SZCZEGÓŁOWE SPECYFIKACJE TECHNICZNE WYKONANIA I

Transkrypt

SZCZEGÓŁOWE SPECYFIKACJE TECHNICZNE WYKONANIA I
SZCZEGÓŁOWE SPECYFIKACJE TECHNICZNE
WYKONANIA I ODBIORU ROBÓT
Budowa przedszkola i żłobka samorządowego w Baranowie
1. Przedmiot SST
Niniejsza Szczegółowa specyfikacja techniczna jest podstawowym
dokumentem określającym wymagania dotyczące wykonania i odbioru robót
realizowanych w ramach kontraktu
1.1 Nazwy i kody: grup robót, klas robót i kategorii robót:
Kod CPV
-
45100000-8 – Przygotowanie terenu pod budowę, Roboty ziemne
45262310 -7 – Zbrojenie betonu
-
45262300-4 - Betonowanie
-
45262700-8 – Roboty murowe
-
45410000-4 - Tynkowanie
-
45260000-7 – Roboty w zakresie wykonywania pokryć dachowych
-
45420000-7 – Roboty w zakresie zakładania stolarki budowlanej
-
45300000-0 – Roboty instalacyjne w budynkach
-
45330000-9 – Roboty instalacyjne wod-kan i sanitarne
-
45320000-6 – Roboty izolacyjne
-
45231300-8 – Roboty budowlane w zakresie budowy wodociągów i rurociągów
do odprowadzania ścieków
SST składa się z następujących części:
2.1. Roboty ziemne - 45110000-4
2.2. Zbrojenie betonu - 45262310-7
2.3. Betonowanie - 45262300-4
2.4. Roboty murowe - 45262700-8
2.5. Konstrukcja drewniana oraz roboty ciesielskie i dekarskie - 45223000,
45260000-7
2.6. Roboty izolacyjne - 45321210-1, izolacja cieplna - 45321000-3
2.7.Roboty w zakresie montażu stolarki okiennej i drzwiowej oraz parapetów 45420000-7, 45421000-4. Instalowanie drzwi i okien i podobnych elementów –
45421100, Instalowanie drzwi drewnianych -45421134-2
2.8. Wykonywanie tynków zwykłych wewnętrznych, zewnętrznych - 45411000-4
2.9. Pokrywanie podłóg i ścian - posadzki - 45430000-0
2.10. Ścianki systemowe i sufity podwieszane - 45421152-4
2.11. Roboty wykończeniowe - 45400000-1 45440000-3 Roboty malarskie
2.12. Zagospodarowanie terenu
2.13. Instalacja gazowa
2.14. Instalacje wod – kan - 45332000-3
2.15. Instalacja c.o. - 45331100-7
2.16. Instalacja wentylacji mechanicznej - 45331210-1
2.17. Instalacje elektryczne - 45311000-0
2.18 Wyposażenie
2.1. Roboty ziemne - 45110000-4
Punkt 2.1. odnosi się do wykonania wykopów pod fundamenty i instalacje, zasypania
wykopów i wykonania podkładów z materiałów sypkich pod rurociągi i posadzki
2.1.1. Sprawdzenie zgodności warunków terenowych z projektowymi.
Przed przystąpieniem do wykonywania wykopów przy budowie obiektu należy sprawdzić zgodność rzędnych terenu z danymi podanymi w projekcie. Projektowane zero w
Przedszkolu wynosi 173,67 mpm. W celu właściwego wyznaczenia poziomu
posadowienia należy wykonać kontrolny pomiar sytuacyjno-wysokościowy. W trakcie
realizacji wykopów konieczne jest kontrolowanie warunków gruntowych, aby nie
dopuścić do uplastycznienia podłoża, na którym ma być posadowiony obiekt.
2.1.2. Tolerancje wykonywania wykopów
Dopuszczalne odchyłki w wykonywaniu wykopów wynoszą 10 cm.
2.1.3. Postępowanie w wypadku przegłębienia wykopów
Wykopy powinny być wykonywane bez naruszenia naturalnej struktury gruntu.
Warstwa gruntu o grubości 20 cm położona nad projektowanym poziomem posadowienia powinna być usunięta bezpośrednio przed wykonaniem fundamentu.
W przypadku przegłębienia wykopu poniżej przewidzianego poziomu, a zwłaszcza
poniżej poziomu projektowanego posadowienia należy porozumieć się z Inspektorem
celem podjęcia odpowiednich decyzji
2.1.4. Zasypki
1. Zezwolenie na rozpoczęcie zasypek
Wykonawca może przystąpić do zasypywania wykopów po uzyskaniu zezwolenia
Inspektora, co powinno być potwierdzone wpisem do dziennika budowy.
2. Warunki wykonania zasypki
Zasypanie wykopów powinno być wykonane bezpośrednio po zakończeniu
przewidzianych w nim robót.
Przed rozpoczęciem zasypywania dno wykopu powinno być oczyszczone z odpadków
materiałów budowlanych i śmieci.
Układanie i zagęszczanie gruntów powinno być wykonane warstwami o grubości: 0,25
m - przy stosowaniu ubijaków ręcznych,
0,50-1,00 m - przy ubijaniu ubijakami obrotowo-udarowymi (żabami) lub ciężkimi
tarczami. 0,40 m - przy zagęszczaniu urządzeniami wibracyjnymi.
Wskaźnik zagęszczenia gruntu wg dokumentacji technicznej lecz nie mniejszy niż Js =
0,95 wg próby normalnej Proctora.
Nasypywanie i zagęszczanie gruntu w pobliżu ścian powinno być wykonane w sposób
nie powodujący uszkodzenia izolacji przeciwwilgociowej.
2.2. Zbrojenie betonu - 45262310-7
Punkt 2.2. odnosi się do zbrojenia elementów wylewanych na mokro takich jak ławy
fundamentowe, żelbetowe trzpienie, podciągi i wieńce i daszek. Projektowana stal
zbrojeniowa żebrowana A-III (BSt 500s). Sposób wykonania zbrojenia pokazano na
rysunkach projektu konstrukcyjnego.
2.2.1. Wykonywanie zbrojenia
a) Czystość powierzchni zbrojenia.
• Pręty i walcówki przed ich użyciem do zbrojenia konstrukcji należy oczyścić z zendry,
luźnych płatków rdzy, kurzu i błota,
• Pręty zbrojenia zanieczyszczone tłuszczem (smary, oliwa) lub farbą olejną należy
opalać np. lampami lutowniczymi aż do całkowitego usunięcia zanieczyszczeń.
• Czyszczenie prętów powinno być dokonywane metodami nie powodującymi zmian
we właściwościach technicznych stali ani późniejszej ich korozji.
b) Przygotowanie zbrojenia.
• Pręty stalowe użyte do wykonania wkładek zbrojeniowych powinny być
wyprostowane.
• Haki, odgięcia i rozmieszczenie zbrojenia należy wykonywać wg projektu z
równoczesnym zachowaniem postanowień normy PN-B-03264:2002.
• Łączenie prętów należy wykonywać zgodnie z postanowieniami normy PN-B03264:2002 .Skrzyżowania prętów należy wiązać drutem miękkim, spawać lub łączyć
specjalnymi zaciskami.
c) Montaż zbrojenia.
· Zbrojenie należy układać po sprawdzeniu i odbiorze deskowań.
· Nie należy podwieszać i mocować do zbrojenia deskowań, pomostów
transportowych, urządzeń wytwórczych i montażowych.
· Montaż zbrojenia z pojedynczych prętów powinien być dokonywany bezpośrednio w
deskowaniu.
· Montaż zbrojenia bezpośrednio w deskowaniu zaleca się wykonywać przed
ustawieniem szalowania bocznego.
· Zbrojenie płyt prętami pojedynczymi powinno być układane według rozstawienia
prętów oznaczonego w projekcie.
· Dla zachowania właściwej otuliny, każdorazowo podanej na rysunkach konstrukcji
żelbetowych, należy układane w deskowaniu zbrojenie podpierać podkładkami
betonowymi lub z tworzyw sztucznych o grubości równej grubości otulenia, min. 2 cm.
2.3. Betonowanie - 45262300-4
Punkt 2.3. odnosi się do wykonania podkładów z chudego betonu, ław
fundamentowych, trzpieni żelbetowych, słupów, podciągów i wieńców oraz konstrukcji
daszku. Beton w projektowanych elementach konstrukcji żelbetowych - beton: C25/30.
2.3.1. Wytwarzanie mieszanki betonowej
Dozowanie składników:
• Dozowanie składników do mieszanki betonowej powinno być dokonywane wyłącznie
wagowo, z dokładnością:
2% - przy dozowaniu cementu i wody
3% - przy dozowaniu kruszywa.
Mieszanie składników
• Mieszanie składników powinno się odbywać wyłącznie w betoniarkach
o wymuszonym działaniu (zabrania się stosowania mieszarek wolnospadowych).
Podawanie i układanie mieszanki betonowej
• Do podawania mieszanek betonowych należy stosować pojemniki o konstrukcji
umożliwiającej łatwe ich opróżnianie lub pompy przystosowanej do podawania
mieszanek plastycznych. Przy stosowaniu pomp obowiązują odrębne wymagania
technologiczne przy czym wymaga się sprawdzenia ustalonej konsystencji mieszanki
betonowej przy wylocie.
• Mieszanki betonowej nie należy zrzucać z wysokości większej niż 0,75 m od po
wierzchni, na którą spada. W przypadku gdy wysokość ta jest większa należy
mieszankę podawać za pomocą rynny zsypowej (do wysokości 3,0 m) lub leja
zsypowego teleskopowego (do wysokości 8,0 m).
• Przy wykonywaniu konstrukcji monolitycznych należy przestrzegać dokumentacji
technologicznej, która powinna uwzględniać następujące zalecenia:
- w fundamentach i korpusach podpór mieszankę betonową należy układać
bezpośrednio z pojemnika lub rurociągu pompy, bądź też za pośrednictwem rynny,
- warstwami o grubości do 40 cm zagęszczając wibratorami wgłębnymi,
- przy wykonywaniu płyt mieszankę betonową należy układać bezpośrednio z
pojemnika lub rurociągu pompy. W płytach o grubości większej od 12 cm zbrojonych
górą i dołem należy stosować belki wibracyjne.
Zagęszczanie betonu
Przy zagęszczaniu mieszanki betonowej należy przestrzegać następujących zasad:
•Wibratory wgłębne należy stosować o częstotliwości min. 6000 drgań na minutę, z
buławami o średnicy nie większej niż 0,65 odległości między prętami zbrojenia
leżącymi w płaszczyźnie poziomej unikając dotykania prętów
• Belki wibracyjne powinny być stosowane do wyrównania powierzchni betonu płyt i
charakteryzować się jednakowymi drganiami na całej długości.
• Czas zagęszczania wibratorem powierzchniowym, lub belką wibracyjną w jednym
miejscu powinien wynosić od 30 do 60 sekund.
