Pierwsze kroki w SolidEdge

Transkrypt

Spis treści :
Informacja o prawach własności
Informacje o oprogramowaniu Solid Egde
Solid Edge 19 - pakiet edukacyjny
Pierwsze kroki w Solid Edge Wersji 19
I. Rozdział :1 Witamy
-
Pełna symulacja ruchu
Animowana i dynamiczna dokumentacja
Współdzielenie plików i usprawniona współpraca przy użyciu plików JT
Ulepszone przeglądanie projektów z użyciem adnotacji 3D
Projektowanie części blaszanych
Łatwe przejście z AutoCAD-a do Solid Edge
Solid Edge – technologia Insight
II. Rozdział :2 Uruchom Solid Edge
-
Krok 1. Uruchom Solid Edge
Ekran startowy
Krok 2. Utwórz model części
Krok 3. Zapoznaj się z interfejsem
Przyciski myszy
III. Rozdział: 3 Utwórz część
-
Krok 1. Utwórz element podstawowy
Krok 2. Określ płaszczyznę profilu
Krok 3. Narysuj profil
Krok 4. Rozpocznij rysowanie pierwszej linii
Krok 5. Zakończ rysowanie pierwszej linii
Krok 6. Kliknij lewym przyciskiem myszy, aby zakończyć pierwszą linię
Krok 7. Narysuj drugą linię
Krok 8. Narysuj trzecią linię
Krok 9. Narysuj czwartą linię
Krok 10. Narysuj piątą linię
Krok 11. Narysuj ostatnią linię
Krok 12. Zwymiaruj profil
Krok 13. W oknie profilu, ustaw kursor na lewej pionowej linii, jak na ilustracji
Krok 14. Ustaw wymiar, jak pokazano na ilustracji i kliknij, aby go umieścić...
Krok 15. Użyj polecenia SmartDimension, aby zwymiarować prawą pionową linię...
Krok 16. Umieść kursor nad profilem i zwróć uwagę ...
Krok 17. Dodaj wymiary między elementami
Krok 18. Użyjesz polecenia Średnica połówkowa do umieszczenia grupy wymiarów...
Krok 19. Ustaw kursor w pobliżu prawego końca górnej poziomej linii ...
Krok 20. Ustaw kursor powyżej profilu, jak pokazano na ilustracji, i kliknij ...
- Krok 21. Polecenie Średnica połówkowa jest nadal aktywne...
- Krok 22. Ustaw kursor powyżej profilu, tak aby nowy wymiar ...
- Krok 23. Ustaw kursor w pobliżu prawego końca dolnej poziomej linii...
- Krok 24. Ustaw kursor powyżej wymiaru 66 mm, i kliknij, aby umieścić ostatni wymiar
- Krok 25. Przypisz nazwę zmiennej do ostatniego wymiaru
- Krok 26. Zdefiniuj oś obrotu
- Krok 27. Powiąż profil z środkiem układu współrzędnych
- Krok 28. Przesuń kursor do punktu przecięcia dwóch płaszczyzn odniesienia.
- Krok 29. Zakończ profil
- Krok 30. Zdefiniuj rozciągniecie dla wyciągnięcia obrotowego
- Krok 31. Określ materiał
- Krok 32. Zapisz część
- Krok 33. Usuń cieniowanie części
- Krok 34. Tworzenie otworu
- Krok 35. Utwórz nową płaszczyznę odniesienia
- Krok 36. Zapoznaj się z oknem dialogowym opcji otworu
- Krok 37. Ustaw typ otworu z powrotem na prosty
- Krok 38. W oknie dialogowym opcji otworu kliknij OK
- Krok 39. Profil jest teraz gotowy
- Krok 40. Ustaw kursor, tak aby otwór był zorientowany jak na ilustracji, i kliknij
- Krok 41. Zaokrąglenie zostało utworzone
- Krok 42. Zapisz dokument
- Krok 43. Nadaj części cienkościenność
- Krok 44. Zaznacz lica otwarte
- Krok 45. Ustaw teraz kursor na dnie umieszczonego wcześniej otworu
- Krok 46. Podałeś wszystkie informacje potrzebne do nadania cienkościenności
- Krok 47. Przyjrzyj się dokładnie bryle cienkościennej
- Krok 48. Powróć do widoku aksonometrycznego dwuwymiarowego
- Krok 49. Zaokrąglij krawędź
- Krok 50. Na pasku wstęgowym wpisz wartość -90, a następnie naciśnij klawisz ENTER
- Krok 51. Krawędź, którą masz zaokraglić jest teraz widoczna
- Krok 52. Podałeś wszystkie informacje potrzebne do utworzenia zaokraglenia
- Krok 53. Zastosuj cieniowanie do części
- Krok 54. Naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, a nastepnie naciśnij klawisz J...
- Krok 55. Zapisz i zamknij dokument
IV. Rozdział : 4 Zbuduj zespół
-
Krok 1. Otwórz zespół
Krok 2. Dostosuj sposób wyświetlania
Krok 3. Ustaw folder na karcie Biblioteka części
Krok 4. Umieść część Podpora1
Krok 5. Zapoznaj się z paskiem wstęgowym SmartStep
Krok 6. Zdefiniuj relacje przylegania
Krok 7. Zaznacz lico przylegające na części blaszanej
Krok 8. Powiększ widok
Krok 9. Wyrównaj osiowo część Podpora1
Krok 10. Zaznacz lico do wyrównania w części blaszanej
Krok 11. Przyjrzyj sie relacjom ustalającym położenie części.
Krok 12. Zaznacz część Podpora1 na karcie PathFinder zespołu
Krok 13. Zapisz zespół
Krok 14. Wyswietl tylko część blaszana i podporę
-
Krok 15. Dokonaj edycji podpory
Krok 16. Usuń cieniowanie
Krok 17. Dodaj otwory
Krok 18. Skopiuj otwory z części blaszanej
Krok 19. Zwymiaruj okręgi
Krok 20. Ustaw kursor u góry i z lewej strony profili okręgów, naciśnij ...
Krok 21. Zaznaczone okręgi są jedynymi elementami ...
Krok 22. Zdefiniuj początkowy element wymiarowania poziomego
Krok 23. Zdefiniuj początkowy element wymiarowania pionowego
Krok 24. Dokonaj edycji rozmiaru otworów
Krok 25. Profile wycięć są teraz gotowe.
Krok 26. Zdefiniuj rozciągnięcie wycięć
Krok 27. Podałeś wszystkie informacje potrzebne do utworzenia zaokrąglenia
Krok 28. Zapisz dokument
Krok 29. Powróć do środowiska zespołu
Krok 30. Dokończ ustalanie położenia podpory
Krok 31. Wyrównaj otwory pod śruby
Krok 32. Zaznacz lico walcowe w części blaszanej
Krok 33. Podpora jest w pełni utwierdzona
Krok 34. Umieść śrubę M6
Krok 35. Zaznacz krawędź kołową na śrubie
Krok 36. Zaznacz krawędź kołową na podporze
Krok 37. Powiel śrubę
Krok 38. Zaznacz część zawierajacą wzór
Krok 39. Zaznacz wzór
Krok 40. Zaznacz element odniesienia dla wzoru
Krok 41. Zakończ powielanie śruby
Krok 42. Zapisz dokument
Krok 43. Wyświetl wszystkie części w zespole
Krok 44. Wyświetl wszystkie części
Krok 45. Dopasuj widok zespołu do okna
Krok 46. Utwórz widok rozstrzelony
Krok 47. Zwiąż podzespół
Krok 48. W oknie PathFinder zespołu zaznacz podzespół Motor.asm...
Krok 49. Usuń zaznaczenie podzespołu
Krok 50. Rozstrzel zespół automatycznie
Krok 51. Powiększ widok
Krok 52. Części leżą zbyt daleko od siebie
Krok 53. Zwróć uwagę, że domyślnie zaznaczona jest oś X triady orientacyjnej...
Krok 54. Dopasuj widok zespołu do okna
Krok 55. Zapisz konfigurację zespołu
Krok 56. Powróć do środowiska zespołu
Krok 57. Dopasuj widok
Krok 58. Tworzenie zespołu zostało zakończone
V. Rozdział : 5 Utwórz rysunek
Krok 1. Podczas, gdy zespół Opener.asm jest nadal otwarty, kliknij w menu Plik...
Krok 2. Wybierz szablon
Krok 3. Umieść widok rozstrzelony zespołu mechanizmu otwierania drzwi ...
Krok 4. Zakończ umieszczanie widoku
Krok 5. Przyjrzyj się dokumentowi rysunku
Krok 6. Umieść rzuty podpory
Krok 7. Zaznacz wpis Podpora1.par, a następnie kliknij OK.
Krok 8. Wyświetli się Kreator widoków rysunkowych, abyś mógł ustawić opcje...
Krok 9. Strona Orientacja widoku umo_liwia wybranie orientacji głównego rzutu.
Krok 10. Określ położenie widoków
Krok 11. Zaznacz widok z góry
Krok 12. Zmien położenie widoków
Krok 13. Zapisz plik
Krok 14. Utwórz przekrój podpory
Krok 15. Utwórz linie płaszczyzny przekroju
Krok 16. Powiększ widok z góry
Krok 17. Narysuj linie płaszczyzny przekroju
Krok 18. Przesuń teraz kursor w położenie pokazane na ilustracji i zwróć uwagę...
Krok 19. Zakończ rysowanie linii płaszczyzny przekroju
Krok 20. Zdefiniuj kierunek przekroju
Krok 21. Dopasuj widok arkusza
Krok 22. Utwórz przekrój
Krok 23. Usuń widok z przodu
Krok 24. Przenieś przekrój
Krok 25. Powiększ przekrój i widok z góry
Krok 26. Pobierz wymiary z modelu
Krok 27. Pobierz wymiary dla widoku z góry
Krok 28. Umieść osie symetrii
Krok 30. Umieść widok szczegółowy
Krok 31. Przesuń kursor i kliknij ponownie, aby zdefiniować rozmiar obwiedni
Krok 32. Do kursora dołączony jest okrąg obwiedni szczegółu ...
Krok 33. Zwymiaruj widok szczegółowy
Krok 36. Zmodyfikuj podporę w środowisku zespołu
Krok 37. Powiększ widok podpory
Krok 38. Zmodyfikuj podporę
Krok 39. Wyświetli się Tabela zmiennych dla podpory, jak pokazano na ilustracji...
Krok 40. Na pasku wstęgowym kliknij przycisk Zakończ, aby zamknąć Tabele...
Krok 41. Zapisz i zamknij zespół
Krok 42. Zaktualizuj widoki rysunkowe
Krok 43. W oknie dialogowym narzędzia śledzenia aktualności rzutów ...
Krok 44. Znajdź zmienione wymiary
Krok 46. Utwórz listę częćci
Krok 47. Określ format listy części
Krok 48. Wydrukuj rysunek
- Krok 49. Zapisz i zamknij rysunek
-
Informacja o prawach własności
i ograniczeniach praw
Copyright
©2006 UGS Corp. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Wykonywanie oraz rozpowszechnianie kompletnych i niezmodyfikowanych kopii niniejszego
dokumentu jest dozwolone pod warunkiem zachowania informacji o prawach autorskich na
każdej z kopii.
Oprogramowanie to i związana z nim dokumentacja są prawnie zastrzeżone przez UGS
Corp. OGRANICZONE UPRAWNIENIA RZĄDU USA. To oprogramowanie komputerowe i
związana z nim dokumentacja zostały opracowane wyłącznie prywatnym kosztem i są
dostarczane z zastrzeżeniem następujących praw: Jeżeli to oprogramowanie komputerowe i
jego dokumentacja kwalifikują się jako pozycje komercyjne (zgodnie z definicją tego terminu
w FAR 2.101), to ich użytkowanie, powielanie lub ujawnianie przez rząd USA podlega
ochronie i ograniczeniom podanym w komercyjnej licencji UGS dla oprogramowania i/lub
dokumentacji, zgodnie z postanowieniami FAR 12.212 oraz FAR 27.405(b)(2) (i) (dla
instytucji cywilnych) oraz w DFARS 227.7202-1(a) i DFARS 227.7202-3(a) (dla
Departamentu Obrony), lub wszelkich przepisów podobnych lub będących ich następcami,
tak jak ma to zastosowanie oraz ze zmianami, które mogą pojawiać się co pewien czas.
Jeżeli to oprogramowanie komputerowe i jego dokumentacja nie kwalifikują się jako pozycje
komercyjne, to stanowią one oprogramowanie komputerowe podlegające ograniczeniom i są
dostarczane z ograniczonymi prawami, a ich użytkowanie, powielanie lub ujawnianie przez
rząd USA podlega ochronie i ograniczeniom podanym w FAR 27.404(b) i FAR 52-227-14
(dla instytucji cywilnych), oraz DFARS 227.7203-5(c) i DFARS 252.227-7014 (dla
Departamentu Obrony), lub we wszelkich przepisach podobnych lub będących ich
następcami, tak jak ma to zastosowanie oraz ze zmianami, które mogą pojawiać się co
pewien czas. UGS Corp., 5400 Legacy Drive, Plano, Texas 75024.
---------------------------------------------------------------------©1999-2000
The Apache Software Foundation
Wszelkie prawa zastrzeżone
Redystrybucja oprogramowania Apache i jego używanie w formie kodu źródłowego lub
binarnego, z modyfikacjami lub bez, jest dozwolone, o ile zostaną spełnione następujące
warunki:
1. W trakcie redystrybucji kodu źródłowego oprogramowania Apache muszą zostać
zachowane podane powyżej informacje o prawach autorskich, niniejsza lista warunków oraz
podane poniżej wyłączenie odpowiedzialności.
2. W trakcie redystrybucji kodu binarnego oprogramowania Apache, w dokumentacji i/lub
innych materiałach dołączanych do danej dystrybucji muszą zostać zawarte podane powyżej
Informacja o prawach własności i ograniczeniach praw
informacje o prawach autorskich, niniejsza lista warunków oraz podane poniżej wyłączenie
odpowiedzialności.
3. Dokumentacja dla użytkownika końcowego dołączana do redystrybuowanego produktu,
jeżeli taka istnieje, musi zawierać następujące oświadczenie: "Niniejszy produkt zawiera
oprogramowanie opracowane przez Apache Software Foundation (http://www.apache.org/)."
Alternatywnie, oświadczenie takie można zamieścić w samym oprogramowaniu w miejscu, w
którym zazwyczaj umieszczane są oświadczenia stron trzecich.
4. Nazwy „Xerces" i „Apache Software Foundation" nie mogą być używane do reklamowania
lub promowania produktów wywodzących się z tego oprogramowania bez uzyskania
uprzedniej pisemnej zgody. W celu uzyskania pisemnej zgody, prosimy o kontakt na adres
[email protected].
5. Produkty wywodzące się z tego oprogramowania nie mogą nosić nazwy „Apache”, ani też
słowo „Apache” nie może pojawiać się w ich nazwie bez uzyskania uprzedniej pisemnej
zgody Apache Software Foundation.
KOMPONENT TEGO OPROGRAMOWANIA OPRACOWANY PRZEZ APACHE
SOFTWARE FOUNDATION JEST DOSTARCZANY W STANIE, W JAKIM SIĘ ZNAJDUJE,
BEZ JAKICHKOLWIEK GWARANCJI (W TYM RĘKOJMI), WYRAŹNYCH LUB
DOMNIEMANYCH, A W SZCZEGÓLNOŚCI BEZ DOMNIEMANYCH GWARANCJI
PRZYDATNOŚCI HANDLOWEJ I PRZYDATNOŚCI DO OKREŚLONEGO CELU.
FUNDACJA APACHE SOFTWARE FOUNDATION ANI JEJ WSPÓŁPRACOWNICY W
ŻADNYM PRZYPADKU NIE PONOSZĄ ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA JAKIEKOLWIEK
SZKODY BEZPOŚREDNIE, POŚREDNIE, UBOCZNE, SZCZEGÓLNE, WYNIKOWE, ANI
ZA STRATY MORALNE. (W TYM W SZCZEGÓLNOŚCI ZA SZKODY SPOWODOWANE
PRZEZ PRODUKTY LUB USŁUGI NABYTE LUB ZASTĘPCZE; SZKODY WYNIKAJĄCE Z
UTRATY MOŻLIWOŚCI UŻYWANIA, UTRATY DANYCH LUB UTRATY ZYSKÓW; SZKODY
WYNIKAJĄCE Z ZAKŁÓCENIA DZIAŁALNOŚCI BIZNESOWEJ), JAKKOLWIEK BYŁYBY
ONE SPOWODOWANE ORAZ BEZ WZGLĘDU NA ZAKRES ODPOWIEDZIALNOŚCI
KONTRAKTOWEJ, CAŁKOWITEJ LUB DELIKTOWEJ (W TYM SPOWODOWANE
ZANIEDBANIEM LUB W INNY SPOSÓB), WYNIKAJĄCE Z UŻYWANIA TEGO
OPROGRAMOWANIA, NAWET JEŻELI ZOSTAŁA PRZEKAZANA INFORMACJA O
MOŻLIWOŚCI WYSTĄPIENIA TAKICH SZKÓD.
