Biotechnologia technologia - Wydział Nauk Biologicznych

Transkrypt

201
2013/2014
Biotechnologia
technologia
Wydział Nauk
N
Biologicznych
1
Uniwersytet Zielonogórski
2013/2014
2
U NI WE RS YTE T Z I ELO NO GÓ R SKI
W YDZI A Ł N A U K B I OL O GI C ZNY C H
PAKIET INFORMACYJNY
kierunek
BIOTECHNOLOGIA
Rok akademicki 2013/2014
Europejski System Transferu Punktów ECTS
3
Wydział Nauk Biologicznych
Uniwersytet Zielonogórski
ul. Prof. Z. Szafrana 1
65-516 Zielona Góra
Tel./fax.: +48 68 328 23 41
e-mail: [email protected]
Skład
Wydział Nauk Biologicznych UZ
Zdjęcia
dr Krystyna Walińska
Materiały
Wydział Nauk Biologicznych UZ
Biuro Promocji UZ
Dział Spraw Studenckich UZ
Pełnomocnik Rektora ds. Studentów Niepełnosprawnych
Biuro Karier UZ
Dział Nauki UZ
Dział Współpracy z Zagranicą UZ
Rev. 2010.262@2010-04-12 15:13
Jeśli zauważyłeś naruszenie praw autorskich prosimy o kontakt pod nr telefonu +48 68 328 23 41
lub +48 68 328 22 96 lub pod adresami e-mail [email protected]
lub [email protected] .
4
Spis treści
Informacje o Wydziale .................................................................................................................. 6
1.1. Wydział Nauk Biologicznych.................................................................................................. 7
1.2. Władze Wydziału................................................................................................................... 7
1.3. Ogólne informacje o Wydziale .............................................................................................. 7
1.4. Organizacja roku akademickiego 2013/2014 ...................................................................... 8
1.5. Kierunki i specjalności .......................................................................................................... 10
1.6.Ogólne zasady rekrutacji/przyjęć na studia ...........................................................................10
1.7.Przyznawanie punktów ECTS w oparciu o nakład pracy studenta wymagany do
osiągnięcia zamierzonych efektów kształcenia/uczenia się ....................................................... 10
Informacje o studiach na kierunku Biologia................................................................................ 13
2.1.Przyznawane kwalifikacje......................................................................................................14
2.2.Podstawowe efekty kształcenia/uczenia się ......................................................................... 14
2.3.Przepisy dotyczące egzaminów, systemu oceniania i ocen .................................................. 14
2.4.Wymogi związane z ukończeniem studiów........................................................................... 14
2.5.Kierownik programu studiów lub inna odpowiedzialna osoba............................................. 16
Plany studiów .............................................................................................................................17
Opis poszczególnych przedmiotów ............................................................................................20
Ogólne informacje dla studentów.............................................................................................190
3.1. Praktyki zawodowe ...........................................................................................................190
3.2. Dalsze możliwości kształcenia się...................................................................................... 191
3.2. Obiekty sportowe i rekreacyjne ........................................................................................ 191
3.2.Stowarzyszenia studenckie ................................................................................................ 192
3.2.Pomoc materialna i akademiki .......................................................................................... 195
5
Informacje o Wydziale
6
1.1. WYDZIAŁ NAUK BIOLOGICZNYCH
Adres korespondencyjny
Dziekanat
tel.: +48 68 328 73 23
Sekretariat
tel./fax: +48 68 328 23 41
Lokalizacja wydziału w Zielonej Górze: http://www.uz.zgora.pl/mapa/
1.2. WŁADZE WYDZIAŁU
Dziekan
prof. dr hab. Leszek Jerzak,
tel.: +48 68 328 23 41
Prodziekan ds. Nauki
prof. dr hab. Beata Gabryś
tel.: +48 328 73 17
Prodziekan ds. Dydaktyki
dr Artur Wandycz
tel.: +48 68 328 73 23
1.3. OGÓLNE INFORMACJE O WYDZIALE
Wydział Nauk Biologicznych to obecnie najmłodsza jednostka w strukturze Uniwersytetu Zielonogórskiego w Zielonej Górze. Wydział powstał
w 2007 roku. Swoją siedzibę ma w
najnowszym budynku UZ wspólnie z Wydziałem Inżynierii Lądowej i Środowiska. Równie
młody jest jeden z jego kierunków – biologia.
W strukturze WNB znajduje się 5 katedr (Katedra Biologii Molekularnej, Katedra Biotechnologii,
Katedra Botaniki i Ekologii, Katedra Ochrony Przyrody, Katedra Zoologii), Muzeum Przyrodnicze
oraz Ogród Botaniczny.
Kadrę Wydziału Nauk Biologicznych stanowi 51 nauczycieli akademickich i 15 pracowników
technicznych oraz administracji. Obecnie na Wydziale studiuje około 630 studentów, z czego
ponad 500 na studiach stacjonarnych.
7
WNB prowadzi kształcenie na następujących kierunkach: biologia (I, II i III stopień), ochrona
środowiska (I, II i III stopień) oraz od roku 2010/2011 – biotechnologia (I stopień).
W poszczególnych katedrach i pracowniach Wydziału prowadzone są badania naukowe, które
pozostają w ścisłym związku z kierunkami kształcenia studentów oraz rozwojem kadry
naukowej. Badania realizowane są w ramach współpracy z zespołami naukowymi innych
jednostek badawczych krajowych i zagranicznych.
1.4. ORGANIZACJA ROKU AKADEMICKIEGO 2013/2014
http://wnb.uz.zgora.pl/pl/studenci/harmonogram.html
Rok akademicki trwa od 1 października 2013 do 30 września 2014.
Inauguracja roku akademickiego 2013/2014: 1 października
2013.
STUDIA STACJONARNE
Semestr zimowy
1. Semestr zimowy: 01.10.2013 do 24.02.2014.
2. We wtorek 12.11.2013 zajęcia realizowane według planu na poniedziałek.
3. W środę 08.01.2014 zajęcia realizowane według planu na poniedziałek.
4. W środę 08.01.2014 zajęcia realizowane według planu na poniedziałek.
5. W czwartek 30.01.2014 zajęcia realizowane według planu na piątek.
6. Zimowa sesja egzaminacyjna od 01.02.2014 do 13.02.2014.
7. Zimowa sesja egzaminacyjna poprawkowa od 14.02.2014 do 27.02.2014.
8. Przerwa świąteczna od 21.12.2013 do 06.01.2014.
Semestr letni
1.
2.
3.
4.
5.
Semestr letni od 24.02.2014 do 12.06.2014.
W środę 11.06.2014 zajęcia realizowane według planu na piątek.
Letnia sesja egzaminacyjna od 13.06.2014 do 27.06.2014.
Letnia sesja egzaminacyjna poprawkowa od 01.09.2014 do 14.09.2014.
Przerwa świąteczna od 19.04.2014 do 22.04.2014.
STUDIA NIESTACJONARNE
Semestr zimowy
• Semestr zimowy od 01.10.2013 do 16.02.2014
• Zimowa sesja egzaminacyjna od 17.02.2014 do 02.03.2014
• Zimowa sesja egzaminacyjna poprawkowa od 03.03.2014 do 16.03.2014
8
Semestr letni
1. Semestr letni od 23.02.2014 do 06.07.2014
2. Letnia sesja egzaminacyjna od 25.06.2012 do 08.07.2014
3. Letnia sesja egzaminacyjna poprawkowa od 01.09.2014 do 14.09.2014
9
1.5. KIERUNKI I SPECJALNOŚCI
Studia stacjonarne
•
studia pierwszego stopnia
o biotechnologia
Studia niestacjonarne
•
studia pierwszego stopnia
o biotechnologia
1.6.OGÓLNE ZASADY REKRUTACJI/PRZYJĘĆ NA STUDIA
Rekrutacja na Uniwersytecie Zielonogórskim przeprowadzana jest drogą elektroniczną.
Warunkiem przyjęcia na studia jest posiadanie świadectwa dojrzałości dla kandydatów na
studia pierwszego stopnia oraz posiadanie dyplomu magistra, inżyniera, licencjata lub
równorzędny dla kandydatów na studia drugiego stopnia .
Rekrutację na Uniwersytecie Zielonogórskim prowadzi SEKCJA REKRUTACJI. W jej
serwisie internetowym (http://www.uz.zgora.pl/pl/studia/rekrutacja.html) znajdują się
najważniejsze informacje na temat zasad i przebiegu rekrutacji.
UNIWERSYTET ZIELONOGÓRSKI
SEKCJA REKRUTACJI
al. Wojska Polskiego 69, pok. 402R i 403R
poniedziałek - piątek 8:00 - 14:00
sobota 9:00 – 13:00
tel.: +48 68 328 32 70, +48 68 328 29 36, +48 68 328 29 37
[email protected], [email protected],
[email protected], [email protected]
1.7.PRZYZNAWANIE PUNKTÓW ECTS W OPARCIU O NAKŁAD PRACY STUDENTA WYMAGANY DO OSIĄGNIĘCIA ZAMIERZONYCH EFEKTÓW KSZTAŁCENIA/UCZENIA SIĘ
Zasady przyznawania punktów ECTS na Uniwersytecie Zielonogórskim reguluje Regulamin ECTS
przyjęty Uchwałą Senatu UZ nr 456 w 2011roku.
Funkcjonowanie systemu ECTS na Uniwersytecie Zielonogórskim reguluje Regulamin ECTS
(Europejski System Transferu i Akumulacji Punktów Zaliczeniowych) w Uniwersytecie
10
Zielonogórskim, który jest załącznikiem do Uchwały nr 456 Senatu Uniwersytetu Zielonogórskiego
z dnia 30 listopada 2011r.
W regulaminie opisano:
•
•
•
•
zasady ogólne systemu ECTS,
zasady powoływania, zadania uczelnianego i wydziałowych koordynatorów ECTS,
zasady systemu punktowego ECTS,
punktację ECTS przypisywaną przedmiotom.
W sprawach nieuregulowanych w regulaminie stosuje się powszechnie obowiązujące przepisy
prawa, w szczególności Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14
września 2011r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia zajęć zaliczonych przez studenta
(Dz. U. nr 201, poz. 1187).
Zasady przyznawania punktów ECTS na Uniwersytecie Zielonogórskim
Wynikającym z programu kształcenia przedmiotom przypisuje się punkty ECTS.
Punkty ECTS są miarą średniego nakładu pracy osoby uczącej się, niezbędnego do uzyskania
zakładanych efektów kształcenia, przy czym liczba godzin pracy studenta obejmuje przedmioty
prowadzone przez uczelnię zgodnie z programem kształcenia oraz jego indywidualną pracę.
Punkty ECTS przypisuje się za zaliczenie każdego przedmiotu, w tym praktyk, seminarium
dyplomowego, projektu dyplomowego, przewidzianych w programie kształcenia, przy czym liczba
punktów ECTS nie zależy od uzyskanej oceny, a warunkiem ich przyznania jest spełnienie przez
studenta wymagań dotyczących uzyskania zakładanych efektów kształcenia potwierdzonych
zaliczeniem przedmiotu.
Minimalna liczba punktów ECTS wymagana do zaliczenia semestru studiów wynosi 30,
a jeden punkt ECTS odpowiada efektom kształcenia, których uzyskanie wymaga od studenta
średnio 25-30 godzin pracy.
Warunkiem zaliczenia przedmiotu i uzyskania punktów ECTS za przedmiot, jest zaliczenie
wszystkich zajęć wchodzących w skład tego przedmiotu.
Warunkiem przeniesienia zajęć zaliczonych w innej jednostce organizacyjnej Uniwersytetu lub
w innych uczelniach, w tym w uczelniach zagranicznych jest osiągnięcie zakładanych efektów
kształcenia i uzyskanie nie mniej niż 30 punktów ECTS za zaliczenie każdego semestru.
Podstawą zaliczenia semestru studentowi uczestniczącemu w krajowym bądź międzynarodowym
programie wymiany studentów jest zrealizowanie uzgodnionego programu zajęć potwierdzone przez
wydziałowego koordynatora ECTS.
Warunkiem przeniesienia zajęć zaliczonych w innej jednostce organizacyjnej jest osiągnięcie
zakładanych efektów kształcenia i uzyskanie liczby punktów ECTS nie mniejszej niż ustalona
w programie studiów doktoranckich. Decyzję o zaliczenie przedmiotów lub przeniesieniu zajęć
11
podejmuje, na wniosek doktoranta, kierownik studiów doktoranckich po zapoznaniu się
z przedstawioną przez doktoranta dokumentacją przebiegu studiów doktoranckich i stwierdzeniu
zbieżności uzyskanych efektów kształcenia z efektami kształcenia zakładanymi w programie studiów
doktoranckich.
