Opis Konarzewo

OPIS DO PROJEKTU ZAGOSPODAROWANIA TERENU
1.
PRZEDMIOT OPRACOWANIA
Przedmiotem opracowania jest projekt architektoniczny wykonawczy planu zagospodarowania terenu dla
budynku przedszkola 2-odziałowego w Konarzewie przy ul. Kościelnej. Teren opracowania stanowi fragment
2
działka gruntu nr 562/3 (Konarzewo, gmina Dopiewo) o powierzchni 11246 m .
Zakres projektu obejmuje: plan układu komunikacyjnego pieszo-jezdnego strefy wjazdu i wejścia, projekt
śmietnika, projekt nawierzchni bezpiecznych i komunikacji pieszej w obrębie ogrodu przedszkolnego, małą
architekturę (z pominięciem urządzeń zabawowych), projekt pergoli oraz szatę roślinną na całym obszarze
opracowania.
2.
ISTNIEJĄCY STAN ZAGOSPODAROWANIA TERENU.
Teren opracowania geomorfologicznie stanowi płaski fragment wysoczyzny morenowej, wyniesiony 92,3 –
92,7 m n.p.m. Rodzime grunty mineralne stwierdzone pod glebą wykazują wystarczające parametry
wytrzymałościowe do posadowienia bezpośredniego. Stanowią je grunty spoiste (zwałowe –
nieskonsolidowane) w stanie plastycznym i twardoplastycznym, oraz grunty niespoiste w stanie średnio
zagęszczonym. Do głębokości 4,0 m p.p.t. wody gruntowej nie stwierdzono. W stwierdzonych warunkach
gruntowo – wodnych na głębokości posadowienia zalegają grunty spoiste w stanie plastycznym i
twardoplastycznym bez obecności wody gruntowej.
Szczegóły: „Dokumentacja geotechniczna, Konarzewo, gmina Dopiewo – budynek przedszkola” (Poznań
2009r.) wykonana przez mgr Wacława Ludwiczaka oraz mgr Zdzisława Zieloneckiego.
Teren niezagospodarowany, porolny, trwała roślinność na opisywanym terenie nie występuje.
Na obecnym etapie brak uzbrojenia terenu w media (pełne uzbrojenie terenu jako odrębny etap inwestycji
planowany przed rozpoczęciem prac związanych z planem zagospodarowania).
Na przedmiotowym terenie znajduje się plac budowy z związany z obiektem przedszkola – inwestycja w
trakcie realizacji.
3.
OCHRONA KONSERWATORSKA
Teren objęty projektem nie jest wpisany do rejestru zabytków i nie podlega ochronie na podstawie ustaleń
decyzji o warunkach zabudowy.
4.
ZAŁOŻENIA PROJEKTOWE
Idea projektu - stworzenie przestrzeni przyjaznej dla dziecka. Ogród przedszkolny ma dopełniać budynek i
zamykać teren, tak aby stworzyć „Mały Świat", który zaspokoi dziecięcą potrzebę ruchu, eksploracji,
tworzenia, poznawania otaczającego świata i jego naturalnych cykli oraz potrzebę zabaw społecznych
opartych na zasadach zaczerpniętych z życia dorosłych bądź ze świata fantazji. Centralny punkt kompozycji
podkreślony jest przez miejsce które skupia najwięcej dzieci - centrum zabaw. Zamierzeniem projektowym
jest stosowanie naturalnych przyjaznych dla dzieci materiałów.
Teren okalający budynek przedszkola możemy podzielić na trzy strefy:
I - Strefę wejściową - jest to nie ogrodzona reprezentacyjna część z płaskim terenem porośniętym trawą
przez który przebiega miękką linią droga piesza, miękkość drogi podkreśla wzór w nawierzchni biegnący
swobodną kaligraficzną linią nawiązująca do japońskiej kaligrafii. W kontraście do miękkiego przebiegu drogi
pieszej na drodze dojazdowej pojawią się układy figur geometrycznych Na trawniku pojawią się kępy sosen
oraz duże kamienie. Strefę reprezentacyjną zamykają od północnego wschodu niewielkie pagórki,
porośnięte łąką kwietną.
II - Strefę ogrodu - jest to teren ogrodzony którego najistotniejszym elementem kompozycji jest plac
centralny - „Centrum Świata" miejsce ściągające dzieci i stwarzające najwięcej możliwości zabaw. Wokół
rozmieszczone są mniejsze place z zabawkami przeznaczonymi do różnych rodzajów zabaw.
Domknięcie terenu stanowi budynek przedszkola, pergola na przedłużeniu łuku budynku oraz lekkie
wzniesienia. Pergola jest miejscem, w którym odbywać się mogą zajęcia dydaktyczne na świeżym
powietrzu, jednocześnie rezerwuje miejsce pod przyszłą rozbudowę przedszkola dla większej liczby
oddziałów. Dzięki takiemu układowi teren zachowuje swoją odrębność i stanowi zamkniętą całość - Mały
Świat.