Przerwy w betonowaniu
Przerwy w betonowaniu należy sytuować w miejscach uprzednio przewidzianych i
uzgodnionych z Projektantem lub Inspektorem nadzoru
Powierzchnia betonu w miejscu przerwania betonowania powinna być starannie
przygotowana do połączenia betonu stwardniałego ze świeżym przez:
- usunięcie z powierzchni betonu stwardniałego, luźnych okruchów betonu oraz
warstwy pozostałego szkliwa cementowego,
- obfite zwilżenie wodą i narzucenie kilkumilimetrowej warstwy zaprawy cementowej o
stosunku zbliżonym do zaprawy w betonie wykonywanym albo też narzucenie cienkiej
warstwy zaczynu cementowego. Powyższe zabiegi należy wykonać bezpośrednio
przed rozpoczęciem betonowania.
• W przypadku przerwy w układaniu betonu zagęszczonego przez wibrowanie,
wznowienie betonowania nie powinno się odbyć później niż w ciągu 3 godzin lub po
całkowitym stwardnieniu betonu. Jeżeli temperatura powietrza jest wyższa niż 20°C to
czas trwania przerwy nie powinien przekraczać 2 godzin. Po wznowieniu betonowania
należy unikać dotykania wibratorem deskowania, zbrojenia i poprzednio ułożonego
betonu.
2.3.2. Warunki atmosferyczne przy układaniu mieszanki betonowej i wiązaniu betonu
Temperatura otoczenia
• Betonowanie należy wykonywać wyłącznie w temperaturach nie niższych niż+5°C,
zachowując warunki umożliwiające uzyskanie przez beton wytrzymałości co najmniej
15 MPa przed pierwszym zamarznięciem.
• W wyjątkowych przypadkach dopuszcza się betonowanie w temperaturze do -5°C,
jednak wymaga to zgody Inspektora oraz zapewnienia mieszanki betonowej o
temperaturze +20°C w chwili układania i zabezpiecze nia uformowanego elementu
przed utratą ciepła w czasie co najmniej 7 dni.
Zabezpieczenie podczas opadów
Przed przystąpieniem do betonowania należy przygotować sposób postępowania na
wypadek wystąpienia ulewnego deszczu. Konieczne jest przygotowanie odpowiedniej
ilości osłon wodoszczelnych dla zabezpieczenia odkrytych powierzchni świeżego
betonu.
Zabezpieczenie betonu przy niskich temperaturach otoczenia
• Przy niskich temperaturach otoczenia ułożony beton powinien być chroniony przed
zamarznięciem przez okres pozwalający na uzyskanie wytrzymałości co najmniej 15
MPa.
• Uzyskanie wytrzymałości 15 MPa powinno być zbadane na próbkach
przechowywanych w takich samych warunkach jak zabetonowana konstrukcja.
• Przy przewidywaniu spadku temperatury poniżej 0°C w okresie twardnienia betonu
należy wcześniej podjąć działania organizacyjne pozwalające na odpowiednie
osłonięcie i podgrzanie zabetonowanej konstrukcji.
2.3.4. Pielęgnacja betonu
Materiały i sposoby pielęgnacji betonu.
• Przy temperaturze otoczenia wyższej niż +5°C nale ży nie później niż po 12
godzinach od zakończenia betonowania rozpocząć pielęgnację wilgotnościową betonu
i prowadzić ją co najmniej przez 7 dni (przez polewanie co najmniej 3 razy na dobę).
• Woda stosowana do polewania betonu powinna spełniać wymagania normy PN-EN
1008:2004.
• W czasie dojrzewania betonu elementy powinny być chronione przed uderzeniami i
drganiami.
Okres pielęgnacji
• Ułożony beton należy utrzymywać w stałej wilgotności przez okres co najmniej 7 dni.
Polewanie betonu normalnie twardniejącego należy rozpocząć po 24 godzinach od
zabetonowania.
• Rozformowanie konstrukcji może nastąpić po osiągnięciu przez beton wytrzymałości
rozformowania dla konstrukcji monolitycznych (zgodnie z normą PN-63/B-06251) lub
wytrzymałości manipulacyjnej dla prefabrykatów.
2.4. Roboty murowe - 45262700-8
Punkt 2.4. odnosi się do wykonania ścian zewnętrznych z pustaków ceramicznych
grubości 25 cm oraz ścian wewnętrznych nośnych z pustaków ceramicznych o
grubości 25 cm i działowych z pustaków ceramicznych o grubości 11,5 cm.
- ściany nośne: pustaki ceramiczne grubości 25 cm kl.10 MPa na zaprawie
cementowo-wapiennej marki 3 MPa
- ściany fundamentowe monolityczne betonowe lub murowane z bloczków
betonowych M2 i M4 kl.20MPa na zaprawie cementowej marki 8 MPa, przy czym
ściany na ławie F2 żelbetowe, zbrojone siatkami z prętów φ 12 o oczku 15x15 cm
obustronnie.
- ściany działowe pustaki ceramiczne, grubości 11,5 cm na zaprawie cementowo –
wapiennej marki 1,5 MPa
- ściany osłonowe miejsca gromadzenia odpadów: pustaki ceramiczne grubości 25
cm na zaprawie marki 3 MPa
Mury należy wykonywać warstwami, z zachowaniem prawidłowego wiązania
i grubości spoin, do pionu i sznura, z zachowaniem zgodności, co do odsadzek
(projektowany cokolik odsączający), uskoków i otworów. Mury należy wznosić
możliwie równomiernie na całej ich długości. W miejscu połączenia murów
wykonanych niejednocześnie należy stosować strzępia zazębione końcowe. Cegły
układane na zaprawie powinny być czyste i wolne od kurzu. Przy murowaniu cegłą
suchą, zwłaszcza w okresie letnim, należy cegły przed ułożeniem w murze polewać
lub moczyć w wodzie. Wnęki i bruzdy instalacyjne należy wykonywać jednocześnie ze
wznoszeniem murów. W przypadku przerwania robót na okres zimowy lub z innych
przyczyn, wierzchnie warstwy powinny być zabezpieczone przed szkodliwym
działaniem czynników atmosferycznych (np. przez przykrycie folią lub papą). Przy
wznawianiu robót po dłuższej przerwie należy sprawdzić stan techniczny murów,
łącznie ze zdjęciem wierzchnich warstw cegieł i uszkodzonej zaprawy.
Kontrola jakości:
Dopuszczalne odchyłki wymiarów
1/ Zwichrowania i skrzywienia:
na 1 metrze długości:
a) mury spoinowane 3 mm,
b) mury nie spoinowane 6 mm,
na całej powierzchni:
a) mury spoinowane 10 mm,
b) mury nie spoinowane 20 mm,
2/ Odchylenia od pionu:
na wysokości 1 m:
a) mury spoinowane 3 mm,
b) mury nie spoinowane 6 mm,
na wysokości kondygnacji:
a) mury spoinowane 6 mm,
dla
murów:
b) mury nie spoinowane 10 mm,
na całej wysokości:
a) mury spoinowane 20 mm,
b) mury nie spoinowane 30 mm
2.5. Konstrukcja drewniana oraz roboty ciesielskie i dekarskie - 45223000,
45260000-7
Punkt 2.5. odnosi się do wykonania i montażu drewnianych elementów w konstrukcji
dachu i daszku nad miejscem składowania odpadów
Elementy drewniane konstrukcji dachu stanowią murłaty, wiązary kratowe z drewna
budowlanego klasy K27, krokwie narożne i koszowe oraz kulawki. Rozstaw zgodny z
rys. K3, przekroje zgodne z rys. K4, K5,K6 i podparcie zgodne z rys. K7.
Do wykonania i montażu konstrukcji należy stosować drewno iglaste, klasy K27.
Tarcica musi być suszona komorowo i czterostronnie strugana. Drewno nie może
mieć określonych normowo wad zmniejszających jego wytrzymałość. Ponadto drewno
musi być zabezpieczone przed szkodnikami biologicznymi i ogniem np. preparatem
Intox lub Fobos.
Preparaty do nasycania drewna należy stosować zgodnie z instrukcją ITB – Instrukcja
techniczna w sprawie powierzchniowego zabezpieczenia drewna budowlanego przed
szkodnikami biologicznymi i ogniem.
Wykonanie konstrukcji z drewna wg rysunków wykonawczych i zestawienia
elementów drewnianej konstrukcji dachowej.
Zakres robót obejmuje:
- wykonanie wiązarów i elementów konstrukcji
- impregnacja konstrukcji środkami grzybobójczymi, owadobójczymi i ogniochronnymi
- montaż elementów konstrukcji drewnianej
- deskowanie połci dachowych płytami OSB
- ołacenie pod montaż blach
- wykonanie pokrycia dachu z blachodachówki
- wykonanie obróbek blacharskich
- zamontowanie rynien i rur spustowych
Wszystkie warstwy stanowiące konstrukcję i pokrycie dachu zaznaczono na rysunku nr
A6 oraz w opisie technicznym projektu architektury.
Obróbki blacharskie, rynny z blachy tytanowo – cynkowej grubości 0,75mm, na dachu
głównym 7 rur spustowych Ø100 z PVC, stropodach 2 rury spustowe Ø100 z PVC z
koszami, daszek wejściowy 1 rura spustowa Ø100 z PCV i obudowana rynna tytan –
cynk o przekroju prostokątnym 17/20mm długości całkowitej 121,55m.
Obróbki i akcesoria do blach dachówkowych w tym bariery śniegowe muszą
pochodzić od tego samego producenta od którego będzie pochodzić blachodachówka.
Dach pokryć blachodachówką modułowa Finnera firmy Ruukki z powłoką Purex™ lub
równoważną spełniającą następujące wymagania:
Wysokość profilu max. 52 mm
Długość modułu max. 330 mm
Grubość nominalna nie mniej 0,50 mm
Gramatura cynku nie mniej 275 g/m²
Powłoka z 40-letnią gwarancją techniczną oraz 15-letnią gwarancją estetyczną.
2.6. Roboty izolacyjne - 45321210-1, izolacja cieplna - 45321000-3
Punkt 2.6. odnosi się do wykonania izolacji przeciwwilgociowej poziomej i pionowej
fundamentów, izolacji przeciwwilgociowej pod murłaty oraz izolacji cieplnej ścian
fundamentowych, ścian zewnętrznych, posadzek i dachu.
Uwaga - budynek zaprojektowano jako energooszczędny. Wykonanie wszelkich
izolacji ciepłochronnych będzie podlegało szczególnej kontroli i reżimowi
technologicznemu, efekt końcowy przed wykonaniem tynków musi być
udokumentowany badaniem kamerą termowizyjną.
2.6.1. Izolacje przeciwwilgociowe
Izolacja wewnętrzna ścian i podłóg pomieszczeń mokrych – uszczelniająca masa
przeciwwilgociowa, wywinięta na ściany do wysokości 10 cm.
Izolacja stropodachu – papa termozgrzewalna.
Podkład betonowy lub cementowy pod izolację z papy powinien być zagruntowany
roztworem asfaltowym lub emulsją asfaltową. Przy gruntowaniu podkład powinien być
suchy, a jego wilgotność nie powinna przekraczać 5%. Powłoki gruntujące powinny
być naniesione w jednej lub dwóch warstwach, z tym że druga warstwa może być
naniesiona dopiero po całkowitym wyschnięciu pierwszej. Temperatura otoczenia w
czasie gruntowania podkładu powinna być nie niższa niż 5°C.