---------------------------------------------------------------------Na to oprogramowanie składają się dobrowolne udziały wniesione przez wiele różnych osób
w imieniu Apache Software Foundation. Oprogramowanie to zostało opracowane na
podstawie oprogramowania (copyright ©1999) International Business Machines, Inc.,
http://www.ibm.com. Więcej informacji na temat Apache Software Foundation dostępnych
jest pod adresem http://www.apache.org.
©1995-2001
The International Business Machines Corporation
Wszelkie prawa zastrzeżone
Niniejszym udziela się nieodpłatnego zezwolenia każdej osobie posiadającej kopię
oprogramowania Apache i związanych z nim plików dokumentacji („Oprogramowanie”) na
nieograniczone korzystanie z oprogramowania, włączając w to bez ograniczeń prawo do
używania, kopiowania, modyfikowania, łączenia, publikowania, dystrybuowania i/lub
Informacja o prawach własości i ograniczeniach praw
sprzedaży kopii Oprogramowania, oraz zezwalania na to osobom którym Oprogramowanie
to jest dostarczane, pod warunkiem zamieszczenia powyższych informacji o prawach
autorskich oraz niniejszego zezwolenia na wszystkich kopiach Oprogramowania i dołączonej
dokumentacji.
KOMPONENT TEGO OPROGRAMOWANIA OPRACOWANY PRZEZ APACHE
SOFTWARE FOUNDATION JEST DOSTARCZANY W STANIE, W JAKIM SIĘ ZNAJDUJE,
BEZ JAKICHKOLWIEK GWARANCJI (W TYM RĘKOJMI), WYRAŹNYCH LUB
DOMNIEMANYCH, A W SZCZEGÓLNOŚCI BEZ DOMNIEMANYCH GWARANCJI
PRZYDATNOŚCI HANDLOWEJ, PRZYDATNOŚCI DO OKREŚLONEGO CELU, ANI
GWARANCJI NIENARUSZANIA PRAW OSÓB TRZECICH. W ŻADNYM PRZYPADKU
POSIADACZ LUB POSIADACZE PRAW AUTORSKICH WYMIENIENI W NINIEJSZEJ
INFORMACJI NIE PONOSZĄ ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA JAKIEKOLWIEK ROSZCZENIA,
SZKODY SZCZEGÓLNE, POŚREDNIE LUB WYNIKOWE, ANI ZA INNE SZKODY
WYNIKAJĄCE Z UTRATY MOŻLIWOŚCI UŻYWANIA, UTRATY DANYCH LUB UTRATY
ZYSKÓW, BEZ WZGLĘDU NA ZAKRES ODPOWIEDZIALNOŚCI KONTRAKTOWEJ,
CAŁKOWITEJ LUB DELIKTOWEJ (W TYM SPOWODOWANE ZANIEDBANIEM LUB W
INNY SPOSÓB), WYNIKAJĄCE Z UŻYWANIA TEGO OPROGRAMOWANIA LUB Z JEGO
FUNKCJONOWANIA. Z wyjątkiem podania w niniejszej informacji, nazwa posiadacza praw
autorskich nie może być używana do reklamowania, ani do innego sposobu promowania
sprzedaży, użytkowania i innych spraw związanych z Oprogramowaniem bez uzyskania
uprzedniego upoważnienia posiadacza praw autorskich.
---------------------------------------------------------------------Wszystkie znaki towarowe i zarejestrowane znaki towarowe zawarte w niniejszej broszurze
stanowią własność ich prawowitych właścicieli.
Copyright 2006 UGS Corp.
Informacja o prawach własności i ograniczeniach praw
Informacje o oprogramowaniu Solid Edge
♦ Producent programu Solid Edge :
Amerykańska firma UGS
www.ugs.com
♦ Generalny Dystrybutor w Polsce
UGS Sp. z.o.o.
04-028 Warszawa , Aleja Stanów Zjednoczonych 61A
tel/fax: (0..22) 516 30 90 , 516 30 99
[email protected] , www.solid-edge.com.pl
♦ Dystrybutor wersji edukacyjnej, podręczników, pomoc techniczna, szkolenia :
ZERO Technologia Produkcji
01-494 Warszawa ul. Sołtana 4/60
tel/fax (0..22) 638 61 00, tel 0502 398 124
[email protected] , www.zero.waw.pl
♦ Polska strona internetowa dotycząca programu Solid Edge :
www.solid-edge.com.pl , www.gmsystem.pl
♦ Podręcznik Solid Edge 17 . Podstawy
autor: Grzegorz Kazimierczak
Wydawnictwo HELION ; Rok: 2005 ; Format: B5 ; Stron: 352 Cena: 39.90 zł
Na specjalne życzenie do książki może być dołączomy CD-ROM
z wersją 30 dniową Solid Edge 17 PL wraz z przykładami (dodatkowa opłata 5 zł)
♦ Podręcznik Solid Edge. Komputerowe wspomaganie projektowania.
autor: Grzegorz Kazimierczak, Bernard Pacula, Adam Budzyński
Wydawnictwo HELION ; Rok: 2004 ; Format: B5 ; Stron: 696 Cena: 99.90 zł
Zawiera CD-ROM
Informacje o oprogramowaniu Solid Edge
1
do nauki Komputerowego Wspomagania Projektowania CAD
Zestaw CAD-Edukacja
Zestaw CAD-EDUKACJA to pakiet edukacyjny służący do nauki technik
Komputerowego Wspomagania Projektowania w oparciu o powszechnie
stosowane w światowym przemyśle rozwiązania CAD zarówno w wersji
trójwymiarowej 3D jak i płaskiej 2D . Oparty jest o program Solid Edge 19
jeden z najpopularniejszych na świecie i w Polsce.
Przeznaczony jest dla Wyższych i Średnich Szkół Technicznych, które mają w programie
nauczania zajęcia z technik CAD, rysunku technicznego, budowy maszyn i pokrewnych.
Niezbędny w Technikach o kierunkach mechanicznych oraz kierunku Mechatronika.
Stanowiący podstawę na Wydziałach Mechanicznych Wyższych Uczelni.
Zestaw CAD-EDUKACJA pozwala wyposażyć za znikomą cenę całą pracownię
komputerową w narzędzie takie jak stosowane w przemyśle.
System CAD tworzy trójwymiarowy model 3D gotowego zespołu oraz wchodzących w jego skład
części. Pozwala na analizę współzależności geometrycznych, analizę i symulowanie wzajemnych
ruchów części. Generuje dokumentację rysunkową. Opracowane modele 3D części służą do
dalszego przetwarzania w systemie CAM
tworzącemu program dla obrabiarki sterowanej
numerycznie
CAD-EDUKACJA umożliwia :
Praca w Solid Edge polega na tworzeniu przestrzennych modeli części oraz zespołów
i
przygotowywaniu na ich podstawie dokumentacji rysunkowej. Każde z tych zadań realizowane jest
w odrębnym, specjalizowanym środowisku.
Praca w Solid Edge umożliwia :
♦ modelowanie części
♦ modelowanie zespołów
♦ tworzenie dokumentacji rysunkowej zarówno części jak i zespołów
♦ wykorzystanie biblioteki części standardowych (złącznych, etc.)
♦ asocjatywną współpracę z systemami CAM np. EdgeCAM (Zestaw CAM-edukacja)
♦ import modeli parametrycznych z innych systemów CAD
♦ zaawansowaną wizualizację modeli 3D , w tym tworzenie stron www zawierających modele 3D
♦ ponadto : modelowanie części blaszanych, rurociągów i instalacji elektrycznych w środowisku
modelowania zespołów , projektowanie form wtryskowych
2
CAD-EDUKACJA to zestaw następujących elementów :
♦ Program Solid Edge 19 PL Academic Site License – pełna, polskojęzyczna wersja
wielostanowiskowa, zawierająca moduły: SE301-306, SE314, SE316, SE21, SE323, SE325
♦ Zestaw ćwiczeń i przykładów autorstwa Grzegorza Kazimierczaka – będących pomocą w
prowadzeniu zajęć z uczniami zarówno na poziomie średnim jak i wyższym
♦ Podręcznik Solid Edge. Podstawy autor: Grzegorz Kazimierczak – stanowi zestaw ćwiczeń
przeznaczony dla początkujących użytkowników programu Solid Edge. Dzięki tym ćwiczeniom
czytelnik pozna zasady modelowania przestrzennego i opanuje podstawowe funkcje
programu
♦ Ponadto
Prawo do zainstalowania oprogramowania na osobistych komputerach nauczycieli oraz
uczniów w celu ułatwienia prowadzenia procesu dydaktycznego
Prawo do bezpłatnych uaktualnień Systemu w przeciągu roku od czasu zakupu
bezpłatna wersja 2D Solid Eedge Layout
bezpłatna przeglądarka 3D formatu JT
Instalacja CAD-EDUKACJA w szkole i poza szkołą (objęta licencją)
♦ W szkole :
−
Solid Edge 19 PL Academic można instalować na dowolnej liczbie komputerów w szkole
♦ Poza szkołą :
−
Solid Edge 19 PL Academic uprawnia do instalowania na komputerach należących do uczniów
(zarejestrowanych uczniów i słuchaczy) oraz na komputerze należącym do nauczyciela
Kursy i szkolenia z wykorzystania Solid Edge 19 :
♦ Warunkiem zakupu* zestawu CAD-EDUKACJA jest przeszkolenie co najmniej jednego
nauczyciela na autoryzowanym Kursie Solid Edge **.
Koszt 30 godzinnego kursu dokumentowanego zaświadczeniem *** to 350 zł (brutto) od osoby.
*
W wypadku gdy nauczyciel odbył już podobny kurs lub posiada umiejętność pracy z Solid Edge istnieje
możliwość odstąpienia od niniejszego warunku
**
Kurs w wymiarze 30 godzin lekcyjnych (20 godzin pracy z instruktorem + 10 godzin e-learning www.educax.net/pl) odbywa się w Centrum Rozwoju Zawodowego Nauczycieli w Warszawie, a w wypadku
większej ilości zainteresowanych - wyjazdowo w Waszej Szkole. CRZN w Warszawie jest uprawnione do
prowadzenia kursów doskonalących i kwalifikacyjnych dla nauczycieli ( Nr uprawnienia 33/NPDN/2001)
***
Przeprowadzony kurs dokumentowany jest Zaświadczeniem honorowanym przez władze oświatowe przy ocenie
rozwoju zawodowego nauczycieli zgodnie z nowym rozporządzeniem Ministra Edukacji i Nauki z dnia 3 lutego
2006 w sprawie uzyskiwania i uzupełniania przez osoby dorosłe wiedzy ogólnej, umiejętności i kwalifikacji
zawodowych w formach pozaszkolnych (Dz. U. Nr 31, poz. 216).
Wymagania sprzętowe i programowe:
Program Solid Edge 19 PL może działać zarówno w sieci jak i na pojedynczych komputerach.
♦ Minimalne : WINDOWS 2000 lub XP, komputer PC procesor 1000 MHz, 256 MB RAM,
CD-ROM, monitor SVGA, dobra karta graficzna (bliższe informacje www.zero.waw.pl)
♦ Zalecane : WINDOWS XP, komputer PC procesor 2000 MHz, 512 MB RAM, CD-ROM,
monitor SVGA, dobra karta graficzna (bliższe informacje www.zero.waw.pl)
Cena:
Cena za dowolną liczbę stanowisk w szkole wynosi 2950 zł + 22% VAT
(cena na 1 maja 2007)
(Warunki płatności do uzgodnienia : nieoprocentowane raty, kredyt, opóźniona płatność)
* Po bliższe informacje dotyczące Zestawu CAD-Edukacja zapraszamy na
naszą stronę internetową www.zero.waw.pl .
3
Pierwsze Kroki w
Solid Edge
Wersji 19
Pierwsze kroki w Solid Edge
4
Rozdział :
1
Witamy
Solid Edge® V19 koncentruje się na innowacji i współpracy poprzez cały łańcuch wartości
oraz wychodzi naprzeciw potrzebom średnich firm. Oferując setki rozszerzeń, Solid Edge
V19 buduje swoją pozycję jako najkorzystniejsze cenowo, kompletne i otwarte rozwiązanie
służące do projektowania 2D i 3D oraz do współpracy.
Firma UGS wprowadziła w wersji 19 Solid Edge wiele rozszerzonych możliwości służących
do tworzenia informacji projektowych, zarządzania informacjami projektowymi, a także do ich
współdzielenia. Setki rozszerzeń wprowadzonych na życzenie klientów uzupełniają nowe
narzędzia symulacji ruchu, animacje montażu i demontażu, adnotacje projektów 3D, a także
narzędzia współpracy wykorzystujące format JT. Wersja 19 wzmacnia pozycję Solid Edge
jako najkorzystniejszego cenowo, kompletnego i otwartego rozwiązania służącego do
projektowania 2D i 3D oraz współpracy. Wydanie to zawiera również istotne rozszerzenia,
które umacniają pozycje Solid Edge jako niekwestiowanego lidera w dziedzinie
projektowania i wytwarzania części blaszanych. Poprzez zredukowanie opóźnień w
komunikacji i wprowadzaniu zmian, klienci Solid Edge mogą poświęcić więcej czasu na
kwestie marketingowe i zwiększyć swoje zyski.
Dzięki przełomowej technologii Insight, Solid Edge stał się jedynym programem wśród
wiodących systemów projektowania mechanicznego, który łączy w sobie możliwości
zarządzania projektem z narzędziami CAD używanymi przez projektantów w codziennej
pracy. Wersja 19 buduje swoją pozycję na sukcesie Insight, aby wyznaczyć nowy standard w
integracji systemów CAD/PDM, umożliwiając klientom wybór z całego asortymentu
skalowalnych rozwiązań cPDM. Solid Edge Insight nadal dostarcza sprawdzone funkcje
zarządzania dla lokalnych zespołów wydziałowych o podstawowych potrzebach w zakresie
obiegów roboczych. Integracja ta zapewnia płynną i przejrzystą komunikację pomiędzy Solid
Edge i potężnym narzędziem, jakim jest platforma Teamcenter 2005, włączając w to nowe
rozwiązanie Teamcenter Express. Nowy poziom powiązań między CAD i cPDM zapewnia,
że uwzględniane są wszystkie istotne polecenia Solid Edge, a także sprawia, że
skomplikowane funkcje zarządzania danymi są bardziej przejrzyste dla użytkownika Solid
Edge. Dane Solid Edge są w łatwy sposób zapamiętywane do ponownego wykorzystania w
przyszłych projektach, nie powodując przy tym dodatkowego obciążenia dla użytkownika
CAD, a pełna skalowalność oznacza, że klienci mogą rozwijać swoje rozwiązanie cPDM w
celu zaspokojenia rosnących potrzeb biznesowych, bez konieczności tworzenia takiego
rozwiązania od początku. Obecnie klienci posiadający zróżnicowane potrzeby mogą
korzystać ze wsparcia dla CAD i PDM, które oferowane jest przez jednego dostawcę
oprogramowania.
•
Pełna symulacja ruchu
Dzięki nowym narzędziom symulacji ruchu oferowanym przez Solid Edge,
inżynierowie mogą w szybki sposób tworzyć dokładne i realistyczne analizy
koncepcyjne ruchu w fazie projektowania, a także animować w czasie rzeczywistym
projekty w celu demonstracji funkcjonalności produktów. Wersja 19 oferuje unikalne
możliwości szybkiego i łatwego definiowania relacji ruchu, takich jak: przekładnie,
koła pasowe, siłowniki hydrauliczne i silniki, które inicjują ruch i prowadzą mechanizm
poprzez cały zakres jego ruchu.
5
Przekładnie są rozszerzonymi relacjami w zespole. Działają one poprzez określenie
relacji między częściami, takich jak relacja typu obrotowa–obrotowa (jedno
obracające się koło zębate oddziaływujące na drugie), relacja typu obrotowa-liniowa
(wałek zębaty oddziaływujący na zębatkę) lub liniowa-liniowa (oddziaływujące na
siebie siłowniki pneumatyczne). Przekładnie w sposób skuteczny rozwiązują kwestię
ruchu pomiędzy powiązanymi komponentami, bez konieczności definiowania relacji
kontaktu fizycznego.
Silniki uzupełniają relacje przekładni prowadząc projekty poprzez zakres ich ruchu –
obrotowego lub liniowego. Silniki umożliwiają pełną kontrolę nad kierunkiem,
prędkością i przesuwem.
