Dako EnVision+ System-HRP Znakowany polimer

Dako
EnVision+ System-HRP
Znakowany polimer
Przeciwmysi
Kod K4000 115 mL
Kod K4001 110 mL
Przeznaczenie
Do badań diagnostycznych in vitro.
Wskazówki te dotyczą EnVision+ System-HRP firmy Dako.
Produkt ten przeznaczony jest do stosowania z podstawowymi przeciwciałami myszy dostarczanymi przez
uŜytkownika do jakościowego oznaczania antygenów w mikroskopie świetlnym w prawidłowych i
patologicznych tkankach zatopionych w parafinie, tkankach zamroŜonych lub preparatach komórek. MoŜna
uŜywać tkanek preparowanych w róŜnych utrwalaczach, łącznie z etanolem, B-5, płynem Bouina, formaliną
cynkową i obojętnym roztworem buforowanej formaliny.
NaleŜy zapoznać się z paragrafem „Ogólne wskazówki barwienia immunohistochemicznego” lub ze
„Wskazówkami” systemu detekcyjnego dotyczącymi postępowania immunohistochemicznego odnośnie:
(1) zasady postępowania, (2) materiałów wymaganych, lecz nie dostarczonych, (3) przechowywania,
(4) preparatyki próbki, (5) procedury barwienia, (6) kontroli jakości, (7) wykrywania i usuwania problemów,
(8) interpretacji wyniku barwienia, (9) ograniczeń ogólnych
Streszczenie
i objaśnienie
EnVision+ System-HRP stanowi dwuetapową technikę barwienia immunohistochemicznego. Podstawę
systemu stanowi polimer znakowany peroksydazą chrzanową (HRP), który związany jest z drugimi
przeciwciałami. Znakowany polimer nie zawiera awidyny ani biotyny. Wskutek tego, wyeliminowane lub
znacznie zmniejszone jest nieswoiste barwienie wynikające z aktywności awidyna-biotyna w wątrobie, nerkach,
tkankach limfoidalnych i skrawkach zamroŜonych. Odczynnik w EnVision+ System-HRP firmy Dako jest
gotowy do uŜycia. System ten jest niezwykle czułą metodą i w wyniku tego optymalne rozcieńczenia
przeciwciała podstawowego są do 20 razy wyŜsze od rozcieńczeń stosowanych w tradycyjnej metodzie
peroksydaza – anty-peroksydaza i kilkakrotnie wyŜsze niŜ rozcieńczenia stosowane w tradycyjnych metodach
z wiązaniem antygenu lub znakowaną streptawidyną-biotyną. Przyjęte postępowanie oferuje udoskonalony
system generowania sygnałów, słuŜących do wykrywania antygenów obecnych w niskich stęŜeniach lub
niskich mian podstawowych przeciwciał.
Podstawowe przeciwciała wytwarzane przez myszy reagują dobrze ze znakowanym polimerem. Interpretację
jakiegokolwiek barwienia dodatniego lub jego nieobecność powinno się dopełnić badaniem morfologicznym i
histologicznym z odpowiednią kontrolą.
Zasady postępowania
Całą aktywność endogennej peroksydazy tłumi się inkubując próbkę z odpowiednim odczynnikiem blokującym
endogenną peroksydazę. Próbkę następnie inkubuje się z odpowiednio oznaczonym i rozcieńczonym
podstawowym przeciwciałem mysim, po którym następuje inkubacja ze znakowanym polimerem z
zastosowaniem dwóch kolejnych, 30. Minutowych inkubacji. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe w przypadku przeciwciał
wymagających trawienia enzymatycznego lub docelowego odzyskiwania koniecznym moŜe być
wydłuŜenie czasów inkubacji przeciwciała podstawowego i znakowanego polimeru o 5 do 10 minut.
Barwienie kończy się 5–30. minutową inkubacją z odpowiednim substratem-chromogenem.
Dostarczane
odczynniki
Kod K4000: Następujący materiał wystarcza na 150 wycinków tkanek, zakładając 100 µL na wycinek:
Ilość
1x15 mL
Opis
Znakowany polimer
Polimer znakowany peroksydazą związany jest z kozimi immunoglobulinami przeciwmysimi w
buforze Tris-HCl zawierającym proteinę stabilizującą i środek przeciwbakteryjny.