Izolacje przeznaczone do ochrony podziemnych części obiektu przed wilgocią z gruntu
powinny składać się z jednej lub dwóch warstw papy termozgrzewalnej lub asfaltowej
sklejonych lepikiem między sobą w sposób ciągły na całej powierzchni.
Izolacje przeciwwilgociowe przeznaczone do ochrony warstw ocieplających i murłat
przed wodą zarobową z zaprawy na niej układanej mogą być wykonane z jednej
warstwy papy asfaltowej ułożonej na sucho i sklejonej wyłącznie na zakładach lub z
folii budowlanej.
2.6.2. Izolacje termiczne
Wykonawca zobowiązany jest do wykonania wszystkich ociepleń metodą, która
likwiduje / minimalizuje punktowe mostki termiczne. Zabrania się tradycyjnego
montażu izolacji na zwykłe kołki. Stosowany ma być system montażowy ocieplenia
opracowany na potrzeby budynków energooszczędnych i pasywnych.
Izolacja ścian i ław fundamentowych.
Do izolacji ścian fundamentowych stosować płyty XPS o frezowanych krawędziach
na tak zwane pióro-wpust. Płyty klejone w jednej warstwie. Za zgoda inspektora
nadzoru w uzasadnionych przypadkach można będzie warstwę izolacyjną układać w
dwóch warstwach mijankowo. Do wykonywania izolacji można stosować materiały w
stanie powietrzno-suchym. Warstwy izolacyjne winny być układane szczególnie
starannie. Płyty winny być całe i bez ubytków i wyszczerbień.
Izolacja ścian części nadziemnej.
Do ocieplenia części nadziemnych budynku stosować płyty styropianowe o nie
gorszym współczynniku niż lambda=0,032 W/mK
Stosować system montażowy ocieplenia opracowanych na potrzeby budynków
energooszczędnych i pasywnych.
Na przykład:
płyty styropianowe frezowane, mocowane na kleju obwodowo z pięcioma plackami na
środku płyty; kołki do mocowania styropianu – EJOT STR-U (lub równoważne o nie
gorszych parametrach) –z deklami styropianowymi 6 cm ze styropianu jak fasadowy;
średnia ilość kołków – 4szt./m2; rodzaj kołków i ilość w poszczególnych częściach
budynku powinny zostać ostatecznie dobrane przez dostawce.
Izolacja termiczna dachu
Izolację termiczną dachu stanowi wełna mineralna, zabezpieczona od wewnętrznej
strony folią paroszczelną i od zewnętrznej folią hydroizolacyjną, zbrojoną 300N –
paroprzepuszczalną. Ocieplenie stropu nad parterem – wełna mineralna gr. 20cm
układana w dolnym pasie dźwigara kratowego + układana na zakład warstwa wełny
mineralnej gr. 10 cm, ocieplenie stropodachu – wełna mineralna w spadku, gr.
minimum 35 cm.
Ocieplenie podłogi na gruncie – polistyren ekstradowany twardy gr. 15 cm
lambda=0,037 W/mK (od spodu płyty konstrukcyjnej). - płyty frezowane klejone w
jednej warstwie
2.6.3. Izolacje akustyczne
Ściany oddzielające strefę pobytu dzieci od strefy biurowej, żywieniowej oraz
komunikacji wewnętrznej wykonane z Porothermu 25 AKU o wskaźniku izolacyjności
ścian R= 60db.
2.6.4. Izolacje przewodów instalacyjnych
Ze względu na energooszczędny charakter budynku wymagana jest izolacja cieplna
rurociągów i armatury dla materiału o współczynniku przewodzenia ciepła λ = 0,035
W/mK:
- dla instalacji c.w.u. i cyrkulacji minimalna grubość izolacji wynosi:
dla rur o średnicy DN 15-32
- 40 mm,
dla rur o średnicy DN 40-55
- 55 mm,
dla rur o średnicy DN 65
- 65 mm.
- dla instalacji c.o. minimalna grubość izolacji wynosi:
- 25 mm,
dla rur o średnicy DN 15-25
dla rur o średnicy DN 32
- 32 mm
2.7 Roboty w zakresie montażu stolarki okiennej i drzwiowej oraz parapetów 45420000-7, 45421000-4. Instalowanie drzwi i okien i podobnych elementów –
45421100, Instalowanie drzwi drewnianych -45421134-2
Punkt 2.7. odnosi się do dostawy i montażu stolarki okiennej i drzwiowej zgodnie z
zestawieniem zawartym w projekcie wykonawczym rys. A7.
Uwaga. Drzwi D1, D2, D3 i D4 wykonać jako alumniowe.
2.7.1. Okna:
Okna zewnętrzne z PCV w kolorze orzech ( dwustronnie), indywidualne, zgodnie z
projektem wykonawczym spełniające wymagania:
a) Współczynnik przenikania ciepła U liczony dla całego okna (rama+przeszklenie) nie
może być większy niż. 0,8 W/m2*K.
b) Współczynnik dla samej ramy nie może być większy niż 0,8 W/m2*K.
c) Współczynnik dla przeszklenia solar factor g nie mniej niż 60%.
d) Współczynnik przepuszczalności światła dla przeszklenia Lt min. 70%.
Parapety zewnętrzne z granitu, zgodnie z rysunkami elewacji. Parapety wewnętrzne z
konglomeratu.
Fasada aluminiowa spełniająca wymagania jak dla okien.
2.7.2. Drzwi:
Drzwi zewnętrzne
Zewnętrzne drzwi Aluminium o współczynniku przenikania ciepła nie gorszym niż Uk
= 1 W/m2K. Powierzchnia drzwi zabezpieczona fabrycznie farbami ekologicznymi.
Drzwi wyposażone w dwa zamki na wkładkę oraz trzy zawiasy z możliwością regulacji
w trzech płaszczyznach za pomocą nimbusa, uszczelka na obwodzie ościeżnicy,
zestaw szybowy bezpieczny ze szkłem przyciemnianym
Drzwi wewnętrzne
Drewniane – płycinowe, wraz z ościeżnicą drewnianą. Wszystkie drzwi musza być
montowane na wzmocnionych trzech zawiasach i być wyposażone w metalowe klamki
z szyldami i wkładki z zamkami. Futryny i skrzydła drewniane o podwyższonym
standardzie przeszklone szkłem bezpiecznym. Drzwi do pomieszczeń z wentylacją
grawitacyjną wyposażone w nawiewniki.
2.7.3. Montaż stolarki
Stosować
systemy
montażowe
opracowanych
na
potrzeby
budynków
energooszczędnych i pasywnych:
Montaż okien należy wykonać wg standardów dla budynków „ pasywnych”.
Okna należy montować w warstwie ocieplenia np. przy pomocy kotew JBD lub
równoważnych.
Drzwi i fasadę należy montować za pomocą ciepłego montażu trójwarstwowego.
Uwaga:
- zestawy okienne i drzwiowe montowane w całości na zewnątrz muru
- połączenie z murem uszczelniane produktami firmy Illbruck lub porównywalnymi:
od zewnątrz – EW 140 z paskiem butylowym na gruncie Illbruck Primer
od wewnątrz – Butyl Vlies Duo 100mm na gruncie Illbruck Primer
- ostateczny dobór taśm należy uzgodnić z inspektorem nadzoru.
Ustawienie okna należy sprawdzić w pionie i w poziomie. Dopuszczalne odchylenie od
pionu powinno być mniejsze od 1 mm na 1 m wysokości okna, nie więcej niż 3 mm.
2.8. Wykonywanie tynków zwykłych wewnętrznych, zewnętrznych - 45411000-4
Punkt 2.8. odnosi się do wykonania wszystkich tynków zwykłych, cementowo –
wapiennych, wewnętrznych kategorii III, gipsowych oraz zewnętrznych tynków
akrylowych.
Przed przystąpieniem do wykonywania robót tynkowych powinny być zakończone
wszystkie roboty stanu surowego, roboty instalacyjne podtynkowe, zamurowane
przebicia i bruzdy, osadzone ościeżnice drzwiowe i okienne.
Tynki należy wykonywać w temperaturze nie niższej niż +5°C pod warunkiem, że w
ciągu doby nie nastąpi spadek poniżej 0°C. W ni ższych temperaturach można
wykonywać
tynki
jedynie
przy
zastosowaniu
odpowiednich
środków
zabezpieczających, zgodnie z „Wytycznymi wykonywania robót budowlanomontażowych w okresie obniżonych temperatur”.
W ścianach przewidzianych do tynkowania nie należy wypełniać zaprawą spoin przy
zewnętrznych licach na głębokości 5-10 mm. Bezpośrednio przed tynkowaniem
podłoże należy oczyścić z kurzu szczotkami oraz usunąć plamy z rdzy i substancji
tłustych. Plamy z substancji tłustych można usunąć przez zmycie 10% roztworem
szarego mydła lub przez wypalenie lampą benzynową. Nadmiernie suchą
powierzchnię podłoża należy zwilżyć wodą.
Tynki zewnętrzne mineralne cienkowarstwowe, drobnoziarniste w kolorze RAL 1014.
Stosować tynki barwione w masie lub malowane farbami elewacyjnymi. Składnikiem
wiążącym w tynkach mineralnych są spoiwa hydrauliczne, które wiążą chemicznie,
dlatego bardzo ważny jest tzw. okres karencji świeżo wykonanego tynku mineralnego.
Niestety, bardzo często popełnianym błędem przez wykonawcę jest samowolne
skrócenie okresu dojrzewania tego typu tynku przez zbyt szybkie pokrycie jego
powierzchni powłoką malarską. Wyprawa podczas wiązania i utwardzania wchodzi w
reakcję z farbą zewnętrzną tworząc na jej powierzchni nieestetyczne wybarwienia
kolorystyczne. Zgodnie z technologią malowanie mineralnej wyprawy tynkarskiej w
optymalnych warunkach farbami akrylowymi może odbywać się po 3–4 tygodniach od
momentu aplikacji, farbami silikonowymi po 14 dniach, natomiast farbami silikatowymi
już po 4 dniach.
Tynk trójwarstwowy powinien być wykonany z obrzutki, narzutu i gładzi. Narzut tynków
wewnętrznych należy wykonać według pasów i listew kierunkowych.
Gładź należy nanosić po związaniu warstwy narzutu, lecz przed jej stwardnieniem.
Podczas zacierania warstwa gładzi powinna być mocno dociskana do warstwy
narzutu.
Należy stosować zaprawy cementowo-wapienne - w tynkach nie narażonych na
zawilgocenie o stosunku 1:1:4, - w tynkach narażonych na zawilgocenie oraz w
tynkach zewnętrznych o stosunku 1:1:2.
Zaleca się chronić świeżo wykonane tynki zewnętrzne w ciągu pierwszych dwóch dni
przed nasłonecznieniem dłuższym niż dwie godziny dziennie.
Tynki zewnętrzne akrylowe cokołu wykonane, w kolorze RAL 1001 Wykonanie tynków
na cokole zgodne z recepturą producenta wybranego przez Wykonawcę i
zatwierdzonego przez Inspektora nadzoru tynku.
