Wskazówki dla autorów Novensia

INFORMACJE I WSKAZÓWKI DLA AUTORÓW NOVENSIA
Redakcja Novensia przygotowała informacje o procedurze recenzowania oraz wskazówki dla
autorów, poświęcone formie artykułów składanych do druku w tym czasopiśmie.
Przygotowanie tekstów i materiałów ilustracyjnych zgodnie z nimi znacznie usprawni prace
redakcyjne nad poszczególnymi artykułami i przyspieszy proces ich publikacji.
PROCEDURA RECENZOWANIA ARTYKULÓW
W Novensia zamieszczamy jedynie prace oryginalne, samodzielne i nie naruszające praw
autorskich. Dla tego też, niektórzy Autorzy mogą być proszeni o przestawienie oświadczenia
ww. sprawach. Redakcja Novensia będzie również, jeśli zajdzie taka potrzeba, kontaktowała
się z kierownikami Jednostek Naukowych, w których pracują Autorzy zgłoszonych publikacji
o opinie w sprawie oryginalności i samodzielności przedłożonych artykułów. Normalna,
stosowaną przez nas procedurą, jest również sprawdzanie prac w polskich i zagranicznych
komputerowych systemach bibliograficznych
Do oceny każdego proponowanego artykułu redakcja Novensia powołuje dwie niezależne
osoby z pośród recenzentów wymienionych na stronie internetowej czasopisma
(http://www.novae.uw.edu.pl/polskie/novensia.htm).
Recenzenci nie znają tożsamości autora/autorów recenzowanych przez siebie artykułów
(„double blind review”).
Wymaga się od recenzentów podpisania oświadczenia o niewystępowaniu konfliktu interesów
oraz przygotowanie recenzji w wersji pisemnej, zawierającej jednoznaczny wniosek odnośnie
dopuszczenia artykułu naukowego do publikacji.
Dopiero po uzyskaniu pozytywnych recenzji dany tekst może być publikowany w Novensia.
OGÓLNE ZALECENIA TECHNICZNE:
1. Prosimy nadsyłać teksty zapisane standardową czcionką (Times New Roman,
Garamond etc.) – 12 pkt. tekst, 10 pkt. przypisy.
2. Teksty prosimy przysyłać jako dokumenty tekstowe (pliki DOC) oraz w formie pliku
PDF.
3. Ilustracje powinny znaleźć się w osobnych plikach, nie w pliku tekstowym.
4. Każdy artykuł winien posiadać krótki abstrakt i listę słów kluczowych (w języku
angielskim) oraz streszczenie (w języku polskim w przypadku tekstów
obcojęzycznych, w języku angielskim w przypadku tekstów polskich).
5. Autorów prosimy o podawanie swojej afiliacji.
PRZYPISY:
Przypisy na dole strony winny zawierać, oprócz koniecznych uzupełnień, odsyłacze do
literatury podanej w bibliografii, wedle schematu:
NAZWISKO rok wydania: numery stron.
np. KOLENDO 2008: s. 120–121.
Uwagi:
1. Przy cytowaniu kilku pozycji w jednym przypisie prosimy rozdzielać je średnikiem.
Jeśli jest to kilka prac tego samego autora, można pisać:
ECK 2001; ECK 2003a
lub:
ECK 2001; 2003a
2. Każde odwołanie bibliograficzne zamieszczone w przypisie musi znaleźć swe pełne
rozwinięcie w wykazie cytowanej literatury na końcu artykułu.
ZESTAWIENIE CYTOWANEJ LITERATURY:
Zestawienie cytowanej literatuty winno się znajdować na końcu, po tekście artykułu.
Każda pozycja w zestawieniu winna rozpoczynać się od:
NAZWISKO rok wydania —
Po czym następują:
1. Książka
I. NAZWISKO, Tytuł książki, miejsce wydania.
np. PARNICKI-PUDEŁKO 1990 — S. PARNICKI-PUDEŁKO, The Fortifications in the Western
Sector of Novae, Poznań.
2. Książka wydana w serii:
I. NAZWISKO, Tytuł książki (= Nazwa serii numer w serii), miejsce wydania.
np. KUNISZ 1987 — A. KUNISZ, Le trésor d'antoniniens et de folles des ‘Principia’ de la
légion de Novae (Bulgarie) (= Studia Antiqua 10), Warszawa.
3. Artykuł/rozdział w pracy zbiorowej:
I. NAZWISKO, „Tytuł artykułu/rozdziału”, [in:] Tytuł pracy zbiorowej, ed. I. NAZWISKO,
miejsce wydania, numery stron.
np. DYCZEK 2005 — P. DYCZEK, „On the genesis of Roman legionary hospitals”, [in:] Limes
XIX, Proceedings of the XIXth International Congress of Roman Frontier Studies, Pécs,
Hungary, September 2003, ed. Z. VISY, Pécs, s. 871–881.