Poszczególne strefy placu zabaw połączone są ścieżką komunikacyjną w formie spirali, która biegnąc od
budynku przedszkola skupia się tworząc centralny plac ogrodu w kształcie koła. Na placu zamontowany
powinien być wielofunkcyjny zestaw – skupiający i wymagający współdziałania dzieci, które aby osiągnąć
cel muszą razem kooperować. Satelickie place z nawierzchni amortyzującej upadki mogą być
zagospodarowane przez zabawki do zabaw ruchowych oraz przez pole piaskowe przeznaczone do zabaw
konstrukcyjnych. Dodatkowo na trawniku umieszczone zostaną murki z otworami w kształcie okienek po
których dzieci mogą rysować kredą i bawić się w zabawy fabularne. Przestrzeń ogrodu zaprojektowana jest
tak aby stymulowała dzieci do różnych rodzajów aktywności, nie koniecznie związanych z konkretnymi
urządzeniami
III - Strefę gospodarczo - komunikacyjną - jest to otwarta przestrzeń związana z obsługą przedszkola.
Umożliwia dojazd pojazdów z zaopatrzeniem dla przedszkola, wywóz i składowanie odpadów, oraz dojazd
pojazdów związanych z utrzymaniem ogrodu przedszkolnego.
5.
ZESTAWIENIE POWIERZCHNI
Budynek z tarasem
711
m2
Pergola
272
m2
Nawierzchnia drogi wewnętrznej typu domino
865
m2
608,9
m2
Geometryczne wstawki z nawierzchni syntetycznej
6,1
m2
Nawierzchnia mineralno żywiczna typu terraway
471
m2
Krata trawnikowa porośnięta trawnikiem
210
m2
Nawierzchnia trawiasta wzmocniona typu netlon
105
m2
Nawierzchnia gruntowo – żwirowa
(obrzeże typu SlimBord długość 260mb)
194
m2
Łąka kwietna
3292
m2
Trawnik
4511
m2
11246
m2
1200
m3
Nawierzchnia drogi pieszo-jezdnej typu nostalit
Całość terenu opracowania
Nasypy ziemne
2
6.
OPIS MATERIAŁÓW ZASTOSOWANYCH W PROJEKCIE ZAGOSPODAROWANIA
6.1
NAWIERZCHNIE PIESZE I JEZDNE
Nawierzchnia drogi wewnętrznej wykonana zostanie z szarej kostki typu domino (Poz-Bruk)o wymiarach
20 x 16 cm i grubości 8 cm. Szczegółowy opis znajduje się w projekcie drogowym.
Nawierzchnia pieszo jezdna na drodze dochodzącej do budynku przedszkola wykonana zostanie z kostki
typu Nostalit (Poz-Bruk) o wymiarach 12x9; 12x12;12x15; 18x12 i grubości 8 cm, w kolorystyce melanż
wiosenny. Szczegółowy opis znajduje się w projekcie drogowym.
Figury geometryczne w nawierzchni pieszo-jezdnej wylane zostaną z 2 cm warstwy nawierzchni
bezpiecznej typu Semag Eltan Play w kolorach EPDM: rose 750; Rainbow blue 590; yellow 200. Warstwa
ta zostanie wylana na podbudowie z betonu B 10. Przekrój nawierzchni z wstawkami z figur
geometrycznych przedstawiony jest w załączniku graficznym nr 2
Nawierzchnie parkingów wykonane będą z kratki trawnikowej i obsiane trawą. Szczegółowy opis znajduje
się w projekcie drogowym.
Drogi piesze wykonane zostaną z nawierzchni typu terraway wyprodukowanej z materiału mineralnego,
związanego niewielką ilością żywicy epoksydowej. Skleja ona na styku cząstki wypełniacza, dając w efekcie
strukturę porowatą, przez którą swobodnie przepływa woda. Kruszywo zastosowane na chodnikach ma dwa
kolory : kwarcu oraz bazaltu oraz frakcję 2-3 mm. Szczegółowy opis znajduje się w projekcie drogowym.
Techniczna droga dojazdowa na teren przedszkola wykonana zostanie z nawierzchni trawnikowej na
wzmocnionej podbudowie z siatki typu Netlon. Jest to system wzmacniania warstwy korzeniowej naturalnej
trawy, zwiększający jej odporność i trwałość. System obejmuje trawę zasianą na specjalnie dobranym
materiale znajdującym się w warstwie korzeniowej, wzmocnionym przez nieregularnie rozłożone elementy
siatki netlonowej. Szczegółowy opis znajduje się w projekcie drogowym.