Kod K4001: Następujący materiał wystarcza na 1100 wycinków tkanek, zakładając 100 µL na wycinek::
Ilość
1x110 mL
Materiały wymagane,
lecz nie dostarczone
(107508-004)
Opis
Znakowany polimer
Polimer znakowany peroksydazą związany jest z kozimi immunoglobulinami przeciwmysimi w
buforze Tris-HCl zawierającym proteinę stabilizującą i środek przeciwbakteryjny.
Bibuła
Tkanka kontrolna, dodatnia i ujemna
Barwienie negatywne; wodne, takie jak hematoksyliną Mayera lub hematoksyliną Mayera modyfikowaną wg
Lillie’ego (kod S3309)
Szkiełka nakrywkowe
Woda destylowana
302059PL_003 s. 1/6
Etanol, bezwodny i 95%
Mikroskop świetlny (20x–800x)
PoŜywki do montowania, takie jak Glycergel® Mounting Medium (kod C0563) lub Faramount, wodna poŜywka
do mocowania, gotowa do uŜycia (kod S3025) lub bezwodna, stała poŜywka do mocowania Ultramont (kod
S1964)
Pierwsze przeciwciała lub odczynnik kontroli ujemnej
Szkiełka, wielokrotnie opłaszczone L-lizyną lub szkiełka silanizowane (kod S3003)
Słoje lub łaźnie barwiące
Stoper (odpowiedni dla wyznaczenia 3- do 40-minutowych okresów)
Tryskawki
Roztwór buforu przemywającego
Ksylen, toluen lub zamienniki ksylenu
W przypadku produktów K4000 lub K4001 EnVision+ oraz peroksydazy oprócz odczynników z
powyŜszej listy wymagane są następujące odczynniki:
Odczynnik blokujący peroksydazę endogenną, taki jak Dual Endogenous Enzyme Block (nr kat. S2003)
Roztwór substratu/chromogenu, taki jak AEC+ Substrate-Chromogen (nr kat. K3469) 110 ml, gotowy do
uŜytku) lub Liquid DAB+ (nr kat. S2002)
Opcjonalne materiały wymagane, lecz nie dostarczone
Wodorotlenek amonu, 15 mol/L rozcieńczony do 0,037 mol/L
Pen peroksydaza – anty-peroksydaza (PAP Pen) (kod S2002)
Środki ostroŜności
1. Do stosowania przez wyszkolony personel.
2. Nie uŜywać odczynników po wygaśnięciu daty waŜności dla zalecanej metody przechowywania. Jeśli
odczynniki są przechowywane w warunkach innych niŜ wskazane w niniejszej ulotce, uŜytkownik musi
zweryfikować takie warunki.
3. Nie zastępować odczynników odczynnikami z innych numerów partii lub z zestawów innych producentów.
4. Wystawienie enzymów i substratu-chromogenów na działanie silnego światła moŜe mieć niekorzystny
wpływ. Nie przechowywać komponentów zestawu, ani nie prowadzić barwienia w silnym oświetleniu, takim
jak bezpośrednie światło słoneczne.
5. Zastosowanie czasów inkubacji, temperatur innych niŜ podano w instrukcji moŜe spowodować błędne
wyniki, wszelkie takie zmiany muszą być weryfikowane przez uŜytkownika.
6. Podobnie jak w przypadku wszelkich materiałów pochodzących ze źródeł biologicznych naleŜy stosować
prawidłowe procedury postępowania.
7. W celu uniknięcia kontaktu z oczami i skórą naleŜy załoŜyć odpowiednie osobiste wyposaŜenie ochronne.
8. NiezuŜyte ilości roztworu naleŜy zutylizować zgodnie z odpowiednimi przepisami.
Przygotowanie
odczynników
Wskazane jest przygotowanie następujących odczynników przed wykonaniem barwienia.
