SZCZEGÓŁOWE SPECYFIKACJE TECHNICZNE WYKONANIA I
Transkrypt
SZCZEGÓŁOWE SPECYFIKACJE TECHNICZNE WYKONANIA I
SZCZEGÓŁOWE SPECYFIKACJE TECHNICZNE WYKONANIA I ODBIORU ROBÓT Budowa przedszkola i żłobka samorządowego w Baranowie 1. Przedmiot SST Niniejsza Szczegółowa specyfikacja techniczna jest podstawowym dokumentem określającym wymagania dotyczące wykonania i odbioru robót realizowanych w ramach kontraktu 1.1 Nazwy i kody: grup robót, klas robót i kategorii robót: Kod CPV - 45100000-8 – Przygotowanie terenu pod budowę, Roboty ziemne 45262310 -7 – Zbrojenie betonu - 45262300-4 - Betonowanie - 45262700-8 – Roboty murowe - 45410000-4 - Tynkowanie - 45260000-7 – Roboty w zakresie wykonywania pokryć dachowych - 45420000-7 – Roboty w zakresie zakładania stolarki budowlanej - 45300000-0 – Roboty instalacyjne w budynkach - 45330000-9 – Roboty instalacyjne wod-kan i sanitarne - 45320000-6 – Roboty izolacyjne - 45231300-8 – Roboty budowlane w zakresie budowy wodociągów i rurociągów do odprowadzania ścieków SST składa się z następujących części: 2.1. Roboty ziemne - 45110000-4 2.2. Zbrojenie betonu - 45262310-7 2.3. Betonowanie - 45262300-4 2.4. Roboty murowe - 45262700-8 2.5. Konstrukcja drewniana oraz roboty ciesielskie i dekarskie - 45223000, 45260000-7 2.6. Roboty izolacyjne - 45321210-1, izolacja cieplna - 45321000-3 2.7.Roboty w zakresie montażu stolarki okiennej i drzwiowej oraz parapetów 45420000-7, 45421000-4. Instalowanie drzwi i okien i podobnych elementów – 45421100, Instalowanie drzwi drewnianych -45421134-2 2.8. Wykonywanie tynków zwykłych wewnętrznych, zewnętrznych - 45411000-4 2.9. Pokrywanie podłóg i ścian - posadzki - 45430000-0 2.10. Ścianki systemowe i sufity podwieszane - 45421152-4 2.11. Roboty wykończeniowe - 45400000-1 45440000-3 Roboty malarskie 2.12. Zagospodarowanie terenu 2.13. Instalacja gazowa 2.14. Instalacje wod – kan - 45332000-3 2.15. Instalacja c.o. - 45331100-7 2.16. Instalacja wentylacji mechanicznej - 45331210-1 2.17. Instalacje elektryczne - 45311000-0 2.18 Wyposażenie 2.1. Roboty ziemne - 45110000-4 Punkt 2.1. odnosi się do wykonania wykopów pod fundamenty i instalacje, zasypania wykopów i wykonania podkładów z materiałów sypkich pod rurociągi i posadzki 2.1.1. Sprawdzenie zgodności warunków terenowych z projektowymi. Przed przystąpieniem do wykonywania wykopów przy budowie obiektu należy sprawdzić zgodność rzędnych terenu z danymi podanymi w projekcie. Projektowane zero w Przedszkolu wynosi 173,67 mpm. W celu właściwego wyznaczenia poziomu posadowienia należy wykonać kontrolny pomiar sytuacyjno-wysokościowy. W trakcie realizacji wykopów konieczne jest kontrolowanie warunków gruntowych, aby nie dopuścić do uplastycznienia podłoża, na którym ma być posadowiony obiekt. 2.1.2. Tolerancje wykonywania wykopów Dopuszczalne odchyłki w wykonywaniu wykopów wynoszą 10 cm. 2.1.3. Postępowanie w wypadku przegłębienia wykopów Wykopy powinny być wykonywane bez naruszenia naturalnej struktury gruntu. Warstwa gruntu o grubości 20 cm położona nad projektowanym poziomem posadowienia powinna być usunięta bezpośrednio przed wykonaniem fundamentu. W przypadku przegłębienia wykopu poniżej przewidzianego poziomu, a zwłaszcza poniżej poziomu projektowanego posadowienia należy porozumieć się z Inspektorem celem podjęcia odpowiednich decyzji 2.1.4. Zasypki 1. Zezwolenie na rozpoczęcie zasypek Wykonawca może przystąpić do zasypywania wykopów po uzyskaniu zezwolenia Inspektora, co powinno być potwierdzone wpisem do dziennika budowy. 2. Warunki wykonania zasypki Zasypanie wykopów powinno być wykonane bezpośrednio po zakończeniu przewidzianych w nim robót. Przed rozpoczęciem zasypywania dno wykopu powinno być oczyszczone z odpadków materiałów budowlanych i śmieci. Układanie i zagęszczanie gruntów powinno być wykonane warstwami o grubości: 0,25 m - przy stosowaniu ubijaków ręcznych, 0,50-1,00 m - przy ubijaniu ubijakami obrotowo-udarowymi (żabami) lub ciężkimi tarczami. 0,40 m - przy zagęszczaniu urządzeniami wibracyjnymi. Wskaźnik zagęszczenia gruntu wg dokumentacji technicznej lecz nie mniejszy niż Js = 0,95 wg próby normalnej Proctora. Nasypywanie i zagęszczanie gruntu w pobliżu ścian powinno być wykonane w sposób nie powodujący uszkodzenia izolacji przeciwwilgociowej. 2.2. Zbrojenie betonu - 45262310-7 Punkt 2.2. odnosi się do zbrojenia elementów wylewanych na mokro takich jak ławy fundamentowe, żelbetowe trzpienie, podciągi i wieńce i daszek. Projektowana stal zbrojeniowa żebrowana A-III (BSt 500s). Sposób wykonania zbrojenia pokazano na rysunkach projektu konstrukcyjnego. 2.2.1. Wykonywanie zbrojenia a) Czystość powierzchni zbrojenia. • Pręty i walcówki przed ich użyciem do zbrojenia konstrukcji należy oczyścić z zendry, luźnych płatków rdzy, kurzu i błota, • Pręty zbrojenia zanieczyszczone tłuszczem (smary, oliwa) lub farbą olejną należy opalać np. lampami lutowniczymi aż do całkowitego usunięcia zanieczyszczeń. • Czyszczenie prętów powinno być dokonywane metodami nie powodującymi zmian we właściwościach technicznych stali ani późniejszej ich korozji. b) Przygotowanie zbrojenia. • Pręty stalowe użyte do wykonania wkładek zbrojeniowych powinny być wyprostowane. • Haki, odgięcia i rozmieszczenie zbrojenia należy wykonywać wg projektu z równoczesnym zachowaniem postanowień normy PN-B-03264:2002. • Łączenie prętów należy wykonywać zgodnie z postanowieniami normy PN-B03264:2002 .Skrzyżowania prętów należy wiązać drutem miękkim, spawać lub łączyć specjalnymi zaciskami. c) Montaż zbrojenia. · Zbrojenie należy układać po sprawdzeniu i odbiorze deskowań. · Nie należy podwieszać i mocować do zbrojenia deskowań, pomostów transportowych, urządzeń wytwórczych i montażowych. · Montaż zbrojenia z pojedynczych prętów powinien być dokonywany bezpośrednio w deskowaniu. · Montaż zbrojenia bezpośrednio w deskowaniu zaleca się wykonywać przed ustawieniem szalowania bocznego. · Zbrojenie płyt prętami pojedynczymi powinno być układane według rozstawienia prętów oznaczonego w projekcie. · Dla zachowania właściwej otuliny, każdorazowo podanej na rysunkach konstrukcji żelbetowych, należy układane w deskowaniu zbrojenie podpierać podkładkami betonowymi lub z tworzyw sztucznych o grubości równej grubości otulenia, min. 2 cm. 2.3. Betonowanie - 45262300-4 Punkt 2.3. odnosi się do wykonania podkładów z chudego betonu, ław fundamentowych, trzpieni żelbetowych, słupów, podciągów i wieńców oraz konstrukcji daszku. Beton w projektowanych elementach konstrukcji żelbetowych - beton: C25/30. 2.3.1. Wytwarzanie mieszanki betonowej Dozowanie składników: • Dozowanie składników do mieszanki betonowej powinno być dokonywane wyłącznie wagowo, z dokładnością: 2% - przy dozowaniu cementu i wody 3% - przy dozowaniu kruszywa. Mieszanie składników • Mieszanie składników powinno się odbywać wyłącznie w betoniarkach o wymuszonym działaniu (zabrania się stosowania mieszarek wolnospadowych). Podawanie i układanie mieszanki betonowej • Do podawania mieszanek betonowych należy stosować pojemniki o konstrukcji umożliwiającej łatwe ich opróżnianie lub pompy przystosowanej do podawania mieszanek plastycznych. Przy stosowaniu pomp obowiązują odrębne wymagania technologiczne przy czym wymaga się sprawdzenia ustalonej konsystencji mieszanki betonowej przy wylocie. • Mieszanki betonowej nie należy zrzucać z wysokości większej niż 0,75 m od po wierzchni, na którą spada. W przypadku gdy wysokość ta jest większa należy mieszankę podawać za pomocą rynny zsypowej (do wysokości 3,0 m) lub leja zsypowego teleskopowego (do wysokości 8,0 m). • Przy wykonywaniu konstrukcji monolitycznych należy przestrzegać dokumentacji technologicznej, która powinna uwzględniać następujące zalecenia: - w fundamentach i korpusach podpór mieszankę betonową należy układać bezpośrednio z pojemnika lub rurociągu pompy, bądź też za pośrednictwem rynny, - warstwami o grubości do 40 cm zagęszczając wibratorami wgłębnymi, - przy wykonywaniu płyt mieszankę betonową należy układać bezpośrednio z pojemnika lub rurociągu pompy. W płytach o grubości większej od 12 cm zbrojonych górą i dołem należy stosować belki wibracyjne. Zagęszczanie betonu Przy zagęszczaniu mieszanki betonowej należy przestrzegać następujących zasad: •Wibratory wgłębne należy stosować o częstotliwości min. 6000 drgań na minutę, z buławami o średnicy nie większej niż 0,65 odległości między prętami zbrojenia leżącymi w płaszczyźnie poziomej unikając dotykania prętów • Belki wibracyjne powinny być stosowane do wyrównania powierzchni betonu płyt i charakteryzować się jednakowymi drganiami na całej długości. • Czas zagęszczania wibratorem powierzchniowym, lub belką wibracyjną w jednym miejscu powinien wynosić od 30 do 60 sekund. Przerwy w betonowaniu Przerwy w betonowaniu należy sytuować w miejscach uprzednio przewidzianych i uzgodnionych z Projektantem lub Inspektorem nadzoru Powierzchnia betonu w miejscu przerwania betonowania powinna być starannie przygotowana do połączenia betonu stwardniałego ze świeżym przez: - usunięcie z powierzchni betonu stwardniałego, luźnych okruchów betonu oraz warstwy pozostałego szkliwa cementowego, - obfite zwilżenie wodą i narzucenie kilkumilimetrowej warstwy zaprawy cementowej o stosunku zbliżonym do zaprawy w betonie wykonywanym albo też narzucenie cienkiej warstwy zaczynu cementowego. Powyższe zabiegi należy wykonać bezpośrednio przed rozpoczęciem betonowania. • W przypadku przerwy w układaniu betonu zagęszczonego przez wibrowanie, wznowienie betonowania nie powinno się odbyć później niż w ciągu 3 godzin lub po całkowitym stwardnieniu betonu. Jeżeli temperatura powietrza jest wyższa niż 20°C to czas trwania przerwy nie powinien przekraczać 2 godzin. Po wznowieniu betonowania należy unikać dotykania wibratorem deskowania, zbrojenia i poprzednio ułożonego betonu. 