Biogramy artystów - Krakowskie Biuro Festiwalowe

Biogramy artystów - Krakowskie Biuro Festiwalowe

17. Finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy w Krakowie
Biogramy artystów
Sztywny Pal Azji to zespół, którego lata świetności przypadły na lata 80. i początek 90. obok
Brygady Kryzys, Kobranocki, czy Daab - Szpala zalicza się do czołówki alternatywnych grup przełomu
tamtej dekady.
Zespół powstał na początku 1986 roku w Chrzanowie, założony przez gitarzystę i głównego
twórcę repertuaru Jarosława Kisińskiego. Zasłynął dzięki występowi na Festiwalu Muzyków
Rockowych Jarocin '86, a jej piosenka „Nasze reggae" zyskała miano wręcz hymnu imprezy. „Nasze
reggae" było również pierwszym radiowym przebojem zespołu, którego popularność rosła z koncertu
na koncert.
W roku następnym Sztywny Pal Azji przedstawił debiutancki album „Europa i Azja", na którym
nie zabrakło przebojów, spośród których szczególnym uznaniem cieszyły się „Kurort", „Spotkanie z..."
i przede wszystkim „Wieża radości, wieża samotności".
Lata 1986-88 okazały się szczytem popularności Sztywnego Pala Azji i zarazem artystycznej formy
muzyków. Jednak w kolejnych latach grupa stopniowo traciła popularność. Z formacji odchodzili
kolejni muzycy.
W 1992 roku ukazał się album „Emocje", który okazał się totalnym niepowodzeniem, podobnie
jak kolejny - "Dewiacje na wakacje". W roku 2000 muzycy Szpala znów weszli do studia, z zamiarem
nagrania kilku utworów w wersji demo. Ostatecznie nagrali jednak nową płytę „Szpal". Na albumie
znalazło się m.in. instrumentalne tango, znane z filmu „Sara",
a także „Piosenka dla B.", poświęcona pamięci lidera Chłopców z Placu Broni, Bogdana Łyszkiewicza,
który zginął w wypadku samochodowym.
W czerwcu 2001 roku w Chrzanowie odbył się koncert z okazji 15-lecia grupy, w którym wzięli
udział także byli członkowie Sztywnego Pala Azji. Zespół cały czas aktywnie koncertuje, mimo, że na
jej występy przychodzą raczej starzy fani.
Skład zespołu:
Jarosław Kisiński – gitara, poezja
Bartosz Szymoniak
Ryszard Wojciul
Jacek „Koniu” Śliwczyński – gitara basowa
Zbigniew Ciaputa
Źródła: www.rmf.fm, oficjalna strona zespołu: www.sztywnypalazji.pl
SKANGUR powstał na gruncie grupy AGUIRE, grającej w latach 1991 – 1999. Założycielem zespołu
SKANGUR jest Adam Kozłowski (gitarzysta). Pierwszy skład tworzyli Adam Kozłowski, Maciek
Pichliński, Adrian Fras, Piotrek Łuczyński, Piotrek Chłopek, Sebastian Stec, Michał Girgus, Przemek
Paszcza.
Rok 2001 to oficjalna data powstania zespołu oraz ich pierwszy koncert na „Juwenalia
Kraków”. W następnym roku pojawia się nowy wokalista Łukasz Piech. Niestety nieporozumienia
między członkami zespołu sprawiają, ze miejsce wokalisty zajmuje Tomasz Jasiński. Rok 2002 to
również liczne koncerty w Niemczech po wygranym konkursie Band Watch.
Nagranie i wydanie pierwszej płyty „Ze słońcem na twarzy” wraz z teledyskiem „Płatki”
promującym płytę oraz koncerty, gdzie również obchodzono 100 koncert zespołu, wywiady radiowe,
telewizyjne składają się na owocny w karierze zespołu 2003 rok. Wyjazd do USA w 2004 roku w
celach koncertowych kończy się zmianą wokalisty na Mateusza Mijala. Trwają w tym czasie
przygotowania materiału na nowe single. W 2005 roku zespół nagrywa teledysk do piosenki „Zycie
gangstera”. Grupa świętuje również kolejny jubileusz - 200 koncert zespołu. W skutek braku spójnych
myśli w zespole w 2006 roku pojawia się nowy artysta: basista Paweł Pyzik. W tum samym roku
zespół nawiązuje współpracę z ARTPROMOTE. Rok 2007 owocuje kolejnymi, dużymi zmianami w
składzie zespołu. SKANGUR przyjmuje nowego wokalistę Łukaszą Halemskiego oraz perkusistę
Dawida Niziurskiego.