•
Animowana i dynamiczna dokumentacja
Nowe możliwości tworzenia rozstrzelonych widoków zespołów i symulacji ruchu w
wersji 19 Solid Edge pomagają zespołom projektowym demonstrować swoje
koncepcje projektowe, przedstawiać duże skomplikowane zespoły, tworzyć
techniczne ilustracje w instrukcjach serwisowych, a także prezentować instrukcje
montażowe i filmy instruktażowe w łatwy i przejrzysty sposób, wykorzystując pliki
dynamicznej symulacji ruchu 3D.
Nowa rozszerzona oś czasu automatycznie wychwytuje zdarzenia podczas tworzenia
rozstrzelonych widoków zespołów. Symulacja ruchu generowanego przez silniki i
przekładnie, zapewniająca dokładną kontrolę nad produktami znajdującymi się w
ruchu, umożliwia użytkownikom tworzenie wyjątkowych animacji i prezentacji.
Dodatkowe ścieżki kamery i komponentów tworzą wrażenie większego realizmu i
przejrzystości, łącznie z prawdziwym wirtualnym lotem. Można ustawić style, tekstury
i zanikanie, aby zwiększyć lub zmniejszyć nacisk stawiany na poszczególne elementy
podczas animacji. Pozycje w narzędziu PathFinder pomagają w zarządzaniu
silnikami, przekładniami oraz zdarzeniami rozstrzeliwania zespołów, a także w ich
szybkim edytowaniu.
Połączenie nowych możliwości symulacji ruchu i rozstrzeliwania zespołów z
zaawansowanymi możliwościami renderingu umożliwia zapamiętywanie i
zapisywanie fotorealistycznych animacji w postaci standardowych plików AVI, aby
można je było w łatwy sposób udostępniać innym użytkownikom.
•
Współdzielenie plików i usprawniona współpraca przy użyciu plików JT
Firmy konkurujące na rynku światowym wymagają efektywnych narzędzi do wymiany
danych projektowych, nawet jeżeli ich partnerzy używają różnych narzędzi
projektowania. Przy 4 milionach użytkowników na całym świecie, JT jest technologią
sprawdzoną i szeroko akceptowaną jako standard współpracy, który umożliwia
każdej osobie w łańcuchu dostaw współdzielenie inteligentnych danych 3D,
niezależnie od systemu CAD użytego do utworzenia pliku. Przy użyciu technologii JT,
pojedyncze części lub całe pliki zespołów mogą być otwierane bezpośrednio w Solid
Edge V19.
Pliki JT zawierają wszystkie istotne informacje projektowe wymagane do współpracy
we współczesnym świecie projektowania. Różne kombinacje informacji o geometrii,
strukturze zespołu i atrybutach umożliwiają producentom i dostawcom współdzielenie
poziomu „inteligencji” z poziomem bezpieczeństwa stosownym do ich wspólnych
projektów.
6
Narzędzia montażowe Solid Edge korzystają z plików JT w podobny sposób jak z
plików Solid Edge, umożliwiając umieszczanie części przy pomocy standardowych
relacji w zespole, a także sprawdzanie kolizji i tworzenie zestawień materiałowych.
Dzięki tym nowym możliwościom, Solid Edge staje się neutralnym narzędziem
projektowym CAD umożliwiającym tworzenie zespołów zawierających części
pochodzące z wielu różnych systemów CAD.
•
Ulepszone przeglądanie projektów z użyciem adnotacji 3D
Wraz z rozszerzonymi narzędziami adnotacji 3D w wersji 19, informacje PMI (Product
Manufacturing Information) są zachowywane wraz z modelami i zespołami 3D. Te
inteligentne modele redukują liczbę rysunków potrzebnych podczas przeglądania
projektu i mogą być używane na wielu dalszych etapach, łącznie z wytwarzaniem.
Norma Amerykańskiego Stowarzyszenia Inżynierów Mechaników dla definicji
produktu 3D (ASME Y14.41) sankcjonuje wykorzystanie modeli 3D do przenoszenia
informacji PMI. UGS jest członkiem komitetu ds. normy Y14.41 od chwili jego
powstania, odgrywając kluczową rolę w definiowaniu tego nowego standardu.
Zawarcie definicji produktu 3D w pojedynczym pliku, który dokumentuje wszystkie
informacje o produkcie, pozwala na zwiększenie wydajności, zapewnia dokładność i
synchronizację informacji 3D, eliminuje konieczność aktualizowania wielu
dokumentów, a także umożliwia użytkownikowi jednokrotne jej utworzenie i używanie
w dowolnym miejscu.
Dane PMI są również obsługiwane w plikach JT oraz w bezpłatnej przeglądarce Solid
Edge, XpresReview, oferując każdemu użytkownikowi w rozszerzonym łańcuchu
wartości kontrolowany dostęp do informacji zawartych w plikach 3D.
•
Projektowanie części blaszanych
Solid Edge V19 umacnia swoją wiodącą pozycję w projektowaniu części blaszanych
poprzez dodanie rozszerzeń do najlepszych w branży operacji i procedur. Operacje i
procedury właściwe dla poszczególnych procesów umożliwiają użytkownikom
zdobycie przewagi konkurencyjnej poprzez zwiększenie wydajności zarówno na
etapie projektowania części blaszanych, jak i na etapach tworzenia dokumentacji i
wytwarzania.
W wersji 19 dodano jeszcze więcej operacji deformacji materiału, przykładowo, nowe
polecenie Wzmocnienie służące do usztywniania zagięć części blaszanych,
polecenie Zawinięcie brzegu służące do tworzenia zawiniętych i okrągłych profili w
celu usunięcia ostrych i niebezpiecznych krawędzi z elementów blaszanych oraz
rozszerzenia w zagięciach profilowych, które umożliwiają łatwe owijanie profili wokół
krawędzi krzywoliniowych.
Solid Edge V19 oferuje jeszcze więcej funkcji wspomagających proces wytwarzania
części blaszanych, łącznie z tabelami gięcia, które jasno wskazują kolejność gięcia
komponentu, oraz z dokładnymi liniami triangulacji służącymi do transformacji, takich
jak np. transformacja kwadratów na zaokrąglenia lub stożki. Rozmiary cięcia dla
rozwinięć są w łatwy sposób ekstrahowane, a także pojawiają się ostrzeżenia, gdy
rozwinięty komponent przekracza standardowy rozmiar.
7
•
Łatwe przejście z AutoCAD-a do Solid Edge
Podczas gdy wiele firm przechodzi z projektowania 2D w programie AutoCAD do
projektowania 3D, nauka obsługi oraz utrzymywanie wielu systemów projektowania
utrudnia płynne przejście do świata pełnej wydajności 3D. Postępując zgodnie ze
sprawdzonym procesem UGS - Evolve to 3D, odbywającym się w czterech krokach,
użytkownicy przechodzący z projektowania 2D w programie AutoCAD do Solid Edge
otrzymują sprawnie przebiegającą procedurę, oraz znajomy wygląd i zachowanie
rysunków, co skraca proces uczenia się oraz zapewnia spójność i integralność
danych.
Zastosowanie metody wyświetlania WYSIWYG (otrzymujesz to co widzisz) dla
importowanych plików AutoCAD-a (DXF/DWG), łącznie z dopasowaniem schematów
kolorów, czcionek, stylów i tła, oznacza, że pliki te wyglądają w Solid Edge tak samo
jak wyglądały w systemie AutoCAD. Kreator importu AutoCAD-a oferuje rozszerzone
możliwości podglądu (przesuwanie, powiększanie/pomniejszanie, powiększanie
obszaru okna), aby pomóc użytkownikom w dokładnym dostosowywaniu i
przewidywaniu rezultatów translacji.
Dzięki tym możliwościom jak i setkom innych nowych rozszerzeń oferowanych przez Solid
Edge V19, firmy mogą wdrożyć korzystne cenowo rozwiązanie współpracy projektowej w
całym swoim łańcuchu wartości, korzystając jednocześnie ze wsparcia pochodzącego z
pojedynczego źródła - od lidera w branży PLM. Te kluczowe możliwości 2D i 3D pozwalają
producentom i dostawcom na dokonanie transformacji procesów innowacyjnych, oraz na
szybkie osiągnięcie korzyści strategicznych oferowanych przez PLM.
Solid Edge – technologia Insight
Procedury postępowania przedstawione w niniejszej instrukcji nie
wymagają korzystania z Solid Edge Insight. Technologia Insight
integruje funkcje zarządzania projektem z interfejsem Solid Edge w
sposób niewidoczny dla użytkownika. W kilku punktach niniejszej
instrukcji opisany zostanie sposób, w jaki Insight zarządza danymi o
produkcie bez zakłócania pracy projektanta.
8
Rozdział :
2
Uruchom Solid Edge
Niniejszy podręcznik zawiera instrukcje ułatwiające rozpoczęcie pracy z Solid Edge.
Wykonanie wszystkich ćwiczeń zajmie około godziny. Po ich zakończeniu, dowiesz się sam,
że Solid Edge:
•
•
•
•
jest najłatwiejszym do nauczenia się, najłatwiejszym w obsłudze i najwydajniejszym z
wiodących systemów CAD dostępnych na rynku,
oferuje wyjątkowe możliwości modelowania dużych zespołów oraz zarządzania
dużymi zespołami,
posiada najlepsze w swojej klasie możliwości tworzenia rysunków,
zapewnia najłatwiejsze przejście z projektowania 2D na 3D.
Podczas przerabiania ćwiczeń zawartych w tym podręczniku, utworzysz prostą podporę
wałka dla zespołu mechanizmu otwierającego drzwi garażowe, pokazanego na ilustracji.
Umieszczając część i śruby mocujące ją w zespole, uzyskasz wiedzę o relacjach w zespole.
Po drodze odkryjesz inne narzędzia i przekonasz się jak prosta i intuicyjna jest praca z Solid
Edge.
Na koniec utworzysz rysunek zespołu, łącznie z kompletną listą części, oraz rysunek
modelowanej części.
9
Krok 1.
Uruchom Solid Edge
W menu Start, kliknij Wszystkie programy, wybierz Solid Edge V19, a następnie kliknij Solid
Edge.
Wyświetli się ekran startowy.
10
Ekran startowy
•
•
•
•
•
Istnieją cztery odrębne typy dokumentów Solid Edge: dokumenty części (.par), części
blaszanych (.psm), zespołów (.asm), i rysunków (.dft).
Solid Edge oferuje wiele samouczków ułatwiających naukę korzystania z tego
produktu. Po przerobieniu tego podręcznika, możesz nauczyć się jeszcze więcej
przerabiając samouczki.
Możesz dodać odnośniki do ulubionych stron internetowych, np. do swojej strony
firmowej, stron śledzących status
międzywydziałowy, lub do strony
www.SolidEdge.com.
Solid Edge oferuje wiele podpowiedzi, które pomagają odkrywać najlepsze sposoby
korzystania z tego produktu. Za każdym razem, gdy uruchamia się Solid Edge,
wyświetlana jest nowa podpowiedź.
Niezależnie od tego, czy jesteś doświadczonym użytkownikiem innych systemów
CAD, czy też początkującym, korzystanie przez pewien czas z Trybu dla
początkujących może ułatwić zapoznawanie się z Solid Edge. Gdy Tryb dla
początkujących jest włączony, Solid Edge wyświetla dodatkowe informacje tekstowe
ułatwiające skoncentrowanie się na częściach interfejsu użytkownika, które są
najistotniejsze dla aktualnie wykonywanej czynności. Tryb dla początkujących
obejmuje:
o Ekran startowy, który jest w tej chwili widoczny.
o Podpowiedzi, które objaśniają polecenia i procedurę SmartStep.
o Wyszukiwarkę poleceń, która ułatwia przejście z innych systemów CAD
poprzez podawanie nazw poleceń odpowiadających poleceniom Solid Edge w
innych popularnych systemach.
o Rozszerzone porady, które ułatwiają rozpoznawanie obiektów i opcji.
o Otwieranie dokumentów zespołu z aktywacją wszystkich wystąpień. W
przypadku małych zespołów, może to ułatwić przeglądanie oraz pracę z całym
zespołem. Zaawansowani użytkownicy, którzy pracują z dużymi zespołami,
preferują, by zespoły były zawsze otwierane z uproszczeniami wszystkich
wystąpień lub z nieaktywnymi wystąpieniami.
Ekran startowy jest zawsze dostępny. W każdej chwili można zminimalizować
wszystkie otwarte dokumenty Solid Edge, aby uzyskać dostęp do ulubionych
odnośników, poleceń, samouczków, podpowiedzi i opcji Tryb dla początkujących.
Ilustracje zawarte w niniejszym podręczniku pokazują Solid Edge z wyłączonym Trybem dla
początkujących. Jeżeli włączysz Tryb dla początkujących, to na ekranie widoczne będą
nazwy poleceń na przyciskach pasków narzędzi, a także narzędzie wyszukiwania poleceń i
porady, które nie będą pokazywane na ilustracjach.
Krok 2.
Utwórz model części
Solid Edge dostarczany jest z pustymi dokumentami, nazywanymi szablonami, które można
dostosować do wymogów swojej firmy. Wymiary modelowanej części, jak i całego zespołu
drzwi garażowych, podawane są w jednostkach metrycznych. Jeżeli określiłeś jednostki
angielskie podczas instalowania Solid Edge, nie stanowi to żadnego problemu. Szablony
Solid Edge ułatwiają pracę z dowolnymi jednostkami i normami - w dowolnej chwili. W skali
globalnej, daje to Twojej firmie przewagę potrzebną do zachowania konkurencyjności i
wydajności.
Aby zapewnić, że pracujesz z dokumentem w systemie metrycznym, otworzysz nowy
dokument korzystając z szablonu metrycznego.
11
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Nowy. W oknie dialogowym Nowym,
kliknij kartę Więcej, a następnie wybierz szablon Normmet.par.
Kliknij OK, aby utworzyć nowy plik.
Krok 3.
Zapoznaj się z interfejsem
Solid Edge jest łatwy w użytkowaniu, ponieważ został w ten sposób zaprojektowany.
Opracowano go przy użyciu zwiększającej efektywność oprogramowania technologii
STREAM oraz wyposażono w nowoczesny interfejs, zapewniający maksymalną wydajność
pracy. Technologia STREAM sprawia, że program Solid Edge jest bardzo łatwy do
opanowania, prosty w obsłudze i bardziej efektywny od innych, dostępnych na rynku
wiodących systemów CAD. Innowacyjna technologia STREAM zastosowana w narzędziach,
takich jak paski wstęgowe SmartStep, narzędzia IntelliSketch, SmartSketch, EdgeBar, i w
wielu innych, sprawia, że Solid Edge jest najłatwiejszym w obsłudze mechanicznym
systemem CAD dostępnym na rynku.
12
W górnej części okna, poniżej paska tytułowego,
znajduje się pasek menu zawierający standardowe menu
Windows, takie jak Plik, Edycja, Widok, itd., a także
menu specyficzne dla Solid Edge, na przykład Narzędzia,
Operacje, Aplikacje, itp.
Poniżej paska menu znajduje się główny pasek narzędzi
zawierający typowe polecenia Windows służące do
otwierania i zapisywania dokumentów, wycinania,
kopiowania i wklejania elementów, a także często
używane polecenia służące na przykład do cieniowania
okien, powiększania i pomniejszania widoku, itp.
Poniżej głównego paska narzędzi dostępny jest pasek
wstęgowy, który zmienia się podczas pracy wyświetlając
opcje dla aktualnie uruchomionego polecenia. Paski
wstęgowe prowadzą użytkownika przez kroki poleceń,
umożliwiają wybranie opcji, a także akceptację danych
wejściowych, takich jak nazwy i odległości.
Pasek stanu wskazuje zawsze następną czynność, jakiej
oczekuje system - jeżeli nie jesteś pewien co masz dalej
robić, spójrz najpierw na pasek stanu.
Narzędzie EdgeBar, znajdujące się w lewej części
ekranu, ułatwia zarządzanie zadaniami związanymi z
projektem oraz ich wykonywanie. Karta PathFinder
operacji w narzędziu EdgeBar ułatwia śledzenie
utworzonych operacji podczas projektowania części.
Każda utworzona operacja jest dodawana do karty
PathFinder operacji. Gdy będziesz chciał później
edytować operację, wystarczy, że zaznaczysz ją na
karcie PathFinder operacji, a zostanie ona automatycznie
wyróżniona w głównym oknie programu. Następnie
możesz w szybki sposób wprowadzić potrzebne zmiany.
Gdy będziesz umieszczał części w zespole, użyjesz karty Biblioteka części, dostępnej w
narzędziu EdgeBar, aby wybrać odpowiednie części, oraz karty PathFinder zespołu, aby
śledzić części już umieszczone w zespole. Możesz również użyć Narzędzia EdgeBar do
wyświetlania i ukrywania części, aby łatwiej zarządzać dużymi i skomplikowanymi zespołami.
Wielu inżynierów rutynowo używa Solid Edge do projektowania maszyn zawierających
dziesiątki a nawet setki tysięcy komponentów.
Oprócz narzędzia EdgeBar, z lewej strony ekranu znajdują się także pionowe paski narzędzi,
na których dostępne są polecenia służące do tworzenia elementów, rysowania profili, pracy z
zespołami, tworzenia rysunków, itd.
