Polska migracja zarobkowa w Holandii M. Bos
Transkrypt
Polska migracja zarobkowa w Holandii M. Bos
Senat Rzeczyposplitej Polskiej Komisja Spraw Emigracji i Łączności z Polakami Za Granicą Posiedzenie 18 marca 2014 r. Sytuacja polskiej migracji zarobkowej w Holandii a polityka państwa - nowe wyzwania Autor: Małgorzata Bos-Karczewska - redaktor naczelna Polonia.nl ❶Liczba Polaków w Holandii wzrasta Osiedlanie się - 1e pokolenie Polaków, osoby zameldowane w rejestrze gminnym GBA wzrosła w latach 2000-2013 z 16 tys. do 86 tys. w 2013 r., wzrost o 440% od 2005 r. systematyczny wzrost, +10 tys. rocznie (zobacz wykres) wzrost urodzin dzieci 14,5 tys. dzieci i młodzieży (w wieku 0-20 lat) Łączna liczba Polaków w Holandii szacunkowo ponad 200 tys. 66% Polaków niezarejestrowanych w rejestrze gminnym 40% niezarejestrowanych Polaków żyje w biedzie tzw. „niewidoczne ubóstwo”, marginalizacja (zob. punkt 6) Holandia: Polscy migranci, 1e pokolenie, zameldowani w GBA 100 80 60 Holandia: Polscy migranci, 1e pokolenie, zameldowani w GBA 40 20 0 2000 2004 2007 Źródło: CBS, holenderski GUS 2013 Polacy stanowią 0,5% mieszkanców NL (16,7 mln) 165 tys. zatrudnionych (2011), wiȩkszość (60%) pracuje na kontraktach tymczasowych jako tania, mało wykwalifikowana siła robocza tzw. flexmigranci w najniższym segmencie rynku pracy Polacy nr 1 grupą obywateli UE zatrudnionych w Holandii 160 tys. (2011) Stanowią 38% wszystkich zatrudnionych migrantów UE-26 i 80% migrantów z UE-10. ❷ Całkowcie nowa struktura Polonii w Holandii pod względem wieku, długości lat pobytu oraz pozycji zawodowej i dochodowej Młoda wiekowo o krótkiej długości pobytu grupa migrantów + duży % udział dzieci i młodych 18% - jest w wieku 0-20 lat ( 14 tys.) 40% - mieszka krócej niż 6 lat (52 tys.) ❸ Pozycja społeczno-ekonomiczna Słaba i krucha pozycja na rynku pracy oraz sytuacja dochodowa podobna do migrantów niezachodnich 50% - wykonuje pracę nisko wykwalifikowaną jako tania, dyspozycyjna siła robocza w najniższym segmencie rynku pracy 26% wykonuje pracę średnio a 25% wysoko wykwalifikowaną Średni dochód rozporządzalny na gosp. domowe: Polacy 18,3 tys. € (25,5 tys. € rodowici Holendrzy, 18,3 tys. € niezach. migranci) Ubóstwo: 17% Polaków w biednych gosp. domowych (5% rodowitych Holendrów, 19% niezach. migrantów) Ubóstwo: 24% polskich dzieci (0-18 lat) żyje w biednych gosp.domowych (7% rodowitych Holendrów, 25% niezach. migrantów) Źródło: „Jaarrapport integratie 2013”, SCP 2014, publikacja 11 marca 2014 r. , dotyczy Polaków zarejestrowanych w rejestrze gminnym GBA, 1. i 2. pokolenie, 111 tys. osób ❹ Zatrudnienie i zasiłki społeczne Wysokie zatrudnienie wśród Polaków Niskie bezrobocie i mała liczba Polaków korzystających z zasiłków wyróżniają Polaków od innych niezachodnich migrantów Pracujący w wieku 15-64 lat( co najmniej 12 godz. tyg.): 65% Polaków (70% rodowitych Holendrów) Samozatrudnienie - 12% Polaków Bezrobtoni 10% Polaków < 13% - Polacy przebywający w NL w ostatnich 6 latach *> (rodowici Holendrzy 5%, niezach. migranci 16%) Zatrudnieni Polacy: 50% wykonuje pracę nisko wykwalifikowaną, 26% średnio, 25% wysoko wykwalifikowaną Na kontraktach czasowych 35% Polaków (17% rodowici Holendrzy, 28% niezach. migrantów) Zapomogę społeczną pobiera: 2% Polaków (2% rodowici Holendrzy,12% niezach. migrantów) Zasiłek bezrobotnych pobiera: 3,5% Polaków (2,5% rodowici Holendrzy, 3% niezach. migranci) Zasiłek z tytułu niezdolności do pracy pobiera: 2,2% Polaków (7% rodowici Holendrzy, 7% niezach. migranci) Źródło: „Jaarrapport integratie 2013”, SCP 