Roztworu buforu przemywającego
TBST – 0,05 mol/L zbuforowany Tris roztwór soli z Tweenem (Tris Buffered Saline with Tween) (kod S3006)
jest zalecanym buforem przemywającym do automatycznego lub ręcznego wykrywania
immunohistochemicznego. TBS – 0,05 mol/L roztwór soli zbuforowany Tris (Tris Buffered Saline) (kod S1968) i
PBS - 0,02 mol/L zbuforowany roztwór soli fizjologicznej (Phosphate Buffered Saline) (kod S3024) są takŜe
właściwymi roztworami buforów przemywających do barwienia ręcznego. Nie zaleca się stosowania roztworów
buforu przemywającego zawierających azydek sodu. Azydek sodu będzie inaktywować peroksydazę (HRP)
doprowadzając do barwienia ujemnego. NiezuŜyty bufor przechowywać w temperaturze 2–8°C. Pozby ć się
buforu, jeśli jego wygląd stanie się mętny.
Wodę destylowaną moŜna stosować do płukania blokady peroksydazy, substratu i barwienia negatywnego.
Pierwsze przeciwciało
Gotowe przeciwciała serii NP „Plus” są zoptymalizowane i zalecane do stosowania w wysokoczułych
systemach detekcji Dako „Plus”. W firmie Dako są równieŜ dostępne skoncentrowane przeciwciała. Wymaga
się optymalizacji skoncentrowanych przeciwciał przez końcowego uŜytkownika. Rozcieńczenia naleŜy
przygotować stosując rozcieńczalnik przeciwciał (Antibody Diluent)(kod S0809) lub rozcieńczalnik zawierający
0,05 mol/L bufor Tris-HCI z 1% albuminą surowicy wołowej (BSA). Gotowe przeciwciała serii N nie są
zoptymalizowane do stosowania w wysokoczułych systemach detekcji Dako „Plus”. Dla większości przeciwciał
pierwszych stosowanych w tym zestawie 30. minutowy czas inkubacji jest wystarczający.
Odczynnik kontroli ujemnej
Podczas uŜywania gotowych przeciwciał Dako serii NP „Plus” jako odczynnik kontroli ujemnej zaleca się
odczynnik Universal Negative Control+ zoptymalizowany do stosowania z przeciwciałami mysimi serii NP.
„Plus” (kod NP015).
PoŜywka do montowania
Do montowania wodnego zaleca się poŜywkę do montowania Glycergel® (Glycergel® Mounting Medium) (kod
C0563) lub Faramount (kod S 3025) – wodną poŜywkę do montowania, gotową do uŜycia. Glycergel trzeba
przed uŜyciem podgrzać do przynajmniej 50°C. Mo Ŝna równieŜ uŜywać bezwodnej, stałej poŜywki do
montowania Ultramount (kod S1964).
(107508-004)
302059PL_003 s. 2/6
Doskonale, gdy odczynnik kontroli ujemnej zawiera przeciwciało, które nie wykazuje swoistej reaktywności z
ludzkimi tkankami lub prawidłową/nieodporną surowicą w tej samej matrycy/roztworze, co rozcieńczone
przeciwciało pierwsze. Odczynnik kontroli ujemnej powinien naleŜeć do tej samej podklasy i gatunku zwierząt
co przeciwciało pierwsze, być rozcieńczony do takiego samego stęŜenia immunoglobulin lub protein co
przeciwciało pierwsze z uŜyciem tego samego rozcieńczalnika. Czas inkubacji odczynnika kontroli ujemnej
powinien odpowiadać czasowi inkubacji pierwszego przeciwciała.
Barwienie negatywne
Barwny produkt końcowy reakcji barwienia jest rozpuszczalny w alkoholu i powinno się go uŜywać tylko z
wodnym barwieniem negatywnym, takim jak hematoksylina Mayera lub hematoksylina Mayera modyfikowana
wg Lillie’ego (kod S3309). Barwienie negatywne wykonywać hematoksyliną z dokładnym płukaniem wodą
destylowaną, następnie szkiełka z tkankami zanurzyć w w kąpieli 0,037 mol/L amoniaku lub podobnego środka
tuszującego. Woda amoniakalna (0,037 mmol/L) jest przygotowywana poprzez zmieszanie 2,5 mL 15 mol/L
(stęŜonego) wodorotlenku amonowego z 1 litrem wody.