Okładziny drewniane montować na łatach. Deski elewacyjne w kolorze zbliżone do
średniego brązu drewna egzotycznego Bangkirai o gr. 19mm. Z drewna o bardzo
dobrych parametrach mechanicznych i wysokiej odporności na ścieranie, uderzenia
oraz starzenie biologiczne. Połączenie desek poprzez złącze wtykowe na „piórowpust”. Deski
mocowane na konstrukcji nośnej (stelażu) w postaci podwójnego
legarowania: legary główne mocować poziomo, w odstępach nie przekraczających 1
m. Do ułożonych legarów zamocować pionowo kontrlegary w odstępach nie
większych niż 50 cm. Wolną przestrzeń miedzy poszczególnymi warstwami legarów
wypełnić styropianem.
Deski elewacyjne zabezpieczyć środkami do impregnacji drewna i pokryć
bejcolakierami odpornymi na warunki atmosferyczne.
Kolorystyka okładzin i żaluzji zewnętrznych RAL 5015, 5024, 7040,1023, 2000,3020
2.9. Pokrywanie podłóg i ścian - posadzki - 45430000-0
Punkt 2.9. odnosi się do wykonania wszystkich posadzek i glazurowych okładzin
ściennych.
W przedsionku, szatni oraz w pomieszczeniach mokrych (łazienki, kuchnia, pom.
gospodarcze, kotłownia) płytki ceramiczne z cokolikami. W salach pobytu dzieci
przewidziano połączenie wykładziny PCV z wykładziną dywanową. Komunikację
wewnętrzną oraz jadalnię z wykładziną PCV.
2.9.1. Warstwy wyrównawcze pod posadzki
Warstwa wyrównawcza, wykonana z zaprawy cementowej marki 8 MPa, z oczyszczeniem i zagruntowaniem podłoża mlekiem wapienno - cementowym, ułożeniem
zaprawy, z zatarciem powierzchni na gładko oraz wykonaniem i wypełnieniem masą
plastyczną szczelin dylatacyjnych.
Podkład betonowy grubości 10 cm z betonu B10 zdylatowany w polach 6 x 6 m.
Wytrzymałość podkładu badana wg PN-85/B-04500 nie powinna być mniejsza niż: na
ściskanie - 12 MPa, na zginanie - 3 MPa.
- Podłoże, na którym wykonuje się podkład z warstwy wyrównawczej powinno być
wolne od kurzu i zanieczyszczeń oraz nasycone wodą.
- Podkład cementowy powinien być oddzielony od pionowych stałych elementów budynku paskiem papy.
- Temperatura powietrza przy wykonywaniu podkładów betonowych oraz w ciągu co
najmniej 3 dni nie powinna być niższa niż 5°C.
- Podkład powinien mieć powierzchnię równą, stanowiącą płaszczyznę lub
pochyloną, zgodnie z ustalonym spadkiem. Powierzchnia podkładu sprawdzana
dwumetrową łatą przykładaną w dowolnym miejscu, nie powinna wykazywać
większych prześwitów większych niż 5 mm. Odchylenie powierzchni podkładu od
płaszczyzny (poziomej lub pochyłej) nie powinny przekraczać 2 mm/m i 5 mm na
całej długości lub szerokości pomieszczenia.
- W ciągu pierwszych 7 dni podkład powinien być utrzymywany w stanie wilgotnym
przez spryskiwanie powierzchni wodą.
2.9.2. Okładziny ceramiczne
- Okładziny ceramiczne powinny być mocowane do podłoża warstwą wyrównującą
lub bezpośrednio do równego i gładkiego podłoża. W pomieszczeniach mokrych
okładzinę należy mocować do dostatecznie wytrzymałego podłoża.
- Podłoże pod okładziny ceramiczne mogą stanowić nie otynkowane lub otynkowane
mury z elementów drobnowymiarowych oraz ściany betonowe.
- Ważnym etapem prac przygotowawczych jest ocena i przygotowanie podłoża pod
klejenie płytek. Należy zwrócić szczególną uwagę na: - wytrzymałość (podkład
cementowy o wytrzymałości na ściskanie min. 12 MPa, betonowy min. B20);
- ocenę chłonności wody przez podłoże (ocena szybkości wchłaniania wody), wraz z
ewentualnym nałożeniem tzw. "gruntu" (w celu zmniejszenia wodochłonności) oraz
ustabilizowanie - wzmocnienie warstwy wierzchniej podłoża, - ewentualne nałożenie
warstwy izolacji wodochronnej np. z płynnej folii.
Przy wykonywaniu okładzin z płytek należy przestrzegać następujących zasad: - dokładność wykonania powierzchni podkładu powinna być taka, aby łata długości 2
m przyłożona w dowolnym miejscu podkładu nie wykazywała odchyleń większych niż
2mm
- płytki należy układać na klej cienkowarstwowy o grubości warstwy nie
przekraczającej 5 mm
- temperatura powietrza w czasie układania płytek powinna wynosić co najmniej + 5oC
i nie powinna przekraczać 25oC. Temperaturę tę należy zapewnić na co najmniej kilka
dni przed rozpoczęciem robót oraz w czasie wiązania i twardnienia zaprawy klejowej przez okres co najmniej 5 dni
- materiały użyte do wykonywania okładzin powinny znajdować się w
pomieszczeniach o wymaganej temperaturze co najmniej 24 godziny przed
rozpoczęciem robót
- płytek układanych na klej nie należy moczyć przed ułożeniem
- fugowanie i użytkowanie okładzin ceramicznych może nastąpić nie wcześniej niż po
24 godzinach
- płytki muszą być związane z podkładem na całej swej powierzchni
- należy ściśle przestrzegać kolorystyki i wzorów założonych w dokumentacji
dla poszczególnych pomieszczeń lub uzgodnionych z Inwestorem
- płytki powinny być ułożone tak, aby ich krawędzie tworzyły układ wzajemnie
prostopadłych linii prostych
Płytki ceramiczne terakotowe i gresy - gatunek I.
a) Właściwości płytek ceramicznych:
-
barwa uzgodniona z użytkownikiem
nasiąkliwość po wypaleniu nie mniej niż 2,5%
wytrzymałość na zginanie nie mniejsza niż 25,0 MPa
ścieralność nie więcej niż 1,5 mm
mrozoodporność liczba cykli nie mniej niż 20
Dopuszczalne odchyłki wymiarowe:
długość i szerokość: ±1,5 mm
grubość: ± 0,5 mm
krzywizna: 1,0 mm
b) Gresy - wymagania dodatkowe:
- twardość wg skali Mahsa 8
- ścieralność V klasa ścieralności
- na schodach i przy wejściach wykonane jako antypoślizgowe.
Płytki gresowe i terakotowe muszą być uzupełnione następującymi elementami:
- stopnice schodów,
- listwy przypodłogowe,
- kątowniki,
- narożniki.
Dopuszczalne odchyłki wymiarowe:
- długość i szerokość: ±1,5 mm
- grubość: ±0,5 mm
- krzywizna: 1,0 mm
Uwaga:
W pomieszczeniach kuchennych na połączeniu płytek ściennych z posadzką należy
uwzględnić montaż profili wyobleniowych. Profile należy wykonać z materiału
nienasiąkliwego, wodoodpornego, łatwego w utrzymaniu czystości. (np. ze stali
kwasoodpornej).
2.9.3. Wykładziny PCV i dywanowe
Wykładziny PCV w komunikacji i jadalni układane z kompozycją kolorów, w salach
pobytu dzieci
dodatkowo wykładzina dywanowa z wykończeniem cokolikiem
drewnianym. Wykładziny PCV heterogeniczne o wysokich parametrach na ścieranie.
Podłoże pod wykładzinę powinno być gładkie, o odpowiedniej wytrzymałości, równe,
suche, oczyszczone z wszelkich zanieczyszczeń i przygotowane zgodnie z przepisami
budowlanymi. W celu uzyskania jak najlepszej jakości podłoża przy podkładach
cementowych, zaleca się stosowanie mas wygładzających (samopoziomujących)
renomowanych producentów przeznaczonych do stosowania pod wykładziny
elastyczne. Zakłada się wykonanie masy samopoziomującej gr. 2-5mm. Wilgotność
podłoża (CM-%) nie powinna być wyższa niż 2,0%. Dopuszczone zostaną wszystkie
rodzaje posadzek które są równe, posiadają mocną strukturę, są pozbawione rys oraz
pęknięć. Podłoża te powinny być odpowiednio suche. Posadzka musi być szczelna i
nie nasiąkliwa. Montaż wykładzin zgodnie z regułami powinien odbywać się w
temperaturze otoczenia o wartości około +18°C jak równie ż w warunkach wilgotności
względnej – max. 65% (idealna wilgotność to 40-60%). Temperatura samej podłogi nie
powinna być niższa niż 15°C. Do monta żu wykładzin PCV powinien być stosowany
klej dyspersyjny. Należy używać kleju zgodnego z zaleceniami producenta. Arkusze
wykładziny należy łączyć przy pomocy sznura spawalniczego.
Sposób wykończenia styków wykładzin ze ścianami należy wykonać za pomocą
wywinięcia na ściany na wysokość 5 cm z zastosowaniem profilu łukowego na
połączeniu podłogi i ściany. Przy wycenie robót należy uwzględnić konieczność
dodatkowego spawania wykładzin i układania wzorów zgodnie z projektem
wykonawczym który zostanie wykonany po podpisaniu umowy.
Wymagania techniczne do wykładzin PCV
-
grubość całkowita min : 2mm
waga całkowita : 2800g/m2
grupa ścieralności wg EN-660-2 : Grupa P
odporność na nacisk punktowy wg EN 424 : odporna
oddziaływanie krzesła na rolkach wg EN 425 : odporna
klasa ogniotrwałości wg EN 13501-1: Bfls1
właściwości antypoślizgowe wg DIN 51130 : R9
właściwości antystatyczne wg EN 1815 : >2kV
odporność barwy na światło wg EN ISO 105-B02 : ≥6
odporność chemiczna wg EN 423 : dobra odporność
odporność na rozwój bakterii i grzybów wg DIN EN ISO 846-A/C : odporna
nie pozwala na rozwój
kolory : 30 kolorów
2.9.4. Panele podłogowe
W pomieszczeniu biurowym wykończenie podłogi stanowią panele podłogowe
wykończone systemową listwą podłogową.
Panele - grubość: 8 mm, klasa ścieralności: AC4, rodzaj płyty nośnej: HDF, twardości
40 MPa, układane na piankę pod panele lub podkład pod panele (nie dopuszcza się
stosowania tzw. piankofolii), panele należy układać wzdłuż padania światła lub wzdłuż
linii użytkowania. Posadzka układana wg technologii podanej przez producenta.
Podłogę należy układać na suchym, czystym i równym podłożu. Przy różnicy poziomu
podłoża większej niż 2 mm na 1 metrze bieżącym podłogi należy je koniecznie
wyrównać. Wilgotność podłoża powinna wynosić max. 8%. Panele należy złożyć w
pomieszczeniu w którym będzie układana podłoga na minimum 48 godzin, bez
rozpakowywania.