W celu zdobycia kwalifikacji pierwszego lub drugiego stopnia, program kształcenia powinien
przewidywać konieczność uzyskania przez studenta co najmniej:
•
•
•
180 punktów ECTS dla studiów pierwszego stopnia,
90 punktów ECTS dla studiów drugiego stopnia,
300 punktów ECTS w systemie studiów pięcioletnich oraz 360 punktów ECTS
w systemie studiów sześcioletnich dla jednolitych studiów magisterskich.
W celu zdobycia kwalifikacji podyplomowych program kształcenia powinien przewidywać
konieczność uzyskania przez słuchacza co najmniej 60 punktów ECTS.
Łączny wymiar zajęć objętych programem całego toku studiów doktoranckich odpowiada od 45 do
60 punktom ECTS w tym od 20-30 punktom ECTS w ramach zajęć fakultatywnych rozwijających
umiejętności dydaktyczne lub zawodowe, w wymiarze co najmniej 15 godzin.
12
Informacje o studiach na kierunku
Biotechnologia
13
2.1.PRZYZNAWANE KWALIFIKACJE
•
studia I stopnia (licencjackie)
Celem studiów pierwszego stopnia (licencjat) na kierunku biotechnologia jest przygotowanie
absolwentów do posługiwania się ogólną wiedzą z zakresu nauk na styku technologii i biologii
eksperymentalnej oraz uzyskanie umiejętności wykorzystania tej wiedzy w pracy zawodowej,
życiu codziennym z zachowaniem zasad prawnych i etycznych. Absolwenci studiów licencjackich
powinni być przygotowani do: pracy w przemyśle biotechnologicznym i przemysłach pokrewnych.
2.2.PODSTAWOWE EFEKTY KSZTAŁCENIA/UCZENIA SIĘ
Absolwenci kierunku Biotechnologia w toku studiów posiadają szeroka wiedzę z zakresu nauk
matematycznych, przyrodniczych, technicznych i humanistycznych. Mają opanowane podstawy
nauk ścisłych takich jak matematyka, fizyka, chemia i informatyka. Posiadają wiedzę z zakresu
nauk biologicznych obejmującą m.in. biochemię, bioinformatykę, biologię komórki, genetykę,
mikrobiologię i immunologię. Wiedza ta może być wykorzystana w obszarze biotechnologii, biologii
molekularnej, inżynierii bioprocesowej, mikrobiologii przemysłowej, kultur tkankowych oraz
metod biotechnologicznych w ochronie środowiska.
Szerokie i wszechstronne wykształcenie o charakterze interdyscyplinarnym umożliwia absolwentom
kierunku Biotechnologia sprawną współpracę ze specjalistami innych dziedzin nauki.
Absolwenci kierunku Biotechnologia są przygotowani do stosowania technik biotechnologicznych
w różnych, możliwych obszarach ich działalności zawodowej takich jak: laboratoria badawcze,
analityczne i diagnostyczne, pracy z materiałem biologicznym czy pracy w przemyśle biotechnologicznym i
przemysłach pokrewnych.
2.3.PRZEPISY DOTYCZĄCE EGZAMINÓW, SYSTEMU OCENIANIA I OCEN
Przedmioty realizowane w czasie trwania studiów kończą się zaliczeniem z oceną. Wykaz zaliczeń i
egzaminów znajduje się w planach studiów. Egzaminy odbywają się w formie ustnej bądź pisemnej.
Tryb, zasady zaliczania, egzaminowania oraz odwołania od oceny proponowanej przez prowadzącego zajęcia określa REGULAMIN STUDIÓW Uniwersytetu Zielonogórskiego
(http://www.uz.zgora.pl/pl/studia/regulamin_studiow.html)
2.4.WYMOGI ZWIĄZANE Z UKOŃCZENIEM STUDIÓW
Zasady przygotowania, oceny pracy dyplomowej oraz egzaminu dyplomowego na Uniwersytecie
Zielonogórskim opisane są w Regulaminie Studiów na Uniwersytecie Zielonogórskim (Regulamin
studiów - ważny od 1 października 2012 r. Regulamin obowiązuje studentów przyjętych na studia
po 30 września 2012 roku. tekst jednolity wprowadzony uchwałą nr 522 Senatu UZ z dn. 25.04.2012 r.).
14
Szczegółowe zasady dyplomowania uregulowane są uchwałami Rady Wydziału Nauk Biologicznych.
http://www.uz.zgora.pl/pl/studia/regulamin-studiowUZ-2012.pdf
15
2.5.KIEROWNIK PROGRAMU STUDIÓW LUB INNA ODPOWIEDZIALNA OSOBA
Prodziekan ds. Dydaktyki
Prodziekan ds. Nauki
dr Artur Wandycz
Tel. +48 68 328 73 23
prof. dr hab. Beata Gabryś
Tel. +48 68 328 73 17
budynek A-8, pok. 122
Budynek A-8, pok. 120
16
Plany studiów
17
2
1
2
3
4
5
6
7
8
3
I rok / I semestr
Podstawy biotechnologii
Podstawy biologii
Podstawy matematyki dla biotechnologów
Chemia ogólna
Technologia informacyjna
Prakseologia
Fizyka dla przyrodników
Bezpieczeństwo pracy i ergonomia
ZO
E
E
E
ZO
ZO
ZO
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
ZO
ZO
ZO
E
E
E
E
27
28
29
30
31
32
33
34
35
ZO
E
E
ZO
ZO
ZO
ZO
Ć
Ćz
L
S
ECTS
7
8
9
10
11
12
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
15
60
60
75
30
30
45
30
15
30
30
30
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
45
75
75
30
15
30
15
45
15
15
30
15
30
15
90
0
15
30
30
15
15
15
105
0
30
45
45
15
15
30
15
45
45
15
15
ZO
15
15
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
75
75
60
30
30
30
30
30
375
135
60
45
60
60
60
30
45
30
30
30
30
45
30
30
15
15
420
195
15
45
0
165
30
5
7
5
2
1
2
1
4
1
2
15
15
15
ZO
18
30
30
15
135
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
Z
30
15
15
120
2
5
5
7
2
2
5
2
30
15
360
SUMA
II rok / IV semestr
Mikrobiologia przemysłowa
Biologia komórki
Enzymologia ogólna
Genetyka molekularna
Metabolizm
Wstęp do bioinformatyki i proteomiki
Analiza instrumentalna
Wychowanie fizyczne
Język obcy
Praktyka zawodowa (4 tygodnie - 120 godzin)
SUMA
Wz
6
SUMA
II rok / III semestr
19 Chemia fizyczna
20 Fizjologia zwierząt
Przedmiot wybieralny 2 (oferta
21 ogólnouczelniana)
22 Biochemia
23 Mikrobiologia z elementami immunologii
24 Genetyka ogólna
25 Wychowanie fizyczne
26 Język obcy
W
5
345
ZO
E
E
ZO
ZO
ZO
Godziny zajęć
w tym
4
SUMA
I rok / II semestr
Modelowanie matematyczne
Chemia organiczna
Biofizyka
Metodologia pracy doświadczalnej
Ochrona własności intelektualnej
Biotechnologia ogólna
Przedmiot wybieralny 1
Fizjologia roślin
Ochrona bioróżnorodności
Higiena
RAZEM
L.p.
Studia stacjonarne I stopnia - kierunek
BIOTECHNOLOGIA
(od roku 2013/2014)
Zaliczenie
wykładu
Zaliczenie
ćwiczeń
STUDIA I STOPNIA
0
30
30
30
0
30
0
210
3
3
30
0
4
3
4
4
4
2
3
1
2
3
30
30
30
0
30
0
195
1
3
5
0
30
15
15
30
30
15
30
3
5
5
2
1
2
1
3
1
24
6
6
6
1
2
30
1
4
4
5
2
2
3
2
23
30
1
45
45
30
Godziny
w
tygodniu
1
5
5
4
2
2
25
4
3
4
4
4
2
3
2
2
0
28
Technologie i techniki molekularne w badaniu
36 materiału genetycznego
Biotechnologia żywności
Bioetyka
Techniki sterowania metabolizmem
Genetycznie modyfikowane organizmy
Podstawowe techniki inżynierii genetycznej
Język obcy
SUMA
III rok / VI semestr
46 Inżynieria bioprocesowa
47 Przedmiot wybieralny 6
37
38
39
40
41
42
43
44
45
48
49
50
51
52
53
54
Biotechnologia w badaniach biologicznych i
medycznych
Technologie bioproduktów
Język obcy
Seminarium dyplomowe
Przygotowanie do egzaminu dyplomowego
SUMA
RAZEM
Zaliczenie
wykładu
Zaliczenie
ćwiczeń
III rok / V semestr
W
E
ZO
45
15
30
6
E
ZO
E
ZO
E
ZO
45
15
30
30
75
30
30
30
30
360
15
15
15
15
30
30
105
4
1
5
3
6
2
1
1
1
30
24
5
2
4
2
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
ZO
E
ZO
ZO
ZO
60
30
30
30
ZO
ZO
60
30
ZO
ZO
E
ZO
ZO
ZO
ZO
45
30
15
30
30
45
15
345
105
RAZEM
Wz
0
Ć
0
0
L
15
15
45
30
30
30
30
255
S
0
30
30
30
15
30
30
45
0
60
ECTS
5
30
2205 780 45 255
19
Ćz
0
135
45
0
885 255
3
2
1
1
1
3
10
33
180
Godziny
w
tygodniu
3
3
1
2
2
5
2
2
2
2
4
3
2
1
2
2
3
0
23
Opis poszczególnych przedmiotów
20
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-AI
Typ przedmiotu: obowiązkowy
Język nauczania: Polski
Odpowiedzialny i osoby prowadzące
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Jacek J. Kozioł
dr hab. Jacek J. Kozioł, dr Agnieszka Mirończyk, mgr inż. Iwona Sergiel
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
15 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
4
3
Laboratorium
30 godzin
4
zaliczenie z oceną
Charakterystyka przedmiotu
Cel przedmiotu
Zapoznanie teoretyczne (wykład) i praktyczne (ćwiczenia)z zagadnieniami analityki chemicznej oraz
wybranymi metodami analitycznym przy wykorzystaniu treści przekazanych również w ramach kursu z
chemii fizycznej
Wymagania wstępne
wiadomości z chemii w zakresie szkoły średniej
Zakres tematyczny
Wykłady: Oznaczalność i wykrywanie substancji. Metody rozdziału: ekstrakcja, wymiana jonowa,
chromatografia, strącanie. Metody analityczne: alkacymetria, nadmanganometria, kompleksometria,
analiza strąceniowa i wagowa. Metody instrumentalne: elektrochemiczne, termiczne, Budowa i zasada
działania spektrofotometru. Spektrofotometryczne oznaczenia stężenia związku, wyznaczanie
współczynników absorpcji. Fluorescencja barwników organicznych i jej zastosowania w ilościowej
analizie luminescencyjnej. Równowagi w roztworach kwasowo-zasadowych. Potencjometryczne
wyznaczanie
krzywych miareczkowania. Wyznaczanie
pojemności buforowej
metodą
potencjometryczną. Wydzielanie związków metodą ekstrakcji do fazy stałej. Budowa i zasada działania
21
chromatografu cieczowego. Wykorzystanie HPLC do określania składu jakościowego i ilościowego
mieszanin. chromatograficzne, spektroskopowe. Ćwiczenia laboratoryjne:
Metody kształcenia
- podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej), - praktyczna (ćwiczenia laboratoryjne z
wykorzystaniem podstawowego sprzetu lanboratorium chemicznego)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
zakresie nauk Kierunkowe
przyrodniczych
Wiedza, umiejętności, kompetencje
P1A_W01
P1A_W03
K1A_W01
zna i rozumie podstawowe zjawiska i procesy chemiczne
P1A_W02
K1A_W02
interpretuje zjawiska chemiczne empirycznie, do ich interpretacji stosuje
metody matematyczne i statystyczne
P1A_W03
K1A_W01
posiada wiedzę z zakresu chemii niezbędną do zrozumienia zjawisk i
procesów chemicznych
P1A_U01
K1A_U01
umie stosować podstawowe techniki badawcze w zakresie chemii
P1A_U02
P1A_U03
K1A_U02
posługuje się literaturą z zakresu chemii, umie wykorzystywać źrodła
informacji w tym elektroniczne
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
stosuje metodę samokształcenia i dostrzega potrzebę uczenia się i
doskonalenia swoich umiejętności z chemii
P1A_K02
K1A_K02
działa w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie, słucha uwag
prowadzącego zajęcia i stosuje się do jego zaleceń.