Skład zespołu:
Adam Kozłowski – gitarzysta
Łukasz Halemski – wokal
Michal „Baba" Girguś – gitarzysta
Piotr „Piter" Łuczyński – trębacz
Sebastian Steć – saksofonista
Piotr Chłopek – trębacz
Paweł Pyzik - gitarzysta basowy
Dawid Niziurski - perkusista
Jerzy Kozłowski , manager 601 08 23 23, [email protected]
4 szmery powstały w 1996 roku w Bochni. Powstały w wyniku spożycia dużej ilości płynów wysoko
procentowych najpierw w umysłach Jarka Srogi(GITARA) i Andrzeja Tabora (BĘBNY)aby potem już w
normalnym pięcioosobowym składzie rozpocząć regularne występy w Knajpach. Początkowo była to
muzyka oparta na własnych kompozycjach, w których słychać było wpływy ukochanego przez
członków zespołu AC/DC, przeplatana utworami braci Young. Pierwszy wokalista Piotrek Pastuszak
preferował zdecydowanie sposób śpiewania Biana Johnsona, stąd też w muzyce 4Szmerów więcej
było Nawego AC/DC. Pierwszy skład zespołu przetrwał dwa lata. Wiosną 1999 roku garaż domu na
wzgórzu zaczął spędzać sen z powiek okolicznych mieszkańców, a duch „Bona” zaczął pojawiać się
coraz częściej w ciemnych uliczkach „Babilonu”(tak o swoim mieście mówią muzycy zespołu).
Po kilkumiesięcznych próbach „szmery garażowe” postanowiono zmienić na „sceniczne”.
Zespół udał się do Nowego Sącza do „Jazz Klubu Absolwent” aby zaprezentować swój repertuar.
Dzięki udanemu występowi zespół otrzymał zaproszenie do występu na Juwenaliach WSB u boku
T.Love. Ten koncert spowodował, że zespół postanowił poszerzyć swój repertuar o kolejne
kompozycje AC/DC.
W grudniu 2001 roku zespół zorganizował I Ogólnopolski Zlot Fanów AC/DC w pubie „2KOŁA”
w Warszawie, gdzie pojawiło się sporo prawdziwych fanów tej muzyki. W 2004 roku zagrali ponad 30
koncertów w kraju, prezentując jak zwykle swoje wersje szemrania AC/DC, między innymi
na Festiwalu „Rocko-Naktys”.
Skład zespołu:
vocal: Sierściu
gitara: Darek
gitara: Jarek
gitara: Gabi
bębny, blachy: Andrzej
na podstawie strony zespołu - www.4szmery.net
Utwory wykonywane na koncertach:
1. High Voltage
2. Dirty Deeds Done Dirt Cheap
3. Ride on
4. Hell Ain't A Bad Place To Be
5. Bad Boy Boogie
6. Whole Lotta Rosie
7. Let There Be Rock
8. Sin City
9. Down Paymeny Blues
10. Shot Down In Flames
11. If You Want Blood (You've Got It)
12. Touch Too Much
13. Highway To Hell
Wszystkie utwory autorstwa spółki
Young/Young & Scott
Oddział Zamknięty, legenda polskiego rocka, wielka gwiazda lat 80., zespół okrzyknięty przez
dziennikarzy muzycznych "polskimi Rolling Stones", jeden z najważniejszych głosów ówczesnego
młodego pokolenia. Formacja powstała w 1979 roku, w Warszawie, założona przez Krzysztofa
Jaryczewskiego i Wojciecha Pogorzelskiego. Na dobre debiutowali w 1981 roku i szybko zdobyli
uznanie publiczności dzięki prostej, rock'n'rollowej muzyce, charakterystycznych riffach „Pogorzałki”
oraz bezpretensjonalnych tekstach „Jarego”.
Ich pierwsza płyta "Oddział Zamknięty" (1983) rozeszła się w ciągu paru tygodni, w nakładzie
ponad 250 tysięcy egzemplarzy, podobnie było z drugim albumem "Reda Nocą" (1984). Prawie każda
z piosenek tam zawartych znalazła się na czołowych miejscach wszystkich krajowych list przebojów.