2014, publikacja 11 marca 2014 r., dotyczy Polaków zarejestrowanych w rejestrze gminnym GBA, 1. i 2. pokolenie, 111 tys. osób *> raport red. J. Dagevos, Poolse migranten (2011), SCP The Netherlands Institute for Social Research ❺ Zasiłki pobierane przez Polaków w latach 2007-2011 W 2011 r. zasiłki pobierało tylko 3 700 Polaków : z tytułu niezdolności do pracy - 810, dla bezrobotnych WW - 1410, zapomogę socjalną, bijstand – 1510. Zasiłki pobierane przez Polaków w Holandii w 2007-2011 4000 1- Zasiłek dla bezrobotnych WW 3000 2- Zapomoga socjalna 2000 3- Zasiłek z tytułu niezdolności do pracy 1000 4- Łącznie 0 2007 2008 2009 2010 2011 Źródło: „Migrantenmonitor 2007-2012”, CBS, 2013 ❻ Szara strefa: „Niewidoczne ubóstwo” dotyczy 40% niezarejestrowanych Polaków Problem (samo) wykluczenia społecznego w aglomeracjach miejskich jak Haga, Rotterdam W Hadze mieszka 7,5 tys. zarejestrowanych Polaków, szacuje się, że w mieście przebywa ok. 30 tys. Polaków. Ok. 40% niezarejestrowanych Polaków żyje na marginesie społecznym (dane fundacji IDHEM w Hadze). Sytuacja jest zapewne podobna w Rotterdamie. Osoby te były w kraju też zagrożone wykluczeniem społecznym. Polacy ci znajduja się w „pułapce biedy”, mieszkają w Holandii nawet po 6 - 8 lat. Żyją na marginiesie społecznym, pracując dorywczo na kontraktach zerowych i/lub na czarno, mają długi, często zmieniają miejsce zamieszkania (uciekając przed spłatą czynszu czy innym długiem). Osoby niezameldowane w Holandii nie nabywają prawa do większości zabezpieczeń socjalnych i do pomocy instnacji holenderskich. Osoby te w przypadku powrotu do Polski nie mają praw nabytych do żadnych świadczen ani emerytury. Wśród migrantów zarobkowych zarejestrowanych rośnie także zjawisko popadania w długi i rosnących problemów finansowych np. z tytułu zakupu mieszkań. ❼ Problemy związane z nową unijną migracją zarobkową Popyt na holenderskim rynku pracy powoduje, że nowa imigracja zarobkowa z Europy ŚrodkowoWschodniej, głównie z Polski, rekrutuje się głównie z niskowykwalifikowanych pracowników fizycznych oraz osób zagrożonych wykluczeniem społecznym w krajach pochodzenia. Przybywają oni zachęceni do pracy i osiedlania się w Holandii wyższym zarobkiem, a także ze względu na sprawnie funkcjonujący system zabezpieczeń społecznych. Zasiłki pełnią de facto rolȩ „poduszki do miȩkkiego lądowania”: stanowią uzupełnienie dochodów lub są tzw. kołem ratunkowym w przypadku utraty dochodów. Ta właśnie grupa imigrantów zarobkowych odznacza się także niską świadomością obywatelską oraz całkowitą nieznajomością zasad funkcjonowania zintegrowanego wielokulturowego społeczeństwa, jakim jest Holandia. To wszystko przekłada się niestety na stereotypowe wyobrażenie całej grupy społecznej, z wszelkiego tego konsekwencjami dla tych migrantów, którzy chcieliby się integrować i polepszać pozycjȩ na rynku pracy. Niechęć holenderskich pracodawców do zatrudniania wykształconych i wykwalifikowanych pracowników z Europy Środkowo-Wschodniej, wynika z barier psychologicznych, uwarunkowań stereotypowych (uprzedzeń) oraz braku rozwiązań systemowych adekwatnych do nowej sytuacji społecznej – napływu nowej grupy imigrantów. Opina publiczna w Holandii 62% Holendrów widzi więcej strat niż korzyści w związku z napływem nowych imigrantów z Europy Wschodniej. Dwie trzecie Holendrów uważa, że w Holandii za dużo jest imigrantów z Europy Wschodniej. Holendrzy czuja się szczególnie zaniepokojeni dalszym napływem i tego społecznogospodarczymi konsekwencjami, wzrostem przestępczości i dalszymi problemami w sferze publicznej. 