Weryfikacja efektów kształcenia i warunków zaliczenia
Wyklad: sprawdzian pisemny, do którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego
zaliczenia ćwiczeń, przeprowadzony w formie pisemnej. Sprawdzian trwający 60 minut zawiera 5
wymagających omówienia zagadnień. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 60
pkt (60%) na 100 pkt. możliwych do zdobycia. Ćwiczenia laboratoryjne: Wykonanie ćwiczeń
przewidzianych w programie przedmiotu (obecność na zajęciach jest obowiązkowa. W przypadkach
nieobecności, Student powinien uzupełnić braki w terminie uzgodnionym z prowadzącym zajęcia).
Przedstawienie wyników doświadczeń w formie sprawozdania.Sprawdzenie wiedzy w formie pisemnej
– dwa kolokwia.Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną ocen cząstkowych.
Obciążenie pracą studenta
22
Studia stacjonarne: godziny kontaktowe: wykład (15 godz.) zajęcia laboratoryjne (30 godz.), konsultacje
(10 godz.). Praca samodzielna studenta: Wykład: przygotowanie do pisemnego zaliczenia i obecność na
sprawdzianie (20 godz.+ 1 godz.) Ćwiczenia laboratoryjne: przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (20
godz.), samodzielne przygotowanie sprawozdań (20 godz.) Łącznie 116 godz. = 3 pkt. ECTS Nakład pracy
studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: (15+30+10+1) godz.
= 56 godz., co odpowiada 1 pkt. ECTS. Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze
praktycznym: (30+10+20+20) godz. = 80 godz., co odpowiada 2 pkt. ECTS.
Literatura
Literatura podstawowa
•
•
•
W. Szczepaniak, Metody instrumentalne w analizie chemicznej, wyd. 5, PWN, Warszawa 2005
Minczewski J, Marczenko Z., Chemia analityczna, PWN, Warszawa 2001
A. Cygański, Chemiczne metody analizy ilościowej, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, wyd. 5,
Warszawa, 1999
Literatura uzupełniająca
•
•
Witkiewicz Z., Podstawy chromatografii, WNT, Warszawa 2000
Najbar J., Turek A., Fotochemia i spektroskopia optyczna, PWN, Warszawa 2009
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-AI
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Jacek J. Kozioł, dr Agnieszka Mirończyk, mgr inż. Iwona Sergiel
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
15 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
4
3
Laboratorium
30 godzin
4
23
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Zapoznanie teoretyczne (wykład) i praktyczne (ćwiczenia)z zagadnieniami analityki chemicznej oraz
wybranymi metodami analitycznym przy wykorzystaniu treści przekazanych również w ramach kursu z
chemii fizycznej
Wymagania wstępne
Zakres tematyczny
Wykłady: Oznaczalność i wykrywanie substancji. Metody rozdziału: ekstrakcja, wymiana jonowa,
chromatografia, strącanie. Metody analityczne: alkacymetria, nadmanganometria, kompleksometria,
analiza strąceniowa i wagowa. Metody instrumentalne: elektrochemiczne, termiczne, Budowa i zasada
działania spektrofotometru. Spektrofotometryczne oznaczenia stężenia związku, wyznaczanie
współczynników absorpcji. Fluorescencja barwników organicznych i jej zastosowania w ilościowej
analizie luminescencyjnej. Równowagi w roztworach kwasowo-zasadowych. Potencjometryczne
wyznaczanie
krzywych miareczkowania. Wyznaczanie
pojemności buforowej
metodą
potencjometryczną. Wydzielanie związków metodą ekstrakcji do fazy stałej. Budowa i zasada działania
chromatografu cieczowego. Wykorzystanie HPLC do określania składu jakościowego i ilościowego
mieszanin. chromatograficzne, spektroskopowe. Ćwiczenia laboratoryjne:
Metody kształcenia
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W03
K1A_W01
P1A_W02
K1A_W02
P1A_W03
K1A_W01
P1A_U01
K1A_U01
umie stosować podstawowe techniki badawcze w zakresie chemii
P1A_U02
K1A_U02
24
P1A_U03
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
P1A_K02
K1A_K02
Wyklad: sprawdzian pisemny, do którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego
zaliczenia ćwiczeń, przeprowadzony w formie pisemnej. Sprawdzian trwający 60 minut zawiera 5
pkt (60%) na 100 pkt. możliwych do zdobycia. Ćwiczenia laboratoryjne: Wykonanie ćwiczeń
przewidzianych w programie przedmiotu (obecność na zajęciach jest obowiązkowa. W przypadkach
nieobecności, Student powinien uzupełnić braki w terminie uzgodnionym z prowadzącym zajęcia).
Przedstawienie wyników doświadczeń w formie sprawozdania.Sprawdzenie wiedzy w formie pisemnej
– dwa kolokwia.Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną ocen cząstkowych.
Studia stacjonarne: godziny kontaktowe: wykład (15 godz.) zajęcia laboratoryjne (30 godz.), konsultacje
(10 godz.). Praca samodzielna studenta: Wykład: przygotowanie do pisemnego zaliczenia i obecność na
sprawdzianie (20 godz.+ 1 godz.) Ćwiczenia laboratoryjne: przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (20
godz.), samodzielne przygotowanie sprawozdań (20 godz.) Łącznie 116 godz. = 3 pkt. ECTS Nakład pracy
studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: (15+30+10+1) godz.
= 56 godz., co odpowiada 1 pkt. ECTS. Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze
praktycznym: (30+10+20+20) godz. = 80 godz., co odpowiada 2 pkt. ECTS.
Literatura
•
•
•
W. Szczepaniak, Metody instrumentalne w analizie chemicznej, wyd. 5, PWN, Warszawa 2005
Minczewski J, Marczenko Z., Chemia analityczna, PWN, Warszawa 2001
A. Cygański, Chemiczne metody analizy ilościowej, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, wyd. 5,
Warszawa, 1999
•
•
Witkiewicz Z., Podstawy chromatografii, WNT, Warszawa 2000
Najbar J., Turek A., Fotochemia i spektroskopia optyczna, PWN, Warszawa 2009
Biochemia
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-BIOC
25
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
prof. dr hab. Aleksander F.
prof. dr hab. Aleksander F. Sikorski, dr Dżamila Bogusławska
Sikorski
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
30 godzin
egzamin
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
3
6
Laboratorium
45 godzin
3
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Poznanie i zrozumienie chemicznych podstaw budowy i funkcji organizmu.
Wymagania wstępne
Wiedza z zakresu chemii nieorganicznej i organicznej oraz biofizyki
Zakres tematyczny
Biochemia - wyjaśnienie pojęć i zakresu tematycznego. Aminokwasy i białka. Wiązanie peptydowe.
Białka - budowa, klasyfikacja, złożoność i różnorodność strukturalna i funkcjonalna. Parametry
charakteryzujące właściwości białek. Enzymy - podstawy funkcji. Inhibitory enzymów. Kwasy
nukleinowe - budowa, różnorodność, funkcja, biosynteza. Kod genetyczny. Biosynteza białek. Cukry struktura i funkcja w organizmie. Lipidy - złożoność, klasyfikacja, biosynteza i katabolizm niektórych
lipidów. Witaminy - charakterystyka i podział witamin. Metabolizm podstawowe pojęcia. Procesy
anaboliczne i kataboliczne. Reakcje sprzężone. Glikoliza. Cykl Krebsa. Fotosynteza. Fosforylacja
oksydatywna. Wprowadzanie azotu do biosfery. Roztwory - obliczenia. Przeliczanie stężeń. Wirowanie,
wysalanie i dializa. Techniki chromatograficzne. Elektroforeza. Podstawy spektrofotometrii. Korzystanie
z podstawowych internetowych baz danych takich jak: NCBI, Expasy itp.
Metody kształcenia
WYKŁAD - metoda podająca: wykład informacyjny z wykorzystaniem prezentacji multimedialnych,
przykłady rozwiązywania problemów ĆWICZENIA LABORATORYJNE - metoda podająca: pogadanka na
temat stosowanych, metod analitycznych, Analiza wyników doświadczeń.
26
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A_W11
czynne uczestnictwo w zajęciach oraz zaliczenie przedmiotu umożliwi
słuchaczowi zrozumienie molekularnych podstaw funkcjonowania żywego
organizmu a szczególnie zrozumienie funkcji komórki oraz całego organizmu.
Uzyskana wiedza pozwoli na zrozumienie biologii komórki, genetyki, fizjologii.
K1A_W12
przedmiot ten kształtuje również zrozumienie podstaw molekularnych
zmienności i ewolucji organizmów oraz globalne znaczenie niektórych
procesów takich jak fotosynteza, czy przyswajanie azotu cząsteczkowego dla
biosfery.
P1A_U01
P1A_U04
P1A_U06
P1A_U09
P1A_U011
K1A_U04
do uzyskanych umiejętności należą: rozwiązywanie prostych problemów z
dziedziny biochemii i biologii molekularnej, posługiwanie się podstawowym
sprzętem laboratoryjnym (pipety, urządzenia do elektroforezy i
chromatografii, spektrofotometry, pH-metry itd.), przeprowadzanie
doświadczeń według procedur.
P1A_U03
K1A_U02
student potrafi wykorzystywać dostępne źródła informacji, ze szczególnym
uwzględnieniem stron i programów bioinformatycznych
P1A_K02
K1A_K02
student działa w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie, słucha
uwag prowadzącego zajęcia i stosuje się do jego zaleceń.
K1A_K01
student stosuje metodę samokształcenia i rozumie, że posiadana wiedza i
zdobyte doświadczenie w omawianym zakresie są niezbędne w rzetelnej
realizacji doświadczeń biologicznych
P1A_W01
P1A_W04
P1A_W04
P1A_W07
P1A_W08
P1A_K01,
P1A_K05
Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnego wyniku z zajęć laboratoryjnych oraz pozytywnego
wyniku z egzaminu. Ćwiczenia laboratoryjne: warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze
wszystkich ćwiczeń laboratoryjnych, przewidzianych do realizacji w ramach programu laboratorium,tj.:7
zaliczeń pisemnych (3-5 pytań - ocena pozytywna powyżej 50% uzyskanych punktów), samodzielnie
przygotowane sprawozdania laboratoryjne i jedno zaliczenie umiejętności praktycznych. Ocena
końcowa to średnia arytmetyczna ocen cząstkowych. Wykłady: Egzamin trwający 60 minut zawiera 3
otwarte pytania (z puli około 200 pytań udostępnionych wcześniej studentom). Do zaliczenia na ocenę
dostateczną konieczne jest uzyskanie minimum 50% punktów.
27
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: wykład (30 godz.), zajęcia laboratoryjne (45 godz.),
konsultacje (8 godz.) i egzamin 1 godz. Praca samodzielna studenta: przygotowanie do zajęć
laboratoryjnych (20 godz.), samodzielne przygotowanie sprawozdania z ćwiczeń laboratoryjnych (10
godz.) i przygotowanie się do egzaminu (50 godz.) Łącznie 164 godzin = 6 ECTS W ramach tak
określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego
udziału nauczyciela : 30+45+8+1 = 84 godz., co odpowiada 3 punktom ECTS - nakład związany z
zajęciami o charakterze praktycznym: 45+20+10 = 75 godz., co odpowiada 3 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
Berg, J.M, Tymoczko, J.L. , Stryer, L., Biochemia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa,
2005, wydanie IV zmienione
Berg, J.M, Tymoczko, J.L. , Stryer, L., Biochemia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa,
2009, wydanie VI zmienione
Kłyszejko-Stefanowicz L. Ćwiczenia z biochemii, PWN, Warszawa, 1999.
•
•
P. Kafarski & B. Lejczak, Chemia bioorganiczna, PWN, Warszawa, 1994
Obliczenia biochemiczne, A. Zgirski, R. Gondko.; wyd. PWN, Warszawa 1998;
Bioetyka
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-BIOE
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Stefan Konstańczak
dr hab. Stefan Konstańczak
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Wykład
5
28
Cel przedmiotu
Celem prowadzonych zajęć jest nabycie przez studentów wiedzy teoretycznej z zakresu bioetyki oraz
praktycznej umiejętności rozstrzygania dylematów moralnych pojawiających się w życiu społecznym.
Efektem zajęć powinno być wyposażenie studenta w umiejętność dostrzegania takich dylematów,
samodzielnego dokonania ich analizy oraz wybrania rozwiązania niesprzecznego z tradycjami kultury
narodowej oraz zasadami obowiązującego prawa. Celem zajęć jest zatem także wyposażenie studentów
w kompetencje w zakresie w zakresie eksperckiego rozstrzygania najczęściej pojawiających się
jednostkowych dylematów bioetycznych.
