STWiORB tom III

1
SPECYFIKACJA TECHNICZNA WYKONANIA I
ODBIORU ROBÓT BUDOWLANYCH
TOM III. ROBOTY WYKOŃCZENIOWE W
ZAKRESIE OBIEKTÓW BUDOWLANYCH.
Tynki cienkowarstwowe zewnętrzne
Roboty w zakresie wymiany stolarki okiennej i
drzwiowej
SPIS TREŚCI
1. Zakres opracowania
2.
Wymagania dotyczące robót budowlanych
ścian
3. Wymiana stolarki okiennej i drzwiowej
4. Wymagania dotyczące materiałów
5. Wymagania dotyczące sprzętu
6. Kontrola robót
7. Przedmiar i obmiar robót
8. Odbiór robót
9. Roboty tymczasowe i prace towarzyszące
1
2
SZCZEGÓŁOWA SPECYFIKACJA TECHNICZNA
WYKONANIA I ODBIORU ROBÓT.
TOM III – ROBOTY BUDOWLANE W ZAKRESIE WZNOSZENIA KOMPLETNYCH
OBIEKTÓW BUDOWLANYCH LUB ICH CZĘŚCI ORAZ ROBOTY W ZAKRESIE
INŻYNIERII LĄDOWEJ I WODNEJ
1.
Zakres opracowania
Przedmiotem opracowania są Szczegółowe Specyfikacje Wykonania i Odbioru Robót
Budowlanych. Podstawą opracowania jest Rozporządzenie Ministra Infrastruktury
z dnia 2
września 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej,
specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno –
użytkowego. Roboty budowlane zostały sklasyfikowane na podstawie wspólnego Słownika
Zamówień (CPV), którego stosowanie reguluje Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 2151/2003 z
16 grudnia 2003 r. zmieniające Rozporządzenie (WE) Nr 2195/2002 Parlamentu Europejskiego
oraz Rady w sprawie Wspólnego Słownika Zamówień (CPV).
W niniejszej SST przedstawiono część grupy o nazwie Roboty Budowlane (kod wg CPV:
45.00.00.00-7), klasa robót o nazwie Roboty wykończeniowe w zakresie obiektów budowlanych
(kod wg CPV 45.40.00.00-1) w skład której wchodzi:
Tynkowanie
Demontaż i montaż stolarki
2.
Wymagania dotyczące robót budowlanych ścian
W przedmiotowym budynku, ściany zewnętrzne należy ocieplić w technologii BSO – styropian
gr 20 cm klejone z dodatkowym mocowaniem mechanicznym roboty należy wykonać zgodnie
z:
·
Warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót budowlano –montażowych , tom I
Budownictwo Ogólne, część 4
·
Warunkami technicznymi wykonania i odbioru robót budowlanych : Zabezpieczenia i
izolacje. Bezspoinowy system ocieplania ścian zewnętrznych budynków, część 3,
Wydawnictwo ITB, Warszawa 2007
·
ZUAT-15/V.03/2010 Zestaw wyrobów do wykonania ociepleń ścian zewnętrznych z
zastosowaniem styropianu jako materiału termoizolacyjnego i pocienionej warstwy
elewacyjnej (ETICS) ( wydanie III- opracowano w temacie NT – 50/08)
Wszelkie prace należy wykonać
elementów
systemu
oraz
zgodnie
informacjach
z kartami technicznymi poszczególnych
zawartych
w
materiałach
technicznych
zastosowanego systemu.
Prace ociepleniowe należy prowadzić
Temperatura podłoża
w sprzyjających warunkach atmosferycznych.
i otoczenia, zarówno w trakcie prac jak i w okresie wysychania
0
poszczególnych materiałów powinna wynosić od +5 do 25 C. Elewacja powinna zostać
2
3
osłonięta
i
zabezpieczona
przed
wpływem
opadów
atmosferycznych,
bezpośrednim
nasłonecznieniem i działaniem silnego wiatru.
PODŁOŻE :
Podłoże powinno być nośne, równe i oczyszczone z wszelkich elementów mogących
powodować osłabienie przyczepności zaprawy. Luźne lub słabo przylegające fragmenty należy
skuć, a ubytki uzupełnić materiałami zalecanymi do tego typu prac , np. zaprawą tynkarską
Atlas, zaprawą wyrównującą Atlas. Resztki słabo przylegających powłok malarskich powinno się
zmyć pod ciśnieniem lub zeskrobać. W przypadku podłoża słabego, pylącego, bądź też podłoża
o dużej chłonności należy przeprowadzić gruntowanie emulsją np. Atlas uni –grunt.
