,
budowanych tam, gdzie gorące wiatry z południa stanowią problem. Jest także
opiekunem męskich inicjacji wśród tych ludów. Nie ma zbyt wielu dużych świątyń,
raczej mniejsze sanktuaria i kaplice. Jedyne jego okazałe sanktuarium znajduje się w
Zigut, którego także jest patronem. Ściany tego przybytku są bogato zdobione
płaskorzeźbami przedstawiającymi mitologiczne walki i zwycięstwa tego Boga.
Znajduje się tam również święta relikwia: którą jest strzała z jego łuku. Raz w roku
składa się mu w ofierze jeńców wojennych, którzy w czasie ceremonii zostają
rytualnie zastrzeleni z łuku. Jego kapłani często wiodą do boju plemiona nomadów.
Poznać można ich po tym, iż zdobią swe ciała piórami sokoła i wydają w walce
przenikliwe okrzyki.
Bóg ten nie jest w ogóle czczony na Lenji.
Błogosławieństwo: Zmienia jeden strzał z broni dystansowej w trafienie krytyczne.
Domena: Magia;
Element: Ziemia;
Zdolności Magiczne: Zaklinanie Duchów, Władanie Energią;
Broń: Krótkie;
Czarostwo: Runy;
Bóstwo w postaci jadowitej stonogi o trzech głowach. Syn Vuchadat. Jest opiekunem i
strażnikiem dusz zmarłych, które przeprowadza przez Bramę Zgonu do Świata Bez
Blasku. Uczy kunsztu balsamowania. Wybranych może nauczyć sztuki Nekromancji
(co jest wyjątkowe, jako że zwykle połączona ona jest z kultem Sil Ciemności). Jego
świątynie znajdują się zwykle na terenie nekropolii. Kapłani zajmują się
przygotowaniem zwłok do pochówku oraz ceremoniami pogrzebowymi. Noszą
dziwaczne, czarne, błyszczące maski przypominające głowę stonogi i porozumiewają
się szeptem.
Kult tego boga jest praktycznie nieznany na Lenji, gdzie zmarłych nie mumifikuje się,
lecz pali na polach krematoryjnych (ich opiekunką jest tam Niatch).
Błogosławieństwo: Krytyczny sukces przy jednym, wybranym teście związanym z
Tanatologią lub truciznami.
Domena: Opieka;
Element: Ziemia;
Zdolności Magiczne: Mistrzostwo Wzorców;
Broń: Krótkie;
Umiejętność: Krycie się;
Czarostwo: Księżycowe Uroki;
Bóg ten, nazywany także Obsydianowym Szczurem (i w tej postaci przedstawiany) nie
jest w ogóle znany w AjArd. Jego kult rozkwita jedynie na Lenji, gdzie uważany jest
za patrona wszystkich skrzywdzonych i niesprawiedliwie potraktowanych. Z drugiej
strony pełni także funkcję strażnika ukrytych tajemnic. Jest też panem ciemności, oraz
osobliwie pojmowanej sprawiedliwości – jako zemsta za doznane krzywdy.
Powszechnie uważa się, że zna on wszystkie tajemnice i występki, które ludzie chcą
ukryć przed nim. Stąd też w wielu sercach budzi on lęk. Bóg ten popularny jest
zwłaszcza wśród biedoty i kasty Siwja. Także wielu złodziei uważa go za swojego
patrona.
Oczywiście jego świętymi zwierzętami są szczury, które często wypełniają tłumnie
świątynie korzystając z darów, składanych bogu. Skrzywdzenie któregoś z nich
uważane jest za ciężkie przestępstwo. Kapłani tego boga noszą na głowach dziwaczne,
szpiczaste kaptury i naszyjniki ze szczurzych kości. Porozumiewają się tylko szeptem.
Błogosławieństwo: Krytyczny sukces przy jednym, wybranym teście związanym z
Per. lub Int. jeśli dotyczy on poznania jakiejś tajemnicy.