Wymagania wstępne
Studenci powinni mieć opanowany podstawowy zasób informacji z zakresu historii kultury
obowiązujący na poziomie szkoły średniej oraz praktycznie posługiwać się terminologią z zakresu
antropologii i biologii populacji
Zakres tematyczny
Narodziny bioetyki jako samodzielnej dyscypliny naukowej. Spory o przedmiot i zastosowania bioetyki.
Pomiędzy instrumentalnym a podmiotowym traktowaniem człowieka - ochrona praw jednostki w
medycynie i w życiu społecznym. Europejska konwencja bioetyczna. Dylematy współczesnej bioetyki –
sprawiedliwy dostęp do usług i środków medycznych, problem określenia momentu początku życia
człowieka, przerywanie ciąży, badania na embrionach i komórkach macierzystych, eksperymenty
medyczne, transplantacje, „usprawnianie” człowieka i medycyna reprodukcyjna, definicja śmierci i
określenia momentu przerwania interwencji medycznej, opieka terminalna i opieka paliatywna,
autodestrukcja i samobójstwo, eutanazja, kara śmierci. Komisje etyki i bioetyczne. Era biotechnologii –
przyszłość gatunku ludzkiego - epoka postludzka.
Metody kształcenia
Wykład: wykład problemowy, pokaz (wykład w formie prezentacji multimedialnej)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W87
Zna i rozumie źródła problemów bioetycznych oraz przyczyny trudności w ich
rozwiązywaniu. Potrafi wskazać biologiczne determinanty dylematów
moralnych ujawniających się w kulturze.
P1A_W02
K1A_W88
Potrafi wykorzystać wiedzę z zakresu biologii do samodzielnego określania
przyczyn oraz interpretacji zjawisk natury moralnej
P1A_W05
K1A_W89
Zna najczęściej pojawiające sie dylematy moralne w praktyce medycznej i
29
nauk biologicznych
P1A_W06
K1A_W90
Przewiduje skutki podejmowanych rozstrzygnięć bioetycznych
P1A_W10
K1A_W91
zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności
przemysłowej i prawa autorskiego
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U27
Potrafi wykorzystać posiadaną twiedzą przy podejmowaniu decyzji o
charakterze eksperckim, samodzielnie interpretuje fakty i wyciąga praktyczne
wnioski. Wykorzystuje nabyte umiejętności w pracy zawodowej
P1A_U03
P1A_U07
K1A_U28
Potrafi formułować uzasadnione sądy na podstawie danych pochodzących z
różnych źródeł. Wykazuje umiejętność krytycznej analizy i selekcji informacji
P1A_U10
K1A_U29
Umie przygotować własne wystąpienie ustne uzasadniające
stanowisko oraz racjonalnie bronić zajętego stanowiska
P1A_K01
K1A_K08
Stosuje metodę samokształcenia i dostrzega potrzebę doskonalenia
umiejętności praktycznego rozwiązywania dylematów bioetycznych
P1A_K02
K1A_K02
Sprawnie współdziała w ramach grupy i organizuje pracę własną i innych w
zakresie analizowanego problemu
Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest systematyczne uczestnictwo w zajęciach. Egzamin końcowy
przeprowadzony jest w formie pisemnej i obejmuje zarazem sprawdzenie wiedzy teoretycznej jak i
umiejętności samodzielnego rozwiązania jednostkowego problemu bioetycznego
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: - wykład (15 godz.) Praca samodzielna studenta: przygotowanie do zajęć (5 godz.) = samodzielne studiowanie zalecanej literatury (5 godz) przygotowanie się do egzaminu i obecność na egzaminie (5 godz. + 2 godz.) Łącznie 32 godzin = 1 ECTS
Literatura
•
•
•
T.L. Beauchamp, J.F. Childress, Zasady etyki medycznej, przeł. W. Jacórzyński, KiW, Warszawa
1996
Encyklopedia bioetyki. Personalizm chrześcijański. Głos Kościoła, pod red. A. Muszali, Polskie
Wydawnictwo Encyklopedyczne „Polwen”, Radom 2005
J. Hołówka, Etyka w działaniu, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2002
Biofizyka
30
zajęte
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-BIOF
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
prof. dr hab. Lidia Latanowicz
prof. dr hab. Lidia Latanowicz, dr Anna Timoszyk
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
30 godzin
2
egzamin
Laboratorium
45 godzin
2
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
5
Cel przedmiotu
Celem kształcenia jest nabycie przez studentów zdolności powiązania wiedzy teoretycznej z
umiejętnościami praktycznymi w zakresie opisu zjawisk zachodzących w materiałach biologicznych.
Wymagania wstępne
Podstawowa wiedza z zakresu biologii, chemii, fizyki i matematyki przewidziana w programie studiów
na kierunku Biotechnologia (1 semestr).
Zakres tematyczny
Wykład: budowa materii: własności cieczy, gazów i ciał stałych, termodynamika procesów
zachodzących w organizmach żywych: procesy makroskopowe i mikroskopowe, procesy transportu
masy i energii, wpływ promieniowania elektromagnetycznego na żywe organizmy, promieniotwórczość
naturalna i sztuczna. Laboratorium: budowa materii, m.in. gęstość cieczy i ciał stałych, lepkość,
włoskowatość; wilgotność względna powietrza; termodynamika, m.in. entalpia układu, entalpia
molowa, entropia układu, równowaga fazowa, termoregulacja organizmów stałocieplnych; własności
elektryczne cieczy, m.in. elektroliza, przewodnictwo cieczy w zależności od stężenia i temperatury
roztworu.
Metody kształcenia
31
Wykład: podająca – prezentacja multimedialana. Laboratorium: praktyczna – doświadczenia
wykonywane w parach przez studentów z wykorzystaniem metod pomiaru gęstości (naczynia
połączone, piknometr), wilgotności powietrza (psychometr), lepkości (metoda Stokes’a), metod
kalorymetrycznych i konduktometrii.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A_W13
Student potrafi zdefiniować, opisać i wytłumaczyć podstawowe zjawiska i
procesy przyrodnicze z zakresu budowy materii, termodynamiki i
promieniowania.
P1A_W03
K1A_W14
Student potrafi scharakteryzować podstawowe zjawiska i procesy
przyrodnicze na podstawie posiadanej wiedzy, np. bilans cieplny i
termoregulacja organizmów stałocieplnych.
P1A_U01
K1A_U01
Student potrafi zastosować podstawowe metody badawcze w zakresie
przewidzianym przez program zajęć oraz potrafi wykorzystać dostępne źródła
informacji, w tym źródła elektroniczne.
P1A_U06
K1A_U03
Student przeprowadza obserwacje podczas wykonywania doświadczenia i
wykonuje w laboratorium proste pomiary oraz potrafi zastosować
podstawowe metody statystyczne do analizy danych.
P1A_K02
K1A_K02
Student potrafi współdziałać i pracować w grupie.
P1A_K03
K1A_K11
Student potrafi odpowiednio określić priorytety służące realizacji określonego
przez siebie lub innych zadania.
P1A_W01
Wykład: zaliczenie z oceną – test otwarty z progami punktowymi. Maksymalna ilość pynktów możliwa
do uzyskania wynosi 52. Warunkiem uzyskania zaliczenia jest otrzymanie minimum 26 pkt.
Laboratorium: warunkiem zaliczenia jest przygotowanie teoretyczne do wykonywanych doświadczenia,
wykonanie 12 doświadczeń przewidzianych w programie laboratorium oraz wykonanie sprawozdania z
każdego z nich, zgodnie z zaleceniami prowadzącego. Sprawozdania obejmują cel doświadczenia, opis
przeprowadzenia doświadczenia, obliczenia na podstawie otrzymanych wyników, analizę wyników
(zastosowanie rozkładu normalnego, wyznaczanie błędu końcowego metodą różniczki zupełnej) oraz
wykreślanie wyjresów. Ocenie podlegają: wejściówki (teoria) pisane przed wykonaniem każdego z
doświadczeń oraz sprawozdania. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie średniej
arytmetycznej ocen z wszystkich wejściówek na poziomie 3,0 oraz uzyskanie średniej arytmetycznej
ocen z wszystkich sprawozdań na poziomie 3,0.
32
Godziny kontaktowe: Wykład (30 h) Laboratorium (45 h) i konsultacje (5 h) Praca samodzielna
studenta: Wykład – przygotowanie do testu zaliczeniowego i udział w egzaminie (30 h + 2 h)
Laboratoria – przygotowanie do zajęć i samodzielne wykonanie sprawozdań (40 h) Łącznie 152 h = 5
pkt. ECTS Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału
nauczyciela: (30+45+5+2) h = 82 h, co odpowiada 2 pkt. ECTS. Nakład pracy studenta związany z
zajęciami o charakterze praktycznym: (45+40+5) h = 90 h, co odpowiada 3 pkt. ECTS.
Literatura
•
•
•
•
Red. Jaroszyk F., Biofizyka – podręcznik dla studentów, PZWL, Warszawa, 2001.
Red. Terlecki J., Ćwiczenia laboratoryjne z biofizyki i fizyki – podręcznik dla studentów, PZWL,
Warszawa, 1999.
Red. Hendrich A. i Michalak K., Ćwiczenia laboratoryjne z biofizyki – skrypt dla studentów
medycyny, Wydawnictwo AM we Wrocławiu, Wrocław, 2005.
Red. Trębacz K., Ćwiczenia z biofizyki dla studentów biologii i biotechnologii UMCS w Lublinie,
Wydawnictwo UMCS, Lublin, 2002.
•
Red. Jóźwiak Z. i Bartosz G., Biofizyka – wybrane zagadnienia wraz z ćwiczeniami, PWN,
Warszawa, 2005.
Biologia komórki
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-BK
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
prof. dr hab. Aleksander F.
dr Elżbieta Heger, prof. dr hab. Aleksander F. Sikorski
Sikorski
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
3
Wykład
30 godzin
4
33
egzamin
Laboratorium
15 godzin
4
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem kształcenia jest umożliwienie zrozumienia zjawisk zachodzących w komórce eukariotycznej na
poziomie molekularnym. Istotnym celem jest przedstawienie struktur komórkowych i funkcji i dynamiki
na poziomie ultrastrukturalnym oraz molekularnym.
Wymagania wstępne
Biologia, biochemia, biofizyka, genetyka
Zakres tematyczny
Elementy ewolucji komórki oraz struktur subkomórkowych, Podstawy ultrastrukturalne i molekularne
oraz funkcja poszczególnych organelli komórkowych oraz ich funkcje. Rola "przepływu błon". Struktura,
dynamika i funkcje szkieletu komórkowego. Przekazywanie sygnałów na poziomie komórki. Cykl
komórkowy i niektóre systemy jego regulacji. Nowotworzenie.
Metody kształcenia
WYKŁAD - metoda podająca: wykład informacyjny z wykorzystaniem prezentacji multimedialnych,
przykłady rozwiązywania problemów ĆWICZENIA LABORATORYJNE - metoda podająca: pogadanka na
temat stosowanych metod analitycznych, analiza wyników doświadczeń, - metoda praktyczna:
laboratorium komputerowe, praca analityczna z wykorzystaniem zasobów internetowych baz danych i
wybranych programów komputerowych służących analizie budowy i funkcji życiowych komórek
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W02,
P1A_W04
K1A_W03
K1A_W18
student w interpretacji zjawisk i procesów przyrodniczych opiera się na
podstawach empirycznych, rozumiejąc w pełni znaczenie metod
matematycznych i statystycznych
P1A_W04,
P1A_W08
K1A_W04
K1A_W36
Student wyjaśnia podstawy molekularnej zmienności i ewolucji organizmów,
posiada wiedzę o aktualnie dyskutowanych w literaturze problemach
kierunkowych w dziedzinie biologii komórki,
P1A_U01,
P1A_U04
P1A_U06
K1A_U03
K1A_U04
student wykorzystuje zasoby internetowych biotechnologicznych baz danych,
potrafi wykorzystać pozyskane informacje do przewidywania lokalizacji i
funkcji cząstek komórkowych, rozwiązuje proste problemy w dziedzinie
34
P1A_U09
K1A_U05
biochemii i biologii molekularnej, przygotowuje raporty na podstawie
wykonanych analiz „in silico”, prowadzi analizy zgodnie z procedurami.
K1A_K01
student stosuje metodę samokształcenia i rozumie, że posiadana wiedza i
zdobyte doświadczenie w omawianym zakresie są niezbędne w rzetelnej
realizacji doświadczeń biologicznych
P1A_W04
P1A K1A_W30
Potrafi omówić przebieg procesów komórkowych, rozumie biochemiczne
uwarunkowania tych procesów, potrafi wyjaśnić mechanizm integracji i
regulacji procesów komórkowych.