Niewykorzystana woda amoniakalna 0,037 mmol/L moŜe być przechowywana w temperaturze pokojowej (20–
25°C) w szczelnie zamkni ętej butelce do 12 miesięcy.
Po alternatywne procedury barwienia negatywnego naleŜy zajrzeć do wytycznych producenta.
Przechowywanie
EnVision+ System-HRP naleŜy przechowywać w temperaturze 2–8°C. Nie zamra Ŝać. Nie uŜywać po upływie
daty waŜności wydrukowanej na fiolce odczynnika lub etykiecie produktu.
Zmiana w wyglądzie odczynnika taka jak wytrącanie się osadu moŜe wskazywać na niestabilność lub
pogorszenie się stanu. W takich przypadkach, odczynnika/odczynników nie naleŜy uŜywać.
Brak oczywistych oznak wskazujących na brak stabilności produktów. Dlatego teŜ naleŜy wykonywać kontrole
dodatnie i ujemne jednocześnie z badaniem próbek pacjentów. Jeśli zauwaŜone zostanie nieoczekiwane
zabarwienie, którego nie moŜna wyjaśnić róŜnicą w procedurach laboratoryjnych i istnieje podejrzenie, Ŝe
przyczyną moŜe być niniejszy produkt, naleŜy niezwłocznie skontaktować się z działem Pomocy Technicznej
firmy Dako.
Przygotowanie
próbek
Tkanka zatopiona w parafinie
NaleŜy zapoznać się z paragrafem “Ogólne wskazówki barwienia immunohistochemicznego” i/lub kartą
specyfikacji przeciwciała.
Przed barwieniem immunohistochemicznym tkanki trzeba utrwalić i opracować. Utrwalanie chroni przed
autolizą i gnilnym rozkładem wyciętych tkanek, zachowuje immunogenność, zwiększa współczynnik załamania
składników tkanki i zwiększa odporność elementów komórkowych na obróbkę tkanki. Obróbka tkanki obejmuje
odwodnienie, usunięcie środków odwadniających, nasączanie środkiem zatapiającym, zatapianie i dzielenie
tkanki na skrawki. Najczęściej stosowane środki utrwalające do preparatów immunohistochemicznych tkanek
zostały omówione w paragrafie „Ogólne wskazówki barwienia immunohistochemicznego”.
Są to tylko wytyczne. Optymalne metody postępowanie muszą być określone i sprawdzone przez uŜytkownika.
(Określone informacje dotyczące utrwalania i obróbki tkanek znajdują się w odnośnikach 1 i 2.)
Procedura barwienia
Uwagi dotyczące postępowania
Przed uŜyciem uŜytkownik powinien dokładnie przeczytać niniejsze instrukcje oraz zapoznać się ze wszystkimi
komponentami.
Odczynniki i instrukcje podane w niniejszym zestawie zostały przygotowane w celu uzyskania optymalnych
wyników. Dalsze rozcieńczanie odczynników lub zmiana temperatur inkubacji mogą powodować błędne wyniki.
Przed immunobarwieniem wszystkie odczynniki naleŜy doprowadzić do temperatury pokojowej (20–25°C).
Podobnie, wszystkie inkubacje naleŜy przeprowadzić w temperaturze pokojowej.
Nie dopuścić do wysuszenia skrawków tkanek podczas procedury barwienia. Wysuszone skrawki tkanek mogą
wykazywać zwiększone nieswoiste barwienie. Zakryć szkiełka wystawione na działanie przeciągów. Jeśli
stosowane są wydłuŜone inkubacje umieścić tkanki w wilgotnym środowisku.
Czułość EnVision+ System-HRP moŜna dalej zwiększyć poprzez wydłuŜanie czasów inkubacji etapów 2 i 3
przez 5–10 minut.
Procedura barwienia
ETAP 1 BLOK PEROKSYDAZY
Postukać szkiełkiem, aby usunąć nadmiar buforu. UŜywając bezkłaczkowej tkaniny (takiej jak
Kimwipe lub gazik) dokładnie wytrzeć dookoła próbkę, aby usunąć pozostałą ilość płynu i zatrzymać
odczynnik w zalecanym obszarze.