Przyciski myszy
•
Lewy przycisk –służy do zaznaczania geometrii, wybierania przycisków poleceń i
opcji oraz zaznaczania wpisów w narzędziu EdgeBar. Lewy przycisk myszy jest
13
•
używany najczęściej. W rzeczywistości, można całkiem dobrze radzić sobie w Solid
Edge korzystając tylko z tego przycisku.
Prawy przycisk –służy do aktywowania kontekstowych menu podręcznych. Zawartość
menu podręcznych zmienia się w zależności od rodzaju obiektu wskazywanego przez
kursor. Menu podręczne umożliwiają szybki dostęp od często używanych poleceń i
opcji, przyspieszając w ten sposób pracę.
Prawym przyciskiem myszy można również zakończyć polecenie. Metoda ta jest często
szybsza i łatwiejsza niż klikanie przycisków Podgląd i Zakończ lewym przyciskiem myszy.
14
Rozdział
3:
Utwórz część
Częścią, którą masz utworzyć, jest podpora wałka dla zespołu mechanizmu otwierającego
drzwi garażowe.
Krok 1.
Utwórz element podstawowy
15
W programie Solid Edge, modelowanie części polega na utworzeniu wielu operacji
dodawania lub usuwania materiału w celu uzyskania żądanego kształtu. Pierwszym
elementem, który utworzysz, będzie element podstawowy. Musisz się najpierw zdecydować,
jakiego typu element chcesz utworzyć. Ponieważ projektowana część jest okrągła i posiada
oś środkową, to wyciągnięcie obrotowe wydaje się być dobrym wyborem.
Przyciski poleceń modelowania znajdują się na pasku Elementy konstrukcyjne. Jest to
pionowy pasek narzędzi znajdujący się z lewej strony ekranu Solid Edge.
Na pasku poleceń modelowania, z lewej strony ekranu, widoczny może być przycisk
Wyciągnięcie obrotowe lub jeden z innych przycisków pokazanych na ilustracji. Zwróć
uwagę, że bez względu na to, który przycisk jest aktualnie wyświetlany, z jego prawej strony
znajduje się mała strzałka. Oznacza ona, że w tym miejscu znajduje się kilka przycisków,
tworzących pasek rozwijany.
Ustaw kursor obok zestawu przycisków pokazanego na ilustracji i kliknij małą strzałkę, aby
wywołać pasek rozwijany.
Pasek rozwijany pokazuje zestaw powiązanych przycisków, które współdzielą to samo
miejsce na pasku narzędzi. Umieść kursor na przycisku Wyciągnięcie obrotowe i kliknij, aby
go wybrać.
Na pasku poleceń modelowania wyświetlone jest teraz polecenie Wyciągnięcie obrotowe, a
pozostałe przyciski paska rozwijanego zostały ukryte.
Jeżeli żądane polecenie jest już wyświetlone, nie musisz wywoływać paska rozwijanego, aby
je wybrać.
16
Zwróć uwagę, że nad głównym oknem programu wyświetlony został nowy poziomy pasek
wstęgowy.
Jest to pasek wstęgowy SmartStep wyciągnięcia obrotowego. Pasek wstęgowy SmartStep
prowadzi Cię krok po kroku przez kolejne etapy tworzenia elementu.
Przycisk z lewej strony paska wstęgowego wskazuje, że pierwszym
krokiem przy tworzeniu wyciągnięcia obrotowego jest narysowanie profilu lub wybranie
istniejącego szkicu profilu.
W dalszej części paska wstęgowego dostępne są opcje umożliwiające
określenie sposobu definiowania płaszczyzny profilu: miejsca, w którym narysujesz kształt
wyciągnięcia obrotowego. Wybierzesz istniejącą płaszczyznę, a płaszczyzna nowego profilu
będzie się z nią pokrywała.
Krok 2.
Określ płaszczyznę profilu
Aby utworzyć ten element, narysujesz szkic 2D, nazywany profilem, na płaszczyźnie
odniesienia. Dokument części Solid Edge zawiera trzy domyślne płaszczyzny odniesienia,
które odpowiadają widokowi Z góry, Z przodu i Z prawej.
Po wybraniu płaszczyzny odniesienia, Solid Edge wyświetli okno profilu zawierające widok
rzeczywisty. Jest to taki widok, w którym płaszczyzna odniesienia jest równoległa do ekranu
monitora. Ułatwia to rysowanie profilu. W tym samym czasie zmieniają się paski narzędzi i
menu. Ukryte zostaną przyciski poleceń modelowania, pojawią się natomiast przyciski
poleceń rysowania i wymiarowania 2D.
W głównym oknie programu, przesuń kursor na krawędź płaszczyzny odniesienia, jak
zostało to pokazane na ilustracji. Gdy płaszczyzna zostanie wyróżniona, kliknij lewym
przyciskiem myszy, aby ją zaznaczyć.
17
Krok 3.
Narysuj profil
Gdy widok zmieni się już na wyrównany z płaszczyzną profilu, zwróć uwagę, że pojawiła się
pozioma i pionowa linia przecinające się w środku okna. Są to w rzeczywistości pozostałe
dwie płaszczyzny odniesienia widziane z boku. Jeżeli chcesz utworzyć symetryczną część,
możesz skorzystać z tych płaszczyzn odniesienia w celu zapewnienia symetrii.
W kolejnych kilku krokach narysujesz profil przedstawiony na ilustracji.
Na pasku poleceń rysowania, z lewej strony ekranu, wybierz przycisk Linia z paska
rozwijanego, jak pokazano na ilustracji.
Jeżeli żądane polecenie jest już wyświetlone, nie musisz wywoływać paska rozwijanego, aby
je wybrać.
18
Krok 4.
Rozpocznij rysowanie pierwszej linii
W celu narysowania linii należy kliknąć jeden raz lewym przyciskiem myszy, aby rozpocząć
linię, a następnie kliknąć ponownie, aby zakończyć linię. Ustaw kursor w położeniu
zbliżonym do pokazanego na ilustracji, a następnie kliknij, aby rozpocząć rysowanie linii.
Przesuń kursor w lewo i zwróć uwagę, że:
•
•
Linia rozciąga się, podążając za kursorem myszy.
Jeżeli linia jest pionowa, to obok kursora wyświetlany jest symbol relacji pionowości
•
.
Jeżeli linia jest pozioma, to obok kursora wyświetlany jest symbol relacji poziomości
.
19
Krok 5.
Zakończ rysowanie pierwszej linii
Zwróć uwagę, że na pasku wstęgowym, w górnej części okna, dynamicznie wyświetlane są:
aktualna długość i kąt nachylenia linii. Informacje te ułatwiają szybkie i precyzyjne rysowanie
linii o określonej długości i kącie nachylenia.
Przesuń kursor w lewo, tak aby:
•
•
•
Symbol relacji poziomości
był wyświetlony obok kursora.
Wartość długości wyświetlana na pasku wstęgowym wynosiła około 25mm.
Wartość kąta wyświetlana na pasku wstęgowym wynosiła 180 stopni.
Krok 6.
Kliknij lewym przyciskiem myszy, aby zakończyć pierwszą linię.
Polecenie Linia jest wciąż aktywne, więc początek następnej linii pokryje się z końcem tej,
którą właśnie narysowałeś.
Krok 7.
Narysuj drugą linię
Możesz również rysować linie o dokładnie określonej długości i kącie nachylenia korzystając
z paska wstęgowego linii. Kliknij pole Długość na pasku wstęgowym, jeżeli nie jest jeszcze
podświetlone na niebiesko.
•
•
Wpisz 25 i naciśnij klawisz ENTER na klawiaturze. Zwróć uwagę, że pole Długość
zostało zaktualizowane, a pole Kąt stało się aktywne.
Poruszaj kursorem wokół obszaru okna i zauważ, że długość linii została
zablokowana na wartości 25 mm.
Przesuń kursor w dół, tak aby linia była prawie pionowa.
•
Gdy wyświetli się symbol relacji pionowości
•
, kliknij, aby zakończyć drugą linię.
20
Jeżeli znasz żądaną długość i kąt linii, ta metoda rysowania jest znacznie szybsza i
dokładniejsza niż rysowanie za pomocą myszy.
Gdy wprowadzasz wartości w polach paska wstęgowego, nie musisz wprowadzać
jednostki, jak na przykład mm lub stopnie.
Krok 8.
Narysuj trzecią linię
Dla trzeciej linii:
•
•
W polu Długość wpisz 53 i naciśnij ENTER.
W polu Kąt wpisz 0 i naciśnij ENTER.
Zwróć uwagę, że wyświetlone zostały symbole relacji zastosowanych dla linii. Solid Edge
wyświetla wszystkie relacje, dzięki czemu można łatwo przewidzieć efekt zmian
projektowych:
•
•
Symbole poziomości i pionowości wskazują, że linie pozostaną poziome lub
pionowe podczas edycji profilu.
Symbole relacji połączenia na końcach linii wskazują, że linie są połączone
końcami.
21
Krok 9.
Narysuj czwartą linię
Dla czwartej linii:
•
•
Krok 10.
Narysuj piątą linię
Dla piątej linii:
•
•
22
Krok 11.
Narysuj ostatnią linię
Aby narysować ostatnią linię, przesuń kursor na koniec pierwszej linii, jak pokazano na
ilustracji, a gdy wyświetli się symbol relacji końca odcinka, kliknij, aby umieścić linię. Profil
ma teraz kształt zamknięty, co jest wymagane w przypadku tego elementu.
Krok 12.
Zwymiaruj profil
W kolejnych kilku krokach dodasz wymiary do profilu.
Na pasku poleceń rysowania kliknij przycisk SmartDimension.
Polecenie SmartDimension umożliwia wymiarowanie linii, łuków i okręgów za pomocą dwóch
kliknięć. Pierwszym kliknięciem wskazujesz element, a drugim umieszczasz wymiar. Możesz
również sterować formatem wymiaru, zmieniając położenie kursora.
23
Krok 13.
W oknie profilu, ustaw kursor na lewej pionowej linii, jak pokazano na ilustracji,
a następnie kliknij lewym przyciskiem myszy. Przesuń kursor w lewo i zauważ, że
pomocnicze linie wymiarowe, strzałki, linie odniesienia i pole tekstu wymiaru przemieszczają
się dynamicznie w ślad za ruchem kursora.
Krok 14.
Ustaw wymiar, jak pokazano na ilustracji i kliknij, aby go umieścić.
Krok 15.
Użyj polecenia SmartDimension, aby zwymiarować prawą pionową linię.
Ustaw kursor na linii, jak pokazano na ilustracji, a następnie kliknij, aby zaznaczyć linię.
24
Krok 16.
Umieść kursor nad profilem i zwróć uwagę, że w zależności od położenia
kursora zmienia się format wymiaru. Kliknij, aby umieścić wymiar.
Krok 17.
Dodaj wymiary między elementami
Ponieważ modelowanym elementem jest wyciągnięcie obrotowe, to należy dodać wymiary,
które opisują profil promieniowo.
Na pasku poleceń rysowania, wybierz przycisk polecenia Średnica połówkowa z
paska rozwijanego. Za pomocą tego polecenia możesz umieścić wymiar promieniowy
pomiędzy elementami lub punktami charakterystycznymi.
25
Krok 18.
Użyjesz polecenia Średnica połówkowa do umieszczenia grupy wymiarów o
wspólnej bazie wymiarowej.
Ustaw kursor na lewej pionowej linii reprezentującej oś obrotu, jak pokazano na ilustracji. Nie
musisz wskazywać końca linii. Gdy linia zostanie wyróżniona, kliknij lewym przyciskiem
myszy, aby zdefiniować początkowy element wymiarowania.
Krok 19.
Ustaw kursor w pobliżu prawego końca górnej poziomej linii, jak pokazano na
ilustracji, i kliknij. Tym razem również nie musisz wskazywać końca linii. Wystarczy, że
umieścisz kursor w pobliżu prawego końca linii, a Solid Edge będzie wiedział, że chcesz
wskazać koniec linii najbliższy w stosunku do położeniu kursora.
26
Krok 20.
Ustaw kursor powyżej profilu, jak pokazano na ilustracji, i kliknij, aby umieścić
wymiar. Podczas umieszczania wymiaru możesz edytować jego wartość. Zwróć uwagę, że
na pasku wstęgowym wymiarowania aktywne jest pole Wartość dla umieszczonego wymiaru.
Jeżeli wartość wymiaru nie wynosi dokładnie 50 mm, wpisz 50 i naciśnij klawisz ENTER.
Krok 21.
Polecenie Średnica połówkowa jest nadal aktywne. Ustaw kursor w pobliżu
prawego końca pochyłej linii, jak pokazano na ilustracji, i kliknij.
Krok 22.
Ustaw kursor powyżej profilu, tak aby nowy wymiar znajdował się ponad
poprzednim wymiarem, i kliknij.
Jeżeli wartość wymiaru nie wynosi dokładnie 66 mm, wpisz 66 i naciśnij klawisz ENTER.
27
Krok 23.
Ustaw kursor w pobliżu prawego końca dolnej poziomej linii, jak pokazano na
ilustracji, i kliknij.
Krok 24.
Ustaw kursor powyżej wymiaru 66 mm, i kliknij, aby umieścić ostatni wymiar.
Jeżeli wartość wymiaru nie wynosi dokładnie 106 mm, wpisz 106 na pasku wstęgowym
wymiarowania i naciśnij klawisz ENTER.
Krok 25.
Przypisz nazwę zmiennej do ostatniego wymiaru
Wymiarom w Solid Edge można przypisywać niepowtarzalne nazwy. Przypisanie
niepowtarzalnych nazw wymiarów ułatwia późniejszą edycję projektu. Ponadto ułatwia to
definiowanie formuł i równań, które pomagają sterować projektem.
Na pasku poleceń rysowania kliknij przycisk Narzędzie zaznaczania. Narzędzie
zaznaczania umożliwia dokonywanie edycji elementów, które zostały już utworzone. Użyjesz
tego narzędzia do zmodyfikowania wymiaru.
28
Ustaw kursor na wymiarze 106 mm, a następnie kliknij prawym przyciskiem myszy, aby
wyświetlić menu podręczne. Z menu podręcznego wybierz polecenie Edytuj formułę, aby
wyświetlić pasek wstęgowy edycji formuły.
Na pasku wstęgowym edycji formuły wpisz w polu Nazwa oznaczenie ŚZ, a następnie
naciśnij klawisz ENTER.
Naciśnij ponownie klawisz ENTER, aby zastosować nową nazwę wymiaru.
Nowa nazwa będzie w przyszłości przypominać, że wymiar ten steruje średnicą zewnętrzną
części. Wymiar ten będziesz edytował później, podczas pracy z pozostałą częścią zespołu.
Krok 26.
Zdefiniuj oś obrotu
Ostatnią czynnością, jaką musisz tu wykonać, jest zdefiniowanie osi, wokół której będzie
obracany profil. Możesz wykorzystać krawędź profilu lub płaszczyznę odniesienia.
Na pasku narzędzi Operacje i relacje kliknij przycisk polecenia Oś obrotu.
Ustaw kursor na lewej pionowej linii, wyróżnionej na ilustracji, i kliknij, aby ją zaznaczyć.
Zwróć uwagę, że styl linii zmienił się na styl linii przerywanej, co wskazuje, że linia ta jest
osią obrotu.
Krok 27.
Powiąż profil z środkiem układu współrzędnych
Wszystkie relacje i wymiary definiujące rozmiar i kształt profilu są już gotowe, ale można
nadal swobodnie przemieszczać profil po płaszczyźnie odniesienia. Nie stanowi to problemu,
ale ponieważ część ta jest symetryczna, to sensowne jest umieszczenie profilu, tak aby
można było później w jak największym stopniu wykorzystać jego symetrię.
29
W kolejnych kilku krokach użyjesz relacji geometrycznych do przeniesienia profilu na środek
płaszczyzn odniesienia. Zwróć uwagę na dwie przecinające się linie (A). Jak zostało to już
wcześniej omówione, linie te są w rzeczywistości krawędziami dwóch pozostałych
domyślnych płaszczyzn odniesienia. Użyjesz relacji połączenia do przeniesienia profilu w taki
sposób, aby dolne lewe naroże profilu (B) było precyzyjnie połączone z środkiem początku
układu współrzędnych płaszczyzn odniesienia (A).
Na pasku narzędzi Operacje i relacje kliknij przycisk Połącz.
Polecenie Połącz tworzy relację między dwoma elementami w celu zapewnienia, że
elementy pozostaną połączone podczas wprowadzania zmian w modelu.
Ustaw kursor przy końcu linii wyróżnionej na ilustracji, a następnie kliknij myszką, gdy pojawi
się symbol relacji końca odcinka
.
30
Krok 28.
