Present Simple /Czas teraźniejszy prosty

Present Simple /Czas teraźniejszy prosty

English Verbs
Present Simple /Czas teraźniejszy prosty
UŜywamy go dla sformułowania wyraŜeń o znaczeniu ogólnym takich jak:
prawa naukowe, definicje, szeroko pojętych faktów oczywistych.
Stosujemy go gdy czynności mają charakter stały lub powtarzający się.
Czas ten we wszystkich osobach ma formę podstawową, z wyjątkiem
trzecie osoby liczby pojedynczej, w której występuje końcówka s lub es.
I speak.
You speak.
He/She/It speaks.
We speak.
You speak.
They speak.
Formę pytającą tworzymy poprzez dodanie na początku zdania do, a w
trzeciej osobie liczby pojedynczej does, oczywiście przed podmiotem w
zdaniu.
Do you see them?
Does he see you?
Formę przeczącą tworzymy poprzez dodanie do słówka do lub does lub
odpowiednie formy czasownika wyrazu not.
She does not see.(She doesn’t see).
We do not see.(We don’t see).
© M.D.
English Verbs
Present Continuous / Czas teraźniejszy ciągły
Czasu tego uŜywamy w pierwszym rzędzie gdy mówimy o czynności która
odbywa się w chwili w której mówimy. Czasu tego nie uŜywamy z
czasownikami wyraŜającymi czynności zmysłów np. hear, see, sense;
uczucia; np. love , hate, like, czynność umysłową np. think, forget,
know; wyraŜającymi posiadanie np. own.
Czas ten tworzymy poprzez połączenie odpowiedniej formy czasownika to
be w Simple Present z imiesłowem ( końcówką
ing) potrzebnego
czasownika.
I am speaking.
You are speaking.
He/she/It is speaking.
We are speaking.
You are speaking.
They are speaking.
Forma pytająca tworzona jest stawiając odpowiednią formę czasownika
(am, are, is) przed podmiotem w zdaniu.
Are you speaking?
Is she speaking?
Are they speaking?
Przeczenie tworzymy przez dodanie do odpowiednie formy czasownika to
be wyrazu not.
I am not speaking.(I’m not speaking).
They are not speaking.(They aren’t speaking).
Czas ten moŜe być równieŜ uŜywany do wyraŜenia czynności mającej
miejsce w przyszłości lub dla wyraŜenia zamiaru, intencji.
I am going to speak.
Are we going to speak?
© M.D.
English Verbs
Present Perfect/Czas przeszły złoŜony
MoŜna powiedzieć Ŝe czas ten ilustruje związek przeszłości (tego co się
stało lub nie stało) z teraźniejszością. WyraŜa zatem przeszłość która
swym zasięgiem ‘dotyka’ teraźniejszości: przeszłość aŜ do chwili obecnej,
a więc gdy opisujemy czynności zaczęte w przeszłości ale trwające nadal,
dopiero co zakończone , lub powtarzające się w nieograniczonym okresie
w przeszłości i teraźniejszości. ZauwaŜmy Ŝe czas Present Perfect podaje
informacje aktualne mimo Ŝe pochodzą one z przeszłości podczas gdy czas
Past Simple opowiada historię.
Czas ten tworzymy dodając do odpowiedniej formy czasownika to have w
czasie teraźniejszym imiesłowu biernego odpowiedniego czasownika.
Pamiętajmy Ŝe czasowniki mogą przybierać formy regularne i
nieregularne.
I have spoken.
You have spoken.
He/She/It has spoken.
We have spoken.
You have spoken.
They have spoken.
Pytanie tworzymy stawiając have lub has przed podmiotem w zdaniu.
I have spoken.
He has spoken.
We have spoken.
Przeczenie powstaje poprzez dodanie do czasownika to have lub has
wyrazu not.
I have not spoken. (I haven’t spoken).
She has not spoken. (She hasn’t spoken).
© M.D.
English Verbs
Present Perfect Continuous / Czas przeszły złoŜony
ciągły
Czas ten opisuje sytuacje podobne do Present Continuous, z tym Ŝe
podkreśla „zakotwiczenie” opisywanej czynności w przeszłości. Jakaś
czynność rozpoczęta w przeszłości trwa nieprzerwanie do chwili obecnej,
jej skutki trwają nadal.
To czas tworzony z form have been lub odpowiednio has been z
imiesłowem
czasu
teraźniejszego(końcówka
ing)
odpowiedniego
czasownika.
I have been speaking.
You have been speaking.
He/She/It has been speaking.
We have been speaking.
You have been speaking.
They have been speaking.
Forma pytająca.
Has he been speaking?
Have they been speaking?
Przeczenie powstaje poprzez dodanie do form have lub has wyrazu not.
You have not been speaking. (You haven’t been speaking).
We have not been speaking. (We haven’t been speaking).
© M.D.
English Verbs
Past Simple / Czas Przeszły Prosty
To przede wszystkim czas narracji. Opowiadamy, jak było w pewnym
momencie lub okresie przeszłości. Nie muszą wynikać z tego Ŝadne
znaczące skutki dla chwili obecnej.