NałoŜyć blok peroksydazy w ilości wystarczającej do zakrycia próbki.
Inkubować przez 5 (±1) minut.
Delikatnie przepłukać wodą destylowaną lub roztworem buforu z tryskawki (tryskawki (nie kierować
strumienia bezpośrednio na tkankę) i umieścić w świeŜej kąpieli buforowej.
(107508-004)
302059PL_003 s. 3/6
ETAP 2
PIERWSZE PRZECIWCIAŁO LUB ODCZYNNIK KONTROLI UJEMNEJ
Postukać szkiełkiem w celu usunięcia nadmiaru buforu i wytrzeć je jak wskazano poprzednio.
NałoŜyć optymalnie rozcieńczone pierwsze przeciwciało lub odczynnik kontroli ujemnej w ilości
wystarczającej do zakrycia próbki.
Inkubować przez 30 (±1) minut.
Delikatnie przepłukać roztworem buforu z tryskawki (nie kierować strumienia bezpośrednio na
tkankę) i umieścić w w świeŜej kąpieli buforowej
Jeśli procedurę barwienia trzeba przerwać, szkiełka moŜna trzymać w kąpieli buforowej po inkubacji
pierwszego przeciwciała (Etap 2) przez okres do godziny w temperaturze pokojowej (20–25°C) bez
wpływu na jakość barwienia..
ETAP 3
ZNAKOWANY POLIMER-PEROKSYDAZY CHRZANOWEJ, PRZECIWMYSIEJ
Postukać szkiełkiem w celu usunięcia nadmiaru buforu i wytrzeć je jak wskazano poprzednio.
NałoŜyć znakowany polimer w ilości wystarczającej do zakrycia próbki.
Inkubować przez 30 (±1) minut.
Wypłukać szkiełka jak polecono w etapie 2.
ETAP 4
SUBSTRAT-CHROMOGEN
Wytrzeć szkiełka jak polecono wcześniej.
NałoŜyć roztwór substrat-chromogen w ilości wystarczającej do zakrycia próbki.
Inkubować przez 5–30 minut.
Delikatnie przepłukać wodą destylowaną z tryskawki (nie kierować strumienia bezpośrednio na
tkankę). Zebrać odpady roztworu substrat-chromogen do pojemnika na odpady niebezpieczne celu
właściwego ich usunięcia.
ETAP 5
BARWIENIE NEGATYWNE HEMATOKSYLINĄ (opcjonalne)
Zanurzyć szkiełka w kąpieli wodnej hematoksyliny (kod S3309). Długość czasu inkubacji zaleŜy od
stęŜenia stosowanej hematoksyliny.
Delikatnie przepłukać wodą destylowaną.
Szkiełka zanurzyć 10 razy w kąpieli z 0,037 mol/L amoniaku lub podobnego środka tuszującego.
Delikatnie przepłukać szkiełka wodą destylowaną lub dejonizowaną przez 2–5 minut.
ETAP 6
MONTOWANIE
Próbki moŜna montować i przykrywać szkiełkiem nakrywkowym z wodną poŜywką do montowania
taką jak poŜywka do montowania Glycergel (Glycergel Mounting Medium) (kod C0563) lub
Faramount (kod S3025) lub bezwodną, stałą poŜywką do montowania Ultramount (kod S1964).
Uwaga: Szkiełka mogą być odczytywane w późniejszym czasie. Jednak moŜe nastąpić pewne odbarwienie,
jeŜeli szkiełka będą wystawione na działanie silnego światła przez okres jednego tygodnia. Aby
zminimalizować moŜliwość odbarwiania, szkiełka naleŜy przechowywać w ciemnym pomieszczeniu w
temperaturze pokojowej (20–25°C).
Kontrola jakości
RóŜnice w traktowaniu i procedurach technicznych mogą powodować znaczącą zmienność wyników w
laboratorium uŜytkownika, powodującą konieczność regularnego wykonywania dodatkowych kontroli
wewnętrznych oprócz następujących procedur. NaleŜy sprawdzić wskazówki dotyczące kontroli jakości
zawarte w Programie Certyfikacji dla Immunochemii wg Amerykańskiego Kolegium Patologii (The College
American Pathologists, CAP) oraz w celu uzyskania dalszych informacji naleŜy sprawdzić pozycje
piśmiennictwa od 3 do 5. Szczegóły dotyczące czułości i reaktywności immunologicznej kaŜdego stosowanego
przeciwciała pierwotnego naleŜy sprawdzić arkusz specyfikacji.