4. Artykuł/rozdział w pracy zbiorowej wydanej w serii:
I. NAZWISKO, „Tytuł artykułu/rozdziału”, [in:] Tytuł pracy zbiorowej, ed. I. NAZWISKO (=
Nazwa serii numer w serii), miejsce wydania, numery stron.
np. KOLENDO 2008 — J. KOLENDO, „Novae during the Goth raid of AD 250/1 (Iordanes,
Getica 101–103)”, [in:] A Companion to the Study of Novae, ed. T. DERDA, P. DYCZEK, J.
KOLENDO (= Novae. Legionary Fortress and Late Antique Town 1), Warsaw, s. 117–131.
5. Artykuł w czasopiśmie:
I. NAZWISKO, „Tytuł artykułu”, Tytuł czasopisma numer rocznika, numery stron.
np. LEMKE 2009 — M. LEMKE, „Stone projectiles from Novae”, Novensia 20, s. 209–219.
6. Artykuł (hasło) w encyklopedii:
I. NAZWISKO, „Tytuł artykułu (hasła)”, Tytuł encyklopedii numer tomu (ewentualnie), miejsce
wydania, numery stron lub kolumn.
np. CERMANOVIĆ-KUZMANOVIĆ 1976 — A. CERMANOVIĆ-KUZMANOVIĆ, „Risinium”, The
Princeton Encyclopedia of Classical Sites, Princeton, s. 760.
Uwagi:
1. Jeżeli zamieszczamy w bibliografii kilka pozycji autorstwa jednej osoby,
posiadających tę samą datę wydania, po roku wydania należy dodawać kolejne litery
alfabetu (np. 1998a, 1998b, 1998c itd.), umieszczając pozycje w kolejności
alfabetycznej pierwszych liter tytułów.
2. Jeżeli dana pozycja ma dwóch lub trzech autorów, zamieszczamy ich nazwiska w
kolejności podanej na stronie tytułowej, rozdzielając je przecinkami. Jeżeli jest więcej
niż trzech autorów, piszemy jedno nazwisko i dodajemy et alii.
3. W tytułach książek angielskich zapisujemy wszystkie wyrazy wielkimi literami; w
tytułach artykułów angielskich nie używamy wielkich liter poza nazwami własnymi.
4. W przypadku, kiedy wielokrotnie cytuje się powszechnie znaną serię (np. CIL) czy
encyklopedię (RE), prosimy o cytowanie ich w zapisie skrótowym oraz zamieszczenie
listy skrótów poniżej bibliografii. Zasada ta nie stosuje się do przypadków, kiedy
publikacja taka cytowana jest jeden raz.
5. W przypadku tytułów w językach niebędących kongresowymi prosimy zamieszczać w
nawiasie kwadratowym ich tłumaczenia na język artykułu, któremu towarzyszy
bibliografia.
6. Przed numerami stron (kolumn) winien stać skrót słowa oznaczającego stronę
(kolumnę) w języku, w którym napisany jest artykuł (pol: s., kol.; ang. p./pp.,
col./cols; niem. S., Sp., itd.).
7. Pomiędzy numerami stron powinna stać półpauza (zob. 9) bez spacji, np. 22–35.
8. Jeżeli miejsce wydania zawiera w sobie nazwy kilku miast, należy stosować między
nimi półpauzę (zob. 9) ze spacjami, np. Warszawa – Kraków – Wrocław.
9. Półpauzę uzyskuje się na klawiaturze w połączeniu Ctrl + – (z klawiatury
numerycznej).
10. Strony internetowe winny być cytowane z podaniem pełnego URL zarówno w
przypisach, jak i w bibliografii. Przy ich cytowaniu prosimy podawać datę dostępu.
Jeśli istnieje wersja papierowa danej pozycji, należy cytować ją, nie wersję
elektroniczną.
ZASADY TRANSLITERACJI NAZW WŁASNYCH ZAPISANYCH CYRYLICĄ
Nazwy własne (nazwy geograficzne, imiona i nazwiska) zapisane cyrylicą prosimy podawać
w transliteracji, według następujących zasad:
cyrylica
transliteracja
a
б
в
г
д
е
ж
з
и
й
к
л
м
н
о
п
р
с
т
у
ф
х
ц
ч
ш
щ
a
b
v
g
d
e
ž
z
i
j
k
l
m
n
o
p
r
s
t
u
f
h
c
č
š
šč (rosyjski); št (bułgarski)
ъ
ы
ь
э
ю
я
ђ
ѓ
љ
њ
ћ
ќ
џ
ă (bułgarski)
y (rosyjski)
’
e (rosyjski)
ju
ja
đ (serbski)
g’ (macedoński)
lj (serbski)
nj (serbski)
ć (serbski)
k’ (macedoński)
dž (serbski)
ZASADY ODMIANY
POLSKICH):
NAZW
GEOGRAFICZNYCH
(DOTYCZY
TEKSTÓW
1. Nazwy geograficzne starożytne greckie (np. Rhizon) i łacińskie (np. Novae) prosimy
podawać zawsze w wersji nieodmiennej. Mimo że jest to czasami wbrew duchowi
polszczyzny, taka zasada pozwoli uniknąć sytuacji typu Serdica – Serdiki.