2.3.2. Warunki atmosferyczne przy układaniu mieszanki betonowej i wiązaniu betonu Temperatura otoczenia • Betonowanie należy wykonywać wyłącznie w temperaturach nie niższych niż+5°C, zachowując warunki umożliwiające uzyskanie przez beton wytrzymałości co najmniej 15 MPa przed pierwszym zamarznięciem. • W wyjątkowych przypadkach dopuszcza się betonowanie w temperaturze do -5°C, jednak wymaga to zgody Inspektora oraz zapewnienia mieszanki betonowej o temperaturze +20°C w chwili układania i zabezpiecze nia uformowanego elementu przed utratą ciepła w czasie co najmniej 7 dni. Zabezpieczenie podczas opadów Przed przystąpieniem do betonowania należy przygotować sposób postępowania na wypadek wystąpienia ulewnego deszczu. Konieczne jest przygotowanie odpowiedniej ilości osłon wodoszczelnych dla zabezpieczenia odkrytych powierzchni świeżego betonu. Zabezpieczenie betonu przy niskich temperaturach otoczenia • Przy niskich temperaturach otoczenia ułożony beton powinien być chroniony przed zamarznięciem przez okres pozwalający na uzyskanie wytrzymałości co najmniej 15 MPa. • Uzyskanie wytrzymałości 15 MPa powinno być zbadane na próbkach przechowywanych w takich samych warunkach jak zabetonowana konstrukcja. • Przy przewidywaniu spadku temperatury poniżej 0°C w okresie twardnienia betonu należy wcześniej podjąć działania organizacyjne pozwalające na odpowiednie osłonięcie i podgrzanie zabetonowanej konstrukcji. 2.3.4. Pielęgnacja betonu Materiały i sposoby pielęgnacji betonu. • Przy temperaturze otoczenia wyższej niż +5°C nale ży nie później niż po 12 godzinach od zakończenia betonowania rozpocząć pielęgnację wilgotnościową betonu i prowadzić ją co najmniej przez 7 dni (przez polewanie co najmniej 3 razy na dobę). • Woda stosowana do polewania betonu powinna spełniać wymagania normy PN-EN 1008:2004. • W czasie dojrzewania betonu elementy powinny być chronione przed uderzeniami i drganiami. Okres pielęgnacji • Ułożony beton należy utrzymywać w stałej wilgotności przez okres co najmniej 7 dni. Polewanie betonu normalnie twardniejącego należy rozpocząć po 24 godzinach od zabetonowania. • Rozformowanie konstrukcji może nastąpić po osiągnięciu przez beton wytrzymałości rozformowania dla konstrukcji monolitycznych (zgodnie z normą PN-63/B-06251) lub wytrzymałości manipulacyjnej dla prefabrykatów. 2.4. Roboty murowe - 45262700-8 Punkt 2.4. odnosi się do wykonania ścian zewnętrznych z pustaków ceramicznych grubości 25 cm oraz ścian wewnętrznych nośnych z pustaków ceramicznych o grubości 25 cm i działowych z pustaków ceramicznych o grubości 11,5 cm. - ściany nośne: pustaki ceramiczne grubości 25 cm kl.10 MPa na zaprawie cementowo-wapiennej marki 3 MPa - ściany fundamentowe monolityczne betonowe lub murowane z bloczków betonowych M2 i M4 kl.20MPa na zaprawie cementowej marki 8 MPa, przy czym ściany na ławie F2 żelbetowe, zbrojone siatkami z prętów φ 12 o oczku 15x15 cm obustronnie. - ściany działowe pustaki ceramiczne, grubości 11,5 cm na zaprawie cementowo – wapiennej marki 1,5 MPa - ściany osłonowe miejsca gromadzenia odpadów: pustaki ceramiczne grubości 25 cm na zaprawie marki 3 MPa Mury należy wykonywać warstwami, z zachowaniem prawidłowego wiązania i grubości spoin, do pionu i sznura, z zachowaniem zgodności, co do odsadzek (projektowany cokolik odsączający), uskoków i otworów. Mury należy wznosić możliwie równomiernie na całej ich długości. W miejscu połączenia murów wykonanych niejednocześnie należy stosować strzępia zazębione końcowe. Cegły układane na zaprawie powinny być czyste i wolne od kurzu. Przy murowaniu cegłą suchą, zwłaszcza w okresie letnim, należy cegły przed ułożeniem w murze polewać lub moczyć w wodzie. Wnęki i bruzdy instalacyjne należy wykonywać jednocześnie ze wznoszeniem murów. W przypadku przerwania robót na okres zimowy lub z innych przyczyn, wierzchnie warstwy powinny być zabezpieczone przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych (np. przez przykrycie folią lub papą). Przy wznawianiu robót po dłuższej przerwie należy sprawdzić stan techniczny murów, łącznie ze zdjęciem wierzchnich warstw cegieł i uszkodzonej zaprawy. Kontrola jakości: Dopuszczalne odchyłki wymiarów 1/ Zwichrowania i skrzywienia: na 1 metrze długości: a) mury spoinowane 3 mm, b) mury nie spoinowane 6 mm, na całej powierzchni: a) mury spoinowane 10 mm, b) mury nie spoinowane 20 mm, 2/ Odchylenia od pionu: na wysokości 1 m: a) mury spoinowane 3 mm, b) mury nie spoinowane 6 mm, na wysokości kondygnacji: a) mury spoinowane 6 mm, dla murów: b) mury nie spoinowane 10 mm, na całej wysokości: a) mury spoinowane 20 mm, b) mury nie spoinowane 30 mm 2.5. Konstrukcja drewniana oraz roboty ciesielskie i dekarskie - 45223000, 45260000-7 Punkt 2.5. odnosi się do wykonania i montażu drewnianych elementów w konstrukcji dachu i daszku nad miejscem składowania odpadów Elementy drewniane konstrukcji dachu stanowią murłaty, wiązary kratowe z drewna budowlanego klasy K27, krokwie narożne i koszowe oraz kulawki. Rozstaw zgodny z rys. K3, przekroje zgodne z rys. K4, K5,K6 i podparcie zgodne z rys. K7. Do wykonania i montażu konstrukcji należy stosować drewno iglaste, klasy K27. Tarcica musi być suszona komorowo i czterostronnie strugana. Drewno nie może mieć określonych normowo wad zmniejszających jego wytrzymałość. Ponadto drewno musi być zabezpieczone przed szkodnikami biologicznymi i ogniem np. preparatem Intox lub Fobos. Preparaty do nasycania drewna należy stosować zgodnie z instrukcją ITB – Instrukcja techniczna w sprawie powierzchniowego zabezpieczenia drewna budowlanego przed szkodnikami biologicznymi i ogniem. Wykonanie konstrukcji z drewna wg rysunków wykonawczych i zestawienia elementów drewnianej konstrukcji dachowej. Zakres robót obejmuje: - wykonanie wiązarów i elementów konstrukcji - impregnacja konstrukcji środkami grzybobójczymi, owadobójczymi i ogniochronnymi - montaż elementów konstrukcji drewnianej - deskowanie połci dachowych płytami OSB - ołacenie pod montaż blach - wykonanie pokrycia dachu z blachodachówki - wykonanie obróbek blacharskich - zamontowanie rynien i rur spustowych Wszystkie warstwy stanowiące konstrukcję i pokrycie dachu zaznaczono na rysunku nr A6 oraz w opisie technicznym projektu architektury. Obróbki blacharskie, rynny z blachy tytanowo – cynkowej grubości 0,75mm, na dachu głównym 7 rur spustowych Ø100 z PVC, stropodach 2 rury spustowe Ø100 z PVC z koszami, daszek wejściowy 1 rura spustowa Ø100 z PCV i obudowana rynna tytan – cynk o przekroju prostokątnym 17/20mm długości całkowitej 121,55m. Obróbki i akcesoria do blach dachówkowych w tym bariery śniegowe muszą pochodzić od tego samego producenta od którego będzie pochodzić blachodachówka. Dach pokryć blachodachówką modułowa Finnera firmy Ruukki z powłoką Purex™ lub równoważną spełniającą następujące wymagania: Wysokość profilu max. 52 mm Długość modułu max. 330 mm Grubość nominalna nie mniej 0,50 mm Gramatura cynku nie mniej 275 g/m² Powłoka z 40-letnią gwarancją techniczną oraz 15-letnią gwarancją estetyczną. 2.6. Roboty izolacyjne - 45321210-1, izolacja cieplna - 45321000-3 Punkt 2.6. odnosi się do wykonania izolacji przeciwwilgociowej poziomej i pionowej fundamentów, izolacji przeciwwilgociowej pod murłaty oraz izolacji cieplnej ścian fundamentowych, ścian zewnętrznych, posadzek i dachu. Uwaga - budynek zaprojektowano jako energooszczędny. Wykonanie wszelkich izolacji ciepłochronnych będzie podlegało szczególnej kontroli i reżimowi technologicznemu, efekt końcowy przed wykonaniem tynków musi być udokumentowany badaniem kamerą termowizyjną. 2.6.1. Izolacje przeciwwilgociowe Izolacja wewnętrzna ścian i podłóg pomieszczeń mokrych – uszczelniająca masa przeciwwilgociowa, wywinięta na ściany do wysokości 10 cm. Izolacja stropodachu – papa termozgrzewalna. Podkład betonowy lub cementowy pod izolację z papy powinien być zagruntowany roztworem asfaltowym lub emulsją asfaltową. Przy gruntowaniu podkład powinien być suchy, a jego wilgotność nie powinna przekraczać 5%. Powłoki gruntujące powinny być naniesione w jednej lub dwóch warstwach, z tym że druga warstwa może być naniesiona dopiero po całkowitym wyschnięciu pierwszej. Temperatura otoczenia w czasie gruntowania podkładu powinna być nie niższa niż 5°C. Izolacje przeznaczone do ochrony podziemnych części obiektu przed wilgocią z gruntu powinny składać się z jednej lub dwóch warstw papy termozgrzewalnej lub asfaltowej sklejonych lepikiem między sobą w sposób ciągły na całej powierzchni. Izolacje przeciwwilgociowe przeznaczone do ochrony warstw ocieplających i murłat przed wodą zarobową z zaprawy na niej układanej mogą być wykonane z jednej warstwy papy asfaltowej ułożonej na sucho i sklejonej wyłącznie na zakładach lub z folii budowlanej. 