Odnośnie dalszych informacji dotyczących kontroli ujemnej i dodatniej naleŜy zapoznać się z paragrafem
„Ogólne wskazówki barwienia immunohistochemicznego”.
Interpretacja
wybarwienia
Odnośnie wskazówek dotyczących interpretacji naleŜy zapoznać się z paragrafem „Ogólne wskazówki
barwienia immunohistochemicznego”.
Ograniczenia
Odnośnie ograniczeń ogólnych naleŜy zapoznać się z paragrafem „Ogólne wskazówki barwienia
immunohistochemicznego”.
UŜycie starych lub niezbuforowanych środków utrwalających lub ekspozycja tkanek na zbyt wysokie
temperatury (wyŜsze od 60°C) podczas traktowania mo Ŝe doprowadzić do zmniejszenia czułości barwienia.
Aktywność endogennej peroksydazy lub pseudoperoksydazy moŜna stwierdzić w hemoproteinach takich jak
hemoglobina, mioglobina, cytochrom i katalaza, ja równieŜ granulocyty kwasochłonne (eozynofile).6,7
Aktywność moŜna hamować inkubując próbki z blokiem peroksydazy przez pięć minut przed zastosowaniem
pierwszego przeciwciała. Odczynnikiem tym moŜna równieŜ traktować rozmazy krwi i szpiku kostnego oraz
tkanek mroŜonych. Jednak procedura ta nie usuwa brunatno-czerwonawego barwnika hemoprotein.
Naprzemiennie moŜna stosować roztwór metanol-nadtlenek wodoru. W tej procedurze niektóre antygeny mogą
ulec denaturacji.
Tkanki pochodzące od osób zakaŜonych wirusem zapalenia wątroby typu B oraz u których występuje antygen
powierzchniowy wzw typu B (HBsAg) mogą wykazywać nieswoiste wybarwienie z peroksydazą chrzanową.8
(107508-004)
302059PL_003 s. 4/6
Normalne/nieodporne surowice o tym samym zwierzęcym źródle pochodzenia co wtórne surowice
odpornościowe stosowane na etapach blokowania mogą dać fałszywie-ujemne lub fałszywie dodatnie wyniki
ze względu na autoprzeciwciała lub naturalne przeciwciała.
Odczynniki dostarczane w tym zestawie zostały przygotowane w celu uzyskania optymalnych wyników. Dalsze
rozcieńczanie moŜe spowodować brak zabarwienia antygenu.
Rozwiązywanie
problemów
Opis problemu
1. Brak barwienia szkiełek.
Prawdopodobne przyczyna
1a. Odczynniki nie zostały uŜyte w
prawidłowej kolejności.
1b. Azydek sodu.
2. Słabe barwienie
wszystkich szkiełek.
2a. Wycinki zatrzymują zbyt wiele
roztworu po kąpieli.
3. Nadmierne wybarwienie
podstawowe na
wszystkich szkiełkach.
2b. Szkiełek nie inkubowano
wystarczająco długo.
3a. Próbki zawierają endogenną
peroksydazę o wysokiej
aktywności.
3b. Niecałkowite usunięcie parafiny.
3c. Szkiełka nie zostały dokładnie
wypłukane.
3d. Reakcja szybsza niŜ reakcja
zwykłego substratu z powodu np.
zbyt wysokiej temperatury
pomieszczenia.
3e. Wycinki wyschły w czasie
procedury barwienia.
3f. Nieswoiste wiązanie
odczynników z wycinkiem tkanki.
3g. Roztwór przeciwciał zbyt stęŜony.
Sugerowane działanie
1a. Sprawdzić stosowanie
odczynników.
1b. UŜyć świeŜego,
pozbawionego buforu azydku.
2a. Delikatnie postukać
szkiełkiem, aby usunąć
nadmiar roztworu przed
wytarciem wokół wycinka.
2b. Sprawdzić zalecane czasy
inkubacji.
