Generate PDF of this page

Nazwa modułu:
Rok akademicki:
Wydział:
Kierunek:
Geodezja wyższa
2015/2016
Kod: DGK-1-405-n
Punkty ECTS:
6
Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
Geodezja i Kartografia
Poziom studiów:
Studia I stopnia
Język wykładowy: Polski
Profil kształcenia:
Specjalność:
-
Forma i tryb studiów:
Ogólnoakademicki (A)
Semestr: 4
Strona www:
Osoba odpowiedzialna:
prof. nadzw. dr hab. inż. Banasik Piotr ([email protected])
Osoby prowadzące: prof. nadzw. dr hab. inż. Banasik Piotr ([email protected])
dr hab. inż. Kudrys Jacek ([email protected])
dr inż. Ligas Marcin ([email protected])
dr hab. inż. Skorupa Bogdan ([email protected])
dr inż. Maciuk Kamil ([email protected])
Opis efektów kształcenia dla modułu zajęć
Kod EKM
Student, który zaliczył moduł zajęć wie/umie/potrafi
Powiązania z EKK
Sposób weryfikacji
efektów kształcenia
(forma zaliczeń)
Student prawidłowo posługuje się definicjami i
określeniami w zakresie zagadnień geometrycznych
geodezji wyższej, geodezji dynamicznej i astronomii
geodezyjnej.
GK1A_W08
Egzamin, Kolokwium
M_U001
Student potrafi rozwiązywać podstawowe zadania z
zakresu astronomii geodezyjnej.
GK1A_U20
Egzamin, Kolokwium
M_U002
Student potrafi pozyskiwać informacje z oficjalnych
serwisów internetowych, tworzonych dla potrzeb
geodezji i geodynamiki.
GK1A_U07
Egzamin, Kolokwium
M_U003
Student potrafi pozyskiwać informacje z oficjalnych
serwisów internetowych, tworzonych dla potrzeb
geodezji i geodynamiki.
GK1A_U07
Kolokwium
M_U004
Student umie zaplanować i wykonać pomiar metodą
niwelacji precyzyjnej.
GK1A_U12,
GK1A_U13
Sprawozdanie
Wiedza
M_W001
Umiejętności
1/5
Karta modułu - Geodezja wyższa
Kompetencje społeczne
M_K001
Student ma świadomość ważności prac
geodezyjnych o charakterze podstawowym.
Rozumie potrzebę tworzenia i konserwacji
podstawowych sieci geodezyjnych oraz ich
znaczenie naukowe, techniczne i gospodarcze.
GK2A_K02
Udział w dyskusji
Matryca efektów kształcenia w odniesieniu do form zajęć
Konwersatori
um
Zajęcia
seminaryjne
Zajęcia
praktyczne
Zajęcia
terenowe
Zajęcia
warsztatowe
+
+
+
-
-
-
-
-
-
-
-
M_U001
Student potrafi rozwiązywać
podstawowe zadania z
zakresu astronomii
geodezyjnej.
+
+
+
-
-
-
-
-
-
-
-
M_U002
Student potrafi pozyskiwać
informacje z oficjalnych
serwisów internetowych,
tworzonych dla potrzeb
geodezji i geodynamiki.
+
+
+
-
-
-
-
-
-
-
-
M_U003
Student potrafi pozyskiwać
informacje z oficjalnych
serwisów internetowych,
tworzonych dla potrzeb
geodezji i geodynamiki.
+
+
+
-
-
-
-
-
-
-
-
M_U004
Student umie zaplanować i
wykonać pomiar metodą
niwelacji precyzyjnej.
+
+
+
-
-
-
-
-
-
-
-
+
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
E-learning
Ćwiczenia
projektowe
Student prawidłowo posługuje
się definicjami i określeniami
w zakresie zagadnień
geometrycznych geodezji
wyższej, geodezji
dynamicznej i astronomii
geodezyjnej.
Inne
Ćwiczenia
laboratoryjne
Forma zajęć
Ćwiczenia
audytoryjne
Student, który zaliczył moduł
zajęć wie/umie/potrafi
Wykład
Kod EKM
Wiedza
M_W001
Umiejętności
Kompetencje społeczne
M_K001
Student ma świadomość
ważności prac geodezyjnych
o charakterze podstawowym.
Rozumie potrzebę tworzenia i
konserwacji podstawowych
sieci geodezyjnych oraz ich
znaczenie naukowe,
techniczne i gospodarcze.
2/5
Karta modułu - Geodezja wyższa
Treść modułu zajęć (program wykładów i pozostałych zajęć)
Wykład
1. Wprowadzenie do geodezji wyższej. Rys historyczny.
2. Elementy trygonometrii sferycznej. Współrzędne
kartezjańskie, współrzędne sferyczne.
3. Parametry charakteryzujące kształt i rozmiary elipsoidy,
układy współrzędnych na elipsoidzie obrotowej i związki
między układami, szerokość geocentryczna i zredukowana.