58% uważa, że imigranci z Europy Wschodniej do nadużywają zabezpieczeń społecznych. 47% uważa, że traci pracę przez imigrantów. Prawie połowa Holendrów jest zdania, że imigranci z Europy Wschodniej powodują zaburzenia porządku publicznego i przypisują im przestępstwa. Źródło: Burgerperspectieven 2013/4, SCP, grudzień 2013 ❽ Intergacja – problemy ze społeczną adaptacją migrantów Nad polityką integracyjną Holandii ciąży widmo porażki tejże polityki w stosunku do imigrantów pochodzenia tureckiego i marokańskiego, powodujące nieuzasadnioną ostrożność w otwarciu na imigrantów z nowych krajów członkowskich UE. Doświadczenia ostatnich lat wykazują również ewidentne nieprzygotowanie administracji rządowej do ich przyjęcia, chociażby ze względu na rażące niedoszacowanie skali zjawiska nowej migracji oraz od 10 lat panujący klimat społeczny, który blokuje podjęcie odpowiednich kroków. 30% Polaków czuje się dyskryminowana (raport SCP, Ervaren discriminatie, styczeń 2014) Podstawowym problemem jest brak rozwiązań sprzyjających społecznej adaptacji migrantów poprzez liczne ułatwiania w legalizacji ich pobytu i zatrudnienia, przy jednoczesnym nałożeniu obowiązków niezbędnych do jej prawidłowego przebiegu, z obowiązkiem nauki języka na czele. ❾Wyzwania dla polityki państwa RP Potrzeba nowej wizji i nowych rozwiązań – polskich NGO inkubatorów zmian w Holandii Rola państwa polskiego we wzmacnianiu pozycji środowiska polonijnego/polskiego Wciąż rosnącemu napływowi nowych migrantów zarobkowych, obywateli RP do Holandii nie towarzyszy, niestety, wzrost konkretnego - zauważalnego w codziennej praktyce – zainteresowania tym zjawiskiem i jego wyzwaniami na szczeblu wykonwaczym, ze strony władz RP. Odczuwalny jest powszechnie brak dotacji celowych wspierających działalność instytucji, które działają na rzecz polskich migrantów lub dotacji które inicjowałyby stworzenie inkubatorów zmian poprzez kształcenie liderów społecznych w Holandii tak, by „Polacy mogli Polakom” pomagać w ramach sprawnie - na miarę wielkich wyzwań - działających organizacji pozarządowych. Do tego potrzeba nowej wizji i nowych rozwiązań ze strony władz RP. Merytoryczne i finansowe wsparcie ze strony polskiej byłoby niewątpliwie katalizatorem na rzecz budowania rozwiązań systemowych sprzyjających integracji Polaków w Holandii i wzmacnianiu ich pozycji na holenderskim rynku pracy, a organizacjom pozarządowym umożliwiłoby prowadzenie działalności na szerszą skalę i w nowych obszarach, ciągle rosnących potrzeb. Skuteczna polityka integracyjna na rzecz społeczno-gospodarczej adaptacji migrantów zorientowana na wykorzystanie ich potencjału intelektualnego, zawodowego, jak i uwzglȩdniająca specyfikȩ kulturową danego (np. polskiego) środowiska emigracji przyniosłaby wymierne obopólne korzyści dla migrantów i dla Holandii i dla Polski (czyli „win-win-win”). O taką politykȩ winne kraje wysyłające, jak Polska, zabiegać i ją wspierać z racji dobrze pojȩtego interesu własnego. Aktywny udział na rynku pracy i w życiu społecznym ich obywateli: 1. przyczyniłby się również do zbudowania nowego wizerunku imigrantów z Polski w Holandii; 2. wzmocniłby wiȩzi polityczne, ekonomiczne i społeczne pomiȩdzy krajem wysyłającym Polską a krajem przyjmującym, w tym przypadku Holandią; 3. wzmacniałby integrację europejską i pozycję Polski w UE. Migranci z sukcesem (z większym kapitałem ludzkim i społecznym) będą nie tylko powodem do dumy, ale po czasie także mile widziani w kraju, wobec zmian demograficznych zachodzących w Polsce.