Przesuń kursor do punktu przecięcia dwóch płaszczyzn odniesienia. Nie ma
znaczenia, która z krawędzi płaszczyzn odniesienia zostanie wyróżniona, ale zwróć uwagę
na symbol relacji środka odcinka
pokazany na ilustracji. Gdy zostanie on wyświetlony kliknij.
W ten sposób profil został przeniesiony dokładnie w środek układu współrzędnych
płaszczyzn odniesienia, jak pokazano na ilustracji.
Krok 29.
Zakończ profil
Profil jest już gotowy, kliknij więc przycisk Zakończ na pasku wstęgowym.
31
Krok 30.
Zdefiniuj rozciągnięcie dla wyciągnięcia obrotowego
Kliknięcie przycisku Zakończ powoduje zamknięcie okna profilu i powrót do środowiska
części.
Pasek wstęgowy SmartStep wyciągnięcia obrotowego wskazuje, że kolejnym krokiem
jest określenie rozciągnięcia elementu.
Poruszaj kursorem w oknie i zwróć uwagę, że możesz dynamicznie definiować rozciągnięcie.
W przypadku tego elementu chcesz, aby kąt obrotu wynosił 360 stopni, więc kliknij
przycisk Obróć o 360, dostępny na pasku wstęgowym.
Na pasku wstęgowym SmartStep kliknij przycisk Zakończ.
32
Krok 31.
Określ materiał
Z menu Narzędzia wybierz polecenie Tablica materiałów.
W oknie dialogowym Tablica materiałów wybierz Stal z listy rozwijanej Materiał i kliknij
przycisk Zastosuj do modelu.
Krok 32.
Zapisz część
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Zapisz, aby zapisać efekty dotychczasowej
pracy.
Gdy po raz pierwszy zapisujesz nowy dokument w Solid Edge, wyświetlane jest okno
dialogowe Właściwości. Umożliwia ono dodawanie wszelkich właściwości niestandardowych
dla list części, zestawień materiałowych, lub zintegrowanych funkcji zarządzania
dokumentami w Solid Edge. Utworzysz później rysunek zespołu zawierający listę części,
dlatego też powinieneś dodać teraz stosowne właściwości.
33
•
•
•
•
Na karcie Podsumowanie, w polu Tytuł wpisz dużymi literami: PODPORA, WAŁEK, a
następnie naciśnij klawisz TAB.
Na karcie Podsumowanie, w polu Autor wpisz dużymi literami swoje nazwisko, a
następnie naciśnij klawisz TAB. Przykładowo, jeżeli masz na nazwisko Kowalski,
wpisz KOWALSKI i naciśnij klawisz TAB.
Na karcie Projekt, w polu Numer dokumentu wpisz SS101, a następnie naciśnij
klawisz TAB.
W oknie dialogowym Właściwości kliknij przycisk OK.
Po wpisaniu wartości w polu okna dialogowego należy nacisnąć klawisz TAB. Jeżeli
naciśniesz klawisz ENTER, to okno zostanie zamknięte.
Po kliknięciu OK, okno dialogowe Właściwości zostanie zamknięte i wyświetli się okno
dialogowe Zapisz jako. W oknie dialogowym Zapisz jako, wykonaj następujące czynności:
•
•
W polu Zapisz w, ustaw lokalizację zapisu na folder Solid
V19\Training\Evaluation.
W polu Nazwa pliku wpisz Podpora1.par, a następnie kliknij przycisk Zapisz.
Edge
Domyślną lokalizacją folderu EVALUATION jest:
C:\PROGRAM FILES\Solid Edge V19\TRAINING\EVALUATION. Może się jednak zdarzyć,
że administrator systemu wybrał inną lokalizację.
Dzięki Solid Edge Insight, zapisywanie nowych dokumentów odbywa się
tak samo, niezależnie od tego, czy są zarządzane, czy też nie. W przypadku zarządzanych
dokumentów, wystarczy określić lokalizację będącą zarządzanym folderem na serwerze.
Dokument zostanie skopiowany na serwer oraz oznaczony jako Wycofany, po czym można
kontynuować pracę. Właściwości dokumentu (Tytuł, Autor, Numer dokumentu i Materiał),
które przed chwilą zdefiniowałeś, są nazywane metadanymi i mogą być współdzielone z
innymi użytkownikami w ramach zarządzanej przestrzeni roboczej.
Krok 33.
Usuń cieniowanie części
W kolejnych kilku krokach będziesz tworzył elementy wewnętrzne części, i będzie to
łatwiejsze, jeżeli część będzie wyświetlana w sposób konturowy z krawędziami widocznymi i
niewidocznymi.
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Krawędzie widoczne i niewidoczne, aby
wyświetlić część w widoku konturowym.
34
Krok 34.
Tworzenie otworu
Utworzysz teraz prosty otwór po środku części.
Na pasku poleceń modelowania kliknij przycisk Otwór z paska rozwijanego.
Krok 35.
Utwórz nową płaszczyznę odniesienia
Zwróć uwagę, że na pasku wstęgowym otworu aktywny jest Krok: płaszczyzna. Pierwszy
krok tworzenia otworu polega na zdefiniowaniu płaszczyzny, na której będzie rysowany profil
otworu. W przypadku tego elementu, zdefiniujesz płaszczyznę odniesienia korzystając z
górnego lica części.
Na pasku wstęgowym SmartStep domyślnie ustawiona jest opcja Współpłaszczyzna.
Korzystając z tej metody definiowania płaszczyzny profilu możesz utworzyć płaszczyznę
przyległą do dowolnego lica części.
35
W głównym oknie programu, ustaw kursor na górnym licu części, zatrzymaj go na
chwilę i zwróć uwagę, że kształtu kursora uległ zmianie.
Zwróć także uwagę, że lico zostało wyróżnione i wyświetlana jest nowa płaszczyzna
odniesienia przyległa do tego lica. Kliknij prawym przyciskiem myszy - zostanie wyświetlone
narzędzie QuickPick.
Przesuwając kursor nad poszczególnymi pozycjami okna QuickPick, zwróć uwagę, jak
wyróżniane są poszczególne lica modelu. QuickPick pozwala za pierwszym razem
zaznaczyć dokładnie żądane lico, eliminując możliwość pomyłki.
Za pomocą narzędzia QuickPick wyróżnij lico pokazane na ilustracji. Gdy lico wraz z
płaszczyzną odniesienia zostaną wyróżnione, tak jak pokazano na ilustracji, kliknij lewym
przyciskiem myszy w oknie QuickPick, aby je zaznaczyć.
36
Krok 36.
Zapoznaj się z oknem dialogowym opcji otworu
Widok przełączył się na nową płaszczyznę profilu, a także wyświetlone zostały dwa paski
narzędzi: Rysowanie oraz Operacje i relacje, które zawierają polecenia umożliwiające
narysowanie profilu otworu.
Zwróć uwagę, że polecenie Zarys otworu jest domyślnie aktywne, oraz że do kursora jest już
dołączony zarys otworu. Dla otworu, który tworzysz, musisz podać inną średnicę.
W pasku wstęgowym otworu kliknij przycisk Opcje otworu.
Poświęć chwilę na zapoznanie się z oknem dialogowym Opcje otworu. W obszarze
Ustawienia, zwróć uwagę, że oprócz otworu prostego, który właśnie tworzysz, możesz za
pomocą polecenia Otwór konstruować również bardziej złożone typy otworów.
Zwróć także uwagę, że po prawej stronie okna dialogowego znajduje się okno podglądu,
które pokazuje parametry różnych typów otworów. Z listy Typ wybierz kolejno wymienione
poniżej rodzaje otworów i zaobserwuj, jak zmienia się podgląd:
•
•
•
•
Gwintowany
Zbieżny
Pogłębienie walcowe
Pogłębienie stożkowe
Krok 37.
Ustaw typ otworu z powrotem na Prosty.
37
Jak widzisz, polecenie tworzenia otworów jest bardzo wydajnym narzędziem. Możesz za
jego pomocą łatwo tworzyć otwory o skomplikowanej geometrii.
W oknie dialogowym Opcje otworu ustaw następujące opcje:
•
•
W polu Średnica, wpisz 13, a następnie naciśnij klawisz TAB.
Upewnij się, że rozciągnięcie jest ustawione na Rozciągnięcie skończone.
Opcje rozciągnięcia znajdują się z prawej strony okna dialogowego opcji
otworu.
•
•
W polu Głębokość otworu, wpisz 16, a następnie naciśnij klawisz TAB.
Krok 38.
W oknie dialogowym opcji otworu kliknij OK.
Ustaw kursor po środku części, jak pokazano na ilustracji, ale jeszcze nie klikaj. Zwróć
uwagę, że wyróżniana jest pozioma lub pionowa płaszczyzna odniesienia, oraz że
wyświetlany jest symbol relacji środka odcinka
. Nie ma znaczenia, która płaszczyzna
odniesienia jest wyróżniona - kliknij po prostu myszką, aby umieścić okrąg po środku części.
Krok 39.
Profil jest teraz gotowy.
Widok został przełączony i pojawił się pasek poleceń modelowania. Pasek wstęgowym
otworu wskazuje, że następnym krokiem w definiowaniu otworu jest określenie rozciągnięcia
otworu.
38
Krok 40.
Ustaw kursor, tak aby otwór był zorientowany jak na ilustracji, i kliknij.
Zwróć uwagę, że Solid Edge ponownie wykonał część pracy za Ciebie. Automatycznie został
dodany wymiar opisujący rozciągnięcie otworu.
Krok 41.
Zaokrąglenie zostało utworzone.
Krok 42.
Zapisz dokument
pracy.
Krok 43.
Nadaj części cienkościenność
Wykorzystasz teraz polecenie Bryła cienkościenna do wydrążenia wnętrza części, jak
pokazano na ilustracji.
39
Na pasku poleceń modelowania kliknij przycisk Cienkościenność z paska
rozwijanego.
W tym przypadku, zdefiniujesz najpierw grubość ścianek, a następnie zaznaczysz lica
otwarte.
Na pasku wstęgowym SmartStep wpisz w polu Grubość ogólna wartość 5, a następnie
naciśnij klawisz ENTER.
Na pasku wstęgowym SmartStep wybierz z listy rozwijanej opcję Pojedynczy.
Krok 44.
Zaznacz lica otwarte
Polecenie Bryła cienkościenna oferuje możliwość usunięcia niektórych lic części, odsłaniając
w ten sposób wydrążony obszar. Usuniesz materiał z dołu części.
Ustaw kursor w pobliżu dolnej krawędzi, jak pokazano na ilustracji, a gdy dolne lico zostanie
wyróżnione - kliknij.
40
Krok 45.
Ustaw teraz kursor na dnie umieszczonego wcześniej otworu.
Gdy pojawi się zgłoszenie gotowości narzędzia QuickPick, kliknij prawym przyciskiem
myszy, aby wyświetlić listę QuickPick. Zaznacz dno otworu. Polecenie pozostawi to lico
otwarte podczas nadawania cienkościenności.
Krok 46.
Podałeś wszystkie informacje potrzebne do nadania cienkościenności.
Na pasku wstęgowym SmartStep kliknij przycisk ze znakiem akceptacji.
Na pasku wstęgowym SmartStep kliknij przycisk Podgląd.
Kliknij przycisk Zakończ, aby zakończyć tworzenie bryły cienkościennej.
41
Krok 47.
Przyjrzyj się dokładnie bryle cienkościennej
Jeżeli przyjrzysz się dokładnie bryle cienkościennej, będziesz mógł zauważyć pewną rzecz.
Obrócenie widoku może to ułatwić.
Naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, a następnie naciśnij klawisz F. Widok został obrócony
na widok z przodu. Zwróć uwagę, że nadanie bryle cienkościenności spowodowało dodanie
materiału wokół otworu w formie występu, oraz że otwór przechodzi na wylot przez ten
występ.
Krok 48.
Powróć do widoku aksonometrycznego dwuwymiarowego
Naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, a następnie naciśnij klawisz J, aby zmienić widok na
aksonometryczny dwuwymiarowy.
42
Krok 49.
Zaokrąglij krawędź
W kolejnych kilku krokach zaokrąglisz krawędź części, jak pokazano na ilustracji. Najpierw
jednak obrócisz model, aby krawędź była lepiej widoczna.
Na głównym pasku narzędzi wybierz przycisk polecenia Obróć z paska rozwijanego.
43
Zwróć uwagę, że wyświetlone zostały trzy osie. Umożliwiają one określenie, wokół której osi
chcesz obrócić widok. Możesz zaznaczyć oś i obrócić widok dynamicznie, lub też możesz
wpisać wartość kąta obrotu na pasku wstęgowym.
Ustaw kursor na osi pokazanej na ilustracji i kliknij, aby ją zaznaczyć.
Krok 50.
Na pasku wstęgowym wpisz wartość -90, a następnie naciśnij klawisz ENTER.
Widok obróci się w sposób pokazany na ilustracji. Kliknij przycisk Zamknij na pasku
wstęgowym, aby zakończyć polecenie Obróć.
Krok 51.
Krawędź, którą masz zaokrąglić jest teraz widoczna.
Na pasku poleceń modelowania kliknij przycisk Zaokrąglenie z paska rozwijanego.
Za pomocą narzędzia QuickPick zaznacz krawędź kołową, jak pokazano na ilustracji.
44
Na pasku wstęgowym SmartStep zaokrąglenia, w polu Promień, wpisz 4 a następnie
naciśnij klawisz ENTER lub kliknij przycisk ze znakiem akceptacji.
Krok 52.
Podałeś wszystkie informacje potrzebne do utworzenia zaokrąglenia.
Na pasku wstęgowym SmartStep kliknij przycisk Podgląd.
Zaokrąglenie zostało utworzone. Na pasku wstęgowym SmartStep kliknij
przycisk Zakończ.
Krok 53.
Zastosuj cieniowanie do części
Część jest już gotowa, ale zanim umieścisz ją w zespole, zastosujesz cieniowanie do części i
powrócisz do widoku aksonometrycznego dwuwymiarowego.
45
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Cieniowanie.
Krok 54.
Naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL, a następnie naciśnij klawisz J, aby
powrócić do widoku aksonometrycznego dwuwymiarowego.
Krok 55.
Zapisz i zamknij dokument
pracy.
Z menu Plik wybierz polecenie Zamknij, aby zamknąć dokument Podpora1.par.
Część wymaga jeszcze zestawu otworów montażowych, ale utworzysz je później, po
umieszczeniu części w zespole.
Gdy zamykasz zarządzany dokument, można go automatycznie
wprowadzić na serwer i opublikować. Opublikowanie oznacza, że dokument staje się
dostępny dla innych użytkowników, oraz że jego historia wersji jest zachowywana.
46
Rozdział :
4
Zbuduj zespół
Teraz, gdy skonstruowałeś już model części reprezentujący podporę, umieścisz go w
zespole. Po dodaniu otworów montażowych przy wykorzystaniu jednej z innych części w
zespole, umieścisz śrubę mocującą, a następnie powielisz tą śrubę, aby dokończyć
tworzenie zespołu. Następnie utworzysz rozstrzelony widok zespołu, który użyjesz na
rysunku.
Krok 1.
Otwórz zespół
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Otwórz.
W oknie dialogowym Otwórz plik wykonaj następujące czynności:
•
Ustaw folder wyszukiwania na Solid Edge Evaluation. Domyślną lokalizacją folderu
Solid Edge Evaluation jest:
C:\PROGRAM FILES\Solid Edge V19\TRAINING\EVALUATION
•
•
•
Ustaw opcję Pliki typu na Dokumenty zespołów (*.asm)
Wybierz plik Opener.asm z folderu Solid Edge\Evaluation, ale nie klikaj jeszcze
przycisku Otwórz.
Upewnij się, że opcja Ignoruj ustawienia aktywacji części jest włączona, zaznacz
opcję Uaktywnij wszystkie, a następnie kliknij przycisk Otwórz.
47
Podczas grupowej pracy nad projektem, istotne jest, by otwierając zespół,
wyszukać właściwą i najaktualniejszą jego wersję. Technologia Insight zapewnia, że
dostępne są tylko najnowsze wersje. Metadane są indeksowane przez Insight, co ułatwia
szybkie wyszukiwanie potrzebnych dokumentów i redukuje koszt i czas opracowywania
projektu.
W kolejnych kilku krokach umieścisz część PODPORA1.PAR w docelowym zespole.
Podpora zostanie użyta do podparcia i wyosiowania pionowego wałka, który wystaje z
dużego otworu w części blaszanej.
Krok 2.
Dostosuj sposób wyświetlania
W Solid Edge, aby wstawić część do zespołu, zaznaczasz ją na karcie Biblioteka części w
narzędziu EdgeBar i przeciągasz do zespołu. W kolejnych kilku krokach wyświetlisz
narzędzie EdgeBar, dostosujesz okno zespołu i zastosujesz cieniowanie.
Jeżeli narzędzie EdgeBar nie jest wyświetlone, włącz opcję EdgeBar w menu Narzędzia.