4. Przekroje normalne, główne promienie krzywizny,wzajemne
przekroje normalne, średni promień krzywizny, wzór Eulera.
5. Krzywe na powierzchni elipsoidy: długość łuku południka
i równoleżnika, linia geodezyjna, równanie różniczkowe
linii geodezyjnej, równanie Clairauta, przenoszenie
współrzędnych geodezyjnych i azymutu.
6. Wprowadzenie do geodezji dynamicznej. Elementy teorii
pola siły ciężkości Ziemi.
7. Rzeczywiste i normalne pole siły ciężkości. Pojęcie
geoidy. Przyspieszenie normalne, wzory Clairauta.
8. Pomiary i redukcje przyspieszenia siły ciężkości.
9. Absolutne i względne odchylenie linii pionu.
10. Liczba geopotencjalna, podstawy systemu wysokości geopotencjalnych,
dynamicznych, ortometrycznych i normalnych Mołodeńskiego.
11.Osnowa wysokościowa
12. Wprowadzenie do astronomii geodezyjnej: rys historyczny, sfera niebieska, układ
horyzontalny, godzinny i równonocny, trójkąt paralaktyczny, zjawiska ruchu
dobowego.
13. Problematyka czasu w astronomii geodezyjnej: czasy słoneczne i gwiazdowe,
atomowe skale czasu, Juliańska rachuba dni, kalendarz.
14. Refrakcja astronomiczna, paralaksa dobowa i roczna, aberracja roczna, precesja i
nutacja. Zjawisko ruchu bieguna i nierównomierność ruchu obrotowego Ziemi.
Podstawy wyznaczeń współrzędnych astronomicznych i azymutu.
15. Podstawowa osnowa geodezyjna w Polsce.
Ćwiczenia audytoryjne
1. Omówienie podstawowych pojęć związanych z rozwiązywaniem trójkątów
sferycznych. Wybrane wzory trygonometrii sferycznej.
2. Zastosowanie wzorów trygonometrii sferycznej w rachunku współrzędnych na
sferze.
3. Przeliczenie współrzędnych między układami: kartezjańskim, geograficznym i
azymutalnym.
4. Przeliczenie współrzędnych między układami: geodezyjnym, geocentrycznym i
topocentrycznym.
5. Obliczanie wartości głównych promieni krzywizny, średniego promienia krzywizny
oraz długości łuku południka i równoleżnika.
7. Obliczenie wartości przyspieszenia normalnego, obliczenie gradientu przyspieszenia
siły ciężkości.
8. Obliczenie redukcji przyspieszenia siły ciężkości.
9. Przeliczanie współrzędnych między układami: horyzontalnym, godzinnym i
równonocnym.
10. Rozwiązywanie zadań dotyczących zjawisk ruchu dobowego.
3/5
Karta modułu - Geodezja wyższa
11. Omówienie treści rocznika astronomicznego i jego wykorzystanie przy
rozwiązywaniu wybranych zadań z zakresu astronomii geodezyjnej.
12. Przeliczanie czasów słonecznych i gwiazdowych, związki między datą juliańską i
cywilną.
Ćwiczenia laboratoryjne
-
Sposób obliczania oceny końcowej
Ocena końcowa ustalana jest jako średnia ocen z egzaminu, zaliczenia ćwiczeń audytoryjnych oraz
zaliczenia laboratoriów. Ocena z ćwiczeń audytoryjnych i laboratoriów jest wystawiana na podstawie
sprawdzianu pisemnego na zakończenie zajęć oraz ocen z wykonania indywidualnych projektów
obliczeniowych.
Wymagania wstępne i dodatkowe
Podstawowe wiadomości z Matematyki, Fizyki i Geodezji I.
Zalecana literatura i pomoce naukowe
Czarnecki K.: Geodezja współczesna w zarysie, Wiedza i Życie, Warszawa, 1994.
Geodezja wyższa i astronomia geodezyjna, praca zbiorowa, PWN, Warszawa-Wrocław, 1988.
Niwelacja precyzyjna, praca zbiorowa, PPWK, Warszawa-Wrocław, 1993.
Barlik M., Pachuta A., Pruszyńska M.: Ćwiczenia z geodezji fizycznej i grawimetrii geod., Wyd. PW,
Warszawa, 1992.
Mietelski J.: Astronomia w geografii, PWN, Warszawa, 2001.