Teksty o destrukcji alkoholu, narkotykach, życiu z dnia na dzień i niekończących się balangach,
miłości i przyjaźni zjednały grupie sympatię publiczności. Takie przeboje jak: "Party", "Obudź się",
"Andzia", "Zabijać siebie", "Twój każdy krok", znała i śpiewała cała Polska. Do chwili obecnej
sprzedano ponad milion licencjonowanych płyt i kaset zespołu.
Kolejne albumy Oddziału to: „Z miłości do R'N'R" (1993), „Terapia" (1994), „Greatest Hits"
(1994), „Bezsennośc” (1995), „Ballady" (1996), „Parszywa Trzynastka" (1997), „Co na to ludzie"
(2001).
Zabójcze tempo i ciężka choroba spowodowały, iż w 1985 roku zespół opuścił charyzmatyczny
frontman - Krzysztof Jaryczewski. Od tego czasu w Oddziale Zamkniętym zaczęły się liczne
przetasowania w składzie, co w efekcie stało się przyczyną rozwiązania formacji. Później jako
wokaliści Oddziału pojawili się Zbigniew Bieniak, Robert Janowski, Krzysztof Walecki
i Jarosław Wajk, Marcin Czyżewski. W 1992 roku zespół reaktywował się i triumfalnie powrócił na
scenę. 21 marca Oddział Zamknięty w starym składzie zagrał ponad czterogodzinny koncert na
otwarcie „Fugazi Music Club" w Warszawie. Występ spotkał się z gorącym przyjęciem publiczność. Od
tamtego momentu grupa dużo koncertowała, rozpoczęła także prace w studiu.
W latach 90. zespół wziął udział w wielu imprezach charytatywnych, przeznaczając większość
honorariów na cele dobroczynne - Koncert na Rzecz Dzieci Nosicieli Wirusa HiV na stadionie X-lecia w
Warszawie, „Rock Dzieciom" w Częstochowie, „Rock Na Pomoc" w Bydgoszczy oraz w finałach
Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Zespół był wielokrotnie zapraszany jako gwiazda do udziału
w największych prestiżowych festiwalach muzycznych (Opole, Sopot, Tychy, Woodstock,
Węgorzewo). W 2006 OZ został zaproszony przez Guns N Roses do występu podczas jedynego
w Polsce koncertu na stadionie Legii w Warszawie. W 2007 OZ występuje wraz z The Scorpions
na koncercie w Gorzowie Wielkopolskim.
Dokonania kapeli nie zawsze zjednywały jej sympatię krytyków i dziennikarzy. Oddział
Zamknięty pozostał jednak wierny swoim muzycznym ideałom i przekonaniom, a w jego mianowniku
jest wciąż Wojtek Łuczaj-Pogorzelski. Jest to grupa, której słucha kolejne pokolenie młodszych i
starszych miłośników dobrego, klasycznego rocka.
Oddział Zamknięty gra blisko 100 koncertów rocznie z energią godną uznania. To niezmiennie
rock’n’roll w czystej postaci.
Skład zespołu:
Wojciech Pogorzelski – gitary
Cezary Zybała-Strzelecki – wokal
Piotr Ożerski – gitary
Grzegorz Stępień – bas
Dariusz Hendzel – perkusja
Zespół Acid Drinkers powstał 21 września 1986 roku z inicjatywy Tomasza „Titusa" Pukackiego
(wokal, bas) oraz Roberta „Litzy" Friedricha (gitara, wokal). Do składu dołączył Darek „Popcorn"
Popowicz (gitara) oraz bębniarz Piotr „Chomik" Kuik później zastąpiony przez Macieja „Ślimaka"
Starostę. W tym składzie zespół pracował nad własnymi kompozycjami - powstawały takie numery
jak „Barmy Army", „Del Rocca" czy „I Mean Acid". W niecały miesiąc po utworzeniu kapeli Tytus został
powołany do wojska i opuścił kolegów z zespołu na dwa lata, którzy mimo wszystko nie mieli zamiaru
próżnować: Litza i Popcorn podjęli się reaktywacji zespołu Slavoy. Po pewnym czasie obydwaj dostali
propozycję grania od znanych formacji: Popcorn od Wilczego Pająka (Wolf Spider), Litza zaś od
Turbo. Po powrocie z wojska Tytus próbował reaktywować swój pierwszy zespół: Los Desperados.