•
•
•
Z menu Narzędzia wybierz polecenie Menedżer kolorów.
Upewnij się, że w oknie dialogowym Rozmieść okna wybrana jest opcja Sąsiadująco,
a następnie kliknij OK.
Na ekranie wyświetlane są tylko krawędzie części w zespole. Możesz włączyć
cieniowanie lic części, aby uzyskać lepszy obraz sytuacji.
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Cieniowanie z widocznymi
krawędziami, aby włączyć cieniowanie dla okna zespołu.
Twoje okno i EdgeBar powinny teraz wyglądać podobnie, jak na ilustracji.
48
Krok 3.
Ustaw folder na karcie Biblioteka części
W narzędziu EdgeBar (panel z lewej strony okna Solid Edge przedstawionego na
powyższej ilustracji), kliknij kartę Biblioteka części.
Na karcie Biblioteka części, wyszukaj folder Solid Edge\Evaluation. Domyślną lokalizacją
folderu Solid Edge Evaluation jest:
C:\PROGRAM FILES\Solid Edge V19\TRAINING\EVALUATION
Możesz łatwo uzyskać dostęp do zarządzanych dokumentów, które
chcesz umieścić w zespole. Ponieważ narzędzie Insight jest zintegrowane z narzędziem
49
EdgeBar, wystarczy po prostu wybrać folder zarządzany, zamiast niezarządzanego. Dostęp
do zarządzanych dokumentów w typowym systemie PDM wymaga dodatkowych,
uciążliwych kroków. Dzięki technologii Solid Edge Insight, procedura postępowania jest taka
sama dla dokumentów zarządzanych i niezarządzanych.
Krok 4.
Umieść część Podpora1
W obszarze listy plików karty Biblioteka części wybierz plik PODPORA1.par, przytrzymaj
wciśnięty lewy przycisk myszy i przeciągnij plik do okna zespołu, a następnie zwolnij przycisk
myszy.
Zwróć uwagę, że nad głównym oknem programu wyświetlony został pasek wstęgowy
SmartStep umieszczania części.
Położenie części w zespołach określa się poprzez zdefiniowanie relacji. Podobnie, jak w
przypadku tworzenia elementów części, pasek wstęgowy SmartStep prowadzi Cię poprzez
proces umieszczania części i ułatwia dostęp do opcji umieszczania części oraz zmianę tych
opcji.
Dolne lico umieszczanej części powinno przylegać do dużej części blaszanej, a cała część
powinna być wyrównana osiowo z dużym otworem w części blaszanej. Użyjesz opcji FlashFit
do utworzenia tych relacji.
50
Krok 5.
Zapoznaj się z paskiem wstęgowym SmartStep
Poświęć chwilę na zapoznanie się z paskiem wstęgowym SmartStep. Przesuwając kursor od
lewej strony do prawej, zatrzymuj kursor przez chwilę nad poszczególnymi przyciskami i
przeczytaj objaśnienia przycisków. Do zastosowania pierwszej relacji użyjesz domyślnych
opcji, więc zadanie to będzie bardzo łatwe:
Lista Typy relacji umożliwia wybranie relacji, którą chcesz zastosować do
zdefiniowania położenia części w zespole. Jeżeli opcja FlashFit nie jest jeszcze ustawiona,
wybierz ją z tej listy. Opcja FlashFit zmniejsza liczbę kroków wymaganych do określenia
położenia części przy pomocy relacji przylegania, wyrównania płaszczyzn i współosiowości,
w stosunku do innych procedur postępowania. Ponieważ przy pomocy tych relacji można
określać położenie wielu rodzajów części, opcję FlashFit można stosować w większości
przypadków.
Krok 6.
Zdefiniuj relację przylegania
Ustaw kursor na części Podpora1, jak pokazano na ilustracji. Zwróć uwagę, że górne lico
kołnierza podpory zostało wyróżnione. Zwróć też uwagę, że wyświetlona została nazwa pliku
części oraz typ powierzchni, aby ułatwić wybór odpowiedniego lica. Ponieważ chcesz
zastosować relację przylegania do dolnego lica, zatrzymaj kursor na chwilę, aż pojawi się
zgłoszenie gotowości narzędzia QuickPick, a następnie kliknij prawym przyciskiem myszy,
aby wyświetlić listę QuickPick.
51
Przesuwaj kursorem po liście QuickPick, aż zostanie wyróżnione dolne lico pokazane na
ilustracji, a następnie kliknij lewym przyciskiem myszy, aby je zaznaczyć.
Krok 7.
Zaznacz lico przylegające na części blaszanej
Ustaw kursor na górnym licu części blaszanej i kliknij, aby je zaznaczyć, używając narzędzia
QuickPick w razie potrzeby, zgodnie z tym co pokazano na ilustracji. Podpora została
umieszczona w taki sposób, że jej dolne lico leży na jednej płaszczyźnie z górnym licem
części blaszanej.
52
W zależności od położenia kursora podczas zaznaczania lica w poprzednim kroku, podpora
może zostać przeniesiona w inne położenie niż pokazane na ilustracji. Nie ma to znaczenia,
o ile część leży na tej samej płaszczyźnie co górne lico części blaszanej.
Krok 8.
Powiększ widok
Zanim zastosujesz następną relację, powiększysz widok podpory, aby ułatwić dodawanie
następnej relacji.
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Powiększ obszar.
Kliknij powyżej i z lewej strony części blaszanej, a następnie jeszcze raz poniżej i z prawej
strony podpory, jak pokazano na ilustracji. Zdefiniujesz w ten sposób prostokąt, który stanie
się obszarem widoku.
53
Kliknij prawym przyciskiem myszy, aby zakończyć polecenie Powiększ obszar.
Krok 9.
Wyrównaj osiowo część Podpora1
Relacja współosiowości ustala położenie części w zespole przez wyrównanie dwóch lic
walcowych.
W oknie zespołu ustaw kursor na licu walcowym pokazanym na ilustracji, a następnie kliknij,
aby je zaznaczyć. Dlaczego właśnie to lico? Można zaznaczyć również każde inne lico
walcowe współosiowe z tym licem. Ale to lico jest największe, więc najłatwiej jest je
zaznaczyć.
54
Krok 10.
Zaznacz lico do wyrównania w części blaszanej
Zaznacz lico walcowe pokazane na ilustracji.
Krok 11.
Przyjrzyj się relacjom ustalającym położenie części.
Zwróć uwagę, że podpora jest teraz prawidłowo wyrównana z zespołem. Zwróć też uwagę,
że pasek wstęgowym umieszczania części jest nadal wyświetlany, oraz że na Relacja 3 jest
przygotowana do zdefiniowania na Liście relacji. Oznacza to, że położenie części nie zostało
jeszcze w pełni ustalone. W kolejnych kilku krokach dowiesz się więcej na ten temat i
dokończysz modelowanie części.
55
W narzędziu EdgeBar kliknij kartę PathFinder zespołu.
Na karcie PathFinder zespołu, odszukaj wpis Podpora1.par. Zwróć uwagę, że symbol
wyświetlany przy tej części jest inny niż przy pozostałych. Jest mniejszy od innych symboli,
co oznacza, że położenie części nie zostało w pełni ustalone. Zwróć także uwagę, że do
oznaczania podzespołów, płaszczyzn odniesienia zespołu, itd., używane są różne symbole.
•
Część może się obracać
Podpora może nadal swobodnie się obracać wokół swojej osi. Wprawdzie nie ma
wymagania, aby w pełni ustalać położenie części, w większości przypadków lepiej jest to
jednak zrobić.
Krok 12.
Zaznacz część Podpora1 na karcie PathFinder zespołu
Na pasku poleceń zespołu kliknij przycisk Narzędzie zaznaczania.
Na karcie PathFinder zespołu kliknij wpis Podpora1.par. Zwróć uwagę, że po zaznaczeniu
części, z prawej strony paska stanu wyświetla się komunikat informujący, że część
Podpora1.par:1 nie jest w pełni utwierdzona. Zwróć także uwagę, że w dolnej części okna
PathFinder zespołu wyświetlane są zastosowane relacje wraz z podaniem części w zespole,
która została wykorzystana do określenia położenia podpory. Wszystkie te informacje będą
pomocne, gdy będziesz chciał w przyszłości wprowadzić zmiany w projekcie.
56
Dokończ modelowanie podpory
•
Do tej pory, pracowałeś odrębnie w środowisku części i w środowisku zespołu. W
rzeczywistości, części są projektowane na ogół w kontekście zespołu. Dlatego też, w
kolejnych kilku krokach dokończysz modelowanie podpory pracując w kontekście
zespołu. Wykorzystasz otwory montażowe w części blaszanej, aby szybko dodać
brakujące otwory w podporze.
Krok 13.
Zapisz zespół
pracy.
Krok 14.
Wyświetl tylko część blaszaną i podporę
Aby ułatwić sobie edycję podpory, ukryjesz wszystko oprócz części blaszanej i podpory.
57
W górnej części okna PathFinder zespołu zaznacz część TopFrame.psm, naciśnij i
przytrzymaj klawisz CTRL, a następnie zaznacz część Podpora1. Ustaw kursor na wpisie
Podpora1 i kliknij prawym przyciskiem myszy, aby wyświetlić menu podręczne. W menu
podręcznym kliknij lewym przyciskiem myszy polecenie Pokaż tylko.
Krok 15.
Dokonaj edycji podpory
Umieść kursor na wpisie Podpora1.par w górnej części okna PathFinder zespołu, a
następnie kliknij prawym przyciskiem myszy, aby wyświetlić menu podręczne. Z menu
podręcznego wybierz polecenie Edytuj klikając lewym przyciskiem myszy.
58
Zwróć uwagę, że karta PathFinder zespołu przestała być wyświetlana. Zamiast niej
wyświetlona została karta PathFinder operacji dla części Podpora1. Zwróć również uwagę,
że pasek nazwy pliku został uaktualniony i wskazuje, że pracujesz teraz z częścią
Podpora1.par w kontekście zespołu.
Technologia Insight zapewnia, że gdybyś edytował dokument zarządzany,
to zostałby on wycofany z zarządzanej przestrzeni roboczej.
Krok 16.
Usuń cieniowanie
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Krawędzie widoczne i niewidoczne, aby
wyświetlić zawartość okna w widoku konturowym.
Krok 17.
Dodaj otwory
Otwory w części blaszanej zostały utworzone poprzez dodanie jednego otworu przy pomocy
polecenia Otwór, który został następnie powielony przy użyciu wzoru. Aby zilustrować
działanie innych poleceń Solid Edge, utworzysz wszystkie cztery otwory w jednej operacji
używając polecenia Wycięcie.
Na pasku poleceń modelowania kliknij przycisk Wycięcie.
59
Ustaw kursor na licu pokazanym na ilustracji i zwróć uwagę, że wyświetlana jest nowa
płaszczyzna odniesienia przyległa do tego lica.
Gdy lico wraz z płaszczyzną odniesienia zostaną wyróżnione, użyj narzędzia QuickPick, aby
je zaznaczyć.
Krok 18.
Skopiuj otwory z części blaszanej
W programie Solid Edge możesz użyć polecenia Wykorzystaj, aby skopiować krawędzie z
jednej części do innej w celu utworzenia profili.
Na pasku poleceń rysowania kliknij przycisk Wykorzystaj.
Powinno wyświetlić się okno dialogowe opcji wykorzystania. Jeżeli tak się nie stanie, kliknij
na pasku wstęgowym przycisk Opcje, aby wyświetlić to okno.
60
•
•
•
W oknie dialogowym opcji wykorzystania, upewnij się, że opcja Zezwól na
lokalizowanie części i szkiców zespołów zewnętrznych jest włączona, oraz że
opcja Zachowaj powiązanie przy wykorzystywaniu geometrii innych części w
zespole jest wyłączona, a następnie kliknij OK.
Upewnij się, że na pasku wstęgowym wykorzystania opcja Wybierz ustawiona jest na
Kontur pojedynczy.
Zaznacz cztery okręgi pokazane na ilustracji. Może się okazać, że do ich
zaznaczenia będziesz potrzebował narzędzia QuickPick. Zwróć uwagę, że po
zaznaczeniu okręgów, ich kolor zmieni się na kolor profili.
Krok 19.
Zwymiaruj okręgi
Mógłbyś poświęcić następne kilka minut na zastosowanie relacji i zwymiarowanie tych
czterech okręgów, ale Solid Edge oferuje narzędzie, które umożliwia znaczne skrócenie tego
procesu.
61
W menu Narzędzia wskaż pozycję Wymiary, a następnie kliknij polecenie Asystent relacji.
Na pasku wstęgowym Asystenta relacji kliknij przycisk Opcje.
W oknie dialogowym opcji asystenta relacji, na karcie Geometria, ustaw następujące opcje:
Na karcie Wymiar, ustaw opcje pokazane na poniższej ilustracji i kliknij OK.
Krok 20.
Ustaw kursor u góry i z lewej strony profili okręgów, naciśnij i przytrzymaj lewy
przycisk myszy i przeciągnij kursor w położenie zbliżone do pokazanego na ilustracji, a
następnie zwolnij przycisk myszy. Cztery okręgi powinny zostać wyróżnione.
62
Krok 21.
wymiary.
Zaznaczone okręgi są jedynymi elementami, do których chcesz zastosować
Na pasku wstęgowym Asystenta relacji kliknij przycisk ze znakiem akceptacji.
Krok 22.
Zdefiniuj początkowy element wymiarowania poziomego
Przeczytaj informację wyświetlaną na pasku stanu znajdującym się bezpośrednio nad
obszarem roboczym. Asystent relacji prosi o zdefiniowanie punktu początkowego dla
wymiarów poziomych. Ponieważ część została utworzona symetrycznie względem
płaszczyzn odniesienia, możesz teraz wykorzystać tą symetrię.
W oknie profilu zaznacz płaszczyznę odniesienia pokazaną na ilustracji. Jeżeli wyświetli się
narzędzie QuickPick, to każdy dokonany za jego pomocą wybór będzie odpowiedni.
63
Krok 23.
Zdefiniuj początkowy element wymiarowania pionowego
W oknie profilu zaznacz płaszczyznę odniesienia pokazaną na ilustracji. Jeżeli wyświetli się
narzędzie QuickPick, to każdy dokonany za jego pomocą wybór będzie odpowiedni. Relacje i
wymiary zostały dodane.
Krok 24.
Dokonaj edycji rozmiaru otworów
Na pasku poleceń rysowania kliknij przycisk Narzędzie zaznaczania.
64
•
•
W oknie profilu zaznacz wymiar 7 mm, jak pokazano na ilustracji.
Na pasku wstęgowym, w polu wartości wymiaru wpisz 8, a następnie naciśnij klawisz
ENTER.
Zmieni się rozmiar wszystkich czterech otworów. Dzieje się tak, ponieważ ustawiłeś
opcję Równość w Asystencie relacji, dzięki czemu Solid Edge, wiedząc, że wszystkie
cztery otwory mają mieć ten sam rozmiar, zastosował pomiędzy nimi relację
równości.
Krok 25.
Profile wycięć są teraz gotowe.
Na pasku wstęgowym kliknij przycisk Zakończ, aby zamknąć okno profilu.
65
Krok 26.
Zdefiniuj rozciągnięcie wycięć
Na pasku wstęgowym wycięcia kliknij przycisk Do następnego.
W głównym oknie programu, ustaw kursor nad profilami otworów, tak aby czerwone strzałki
rozciągnięcia wskazywały w górę. Zwróć uwagę, że obok kursora pojawił się symbol
ostrzeżenia. Wskazuje on, że gdybyś teraz kliknął, wystąpiłby błąd w operacji, ponieważ
rozciągnięcie profili w górę nie spowodowałoby przecięcia materiału i nie zostałoby
utworzone prawidłowe wycięcie.
66
Przesuń teraz kursor poniżej profili okręgów, tak aby czerwone strzałki rozciągnięcia
wskazywały w dół, i zwróć uwagę, że symbol ostrzeżenia nie jest już wyświetlany. Kliknij, aby
utworzyć wycięcia.
Krok 27.
Podałeś wszystkie informacje potrzebne do utworzenia zaokrąglenia.
Na pasku wstęgowym kliknij przycisk Zakończ, aby zakończyć tworzenie
elementu.
67
Krok 28.
Zapisz dokument
pracy.
Krok 29.
Powróć do środowiska zespołu
Z menu Plik wybierz polecenie Zamknij i powróć. Zwróć uwagę, że po powrocie do zespołu,
wyświetlony został PathFinder zespołu.
Krok 30.
Dokończ ustalanie położenia podpory
W kolejnych kilku krokach dokończysz ustalanie położenia podpory używając utworzonych
przed chwilą wycięć.
Na pasku poleceń zespołu kliknij przycisk Składaj.
Gdy po raz pierwszy umieszcza się nową część w zespole, uruchamiane jest polecenie
Umieść część, które pomaga w nadawaniu relacji określających położenie części w zespole.