Szpunar W.: Podstawy geodezji wyższej, PPWK, Warszawa, 1982
Publikacje naukowe osób prowadzących zajęcia związane z tematyką modułu
Banasik P.: „Gdzie się przecina 50 równoleżnik z 20 południkiem”, Geodeta nr 1(68), 2001
Monografia: „Automatyzacja procesu wyznaczania składowych odchylenia linii pionu z obserwacji
zenitalnych gwiazd i sygnałów” – monografia współautorska (Banasik P., Kudrys J., Rogowski J., Skorupa
B.)
pod redakcją Jacka Kudrysa, Wydawnictwa AGH, Kraków, 2010
Banasik P., Czaja J., Cichociński P., Góral W., Kozioł K., Krzyżek R., Kudrys J., Ligas M., Skorupa B.:
„Podstawy geomatyki”, Wydawnictwa AGH, Kraków, 2011,
Banasik P.: „O wysokościach i quasi-geoidzie w pomiarach niwelacyjnych wykorzystujących GNSS”,
Nowa Geodezja w Praktyce 5/2013, s. 4–12,14–17, Wydawnictwo Forum, Poznań,
Marcin LIGAS, Piotr BANASIK, Conversion between Cartesian and geodetic coordinates on a rotational
ellipsoid by solving a system of nonlinear equations — Transformacja współrzędnych kartezjańskich na
geodezyjne na elipsoidzie obrotowej poprzez rozwiązanie układu równań nieliniowych, Geodesy and
Cartography, 2011, vol. 60 no. 2, s. 147–161.
Marcin LIGAS, Cartesian to geodetic coordinates conversion on a triaxial ellipsoid, Journal of Geodesy,
2012, vol. 86 iss. 4, s. 249–256.
Marcin LIGAS, Piotr BANASIK, Local height transformation through polynomial regression — Lokalna
transformacja wysokości przy użyciu regresji wielomianowej, Geodesy and Cartography, 2012 vol. 61
no. 1, s. 3–17.
Piotr BANASIK, Marcin LIGAS, Jacek KUDRYS, Bogdan SKORUPA, Kazimierz BUJAKOWSKI, Transformacja
wysokości z układu Kronsztadt’60 do układu Kronsztadt’86 na przykładzie powiatu krakowskiego —
Transformation of elevations from Kronsztadt’60 System to Kronsztadt’86 System using the example of
the Kraków District, Przegląd Geodezyjny, 2012, 84 nr 4, s. 6–13.
Marcin LIGAS, Two modified algorithms to transform Cartesian to geodetic coordinates on a triaxial
ellipsoid, Studia Geophysica et Geodaetica, 2012, vol. 56 iss. 4, s. 993–1006.
Marcin LIGAS, Various parametrizations of ”latitude” equation – Cartesian to geodetic coordinates
transformation, Journal of Geodetic Science, 2013, vol. 3 no. 2, s. 87–94.
Maciej BAJOREK, Marek KULCZYCKI, Marcin LIGAS, A comparison of iterative methods of the cubic rate
convergence in the problem of transformation between Cartesian and geodetic coordinates —
Porównanie metod iteracyjnych o zbieżności kubicznej w transformacji współrzędnych kartezjańskich na
4/5
Karta modułu - Geodezja wyższa
geodezyjne, Geomatics and Environmental Engineering, 2014 vol. 8 no. 2, s. 15–25.
Marcin LIGAS, Marek KULCZYCKI, Kriging approach for local height transformations, Geodesy and
Cartography, 2014, Volume 63, Issue 1, Pages 25–37.
Kamil Maciuk – An analysis of coordinate changes of the permanent geodetic stations KRAW and KRA1
during the flood in 2010; Geomatics and Environmental Engineering; 2012, vol. 6 no. 1, s. 51–57,
Kamil Maciuk – The influence of adding GLONASS signals on quality of RTK measurements; 2015, vol. 9
no. 1, s. 61-74
Kamil Maciuk – Współczynniki DOP w obserwacjach GNSS; Budownictwo i Architektura; 2015, vol. 14
no.1, s. 65-72,
Bogdan SKORUPA – Some remarks about the calculation of apparent places of stars for automatic
determination of vertical deflection components, Geodynamica et Geomaterialia, 2009, vol. 6 no. 3
s. 225–231.
Informacje dodatkowe
Warunkiem zaliczenia zajęć ćwiczeniowych jest zaliczenie wszystkich tematów obliczeniowych i
projektów oraz zaliczenie kolokwium w terminie podstawowym albo poprawkowym (jeden termin
poprawkowy).
Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest zaliczenie zajęć ćwiczeniowych.
Sposób i tryb wyrównywania zaległości wynikających z nieobecności na zajęciach: możliwość odbycia
zajęć w innej grupie ćwiczeniowej (za pozwoleniem prowadzącego) lub praca własna studenta z
możliwością konsultacji z prowadzącym przedmiot.
Nakład pracy studenta (bilans punktów ECTS)
Forma aktywności studenta
Obciążenie
studenta
Udział w wykładach
18 godz
Udział w ćwiczeniach audytoryjnych
18 godz
Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych
9 godz
Przygotowanie do zajęć
33 godz
Wykonanie projektu
20 godz
Samodzielne studiowanie tematyki zajęć
48 godz
Egzamin lub kolokwium zaliczeniowe
4 godz
Sumaryczne obciążenie pracą studenta
150 godz
Punkty ECTS za moduł
6 ECTS
5/5