Próby spełzły na niczym, a sam zainteresowany po spotkaniu z Popcornem zdecydował się na
wznowienie działalności Acid Drinkers. Do zespołu doszli Litza i Ślimak. Debiut sceniczny zespołu
miał miejsce we Wrocławiu na Wyspie Słodowej 26 sierpnia 1989 roku. Występ ten otworzył kapeli
drzwi do kariery: wieść o nowym, świetnym zespole metalowym szybko rozeszła się po Polsce.
Panowie niedługo po tym dostali szansę nagrania płyty, a tym samym kontynuacji kariery. W tym
składzie powstały klasyczne już dziś albumy, m.in. debiut „Are You A Rebel?", „Vile Vicious Vision" czy
najsłynniejszy krążek – „Infernal Connection". Pod koniec 1998 roku Litza zdecydował się opuścić
zespół. Zastąpił go śpiewający gitarzysta, lider zespołu Guess Why, Przemysław „Perła" Wejmann.
Wraz z Perłą Kwasożłopy nagrali trzy albumy: „Amazing Atomic Activity", „Broken Head" i
„Acidofilia". Na początku 2003 roku Perła postanowił odejść z kapeli. Decyzja ta była wynikiem
nieporozumień i odmiennych koncepcji co do przyszłości zespołu i jego muzyki.
Mniej więcej miesiąc trwało, zanim wybrany został nowy gitarzysta. Został nim dobrze znany
lider nie istniejącej już formacji Illusion, Tomek „Lipa" Lipnicki. Wraz z Lipą zespół nagrał dobrze
przyjęty album „Rock Is Not Enough". Po ponad roku nowy gitarzysta rozstał się jednak
Kwasożłopami na rzecz własnego projektu - Lipali. Na jego miejsce, z zespołu NoNe, przyszedł
Aleksander „Olass" Mendyk. Nowy muzyk Acid Drinkers szybko zdobył serca fanów. Pod koniec 2007
roku zespół podpisał kontrakt z wytwórnią Mystic Production, aby w lipcu 2008 r. wydać nowy album
zatytułowany „Verses Of Steel". W przeddzień premiery Acid Drinkers wygrało plebiscyt „Złotego
Bączka" za najlepszy występ na Przystanku Woodstock w 2007 r.
30 listopada 2008 roku pożegnał na zawsze swoich przyjaciół, rodzinę i fanów. Aleksander „Olass"
Mendyk, gitarzysta zespołu Acid Drinkers, zmarł 30 listopada, w Krakowie, w wieku 29 lat.
Dzień przed śmiercią gitarzysty Acidzi wystąpili w krakowskim klubie "Loch Ness". Urodzony
w 1979 roku w Bydgoszczy „Olass" na stałe dołączył do Acid Drinkers w 2004 roku. Wcześniej
związany był z grupą NoNe, z którą nagrał trzy albumy, współpracował także z Sweet Noise.
Acid Drinkers jest do dnia dzisiejszego najlepszym i najbardziej widowiskowym zespołem
thrash metalowym w Polsce. Jego popularność wyszła daleko poza scenę stricte metalową. W swojej
historii KWASOŻŁOPY zagrali ponad 500 koncertów. Wiele z nich dziesiątki tysięcy fanów pamięta do
dziś - wystarczy wspomnieć choćby występy podczas festiwali jarocińskich, Metalmanii, Węgorzewa,
Przystanku Woodstock czy Odjazdów. Na każdym z nich ACID byli gwiazdą pierwszej wielkości.
Poprzedzali w naszym kraju występy m.in. DEEP PURPLE, MEGADETH, BRUCE`A DICKINSONA,
SEPULTURY, PARADISE LOST, SLAYERA a na ich płytach wśród gości znaleźć można Edytę
Bartosiewicz, Kazika Staszewskiego, Tomka Lipnickiego z Illusion, Patrycję Kosiarkiewicz i Grzegorza
Skawińskiego. ACID DRINKERS są zdobywcami FRYDERYKA 1998, 2000 i 2004 w kategorii
hard&heavy, a także Złotego Bączka za rok 1998 - nagrody II PR TVP w kategorii najlepszego zespołu.
Ponadto zostali oni uznani za jeden z pięciu najlepszych zespołów lat 90-tych przez dziennikarzy oraz
czytelników miesięcznika TYLKO ROCK (wspólnie z Hey, Kazikiem Staszewskim, Edytą Bartosiewicz i
O.N.A.).