Nawierzchnia gruntowo - żwirowa wykonana zostanie z warstwy zagęszczonego żwiru zmieszanego
gliną. Nawierzchnia zostanie oddzielona od trawnika i łąki kwietnej obrzeżem typu: SlimBord o wysokości 15
cm. Nawierzchnię gruntową należy wykonać na 10 cm podbudowie z tłucznia. Następną warstwą jest 3 cm
warstwa żwiru drobnego zmieszanego z glina w proporcji 2:1. Warstwę tą po wyrównaniu delikatnie
zagęszczamy, następnie polewamy wodą i ponownie zagęszczamy. Na koniec nawierzchnię posypujemy
0,5 cm warstwą drobnego żwiru i ponownie zagęszczamy. Przekrój nawierzchni przedstawiony jest w
załączniku graficznym nr 2
6.2
NAWIERZCHNIE PLACU ZABAW
Na terenie placu zabaw wykonana zostanie wylewana nawierzchnia bezpieczna pod urządzenia zabawowe
o grubości 70 mm. Nawierzchnia taka dopuszcza montowanie urządzeń o maksymalnej wysokości upadku
2,2 m wysokości. Nawierzchnia wykonana zostanie w kolorystyce takiej jak: Semag Eltan Play EPDM: Rose
750; Rainbow blue 590 oraz Yellow 200. Nawierzchnie bezpieczna wykonana zostanie na podbudowie z 5
cm piasku, na który położona zostanie 10 cm warstwa kruszywa łamanego o frakcji 35-65 mm, ostatnią
warstwę podbudowy o grubości 5 cm stanowi kruszywo łamane o frakcji 0,5 – 5 mm. Nawierzchnia
bezpieczna zakończona zostanie krawężnikiem elastycznym typu semag o wymiarach 750x250x50 mm w
kolorze szarym. Przekrój nawierzchni przedstawiony jest w załączniku graficznym nr 2
Uwaga: nawierzchnię należy wylewać po posadowieniu fundamentów urządzeń montowanych na placach!
7.
OPIS ELEMENTÓW ZASTOSOWANYCH W PROJEKCIE ZAGOSPODAROWANIA
7.1
ŁAWKI
Ławka na rzucie kwadratu 100x 100x 43cm. Zaprojektowano siedzisko z drewna egzotycznego na
podstawie z pojedynczego bloku betonowego. Jako łączników użyto elementów stalowych ocynkowanych.
Element malowany w kolorach wg palety RAL (proponowane kolory: czerwony RAL 3020, żółty RAL 1018,
niebieski RAL 5005, zielony RAL 6018). Ilość: 7 sztuk (np. ława nr 08-02-06 PRUSZYŃSKI)
7.2
MURKI DO RYSOWANIA
3
Murki żelbetowe grubości 12cm i wysokości 80-120cm z wyciętymi otworami do zabaw oraz powierzchnią
pełną do malowania. Elementy osadzone na fundamencie betonowym B15, posadowienie min. 60 cm
poniżej poziomu terenu. Przyjęto gabaryt ławy fundamentowej: 30x 30cm. Ściany tynkowane obustronnie
tynkiem dwuwarstwowym (obrzutka i narzut) i malowana farbą do betonu w kolorze łamanej bieli. Ilość: 4
elementy. Gabaryt i otworowanie ścian wg załącznika graficznego nr 1.
7.3
PIASKOWNICA
Na terenie przedszkola zamontowana zostanie piaskownica betonowa z siedzeniami z tworzywa
sztucznego, taka jak: Muller piaskownica modułowa 966 o wymiarach 6.45 x 6.45 m.
7.4
KŁODY DREWNIANE
Element naturalny okorowany, ustawiony w formie siedziska. Ilość: 7 sztuk.
7.5
KOSZE NA ŚMIECI
Kosz na śmieci stojący, konstrukcja z profili stalowych (stal nierdzewna) w obudowie z listew drewnianych z
zastosowaniem wkładu z blachy ocynkowanej. Kolor listew: kolor naturalnego drewna lub kolorystyka z
palety RAL do określenia na etapie N.A. Całość osadzona na fundamencie betonowym. Pojemność 80L,
wysokość 70cm, kształt okrągły (np. ZANO model 03.057). Ilość: 1 sztuka.
7.6
STOJAK NA ROWERY
Stojaki punktowe na rowery z rur o średnicy 60mm, ocynkowane, malowane proszkowo z wydłużoną nogą
do zabetonowania w podłożu (np. stojaki PALEPA DESIGN). Głębokość posadowienia min. 40cm. Stojaki
usytuowane liniowo w odstępach 50cm na długości 3m. Kształty i kolory stojaków zróżnicowane.
Proponowana kolorystyka: czerwony, zielony, niebieski, pomarańczowy. Kształt nr: 1,2,4-8,. Ilość: 7 sztuk.
7.7
OGRODZENIE TERENU
Ogrodzenie z siatki wykonanej z drutu ocynkowanego, powleczonej PVC. Wymiary oczka: np. 50x 50mm.
Siatka montowana do systemowych słupków okrągłych. Słupki ocynkowane oraz powleczone od zewnątrz
PVC i zamknięte kapturkiem. Wysokość ogrodzenia 152cm. Kolor siatki oraz słupków: ciemny zielony.
(np. ogrodzenia Pantanet BETAFENCE). Ogrodzenie na fundamencie betonowym ciągłym, zagłębionym
60cm pod poziom terenu z wyciągniętym cokolikiem h=10cm nad poziomem terenu.