MOCOWANIE PŁYT STYROPIANOWYCH :
Wykonanie ocieplenia należy rozpocząć od zamocowania na ścianie listwy cokołowej, ułatwia
ona zachowanie równomiernego poziomu przy układaniu pierwszej i kolejnych warstw płyt
styropianowych, a także stanowi wzmocnienie dolnej krawędzi systemu. Zamiast listew
cokołowych dopuszcza się stosowanie pasów siatki pancernej bądź dwóch warstw siatki. Po
zamocowaniu listwy cokołowej przystępujemy do przyklejenia izolacji termicznej. Pierwszy rząd
płyt mocujemy opierając go na listwie startowej . Kolejne układamy stosując przewiązanie w tzw.
Cegiełkę. Takie przesunięcie należy wykonać zarówno na powierzchni ściany, jak i na narożach
budynku. Głównym elementem mocującym styropian do podłoża jest zaprawa klejąca np. atlas
stopter. Warstwę mocującą np. atlas stopter nakłada się na powierzchnię płyt metodą
„pasmowo- punktową” . Szerokość pryzmy obwodowej ułożonej wzdłuż krawędzi płyty powinna
wynosić co najmniej 3cm. Na pozostałą powierzchnię należy nałożyć równomiernie 6 placków o
średnicy około 8-12 cm. Naniesiona na płytę zaprawa powinna obejmować co najmniej 40% jej
powierzchni. Po nałożeniu zaprawy, płytę należy bezzwłocznie przyłożyć do podłoża i docisnąć.
Należy stosować dodatkowe mocowanie w postaci kołków plastikowych w ilości około 4 szt. Na
1m2. Dodatkowe mocowanie można wykonać po upływie 24 godzin od przyklejenia płyt .
WARSTWA ZBROJONA:
Warstwę zbrojoną stanowi siatka z włókna szklanego, zatopiona w zaprawie klejącej np. atlas
stopter. Siatka powinna być dostosowana do systemy, posiadać odpowiednią wytrzymałość
mechaniczną, równy i trwały splot, odporność na alkalia. Do wykonania warstwy zbrojonej
można przystąpić nie wcześniej niż po trzech dniach od przyklejenia płyt. Prace rozpoczynamy
od przeszlifowania ewentualnych nierówności płaszczyzn płyt styropianowych. W celu
zwiększenia odporności warstwy termoizolacji na uszkodzenia mechaniczne, na wszystkie
naroża pionowe budynku oraz na narożach ościeży okien, należy wkleić aluminiowe listwy
narożne systemowe. W celu ochrony i estetycznego wykończenia szczelin dylatacyjnych należy
zastosować profile dylatacyjne np. firmy KOELNER. W dalszej kolejności należy wzmocnić
powierzchnię ścian w sąsiedztwie styków pionowych i poziomych naroży otworów okiennych i
drzwiowych, poprzez zatopienie w zaprawie pasków siatki o wymiarach ok. 20x30 cm. Paski te
powinny być ustawione pod kątem 450 do linii wyznaczonych przez krawędzie ościeży.
Wykonanie warstwy zbrojonej polega na rozprowadzeniu zaprawy np. atlas stopter
równomiernie po całej powierzchni termoizolacji i wtopieniu w
nią kolejnych pasów siatki.
3
4
Wygodnie jest najpierw wcisnąć siatkę w zaprawę jedynie w kilku punktach, a później dokładnie
zatopić cały pas pacą zębatą. Prawidłowo zatopiona siatka powinna być całkowicie niewidoczna
spod powierzchni kleju i nie powinna bezpośrednio stykać się z powierzchnią płyt. Warstwa
zbrojona musi być warstwą ciągłą, tzn. że kolejne pasy siatki muszą być układane z zakładem
min. 10cm, zaś na narożach powinien wynosić min. 15 cm. Zakłady siatki nie mogą pokrywać
się ze spoinami między płytami styropianowymi. Ostatnią czynnością jest wygładzenie warstwy
zbrojonej pacą metalową. Staranność prac jest szczególnie ważna, nie tylko ze względów
konstrukcyjnych, ale i estetycznych. Jeżeli po wygładzeniu pozostaną jakieś nierówności to
należy je koniecznie zeszlifować, ponieważ ze względu na mała grubość wyprawy tynkarskiej
(1,5 mm) mogą one uniemożliwić jej prawidłowe wykonanie.
WARSTWA WYKOŃCZENIOWA :
Warstwę wykończeniową będzie stanowił tynk cienkowarstwowy akrylowy. Do wykonania
warstwy wykończeniowej można przystąpić po około trzech dniach od nałożenia warstwy
zbrojonej. Bez względu na rodzaj zastosowanego na ociepleniu tynku cienkowarstwowego na
warstwie zbrojonej należy wykonać podkład z masy tynkarskiej, podkład powinien być
odpowiedni dla danego rodzaju tynku (systemu).