2.6.2. Izolacje termiczne Wykonawca zobowiązany jest do wykonania wszystkich ociepleń metodą, która likwiduje / minimalizuje punktowe mostki termiczne. Zabrania się tradycyjnego montażu izolacji na zwykłe kołki. Stosowany ma być system montażowy ocieplenia opracowany na potrzeby budynków energooszczędnych i pasywnych. Izolacja ścian i ław fundamentowych. Do izolacji ścian fundamentowych stosować płyty XPS o frezowanych krawędziach na tak zwane pióro-wpust. Płyty klejone w jednej warstwie. Za zgoda inspektora nadzoru w uzasadnionych przypadkach można będzie warstwę izolacyjną układać w dwóch warstwach mijankowo. Do wykonywania izolacji można stosować materiały w stanie powietrzno-suchym. Warstwy izolacyjne winny być układane szczególnie starannie. Płyty winny być całe i bez ubytków i wyszczerbień. Izolacja ścian części nadziemnej. Do ocieplenia części nadziemnych budynku stosować płyty styropianowe o nie gorszym współczynniku niż lambda=0,032 W/mK Stosować system montażowy ocieplenia opracowanych na potrzeby budynków energooszczędnych i pasywnych. Na przykład: płyty styropianowe frezowane, mocowane na kleju obwodowo z pięcioma plackami na środku płyty; kołki do mocowania styropianu – EJOT STR-U (lub równoważne o nie gorszych parametrach) –z deklami styropianowymi 6 cm ze styropianu jak fasadowy; średnia ilość kołków – 4szt./m2; rodzaj kołków i ilość w poszczególnych częściach budynku powinny zostać ostatecznie dobrane przez dostawce. Izolacja termiczna dachu Izolację termiczną dachu stanowi wełna mineralna, zabezpieczona od wewnętrznej strony folią paroszczelną i od zewnętrznej folią hydroizolacyjną, zbrojoną 300N – paroprzepuszczalną. Ocieplenie stropu nad parterem – wełna mineralna gr. 20cm układana w dolnym pasie dźwigara kratowego + układana na zakład warstwa wełny mineralnej gr. 10 cm, ocieplenie stropodachu – wełna mineralna w spadku, gr. minimum 35 cm. Ocieplenie podłogi na gruncie – polistyren ekstradowany twardy gr. 15 cm lambda=0,037 W/mK (od spodu płyty konstrukcyjnej). - płyty frezowane klejone w jednej warstwie 2.6.3. Izolacje akustyczne Ściany oddzielające strefę pobytu dzieci od strefy biurowej, żywieniowej oraz komunikacji wewnętrznej wykonane z Porothermu 25 AKU o wskaźniku izolacyjności ścian R= 60db. 2.6.4. Izolacje przewodów instalacyjnych Ze względu na energooszczędny charakter budynku wymagana jest izolacja cieplna rurociągów i armatury dla materiału o współczynniku przewodzenia ciepła λ = 0,035 W/mK: - dla instalacji c.w.u. i cyrkulacji minimalna grubość izolacji wynosi: dla rur o średnicy DN 15-32 - 40 mm, dla rur o średnicy DN 40-55 - 55 mm, dla rur o średnicy DN 65 - 65 mm. - dla instalacji c.o. minimalna grubość izolacji wynosi: - 25 mm, dla rur o średnicy DN 15-25 dla rur o średnicy DN 32 - 32 mm 2.7 Roboty w zakresie montażu stolarki okiennej i drzwiowej oraz parapetów 45420000-7, 45421000-4. Instalowanie drzwi i okien i podobnych elementów – 45421100, Instalowanie drzwi drewnianych -45421134-2 Punkt 2.7. odnosi się do dostawy i montażu stolarki okiennej i drzwiowej zgodnie z zestawieniem zawartym w projekcie wykonawczym rys. A7. Uwaga. Drzwi D1, D2, D3 i D4 wykonać jako alumniowe. 2.7.1. Okna: Okna zewnętrzne z PCV w kolorze orzech ( dwustronnie), indywidualne, zgodnie z projektem wykonawczym spełniające wymagania: a) Współczynnik przenikania ciepła U liczony dla całego okna (rama+przeszklenie) nie może być większy niż. 0,8 W/m2*K. b) Współczynnik dla samej ramy nie może być większy niż 0,8 W/m2*K. c) Współczynnik dla przeszklenia solar factor g nie mniej niż 60%. d) Współczynnik przepuszczalności światła dla przeszklenia Lt min. 70%. Parapety zewnętrzne z granitu, zgodnie z rysunkami elewacji. Parapety wewnętrzne z konglomeratu. Fasada aluminiowa spełniająca wymagania jak dla okien. 2.7.2. Drzwi: Drzwi zewnętrzne Zewnętrzne drzwi Aluminium o współczynniku przenikania ciepła nie gorszym niż Uk = 1 W/m2K. Powierzchnia drzwi zabezpieczona fabrycznie farbami ekologicznymi. Drzwi wyposażone w dwa zamki na wkładkę oraz trzy zawiasy z możliwością regulacji w trzech płaszczyznach za pomocą nimbusa, uszczelka na obwodzie ościeżnicy, zestaw szybowy bezpieczny ze szkłem przyciemnianym Drzwi wewnętrzne Drewniane – płycinowe, wraz z ościeżnicą drewnianą. Wszystkie drzwi musza być montowane na wzmocnionych trzech zawiasach i być wyposażone w metalowe klamki z szyldami i wkładki z zamkami. Futryny i skrzydła drewniane o podwyższonym standardzie przeszklone szkłem bezpiecznym. Drzwi do pomieszczeń z wentylacją grawitacyjną wyposażone w nawiewniki. 2.7.3. Montaż stolarki Stosować systemy montażowe opracowanych na potrzeby budynków energooszczędnych i pasywnych: Montaż okien należy wykonać wg standardów dla budynków „ pasywnych”. Okna należy montować w warstwie ocieplenia np. przy pomocy kotew JBD lub równoważnych. Drzwi i fasadę należy montować za pomocą ciepłego montażu trójwarstwowego. Uwaga: - zestawy okienne i drzwiowe montowane w całości na zewnątrz muru - połączenie z murem uszczelniane produktami firmy Illbruck lub porównywalnymi: od zewnątrz – EW 140 z paskiem butylowym na gruncie Illbruck Primer od wewnątrz – Butyl Vlies Duo 100mm na gruncie Illbruck Primer - ostateczny dobór taśm należy uzgodnić z inspektorem nadzoru. Ustawienie okna należy sprawdzić w pionie i w poziomie. Dopuszczalne odchylenie od pionu powinno być mniejsze od 1 mm na 1 m wysokości okna, nie więcej niż 3 mm. 2.8. Wykonywanie tynków zwykłych wewnętrznych, zewnętrznych - 45411000-4 Punkt 2.8. odnosi się do wykonania wszystkich tynków zwykłych, cementowo – wapiennych, wewnętrznych kategorii III, gipsowych oraz zewnętrznych tynków akrylowych. Przed przystąpieniem do wykonywania robót tynkowych powinny być zakończone wszystkie roboty stanu surowego, roboty instalacyjne podtynkowe, zamurowane przebicia i bruzdy, osadzone ościeżnice drzwiowe i okienne. Tynki należy wykonywać w temperaturze nie niższej niż +5°C pod warunkiem, że w ciągu doby nie nastąpi spadek poniżej 0°C. W ni ższych temperaturach można wykonywać tynki jedynie przy zastosowaniu odpowiednich środków zabezpieczających, zgodnie z „Wytycznymi wykonywania robót budowlanomontażowych w okresie obniżonych temperatur”. W ścianach przewidzianych do tynkowania nie należy wypełniać zaprawą spoin przy zewnętrznych licach na głębokości 5-10 mm. Bezpośrednio przed tynkowaniem podłoże należy oczyścić z kurzu szczotkami oraz usunąć plamy z rdzy i substancji tłustych. Plamy z substancji tłustych można usunąć przez zmycie 10% roztworem szarego mydła lub przez wypalenie lampą benzynową. Nadmiernie suchą powierzchnię podłoża należy zwilżyć wodą. Tynki zewnętrzne mineralne cienkowarstwowe, drobnoziarniste w kolorze RAL 1014. Stosować tynki barwione w masie lub malowane farbami elewacyjnymi. Składnikiem wiążącym w tynkach mineralnych są spoiwa hydrauliczne, które wiążą chemicznie, dlatego bardzo ważny jest tzw. okres karencji świeżo wykonanego tynku mineralnego. Niestety, bardzo często popełnianym błędem przez wykonawcę jest samowolne skrócenie okresu dojrzewania tego typu tynku przez zbyt szybkie pokrycie jego powierzchni powłoką malarską. Wyprawa podczas wiązania i utwardzania wchodzi w reakcję z farbą zewnętrzną tworząc na jej powierzchni nieestetyczne wybarwienia kolorystyczne. Zgodnie z technologią malowanie mineralnej wyprawy tynkarskiej w optymalnych warunkach farbami akrylowymi może odbywać się po 3–4 tygodniach od momentu aplikacji, farbami silikonowymi po 14 dniach, natomiast farbami silikatowymi już po 4 dniach. Tynk trójwarstwowy powinien być wykonany z obrzutki, narzutu i gładzi. Narzut tynków wewnętrznych należy wykonać według pasów i listew kierunkowych. Gładź należy nanosić po związaniu warstwy narzutu, lecz przed jej stwardnieniem. Podczas zacierania warstwa gładzi powinna być mocno dociskana do warstwy narzutu. Należy stosować zaprawy cementowo-wapienne - w tynkach nie narażonych na zawilgocenie o stosunku 1:1:4, - w tynkach narażonych na zawilgocenie oraz w tynkach zewnętrznych o stosunku 1:1:2. Zaleca się chronić świeżo wykonane tynki zewnętrzne w ciągu pierwszych dwóch dni przed nasłonecznieniem dłuższym niż dwie godziny dziennie. Tynki zewnętrzne akrylowe cokołu wykonane, w kolorze RAL 1001 Wykonanie tynków na cokole zgodne z recepturą producenta wybranego przez Wykonawcę i zatwierdzonego przez Inspektora nadzoru tynku. Okładziny drewniane montować na łatach. Deski elewacyjne w kolorze zbliżone do średniego brązu drewna egzotycznego Bangkirai o gr. 19mm. Z drewna o bardzo dobrych parametrach mechanicznych