Furtki uchylne oraz brama zintegrowane z formą i systemem ogrodzenia. Konstrukcja ramy: profile stalowe
o przekroju kwadratowym. Zabezpieczenie antykorozyjne konstrukcji: pokrycie ochronną warstwą cynku, a
następnie malowanie metodą proszkową. Wypełnienie ramy stanowi siatka o oczkach kwadratowych np. 50
x 50 mm przyspawana do ramy. Druty poziome siatki są karbowane na każdym oczku. Kolor: jak kolor
ogrodzenia, ciemna zieleń. Wysokość: dopasowana do wysokości ogrodzenia: 152cm. Szerokość furtki:
100cm. Szerokość bramy dwuskrzydłowej: 300cm. Akcesoria: furtka wyposażona w zamek wbudowany w
ramę, zawiasy regulowane. Brama wyposażona w zamek, rygiel oraz element blokujący bramę w pozycji
otwartej (np. bramy i furtki Fortinet BETAFENCE).
8.
OPIS OBIEKTÓW KUBATUROWYCH
8.1
PERGOLA
Pergola została usytuowana na przedłużeniu łuku wznoszonego budynku. Stanowi ona domknięcie placu
zabaw w miejscu przyszłej możliwej rozbudowy obiektu. Planowane przeznaczenie pergoli pod zajęcia
dydaktyczne na świeżym powietrzu stanowi o jej obiektowym charakterze.
Konstrukcja oparta na 14 filarach (kolumnach) z bali drewnianych zamknięta ażurowo w płaszczyźnie
zadaszenia poprzeczkami poziomymi o wymiarach 4x14cm. Poprzeczki umieszczono na belkach
wzdłużnych o wymiarach 12x 18cm. W celu usztywnienia konstrukcji zastosowano belki poprzeczne 6x
18cm. Całość osadzono na stopach fundamentowych z betonu B15 o wymiarach 50x 50x 70cm. Dodatkowy
element wydzielający stanowi ażurowa ściana od strony północnej zbudowana z drewnianych poprzeczek
pionowych o wymiarach 4x 14cm z dolną bazą w postaci belek poziomych o wymiarach 10x 14cm
montowanych za pomocą łączników dystansowych do stóp fundamentowych z betonu B15 o wymiarach 30x
30x 70cm.
Zabezpieczenie elementów konstrukcji pergoli: jako podkład zastosować impregnat barwiący, malowanie
właściwe za pomocą lakierobejcy lub impregnatu barwiącego, bale drewniane impregnować ciśnieniowo.
Elementy metalowe, łączniki: z nierdzewnych stopów lub ocynkowane.
Materiał: modrzew
8.2
ŚMIETNIK
4
Konstrukcja ścian mieszana: z profili stalowych, ocynkowanych 50x 50mm oraz murowana z pustaków
betonowych drążonych. Element murowany otynkowany tynkiem dwuwarstwowym (obrzutka i narzut) i
malowana farbą zmywalną do betonu. Cokół pokryty tynkiem cokołowym o odporności na uderzenia 6J w
kolorze szarym. Stelaż stalowy obudowany deskami modrzewiowymi 10x 2cm układanymi w poziomie z
przerwą szerokości 1cm. Deski impregnowane np. preparatem Sadolin Base – bezbarwne. Konstrukcja
zadaszenia drewniana z impregnowanych belek o przekroju 6x 10cm. Materiał pokrycia zadaszenia: blacha
trapezowa ocynkowana, powlekana TR-45 gr. 0,6mm, kolor grafitowy. Całość posadowiona na fundamencie
betonowym. Minimalna głębokość posadowienia dla słupków: 60 cm p.p.t. dla ścian: 85 cm p.p.t. Szczegóły
wg opracowania w części rysunkowej.
9.
PROJEKT ZIELENI
9.1
UZASADNIENIE DOBORU GATUNKOWEGO
Na projektowanym terenie przewidziane zostały następujące grupy roślinności: trawnik, polska łąka kwietna,
drzewa, pnącza
Roślinność została dobrana w taki sposób aby podkreślić naturalny charakter terenu oraz wieloplanowość
terenu.
Trawnik występuje na terenie wejściowym reprezentacyjnym oraz w centralnej części ogrodu
przedszkolnego. Łąka kwietna została zaplanowana w dalszej części ogrodu, w połączeniu z pagórkami
zamykającymi teren. Łąka stworzy w ogrodzie strefę zabaw eksploracyjnych a równocześnie ułatwi jego
pielęgnację. Zaprojektowane zostały 3 różne grupy gatunków drzew: świerki serbskie (Picea omorica),
których starsze egzemplarze utrzymują dolne gałęzie na obrzeżach terenu przedszkola; brzozy pożyteczne
odm. Doorenbos (Betula utilis ‘Doorenbos’) charakteryzujące się śnieżnobiałą korą, zaplanowane zostały w
części łąkowej ogrodu; oraz sosny pospolite (Pinus sylvstris) zastosowane w strefie wejściowej – dzięki ich
parasolowatemu pokrojowi budynek przedszkola będzie widoczny, a sosny wprowadzać będą w przyjazny
naturalny świat. Dodatkowo zaprojektowane zostały dwa drzewa soliterowe: sosna gęstokwiatowa Pinus
densiflora ‘Umbraculifera’ przy grupie trzech kamieni oraz wiśnia piłkowana ‘Kanzan’ Prunus serrulata
‘Kanzan’ – która poprzez swoją sezonowa zmienność (kwiaty, przebarwiające się jesienią liście) podkreśli
cykliczną przemienność pór roku. Na ogrodzeniu z siatki zaplanowane zostały odporne kwitnące pnącza:
Clematis ‘Last Dance’ gr. Tangutica – odmiana która kwitnie jesienią od września do listopada oraz Clematis
‘Constance’ gr. Atrangene który z kolei kwitnie na wiosnę od kwietnia do maja.