2.10. Ścianki systemowe i sufity podwieszane - 45421152-4
Punkt 2.10. odnosi się do wykonania systemowych, mobilnych ścianek działowych
oraz sufitów podwieszanych w budynku przedszkola
2.10.1. Ścianki systemowe
Systemowe, mobilne ścianki działowe, oddzielające część sypialnianą pomieszczeń
dla dzieci wykonane ze skrzydeł o wymiarach 122x300 cm. Konstrukcja ścianek
oparta jest na zespole profili aluminiowych i uszczelnień niewidocznych w
płaszczyźnie ściany, przy czym segmenty ściany wypełnione są materiałami
dźwiękoszczelnymi. Elementy ściany zawieszone są w torze górnym, który
instalowany jest w płaszczyźnie sufitu. Wypełnienie ścianek z płyt laminowanych w
kolorze i wzorze ustalonym z Inwestorem.
Ścianki mają stanowić barierę akustyczną.Ścianki powinny posiadać stopień
tłumienia hałasu wg PN-EN 20140-3 min Rw = 47 dB. Stosować rozwiązania
systemowe nie gorsze niż oferowane przez system OPTIMA lub VIELE lub
ALUSYSTEM. Kolor ścianek uzgodnić na etapie realizacji z inwestorem.
2.10.2. Sufity podwieszane
Rodzaje sufitów podwieszanych w zależności od rodzaju i przeznaczenia
pomieszczeń. W komunikacji i w miejscach gdzie nad sufitem znajduje się
rozprowadzenie instalacji należy wykonać sufit podwieszany kasetonowy z
wypełnieniem płytami sufitowymi 1200 x 600 x 20 lub 600 x 600 x 20, w salach pobytu
dzieci, biurach, jadalni sufit podwieszany z płyt gk, w pomieszczeniu kotłowni sufit
podwieszany z płyt gk o odporności ogniowej REI60.
Montaż sufitów podwieszanych wykonuje się w następującej kolejności:
- zamocowanie profili do ścian na wyznaczonej wysokości podwieszenia sufitu
- wyznaczenie rozstawu wieszaków
- zamocowanie wieszaków do konstrukcji
- zamocowanie profili głównych podłużnych
- montaż profili poprzecznych
- ułożenie izolacji
- pokrycie konstrukcji metalowej płytami gipsowo-kartonowymi mocowanymi za
pomocą wkrętów co 15 cm
- szpachlowanie spoin
Odchylenie powierzchni okładziny z płyt gipsowo-kartonowych od płaszczyzny i
odchylenie krawędzi od linii prostej nie powinny być większe niż 1mm/m.
2.11. Roboty wykończeniowe - 45400000-1 45440000-3 Roboty malarskie
Punkt 2.11. odnosi się do malowania sufitów i ścian oraz lakierowania powierzchni
drewnianych
Przy malowaniu powierzchni wewnętrznych temperatura nie powinna być niższa niż
+8°C. W okresie zimowym pomieszczenia nale ży ogrzewać. W ciągu 2 dni
pomieszczenia powinny być ogrzane do temperatury co najmniej +8°C. Po
zakończeniu malowania można dopuścić do stopniowego obniżania temperatury,
jednak przez 3 dni nie może spaść poniżej +1°C. W czasie malowania
niedopuszczalne jest nawietrzanie malowanych powierzchni ciepłym powietrzem od
przewodów wentylacyjnych i urządzeń ogrzewczych. Gruntowanie i dwukrotne
malowanie ścian i sufitów można wykonać po:
- całkowitym ukończeniu robót instalacyjnych (z wyjątkiem montażu armatury i urządzeń sanitarnych),
- całkowitym ukończeniu robót elektrycznych
- całkowitym ułożeniu posadzek,
- usunięciu usterek na stropach i tynkach.
Podłoże posiadające drobne uszkodzenia powierzchni powinny być, naprawione
przez wypełnienie ubytków zaprawą cementowo wapienną.
Powierzchnie powinny być oczyszczone z kurzu i brudu, wystających drutów, nacieków
zaprawy itp.
Przy malowaniu farbami emulsyjnymi do gruntowania stosować farbę emulsyjną tego
samego rodzaju z jakiej ma być wykonana powłoka lecz rozcieńczoną wodą w stosunku 1:3-5.
Przy malowaniu farbami olejnymi i syntetycznymi powierzchnie gruntować pokostem.
Przy malowaniu farbami chlorokauczukowymi elementów stalowych stosuje się
odpowiednie farby podkładowe.
Przy malowaniu farbami epoksydowymi powierzchnie pokrywa się gruntoszpachlówką
epoksydową.
Powłoki z farb emulsyjnych powinny być niezmywalne, przy stosowaniu środków
myjących i dezynfekujących. Powłoki powinny dawać aksamitno-matowy wygląd powierzchni. Barwa powłok powinna być jednolita, bez smug i plam. Powierzchnia powłok
bez uszkodzeń, smug, plam i śladów pędzla. Powłoki z farb i lakierów olejnych i
syntetycznych powinny mieć barwę jednolitą zgodną ze wzorcem, bez smug,
zacieków, uszkodzeń, zmarszczeń, pęcherzy, plam i zmiany odcienia. Powłoki
powinny mieć jednolity połysk.
2.12. Zagospodarowanie terenu
2.12.1. Ogrodzenie
Wysokość ogrodzenia 160cm. Od strony frontowej ogrodzenie z drewnianych desek
mocowanych do słupków metalowych, montowanych w podmurówce. Deski malowane
różnymi kolorami. Na części podmurówki ponad terenem tynk akrylowy
cienkowarstwowy, drobnoziarnisty, pomalowany farbą hydrofobową kolor RAL 7006.
Po stronie wschodniej ogrodzenie długości 2,40m, bez podmurówki, z furtką
dwuskrzydłową między narożnikiem budynku przedszkola, a budynkiem garażowym
straży pożarnej. Po stronie zachodniej ogrodzenie między narożnikiem budynku
przedszkola, a projektowanym śmietnikiem również bez podmurówki, z
dwuskrzydłową bramą wjazdową. Szerokość w świetle między słupkami bramy wynosi
300m. Łączna długość ogrodzenia „z desek” razem z bramami wynosi ~ 15,2 mb.
Długość podmurówki ~ 9,8mb. Ogrodzenie wykonać zgodnie z rys.T-4
Cały teren przedszkola będzie ogrodzony. Pozostałe ogrodzenie, poza frontowym,
wykonać jako systemowe z paneli stalowych ocynkowanych, montowanych do
słupków stalowych ocynkowanych, zabetonowanych w gruncie na głębokości 80 cm, z
jedną furtką wyjściową w południowej części działki. Szerokość w świetle między
słupkami furtki wynosi 120cm. Wszystkie elementy ogrodzenia panelowego w kolorze
zielonym. Ogrodzenie będzie dowiązane do istniejącego ogrodzenia boiska. Łączna
długość systemowego ogrodzenia panelowego wraz z furtkami wynosi ~ 122mb.
Wydzielenie terenu z huśtawkami wahadłowymi.
Wydzielenie miejsca ustawienia huśtawek
za pomocą systemowych paneli
OGRODZENIE METALOWE nr katalogowy GT-2000 z furtką w kolorze zielonym.
Wysokość paneli 110cm. Szerokość paneli 210m, szerokość furtki 105cm. Ogrodzenie
będzie się składało z 10 paneli i jednej furtki. Montaż zgodnie z zaleceniami
producenta. Dopuszcza się zastosowanie innego ogrodzenia systemowego pod
warunkiem, że będzie pochodziło od tego samego producenta od którego będą
pochodziły elementy placu zabaw.
2.12.2. Roboty drogowe
Miejsca postojowe dla samochodów osobowych wzdłuż ulicy Jana Pawła z
nawierzchnią asfaltową dołączoną do istniejącej nawierzchni z podziałem na 10
stanowisk wymalowanym farbą.
Warstwy pod miejsca postojowe
− warstwa ścieralna - beton asfaltowy gr. 5cm,
− podbudowa - kruszywo łamane stabilizowane mechanicznie 0/31,5mm gr. 8cm,
- podbudowa - kruszywo łamane stabilizowane mechanicznie 0/63mm gr. 15cm,
- chudy beton 2,5Mpa gr. 10cm,
- istniejące podłoże gruntowe.
Stosować kruszywo naturalne granitowe bądź bazaltowe.
Miejsca
postojowe
od
chodnika
oddzielone
krawężnikiem
betonowym,
wibroprasowanym 15/30 30 cm na podsypce cementowo-piaskowej 1:4 5 cm z ławą
betonową (beton B20) z oporem 15 cm.
Chodnik wzdłuż miejsc parkingowych, od istniejącego garażu straży pożarnej do
skrzyżowania z istniejącą drogą dla rowerów z kostki brukowej o maksymalnych
wymiarach 10x10cm. W miejscu wjazdu z ulicy Jana Pawła II zastosować
wzmocnioną podbudowę pod kostkę oraz krawężnik najazdowy.
Materiał: kostka brukowa POLBRUK AVANTO lub równoważna w kolorach żółtym i
szarym. Powierzchnia 239m².
Chodnik - ścieżka od furtki wejściowej, po wschodniej stronie, do strefy wyjściowej z
jadalni od strony południowej budynku z kostki brukowej o maksymalnych wymiarach
10x10cm.
Materiał: kostka brukowa AWBUD AFRODYTA lub równoważna w kolorach
piaskowiec i agat. Powierzchnia: 54 m²
Warstwy pod chodniki
− kostka brukowa betonowa gr. ~ 8 cm
− podsypka cementowo-piaskowa 1:4 gr. 5 cm
− podbudowa z kruszywa łamanego stabilizowanego cementem o Rm=Mpa 10 cm
Krawężnik najazdowy:
− krawężnik betonowy najazdowy 15/22 22 cm
− podsypka cementowo-piaskowa 1:4 5 cm
− ława betonowa (beton B20) z oporem 15 cm
Taras z jadalni na teren ogrodu o wymiarach ~11,1x3,8 m z obrzeżami zgodnymi z
systemem kostki. Materiał: płyta tarasowa AWBUD EL GRECO 35 lub równoważna w
kolorze piasek pustyni. Powierzchnia: 42,2m².
Warstwy tarasu
- płyta tarasowa
− podsypka cementowo-piaskowa 1:4 3 cm
− podbudowa z kruszywa łamanego stabilizowanego mechanicznie 0/31,5mm 15 cm
Nawierzchnia wyjść ewakuacyjnych zmieniono z krat Wema na fundamentach
pokazanych na rysunku K20, na nawierzchnię z kostki brukowej z warstwami jak pod
chodniki.
Schodki terenowe wylewane na gruncie, z betonu klasy C25/30 zbrojone dołem siatką
o oczkach 15x15 z prętów d=12, ze stali AIII, na warstwie chudego betonu gr. 10 cm.
Schody wykończone antypoślizgowymi, mrozoodpornymi płytkami gresowymi o
wymiarach 20x20 układanych metodą kombinowaną.
2.12.3. Plac zabaw - 45112723-9
Urządzenia placu zabaw wg zestawienia zawartego w opisie technicznym do PZT lub
równoważne, należy montować zgodnie z zaleceniami producenta. Wszystkie
urządzenia muszą posiadać dopuszczenie (homologację) i będą zgodne z wymogami
normy PN-EN 1176 oraz warunkami bezpieczeństwa określonymi w przepisach o
ogólnym bezpieczeństwie produktów oraz przepisów w sprawie bezpieczeństwa i
higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach (wyposażenie placów
zabaw i wymagania bezpieczeństwa).