i wysokiej odporności na ścieranie, uderzenia oraz starzenie biologiczne. Połączenie desek poprzez złącze wtykowe na „piórowpust”. Deski mocowane na konstrukcji nośnej (stelażu) w postaci podwójnego legarowania: legary główne mocować poziomo, w odstępach nie przekraczających 1 m. Do ułożonych legarów zamocować pionowo kontrlegary w odstępach nie większych niż 50 cm. Wolną przestrzeń miedzy poszczególnymi warstwami legarów wypełnić styropianem. Deski elewacyjne zabezpieczyć środkami do impregnacji drewna i pokryć bejcolakierami odpornymi na warunki atmosferyczne. Kolorystyka okładzin i żaluzji zewnętrznych RAL 5015, 5024, 7040,1023, 2000,3020 2.9. Pokrywanie podłóg i ścian - posadzki - 45430000-0 Punkt 2.9. odnosi się do wykonania wszystkich posadzek i glazurowych okładzin ściennych. W przedsionku, szatni oraz w pomieszczeniach mokrych (łazienki, kuchnia, pom. gospodarcze, kotłownia) płytki ceramiczne z cokolikami. W salach pobytu dzieci przewidziano połączenie wykładziny PCV z wykładziną dywanową. Komunikację wewnętrzną oraz jadalnię z wykładziną PCV. 2.9.1. Warstwy wyrównawcze pod posadzki Warstwa wyrównawcza, wykonana z zaprawy cementowej marki 8 MPa, z oczyszczeniem i zagruntowaniem podłoża mlekiem wapienno - cementowym, ułożeniem zaprawy, z zatarciem powierzchni na gładko oraz wykonaniem i wypełnieniem masą plastyczną szczelin dylatacyjnych. Podkład betonowy grubości 10 cm z betonu B10 zdylatowany w polach 6 x 6 m. Wytrzymałość podkładu badana wg PN-85/B-04500 nie powinna być mniejsza niż: na ściskanie - 12 MPa, na zginanie - 3 MPa. - Podłoże, na którym wykonuje się podkład z warstwy wyrównawczej powinno być wolne od kurzu i zanieczyszczeń oraz nasycone wodą. - Podkład cementowy powinien być oddzielony od pionowych stałych elementów budynku paskiem papy. - Temperatura powietrza przy wykonywaniu podkładów betonowych oraz w ciągu co najmniej 3 dni nie powinna być niższa niż 5°C. - Podkład powinien mieć powierzchnię równą, stanowiącą płaszczyznę lub pochyloną, zgodnie z ustalonym spadkiem. Powierzchnia podkładu sprawdzana dwumetrową łatą przykładaną w dowolnym miejscu, nie powinna wykazywać większych prześwitów większych niż 5 mm. Odchylenie powierzchni podkładu od płaszczyzny (poziomej lub pochyłej) nie powinny przekraczać 2 mm/m i 5 mm na całej długości lub szerokości pomieszczenia. - W ciągu pierwszych 7 dni podkład powinien być utrzymywany w stanie wilgotnym przez spryskiwanie powierzchni wodą. 2.9.2. Okładziny ceramiczne - Okładziny ceramiczne powinny być mocowane do podłoża warstwą wyrównującą lub bezpośrednio do równego i gładkiego podłoża. W pomieszczeniach mokrych okładzinę należy mocować do dostatecznie wytrzymałego podłoża. - Podłoże pod okładziny ceramiczne mogą stanowić nie otynkowane lub otynkowane mury z elementów drobnowymiarowych oraz ściany betonowe. - Ważnym etapem prac przygotowawczych jest ocena i przygotowanie podłoża pod klejenie płytek. Należy zwrócić szczególną uwagę na: - wytrzymałość (podkład cementowy o wytrzymałości na ściskanie min. 12 MPa, betonowy min. B20); - ocenę chłonności wody przez podłoże (ocena szybkości wchłaniania wody), wraz z ewentualnym nałożeniem tzw. "gruntu" (w celu zmniejszenia wodochłonności) oraz ustabilizowanie - wzmocnienie warstwy wierzchniej podłoża, - ewentualne nałożenie warstwy izolacji wodochronnej np. z płynnej folii. Przy wykonywaniu okładzin z płytek należy przestrzegać następujących zasad: - dokładność wykonania powierzchni podkładu powinna być taka, aby łata długości 2 m przyłożona w dowolnym miejscu podkładu nie wykazywała odchyleń większych niż 2mm - płytki należy układać na klej cienkowarstwowy o grubości warstwy nie przekraczającej 5 mm - temperatura powietrza w czasie układania płytek powinna wynosić co najmniej + 5oC i nie powinna przekraczać 25oC. Temperaturę tę należy zapewnić na co najmniej kilka dni przed rozpoczęciem robót oraz w czasie wiązania i twardnienia zaprawy klejowej przez okres co najmniej 5 dni - materiały użyte do wykonywania okładzin powinny znajdować się w pomieszczeniach o wymaganej temperaturze co najmniej 24 godziny przed rozpoczęciem robót - płytek układanych na klej nie należy moczyć przed ułożeniem - fugowanie i użytkowanie okładzin ceramicznych może nastąpić nie wcześniej niż po 24 godzinach - płytki muszą być związane z podkładem na całej swej powierzchni - należy ściśle przestrzegać kolorystyki i wzorów założonych w dokumentacji dla poszczególnych pomieszczeń lub uzgodnionych z Inwestorem - płytki powinny być ułożone tak, aby ich krawędzie tworzyły układ wzajemnie prostopadłych linii prostych Płytki ceramiczne terakotowe i gresy - gatunek I. a) Właściwości płytek ceramicznych: - barwa uzgodniona z użytkownikiem nasiąkliwość po wypaleniu nie mniej niż 2,5% wytrzymałość na zginanie nie mniejsza niż 25,0 MPa ścieralność nie więcej niż 1,5 mm mrozoodporność liczba cykli nie mniej niż 20 Dopuszczalne odchyłki wymiarowe: długość i szerokość: ±1,5 mm grubość: ± 0,5 mm krzywizna: 1,0 mm b) Gresy - wymagania dodatkowe: - twardość wg skali Mahsa 8 - ścieralność V klasa ścieralności - na schodach i przy wejściach wykonane jako antypoślizgowe. Płytki gresowe i terakotowe muszą być uzupełnione następującymi elementami: - stopnice schodów, - listwy przypodłogowe, - kątowniki, - narożniki. Dopuszczalne odchyłki wymiarowe: - długość i szerokość: ±1,5 mm - grubość: ±0,5 mm - krzywizna: 1,0 mm Uwaga: W pomieszczeniach kuchennych na połączeniu płytek ściennych z posadzką należy uwzględnić montaż profili wyobleniowych. Profile należy wykonać z materiału nienasiąkliwego, wodoodpornego, łatwego w utrzymaniu czystości. (np. ze stali kwasoodpornej). 2.9.3. Wykładziny PCV i dywanowe Wykładziny PCV w komunikacji i jadalni układane z kompozycją kolorów, w salach pobytu dzieci dodatkowo wykładzina dywanowa z wykończeniem cokolikiem drewnianym. Wykładziny PCV heterogeniczne o wysokich parametrach na ścieranie. Podłoże pod wykładzinę powinno być gładkie, o odpowiedniej wytrzymałości, równe, suche, oczyszczone z wszelkich zanieczyszczeń i przygotowane zgodnie z przepisami budowlanymi. W celu uzyskania jak najlepszej jakości podłoża przy podkładach cementowych, zaleca się stosowanie mas wygładzających (samopoziomujących) renomowanych producentów przeznaczonych do stosowania pod wykładziny elastyczne. Zakłada się wykonanie masy samopoziomującej gr. 2-5mm. Wilgotność podłoża (CM-%) nie powinna być wyższa niż 2,0%. Dopuszczone zostaną wszystkie rodzaje posadzek które są równe, posiadają mocną strukturę, są pozbawione rys oraz pęknięć. Podłoża te powinny być odpowiednio suche. Posadzka musi być szczelna i nie nasiąkliwa. Montaż wykładzin zgodnie z regułami powinien odbywać się w temperaturze otoczenia o wartości około +18°C jak równie ż w warunkach wilgotności względnej – max. 65% (idealna wilgotność to 40-60%). Temperatura samej podłogi nie powinna być niższa niż 15°C. Do monta żu wykładzin PCV powinien być stosowany klej dyspersyjny. Należy używać kleju zgodnego z zaleceniami producenta. Arkusze wykładziny należy łączyć przy pomocy sznura spawalniczego. Sposób wykończenia styków wykładzin ze ścianami należy wykonać za pomocą wywinięcia na ściany na wysokość 5 cm z zastosowaniem profilu łukowego na połączeniu podłogi i ściany. Przy wycenie robót należy uwzględnić konieczność dodatkowego spawania wykładzin i układania wzorów zgodnie z projektem wykonawczym który zostanie wykonany po podpisaniu umowy. Wymagania techniczne do wykładzin PCV - grubość całkowita min : 2mm waga całkowita : 2800g/m2 grupa ścieralności wg EN-660-2 : Grupa P odporność na nacisk punktowy wg EN 424 : odporna oddziaływanie krzesła na rolkach wg EN 425 : odporna klasa ogniotrwałości wg EN 13501-1: Bfls1 właściwości antypoślizgowe wg DIN 51130 : R9 właściwości antystatyczne wg EN 1815 : >2kV odporność barwy na światło wg EN ISO 105-B02 : ≥6 odporność chemiczna wg EN 423 : dobra odporność odporność na rozwój bakterii i grzybów wg DIN EN ISO 846-A/C : odporna nie pozwala na rozwój kolory : 30 kolorów 2.9.4. Panele podłogowe W pomieszczeniu biurowym wykończenie podłogi stanowią panele podłogowe wykończone systemową listwą podłogową. Panele - grubość: 8 mm, klasa ścieralności: AC4, rodzaj płyty nośnej: HDF, twardości 40 MPa, układane na piankę pod panele lub podkład pod panele (nie dopuszcza się stosowania tzw. piankofolii), panele należy układać wzdłuż padania światła lub wzdłuż linii użytkowania. Posadzka układana wg technologii podanej przez producenta. Podłogę należy układać na suchym, czystym i równym podłożu. Przy różnicy poziomu podłoża większej niż 2 mm na 1 metrze bieżącym podłogi należy je koniecznie wyrównać. Wilgotność podłoża powinna wynosić max. 8%. Panele należy złożyć w pomieszczeniu w którym będzie układana podłoga na minimum 48 godzin, bez rozpakowywania. 