P2A_K02
K1A_K02
Działa w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie, nawiązuje
poprawne relacje z członkami grupy.
P1A_K01,
P1A_K05
Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnego wyniku z zajęć laboratoryjnych oraz pozytywnego
wyniku z egzaminu. Ćwiczenia laboratoryjne: warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze
wszystkich analiz (in silico)realizowanych za pomocą dostępnych programów komputerowych,
przewidzianych do realizacji w ramach programu laboratorium komputerowego,3 zaliczeń pisemnych
(2-4 pytań - ocena pozytywna powyżej 50% uzyskanych punktów). Ocena końcowa to średnia
arytmetyczna ocen cząstkowych. Wykłady: Egzamin trwający 60 minut zawiera 3 otwarte pytania (z puli
około 200 pytań udostępnionych wcześniej studentom). Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne
jest uzyskanie minimum 50% punktów.
Godziny kontaktowe: wykład (30 godz.), laboratorium (15 godzin), konsultacje (10 godzin), egzamin (1
godzina) = 61 godzin. Praca samodzielna studenta: przygotowanie do zajęć ćwiczeniowych (20 godz.),
przygotowanie sprawozdań (10 godz.),samodzielne studiowanie zalecanej literatury (20 godz.).
Przygotowanie do egzaminu 60 godzin. Łącznie 110 godzin = 3 pkt ECTS W ramach tak określonego
nakładu pracy studenta: - nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału
nauczyciela: 30+15+10+1=56 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS. - nakład związany z zajęciami o
charakterze praktycznym: 15+10+20+60=105 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
Harvey Lodishi in.,Molecular Cell Biology, 6th Edition, Freeman 2008
Bruce Albertsi in., Molecular Biology of the Cell, 5th Edition, Garland Sci. 2007
Gerald Karp,Cell and Molecular Biology: Concepts and Experiments, Study Guide, 5th Edition,
Wiley 2007
•
•
•
Bruce Alberts i in., Podstawy Biologii Komórki, PWN 2009(copyright 2005)
Wincenty M. Kilarski, Strukturalne Podstawy Biologii Komórki, PWN2012 (copyright 2005)
red. Zofia Bielańska- OsuchowskaSłownik Biologii Komórki, wyd II, PAU 2008
35
•
•
A. Kraj, A. Drabik, J. Silberring, Proteomika i metabolomika, Wydawnictwo Uniwersytetu
Warszawskiego, 2010
S. Doonan, Białka i peptydy, PWN, Warszawa, 2008
Biotechnologia ogólna
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-BO
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
prof. dr hab. Lucyna Słomińska
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
15 godzin
2
zaliczenie z oceną
Ćwiczenia
15 godzin
2
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
2
Cel przedmiotu
Poznanie podstawowych procesów biotechnologicznych, parametrów działania urzadzeń potrzebnych
do ich prowadzenia. Znajomość odnawialnych żródeł energii.
Wymagania wstępne
podstawy biotechnologii, chemii, fizyki
Zakres tematyczny
Zalety procesów biotechnologicznych. Rodzaje bioprocesów: biosynteza, biotransforacja, biohydroliza,
fermentacja, bioługowanie, biodegradacja. Reaktory: rodzaje, zasady działania, wymagania. Kryteria
zmiany skali procesów biotechnologicznych. Biopaliwa i bioenergia.
Metody kształcenia
36
-podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej) -praktyczna (ćwiczenia laboratoryjne w formie
doświadczeń z wykorzystaniem sprzętu i urządzeń w pracowni biotechnologii)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
K1A_W16
opisuje procesy związane z biotechnologią
PIA_W03
K1A_W17
ma wiedzę z zakresu korzyści związanych z rozwojem biotechnologii
P1A_U01
K1A_U05
wskazuje podstawowe zasady bezpieczenstwa i higieny pracy laboratoryjnej
P1A_K02
K2A_U02
jest chętny do współdziałania i pracy w grupie, przyjmuje w niej różne role
P1A_K05
K1A_U04
jest świadomy potrzeby systematycznego zapoznawania się z literaturą
naukow
K1A_W86
zna ogólne zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej
przedsiębiorczości, wykorzystującej wiedzę z zakresu dziedzin nauki i
dyscyplin naukowych, właściwych dla kierunku biotechnologia
P1A_W11
Wykład – zaliczenie w formie pisemnej. Trwa 45 minut i obejmuje 10 pytań zamkniętych. Do zaliczenia
na ocenę pozytywną wymagane są odpowiedzi na 6 pytań Laboratorium – warunkiem zaliczenia jest
uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich ćwiczeń laboratoryjnych. Oceniane są: test sprawdzający
wiedzę (20 pytań, 60 min., ocena pozytywna - min. 60% punktów) i sprawozdania z wykonywanych
doświadczeń.
Godziny kontaktowe - wykład (15 godz.) - zajęcia laboratoryjne (15 godz.) - konsultacje (10 godz.) Praca
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (30 godz.) - samodzielne
przygotowanie się do zaliczenia w formie pisemnej i obecność na zaliczeniu (20 godz. + 1 godz.) Łącznie
91 godzin = 2 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany z zajęciami
wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela : 15+15+10+1 godz. = 41 godz., co odpowiada 1
punktom ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15+30+20 godz. = 65 godz., co
odpowiada 1 punktom ECTS
Literatura
•
Chmiel A.. Biotechnologia . Podstawy mikrobiologiczne i biochemiczne. 1998, PWN
37
•
•
•
•
Tabiś B., Grzywacz R.: Procesy i reaktory biochemiczne, Wydawnictwo Politechniki
Warszawskiej W-wa, 1993
Twardowski T. : Korzyści, oczekiwania, dylematy biotechnologii, Edytor P-ń, 2001
Bednarski W.:, Reps A.: Biotechnologia żywności, WNT W-wa, 2001
Russel S. Biotechnologia. PWN. 1990.
•
•
Fiedurek J. Podstawy wybranych procesów biotechnologicznych.Wyd. UMCS. 2004.
Buchowicz J. Biotechnologia molekularna. PWN. 2007.
Biotechnologia w badaniach biologicznych i medycznych
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-BWBBIM
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Katarzyna Baldy-Chudzik dr hab. Katarzyna Baldy-Chudzik, mgr Justyna Mazurek
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
30 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
6
5
Laboratorium
30 godzin
6
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem zajęć z biotechnologii w badaniach biologicznych i medycznych jest nabycie przez studenta
wiedzy teoretycznej i praktycznej, w wyniku czego student powinien scharakteryzować podstawowe
techniki badania budowy i funkcji genomów,opisać metody służące poznaniu funkcji genów, objaśnić
możliwości wykorzystania technik biologii molekularnej w prognostyce, diagnostyce i terapii człowieka,
scharakteryzować podstawowe procesy i techniki służące pozyskiwaniu preparatów medycznych. W
ramach zajęć laboratoryjnych student powinien poznać podstawowe zasady bezpiecznej pracy w
38
laboratorium biologii molekularnej, opanować samodzielne
molekularnych i nabyć umiejętność interpretacji wyniku badania.
wykonywanie
prostych
analiz
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw biologii, chemii, biochemii i genetyki ogólnej na poziomie studiów I stopnia.
Zakres tematyczny
Wykład Główne cele projektów poznania genomów. Wykorzystanie markerów molekularnych do
mapowania genetycznego. Metody lokalizacji genów w sekwencjach DNA. Ustalanie funkcji genu.
Genomika porównawcza.Metody badania białek wiążących DNA. Partnerstwo DNA i białka. Badanie
regulacji krótkotrwałych i długotrwałych aktywności genomu. Metody badania molekularnych podstaw
ewolucji genomów. Analizy dróg ewolucji genomu. Wprowadzenie do filogenetyki molekularnej i jej
zastosowania. Wykorzystanie genetyki molekularnej w medycynie. Prognozowanie i leczenie chorób
genetycznie uwarunkowanych. Analizy DNA w medycynie sądowej. Diagnostyka chorób infekcyjnych i
inwazyjnych. Szczepionki. Zastosowanie przeciwciał monoklonalnych. Produkcja preparatów
medycznych (czynniki krwi, hormony, interferony).Terapia genowa - leczenie wykorzystujace rDNA
technologie. Transgeniczne rośliny i zwierzęta. Zajęcia laboratoryjne Właściwości fizyczne kwasów
nukleinowych i ich wykorzystanie w technikach biologii molekularnej.Techniki izolacji DNA z komórek
bakteryjnych i eukariotycznych. Analizy elektroforetyczne kwasów nukleinowych.Wykorzystanie analizy
restrykcyjnej. Reakcja PCR jako metoda diagnostyczna. Ocena polimorfizmu genomu eukariotycznego –
metoda PFGE, typowanie HLA klasy I. Ocena polimorfizmu genomu bakteryjnego - metoda rep-PCR,
identyfikacja genów toksyn u E.coli. Identyfikacja białek techniką ELISA.
Metody kształcenia
- podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej), - praktyczna (ćwiczenia laboratoryjne)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A_W18
Rozumie podstawowe procesy związane z badaniem molekularnym
genomów, ma wiedzę z zakresie najważniejszych problemów związanych z
poznaniem funkcji genomów różnych organizmów
P1P_U01
P1P_U04
K1A_U06
Stosuje podstawowe techniki molekularne związane z diagnostyków
genomową i genową, wykonuje zlecone proste analizy i badania pod
kierunkiem opiekuna naukowego
P1P_U07
K1A_U07
Wykazuje umiejętność poprawnego wnioskowania na podstawie wyników
przeprowadzonych prostych analiz
P1A_K01
K1A_K01
Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, rozumie potrzebę
P1A_W01
P1A_W04
39
P1A_K05
P1A_K02
podnoszenia kompetencji zawodowych i osobistych
K1A_K02
Potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role
Wykład - zaliczenie końcowe, do którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego zaliczenia
ćwiczeń, przeprowadzone w formie pisemnej. Czas trwania 90 minut i obejmuje odpowiedź na 4
pytania problemowe wylosowane spośród przygotowanych przez wykładowcę zestawów pytań.
Ćwiczenia laboratoryjne - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich ćwiczeń
laboratoryjnych, przewidzianych do realizacji w ramach programu laboratorium. Ocenie podlegają:
testy sprawdzające wiedzę (zamknięte i otwarte) – ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych
punktów, obecność i aktywny udział w ćwiczeniach. Ocena końcowa to średnia arytmetyczna ocen
cząstkowych.
Godziny kontaktowe: - wykład (30 godz.) - zajęcia laboratoryjne (30 godz.) i konsultacje (2 godz.) Praca
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (15 godz.) -samodzielne studiowanie
zalecanej literatury (10 godz.) - przygotowanie się do zaliczenia końcowego i obecność na zaliczeniu (15
godz.) Łącznie 102 godzin = 5 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: Nakład związany
z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30+30+2+2 godz.= 64 godz., co
odpowiada 3 punktom ECTS, Nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30+2+15 godz.=
47 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Primrose S. B.: Zasady analizy genomu, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa, 1998
Kur J.: Podstawy inżynierii genetycznej, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk, 1994
Brown T.A.: Genomy, PWN, Warszawa, 2001
Bal J.: Biologia molekularna w medycynie, PWN, Warszawa, 1998
Desmont S., Nicholl T.: An introduction to genetic engineering, Cambridge, 2008
Biotechnologia żywności
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-BŻ
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
40
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
15 godzin
5
egzamin
Laboratorium
30 godzin
5
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
4
Cel przedmiotu
Poznanie możliwości zastosowania czynników biotycznych w technologii żywności.
Wymagania wstępne
Podstawy biotechnologii, chemii, fizyki.
Zakres tematyczny
Wykład. Bioreaktory: zasada działania, wymagania, kryteria podziału, kryteria zmiany skali. Bioprocesy:
biosynteza, biotransformacja, biohydroliza, fermentacja, bioługowanie, biodegradacja. Podstawowe
operacje i procesy w biotechnologii. Technologie fermentacyjne: rodzaje, cechy charakterystyczne,
znaczenie, zastosowanie. Metody wydzielania produktów biotechnologicznych: sączenie, filtracja,
wirowanie, flotacja. Przetwarzanie surowców roślinnych i zwierzęcych. Produkty uboczne, niekorzystne
procesy biotechnologiczne w przemyśle spożywczym. Synteza mikrobiologiczna witamin. Zagrożenia ze
strony biotechnologii – klasyfikacja drobnoustrojów pod katem biozagrożen, czynniki zmniejszające
zagrożenia, kategorie, w których powinna być rozważana analiza biozagrożeń. Laboratorium.