Rozmieszczenie urządzeń z zachowaniem stref bezpieczeństwa pomiędzy nimi,
określonymi w dokumentacji producenta - układ urządzeń tak zlokalizowany, aby
strefy bezpieczeństwa nie zachodziły na siebie. Urządzenia będą wykonane z
bezpiecznych i trwałych materiałów, zachowanych stref pomiędzy nimi, określonymi w
dokumentacji producenta. Wszystkie urządzenia będą zamocowane do podłoża wg
wskazań producenta zgodnie z przepisami w taki sposób, by gwarantowały stabilność
i bezpieczeństwo. Zaprojektowane fundamenty nie będą stwarzały zagrożenia
(potknięcia się lub uderzenia). Urządzenia zabezpieczyć płotkami zgodnie z PZT.
Wszystkie urządzenia placu zabaw muszą pochodzić od jednego producenta.
Wykonanie materiałowe jak w projekcie PZT ( elementy projektowane jako stalowe
mają zostać wykonane jako stalowe)
Elementy placu zabaw powinny spełniać następujące wymagania:
- wykonane z drewna sosnowego klejonego o przekroju kwadratowym lub okrągłym i
dwukrotnie malowane środkami ochronnymi. Połączenie z gruntem poprzez kotwy
stalowe cynkowane ogniowo. Łańcuchy ze stali nierdzewnej lub chromowanej
zakończony zawiasem. Siedziska wykonane z gumy lub aluminium zalanego w
gumie. Ślizgi z blachy chromowanej gr. Min 2 mm, boki wykonane ze stali lub drewna
malowane farbami akrylowymi.
- Elementy stalowe tj.: drążki, poręcze i uchwyty, elementy karuzel i huśtawek oraz
sprężyny do sprężynowców itd., malowane proszkowo, odporne na wpływ warunków
atmosferycznych. Wszystkie łączenia, spoiny i mocowania starannie wykończone,
odpowiednio wyprofilowane i bezpieczne dla użytkowników.
2.12.4 Zieleń
W ramach terenów zielonych należy, w miejscu zaznaczonym w PZT, wykonać
trawniki obsiane nasionami traw, żywopłot o łącznej długości 112m z żywotnika
zachodniego wysokości 50 cm i z świerku serbskiego w ilości 5 szt. oraz nasadzenia
krzewów iglastych – jodły koreańskiej oraz liściastych – kasztanowca zwyczajnego,
dębu czerwonego, jarzębiny, klonu pospolitego, klonu zwyczajnego i buka pospolitego
w odmianie płaczącej. Do nasadzeń należy użyć rośliny dobrze ukorzenione, zdrowe i
wysokości 180 – 200 cm. W ramach nasadzeń należy przywieźć odpowiednią ilość
ziemi urodzajnej humusu.
2.13. Instalacja gazowa
Punkt 2.13. odnosi się do wewnętrznej instalacji gazu dla obiektu przedszkola. Pobór
gazu od punktu pomiarowego na budynku straży pożarnej.
Do istniejącego punktu pomiarowego domontować dodatkowy gazomierz G-16 dla
budynku przedszkola. Odbiorniki gazu to: palniki wentylatorowe kotłowni kaskadowej
o łącznej mocy 120kW, taborety gazowe o mocy 27,2kW, kuchnia 6-palnikowa o
mocy 39,5kW oraz piece konwekcyjno-parowe o mocy 22kW. Do kotłów należy
zastosować ścieżki gazowe z wmontowanym układem szczelności, dostarczaną przez
producenta palnika.
Instalację gazową wykonać z rur czarnych bez szwu wg. PN-B/72219 łączonych przez
spawanie, instalację prowadzoną na zewnątrz z rur PEHD. Rury gazowe prowadzić po
wierzchu ścian.
Przed modułem kotłowni zastosować zawór sferyczny do gazu posiadający atest
IGNIG w Krakowie ze znakiem bezpieczeństwa B oraz filtr siatkowy. Wszystkie
odbiorniki gazowe powinny posiadać znak bezpieczeństwa B. W skład instalacji gazu
wchodzi aktywny system bezpieczeństwa z głowicą samozamykającą MAG-3,
detektorem gazu DEX-1 oraz modułem MD2Z. Głowicę samozamykającą MAG-3
należy zamontować w zewnętrznej skrzynce gazowej, usytuowanej na zewnętrz w linii
ogrodzenia.
Po uzyskaniu pozytywnego wyniku próby szczelności instalację zabezpieczyć przez
oczyszczenie i pomalowanie.
2.14. Instalacje wod – kan - 45332000-3
Punkt 2.14. odnosi się do wewnętrznej instalacji wody i kanalizacji dla obiektu
przedszkola. Pobór wody z projektowanego przyłącza wodociągowego,
odprowadzenie ścieków poprzez projektowane przyłącza kanalizacji sanitarnej.
Wszystkie instalacje wewnętrzne należy prowadzić podtynkowo w bruzdach. Rurociągi
rozdzielcze wody zimnej, ciepłej i cyrkulacyjnej prowadzić pod stropem w przestrzeni
instalacyjnej. Zmieszanie wody ciepłej dla baterii czasowych w toaletach dla dzieci i w
jadalni poprzez zespoły mieszaczy termostatycznych typu PRESTO SFR III
zamontowane pod sufitem w przestrzeni instalacyjnej lub w szafkach ściennych.
2.14.1. Instalacja wodociągowa wody bytowej z instalacją solarną
Instalację wody zimnej wykonać z rur i kształtek polipropylenowych PP PN10
łączonych przez zgrzewanie. Instalację wody ciepłej oraz wody cyrkulacyjnej wykonać
z rur polipropylenowych PP PN20 stabilizowanych łączonych przez zgrzewanie. Do
celów pielęgnacji zieleni na zewnątrz budynku wykonać dwa zawory czerpalne ze
złączka do węża, z możliwością spuszczenia wody na okres zimowy.
Instalacje rozdzielcze należy zaizolować termicznie otulinami z pianki polietylenowej
typu FRZ - woda zimna - gr. 9,0mm. Roboty izolacyjne należy rozpocząć po
zakończeniu montażu rurociągów, przeprowadzeniu próby szczelności i wykonaniu
zabezpieczenia antykorozyjnego powierzchni przeznaczonych do zaizolowania o oraz
po potwierdzeniu prawidłowości wykonania powyższych robót protokołem odbioru.
Otuliny termoizolacyjne powinny być nałożone na styk i powinny ściśle przylegać do
powierzchni izolowanej.
Dopuszcza się zastosowanie materiałów równoważnych, przy czym połączenia rur z
tworzyw wykonać za pomocą połączeń
przewidzianych dla danego systemu
zalecanego przez producenta.
Przygotowanie ciepłej wody użytkowej odbywać się będzie za pomocą kotła
gazowego wspomaganego przez instalację solarną, zlokalizowana na dachu, z
kolektorami słonecznymi o powierzchni absorbera równej
2,31 m2 każdy, z
podgrzewaczami pojemnościowymi z wężownicami grzewczymi , o pojemności V- 500
l każdy, rozdzielacz na przykład Solar – Divicion firmy Viessmann (pompa obiegowa
glikolu); czynnik grzewczy – glikol, armatura do napełniania układu, czujnik
temperatury w zasobniku. Układ składa się z 2 połączonych równolegle rzędów,
pierwszy 8 i drugi 7 urządzeń. Ogrzany w kolektorach słonecznych glikol wraca do
kotłowni na wężownice w/w podgrzewaczy c.w.u. – skąd po schłodzeniu przetłaczany
jest przez rozdzielacz solarny z powrotem do kolektorów. Równoważne układy solarne
muszą spełniać wymagania norm:
a) PN-EN 12976-1:2006 (lub równoważne normy), Słoneczne systemy grzewcze i ich
elementy – Urządzenia wykonywane fabrycznie - Część 1: Wymagania ogólne
b) PN-EN 12976-2:2006 (lub równoważne normy), Słoneczne systemy grzewcze i ich
elementy – Urządzenia wykonywane fabrycznie – Część 2: Metody badań
Uwaga! Potwierdzenie spełnienia zgodności z normą PN-EN 12976-1 i PN-EN
12976-2 musi dotyczyć systemu składającego się z co najmniej kolektora
słonecznego i zasobnika. Zestaw kolektorów i zasobników c.w.u. musi
pochodzić od jednego producenta
Parametry kolektora :
- min. współczynnik absorpcji: lepsze lub równe jak projektowane
- max. współczynnik emisji: lepsze lub równe jak projektowane
- sprawność optyczna: lepsze lub równe jak projektowane
- współczynniki strat ciepła: lepsze lub równe jak projektowane
2.14.2 Instalacja wody przeciwpożarowej
Instalację hydrantową wykonać w całości z rur stalowych ocynkowanych wg PN-74/H4200. W miejscach przejścia rur przez ściany i stropy powinny być osadzone tuleje
ochronne. Podejścia pod hydrant przewodem o średnicy DN32. Szafkę hydrantową
wyposażyć w prądnicę oraz wąż półsztywny o dł. 30m. Hydrant przeciwpożarowy
Hp25.
2.14.3. Kanalizacja sanitarna
Kanalizację wykonać z rur PCV Dz 50, 75, 110, 160 mm, szarych, łączonych na
gumowe uszczelki. Każdy pion musi być wyposażony w rewizję i wentylację
wyprowadzoną ponad dach budynku z wywiewką PCV 160/110. Piony prowadzić w
obudowie z płyt g-k lub ściankach instalacyjnych.
Poziome przewody odpływowe prowadzić pod posadzką. Średnice podejść pod
przybory sanitarne zgodnie z normą. Spadki poziomów przyjęto na poziomie 2-3%.
2.14.4 Armatura i ceramika łazienkowa
armatura – baterie umywalkowe w salach pobytu dzieci i w łazienkach dla personelu
z mieszaczem, stojące (z nieruchomą wylewką), szerokość głowicy 40 mm o
podwyższonym standardzie np. Bateria umywalkowa Ideal Standard Attitude lub
Armatura Kraków Premium Class.
Uwaga: Wymagana gwarancja na bezawaryjna pracę baterii na okres nie mninejszy
niż 5 lat.
W łazienkach należy instalować wiszącą armaturę dla dzieci, np. KOŁO. Zestaw tej
firmy składa się ze stelażu KOŁO TECHNIC do wc i miski wiszącej Keramag Kind
201700 (+ deska Keramag lub Nova Top Junior i przycisk Eclipse)
Można zastosować zestawy równoważne renomowanych producentów o podobnych
parametrach.
Umywalki z półpostumentem, linia wzornicza jednakowa dla umywalek i kompaktów
WC. uchwyty dla niepełnosprawnych – przy toalecie 1 uchwyt uchylny 70 cm + 1
uchwyt prosty 50 cm montowany do ściany, przy umywalce 2 uchwyty umywalkowe 60
cm. Poręcze lakierowane proszkowo na kolor biały.
2.15. Instalacja c.o. - 45331100-7
Punkt 2.15. odnosi się do instalacji do wykonania instalacji centralnego ogrzewania dla
obiektu przedszkola wraz z kotłownią.
