Cechy dramatu romantycznego

Pobrano z http://magda.of.pl
Cechy dramatu romantycznego
Przykładem dramatu jest „Kordian" J. Słowackiego. W „Przygotowaniu" duchy kreują
postaci przywódców powstania listopadowego i polityków (Józef Chłopicki, Jan Skrzynecki,
Joachim Lelewel, Jan Krukowiecki). Osoba Pierwsza „Prologu" uwaŜa, iŜ po klęsce powstania,
naród powinien biernie oczekiwać na sprawiedliwość BoŜą i poety-proroka - Polska Mesjaszem
narodów. Druga Osoba jest zwolennikiem poezji tyrtejskiej. Trzecia - poezji dostarczającej mit
narodowej potęgi.
W akcie I jawi się postać 15-letniego Kordiana. Cechuje go wraŜliwość, marzycielstwo,
znudzenie światem. Sługa Grzegorz pragnął wyrwać chłopca z nostalgii - przedstawił bajkę „O
Janku, co psom szył buty", epizody z wojen Napoleona i dzieje Polaków w wyprawie na
Moskwę. Kordian utoŜsamił swe Ŝycie z walką o kraj. Zakochał się nieszczęśliwie w starszej od
siebie Laurze. Próbował popełnić samobójstwo.
W akcie II bohater odbywa podróŜ po Europie - szuka celu Ŝycia. Przekonuje się, Ŝe ludzie
dąŜą do wartości materialnych, istnieje przepaść między poezją, a rzeczywistością. We
Włoszech, obcując z Wiolettą - przestał wierzyć w romantyczną miłość. Podczas audiencji u
Grzegorza VI dowiaduje się o krytyce wystąpień Polaków przeciw carowi. Kordian przeniósł się
w Alpy. Tam na szczycie Mont Blanc odnajduje sens Ŝycia w poświęceniu się dla ojczyzny
wzorem Winkelrieda.
W akcie III odbyła się narada spiskowców - głosowano przeciw zabiciu cara. Kordian
postanowił sam dokonać zamachu. Tocząca się walka wewnętrzna, między Strachem, a
Imaginacją sprawiła, iŜ zemdlony padł przed sypialnią cara. W szpitalu dla obłąkanych dostrzega
naiwność, iŜ śmierć cara przyniesie Polsce wolność. Nie miał programu, który pozwalałby na
przewodzenie narodowi. Kordian został ułaskawiony przez Wielkiego Księcia. Słowacki
krytykuje mesjańskie poglądy Mickiewicza.
Dramat romantyczny cechuje brak jedności miejsca, czasu i akcji (niejednolita,
wielowątkowa, w róŜnych miejscach). Kompozycja jest luźna, fragmentaryczna, istnieją duchy
dopowiadające. Sceny są zbiorowe, drastyczne. Złamana jest zasada decorum - język potoczny,
synkretyzm rodzajowy, elementy patetyczne wraz z komizmem; satyrą, świat realny łączy się z
fantastycznym. Występują elementy wierzeń ludowych. Tematyka zaczerpnięta jest ze
współczesności. Celem dramatu jest wzbudzanie uczuć patriotycznych. Bohater romantyczny
istnieje na tle bohatera zbiorowego – narodu. Jest samotny, indywidualista, skłócony z
otoczeniem, nieszczęśliwie zakochany, walczy o dobro ludzkości.