2.10. Ścianki systemowe i sufity podwieszane - 45421152-4 Punkt 2.10. odnosi się do wykonania systemowych, mobilnych ścianek działowych oraz sufitów podwieszanych w budynku przedszkola 2.10.1. Ścianki systemowe Systemowe, mobilne ścianki działowe, oddzielające część sypialnianą pomieszczeń dla dzieci wykonane ze skrzydeł o wymiarach 122x300 cm. Konstrukcja ścianek oparta jest na zespole profili aluminiowych i uszczelnień niewidocznych w płaszczyźnie ściany, przy czym segmenty ściany wypełnione są materiałami dźwiękoszczelnymi. Elementy ściany zawieszone są w torze górnym, który instalowany jest w płaszczyźnie sufitu. Wypełnienie ścianek z płyt laminowanych w kolorze i wzorze ustalonym z Inwestorem. Ścianki mają stanowić barierę akustyczną.Ścianki powinny posiadać stopień tłumienia hałasu wg PN-EN 20140-3 min Rw = 47 dB. Stosować rozwiązania systemowe nie gorsze niż oferowane przez system OPTIMA lub VIELE lub ALUSYSTEM. Kolor ścianek uzgodnić na etapie realizacji z inwestorem. 2.10.2. Sufity podwieszane Rodzaje sufitów podwieszanych w zależności od rodzaju i przeznaczenia pomieszczeń. W komunikacji i w miejscach gdzie nad sufitem znajduje się rozprowadzenie instalacji należy wykonać sufit podwieszany kasetonowy z wypełnieniem płytami sufitowymi 1200 x 600 x 20 lub 600 x 600 x 20, w salach pobytu dzieci, biurach, jadalni sufit podwieszany z płyt gk, w pomieszczeniu kotłowni sufit podwieszany z płyt gk o odporności ogniowej REI60. Montaż sufitów podwieszanych wykonuje się w następującej kolejności: - zamocowanie profili do ścian na wyznaczonej wysokości podwieszenia sufitu - wyznaczenie rozstawu wieszaków - zamocowanie wieszaków do konstrukcji - zamocowanie profili głównych podłużnych - montaż profili poprzecznych - ułożenie izolacji - pokrycie konstrukcji metalowej płytami gipsowo-kartonowymi mocowanymi za pomocą wkrętów co 15 cm - szpachlowanie spoin Odchylenie powierzchni okładziny z płyt gipsowo-kartonowych od płaszczyzny i odchylenie krawędzi od linii prostej nie powinny być większe niż 1mm/m. 2.11. Roboty wykończeniowe - 45400000-1 45440000-3 Roboty malarskie Punkt 2.11. odnosi się do malowania sufitów i ścian oraz lakierowania powierzchni drewnianych Przy malowaniu powierzchni wewnętrznych temperatura nie powinna być niższa niż +8°C. W okresie zimowym pomieszczenia nale ży ogrzewać. W ciągu 2 dni pomieszczenia powinny być ogrzane do temperatury co najmniej +8°C. Po zakończeniu malowania można dopuścić do stopniowego obniżania temperatury, jednak przez 3 dni nie może spaść poniżej +1°C. W czasie malowania niedopuszczalne jest nawietrzanie malowanych powierzchni ciepłym powietrzem od przewodów wentylacyjnych i urządzeń ogrzewczych. Gruntowanie i dwukrotne malowanie ścian i sufitów można wykonać po: - całkowitym ukończeniu robót instalacyjnych (z wyjątkiem montażu armatury i urządzeń sanitarnych), - całkowitym ukończeniu robót elektrycznych - całkowitym ułożeniu posadzek, - usunięciu usterek na stropach i tynkach. Podłoże posiadające drobne uszkodzenia powierzchni powinny być, naprawione przez wypełnienie ubytków zaprawą cementowo wapienną. Powierzchnie powinny być oczyszczone z kurzu i brudu, wystających drutów, nacieków zaprawy itp. Przy malowaniu farbami emulsyjnymi do gruntowania stosować farbę emulsyjną tego samego rodzaju z jakiej ma być wykonana powłoka lecz rozcieńczoną wodą w stosunku 1:3-5. Przy malowaniu farbami olejnymi i syntetycznymi powierzchnie gruntować pokostem. Przy malowaniu farbami chlorokauczukowymi elementów stalowych stosuje się odpowiednie farby podkładowe. Przy malowaniu farbami epoksydowymi powierzchnie pokrywa się gruntoszpachlówką epoksydową. Powłoki z farb emulsyjnych powinny być niezmywalne, przy stosowaniu środków myjących i dezynfekujących. Powłoki powinny dawać aksamitno-matowy wygląd powierzchni. Barwa powłok powinna być jednolita, bez smug i plam. Powierzchnia powłok bez uszkodzeń, smug, plam i śladów pędzla. Powłoki z farb i lakierów olejnych i syntetycznych powinny mieć barwę jednolitą zgodną ze wzorcem, bez smug, zacieków, uszkodzeń, zmarszczeń, pęcherzy, plam i zmiany odcienia. Powłoki powinny mieć jednolity połysk. 2.12. Zagospodarowanie terenu 2.12.1. Ogrodzenie Wysokość ogrodzenia 160cm. Od strony frontowej ogrodzenie z drewnianych desek mocowanych do słupków metalowych, montowanych w podmurówce. Deski malowane różnymi kolorami. Na części podmurówki ponad terenem tynk akrylowy cienkowarstwowy, drobnoziarnisty, pomalowany farbą hydrofobową kolor RAL 7006. Po stronie wschodniej ogrodzenie długości 2,40m, bez podmurówki, z furtką dwuskrzydłową między narożnikiem budynku przedszkola, a budynkiem garażowym straży pożarnej. Po stronie zachodniej ogrodzenie między narożnikiem budynku przedszkola, a projektowanym śmietnikiem również bez podmurówki, z dwuskrzydłową bramą wjazdową. Szerokość w świetle między słupkami bramy wynosi 300m. Łączna długość ogrodzenia „z desek” razem z bramami wynosi ~ 15,2 mb. Długość podmurówki ~ 9,8mb. Ogrodzenie wykonać zgodnie z rys.T-4 Cały teren przedszkola będzie ogrodzony. Pozostałe ogrodzenie, poza frontowym, wykonać jako systemowe z paneli stalowych ocynkowanych, montowanych do słupków stalowych ocynkowanych, zabetonowanych w gruncie na głębokości 80 cm, z jedną furtką wyjściową w południowej części działki. Szerokość w świetle między słupkami furtki wynosi 120cm. Wszystkie elementy ogrodzenia panelowego w kolorze zielonym. Ogrodzenie będzie dowiązane do istniejącego ogrodzenia boiska. Łączna długość systemowego ogrodzenia panelowego wraz z furtkami wynosi ~ 122mb. Wydzielenie terenu z huśtawkami wahadłowymi. Wydzielenie miejsca ustawienia huśtawek za pomocą systemowych paneli OGRODZENIE METALOWE nr katalogowy GT-2000 z furtką w kolorze zielonym. Wysokość paneli 110cm. Szerokość paneli 210m, szerokość furtki 105cm. Ogrodzenie będzie się składało z 10 paneli i jednej furtki. Montaż zgodnie z zaleceniami producenta. Dopuszcza się zastosowanie innego ogrodzenia systemowego pod warunkiem, że będzie pochodziło od tego samego producenta od którego będą pochodziły elementy placu zabaw. 2.12.2. Roboty drogowe Miejsca postojowe dla samochodów osobowych wzdłuż ulicy Jana Pawła z nawierzchnią asfaltową dołączoną do istniejącej nawierzchni z podziałem na 10 stanowisk wymalowanym farbą. Warstwy pod miejsca postojowe − warstwa ścieralna - beton asfaltowy gr. 5cm, − podbudowa - kruszywo łamane stabilizowane mechanicznie 0/31,5mm gr. 8cm, - podbudowa - kruszywo łamane stabilizowane mechanicznie 0/63mm gr. 15cm, - chudy beton 2,5Mpa gr. 10cm, - istniejące podłoże gruntowe. Stosować kruszywo naturalne granitowe bądź bazaltowe. Miejsca postojowe od chodnika oddzielone krawężnikiem betonowym, wibroprasowanym 15/30 30 cm na podsypce cementowo-piaskowej 1:4 5 cm z ławą betonową (beton B20) z oporem 15 cm. Chodnik wzdłuż miejsc parkingowych, od istniejącego garażu straży pożarnej do skrzyżowania z istniejącą drogą dla rowerów z kostki brukowej o maksymalnych wymiarach 10x10cm. W miejscu wjazdu z ulicy Jana Pawła II zastosować wzmocnioną podbudowę pod kostkę oraz krawężnik najazdowy. Materiał: kostka brukowa POLBRUK AVANTO lub równoważna w kolorach żółtym i szarym. Powierzchnia 239m². Chodnik - ścieżka od furtki wejściowej, po wschodniej stronie, do strefy wyjściowej z jadalni od strony południowej budynku z kostki brukowej o maksymalnych wymiarach 10x10cm. Materiał: kostka brukowa AWBUD AFRODYTA lub równoważna w kolorach piaskowiec i agat. Powierzchnia: 54 m² Warstwy pod chodniki − kostka brukowa betonowa gr. ~ 8 cm − podsypka cementowo-piaskowa 1:4 gr. 5 cm − podbudowa z kruszywa łamanego stabilizowanego cementem o Rm=Mpa 10 cm Krawężnik najazdowy: − krawężnik betonowy najazdowy 15/22 22 cm − podsypka cementowo-piaskowa 1:4 5 cm − ława betonowa (beton B20) z oporem 15 cm Taras z jadalni na teren ogrodu o wymiarach ~11,1x3,8 m z obrzeżami zgodnymi z systemem kostki. Materiał: płyta tarasowa AWBUD EL GRECO 35 lub równoważna w kolorze piasek pustyni. Powierzchnia: 42,2m². Warstwy tarasu - płyta tarasowa − podsypka cementowo-piaskowa 1:4 3 cm − podbudowa z kruszywa łamanego stabilizowanego mechanicznie 0/31,5mm 15 cm Nawierzchnia wyjść ewakuacyjnych zmieniono z krat Wema na fundamentach pokazanych na rysunku K20, na nawierzchnię z kostki brukowej z warstwami jak pod chodniki. Schodki terenowe wylewane na gruncie, z betonu klasy C25/30 zbrojone dołem siatką o oczkach 15x15 z prętów d=12, ze stali AIII, na warstwie chudego betonu gr. 10 cm. Schody wykończone antypoślizgowymi, mrozoodpornymi płytkami gresowymi o wymiarach 20x20 układanych metodą kombinowaną. 