W zakres prac wchodzi:
- montaż rurociągów,
- montaż armatury
- montaż urządzeń,
- badania instalacji,
- wykonanie izolacji termicznej,
- regulacja "działania instalacji”.
2.15.1. Źródło ciepła i technologia kotłowni
Projektowane c.o. z zastosowaniem kaskadowej kotłowni kondensacyjnej typu
2xVITODENS 200W, składającej się z 2 kotłów wiszących kondensacyjnych z
zamkniętą komorą spalania typu VITODENS firmy Vissmann lub równoważne, o mocy
nominalnej 60 kW każdy. Kotłownia jest niskoparametrowa na parametry obliczeniowe
tz/tp=80/60 C, systemu zamkniętego wraz z automatyczną, pogodową regulacją
parametrów temperaturowych czynnika grzejnego. Zaprojektowano oddzielenie
obiegu kotłów od obiegów instalacyjnych za pomocą sprzęgła hydraulicznego.
Zabezpieczenie kotłów stanowi zawór bezpieczeństwa. Stabilizacja ciśnienia w
instalacji za pomocą naczyń wzbiorczych opisanych w projekcie lub równoważnych.
Kocioł równoważny powinien spełniać następujące wymagania:
Sprawność nie gorsza niż kocioł projektowany.
Powierzchnia wymiany ciepła ze stali szlachetnej z efektem samooczyszczania
powierzchni wymiany ciepła
Palnik gazowy odporny na duże obciążenia termiczne
Wysokoefektywna pompa obiegowa klasy A
2.15.2 Elementy grzejne w instalacji c.o.
W instalacji stosować grzejniki płytowe z podłączeniem dolnym jak w projekcie lub
równoważne spełniające następujące wymagania:
Moc – jak grzejniki projektowane;
Materiał:
głęboko tłoczna blacha niskowęglowa walcowana na zimno
Grubość blachy: z której tłoczy się płyty grzejników: 1.25 mm
Maksymalne ciśnienie robocze: 10 bar
Ciśnienie próbne: min 12 bar (po zainstalowaniu)
Maksymalna temperatura:
110°C
Malowanie końcowe:
napylanie elektrostatyczne
Grzejnik musi posiadać deklarację zgodności z: PN oraz Atest Higieniczny.
Gwarancja producenta : 10 lat
Podłączenie grzejnika płytowego z instalacją , z rur trójwarstwowych PE-Xb/Al/PE-HD
w systemie Mepla firmy Geberit lub równoważnych, za pomocą blokowych zaworów
kulowych do grzejników.
W najwyższych punktach instalacji należy zamontować automatyczne odpowietrzniki.
Po wykonaniu regulacji instalacji nastawy zaworów zablokować.
Rurociągi grzewcze ogrzewania podłogowego z tworzywa sztucznego PE-RT/AL/PERT φ16 × 2,0, podłączone od dołu do rozdzielacza strefowego. Odpowietrzanie
wężownic przez odpowietrznik automatyczny na rozdzielaczu. Opróżnianie i
napełnianie pętli wodą umożliwia zawór spustowy na rozdzielaczu. Dla
poszczególnych pomieszczeń czynnik grzewczy doprowadzany za pomocą wężownic
podłączonych do rozdzielaczy strefowych. Rozdzielacze z mosiądzu o przekroju 1’’.
Na rozdzielaczu zasilającym wbudowane są zawory regulacyjne do każdej pętli
grzewczej, wyposażone w siłowniki sterowane przez termostat umieszczony w
pomieszczeniu, ustawiony na żądaną temperaturę. Na rozdzielaczu powrotnym
zawory do regulacji przepływu (z nastawą wstępną), umożliwiające dokładną regulację
hydrauliczną instalacji. Każdy z końców przyłączonych wężownic wyposażony jest w
zawór odcinający. W instalacji c.o. należy zastosować armaturę równoważącą
hydraulikę układu: automatyczny zawór regulacyjny na powrocie (z możliwością
nastawy ciśnienia różnicowego) oraz ręczny zawór odcinający na zasilaniu.
Izolację przewodów należy wykonać na odcinkach rozdzielczych na całej ich długości.
Montaż armatury i osprzętu ma być wykonany zgodnie z instrukcjami producenta i
dostawcy.
2.15.3. Badania i uruchomienie instalacji
- instalacja przed zakryciem bruzd oraz wykonaniem izolacji termicznej przewodów
musi być poddana próbie szczelności,
- przed przystąpieniem do badania szczelności należy instalację próbnie przepłukać
wodą. Niezwłocznie po zakończeniu płukania należy instalację napełnić wodą
uzdatnioną o jakości zgodnej z PN-93/C-04607 "Woda w instalacjach ogrzewania.
Wymagania i badania dotyczące jakości wody", lub z dodatkiem inhibitorów korozji,
- instalację należy dokładnie odpowietrzyć,
- badania szczelności instalacji na zimno należy przeprowadzać przy temperaturze
zewnętrznej powyżej O°C,
- próbę szczelności w instalacji centralnego ogrzewania należy przeprowadzić
zgodnie z "Warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót budowlanomontażowych" - Tom II - Instalacje sanitarne i przemysłowe, tzn. ciśnienie próbne
=ciśnienie robocze powiększone o 2 bary, lecz nie mniejsze niż 4 bary. Ciśnienie
podczas próby szczelności należy dokładnie kontrolować i nie dopuszczać do
przekroczenia jego maksymalnej wartości,
- do pomiaru ciśnień próbnych należy używać manometru, który pozwala na
bezbłędny odczyt zmiany ciśnienia o 0,1 bara. Powinien on być umieszczony w
możliwie najniższym punkcie instalacji,
- wyniki badania szczelności należy uznać za pozytywne, jeżeli w ciągu 20 min. nie
stwierdzono przecieków ani roszenia, a ciśnienie na manometrze nie spadnie
więcej niż o 2% (w przypadku instalacji wykonanej w technologii gwintowanej) lub
0% (w przypadku instalacji wykonanej w technologii spawanej),
- z próby ciśnieniowej należy sporządzić protokół,
- po uzyskaniu pozytywnej próby szczelności należy przeprowadzić próbę na
gorąco, przy najwyższych - w miarę możliwości - parametrach czynnika
grzewczego, lecz nie przekraczających parametrów obliczeniowych,
- próba szczelności na gorąco winna być poprzedzona co najmniej 72-godzinną
pracą instalacji,
-przez okres wiązania warstwy betonu ogrzewania podłogowego (20-28dni) rury
powinny pozostać pod ciśnieniem 0,2-0,3MPa. Nie wolno uruchamiać instalacji na
gorąco przed związaniem betonu. W okresie rozruchu należy utrzymać przez 3
doby temperaturę zasilania równą 25°C, a nast ępnie podwyższać o 5°C na dob ę
do temperatury maksymalnej tj. do 40°C.
2.15.4 Wykonanie izolacji ciepłochronnej
- roboty izolacyjne należy rozpocząć po zakończeniu montażu rurociągów,
przeprowadzeniu próby szczelności oraz po potwierdzeniu prawidłowości wykonania powyższych robót protokołem odbioru,
- otuliny termoizolacyjne powinny być nałożone na styk i powinny ściśle przylegać
do powierzchni izolowanej. W przypadku wykonania izolacji wielowarstwowej, styki
poprzeczne i wzdłużne elementów następnej warstwy nie powinny pokrywać
odpowiednich styków elementów warstwy dolnej,
2.16. Instalacja wentylacji mechanicznej - 45331210-1
Punkt 2.16. odnosi się do wykonania wentylacji mechanicznej nawiewnej i wywiewnej
dla obiektu przedszkola .
Nawiew do
pomieszczeń o podwyższonych wymaganiach wymiany powietrza
wykonany przez centrale wentylacyjne nawiewno – wywiewne z obrotowym
wymiennikiem ciepła za pomocą anemostatów nawiewnych. Do pomieszczeń wc
nawiew poprzez kratki nawiewne o wymiarach 10 x 40 montowane w drzwiach. Dla
kuchni i zaplecza przewiduje się układ wentylacji nawiewnej z uwzględnieniem
zapotrzebowania powietrza dla celów technologicznych. Obróbka powietrza w centrali
nawiewno-wywiewnej z wymiennikiem krzyżowym. Regulacja przepływu powietrza za
pomocą przepustnic na kanałach rozprowadzających oraz w skrzynkach
połączeniowych. Zakłada się wentylację ciągłą z obniżonym wydatkiem w porach
nocnych. Pomieszczenie kuchni właściwej, zmywalni naczyń oraz zmywalni termosów
może być dodatkowo wentylowane poprzez włączenie okapów wywiewnych. Wywiew
powietrza z okapów za pomocą wentylatorów kanałowych oraz wentylatora
dachowego. W pomieszczeniu wózkowni wentylacja grawitacyjna za pomocą kanału
okrągłego ø100 wyprowadzonego ponad dach.
Centrale dachowe nawiewno – wywiewne posiadające własne systemy sterowania,
wyposażone w regulatory mikroprocesorowe. Układy te spełniają następujące funkcje
układu automatycznej regulacji:
- regulacja temperatury powietrza w pomieszczeniu przy pomocy nagrzewnicy wodnej;
nastawianie temperatury z pomieszczenia;
- ograniczenie minimalnej temperatury powietrza nawiewanego;
- zabezpieczenie nagrzewnicy przed przegrzaniem;
- zamykanie kanału powietrza nawiewanego przy pomocy przepustnicy z siłownikiem
w czasie, gdy układ nie pracuje;
- alarmowanie w przypadku zabrudzenia filtra lub awarii wentylatora;
- możliwość płynnej regulacji wydajności centrali za pomocą przemiennika
częstotliwości
- możliwość zblokowania pracy central nawiewnych z wentylatorami wywiewnymi
Instalację zasilania nagrzewnic wentylacyjnych należy wykonać z przewodów
stalowych czarnych ze szwem wg PN-84/H-74200. Przewody należy oczyścić do II st.
czystości wg. Instrukcji KOR-3A. Po oczyszczeniu przewody należy pomalować
jednokrotnie farbą poliwinylową do gruntowania termoodpornego SILUMIN 1
o symbolu SWW-7729-654-840 oraz dwukrotnie farba oliwinylową termoodporną
SILUMIN 2 o symbolu SWW-7729-658-010 zgodnie z normą PN-70/H-97051 i KOR3A.
Rurociągi rozdzielcze rozprowadzające czynnik grzewczy montować nad stropem
podwieszanym w przestrzeni instalacyjnej. Przewody prowadzić ze spadkiem 3%o
w kierunku kotłowni i punktów odwodnienia. Przewody instalacji zasilania nagrzewnic
należy układać z zastosowaniem wydłużek U-kształtowych oraz typowych punktów
stałych. Przejścia przewodów przez ściany należy wykonać w tulejach ochronnych
umożliwiających swobodne przemieszczanie się przewodów. Przestrzeń między tuleją
i rurą należy wypełnić np. kitem plastycznym. W celu zabezpieczenia nagrzewnic
przed zamarzaniem , należy na obiegu każdej z nagrzewnic i aparatu zamontować
pompkę na przykład typu TOP-S 25/5 firmy Wilo lub równoważnych.
Izolacje cieplne przewodów jak w punkcie 2.6.4. Izolacje przewodów instalacyjnych.