9.2
SPECYFIKACJA MATERIAŁU ROŚLINNEGO.
9.2.1 Drzewa i Krzewy
Sadzonki powinny być zgodne z normą PN-R-67023 [3] i PN-R67022 [2] i właściwie oznaczone (nazwa
łacińska, forma, wybór, wysokość pnia, numer normy).
Sadzonki powinny być prawidłowo uformowane i charakteryzować się następującymi cechami:
q pąk szczytowy przewodnika powinien być wyraźnie uformowany,
q przyrost poprzedniego roku powinien wyraźnie i prosto przedłużać prosty przewodnik,
q system korzeniowy powinien być skupiony i prawidłowo rozwinięty (na korzeniach szkieletowych
występują liczne korzenie drobne),
q u roślin sadzonych z bryłą korzeniową, bryła powinna być prawidłowo uformowana i nie
uszkodzona,
q pędy korony u drzew i krzewów nie powinny być przycięte, chyba że jest to cięcie formujące,
q pędy boczne korony drzewa powinny być równomiernie rozmieszczone,
q blizny na przewodniku powinny być dobrze zarośnięte,
Wady niedopuszczalne drzew:
q silne uszkodzenia mechaniczne roślin,
q odrosty podkładki poniżej miejsca szczepienia,
q ślady żerowania szkodników,
q oznaki chorobowe,
q zwiędnięcie i pomarszczenie kory na korzeniach i częściach naziemnych,
q martwice i pęknięcia kory,
q uszkodzenie pąka szczytowego przewodnika,
q dwupędowe korony drzew formy piennej,
q uszkodzenie lub przesuszenie bryły korzeniowej,
q złe zrośnięcie odmiany szczepionej z podkładką.
5
Drzewa zastosowane w projekcie
lp. Nazwa łacińskaNazwa polska Ilość sztuk pojemnik Wysokość/szerokość
Sosna
Bryła + siatka
1 Pinus sylvestris
33
150/180
pospolita
druciana
Brzoza
Betula utilis
Bryła + siatka
2
pożyteczna
26
'Doorenbos'
druciana
odm.
Bryła + siatka
3 Picea omorka Świerk serbski
22
140/160
druciana
Sosna
Pinus densiflora
gęstokwiatowa
4
1
C 10
50/60
'Umbraculifera'
odm.
Wiśnia
Prunus serrulata
Bryła + siatka
piłkowana
5
1
'Kanzan'
druciana
odm.
obwód pnia
10/12
10/12
9.2.2 Nasiona traw
Gotowa mieszanka traw powinna mieć oznaczony procentowy skład gatunkowy, klasę normę wg której
została wyprodukowana, zdolność kiełkowania.
9.2.3 Polska łąka kwietna
Mieszanka nasion do zakładania łąki wieloletniej koszonej raz lub dwa razy do roku, na szeroki zakres gleb
przeciętnych.
Skład:
Jaskier ostry Ranunculus acris
Komonica zwyczajna Lotus corniculatus
Firletka poszarpana Lychnis flos-cuculi
Złocień zwyczajny Leucanthemum vulgare
Świerzbnica polna Knautia arvensis
Brodawnik zwyczajny Leontodon hispidus
Kozibród łąkowy Tragopogon pratensis
Krwawnik pospolity Achillea millefolium
Wyka ptasia Vicia cracca
Chaber łąkowy Centaurea jacea
Marchew dzika Daucus carota
Chaber austriacki Centaurea phrygia
Krwiściąg lekarski Sanguisorba officinalis
Bukwica pospolita Stachys officinalis
Mak polny Papaver rhoeas (jako przedplon)
9.2.4 Pnącza
Do sadzenia najlepiej nadają się rośliny uprawiane w wcześniej w pojemnikach z dobrze rozwiniętym
systemem korzeniowym i zdrewniałymi pędami u podstawy.
Pnącza zastosowane w projekcie
Ilość
pojemnik
sztuk
P9 +
Clematis ‘Last Dance’ Powojnik odm. gr.
1
75
bambus
gr. Tangutica
Tangutica
lp. Nazwa łacińska
2
Nazwa polska
Clematis ‘Constance’ Powojnik odm. gr.
gr. Atrangene
Atrangene
75
P9 +
bambus
wielkość
wymagania jakościowe
60-80
nie mniej niż 2 silne pędy
szkieletowe
60-80
nie mniej niż 2 silne pędy
szkieletowe
6
9.3
q
q
q
q
TRANSPORT I PRZECHOWYWANIE ROŚLIN
Szczególną uwagę należy zwrócić już w szkółce i podczas transportu na zabezpieczenie systemu
korzeniowego i pędów przed uszkodzeniami. Wszelkie uszkodzenia i złamania powinny być
oczyszczone a rany zabezpieczone odpowiednim środkiem.