Przy pomocy polecenia Składaj możesz w dowolnym momencie dodać relacje do części już
umieszczonych w zespole.
Krok 31.
Wyrównaj otwory pod śruby
W oknie zespołu zaznacz za pomocą narzędzia QuickPick lico walcowe w podporze, jak
pokazano na ilustracji.
68
Krok 32.
Zaznacz lico walcowe w części blaszanej
Zaznacz lico walcowe pokazane na ilustracji.
Krok 33.
Podpora jest w pełni utwierdzona
Przypomnij sobie, że przy wpisie Podpora1.par na karcie PathFinder zespołu w narzędziu
EdgeBar wyświetlany był symbol wskazujący, że cześć nie była w pełni utwierdzona. Zwróć
uwagę na zmianę, jaka zaszła w wyświetlaniu tego symbolu. Wskazuje on teraz, że
położenie części zostało w pełni ustalone.
69
pracy.
Krok 34.
Umieść śrubę M6
W kolejnych kilku krokach umieścisz śrubę w jednym z otworów w podporze, a następnie
powielisz tą śrubę w celu wypełnienia pozostałych otworów.
W narzędziu EdgeBar kliknij kartę Biblioteka części.
Na karcie Biblioteka części, zaznacz plik BOLTM6.PAR, a następnie przeciągnij go do okna
zespołu.
Na pasku wstęgowym SmartStep umieszczania części, opcja Typy relacji powinna
być ustawiona na FlashFit.
Dzięki opcji FlashFit będziesz mógł szybko umieścić śruby w otworach. Gdy zaznaczysz
krawędź kołową w miejscu styku trzonu śruby z przylegającym licem głowy śruby jako
pierwszy element, a następnie zaznaczysz krawędź kołową w miejscu styku otworu z licem
płaskim podpory jako drugi element, FlashFit zastosuje relację przylegania płaszczyzn i
70
współosiowości. Relacja współosiowości jest narzucana z opcją ustalenia, która blokuje
możliwość obrotu wstawianej części.
Krok 35.
Zaznacz krawędź kołową na śrubie
Użyj narzędzia QuickPick, aby zaznaczyć krawędź kołową w miejscu styku trzonu śruby z
przylegającym licem głowy śruby, jak pokazano na ilustracji.
Krok 36.
Zaznacz krawędź kołową na podporze
Zaznaczyć krawędź kołową w miejscu styku otworu z górnym licem podpory, jak pokazano
na ilustracji.
71
Podałeś wszystkie informacje potrzebne do umieszczenia śruby i została ona wstawiona do
otworu.
Krok 37.
Powiel śrubę
W kolejnych kilku krokach powielisz śrubę.
Na pasku narzędzi zespołu kliknij przycisk Wzór części.
Polecenie Wzór części pozwala na utworzenie wzoru części w zespole. Aby zdefiniować
wzór, musisz zaznaczyć wzór na części w zespole. Położenie powielanych części nie jest
określane za pomocą relacji w zespole, ale przy wykorzystaniu wskazanego wzoru.
W oknie zespołu zaznacz za pomocą narzędzia QuickPick śrubę, która ma zostać
powielona.
72
Kliknij przycisk ze znakiem akceptacji na pasku wstęgowym wzoru.
Krok 38.
Zaznacz część zawierającą wzór
W oknie zespołu zaznacz część blaszaną, jak pokazano na ilustracji.
Krok 39.
Zaznacz wzór
W oknie zespołu zaznacz wzór na części blaszanej, jak pokazano na ilustracji.
73
Krok 40.
Zaznacz element odniesienia dla wzoru
Zaznacz otwór, w którym umieściłeś pierwszą śrubę, jak pokazano na ilustracji.
Krok 41.
Zakończ powielanie śruby
Kliknij Zakończ na pasku wstęgowym SmartStep wzoru części.
74
Pozostałe śruby zostały umieszczone w zespole.
Krok 42.
Zapisz dokument
pracy.
Krok 43.
Wyświetl wszystkie części w zespole
Krok 44.
Wyświetl wszystkie części
W oknie PathFinder zespołu umieść kursor na wpisie Opener.asm, a następnie kliknij
prawym przyciskiem myszy, aby wyświetlić menu podręczne. Z menu podręcznego wybierz
polecenie Pokaż wszystkie, klikając lewym przyciskiem myszy.
75
Krok 45.
Dopasuj widok zespołu do okna
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Dopasuj.
Krok 46.
Utwórz widok rozstrzelony
W kilku następnych krokach utworzysz rozstrzelony widok zespołu.
Aby ułatwić operację rozstrzeliwania zespołu, w środowisku zespołu dostępny jest odrębny
zestaw poleceń służących do tego celu.
Z menu Aplikacje wybierz polecenie Rozstrzelenie - Rendering - Animacja.
76
System wyświetli paski narzędzi Widok rozstrzelony i Animuj, które umożliwiają tworzenie
rozstrzelonych widoków zespołu.
Krok 47.
Zwiąż podzespół
W przypadku tego rozstrzelenia zespołu chcesz zachować podzespół Motor.asm jako jedną
całość. Skorzystasz w tym celu z polecenia Zwiąż podzespół.
Krok 48.
W oknie PathFinder zespołu zaznacz podzespół Motor.asm. Zwróć uwagę, że
podzespół ten został wyróżniony również w oknie zespołu.
Na pasku narzędzi widoku rozstrzelonego kliknij przycisk Zwiąż podzespół.
Krok 49.
Usuń zaznaczenie podzespołu
W głównym oknie programu przesuń kursor z dala od jakiejkolwiek grafiki, a następnie kliknij
w pustej przestrzeni, aby usunąć zaznaczenie podzespołu silnika.
77
Krok 50.
Rozstrzel zespół automatycznie
Na pasku narzędzi widoku rozstrzelonego kliknij przycisk Rozstrzel automatycznie.
Na pasku wstęgowym kliknij przycisk ze znakiem akceptacji.
Na pasku wstęgowym kliknij przycisk Rozstrzel.
System przeprowadzi konieczne obliczenia, a następnie wyświetli widok rozstrzelony.
78
Kliknij przycisk Zakończ na pasku wstęgowym.
Krok 51.
Powiększ widok
Chociaż polecenie Rozstrzel automatycznie zadziałało poprawnie, to użyjesz polecenia
Przenieś rozstrzeloną część, aby przenieść niektóre części nieco bliżej siebie. Najpierw
powiększysz widok.
79
Kliknij z lewej strony u góry, jak pokazano na ilustracji, a następnie jeszcze raz w punkcie
położonym na prawo i poniżej. Zdefiniujesz w ten sposób prostokąt, który stanie się
obszarem widoku.
Krok 52.
Części leżą zbyt daleko o siebie
Na pasku narzędzi widoku rozstrzelonego kliknij przycisk Przenieś rozstrzeloną część.
Upewnij się, że na pasku wstęgowym włączona jest opcja Przenieś części zależne.
Opcja Przenieś części zależne umożliwia jednoczesne przeniesienie kilku części.
Zaznacz podporę.
80
Zwróć uwagę, że cztery śruby zostały zaznaczone wraz z tą częścią.
Na pasku wstęgowym kliknij przycisk ze znakiem akceptacji.
Krok 53.
Zwróć uwagę, że domyślnie zaznaczona jest oś X triady orientacyjnej. Oś ta
odpowiada oryginalnemu kierunkowi wektora rozstrzelenia. Aby dodać uskok do linii ruchu,
możesz wybrać inną oś triady orientacyjnej i zmienić położenie części wzdłuż tej nowej osi.
Pozostaw oś X zaznaczoną i przeciągnij podporę poniżej koła zębatego, jak pokazano na
ilustracji, a następnie zwolnij przycisk myszy.
81
Krok 54.
Dopasuj widok zespołu do okna
82
Krok 55.
Zapisz konfigurację zespołu
Widok rozstrzelony jest gotowy. Aby wykorzystać go przy tworzeniu rysunku musisz zapisać
konfigurację wyświetlania.
W menu głównym kliknij przycisk Konfiguracje wyświetlania.
•
•
W oknie dialogowym konfiguracji wyświetlania wpisz ROZSTRZELENIE1 jako nazwę
konfiguracji wyświetlania.
W oknie dialogowym konfiguracji wyświetlania kliknij przycisk Zapisz.
Dzięki temu będzie można później wywołać tą konfigurację.
•
Kliknij przycisk Zamknij, aby zamknąć okno dialogowe.
Krok 56.
Powróć do środowiska zespołu
Na pasku wstęgowym kliknij przycisk Zakończ.
Polecenia z paska narzędzi Widok rozstrzelony zostały ukryte, pojawiły się natomiast
przyciski poleceń dodawania i edycji relacji w zespole. Widok zespołu powrócił do stanu
sprzed rozstrzelenia.
83
Krok 57.
Dopasuj widok
Krok 58.
Tworzenie zespołu zostało zakończone
pracy. Pozostaw plik zespołu otwarty.
automatycznie
użytkownikom.
Gdy zapisujesz i zamykasz zarządzany zespół, zespół i jego części są
wprowadzane, a uaktualnione dokumenty są udostępniane innym
84
Rozdział :
5
Utwórz rysunek
Rysunki w Solid Edge są w pełni powiązane z częściami i zespołami, do których się
odwołują. Gdy wprowadzasz zmiany w projekcie, narzędzia rysowania Solid Edge
umożliwiają ocenę ich wpływu na rysunek oraz aktualizację rzutów i wymiarów.
Kreator widoków rysunkowych ułatwia proces tworzenia rzutów. Wystarczy, że zaznaczysz
część lub zespół, a Kreator przeprowadzi Cię przez proces definiowania rzutów, ich
skalowania oraz określania sposobu ich wyświetlania.
Możesz dostosować szablony rysunków dostarczane z Solid Edge, aby były zgodne z
normami rysunkowymi stosowanymi przez Twoją firmę. Aby to zilustrować, wykorzystasz
niestandardowy szablon do utworzenia rysunku.
Krok 1.
Podczas, gdy zespół Opener.asm jest nadal otwarty, kliknij w menu Plik
polecenie Utwórz rysunek.
Krok 2.
Wybierz szablon
W oknie dialogowym Utwórz rysunek, kliknij przycisk Przeglądaj, aby wyszukać odpowiedni
szablon, w oparciu o który utworzysz rysunek.
85
W oknie dialogowym Nowy kliknij kartę Tutorial, a następnie wybierz szablon Evaluation.dft.
W oknie dialogowym Nowy kliknij OK, a następnie kliknij ponownie OK w oknie dialogowym
Utwórz rysunek, aby utworzyć nowy dokument rysunku.
Krok 3.
Umieść widok rozstrzelony zespołu mechanizmu otwierania drzwi garażowych
Po otwarciu nowego dokumentu rysunku, uruchomi się Kreator widoków rysunkowych. W
kolejnych kilku krokach umieścisz na rysunku rozstrzelony widok zespołu mechanizmu
otwierania drzwi garażowych, używając Kreatora widoków rysunkowych.
86
W oknie Kreatora widoków rysunkowych, wybierz ROZSTRZELENIE1 z listy konfiguracji
dostępnych dla zespołu Opener.asm. Przypomnij sobie, że jest to konfiguracja, którą
utworzyłeś w celu zapisania rozstrzelonego widoku zespołu.
Pozostaw pozostałe opcje ustawione tak jak na ilustracji.
Krok 4.
Zakończ umieszczanie widoku
Kreator jest gotowy do umieszczenia widoku rozstrzelonego.
W oknie dialogowym Kreatora, kliknij przycisk Zakończ.
Na pasku wstęgowym, ustaw skalę rzutu na 1:5 oraz ustaw opcję Cieniowany z widocznymi
krawędziami.
Zwróć uwagę, że do kursora dołączony jest prostokąt. Reprezentuje on przybliżony rozmiar
widoku rysunkowego. Ustaw prostokąt w górnym prawym rogu arkusza rysunkowego, w
położeniu zbliżonym do pokazanego na ilustracji, a następnie kliknij, aby umieścić widok.
Widok zespołu został umieszczony.
Krok 5.
Przyjrzyj się dokumentowi rysunku
Poświęć chwilę na zapoznanie się z dokumentem rysunku. Zwróć uwagę, że na rysunku są
zamieszczone uwagi, oraz że w obszarze bloku tytułowego znajduje się tekst. Uwagi i tekst
zostały dodane do szablonu, aby zilustrować sposób, w jaki można dostosować szablony
dostarczane z Solid Edge. Tekst zamieszczony w bloku tytułowym jest nazywany tekstem
87
właściwości. Dzięki zastosowaniu tekstu właściwości, gdy umieszczasz widok zespołu na
rysunku, tytuł i numer rysunku są aktualizowane w oparciu o właściwości zdefiniowane w
zespole.
Krok 6.
Umieść rzuty podpory
W kolejnych kilku krokach użyjesz Kreatora widoków rysunkowych do umieszczenia kilku
rzutów podpory.
Na pasku narzędzi rzutów kliknij przycisk Kreator widoków rysunkowych.
Ponieważ umieściłeś już widok rysunkowy zespołu, wyświetlane jest okno dialogowe
Wybierz model, które umożliwia wybranie części w zespole.
Jeżeli lista części nie jest wyświetlana, w oknie dialogowym wybierania modelu kliknij znak
plus (+) obok wpisu Opener.asm, aby ją wyświetlić.
Krok 7.
Zaznacz wpis Podpora1.par, a następnie kliknij OK.
88
Krok 8.
Wyświetli się Kreator widoków rysunkowych, abyś mógł ustawić opcje
wyświetlania. W przypadku tej części, domyślne opcje są odpowiednie, więc kliknij przycisk
Dalej.
Krok 9.
Strona Orientacja widoku umożliwia wybranie orientacji głównego rzutu.
Wybierz opcję FRONT (Z przodu), a następnie kliknij przycisk Dalej.
Strona Rozmieszczenie widoków umożliwia zdefiniowanie dodatkowych rzutów. Widok
określony w poprzednim kroku znajduje się po środku. Kliknij dwa przyciski pokazane na
ilustracji, aby zdefiniować widok z góry i widok izometryczny, a następnie kliknij przycisk
Zakończ.
89
Do kursora dołączony jest prostokąt ułatwiający umieszczenie widoków na arkuszu. Zwróć
także uwagę, że na pasku wstęgowym wyświetlana jest domyślna skala. Skalę można
dobrać w oparciu o ilość dostępnego miejsca na arkuszu. Możesz wybrać inną skalę, ale
skala ta jest zupełnie odpowiednia. Solid Edge eliminuje wiele niejasności spotykanych w
innych systemach CAD.
Krok 10.
Określ położenie widoków
Ustaw prostokąt reprezentujący widoki w położeniu zbliżonym do pokazanego na ilustracji i
kliknij.
Krok 11.
Zaznacz widok z góry
90
Ustaw kursor na dużym okręgu, jak pokazano na ilustracji, ale jeszcze nie klikaj. Zwróć
uwagę, że wyświetlane jest czerwone obramowanie, które reprezentuje obszar widoku.
Krok 12.
Zmień położenie widoków
Wciśnij i przytrzymaj lewy przycisk myszy, a następnie przeciągnij kursor w prawo i zwróć
uwagę, że widok z góry jest połączony linią przerywaną z widokiem z przodu, oraz że oba
widoki są przemieszczane razem. Widoki te są ze sobą wyrównane i pozostają nadal
wyrównane podczas ich przenoszenia. Zwolnij przycisk myszy, aby zmienić położenie
widoków.
Krok 13.
Zapisz plik
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Zapisz.
W oknie dialogowym Zapisz jako, zapisz dokument pod domyślną nazwą i w domyślnej
lokalizacji, zgodnie z poniższymi instrukcjami:
•
•
•
W polu Zapisz w, ustaw lokalizację zapisu
V19\Training\Evaluation.
Określ nazwę pliku jako Opener.dft.
W oknie dialogowym Zapisz jako, kliknij Zapisz.
na
folder
Solid
Edge
91
Krok 14.
Utwórz przekrój podpory
Wydaje się, że lepszym rozwiązaniem byłoby umieszczenie przekroju zamiast widoku z
przodu, dlatego też w kilku następnych krokach utworzysz przekrój. W programie Solid Edge,
przekroje są tworzone przy wykorzystaniu prostej procedury odbywającej się w dwóch
krokach. Najpierw utworzysz linię płaszczyzny przekroju, a następnie zdefiniujesz przekrój
korzystając z tej linii.
Krok 15.
Utwórz linię płaszczyzny przekroju
Na pasku narzędzi rzutów kliknij przycisk Płaszczyzna przekroju.
Na pasku wstęgowym płaszczyzny przekroju, zwróć uwagę, że na
liście Styl wymiarowania ustawiona jest opcja ANSImm. Ustawienie to steruje
właściwościami wyświetlania linii płaszczyzny przekroju.