3a. Zastosować dłuŜszy czas
inkubacji bloku peroksydazy.
3b. Zastosować kąpiel ze
świeŜego ksylenu i toluenu.
Jeśli kilka szkiełek barwi się
jednocześnie kąpiel w ksylenie
powinna zawierać świeŜy
ksylen.
3c. UŜyć świeŜych roztworów w
kąpielach buforowych i
tryskawek.
3d. Zastosować krótszy czas
inkubacji z roztworem
substratu-chromogenu
3e. Zastosować komorę wilgotną.
Wytrzeć tylko trzy do czterech
szkiełek w danej chwili przed
nałoŜeniem odczynnika.
3f. NałoŜyć roztwór blokujący
zawierający niezwiązaną
proteinę.
3g. Zwiększyć rozcieńczenie
przeciwciał pierwotnych.
UWAGA: Jeśli problemu nie moŜna przypisać Ŝadnemu z powyŜszych powodów, lub gdy sugerowane
działanie naprawcze nie rozwiązuje problemu naleŜy skontaktować się z Serwisem Technicznym firmy Dako w
celu uzyskania dalszej pomocy.
Dodatkowe informacje na temat technik barwienia i przygotowania próbek moŜna znaleźć w Podręczniku
metod barwienia immunohistochemicznego2 (dostępnym w firmie Dako), Atlasie immunohistologii9 i technik
immunoperoksydazowych – praktycznym podejściu do diagnostyki nowotworów.10
Piśmiennictwo
(107508-004)
1. Kiernan JA. Histological and histochemical methods: Theory and practice. New York: Pergamon Press
1981; 81
2. Naish SJ (ed). Handbook–immunochemical staining methods. Carpinteria: Dako 1989
3. Elias JM, et al. Special report: Quality control in immunohistochemistry. Amer J Clin Pathol 1989; 92:836
4. National Committee for Clinical Laboratory Standards. Internal quality control testing: principles and
definitions; approved guideline. Villanova, PA 1991; Order code C24-A:4
5. Herman GE and Elfont EA. The taming of immunohistochemistry: The new era of quality control.
Biotech & Histochem 1991; 66:194
6. Escribano LM, et al. Endogenous peroxidase activity in human cutaneous and adenoidal mast cells. J
Histochem Cytochem 1987; 35:213
7. Elias JM. Immunohistopathology: A practical approach to diagnosis. Chicago: Amer Soc of Clin
Pathol Press 1990; 46
8. Omata M, et al. Nonimmunologic binding of horseradish peroxidase to hepatitis B surface antigen:
A possible source of error in immunohistochemistry. Amer J Pathol 1980; 73:626
9. Tubbs RR, et al. Atlas of immunohistology. Chicago: Amer Soc Clin Pathol Press 1986
10. Nadji M and Morales AR. Immunoperoxidase techniques, a practical approach to tumor diagnosis.
Chicago: Amer Soc Clin Pathol Press 1986
302059PL_003 s. 5/6
Dodatkowe
piśmiennictwo
Cartun RW. Immunohistochemistry of infectious diseases. J Histotechnol 1995; 18(3):195
Heras A, et al. Enhanced labelled-polymer system for immunohistochemistry. XVth Eur Cong Pathol.
Copenhagen, Denmark 1995; Sept 3–8
Bisgaard K and Pluzek K-P. Use of polymer conjugates in immunohistochemistry: A comparative study
of a traditional staining method to a staining method utilizing polymer conjugates. Abstract. XXI Intl Cong
Intl Acad Pathol and 12th World Cong Acad Environ Pathol. Budapest, Hungary 1996; Oct 20–25
Pileri SA, et al. EnVision Plus: A new powerful tool for diagnosis and research. Symposium. XXI Intl Cong
Intl Acad Pathol and 12th World Cong Acad Environ Pathol. Budapest, Hungary 1996; Oct 20–25
Bisgaard K. EnVision Plus–Introduction to a new technology. Abstract. Dako Symposium. XXI Intl Cong Intl
Acad Pathol. Budapest, Hungary 1996; Oct 20–25
Edition 11/12
(107508-004)
302059PL_003 s. 6/6