Kolorystyka tynku –
a) W kolorach szarych z wykończeniem czerwonym
Obróbki oraz pozostałe prace powiązane :
a) Należy rozebrać istniejące obróbki blacharskie i systemy orynnowania
b) Należy wykonać nowy system orynnowania z wysokoudarowego PVC lub blachy
powlekanej poliestrem.
4.
Wymagania dotyczące robót budowlanych w zakresie wymiany stolarki okiennej i
drzwiowej
W przedmiotowych obiektach przewidziano przewidziano wymianę stolarki stalowej i drewnianej
na stolarkę termoizolacyjną z zestawami szklanymi o współczynniku przenikania ciepła U < 1,1
W/m2*K .
W budynkach należy wbudować drzwi PCV typu zewnętrznego ciężkie, przeszklone szkłem
bezpiecznym, wyposażone w samozamykacze.
Okna wbudowuje się wraz ze skrzydłem, którego do montażu nie należy zdejmować, a w
przypadku prac wykończeniowych należy je zabezpieczyć przed zabrudzeniem folią lub
ochronną taśmą malarską.
W ścianie jednowarstwowej z ociepleniem zewnętrznym okna powinny zostać dosunięte do
warstwy ocieplenia, a w ścianie szczelinowej należy je montować w strefie izolacji termicznej
ściany.
Przed ostatecznym zamontowaniem ościeżnicę należy ustawić i zablokować w ościeżu przy
pomocy
klinów
montażowych,
poduszek
pneumatycznych
lub
specjalnych
ścisków
montażowych. Należy pamiętać, aby po wypoziomowaniu progu i ustawieniu okna w pionie,
zachować jednakowe luzy przy stojakach i nadprożu, a w ościeżu z węgarkiem również luz przy
płaszczyźnie węgarka. Punkty wstępnego montażu należy rozmieszczać przy narożach
4
5
ościeżnicy, co zabezpieczy ją przed odkształceniami. Zamocowanie ościeżnicy w otworze
należy realizować przy użyciu kotew, tulei rozpieranych lub specjalnych wkrętów, z tym, że tulei
i wkrętów nie należy stosować w ścianach szczelinowych. Łączniki powinny zostać dobrane w
taki sposób, aby zapewniały bezpieczne przenoszenie wszystkich obciążeń działających na
okno.
Kotwy, które najczęściej są wykonane z blachy o grubości minimum 1,5 mm, dostosowuje się
do profilu okiennego i mocuje w określonych rozstawach na całym obwodzie okna, za
wczepienia w profil okna lub przykręcenie wkrętami. Drugi koniec kotwy jest mocowany do muru
za pomocą kołków rozporowych lub specjalnych wkrętów. Mocowanie ościeżnic okiennych przy
użyciu wkrętów lub tulei rozpieranych wymaga ich przewiercenia. Otwory w murze zaleca się
wiercić przez wcześniej przygotowane otwory w ościeżnicy lub przez otwory w kotwach
montażowych. Należy pamiętać, aby przed dostatecznym dokręceniem tulei rozporowych, w
przerwę pomiędzy ościeżem a ościeżnicą włożyć klocki dystansowe o grubości przerwy, które
zapobiegną deformacji ościeżnicy.
Wielkość zagłębienia łączników i mocowania kotew w murze powinna wynosić orientacyjnie 30
mm dla ściany betonowej i 60 mm dla ściany z cegły dziurawki.
Następną czynnością, którą należy wykonać jest założenie skrzydeł i sprawdzenie poprawności
ich działania, a w niektórych sytuacjach należy dokonać regulacji okuć. Po stwierdzeniu
prawidłowości funkcjonowania wszystkich mechanizmów można przystąpić do uszczelniania
stolarki.
Po zamontowaniu stolarki luz montażowy należy wypełnić materiałem uszczelniającym w celu
uzyskania wymaganej izolacyjności termicznej i akustycznej, z uwzględnieniem rozszerzalności
materiału ramy ościeżnicy, możliwości wniknięcia wody opadowej od zewnątrz oraz pary wodnej
od wewnątrz budynku.
Izolację akustyczną i cieplną, przy zachowaniu strefowego układu uszczelnień, można wykonać
przy użyciu poliuretanowej pianki montażowej, wełny mineralnej lub waty szklanej. W przypadku
dużych okien należy stosować rozpórki zabezpieczające przed wygięciem elementów ramy
przez rozprężającą się piankę.
Jako izolację paroszczelną można zastosować folię paroizolacyjną, którą należy przykleić
jednym brzegiem do ościeżnicy, a drugim do ościeża bądź kitu silikonowego ułożonego w
szczelinie pomiędzy krawędzią a ościeżem.