2. Nazwy geograficzne współczesne prosimy podawać w tradycyjnej wersji polskiej, o
ile taka istnieje; np. Warna (nie Varna), Konstanca (nie Constanţa). W sytuacji, gdy
polska nazwa tradycyjna różni się znacznie od nazwy obcej, można tę drugą podać w
nawiasie; np. Aluta (Olt).
3. Wszystkie nazwy geograficzne współczesne, zarówno tradycyjne polskie, jak i obce,
zasadniczo odmieniamy, z zachowaniem „zdrowego rozsądku”. Tak więc pisać
będziemy: Warna – Warny – w Warnie, Aluta – Aluty – nad Alutą, a także Svištov –
Svištova – w Svištovie, Hârşova – Hârşovy – w Hârşovie, Iskăr – Iskăru – nad
Iskărem. W przypadkach, gdy nazwa niechętnie poddaje się polskiej odmianie –
zwłaszcza nazwy zakończone na -n, np. Gigen (analogicznie do Bonn, Essen, Xanten),
oraz nazwy dwuczłonowe, np. Malăk Preslavec – należy pozostawić ją nieodmienną
(w Gigen, w pobliżu Malăk Preslavec).
4. Formę tradycyjnej nazwy polskiej można znaleźć w: Henryk Batowski, Słownik nazw
miejscowych Europy środkowej i wschodniej XIX i XX wieku, Warszawa 1964.
ILUSTRACJE:
1. Każda ilustracja zawarta w artykule musi być przywołana w tekście.
2. Odnośniki do ilustracji podajemy w tekście, w nawiasach kwadratowych; np. [Fig. 1],
[Figs. 2–3] (w tekstach angielskich), [Ryc. 1], [Ryc. 2–3] (w tekstach polskich), [Abb.
1], [Abb. 2–3] (w tekstach niemieckich) itp.
3. Każda ilustracja musi mieć podpis objaśniający jej zawartość. Podpisy do ilustracji
prosimy przesyłać jako listę na końcu artykułu (po bibliografii).
4. Podpis ilustracji musi zawierać informację o jej wykonawcy. Autorzy artykułów
odpowiedzialni są za uzyskanie wszelkich pozwoleń i praw potrzebnych do publikacji
nadsyłanych przez siebie materiałów.
4. Każdą ilustrację prosimy nadsyłać w osobnym pliku. Nazwy plików powinny być
numerami figur przywołanych w tekście.
Zdjęcia:
Prosimy przesyłać oryginalne pliki z aparatu cyfrowego (formaty TIFF, JPEG, RAW etc.) w
maksymalnej posiadanej rozdzielczości.
Skany:
Slajdy powinny być skanowane w rozdzielczości 2400 dpi i zapisywane w formacie TIFF.
Rysunki w tuszu etc. powinny być skanowane w rozdzielczości 1200 dpi, jako RGB (kolor)
lub GREYSCALE (cz.-b.) i zapisywane w formacie TIFF.
Rysunki:
Ilustracje (plany, mapy, rysunki zabytków etc.) wykonane w formie elektronicznej prosimy
przesyłać w oprogramowaniu, w jakim zostały wykonane, czyli Corel (do wersji X3) lub
Ilustrator (AI). W przypadku korzystania z programów takich jak Autocad czy Archicad
należy zapisać pliki dla formatu np. Corela.
Dodatkowo prosimy o przesłanie tych samych ilustracji w formie plików PDF lub JPG, które
posłużą do wglądu.
Prosimy nie przesyłać rysunków w formie plików JPG lub PDF jako materiału ilustracyjnego,
jeżeli posiadają Państwo ich wersję w programach graficznych.
Parametry dla rysunków w Corelu i Ilustratorze:
Minimalna grubość linii: 0,1 mm;
Stosowana kolorystyka: CMYK, w przypadku koloru czarnego C=0 M=0 Y=K K=100;
W przypadku stosowania kilku odcieni szarości, różnice pomiędzy nimi powinny wynosić
min. 10 %;
Czcionka Arial; przy miarce: 6 pt, w innych opisach na planach: 7–9 pt.