Metody kształcenia
- podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej) - praktyczna (ćwiczenia laboratoryjne w formie
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W04
K1A_W60
zna możliwości zastosowania procesów biotechnologicznych w produkcji
żywności
P1A_W05
K1A_W61
ma wiedzę z zakresu technik stosowanych w biotechnologii żywności
41
P1A_U02,
P1A_U07
K1A_U02
korzysta ze źródeł literaturowych, potrafi interpretować i łączyć w spójną
całość uzyskane informacje
P1A_K02
K1A_K02
potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role
P1A_K05
K1A_K04
rozumie potrzebę podnoszenia kompetencji zawodowych
na ocenę pozytywną wymagane są odpowiedzi na 6 pytań. Laboratorium – warunkiem zaliczenia jest
uzyskanie pozytywnej oceny z testu sprawdzającego wiedzę (pytania otwarte) – ocena pozytywna
powyżej 60% punktów. Oceniane są również sprawozdania z wykonywanych doświadczeń.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe - wykład (15 h) i konsultacje (10 h) - zajęcia laboratoryjne
(30 h) i konsultacje (20 h) Praca samodzielna studenta - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (30h) opracowanie sprawozdań z przeprowadzonych doświadczeń (30h) - przygotowanie się do zaliczenia i
obecność na zaliczeniu (30h + 2h) Łącznie 167 h = 4 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy
studenta: - nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela
15+30+10+20+2= 72 h, co odpowiada 2 punktom ECTS -nakład związany z zajęciami o charakterze
praktycznym: 30+10+30+30= 100 h, co odpowiada 2 punktom ECTS
Literatura
•
•
•
•
Bednarski W., Reps A. Biotechnologia żywności. WNT. 2001.
Tabiś B., Grzywacz R. Procesy i reaktory biochemiczne. Wydawnictwo Politechniki
Warszawskiej. 1993.
Twardowski T. Korzyści, oczekiwania, dylematy biotechnologii. Edytor Poznań. 2001.
Chmiel A. Biotechnologia. Podstawy mikrobiologiczne i biochemiczne. PWN. 1998.
•
•
Fiedurek J. Podstawy wybranych procesów biotechnologicznych, 2004, Wyd. UMCS
Grzywacz R.: Procesy i reaktory biochemiczne, 1993, Wydawnictwo Politechniki Warszawskiej
W-wa
Chemia fizyczna
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-CF
42
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Agnieszka Mirończyk
dr Agnieszka Mirończyk, mgr Alicja Defort
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
15 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
3
3
Laboratorium
30 godzin
3
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Przedstawienie wybranych zgadnień z zakresu chemii fizycznej mających szczególne znaczenie w
badaniu procesów biologicznych i stanowiących podstawę dla badań eksperymentalnych. Nauczenie
studentów samodzielnego planowania i prowadzenia pomiarów fizykochemicznych.
Wymagania wstępne
Zakres tematyczny
Wykład: Kinetyka chemiczna reakcji prostych i złożonych. Teoria kompleksu aktywnego. Kataliza homoi heterogeniczna. Podstawy elektrochemii. Przewodnictwo roztworów elektrolitów. Elektroliza. Ogniwa.
Korozja. Zjawiska powierzchniowe - adsorpcja. Układy koloidalne. Rodzaje oddziaływań
międzycząsteczkowych. Elektryczne i magnetyczne właściwości substancji. Elementy fotochemii i
radiochemii. Podstawy spektroskopii molekularnej (elektronowej, oscylacyjnej, NMR i MS). Ćwiczenia:
Wyznaczanie energii aktywacji Landolta. Kinetyka reakcji rozkładu jonu kompleksowego.
Przewodnictwo słabych elektrolitów (pomiar stałej dysocjacji słabego kwasu). Pomiar stałej dysocjacji
kwasów i zasad metodą potencjometryczną. Entalpia swobodna reakcji dysocjacji p-nitrofenolu.
Współczynnik podziału. Adsorpcja z roztworów wodnych. Analiza związków kompleksowych.
Konduktometryczny pomiar zmydlania estru ługiem. Wyznaczanie stałej dysocjacji p-nitrofenolu
metodą spektrofotometrii absorpcyjnej. Równowagi fazowe w układach trójskładnikowych typu cieczciecz.
Metody kształcenia
- podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej) - praktyczna (ćwiczenia laboratoryjne z
wykorzystaniem podstawowego sprzętu laboratorium chemicznego)
Efekty kształcenia
43
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
K1A_W01
rozumie podstawowe zjawiska i procesy chemiczne
P1A_W02
K1A_W02
P1A_W03
K1A_W01
P1A_U01
K1A_U01
stosuje podstawowe techniki badawcze w zakresie chemii
P1A_U02
P1A_U03
K1A_U02
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
P1A_K02
K1A_K02
Wykład: sprawdzian przeprowadzony w formie pisemnej, złożony z 10 pytań otwartych, trwający 60
minut. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 12 pkt (60%) na 20 pkt. możliwych
do zdobycia. Ćwiczenia laboratoryjne: Wykonanie ćwiczeń przewidzianych w programie przedmiotu
(obecność na zajęciach jest obowiązkowa. W przypadkach nieobecności, Student powinien uzupełnić
braki w terminie uzgodnionym z prowadzącym zajęcia). Przedstawienie wyników doświadczeń w formie
sprawozdania. Sprawdzenie wiedzy w formie pisemnej – dwa kolokwia.Ocena końcowa jest średnią
arytmetyczną ocen cząstkowych.
Godziny kontaktowe: wykład (15 godz.), zajęcia laboratoryjne (30 godz.) i konsultacje (10 godz.) Praca
samodzielna studenta: Wykład: przygotowanie do pisemnego zaliczenia i obecność na sprawdzianie (10
godz.+ 1 godz.) Zajęcia laboratoryjne: przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (10 godz.),
przygotowanie sprawozdań (10 godz.) samodzielne przygotowanie do kolokwiów (10 godz.) Łącznie 96
godz. = 3 pkt. ECTS Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału
nauczyciela: (15+30+10+1) godz. = 56 godz., co odpowiada 1 pkt. ECTS. Nakład pracy studenta związany
z zajęciami o charakterze praktycznym: (30+10+10+10+10) godz. = 70 godz., co odpowiada 2 pkt. ECTS
Literatura
44
•
•
•
•
K. Pigoń, Z. Ruziewicz, Chemia fizyczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005.
P.W. Atkins, Chemia fizyczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001.
L. Sobczyk, A. Kisza, Chemia fizyczna dla przyrodników, Państwowe Wydawnictwo Naukowe,
Warszawa 1977
A. Olszowski, Doświadczenia fizykochemiczne, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej,
Wrocław 2004
•
A.G. Whittaker, A.R. Mount, M.R. Heal, Chemia fizyczna (krótkie wykłady), Wydawnictwo
Naukowe PWN, Warszawa 2004.
Chemia ogólna
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-CO
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Jacek J. Kozioł, mgr Alicja Defort, dr Agnieszka Mirończyk
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
30 godzin
1
egzamin
Ćwiczenia
15 godzin
1
zaliczenie z oceną
Laboratorium
30 godzin
1
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Cel przedmiotu
przekazanie stanu wiedzy na temat budowy materii ze szczególnym uwzględnieniem pierwiastków
chemicznych, oraz związków nieorganicznych i ich roli w przyrodzie, nabycie doswiadczenia w pracy
laboratoryjnej
Wymagania wstępne
45
7
znajomość chemii na poziomie szkoły średniej
Zakres tematyczny
Wykłady: Podstawowe pojęcia, definicje i prawa chemiczne. Budowa atomu, konfiguracja elektronowa,
układ okresowy pierwiastków. Istota wiązania chemicznego, geometria molekularna i orbitale
molekularne, teorie wiązań, koncepcja hybrydyzacji. Stany materii, rodzaje symetrii komórek
elementarnych. Energia sieci kryształów. Statyka chemiczna, efekty cieplne reakcji chemicznych.
Napięcie powierzchniowe, lepkość. Przemiany fazowe. Roztwory i ich właściwości. Równowagi w
roztworach elektrolitów, prawo rozcieńczeń Ostwalda, definicje kwasów i zasad, pojęcie pH. Reakcje
jonowe. Bufory. Właściwości fizyczne i chemiczne pierwiastków grup głównych. Struktura wybranych
związków chemicznych: azotki, tlenki, wodorki, borany, węgliki, krzemki i siarczki. Kwasy tlenowe.
Wodór i jego charakterystyka. Związki helowców. Pierwiastki bloku d – właściwości fizyczne i chemiczne
pierwiastków i ich jonów. Połączenia koordynacyjne. Program przedmiotu obejmuje następujące treści:
budowa atomu, podstawowe pojęcia i prawa chemiczne, reakcje chemiczne (w tym reakcje redoks),
obliczenia stechiometryczne, stężenia roztworów, mieszanie roztworów o różnych stężeniach,
przeliczanie jednostek stężeń, równowagi jonowe w roztworach, pH i pK roztworów, dysocjacja, prawa
gazowe. Zajęcia laboratoryjne: Zapoznanie z podstawowymi regułami pracy w laboratorium
chemicznym oraz ze sprzętem i technikami laboratoryjnymi. Program przedmiotu obejmuje
następujące treści merytoryczne: równowagi jonowe w roztworach wodnych, równowagi w reakcjach
kwasowo-zasadowych, równowagi kompleksowania, identyfikacja i właściwości wybranych kationów i
anionów, analiza zanieczyszczeń wody, analiza kolorymetryczna.
Metody kształcenia
wykorzystaniem podstawowego sprzetu lanboratorium chemicznego), część ćwiczeniowa (zajęcia
rachunkowe) – rozwiązywanie problemów i zadań w oparciu o listy podzielone tematycznie.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W03
K1A_W01
P1A_W02
K1A_W02
P1A_W03
K1A_W01
P1A-U01
K1A_U01
umie stoswać podstawowe techniki badawcze w zakresie chemii
46
P1A-U02
P1A_U03
K1A_U02
P1A_K01 P1AK1A_K01
K05
P1A_K02
K1A_K02
egzamin końcowy, do którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego zaliczenia ćwiczeń,
przeprowadzony w formie pisemnej. Egzamin trwający 60 minut zawiera 5 wymagających omówienia
zagadnień. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 60 pkt (60%) na 100 pkt.
możliwych do zdobycia. Ćwiczenia laboratoryjne: wykonanie ćwiczeń przewidzianych w programie
przedmiotu (obecność na zajęciach jest obowiązkowa. W przypadkach nieobecności, Student powinien
uzupełnić braki w terminie uzgodnionym z prowadzącym zajęcia). Przedstawienie wyników
doświadczeń w formie sprawozdania zamieszczonego w dzienniku laboratoryjnym. Sprawdzenie wiedzy
w formie pisemnej – kolokwium. Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną ocen cząstkowych
ćwiczenia (rachunkowe): Obecność na zajęciach jest obowiązkowa.Sprawdzenie wiedzy w formie
kolokwiów. Aktywność na zajęciach.Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną ocen cząstkowych.
Godziny kontaktowe: - wykład (30 godz.) - ćwiczenia (15 godz.) i konsultacje (10 godz.) - zajęcia
laboratoryjne (30 godz.) i konsultacje (10 godz.) Praca samodzielna studenta: Wykład: – przygotowanie
do egzaminu pisemnego i udział w egzaminie (30 godz. + 2 godz.) Ćwiczenia laboratoryjne:
przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (15 godz.),prowadzenie dziennika laboratoryjnego (15 godz.),
samodzielne przygotowanie do kolokwiów (15 godz.) Ćwiczenia rachunkowe:przygotowanie do zajęć
rachunkowych (15 godz.),samodzielne przygotowanie do kolokwiów (15 godz.) Łącznie 202 godz. = 7
nauczyciela: (30+15+30+10+10+2) godz. = 97 godz., co odpowiada 3 pkt. ECTS. Nakład pracy studenta
związany z zajęciami o charakterze praktycznym: (30+15+15+15+15+15) godz. = 105 godz., co
odpowiada 4 pkt. ECTS
Literatura
•
•
•
L.Jones, P.Atkins „Chemia ogólna”, PWN, Warszawa 2004.
A. Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, PWN, Warszawa 1987
F. A. Otton, G. Wilkinson, P. L. Gaus, Chemia nieorganiczna, PWN, Warszawa 1995
•
•
J. D. Lee, Zwięzła chemia nieorganiczna, PWN, Warszawa 1999
W. Kołos, J. Sadlej, Atom i cząsteczka, WNT, Warszawa 1998
Chemia organiczna
47
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-CO
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Jacek J. Kozioł, dr Agnieszka Mirończyk, mgr Alicja Defort
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
30 godzin
2
egzamin
Laboratorium
45 godzin
2
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
7
Cel przedmiotu
przekazanie wiedzy na temat klas związków organicznych ze szczóglnym uwzględnieniem ich budowy,
metod otrzymywania i reaktywności. Pokazanie związku pomiędzy jego strukturą, a właściwościami
fizykochemicznymi. Przedstawienie roli związków organicznych w i dla organizmów żywych.
Wymagania wstępne
Zakres tematyczny
przekazanie wiedzy na temat klas związków organicznych ze szczóglnym uwzględnieniem ich budowy,
metod otrzymywania i reaktywności. Pokazanie związku pomiędzy jego strukturą, a właściwościami
fizykochemicznymi. Przedstawienie roli związków organicznych w i dla organizmów żywych. Ćwiczenia
laboratoryjne: Preparatyka organiczna (acetylowanie, nitrowanie, sulfonowanie, estryfikacja, hydroliza,
utlenianie). Jakościowa analiza organiczna (wykrywanie grup funkcyjnych). Metody wyodrębniania i
oczyszczania związków organicznych (dekantacja, suszenie, krystalizacja, ekstrakcja, destylacja,
chromatografia). Oznaczanie własności fizycznych (temperatura topnienia, temperatura wrzenia).
Metody kształcenia
48
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W03
K1A_W01
P1A_W02
K1A_W02
P1A_W03
K1A_W01
P1A_U01
K1A_U01
umie stoswać podstawowe techniki badawcze w zakresie chemii
P1A_U02
P1A_U03
K1A_U02
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
P1A_K02
K1A_K02
egzamin końcowy, do którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego zaliczenia ćwiczeń,
przeprowadzony w formie pisemnej. Egzamin trwający 60 minut zawiera 5 wymagających omówienia
zagadnień. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 60 pkt (60%) na 100 pkt.
możliwych do zdobycia. Ćwiczenia Wykonanie ćwiczeń przewidzianych w programie przedmiotu
(obecność na zajęciach jest obowiązkowa. W przypadkach nieobecności, Student powinien uzupełnić
braki w terminie uzgodnionym z prowadzącym zajęcia). Przedstawienie wyników doświadczeń w formie
sprawozdania zamieszczonego w dzienniku laboratoryjnym. Sprawdzenie wiedzy w formie pisemnej –
kolokwium. Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną ocen cząstkowych
Godziny kontaktowe: wykład (30 godz.) zajęcia laboratoryjne (30 godz.) i konsultacje (10 godz.) Praca
samodzielna studenta: Wykład: przygotowanie do egzaminu pisemnego i udział w egzaminie (30 godz.
+ 2 godz.) Ćwiczenia: przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (15 godz.) prowadzenie dziennika
laboratoryjnego (15 godz.) samodzielne przygotowanie do kolokwiów (20 godz.) Łącznie 152 godz. = 7
nauczyciela: (30+30+10+2) godz. = 72 godz., co odpowiada 3 pkt. ECTS. Nakład pracy studenta związany
z zajęciami o charakterze praktycznym: (30+15+15+20) godz. = 80 godz., co odpowiada 4 pkt. ECTS
49
Literatura
•
•
•
•
R. T. Morrison, R. N. Boyd, Chemia organiczna, PWN, Warszawa 1996
J. McMurry, Chemia organiczna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003
P. Mastalerz, Podręcznik chemii organicznej, Wyd. Chemiczne, Wrocław 1997
Vogel A.I., Preparatyka organiczna, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa 2006
•
G. Patrick, Chemia organiczna (krótkie wykłady), WNT, Warszawa 2004
Enzymologia ogólna
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-EO
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Jacek Leluk
dr hab. Jacek Leluk
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
45 godzin
egzamin
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
4
4
Laboratorium
15 godzin
4
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Zdobycie wiedzy na temat podziału i klasyfikacji enzymów. Rozumienie mechanizmu działania
enzymów, budowy i przeznaczenia ważnych funkcjonalnie obszarów w cząsteczce enzymu. Rozumienie
podstaw kinetyki enzymatycznej oraz znaczenia parametrów opisujących tę kinetykę. Zapoznanie się z
najważniejszymi szlakami metabolicznymi oraz mechanizmami ich kontroli. Rozumienie mechanizmów
kontroli aktywności enzymu, jego aktywacji i inhibicji. Zapoznanie się z typami specyficznej inhibicji.
Zapoznanie się z wpływem różnych typów inhibicji na zmianę parametrów kinetyki enzymatycznej.
Zdobycie wiedzy na temat zaplanowania i przeprowadzenia testów enzymatycznych.
50
Wymagania wstępne
Pozytywnie zaliczony kurs Biochemii oraz Chemii Ogólnej.
Zakres tematyczny
Definicja i ogólna charakterystyka enzymu. Klasyfikacja i podział enzymów. Charakterystyka
poszczególnych klas enzymów. Rola i mechanizm działania enzymów. Rola i sposób współdziałania
centrum katalitycznego i kieszeni substratowej. Centra allosteryczne - znaczenie i efekt działania.
Czynniki wpływające na aktywność enzymu - niespecyficzne i specyficzne. Charakterystyka działania
inhibitorów kompetycyjnych, niekompetycyjnych i akompetycyjnych. Podstawy kinetyki enzymatycznej.
Równanie Michaelisa-Menten. Podstawowe parametry opisujące kinetykę enzymu - prędkość
maksymalna reakcji i stała Michalisa. Wzór Lineweavera-Burka - cel i znaczenie takiego przekształcenia
wzoru. Aktywacja i kontrola aktywności enzymatycznej. Sens istnienia proenzymów (zymogenów).
Enzymatyczne reakcje kaskadowe. Szczegółowy opis podstawowych szlaków metabolicznych i ich
kontroli (glikoliza, glukoneogeneza, cykl Krebsa, fosforylacja tlenowa, fotosynteza). Szczegółowa
charakterystyka wybranych enzymów. Zaplanowanie i przeprowadzenie testu enzymatycznego.
Obliczanie parametrów kinetycznych z danych otrzymanych z testu enzymatycznego.
Metody kształcenia
Wykład z prezentacjami multimedialnymi (PowerPoint, flash). Ćwiczenia - korzystanie z
multimedialnych materiałów szkoleniowych. Przeprowadzenie wirtualnych testów enzymatycznych
wraz z obliczaniem parametrów kinetycznych na podstawie otrzymanych wyników testu. Samodzielne
opracowanie szczegółowej charakterystyki wybranych enzymów.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
K1A_W81
rozumie podstawy procesów enzymatycznych
P1A_W04
K1A_W82
ma wiedzę w zakresie najważniejszych problemów z zakresu enzymologii
P1A_W05
K1A_W83
ma wiedzę w zakresie podstawowych pojęć i terminologii stosowanej w
enzymologii i kinetyce enzymatycznej
P1A_W07
K1A_W84
ma wiedzę w zakresie podstawowowego oprogramowania do analizy kinetyki
enzymatycznej
P1A_U01
K1A_U23
stosuje podstawowe metody obliczeniowe i oprogramowanie w zakresie
kinetyki enzymatycznej
P1A_U02
K1A_U24
rozumie literaturę z zakresu enzymologii w języku polskim i angielskim
51
P1A_U07
K1A_U25
wykazuje umiejętność poprawnego wnioskowania na podstawie danych
pochodzących z przeprowadzonych testów enzymatycznych
P1A_K05
K2A_K04
jest świadomy potrzeby systematycznego zapoznawania się z literaturą
naukowa, aktualizuje wiedzę i zna jej praktyczne zastosowanie
K1A_U26
ma umiejętności językowe w zakresie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych,
właściwych dla studiowanego kierunku studiów, zgodne z wymaganiami
określonymi dla poziomu B2 Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia
Językowego
P1A_U11
P2A_W01
rozumie złożone zjawiska i procesy enzymologiczne
Egzamin jest testem pisemnym złożonym z 30 pytań. Na pozytywna ocenę (dostateczny) nalezy udzielić
prawidłowych odpowiedzi przynajmniej na 20 pytań (66%). Zaliczenie jest oceniane na podstawie
samodzielnego opracowania charakterystyki wybranych enzymów, zaprezentowanego w formie
PowerPoint (prezentacja 20 minutowa), oraz na podstawie wykazania umiejętności prawidłowego
zaplanowania i przeprowadzenia testu enzymatycznego i wyliczenia na tej podstawie parametrów
kinetycznych.
Studia stacjonarne: Godziny kontaktowe: Wykład - 30 godzin. Ćwiczenia praktyczne (laboratorium) - 30
godzin Praca samodzielna studenta: Uzupełnianie wiedzy wspomagane poprzez korzystanie z materiału
zdalnego nauczania (e-learning) - 20 godzin. Samodzielne opracowanie i przedstawienie prezentacji
PowerPoint na temat charakterystyki wybranych enzymów - 10 godzin. Samodzielne zaplanowanie i
przeprowadzenie testu enzymatycznego wraz z wyliczeniem parametrów kinetycznych - 5 godzin.
Przygotowanie sie do egzaminu końcowego - 10 godzin. Łącznie 105 godzin = 4 ECTS
Literatura
•
•
•
•
1. Berg, J.M, Tymoczko, J.L. , Stryer, L., Biochemia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa,
2005, wydanie III zmienione
2. Reginald H. Garret, Charles M. Grisham, Biochemistry (rozdział 6), Thomson Learning Third
Edition, 2005
3. Biochemia. Krótkie wykłady. Wydanie II. David B. Hames, Nigel M. Hooper. Wydawnictwo
Naukowe PWN, Warszawa 2009
4. Biochemia Harpera. Ilustrowana, Robert K. Murray, Daryl K. Granner, Victor W. Rodwell,
Wyd. Lek. PZWL, Warszawa 2008, Wyd. 6
Fizjologia roślin
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-FR
52
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Katarzyna Dancewicz
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
15 godzin
2
4
Laboratorium
30 godzin
2
Cel przedmiotu
Celem przedmiotu jest przedstawienie fizjologii roślin jako dyscypliny naukowej posługującej się
specyficznymi i właściwymi sobie pojęciami i metodami badawczymi. Zakłada się, że student będzie
znał podstawowe pojęcia i techniki badawcze stosowane w fizjologii roślin, rozumiał podstawowe
procesy życiowe, zachodzące w komórkach, tkankach i całym organizmie roślinnym oraz umiał
powiązać je ze sobą, rozumiał znaczenie integracji funkcji całej rośliny w zmiennych warunków
środowiskowych (abiotyczne i biotyczne czynniki stresowe) i roli fitohormonów w regulacji procesów
życiowych. Ponadto, student będzie świadom wpływu procesów fizjologicznych w roślinie na
produktywność roślin, ich plonowanie oraz dobór tradycyjnych bądź biotechnologicznych metod
hodowli roślin.
Wymagania wstępne
Zaliczone kursy z botaniki ogólnej i systematycznej.
Zakres tematyczny
Fizjologia roślin a inne dyscypliny naukowe. Ogólne zasady budowy i funkcjonowania komórki roślinnej.
Transport przez błony biologiczne. Gospodarka wodna komórki oraz pobieranie i transport wody w
roślinie. Mineralne odżywianie roślin. Fotosynteza i anabolizm. Transport, dystrybucja i akumulacja
związków organicznych w roślinie. Oddychanie. Wybrane zagadnienia z metabolizmu wtórnego. Wzrost
i rozwój roślin. Regulacja procesów fizjologicznych przez fitohormony. Ruchy roślin. Fizjologia
reagowania roślin na stresowe czynniki środowiska – abiotyczne i biotyczne. Fizjologia plonowania
roślin. Podstawy biotechnologii roślin. LABORATORIUM: Pobieranie i oddawanie wody przez komórkę
roślinną. Gospodarka wodna rośliny. Mineralne odżywianie roślin. Fotosynteza i produktywność
53
fotosyntetyczna. Oddychanie. Kiełkowanie nasion. Wzrost i rozwój roślin. Regulatory wzrostu i rozwoju
roślin. Ruchy roślin.
Metody kształcenia
WYKŁAD: wykład informacyjny z elementami wykładu problemowego w formie prezentacji
multimedialnej. LABORATORIUM: metoda podająca – pogadanka, metody praktyczne – pokaz,
ćwiczenia laboratoryjne
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
K1A_W28
Zna i rozumie podstawowe procesy życiowe roślin.
P1A_W07
K1A_W29
Zna podstawowe techniki
fizjologicznych roślin.