2.12.3. Plac zabaw - 45112723-9 Urządzenia placu zabaw wg zestawienia zawartego w opisie technicznym do PZT lub równoważne, należy montować zgodnie z zaleceniami producenta. Wszystkie urządzenia muszą posiadać dopuszczenie (homologację) i będą zgodne z wymogami normy PN-EN 1176 oraz warunkami bezpieczeństwa określonymi w przepisach o ogólnym bezpieczeństwie produktów oraz przepisów w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (wyposażenie placów zabaw i wymagania bezpieczeństwa). Rozmieszczenie urządzeń z zachowaniem stref bezpieczeństwa pomiędzy nimi, określonymi w dokumentacji producenta - układ urządzeń tak zlokalizowany, aby strefy bezpieczeństwa nie zachodziły na siebie. Urządzenia będą wykonane z bezpiecznych i trwałych materiałów, zachowanych stref pomiędzy nimi, określonymi w dokumentacji producenta. Wszystkie urządzenia będą zamocowane do podłoża wg wskazań producenta zgodnie z przepisami w taki sposób, by gwarantowały stabilność i bezpieczeństwo. Zaprojektowane fundamenty nie będą stwarzały zagrożenia (potknięcia się lub uderzenia). Urządzenia zabezpieczyć płotkami zgodnie z PZT. Wszystkie urządzenia placu zabaw muszą pochodzić od jednego producenta. Wykonanie materiałowe jak w projekcie PZT ( elementy projektowane jako stalowe mają zostać wykonane jako stalowe) Elementy placu zabaw powinny spełniać następujące wymagania: - wykonane z drewna sosnowego klejonego o przekroju kwadratowym lub okrągłym i dwukrotnie malowane środkami ochronnymi. Połączenie z gruntem poprzez kotwy stalowe cynkowane ogniowo. Łańcuchy ze stali nierdzewnej lub chromowanej zakończony zawiasem. Siedziska wykonane z gumy lub aluminium zalanego w gumie. Ślizgi z blachy chromowanej gr. Min 2 mm, boki wykonane ze stali lub drewna malowane farbami akrylowymi. - Elementy stalowe tj.: drążki, poręcze i uchwyty, elementy karuzel i huśtawek oraz sprężyny do sprężynowców itd., malowane proszkowo, odporne na wpływ warunków atmosferycznych. Wszystkie łączenia, spoiny i mocowania starannie wykończone, odpowiednio wyprofilowane i bezpieczne dla użytkowników. 2.12.4 Zieleń W ramach terenów zielonych należy, w miejscu zaznaczonym w PZT, wykonać trawniki obsiane nasionami traw, żywopłot o łącznej długości 112m z żywotnika zachodniego wysokości 50 cm i z świerku serbskiego w ilości 5 szt. oraz nasadzenia krzewów iglastych – jodły koreańskiej oraz liściastych – kasztanowca zwyczajnego, dębu czerwonego, jarzębiny, klonu pospolitego, klonu zwyczajnego i buka pospolitego w odmianie płaczącej. Do nasadzeń należy użyć rośliny dobrze ukorzenione, zdrowe i wysokości 180 – 200 cm. W ramach nasadzeń należy przywieźć odpowiednią ilość ziemi urodzajnej humusu. 2.13. Instalacja gazowa Punkt 2.13. odnosi się do wewnętrznej instalacji gazu dla obiektu przedszkola. Pobór gazu od punktu pomiarowego na budynku straży pożarnej. Do istniejącego punktu pomiarowego domontować dodatkowy gazomierz G-16 dla budynku przedszkola. Odbiorniki gazu to: palniki wentylatorowe kotłowni kaskadowej o łącznej mocy 120kW, taborety gazowe o mocy 27,2kW, kuchnia 6-palnikowa o mocy 39,5kW oraz piece konwekcyjno-parowe o mocy 22kW. Do kotłów należy zastosować ścieżki gazowe z wmontowanym układem szczelności, dostarczaną przez producenta palnika. Instalację gazową wykonać z rur czarnych bez szwu wg. PN-B/72219 łączonych przez spawanie, instalację prowadzoną na zewnątrz z rur PEHD. Rury gazowe prowadzić po wierzchu ścian. Przed modułem kotłowni zastosować zawór sferyczny do gazu posiadający atest IGNIG w Krakowie ze znakiem bezpieczeństwa B oraz filtr siatkowy. Wszystkie odbiorniki gazowe powinny posiadać znak bezpieczeństwa B. W skład instalacji gazu wchodzi aktywny system bezpieczeństwa z głowicą samozamykającą MAG-3, detektorem gazu DEX-1 oraz modułem MD2Z. Głowicę samozamykającą MAG-3 należy zamontować w zewnętrznej skrzynce gazowej, usytuowanej na zewnętrz w linii ogrodzenia. Po uzyskaniu pozytywnego wyniku próby szczelności instalację zabezpieczyć przez oczyszczenie i pomalowanie. 2.14. Instalacje wod – kan - 45332000-3 Punkt 2.14. odnosi się do wewnętrznej instalacji wody i kanalizacji dla obiektu przedszkola. Pobór wody z projektowanego przyłącza wodociągowego, odprowadzenie ścieków poprzez projektowane przyłącza kanalizacji sanitarnej. Wszystkie instalacje wewnętrzne należy prowadzić podtynkowo w bruzdach. Rurociągi rozdzielcze wody zimnej, ciepłej i cyrkulacyjnej prowadzić pod stropem w przestrzeni instalacyjnej. Zmieszanie wody ciepłej dla baterii czasowych w toaletach dla dzieci i w jadalni poprzez zespoły mieszaczy termostatycznych typu PRESTO SFR III zamontowane pod sufitem w przestrzeni instalacyjnej lub w szafkach ściennych. 2.14.1. Instalacja wodociągowa wody bytowej z instalacją solarną Instalację wody zimnej wykonać z rur i kształtek polipropylenowych PP PN10 łączonych przez zgrzewanie. Instalację wody ciepłej oraz wody cyrkulacyjnej wykonać z rur polipropylenowych PP PN20 stabilizowanych łączonych przez zgrzewanie. Do celów pielęgnacji zieleni na zewnątrz budynku wykonać dwa zawory czerpalne ze złączka do węża, z możliwością spuszczenia wody na okres zimowy. Instalacje rozdzielcze należy zaizolować termicznie otulinami z pianki polietylenowej typu FRZ - woda zimna - gr. 9,0mm. Roboty izolacyjne należy rozpocząć po zakończeniu montażu rurociągów, przeprowadzeniu próby szczelności i wykonaniu zabezpieczenia antykorozyjnego powierzchni przeznaczonych do zaizolowania o oraz po potwierdzeniu prawidłowości wykonania powyższych robót protokołem odbioru. Otuliny termoizolacyjne powinny być nałożone na styk i powinny ściśle przylegać do powierzchni izolowanej. Dopuszcza się zastosowanie materiałów równoważnych, przy czym połączenia rur z tworzyw wykonać za pomocą połączeń przewidzianych dla danego systemu zalecanego przez producenta. Przygotowanie ciepłej wody użytkowej odbywać się będzie za pomocą kotła gazowego wspomaganego przez instalację solarną, zlokalizowana na dachu, z kolektorami słonecznymi o powierzchni absorbera równej 2,31 m2 każdy, z podgrzewaczami pojemnościowymi z wężownicami grzewczymi , o pojemności V- 500 l każdy, rozdzielacz na przykład Solar – Divicion firmy Viessmann (pompa obiegowa glikolu); czynnik grzewczy – glikol, armatura do napełniania układu, czujnik temperatury w zasobniku. Układ składa się z 2 połączonych równolegle rzędów, pierwszy 8 i drugi 7 urządzeń. Ogrzany w kolektorach słonecznych glikol wraca do kotłowni na wężownice w/w podgrzewaczy c.w.u. – skąd po schłodzeniu przetłaczany jest przez rozdzielacz solarny z powrotem do kolektorów. Równoważne układy solarne muszą spełniać wymagania norm: a) PN-EN 12976-1:2006 (lub równoważne normy), Słoneczne systemy grzewcze i ich elementy – Urządzenia wykonywane fabrycznie - Część 1: Wymagania ogólne b) PN-EN 12976-2:2006 (lub równoważne normy), Słoneczne systemy grzewcze i ich elementy – Urządzenia wykonywane fabrycznie – Część 2: Metody badań Uwaga! Potwierdzenie spełnienia zgodności z normą PN-EN 12976-1 i PN-EN 12976-2 musi dotyczyć systemu składającego się z co najmniej kolektora słonecznego i zasobnika. Zestaw kolektorów i zasobników c.w.u. musi pochodzić od jednego producenta Parametry kolektora : - min. współczynnik absorpcji: lepsze lub równe jak projektowane - max. współczynnik emisji: lepsze lub równe jak projektowane - sprawność optyczna: lepsze lub równe jak projektowane - współczynniki strat ciepła: lepsze lub równe jak projektowane 2.14.2 Instalacja wody przeciwpożarowej Instalację hydrantową wykonać w całości z rur stalowych ocynkowanych wg PN-74/H4200. W miejscach przejścia rur przez ściany i stropy powinny być osadzone tuleje ochronne. Podejścia pod hydrant przewodem o średnicy DN32. Szafkę hydrantową wyposażyć w prądnicę oraz wąż półsztywny o dł. 30m. Hydrant przeciwpożarowy Hp25. 2.14.3. Kanalizacja sanitarna Kanalizację wykonać z rur PCV Dz 50, 75, 110, 160 mm, szarych, łączonych na gumowe uszczelki. Każdy pion musi być wyposażony w rewizję i wentylację wyprowadzoną ponad dach budynku z wywiewką PCV 160/110. Piony prowadzić w obudowie z płyt g-k lub ściankach instalacyjnych. Poziome przewody odpływowe prowadzić pod posadzką. Średnice podejść pod przybory sanitarne zgodnie z normą. Spadki poziomów przyjęto na poziomie 2-3%. 2.14.4 Armatura i ceramika łazienkowa armatura – baterie umywalkowe w salach pobytu dzieci i w łazienkach dla personelu z mieszaczem, stojące (z nieruchomą wylewką), szerokość głowicy 40 mm o podwyższonym standardzie np. Bateria umywalkowa Ideal Standard Attitude lub Armatura Kraków Premium Class. Uwaga: Wymagana gwarancja na bezawaryjna pracę baterii na okres nie mninejszy niż 5 lat. W łazienkach należy instalować wiszącą armaturę dla dzieci, np. KOŁO. Zestaw tej firmy składa się ze stelażu KOŁO TECHNIC do wc i miski wiszącej Keramag Kind 201700 (+ deska Keramag lub Nova Top Junior i przycisk Eclipse) Można zastosować zestawy równoważne renomowanych producentów o podobnych parametrach. Umywalki z półpostumentem, linia wzornicza jednakowa dla umywalek i kompaktów WC. uchwyty dla niepełnosprawnych – przy toalecie 1 uchwyt uchylny 70 cm + 1 uchwyt prosty 50 cm montowany do ściany, przy umywalce 2 uchwyty umywalkowe 60 cm. Poręcze lakierowane proszkowo na kolor biały. 2.15. Instalacja c.o. - 45331100-7 Punkt 2.15. odnosi się do instalacji do wykonania instalacji centralnego ogrzewania dla obiektu przedszkola wraz z kotłownią. W zakres prac wchodzi: - montaż rurociągów, - montaż armatury - montaż urządzeń, - badania instalacji, - wykonanie izolacji termicznej, - regulacja "działania instalacji”. 