Na podstawie strony zespołu: www.acid-drinkers.com
Renata Przemyk, urodziła się 10 lutego 1966 roku w Bielsku-Białej, tam też mieszkała z
rodzicami, babcią i braćmi, chodziła do szkoły podstawowej i liceum. Po maturze zamieszkała w
Katowicach, gdzie studiowała i ukończyła bohemistykę na Uniwersytecie Śląskim. W 1994 roku
zamieszkała w Krakowie, a pod koniec 1999 roku w podkrakowskiej wiosce, gdzie nieco odizolowana
od świata komponuje, aranżuje własne piosenki i zajmuje się wychowaniem córeczki.
Zaczęła śpiewać jako nastolatka z lokalnymi kapelami rockowymi, choć tak naprawdę odkryła
powołanie dopiero na studiach, zainspirowana Tomem Waitsem, Talking Heads, Niną Hagen i
Frankiem Zappą. W wyniku tychże inspiracji powstał pod koniec 1989 roku zespół "Ya Hozna" i płyta
pod tym samym tytułem, jednak działalność tego awangardowego zespołu wygasa po roku i Renata
rozpoczyna solową karierę. Wydaje kolejne płyty: „Mało zdolna szansonistka" (1992), „Tylko kobieta"
(1994), „Andergrant" (1996), „Hormon" (1999), „Blizna" (2001), „Balladyna" (2002) z muzyką do
spektaklu w reżyserii Jana Machulskiego, a w 2003 roku ukazuje się kompilacja najciekawszych
piosenek zatytułowana „The best of".
W marcu 2006 r. ukazała się kolejna płyta Renaty „Unikat”, która otrzymała nominację do
Fryderyków za rok 2006, w kategorii „Album roku- muzyka alternatywna”. Na uwagę zasługuje fakt,
że autorką słów do wszystkich piosenek jest Anna Saraniecka, jednocześnie manager Renaty.28
października 2005 r. w Teatrze Rozrywki w Chorzowie odbyła się premiera 14 piosenek autorstwa
Renaty Przemyk i Anny Saranieckiej do spektaklu Odjazd w reżyserii Freda Apke. Większość jej płyt
uzyskało status złotych za sprzedaż ponad 50.000 każdego tytułu, wielokrotnie były nominowane i
nagradzane, przeważnie za indywidualność artystyczną. Pomimo niezbyt komercyjnego zacięcia
artystki, zyskały pochlebne recenzje pośród publiczności, krytyki muzycznej i przemysłu
fonograficznego (Fryderyk). Ma w swoim dorobku nagrody przywiezione z festiwali, w których brała
udział na początku swojej działalności, główną z festiwalu krakowskiego, opolską Karolinkę, sopocką
bursztynową płytę. Występowała też dwukrotnie na festiwalu w Jarocinie i dla przeciwwagi na
przeglądzie piosenki aktorskiej we Wrocławiu i Kolonii. Koncertowała również we Francji
(Normandia, Bretania, Paryż) i w Nowym Yorku, choć najbardziej - także ze względu na znaczenie
słów w swoich utworach - ceni polską publiczność.
Choć rysuje, otarła się o film, fascynuje ją literatura - głownie końca XIX oraz XX wieku,
współczesny teatr, to wierna pozostaje przede wszystkim muzyce. Współpracowała z wieloma
artystami, zawsze jednak pozostając producentem własnych przedsięwzięć i decydując o ich
charakterze.
Trudno jednoznacznie określić twórczość muzyczną Renaty - ani rock, ani piosenka poetycka,
ani alternatywa nie określają jej istoty, którą sama artystka nazywa wiecznym poszukiwaniem
brzmień, wzruszeń i klimatów do niczego przedtem niepodobnych. Stąd pewnie każda kolejna płyta
różni się diametralnie od poprzedniej, choć na każdej nieodmiennie pojawia się akordeon, instrument
do którego ma ewidentną słabość, bez względu na mody. Wychodząc w swej muzyce od surowego,
post punkowego brzmienia, poszerza konsekwentnie instrumentarium - od 1999 roku także o
elektroniczne elementy. W tym roku bowiem ukazała się płyta "Hormon", przełomowa dla Renaty,
która pokazuje się po raz pierwszy jako kompozytor własnych piosenek i od tego momentu wraz z
autorką słów stanowią wyłączny tandem artystyczny kolejnych przedsięwzięć.
W plebiscycie "Polityki" i "Wprost" znalazła się w setce najwybitniejszych artystów minionego
stulecia.