Rośliny kopane z bryłą korzeniową - drzewa rosnące w polu powinny być wykopane z odpowiednią
bryłą korzeniową. System korzeniowy należy przenosić z substratem, w którym rosła roślina i
starannie opakować odpowiednim materiałem. Bryła korzeniowa powinna być nienaruszona, wolna
od chwastów i starannie zabezpieczona do momentu zakończenia sadzenia.
Rośliny kopane z gołym korzeniem - powinny być to rośliny przynajmniej dwukrotnie przesadzane w
cyklu produkcyjnym z dobrze ukształtowanym systemem korzeniowym. Rośliny należy wykopać tak,
by zachować strukturę systemu korzeniowego (również drobne korzenie). Korzenie muszą być
zabezpieczone od momentu wykopania roślin w szkółce do czasu sadzenia. W tym czasie korzenie
należy zabezpieczyć przed wyschnięciem i przemrożeniem poprzez zadołowanie, okrycie słomą lub
innym odpowiednim materiałem.
Rośliny z uprawy kontenerowej - rośliny powinny rosnąć przynajmniej jeden, pełny sezon
wegetacyjny w kontenerach, z których będą sadzone, mieć dobrze wykształcony, ale nie
przerośnięty system korzeniowy i prawidłowo rozwiniętą część naziemną. Przerośnięty, zbyt
zagęszczony system korzeniowy należy przed posadzeniem odpowiednio rozluźnić. Przed
sadzeniem rośliny w kontenerach należy dobrze nawodnić.
Czas pomiędzy wykopaniem materiału roślinnego a jego posadzeniem powinien być skrócony do minimum.
Należy dopilnować, aby materiał zapakowany w szkółce nie przesechł podczas transportu
Jeżeli rośliny nie mogą być posadzone w dniu ich dostarczenia materiał powinien być odpakowany i
przechowywany w następujący sposób:
q rośliny w kontenerach powinny być przechowywane w miejscu zacienionym z możliwością
podlewania;
q wszystkie inne powinny być zadołowane lub korzenie powinny zostać obsypane substratem i być
przechowywane w ocienionym miejscu.
9.4
SADZENIE MATERIAŁU ROŚLINNEGO
9.4.1 Sadzenie drzew i krzewów
Przygotowanie podłoża dla sadzenia drzew i krzewów.
Przed przystąpieniem do sadzenia konieczne jest usunięcie gruzu, zanieczyszczeń po budowie . Przed
przystąpieniem do sadzenia glebę należy przygotować i uprawić. Do najważniejszych czynności związanych
z przygotowaniem gleby należy stworzenie odpowiedniej struktury i dostarczenie materiału organicznego.
Dołki należy zaprawić do połowy ziemią kompostową.
Terminy sadzenia
q drzewa i krzewy uprawiane w pojemnikach - cały sezon wegetacyjny (z zapewnieniem obfitego
podlewania po posadzeniu)
q drzewa z bryłą korzeniową lub "gołym korzeniem" - termin wiosenny (15.III-15.IV ) lub jesienny
(15.X-15.XI)
Warunki podczas sadzenia roślin
Sadzenie powinno odbywać się w chłodne, wilgotne dni. Sadzenie należy wstrzymać jeżeli warunki
zewnętrzne mogą niekorzystnie odbić się na wzroście roślin lub powodują degradację gleby. Należy unikać
warunków, które utrudniają przyjęcie się roślin jak: zalane doły przeznaczone do sadzenia, zbite podłoże,
stagnująca woda w miejscach sadzenia, mocno zamarznięta ziemia, długotrwałe, silne, mroźne
wysuszające wiatry itp.
Techniki sadzenia drzew i krzewów
Drzewa sadzimy w dołach, których głębokość i szerokość powinna umożliwiać swobodne włożenie i
rozłożenie systemu korzeniowego. Głębokość trzeba dostosować tak, aby roślina znalazła się na tej samej
głębokości, na jakiej rosła w szkółce. Zbyt głębokie lub płytkie posadzenie może utrudnić przyjęcie i wzrost
roślin. Doły powinny być wykopane przed przywiezieniem roślin, aby nadmiernie nie przesuszać korzeni.
Podczas kopania dołu nie należy mieszać warstwy urodzajnej z podglebiem .Każdą z tych warstw należy
usypać na osobny kopczyk. Przed posadzeniem należy zadbać o elementy podtrzymujące np.: wbić pale,
do których będą przywiązane rośliny. Złamane i uszkodzone korzenie należy obciąć ostrym sekatorem. Nie
można dopuścić do przesuszenia bryły korzeniowej. Po umieszczeniu rośliny w dole korzenie należy
zasypać sypką ziemią, w celu równomiernego zasypania korzeni. Na spód należy nasypać warstwę
7
urodzajną, a na wierzch warstwę podglebia. Po zasypaniu połowy należy ziemię przydeptać. Następnie
należy dołek zasypać i uformować miskę wokół rośliny oraz podlać wodą ( ok.10 l ). Teren wokół rośliny
należy ściółkować 5 cm warstwą kory.