Przewody wentylacyjne należy łączyć z centralą za pośrednictwem połączeń
elastycznych zapobiegających przenoszeniu się drgań i eliminujących niewielkie
odchyłki współosiowości kanału i okna wylotowego centrali. Połączenia elastyczne
zakończone są kołnierzami uzbrojonymi w uszczelkę. Kołnierze połączeń i kanałów
wentylacyjnych należy skręcić za pomocą śrub w narożnikach Prawidłowe
funkcjonowanie połączenia elastycznego jest zapewnione po rozciągnięciu rękawa na
długości ok. 110 mm. Kanały podłączone do centrali muszą być podparte lub
podwieszone na własnych elementach wsporczych. Sposób prowadzenia kanałów
wraz z kształtkami powinien eliminować możliwość wzrostu poziomu hałasu
w instalacji. Czynności rozruchowe może przeprowadzić jedynie autoryzowany serwis
central wentylacyjnych.
Po uruchomieniu należy zwrócić uwagę, czy nie słychać niepokojących odgłosów i
nienaturalnych mechanicznych dźwięków lub czy nieodczuwalne są drgania centrali,
które można uznać za zbyt duże. Centrala powinna pracować przez około 30 min. Po
tym czasie należy ją wyłączyć i dokonać przeglądu poszczególnych sekcji.
Szczególną uwagę należy zwrócić na filtry (czy nie uległy uszkodzeniu) oraz na zespół
wentylatorowy.
Nawiewników nie powinno się umieszczać w pobliżu przeszkód (takich jak np.
elementy konstrukcyjne budynku, podwieszone lampy) mających zakłócający wpływ
na kształt i zasięg strumienia powietrza. Nawiewniki i wywiewniki powinny być
połączone z przewodem w sposób szczelny. Sposób zamocowania nawiewników i
wywiewników powinien zapewnić dogodną obsługę, konserwację oraz wymianę jego
elementów bez uszkodzenia elementów przegrody. Nawiewniki i wywiewniki powinny
być zabezpieczone folią podczas "brudnych" prac budowlanych. Nawiewniki i
wywiewniki z elementami regulacyjnymi powinny być zamontowane w pozycji
całkowicie otwartej.
Centrale wentylacyjne i wentylatory równoważne powinny posiadać lepsze lub równe
następujące parametry: ( odpowiednio)
- sprawność ( nominalna temperaturowa) odzysku ciepła, %;
- współczynnik poboru mocy elektrycznej, W/(m3/h )
- współczynnik nakładu energii elektrycznej, Wh/m3;
- klasa sprawności zastosowanych napędów elektrycznych w układzie wentylacji.
2.16.2. Badania i uruchomienie instalacji
Przed przystąpieniem do badań urządzeń wentylacyjnych należy dokonać przeglądu
zamontowanych urządzeń i stwierdzić ich zgodność z projektem.
- Przeprowadzone badania winny być zgodne z PN-EN12599:2002 "Wentylacja
mechaniczna. Urządzenia wentylacyjne. Wymagania i badania przy odbiorze".
- Próbny ruch urządzeń powinien trwać nieprzerwanie 72 godziny.
- W czasie próbnego ruchu należy wykonać regulację oraz pomiary parametrów
pracy urządzeń.
- Z prób instalacji wentylacyjnej należy sporządzić sprawozdanie pomiarów i
regulacji z naniesieniem rzeczywistych wydajności na schemat instalacji oraz
sporządzić stosowny protokół.
2.16.3 Wykonanie izolacji ciepłochronnej
Roboty izolacyjne należy rozpocząć po zakończeniu montażu kanałów
wentylacyjnych, kratek, anemostatów i armatury regulacyjnej oraz po
potwierdzeniu prawidłowości wykonania powyższych robót protokołem odbioru.
- dla przewodów wentylacyjnych stosować maty z wełny mineralnej o grubości min.
12 cm.
Wszystkie kanały wentylacyjne izolować termicznie matami z wełny mineralnej o
całkowitej grubości min 12 cm. Stosować np. maty Rockmata gr 4 cm oraz Alu
Lamella Mat o grubości 8 cm Dopuszcza się stosowanie innego rodzaju izolacji o nie
gorszych parametrach.
2.17. Instalacje elektryczne - 45311000-0
Punkt 2.17. odnosi się do wykonania kompletnej instalacji elektrycznej oświetleniowej,
gniazd wtykowych, instalacji odgromowej oraz zasilania urządzeń wentylacyjnych
2.17.1 TABLICA ROZDZIELCZA GŁÓWNA BUDYNKU
Rozdzielnica główna w oparciu o szafę na przykład PROFI LINE 8x21 wyposażona
w: rozłączniki bezpiecznikowe, wyłączniki nadmiarowo-prądowe, wyłączniki
różnicowo-prądowe.
Z rozdzielnicy zasilane są odbiory zaplecza socjalno administracyjnego:
oświetlenie ogólne, oświetlenie ewakuacyjne, gniazda wtyczkowe 230V, odbiory
technologiczne kuchni, wentylację , oświetlenie zewnętrzne, oświetlenie oraz gniazda
wtyczkowe 230V i 400V.
Jako wyłącznik p. pożarowy zastosowano rozłącznik izolacyjny typu DPX-IS 160A z
wyzwalaczem wzrostowym spełniający w obwodach funkcje wyłącznika pożarowego.
2.17.2 PRZEWODY I SPOSÓB PROWADZENIA INSTALACJI
Do wykonania instalacji proponuje się zastosować nast. typy przewodów: YKY
5x16mm² do zasilania – przyłącze elektroenergetyczne, YDY 3x1,5 mm² w instalacji
oświetleniowej, YDY 3x2,5mm² w instalacji gniazd wtyczkowych, YDYp 4x1,5mm2 w
instalacji oświetlenia awaryjnego, LgY 10 mm² dla lokalnych przewodów połączeń
wyrównawczych. Przy wykonywaniu instalacji należy przestrzegać następujących
zasad:
* izolacja żył przewodów i kabli powinny odpowiadać kolorom zgodnym z PN,
* izolację w kolorze żółto-zielonym można stosować wyłącznie w instalacjach
związanych z ochrona od porażeń,
* przewody układać wewnątrz konstrukcji ścian i sufitów osłonie rurek PCV w
momencie prefabrykacji
* do rozgałęziania instalacji stosować osprzęt hermetyczny,
* podejścia instalacji do urządzeń technologicznych wykonywać na podstawie D.T.R.
urządzeń, a jeżeli takowych nie ma pozostawiając zapasy przewodów.
2.17.3. INSTALACJE OŚWIETLENIOWA
Parametry oświetlenia światłem sztucznym poszczególnych pomieszczeń zgodnie
z wymaganiami wymagań zawartymi w PN-EN 12464-1.
Oprawy oświetleniowe wyposażone będą w energooszczędne i wysokosprawne
źródła światła. W pomieszczeniach administracyjnych, magazynowych, szatniach,
umywalniach, ciągach komunikacyjnych oprawy fluorescencyjne. W pomieszczeniach
socjalnych i toaletach przewidziano oprawy kompaktowe.
Instalacja wykonana w całości przewodami typu YDY 3x1,5mm2. Przewody należy
układać pod tynkiem i na korytach kablowych.
Sterowanie oświetleniem za pomocą indywidualnych wyłączników
2.17.4. OSPRZĘT ŁĄCZENIOWY I GNIAZDA WTYKOWE
Osprzęt bazowy do wyboru przez inwestora oraz projektanta przystosowującego
projekt do warunków miejscowych. Przy wyborze rozwiązań należy przestrzegać
prawa budowlanego, praw pokrewnych i szczególnych oraz kierować się wiedzą
techniczną. Instalację gniazd wtykowych wykonać jako wtynkową. Instalację zasilania
gniazd wtykowych 230V należy wykonać przewodami YDY 3x2,5mm2. Wszystkie
gniazda ze stykiem ochronnym. Osprzęt na wysokości 1,3m. Jako gniazda trójfazowe
zastosować zestaw gniazd z wyłącznikiem.
2.17.5. INSTALACJA POŁĄCZEŃ WYRÓNAWCZYCH
W budynku przedszkola należy wykonać instalację połączeń wyrównawczych. Przewód
magistralny projektowany przewodem LgY 10 mm² poprowadzony na zasadach
analogicznych jak pozostałe instalacje. Na przewodzie magistralnym projektuje się
zainstalować (bez przecinania) lokalne szyny (zaciski) lokalnych połączeń
wyrównawczych, umieszczone w oznakowanych puszkach n/t. Do szyny zostaną
sprowadzone, wykonane przewodem LgY 10mm², lokalne połączenia wyrównawcze,
obejmujące części przewodzące dostępne i obce.
Do szyny uziemiającej należy podłączyć przewód ochronny, główny przewód
uziemiający, rurociąg wodny ,CO. Jako przewód neutralny zastosować przewody w
kolorze niebieskim, a przewód ochronny zielono-żółty.
2.17.6. URZĄDZENIA PIORUNOCHRONNE
Dla obiektów, których Ae - powierzchnia równoważna obiektu jest większa od 530 m
Jest wymagane wyposażenie go w urządzenie piorunochronne odpowiadające I-mu
poziomowi ochrony. Urządzenie będzie składać się z:
- zwodów poziomych wykonanych z płask. FeZn20x3 lub dFeZn<D8 poprowadzonych
wzdłuż krawędzi dachu,
- 2-ch przewodów odprowadzających wykonanych z płask. FeZn20x3 lub dFeZn<D8
układanych na uchwytach w przeciwległych narożnikach budynku,
- 2-ch złącz kontrolnych w gruntowych studzienkach pomiarowych
- uziomu otokowego wykonanego z płask. FeZn25x4.
2.17.7. OCHRONA P. PORAŻENIOWA
Jako ochronę przed niebezpieczeństwem porażenia zastosować szybkie wyłączenie
zasilania. Obwody elektryczne zabezpieczono wyłącznikami nadprądowymi typ S300,
oraz wyłącznikami różnicowo-prądowymi ∆J=30mA z członem nadprądowym.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami jako dodatkowa ochrona od porażeń prądem
elektrycznym zostanie zastosowane samoczynne szybkie wyłączenie, zrealizowane
przy pomocy wyłączników nadmiarowo-prądowych typu S301,303 oraz dodatkowo
wyłącznik różnicowo prądowy typu P304,P302. Zabudować ochronę przepięciową
dwustopniową zrealizowaną z ochronników typu Baterman V-25B+C/4 . Ochronniki
zabudować w TR.
Do szyny uziemiającej należy podłączyć przewód ochronny, główny przewód
uziemiający, rurociąg wodny ,CO. Jako przewód neutralny zastosować przewody w
kolorze niebieskim, a przewód ochronny zielono-żółty. Dla wszystkich urządzeń
wykonać połączenia wyrównawcze.
2.18 Wyposażenie
Wyposażenie obiektu poza obiektami małej architektury i elementami ujętymi
w przedmiarach robót nie stanowi przedmiotu niniejszego kontraktu.
Uwaga! Wykonawca wykona plan oznakowania ewakuacyjnego i wyposaży obiekt w
sprzęt gaśniczy i tabliczki z kierunkiem dróg ewakuacyjnych .