W wypadku czasowników regularnych powstaje przez dodanie końcówek
ed lub d do formy podstawowej danego czasownika. Formy czasowników
nieregularnych przybierają róŜne końcówki co wymaga ich pamięciowego
opanowania. Czasownik ma niezmienną formę we wszystkich osobach.
I spoke.
You spoke.
He/She/It spoke.
We spoke.
You spoke.
They spoke.
Pytania tworzymy przez dodanie wyrazu did na początku zdania a
następnie dodanie czasownika w jego podstawowej formie.
Did
Did
Did
Did
Did
Did
I speak?
you speak?
he/she/it speak?
we speak?
you speak?
they speak?
Forma przecząca powstaje poprzez umieszczenie słówka not po did a
następnie odpowiedniej formy czasownika.
I did not speak. (I didn’t speak).
They did not speak. (They didn’t speak).
© M.D.
English Verbs
Past Continuous / Czas przeszły ciągły
Czas ten eksponuje rozciągłość opisywanej czynności w czasie. Coś działo
się nieprzerwanie w momencie, gdy jakieś wydarzenie(np. czyjeś
przybycie) „ przecięło” opisywaną czynność.
I was speaking on the phone when the door bell rang.
(Rozmawiałem przez telefon gdy zadzwonił ktoś do drzwi).
Łączymy formy was, were z imiesłowem czasownika wyraŜającym daną
czynność(zakończenie ing).
I was speaking.
He/She/It was speaking.
You were speaking.
We were speaking.
You were speaking.
They were speaking.
Chcąc utworzyć pytanie.
Was I speaking?
Were you speaking?
Were we speaking?
I przeczenie.
She was not speaking. (She wasn’t speaking).
They were not speaking.(They weren’t speaking).
© M.D.
English Verbs
Past Perfect / Czas zaprzeszły
Czas ten występujący duŜo częściej w angielszczyźnie pisanej, formalnej
niŜ potocznej uŜywany jest dla zaznaczenia jednej czynności przeszłej w
stosunku do innej czynności przeszłej. He had spoken to him before
we all met together. (Rozmawiał z nim zanim się wszyscy spotkaliśmy
razem).Silnie zaakcentowana jest uprzedniość jednej czynności wobec
innej, obie mają jednakowoŜ miejsce w przeszłości.
Powstaje przez zestawienie formy had z imiesłowem biernym
odpowiedniego czasownika.
Ma on tę samą postać we wszystkich osobach.
I had spoken.
You had spoken.
He/She/It had spoken.
We had spoken.
You had spoken.
They had spoken.
Formy pytające.
Had I spoken?
Had you spoken?
Had they spoken?
Negacja.
He had not spoken. (He hadn’t spoken).
We had not spoken. (We hadn’t spoken).
© M.D.
English Verbs
Past Perfect Continuous / Czas zaprzeszły ciągły
Głównym zastosowaniem tego czasu jest wyraŜenie czynności która
odbywała się juŜ od jakiegoś czasu w momencie kiedy nastąpiła
wypowiedź.
He said he had spoken to the directors. (Powiedział, Ŝe rozmawiał z
dyrektorami).
Czas ten sygnalizuje, Ŝe opisywana czynność odbywała się juŜ od pewnego
czasu, kiedy nastąpiła inna czynność lub stan.
I had spoken.
You had spoken.
He/She/It had spoken.
We had spoken.
You had spoken.
They had spoken.
Tworzenie pytania.
Had I spoken?
Has she spoken?
Had they spoken?
Przeczenia.
I had not spoken. (I hadn’t spoken).
We had not spoken. (We hadn’t spoken).
© M.D.
English Verbs
Future Simple / Czas przyszły prosty
Czasu tego uŜywamy gdy chcemy wyrazić obietnicę, zamiar, decyzję
podjętą w chwili mówienia, przewidywanie, uprzednio przyjęty plan.
Tworzymy go zestawiając formę will lub shall z bezokolicznikiem danego
czasownika. (Forma shall występuje, choć coraz rzadziej w języku
mówionym, w pierwszej osobie liczby pojedynczej i mnogiej.)
I will(shall) speak.
You will speak.
He/She/It will speak.
We will(shall) speak.
You will speak.
They will speak.
Tworzenie pytania.
Will you speak?
Will she speak?
Will we speak?
Przeczenie.
I will not speak. (I won’t speak).
They will not speak. (They won’t speak).
© M.D.
English Verbs
Future Continuous / Czas przyszły ciągły
Czas ten moŜe wyraŜać czynność odbywającą się nieprzerwanie przez
pewien czas w przyszłości.
Powstaje prze zestawienie zbitkę will be lub shall be z formą ing danego
czasownika.
I will(shall) be speaking.
You will be speaking.
He/She/It will be speaking.
We will(shall) be speaking.
You will be speaking.
They will be speaking.
© M.D.