Sadzone drzewa należy zabezpieczyć przed podgryzaniem przez zwierzęta poprzez zamontowanie osłonki
zabezpieczającej dopasowującej się do pnia (samozamykająca - owija się samoczynnie wokół pnia) i
rozszerzającej się wraz ze wzrostem jego obwodu. Osłonka jest ażurowa, co zapewnia dobrą cyrkulację
powietrza wokół pnia. Wykonana jest z tworzywa sztucznego.
9.4.2 Sadzenie pnączy
Pnącza można sadzić przez cały sezon wegetacyjny od kwietnia do października. Powojniki powinno się
sadzić w doły o wymiarach 60 x 60 cm, na dnie których umieszczony jest drenaż z drobnych kamieni, na
dno dołu układamy warstwę obornika lub ziemi kompotowej a następnie mieszankę miejscowej ziemi z
torfem i ziemią kompostową. Pnącza sadzimy co 1,5 metra
9.4.3
Zakładanie trawnika
Wymagania dotyczące wykonania robót związanych z trawnikami są następujące:
• teren pod trawniki musi być oczyszczony z gruzu i zanieczyszczeń,
• przy zakładaniu trawników na gruncie rodzimym krawężnik powinien znajdować się 2 do 3 cm nad
terenem,
• teren powinien być wyrównany i wyprofilowany,
• trawniki na projektowanym terenie zostaną założone na 2 cm warstwie ziemi urodzajnej, która nie
powinna zawierać więcej aniżeli 20% materii organicznej,
• rozścieloną ziemię urodzajną 2 cm należy wzbogacić w nawozy mineralne (np. azofoskę, dawka 5
kg/100m2) i wymieszać nawóz z ziemią,
• przed siewem nasion traw, ziemię należy wałować wałem gładkim, a potem wałem - kolczatką lub
zagrabić,
• siew powinien być dokonany w dni bezwietrzne,
• okres siania - termin zakładania trawnika należy przewidzieć na późne lato (przełom VIII/IX) lub
wczesną jesień, ewentualnie drugi termin – wiosnę (od 15 IV do 15 V),
• na terenie płaskim nasiona traw wysiewane są w ilości od 1 do 4 kg na 100 m2
• na skarpach nasiona traw wysiewane są w ilości 4 kg na 100 m2
• w celu równomiernego wysiew nasion należy użyć siewnika do trawy,
• przykrycie nasion - przez przemieszanie z ziemią grabiami lub wałem kolczatką,
• po wysiewie nasion ziemia powinna być wałowana lekkim wałem w celu ostatecznego wyrównania i
stworzenia dobrych warunków dla podsiąkania wody. Jeżeli przykrycie nasion nastąpiło przez
wałowanie kolczatką, można nie stosować wału gładkiego,
• po wysianiu nasiona powinny znaleźć się na głębokości 0.5- 1 cm pod powierzchnią ziemi,
9.4.4
Zakładanie polskiej łąki kwietnej
Łąkę najłatwiej założyć jest na terenie pozbawionym rośliności i odchwaszczonym. Przed zaoraniem należy
wcześniejszą roślinność spryskać Roundupem lub podobnym herbicydem szybko rozkładającym się. Po
kilku dniach teren zaorać i zbronować lub przygotować ręcznie przekopując łopatą i motyką. Ważne aby
glebę bardzo starannie rozdrobnić, w celu zapewnienia dobrych warunków do kiełkowania nasion. Po
przygotowaniu gleby należy odczekać ok. 2-3 tygodnie, aby wykiełkowały nasiona chwastów wydobytych na
powierzchnię przy przygotowaniu gleby, które znowu niszczymy Roundupem. Dopiero po tym zabiegu
znowu wysiewamy nasiona.
Nie stosujemy nawożenia. Gatunki łąkowe mają różnorodne wymagania co do kiełkowania - jedne kiełkują
szybko bez spoczynku, inne wymagają niższej lub wyższej temperatury, a nieliczne gatunki muszą przejść
okres spoczynku w zimnej i wilgotnej glebie. Dlatego też kiełkowanie łąki jest nierównomierne, a czas
wysiewu mało ważny o ile zapewnimy wysoką wilgotność gleby w pierwszych miesiącach. Stosuje się różne
terminy siewu np. wczesna wiosna (marzec-maj), późna jesień po pierwszych silnych przymrozkach
(listopad) - rośliny wykiełkują wiosną, a także okres letni, jeśli zapewnimy podlewanie.
Do wysiewu najlepiej zmieszać nasiona z trocinami lub piaskiem (jedno wiaderko na kilkadziesiąt gramów
nasion) aby zapewnić równomierność obsiewu. Zalecana gęstość siewu wynosi 1,5-2 g mieszanki na 1 m
kw. lub 0,5-1 g mieszanki zmieszane z 2 g mieszanki traw łąkowych, najlepiej kostrzewy czerwonej.