Ustaw kursor na widoku z góry, jak pokazano na ilustracji, i kliknij, aby go zaznaczyć. Po
zaznaczeniu widoku wyświetlane są polecenia rysowania, tak abyś mógł narysować linię
płaszczyzny przekroju.
92
Krok 16.
Powiększ widok z góry
•
•
Kliknij raz w górnym lewym rogu widoku z góry, a następnie jeszcze raz w punkcie
położonym na prawo i poniżej widoku. Widok zostanie powiększony do obszaru
zawartego w zdefiniowanym w ten sposób prostokącie.
Krok 17.
Narysuj linię płaszczyzny przekroju
Na pasku poleceń rysowania kliknij przycisk Linia.
93
Zdefiniowanie linii płaszczyzny przekroju dokładnie po środku części stanowi proste zadanie.
Najpierw, najedź kursorem na duży okręg, ale jeszcze nie klikaj.
Zwróć uwagę, że duży okrąg został wyróżniony, oraz że w środku okręgu wyświetlane jest
oznaczenie środka.
Krok 18.
Przesuń teraz kursor w położenie pokazane na ilustracji i zwróć uwagę, że z
środka okręgu do kursora rozciąga się linia przerywana. Kliknij lewym przyciskiem myszy,
aby umieścić pierwszy koniec linii płaszczyzny przekroju.
Krok 19.
Zakończ rysowanie linii płaszczyzny przekroju
Przesuń kursor w prawo, jak pokazano na ilustracji, i gdy przy kursorze pojawi się symbol
poziomości, kliknij lewym przyciskiem myszy, aby umieścić drugi koniec linii. Kliknij teraz
prawym przyciskiem myszy, aby zrestartować polecenie Linia.
94
Na pasku wstęgowym płaszczyzny przekroju kliknij przycisk Zakończ.
Krok 20.
Zdefiniuj kierunek przekroju
Po kliknięciu przycisku Zakończ, polecenia tworzenia płaszczyzny przekroju zostaną ukryte i
wyświetlą się ponownie polecenia rzutów
Na widoku z góry, przenieś kursor ponad i poniżej linii płaszczyzny przekroju i zwróć uwagę,
że strzałki oznaczające kierunek przekroju zmieniają się, gdy kursor przechodzi przez tą
linię. Ustaw kierunek przekroju tak, aby strzałki wyglądały jak na ilustracji i kliknij, aby je
umieścić. Zwróć uwagę, że program automatycznie utworzył odpowiedni styl linii oraz groty
strzałek. Ustawienia te są kontrolowane przez wspomniany wcześniej styl wymiarowania
ANSImm.
Krok 21.
Dopasuj widok arkusza
95
Krok 22.
Utwórz przekrój
Na pasku narzędzi rzutów wybierz przycisk polecenia Przekrój z paska rozwijanego.
Kliknij linię płaszczyzny przekroju, którą narysowałeś w poprzednich krokach, a następnie
kliknij poniżej widoku z góry, jak pokazano na ilustracji z lewej strony, aby umieścić przekrój.
Przekrój jest wyrównany z widokiem z góry, jak pokazano na ilustracji z prawej strony.
Krok 23.
Usuń widok z przodu
Na pasku narzędzi rzutów kliknij przycisk Narzędzia zaznaczania.
Zaznacz widok z przodu.
96
Naciśnij klawisz DELETE. Wyświetli się okno dialogowe umożliwiające potwierdzenie
zamiaru usunięcia widoku. Kliknij przycisk Tak, aby usunąć widok.
Krok 24.
Przenieś przekrój
Aby zrobić miejsce na wymiary, zaznacz przekrój i przeciągnij go w dół, jak pokazano na
ilustracji.
97
Krok 25.
Powiększ przekrój i widok z góry
Kliknij raz w górnym lewym rogu widoku z góry, a następnie jeszcze raz w punkcie
położonym na prawo i poniżej przekroju. Kliknij prawym przyciskiem myszy, aby zakończyć
polecenie Powiększ obszar.
Krok 26.
Pobierz wymiary z modelu
Podczas tworzenia rysunków, możesz tworzyć wymiary od początku lub pobrać je z modelu.
W przypadku większości projektów, korzystanie z obu metod pozwala na zaoszczędzenie
czasu i wysiłku.
Na pasku narzędzi rzutów kliknij przycisk Pobierz wymiary.
Poświęć chwilę na zapoznanie się z opcjami paska wstęgowego polecenia Pobierz wymiary.
Opcje te oferują swobodę w określaniu, które wymiary mają być pobierane, oraz w jaki
sposób mają być umieszczane. Dla tego przekroju użyjesz domyślnych opcji.
Kliknij przekrój – odpowiednie wymiary zostaną pobrane z modelu i umieszczone na
przekroju. Sposób wyświetlania Twoich wymiarów może nieco odbiegać od pokazanego na
ilustracji.
98
Krok 27.
Pobierz wymiary dla widoku z góry
Kliknij widok z góry, aby pobrać dla niego wymiary. Sposób wyświetlania Twoich wymiarów
może znowu nieco odbiegać od pokazanego na ilustracji. Możesz skorzystać z Narzędzia
zaznaczania, aby zmienić położenie pobranych wymiarów w celu zapewnienia większej
przejrzystości.
Krok 28.
Umieść osie symetrii
Na widoku z góry powinny być narysowane osie symetrii dla wszystkich otworów. Polecenie
Automatyczne osie symetrii umożliwia ich szybkie automatyczne utworzenie.
Na pasku narzędzi rzutów wybierz z paska rozwijanego przycisk polecenia
Automatyczne osie symetrii.
99
Upewnij się, że ustawienia opcji na pasku wstęgowym automatycznych osi symetrii
odpowiadają pokazanym na ilustracji, a następnie kliknij widok z góry, aby utworzyć osie
symetrii.
Osie symetrii zostały narysowane.
Krok 29.
Zapisz plik
pracy.
Krok 30.
Umieść widok szczegółowy
W Solid Edge możesz szybko utworzyć widok szczegółowy z istniejącego widoku.
Na pasku narzędzi rzutów kliknij przycisk Widok szczegółowy.
Ustaw kursor w położeniu zbliżonym do pokazanego na ilustracji, a następnie kliknij, aby
zdefiniować środek obwiedni szczegółu.
100
Krok 31.
szczegółu.
Przesuń kursor i kliknij ponownie, aby zdefiniować rozmiar obwiedni
Krok 32.
Do kursora dołączony jest okrąg obwiedni szczegółu, umożliwiający
umieszczenie widoku szczegółowego. Przesuń kursor w prawo i kliknij, aby umieścić widok
szczegółowy.
Krok 33.
Zwymiaruj widok szczegółowy
Na pasku narzędzi rzutów kliknij przycisk SmartDimension.
101
Na widoku szczegółowym kliknij łuk pokazany na pierwszej ilustracji, a następnie przesuń
kursor i kliknij, aby umieścić wymiar.
Krok 34.
Zapisz plik
pracy.
Krok 35.
Krok 36.
Zmodyfikuj podporę w środowisku zespołu
W Solid Edge, wszelkie zmiany projektowe wprowadzane są w dokumentach części lub
zespołu, do których odwołuje się rysunek. W kolejnych kilku krokach otworzysz zespół z
poziomu dokumentu rysunku, a następnie zmodyfikujesz podporę. Następnie powrócisz do
dokumentu rysunku, aby zaktualizować widoki rysunkowe i powiązane z nimi wymiary.
Ustaw kursor na dowolnym elemencie na widoku rozstrzelonym zespołu, a następnie kliknij
dwukrotnie lewym przyciskiem myszy, aby otworzyć dokument zespołu.
102
Krok 37.
Powiększ widok podpory
Kliknij powyżej i z lewej strony podpory, a następnie jeszcze raz poniżej i z prawej strony.
Krok 38.
Zmodyfikuj podporę
Materiał pomiędzy otworami i zewnętrzną średnicą podpory wydaje się być trochę za cienki,
dlatego też zmodyfikujesz ten wymiar w kontekście zespołu.
103
Z menu Narzędzia wybierz polecenie Zmienne, a następnie kliknij w podmenu pozycję
Przeglądaj zmienne.
W oknie zespołu zaznacz podporę za pomocą narzędzia QuickPick.
Krok 39.
Wyświetli się Tabela zmiennych dla podpory, jak pokazano na ilustracji. Jeżeli
sposób wyświetlania Tabeli zmiennych odbiega od pokazanego na ilustracji, musisz ustawić
opcje filtra, aby wyświetlić wymiary.
W oknie dialogowym tabeli zmiennych kliknij przycisk Filtr.
104
W oknie dialogowym Filtr, włącz opcje Wymiary i Zmienne użytkownika na liście Typ ,
zaznacz pole wyboru Obydwa sposoby dla opcji Nazwa nadana przez, a następnie kliknij
OK. Wymiary powinny być teraz wyświetlane.
W Tabeli zmiennych znajdź zmienną o nazwie ŚZ, którą zdefiniowałeś wcześniej. Inne
nazwy zmiennych pokazane na ilustracji mogą nie odpowiadać nazwom wyświetlanym na
ekranie.
Zaznacz wartość wymiaru dla zmiennej ŚZ, jak pokazano na ilustracji, wpisz 108 i naciśnij
ENTER, aby zwiększyć w ten sposób średnicę zewnętrzną o dwa milimetry.
Zwróć uwagę, że podpora została ponownie przeliczona w celu powiększenia średnicy
zewnętrznej.
Krok 40.
zmiennych.
Na pasku wstęgowym kliknij przycisk Zakończ, aby zamknąć Tabelę
Krok 41.
Zapisz i zamknij zespół
pracy.
105
Z menu Plik wybierz polecenie Zamknij, aby zamknąć zespół i powrócić do rysunku.
Po powrocie do środowiska rysunków, wyświetli się okno dialogowe informujące, że
jeden lub więcej widoków rysunkowych jest nieaktualnych, oraz że narzędzie śledzenia
aktualności rzutów może pomóc w ich aktualizacji. Kliknij OK, aby zamknąć okno.
Uwaga
Krok 42.
Zaktualizuj widoki rysunkowe
Zwróć uwagę na szare obramowania wokół widoków rysunkowych. Obramowania te
informują, że zespół uległ zmianie od czasu utworzenia widoków rysunkowych. W wyniku
wprowadzonych przez Ciebie zmian projektowych, widoki rysunkowe nie są już zgodne z
modelem zespołu i podpory. W kolejnych kilku krokach dokonasz oceny zmian i
zaktualizujesz widoki rysunkowe.
W menu Narzędzia kliknij polecenie Śledzenie aktualności rzutów, a wyświetlić okno
dialogowe narzędzia śledzenia aktualności rzutów.
106
Zwróć uwagę na symbole wyświetlane obok wpisów widoków rysunkowych. Symbole te
wskazują, że widoki rysunkowe są nieaktualne.
W oknie dialogowym narzędzia śledzenia aktualności rzutów, kliknij przycisk Aktualizuj
rzuty.
Krok 43.
Zamknij.
W oknie dialogowym narzędzia śledzenia aktualności rzutów, kliknij przycisk
Po przetworzeniu zmian przez Solid Edge, wyświetli się okno dialogowe śledzenia
wymiarów, które informuje, że zmiana projektowa objęła jeden z wymiarów na rysunku. W
przypadku skomplikowanych rysunków, narzędzie śledzenia wymiarów ułatwia śledzenie
zmian w wymiarach, a także śledzenie adnotacji, których położenie uległo zmianie.
107
Krok 44.
Znajdź zmienione wymiary
W oknie dialogowym śledzenia wymiarów kliknij wpis zmienionego wymiaru, a następnie
kliknij przycisk Znajdź.
Solid Edge powiększy widok, aby ułatwić odszukanie zmienionego wymiaru. Obok
zmienionego wymiaru wyświetlany jest także symbol zmiany. Możesz zdefiniować kształt
tego symbolu dostosowując go do norm obowiązujących w Twojej firmie.
108
Jeżeli chcesz usunąć symbole zmiany z rysunku, w oknie dialogowym śledzenia wymiarów
kliknij przycisk Wyczyść wszystko.
W oknie dialogowym śledzenia wymiarów, kliknij przycisk Zamknij.
Krok 45.
Krok 46.
Utwórz listę części
W kolejnych kilku krokach umieścisz na rysunku listę części zespołu. Ustawisz również kilka
opcji sterujących wyświetlaniem listy części.
Na pasku narzędzi rzutów wybierz z paska rozwijanego przycisk polecenia Lista
części.
109
Upewnij się, że na pasku wstęgowym listy części włączona jest opcja Automatyczne
symbole pozycji.
Ustaw kursor na dowolnym elemencie na widoku rysunkowym zespołu i zwróć uwagę, że
wokół tego widoku wyświetlone zostało czerwone obramowanie. Kliknij lewym przyciskiem
myszy.
Krok 47.
Określ format listy części
Na pasku wstęgowym listy części, kliknij przycisk Właściwości, aby wyświetlić okno
dialogowe Właściwości listy.
•
•
•
•
W oknie dialogowym właściwości listy, na karcie Ogólne, ustaw opcję ANSI na liście
Zapisane ustawienia.
Na karcie Kolumny, zaznacz pozycję Autor na liście Dostępne kolumny, a następnie
kliknij przycisk Dodaj.
W oknie dialogowym właściwości listy kliknij przycisk OK.
Na pasku wstęgowym listy części kliknij przycisk Zakończ.
Zwróć uwagę, że lista części została umieszczona w dolnym lewym rogu rysunku. Okno
dialogowe właściwości listy części umożliwia określenie rozmiaru i położenia listy części, a
także dziesiątek innych właściwości. Możesz zapisać wszystkie właściwości listy części w
110
celu ich szybkiego przywołania w przyszłości, dzięki czemu definiowanie i przestrzeganie
norm będzie łatwiejsze.
W kolumnie Autor powinno być wyświetlane Twoje nazwisko jako autora projektu podpory.
Zwróć uwagę, że symbole pozycji zostały starannie rozmieszczone wokół części. Możesz
również określić wielkość i kształt symboli pozycji, dostosowując je do norm swojej firmy.
Zarządzanie zestawieniami materiałowymi jest najważniejszą kwestią w
systemie PDM. Zestawienie materiałowe jest ukoronowaniem całej wiedzy inżynierskich
zawartej w projekcie. Insight zarządza metadanymi oraz danymi Solid Edge odnoszącymi
się do konkretnych modeli, tak aby użytkownicy nie korzystający z Solid Edge mogli
wyodrębnić zestawienie materiałowe z zarządzanych dokumentów.
Krok 48.
Wydrukuj rysunek
Rysunki Solid Edge możesz wydrukować na drukarce podłączonej bezpośrednio do
komputera lub na drukarce sieciowej.
Na głównym pasku narzędzi kliknij przycisk Drukuj, aby utworzyć wydruk rysunku.
111
Krok 49.
Zapisz i zamknij rysunek
pracy.
Z menu Plik wybierz polecenie Zamknij, aby zamknąć rysunek.
112
Gratulacje!
Utworzyłeś swoją pierwszą część, zespół i rysunek w Solid Edge. Doświadczyłeś osobiście
tego, co potwierdzają niezależne badania i tysiące naszych klientów: Solid Edge ułatwia
pracę projektanta w znacznie większym stopniu niż inne systemy CAD. Ponieważ zarówno
nauka obsługi jak i projektowanie przebiegają szybciej w Solid Edge, to uświadomisz sobie,
jak wielki uzyskasz zwrot kosztów inwestycji wybierając ten produkt.
Jeżeli chcesz kontynuować naukę projektowania w Solid Edge, to masz do dyspozycji wiele
samouczków, które pokrywają swoim zakresem wszystkie aspekty produktu Solid Edge. Aby
uzyskać dostęp do tych samouczków wybierz z menu Pomoc polecenie Samouczki.
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
Modelowanie części
Modelowanie zespołu
Tworzenie dokumentacji
Modelowanie części blaszanych
Konstrukcje spawane
Tabela zmiennych
Biblioteki operacji
Rodzina części
Rodzina zespołów
Komponenty wirtualne
Powiązania między częściami
Sensory
Tabela otworów
Przejście z 2D na 3D
Wzory części
Rury
Przewody
Modelowanie powierzchni
Rozstrzelenie - Rendering - Animacja
Poproś swojego dystrybutora Solid Edge, aby zaprezentował Ci korzyści
wynikające ze stosowania Solid Edge Insight. W odróżnieniu od
konwencjonalnych systemów PDM, Solid Edge Insight nie jest odrębnym
pakietem oprogramowania, który zawiera dodatkowe polecenia i którego
wdrożenie zajmuje wiele czasu. Insight jest integralnym komponentem
Solid Edge, dostępnym bez ponoszenia dodatkowych kosztów, który nie
wymaga dodatkowego szkolenia użytkownika i może być wdrożony w
ciągu kilku godzin, a nie w ciągu kilku miesięcy lub lat.
113

Pierwsze kroki w SolidEdge

Transkrypt

Podobne dokumenty