Do wykonania zewnętrznego zabezpieczenia przed wnikaniem deszczu można używać
uszczelnienia z folii paroprzepuszczalnej lub za pomocą rozprężonych taśm uszczelniających.
Jeśli wewnątrz zostały prawidłowo wykonane uszczelnienia, wówczas od zewnątrz można
wykonać szczelniejsze wykończenia np. przy użyciu kitu silikonowego.
W dolnej, zewnętrznej części ościeża wymagane jest wykonanie obróbek, które będą
odprowadzać wodę spływającą po powierzchni okna. W stolarce aluminiowej parapety stalowe
lub aluminiowe powinny zostać zamocowane do elementu podprogowego. Szerokość parapetu
powinna zapewnić odprowadzenie wody w odległości 3-5 cm poza lico ściany, przy spadku
parapetu minimum 5%. Zabezpieczenie przed poderwaniem parapetu do góry stanowią
5
6
wsporniki, które należy przykręcić w progu ościeża lub na zewnętrznej płaszczyźnie ściany.
Parapety powinny posiadać końcówki pozwalające na ich pracę spowodowaną zmianami
temperatury, a w przypadku stosowania parapetów o długości przekraczającej 3 m, zaleca się
stosowanie profili dylatacyjnych.
Parapety wewnętrzne typu PCV. Montaż parapetu powinien odbyć się po uszczelnieniu okna w
ościeży. Parapet należy osadzać na podkładzie wyrównanej zaprawy.
Wykończenie połączenia ościeży z ościeżnicą od strony wewnętrznej ściany należy wykonać
poprzez tynkowanie lub obłożenie płytami gipsowo-kartonowymi. Od zewnętrznej strony ściany,
ościeża powinny zostać otynkowane z zastosowaniem na krawędzi styku z oknem narożniki
tynkarskie. Jeśli nie stosujemy narożników konieczne jest odsunięcie tynku od ościeży na
grubość kielni, co zapobiegnie przypadkowym spękaniom tynku.
Montaż stolarki powinien odbywać się w budynku, który został zabezpieczony przed opadami
atmosferycznymi.
Stolarkę okienną i drzwiową należy przechowywać w pomieszczeniach suchych, przewiewnych,
wyposażonych w podłogę lub zabezpieczonych od przenikania wilgoci z gruntu. Drzwi i okna
należy układać w odpowiednie stosy. Każdą sztukę należy przedzielać przekładkami. Podczas
montażu drzwi i okien należy przestrzegać zaleceń producentów.
5.
Wymagania dotyczące materiałów
Do wykonania robót budowlanych należy użyć materiałów dopuszczonych do powszechnego
stosowania w budownictwie, posiadających stosowne atesty i certyfikaty dopuszczające do
stosowania.
Zastosowanie poszczególnych typów materiałów powinno
być zgodne z zaleceniami ich
producentów.
6.
Wymagania dotyczące sprzętu
Wykonawca przystępujący do wykonania robót winien wykazać się możliwością korzystania ze
sprzętu i maszyn gwarantujących właściwą jakość robót. Sprzęt używany przez realizującego
zadanie powinien zostać zaakceptowany przez Nadzór Inwestorski. Maszyny,
wraz z
wyposażeniem, nie powinny powodować niekorzystnego wpływu na jakość wykonywanych prac,
jak też przy wykonywaniu czynności pomocniczych. Zastosowanie danego typu maszyn zależy
od potencjału technicznego danego Wykonawcy robót.
7.
Kontrola robót
Badania kontrolne wykonanych robót obejmują w szczególności sprawdzenie:
a.zgodności ich wykonania z dokumentacją projektową z uwzględnieniem wszystkich
dokonanych w niej zmian,
b.certyfikatów lub deklaracji zgodności zastosowanych materiałów,
c. prawidłowości przygotowania podłoży,
8.
Przedmiar i obmiar robót
Zgodnie z zasadami przedstawionymi w OST , która stanowi odrębne opracowanie.
6
7
9.
Odbiór robót
Odbiór gotowych robót może nastąpić po stwierdzeniu zgodności ich wykonania z
zamówieniem, określonym przez projekt budowlany, STWiORB, a także dokumentację
powykonawczą.
Roboty powinien zostać odebrany, w sytuacji, gdy wszystkie wyniki badań kontrolnych są
pozytywne. Jeśli chociaż jedno z badań daje wynik negatywny wówczas należy:
·
10.
jeśli jest to możliwe, poprawić roboty i przedstawić do ponownego odbioru,
Roboty tymczasowe i prace towarzyszące
Zgodnie z zasadami przedstawionymi w OST, która stanowi odrębne opracowanie.
7