8
Wysiane nasiona nie powinny być przykryte glebą (niektóre wymagają do kiełkowania światła), wystarczy
jeśli glebę lekko ubijemy mechanicznie, aby nasiona miały kontakt z wilgotną glebą.
Zagrożenia dla nowo założonej łąki to po pierwsze możliwość obumarcia młodziutkich siewek wskutek suszy
lub nagłych mrozów a po drugie pojawienie się chwastów, które zagłuszą rośliny łąkowe, dlatego tak istotne
jest zupełne odchwaszczenie gleby - pielić możemy tylko kiedy jesteśmy pewni, że usuwamy chwasty, a nie
wysiane rośliny. Wiele chwastów rośnie szybko, ale są wrażliwe na koszenie, dlatego możemy je
wyniszczyć kosząc teren kosiarką ustawioną w najwyższym położeniu (wysokość koszenia 10-15 cm).
Właściwe rośliny łąkowe będą jeszcze niższe albo łatwo zregenerują przycięte pędy.
9.5
PIELĘGNOWANIE MATERIAŁU ROŚLINNEGO
9.5.1
Drzewa i krzewy.
Jednym z podstawowych czynności jest ograniczanie strat wilgotności. Jeżeli po posadzeniu jest mało
opadów należy przystąpić do podlewania roślin. W utrzymywaniu wilgotności gleby może pomóc
ściółkowanie. Ważnym zabiegiem jest też odchwaszczanie i zwalczanie chwastów, dlatego niezmiernie
istotnym jest oczyszczenie gleby jeszcze przed posadzeniem roślin, unikanie niepewnych kompostów.
Dopuszczane jest ewentualnie stosowanie preparatów chwastobójczych.
9.5.2
Pnącza.
Pnącza z grupy Atragene nie wymagają specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych, są proste w uprawie. Nie
wymagają cięcia, gdy nadmiernie się rozrosną można je przyciąć po kwitnieniu.
Pnącza z grupy Tangutica można ciąć silnie lub słabo. Przycięte silniej rozpoczną kwitnienie później o 3-6
tygodni. Co kilka lat należy je silnie przyciąć w celu odmłodzenia.
9.5.3
Trawniki.
Pielęgnowanie młodego trawnika sprowadza się do koszenia, nawadniania, zasilania i odchwaszczania.
Pierwsze koszenie należy przeprowadzić gdy trawa ma ok.10 cm, przy czym skracamy ją o połowę.
Pomaga to odpowiedniemu rozrośnięciu się trawy. W następnych koszeniach redukujemy trawę o 3 cm Do
koszenia używamy ostrych narzędzi zazwyczaj kosiarek. Ważne jest regularne koszenie, gdyż to gwarantuje
dobry wygląd trawnika. Dodatkowo co 3-4 koszenia powinno się nawozić. Po każdym koszeniu powinno się
wygrabiać suche liście a w okresie suszy odpowiednio nawadniać. W celu zagęszczenia trawnika można
także okresowo przeprowadzać aerację wgłębną
9.5.4
Łąka kwietna.
Aby zapobiec inwazji roślinności leśnej i zaroślowej łąka musi być koszona. Poszczególne gatunki łąkowe
różnie reagują na koszenie. Tradycyjnie użytkowane łąki kośne zwykle koszone są dwa razy do roku,
czasem trzy razy lub raz w roku lub tylko raz na dwa lata.
Dla zapewnienia obfitego kwitnienia jak największej ilości gatunków najlepsze efekty daje koszenie raz w
roku na początku lata (czerwiec - lipiec). Częstsze koszenie ułatwia chodzenie po łące ale ogranicza ilość
gatunków kwitnących latem. Z reguły większe gatunki łąkowe (chaber łąkowy i austriacki, świerzbnica polna,
kozibród, przytulia właściwa i biała itp.) rozwijają się lepiej przy rzadkim koszeniu (raz w roku lub raz na kilka
lat), a niższe gatunki lepiej rosną na łąkach kilka razy w roku. Nigdy nie kosimy łąki wcześniej niż w
czerwcu, ponieważ istnieje duża grupa bardzo ozdobnych gatunków kwitnących w maju i czerwcu, które
wyginęłyby stopniowo jeśli zostaną skoszone za wcześnie. Jeśli zależy nam jedynie na tych wcześnie
kwitnących gatunkach (firletka, złocień, brodawnik, mniszek, jaskry) to od czerwca, po ustaniu ich kwitnienia,
łąkę kosić można nawet co trzy tygodnie. Ograniczy to jedynie prawie zupełnie kwitnienie późnoletnich
gatunków. Bardzo ważne jest aby zostawić skoszoną trawę na łące, żeby mogły wyschnąć i wysypać się
nasiona zawiązane przez rośliny. Po kilku dniach siano usuwamy lub palimy na miejscu.
Większość gatunków łąkowych jest wieloletnia. Niektóre z gatunków kwitną już w pierwszym roku, inne po
2-3 latach. Nieliczne gatunki łąkowe są dwuletnie (kwitną w drugim roku i obumierają wydając nasiona
kminek, marchew dzika), a jedynie szelężnik jest gatunkiem jednorocznym.
9