2.15.1. Źródło ciepła i technologia kotłowni Projektowane c.o. z zastosowaniem kaskadowej kotłowni kondensacyjnej typu 2xVITODENS 200W, składającej się z 2 kotłów wiszących kondensacyjnych z zamkniętą komorą spalania typu VITODENS firmy Vissmann lub równoważne, o mocy nominalnej 60 kW każdy. Kotłownia jest niskoparametrowa na parametry obliczeniowe tz/tp=80/60 C, systemu zamkniętego wraz z automatyczną, pogodową regulacją parametrów temperaturowych czynnika grzejnego. Zaprojektowano oddzielenie obiegu kotłów od obiegów instalacyjnych za pomocą sprzęgła hydraulicznego. Zabezpieczenie kotłów stanowi zawór bezpieczeństwa. Stabilizacja ciśnienia w instalacji za pomocą naczyń wzbiorczych opisanych w projekcie lub równoważnych. Kocioł równoważny powinien spełniać następujące wymagania: Sprawność nie gorsza niż kocioł projektowany. Powierzchnia wymiany ciepła ze stali szlachetnej z efektem samooczyszczania powierzchni wymiany ciepła Palnik gazowy odporny na duże obciążenia termiczne Wysokoefektywna pompa obiegowa klasy A 2.15.2 Elementy grzejne w instalacji c.o. W instalacji stosować grzejniki płytowe z podłączeniem dolnym jak w projekcie lub równoważne spełniające następujące wymagania: Moc – jak grzejniki projektowane; Materiał: głęboko tłoczna blacha niskowęglowa walcowana na zimno Grubość blachy: z której tłoczy się płyty grzejników: 1.25 mm Maksymalne ciśnienie robocze: 10 bar Ciśnienie próbne: min 12 bar (po zainstalowaniu) Maksymalna temperatura: 110°C Malowanie końcowe: napylanie elektrostatyczne Grzejnik musi posiadać deklarację zgodności z: PN oraz Atest Higieniczny. Gwarancja producenta : 10 lat Podłączenie grzejnika płytowego z instalacją , z rur trójwarstwowych PE-Xb/Al/PE-HD w systemie Mepla firmy Geberit lub równoważnych, za pomocą blokowych zaworów kulowych do grzejników. W najwyższych punktach instalacji należy zamontować automatyczne odpowietrzniki. Po wykonaniu regulacji instalacji nastawy zaworów zablokować. Rurociągi grzewcze ogrzewania podłogowego z tworzywa sztucznego PE-RT/AL/PERT φ16 × 2,0, podłączone od dołu do rozdzielacza strefowego. Odpowietrzanie wężownic przez odpowietrznik automatyczny na rozdzielaczu. Opróżnianie i napełnianie pętli wodą umożliwia zawór spustowy na rozdzielaczu. Dla poszczególnych pomieszczeń czynnik grzewczy doprowadzany za pomocą wężownic podłączonych do rozdzielaczy strefowych. Rozdzielacze z mosiądzu o przekroju 1’’. Na rozdzielaczu zasilającym wbudowane są zawory regulacyjne do każdej pętli grzewczej, wyposażone w siłowniki sterowane przez termostat umieszczony w pomieszczeniu, ustawiony na żądaną temperaturę. Na rozdzielaczu powrotnym zawory do regulacji przepływu (z nastawą wstępną), umożliwiające dokładną regulację hydrauliczną instalacji. Każdy z końców przyłączonych wężownic wyposażony jest w zawór odcinający. W instalacji c.o. należy zastosować armaturę równoważącą hydraulikę układu: automatyczny zawór regulacyjny na powrocie (z możliwością nastawy ciśnienia różnicowego) oraz ręczny zawór odcinający na zasilaniu. Izolację przewodów należy wykonać na odcinkach rozdzielczych na całej ich długości. Montaż armatury i osprzętu ma być wykonany zgodnie z instrukcjami producenta i dostawcy. 2.15.3. Badania i uruchomienie instalacji - instalacja przed zakryciem bruzd oraz wykonaniem izolacji termicznej przewodów musi być poddana próbie szczelności, - przed przystąpieniem do badania szczelności należy instalację próbnie przepłukać wodą. Niezwłocznie po zakończeniu płukania należy instalację napełnić wodą uzdatnioną o jakości zgodnej z PN-93/C-04607 "Woda w instalacjach ogrzewania. Wymagania i badania dotyczące jakości wody", lub z dodatkiem inhibitorów korozji, - instalację należy dokładnie odpowietrzyć, - badania szczelności instalacji na zimno należy przeprowadzać przy temperaturze zewnętrznej powyżej O°C, - próbę szczelności w instalacji centralnego ogrzewania należy przeprowadzić zgodnie z "Warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót budowlanomontażowych" - Tom II - Instalacje sanitarne i przemysłowe, tzn. ciśnienie próbne =ciśnienie robocze powiększone o 2 bary, lecz nie mniejsze niż 4 bary. Ciśnienie podczas próby szczelności należy dokładnie kontrolować i nie dopuszczać do przekroczenia jego maksymalnej wartości, - do pomiaru ciśnień próbnych należy używać manometru, który pozwala na bezbłędny odczyt zmiany ciśnienia o 0,1 bara. Powinien on być umieszczony w możliwie najniższym punkcie instalacji, - wyniki badania szczelności należy uznać za pozytywne, jeżeli w ciągu 20 min. nie stwierdzono przecieków ani roszenia, a ciśnienie na manometrze nie spadnie więcej niż o 2% (w przypadku instalacji wykonanej w technologii gwintowanej) lub 0% (w przypadku instalacji wykonanej w technologii spawanej), - z próby ciśnieniowej należy sporządzić protokół, - po uzyskaniu pozytywnej próby szczelności należy przeprowadzić próbę na gorąco, przy najwyższych - w miarę możliwości - parametrach czynnika grzewczego, lecz nie przekraczających parametrów obliczeniowych, - próba szczelności na gorąco winna być poprzedzona co najmniej 72-godzinną pracą instalacji, -przez okres wiązania warstwy betonu ogrzewania podłogowego (20-28dni) rury powinny pozostać pod ciśnieniem 0,2-0,3MPa. Nie wolno uruchamiać instalacji na gorąco przed związaniem betonu. W okresie rozruchu należy utrzymać przez 3 doby temperaturę zasilania równą 25°C, a nast ępnie podwyższać o 5°C na dob ę do temperatury maksymalnej tj. do 40°C. 2.15.4 Wykonanie izolacji ciepłochronnej - roboty izolacyjne należy rozpocząć po zakończeniu montażu rurociągów, przeprowadzeniu próby szczelności oraz po potwierdzeniu prawidłowości wykonania powyższych robót protokołem odbioru, - otuliny termoizolacyjne powinny być nałożone na styk i powinny ściśle przylegać do powierzchni izolowanej. W przypadku wykonania izolacji wielowarstwowej, styki poprzeczne i wzdłużne elementów następnej warstwy nie powinny pokrywać odpowiednich styków elementów warstwy dolnej, 2.16. Instalacja wentylacji mechanicznej - 45331210-1 Punkt 2.16. odnosi się do wykonania wentylacji mechanicznej nawiewnej i wywiewnej dla obiektu przedszkola . Nawiew do pomieszczeń o podwyższonych wymaganiach wymiany powietrza wykonany przez centrale wentylacyjne nawiewno – wywiewne z obrotowym wymiennikiem ciepła za pomocą anemostatów nawiewnych. Do pomieszczeń wc nawiew poprzez kratki nawiewne o wymiarach 10 x 40 montowane w drzwiach. Dla kuchni i zaplecza przewiduje się układ wentylacji nawiewnej z uwzględnieniem zapotrzebowania powietrza dla celów technologicznych. Obróbka powietrza w centrali nawiewno-wywiewnej z wymiennikiem krzyżowym. Regulacja przepływu powietrza za pomocą przepustnic na kanałach rozprowadzających oraz w skrzynkach połączeniowych. Zakłada się wentylację ciągłą z obniżonym wydatkiem w porach nocnych. Pomieszczenie kuchni właściwej, zmywalni naczyń oraz zmywalni termosów może być dodatkowo wentylowane poprzez włączenie okapów wywiewnych. Wywiew powietrza z okapów za pomocą wentylatorów kanałowych oraz wentylatora dachowego. W pomieszczeniu wózkowni wentylacja grawitacyjna za pomocą kanału okrągłego ø100 wyprowadzonego ponad dach. Centrale dachowe nawiewno – wywiewne posiadające własne systemy sterowania, wyposażone w regulatory mikroprocesorowe. Układy te spełniają następujące funkcje układu automatycznej regulacji: - regulacja temperatury powietrza w pomieszczeniu przy pomocy nagrzewnicy wodnej; nastawianie temperatury z pomieszczenia; - ograniczenie minimalnej temperatury powietrza nawiewanego; - zabezpieczenie nagrzewnicy przed przegrzaniem; - zamykanie kanału powietrza nawiewanego przy pomocy przepustnicy z siłownikiem w czasie, gdy układ nie pracuje; - alarmowanie w przypadku zabrudzenia filtra lub awarii wentylatora; - możliwość płynnej regulacji wydajności centrali za pomocą przemiennika częstotliwości - możliwość zblokowania pracy central nawiewnych z wentylatorami wywiewnymi Instalację zasilania nagrzewnic wentylacyjnych należy wykonać z przewodów stalowych czarnych ze szwem wg PN-84/H-74200. Przewody należy oczyścić do II st. czystości wg. Instrukcji KOR-3A. Po oczyszczeniu przewody należy pomalować jednokrotnie farbą poliwinylową do gruntowania termoodpornego SILUMIN 1 o symbolu SWW-7729-654-840 oraz dwukrotnie farba oliwinylową termoodporną SILUMIN 2 o symbolu SWW-7729-658-010 zgodnie z normą PN-70/H-97051 i KOR3A. Rurociągi rozdzielcze rozprowadzające czynnik grzewczy montować nad stropem podwieszanym w przestrzeni instalacyjnej. Przewody prowadzić ze spadkiem 3%o w kierunku kotłowni i punktów odwodnienia. Przewody instalacji zasilania nagrzewnic należy układać z zastosowaniem wydłużek U-kształtowych oraz typowych punktów stałych. Przejścia przewodów przez ściany należy wykonać w tulejach ochronnych umożliwiających swobodne przemieszczanie się przewodów. Przestrzeń między tuleją i rurą należy wypełnić np. kitem plastycznym. W celu zabezpieczenia nagrzewnic przed zamarzaniem , należy na obiegu każdej z nagrzewnic i aparatu zamontować pompkę na przykład typu TOP-S 25/5 firmy Wilo lub równoważnych. Izolacje cieplne przewodów jak w punkcie 2.6.4. Izolacje przewodów instalacyjnych. Przewody wentylacyjne należy łączyć z centralą za pośrednictwem połączeń elastycznych zapobiegających przenoszeniu się drgań i eliminujących niewielkie odchyłki współosiowości kanału i okna wylotowego centrali. Połączenia elastyczne zakończone są kołnierzami uzbrojonymi w uszczelkę. Kołnierze połączeń i kanałów wentylacyjnych należy skręcić za pomocą śrub w narożnikach Prawidłowe funkcjonowanie połączenia elastycznego jest zapewnione po rozciągnięciu rękawa na długości ok. 110 mm. Kanały podłączone do centrali muszą być podparte lub podwieszone na własnych elementach wsporczych. Sposób prowadzenia kanałów wraz z kształtkami powinien eliminować możliwość wzrostu poziomu hałasu w instalacji. Czynności rozruchowe może przeprowadzić jedynie autoryzowany serwis central wentylacyjnych. Po uruchomieniu należy zwrócić uwagę, czy nie słychać niepokojących odgłosów i nienaturalnych mechanicznych dźwięków lub czy nieodczuwalne są drgania centrali, które można uznać za zbyt duże. Centrala powinna pracować przez około 30 min. Po tym czasie należy ją wyłączyć i dokonać przeglądu poszczególnych sekcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na filtry (czy nie uległy uszkodzeniu) oraz na zespół wentylatorowy. Nawiewników nie powinno się umieszczać w pobliżu przeszkód (takich jak np. elementy konstrukcyjne budynku, podwieszone lampy) mających zakłócający wpływ na kształt i zasięg strumienia powietrza. Nawiewniki i wywiewniki powinny być połączone z przewodem w sposób szczelny. Sposób zamocowania nawiewników i wywiewników powinien zapewnić dogodną obsługę, konserwację oraz wymianę jego elementów bez uszkodzenia elementów przegrody. Nawiewniki i wywiewniki powinny być zabezpieczone folią podczas "brudnych" prac budowlanych. Nawiewniki i wywiewniki z elementami regulacyjnymi powinny być zamontowane w pozycji całkowicie otwartej. Centrale wentylacyjne i wentylatory równoważne powinny posiadać lepsze lub równe następujące parametry: ( odpowiednio) - sprawność ( nominalna temperaturowa) odzysku ciepła, %; - współczynnik poboru mocy elektrycznej, W/(m3/h ) - współczynnik nakładu energii elektrycznej, Wh/m3; - klasa sprawności zastosowanych napędów elektrycznych w układzie wentylacji. 2.16.2. Badania i uruchomienie instalacji Przed przystąpieniem do badań urządzeń wentylacyjnych należy dokonać przeglądu zamontowanych urządzeń i stwierdzić ich zgodność z projektem. - Przeprowadzone badania winny być zgodne z PN-EN12599:2002 "Wentylacja mechaniczna. Urządzenia wentylacyjne. Wymagania i badania przy odbiorze". - Próbny ruch urządzeń powinien trwać nieprzerwanie 72 godziny. - W czasie próbnego ruchu należy wykonać regulację oraz pomiary parametrów pracy urządzeń. - Z prób instalacji wentylacyjnej należy sporządzić sprawozdanie pomiarów i regulacji z naniesieniem rzeczywistych wydajności na schemat instalacji oraz sporządzić stosowny protokół. 2.16.3 Wykonanie izolacji ciepłochronnej Roboty izolacyjne należy rozpocząć po zakończeniu montażu kanałów wentylacyjnych, kratek, anemostatów i armatury regulacyjnej oraz po potwierdzeniu prawidłowości wykonania powyższych robót protokołem odbioru. - dla przewodów wentylacyjnych stosować maty z wełny mineralnej o grubości min. 12 cm. Wszystkie kanały wentylacyjne izolować termicznie matami z wełny mineralnej o całkowitej grubości min 12 cm. Stosować np. maty Rockmata gr 4 cm oraz Alu Lamella Mat o grubości 8 cm Dopuszcza się stosowanie innego rodzaju izolacji o nie gorszych parametrach. 2.17. Instalacje elektryczne - 45311000-0 Punkt 2.17. odnosi się do wykonania kompletnej instalacji elektrycznej oświetleniowej, gniazd wtykowych, instalacji odgromowej oraz zasilania urządzeń wentylacyjnych 2.17.1 TABLICA ROZDZIELCZA GŁÓWNA BUDYNKU Rozdzielnica główna w oparciu o szafę na przykład PROFI LINE 8x21 wyposażona w: rozłączniki bezpiecznikowe, wyłączniki nadmiarowo-prądowe, wyłączniki różnicowo-prądowe. Z rozdzielnicy zasilane są odbiory zaplecza socjalno administracyjnego: oświetlenie ogólne, oświetlenie ewakuacyjne, gniazda wtyczkowe 230V, odbiory technologiczne kuchni, wentylację , oświetlenie zewnętrzne, oświetlenie oraz gniazda wtyczkowe 230V i 400V. Jako wyłącznik p. pożarowy zastosowano rozłącznik izolacyjny typu DPX-IS 160A z wyzwalaczem wzrostowym spełniający w obwodach funkcje wyłącznika pożarowego. 2.17.2 PRZEWODY I SPOSÓB PROWADZENIA INSTALACJI Do wykonania instalacji proponuje się zastosować nast. typy przewodów: YKY 5x16mm² do zasilania – przyłącze elektroenergetyczne, YDY 3x1,5 mm² w instalacji oświetleniowej, YDY 3x2,5mm² w instalacji gniazd wtyczkowych, YDYp 4x1,5mm2 w instalacji oświetlenia awaryjnego, LgY 10 mm² dla lokalnych przewodów połączeń wyrównawczych. Przy wykonywaniu instalacji należy przestrzegać następujących zasad: * izolacja żył przewodów i kabli powinny odpowiadać kolorom zgodnym z PN, * izolację w kolorze żółto-zielonym można stosować wyłącznie w instalacjach związanych z ochrona od porażeń, * przewody układać wewnątrz konstrukcji ścian i sufitów osłonie rurek PCV w momencie prefabrykacji * do rozgałęziania instalacji stosować osprzęt hermetyczny, * podejścia instalacji do urządzeń technologicznych wykonywać na podstawie D.T.R. urządzeń, a jeżeli takowych nie ma pozostawiając zapasy przewodów. 2.17.3. INSTALACJE OŚWIETLENIOWA Parametry oświetlenia światłem sztucznym poszczególnych pomieszczeń zgodnie z wymaganiami wymagań zawartymi w PN-EN 12464-1. Oprawy oświetleniowe wyposażone będą w energooszczędne i wysokosprawne źródła światła. W pomieszczeniach administracyjnych, magazynowych, szatniach, umywalniach, ciągach komunikacyjnych oprawy fluorescencyjne. W pomieszczeniach socjalnych i toaletach przewidziano oprawy kompaktowe. Instalacja wykonana w całości przewodami typu YDY 3x1,5mm2. Przewody należy układać pod tynkiem i na korytach kablowych. Sterowanie oświetleniem za pomocą indywidualnych wyłączników 2.17.4. OSPRZĘT ŁĄCZENIOWY I GNIAZDA WTYKOWE Osprzęt bazowy do wyboru przez inwestora oraz projektanta przystosowującego projekt do warunków miejscowych. Przy wyborze rozwiązań należy przestrzegać prawa budowlanego, praw pokrewnych i szczególnych oraz kierować się wiedzą techniczną. Instalację gniazd wtykowych wykonać jako wtynkową. Instalację zasilania gniazd wtykowych 230V należy wykonać przewodami YDY 3x2,5mm2. Wszystkie gniazda ze stykiem ochronnym. Osprzęt na wysokości 1,3m. Jako gniazda trójfazowe zastosować zestaw gniazd z wyłącznikiem. 2.17.5. INSTALACJA POŁĄCZEŃ WYRÓNAWCZYCH W budynku przedszkola należy wykonać instalację połączeń wyrównawczych. Przewód magistralny projektowany przewodem LgY 10 mm² poprowadzony na zasadach analogicznych jak pozostałe instalacje. Na przewodzie magistralnym projektuje się zainstalować (bez przecinania) lokalne szyny (zaciski) lokalnych połączeń wyrównawczych, umieszczone w oznakowanych puszkach n/t. Do szyny zostaną sprowadzone, wykonane przewodem LgY 10mm², lokalne połączenia wyrównawcze, obejmujące części przewodzące dostępne i obce. Do szyny uziemiającej należy podłączyć przewód ochronny, główny przewód uziemiający, rurociąg wodny ,CO. Jako przewód neutralny zastosować przewody w kolorze niebieskim, a przewód ochronny zielono-żółty. 2.17.6. URZĄDZENIA PIORUNOCHRONNE Dla obiektów, których Ae - powierzchnia równoważna obiektu jest większa od 530 m Jest wymagane wyposażenie go w urządzenie piorunochronne odpowiadające I-mu poziomowi ochrony. Urządzenie będzie składać się z: - zwodów poziomych wykonanych z płask. FeZn20x3 lub dFeZn<D8 poprowadzonych wzdłuż krawędzi dachu, - 2-ch przewodów odprowadzających wykonanych z płask. FeZn20x3 lub dFeZn<D8 układanych na uchwytach w przeciwległych narożnikach budynku, - 2-ch złącz kontrolnych w gruntowych studzienkach pomiarowych - uziomu otokowego wykonanego z płask. FeZn25x4. 2.17.7. OCHRONA P. PORAŻENIOWA Jako ochronę przed niebezpieczeństwem porażenia zastosować szybkie wyłączenie zasilania. Obwody elektryczne zabezpieczono wyłącznikami nadprądowymi typ S300, oraz wyłącznikami różnicowo-prądowymi ∆J=30mA z członem nadprądowym. Zgodnie z obowiązującymi przepisami jako dodatkowa ochrona od porażeń prądem elektrycznym zostanie zastosowane samoczynne szybkie wyłączenie, zrealizowane przy pomocy wyłączników nadmiarowo-prądowych typu S301,303 oraz dodatkowo wyłącznik różnicowo prądowy typu P304,P302. Zabudować ochronę przepięciową dwustopniową zrealizowaną z ochronników typu Baterman V-25B+C/4 . Ochronniki zabudować w TR. Do szyny uziemiającej należy podłączyć przewód ochronny, główny przewód uziemiający, rurociąg wodny ,CO. Jako przewód neutralny zastosować przewody w kolorze niebieskim, a przewód ochronny zielono-żółty. Dla wszystkich urządzeń wykonać połączenia wyrównawcze. 2.18 Wyposażenie Wyposażenie obiektu poza obiektami małej architektury i elementami ujętymi w przedmiarach robót nie stanowi przedmiotu niniejszego kontraktu. Uwaga! Wykonawca wykona plan oznakowania ewakuacyjnego i wyposaży obiekt w sprzęt gaśniczy i tabliczki z kierunkiem dróg ewakuacyjnych .