K1A_W30
Potrafi omówić przebieg procesów fizjologicznych w roślinie, rozumie
anatomiczne, biochemiczne i środowiskowe uwarunkowania tych procesów,
potrafi wyjaśnić mechanizm integracji i regulacji procesów fizjologicznych w
roślinie.
P1A_W02
K1A_W18
W interpretacji zjawisk i procesów przyrodniczych opiera się na podstawach
empirycznych, rozumiejąc w pełni znaczenie metod matematycznych i
statystycznych.
P1A_U01,
P1A_U04
P1A_U06
P1A_U07
P1A_K06
K1A_U04
K1A_U12
K1A_K03
Stosuje zasady ergonomii w pracy laboratoryjnej, planuje i przeprowadza
badania z wykorzystaniem sprzętu laboratoryjnego, samodzielnie
przeprowadza zadania badawcze z pomocą opiekuna, dokonuje ich analizy i
interpretacji.
P1A_W09
K1A_W31
Zna i rozumie podstawowe zasady bezpiecznej pracy w laboratorium
biologicznym.
P2A_K02
K1A_K02
Działa w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie, nawiązuje
poprawne relacje z członkami grupy.
P1A_K01,
P1A_K05
K1A_K04
Docenia istotność posiadania podstawowej wiedzy z fizjologii roślin dla
zrozumienia wielu innych dziedzin nauk biologicznych, dostrzega, na czym
polega rzetelność w prowadzeniu badań laboratoryjnych.
P1A_W04,
P1A_W05
54
laboratoryjne
stosowane
w
badaniach
WYKŁAD - ustny egzamin końcowy, do którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego
zaliczenia laboratoriów, przeprowadzony w formie ustnej. Student zobowiązany jest do odpowiedzi, na
co najmniej dwa z trzech pytań problemowych dotyczących znajomości pojęć z fizjologii roślin i analizy
procesów fizjologicznych. LABORATORIUM - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze
wszystkich pisemnych kolokwiów (w formie zamkniętych i otwartych pytań, ocena pozytywna powyżej
60% uzyskanych punktów) oraz zaliczenie wszystkich kart pracy wykonanych doświadczeń
laboratoryjnych, przewidzianych do realizacji w ramach programu laboratorium.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: wykład (15h), zajęcia laboratoryjne (30h), konsultacje (5h).
Praca samodzielna studenta: przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (20h), samodzielne opracowanie
kart pracy wykonanych doświadczeń (20h), przygotowanie się do egzaminu i obecność na egzaminie
(20+2h). ŁĄCZNIE: 187 godzin = 4 ECTS. W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: nakład
związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 15+30+5+2h = 52 godzin, co
odpowiada 2 punktom ECTS; nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30+5+20+20h =
75 godzin, co odpowiada 2 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Kopcewicz J., Lewak S.: Fizjologia roślin, PWN, Warszawa, 2002
Lewak S., Kopcewicz J.: Fizjologia roślin, Wprowadzenie, PWN, Warszawa 2009
Szweykowska A.: Fizjologia roślin, UAM, Poznań, 1998
Wojtaszek P., Woźny A., Ratajczak L.: Biologia komórki roślinnej, PWN, Warszawa 2006
Bandurska H.: Ćwiczenia z fizjologii roślin, Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Poznaniu,
Poznań, 2008
•
•
•
•
Buczek J.: Ćwiczenia z fizjologii roślin, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław,
1992
Kozłowska M.: Fizjologia roślin, PWRiL, Poznań, 2007
Jankiewicz L.: Regulatory wzrostu i rozwoju roślin, PWN, Warszawa, 1997
Kączkowski J.: Biochemia roślin, PWN, Warszawa, 1980-1985
Fizjologia zwierząt
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-FZ
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
55
dr hab. Mariusz Kasprzak
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
15 godzin
egzamin
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
3
3
Laboratorium
30 godzin
3
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
1.Zapoznanie studentów z budową i funkcjonowaniem podstawowych układów fizjologicznych
zwierząt. 2.Wykazanie zależności i mechanizmów współdziałania poszczególnych organów na poziomie
organizmu. 3.Zrozumienie zasad umożliwiających utrzymanie homeostazy w organizmie. 4.Nauczenie
studentów podstawowych zasad bezpiecznej pracy w laboratorium fizjologii oraz obsługi prostego
sprzętu laboratoryjnego takich jak wirówka, spektrofotometr, pipet automatycznych. 5.Wytworzenie
potrzeby odpowiedzialności za uzyskanie prawidłowego wyniku przeprowadzanej analizy.
6.Wykształcenie krytycznego podejścia do uzyskanych wyników oraz analiza ewentualnie popełnionych
błędów analitycznych.
Wymagania wstępne
Znajomość podstawowych procesów biochemicznych. Posługiwanie się mikroskopem świetlnym na
każdym z powiększeń. Znajomość systematyki zwierząt na poziomie szkoły średniej.
Zakres tematyczny
Anatomia i fizjologia porównawcza podstawowych narządów wewnętrznych bezkręgowców,
kręgowców i człowieka. Szczegółowa analiza fizjologii kręgowców. Fizjologia układu nerwowego.
Fizjologia układu krwionośnego. Fizjologia układu pokarmowego. Fizjologia układu wydalniczego.
Fizjologia narządów ruchu. Fizjologia narządów zmysłów. Homeostaza jako efekt współdziałania
wszystkich układów.
Metody kształcenia
Wykład i zajęcia laboratoryjne w których student osobiście przeprowadza analizy hematologiczne i
biochemiczne w surowicy. Bada procesy trawienne in vitro. Analizuje ilościowo i jakościowo składniki
moczu. Analizuje przebieg eksperymentów fizjologicznych przeprowadzanych na zwierzętach w oparciu
o filmy dydaktyczne.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
56
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W04
K1A_W32
student charakteryzuje budowę i mechanizm funkcjonowania głównych
układów narządów zwierząt
P1A_W01,
P1A_W03,
P1A_W04
K1A_W12
student potrafi rozpoznać procesy biochemiczne zachodzące w układzie
trawiennym;
P1A_W07,
P1A_U01,
P1A_U06
K1A_W29,
K1A_U04
zna i potrafi zastosować podstawowe techniki laboratoryjne stosowane w
badaniach krwi;
P1A_W09
K1A_W31
zna podstawowe zasady bezpieczeństwa i i higieny pracy w laboratorium
fizjologii zwierząt
P1A_U01,
P1A_U06
K1A_U05
potrafi wykonać podstawowe badania hematologiczne i biochemiczne
surowicy;
P1A_U02
K1A_U16
potrafi zaprezentować fizjologiczne funkcje narządów;
P1A_U01,
P1A_U04
K1A_U12
Student potrafi zaplanować i zrealizować proste eksperymenty fizjologiczne;
P1A_K01,
P1A_K02
P1A_K05
K1A_K04
jest świadomy jak ważna jest rzetelność w prowadzeniu badań
laboratoryjnych i jak ważna jest rola każdego członka zespołu dla osiągnięcia
poprawnego wyniku
K1A_K04
Jest świadomy znaczenia znajomości podstawowej wiedzy z zakresu fizjologii
zwierząt dla zrozumienia funkcjonowania zwierzęcia w środowisku
naturalnym i sztucznym;
K1A_K07
poprzez poznawanie coraz nowszych i bardziej dokładnych technik
wykonywania analiz laboratoryjnych, zdaje sobie sprawę z konieczności
stałego podnoszenia kompetencji zawodowych.
P1A_K01,
P1A_K02
P1A_K05
P1A_K04
P1A_K05
Laboratorium - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich ćwiczeń
laboratoryjnych, przewidzianych do realizacji w ramach programu laboratorium. Egzamin końcowy, do
którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego zaliczenia wszystkich ćwiczeń,
przeprowadzony w formie pisemnej. Egzamin trwający 120 minut polega na opisowym
scharakteryzowaniu 5 zjawisk fizjologicznych zachodzących na poziomie organizmu. Do zaliczenia na
ocenę dostateczną konieczny jest prawidłowy opis przynajmniej trzech procesów.
57
Godziny kontaktowe: wykład (15 godz.) zajęcia laboratoryjne (30 godz.) i konsultacje (10 godz.) Praca
samodzielna studenta: przygotowanie do pisemnego zaliczenia i obecność na sprawdzianie (13 godz.+2
godz.) przygotowanie sprawozdań (5 godz.) samodzielne przygotowanie do kolokwiów (15 godz.)
Łącznie 90 godz. = 3 pkt. ECTS Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi
bezpośredniego udziału nauczyciela: (15+30+10+2) godz. = 57 godz., co odpowiada 2 pkt. ECTS. Nakład
pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym: (15+15+15+15) godz. = 60 godz., co
odpowiada 3 pkt. ECTS
Literatura
•
•
•
•
•
Bieguszewski H. Fizjologia zwierząt. Pomorska Akademia Pedagogiczna w Słupsku 2006.
Traczyk W.: Fizjologia człowieka w zarysie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2005
Krzymowski T., Przała J.: Fizjologia zwierząt, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005
Schmidt-Nielsen K. Fizjologia zwierząt. PWN Warszawa 2008
Gill J. Zarys fizjologii porównawczej zwierząt. PWN Warszawa 1987
•
•
•
•
Sotowska-Brochocka J.: Fizjologia zwierząt. Zagadnienia wybrane, Uniwersytet Warszawski,
2001
Konturek S.: Fizjologia człowieka, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagielońskiego, 2002
Campbell T., W.: Avian hematology and cytology. Iowa State University Press II edition. 1995
Bukała B.: Fizjologia zwierząt z elementami fizjologii człowieka, Omega, 2005
Fizyka dla przyrodników
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-FDP
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
prof. dr hab. Lidia Latanowicz
prof. dr hab. Lidia Latanowicz, dr Anna Timoszyk
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
5
Wykład
15 godzin
1
58
zaliczenie z oceną
Ćwiczenia
30 godzin
1
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem kształcenia jest nabycie przez studentów umiejętności opisu zjawisk zachodzących w przyrodzie
na podstawie uzyskanej wiedzy oraz umiejętności rozwiązywania problemów i zadań z treścią.
Wymagania wstępne
Podstawowa wiedza z matematyki i fizyki przewidziana w programie szkoły średniej.
Zakres tematyczny
Wykład: kinematyka i dynamika układów, praca i energia, budowa i własności materii, przemiany gazów
doskonałych, I i II zasada termodynamiki, elektrostatyka, prąd elektryczny, magnetyzm, pole
elektromagnetyczne, fale mechaniczne i elektromagnetyczne, elementy mechaniki kwantowej, optyka
falowa i geometryczna. Ćwiczenia: kinematyka, dynamika, praca i energia, budowa materii,
termodynamika, pole elektrostatyczne, prąd elektryczny, elektrochemia, pole magnetyczne, drgania i
fale mechaniczne, fale elektromagnetyczne, optyka.
Metody kształcenia
Wykład: podająca – prezentacja multimedialana. Ćwiczenia: praktyczna – rozwiązywanie problemów i
zadań z list podzielonych tematycznie.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
K1A_W22
Student potrafi zdefiniować, opisać i wytłumaczyć podstawowe zjawiska i
procesy zachodzące w przyrodzie, np. procesy cieplne oraz zjawiska związane
z polem elektromagnetycznym.
P1A_W03
K1A_W14
Student potrafi scharakteryzować podstawowe
przyrodnicze na podstawie posiadanej wiedzy.
P1A_U07
K1A_U09
Student wykazuje umiejętność poprawnego wnioskowania na podstawie
danych pochodzących z różnych źródeł.
P1A_U11
K1A_U10
Student potrafi uczyć się samodzielnie w sposób ukierunkowany.
59
zjawiska
i
procesy
P1A_K02
K1A_K02
Student potrafi współdziałać i pracować w grupie.
Wykład: zaliczenie z oceną – test otwarty z progami punktowymi. Maksymalna liczba punktów możliwa
do uzyskania wynosi 46. Warunkiem zaliczenia jest otrzymanie minimum 23 punkty. Ćwiczenia:
warunkiem zaliczenia jest przygotowanie teoretyczne do każdych zajęć (trzy 1,5 h sprawdziany z teorii
po 5 pytan: na zaliczenie należy uzyskać 42% punktów) oraz zaliczenie trzech kolokwiów (trzy 1,5 h
kolokwia po 5 zadań: na zaliczenie należy uzyskać 42% punktów). Do zaliczenia na ocenę dostateczną
przedmiotu (ćwiczeń)konieczne jest uzyskanie średniej arytmetycznej ocen z wszystkich sprawdzianów
na poziomie 3,0 oraz uzyskanie średniej arytmetycznej ocen z wszystkich kolokwiów na poziomie 3,0.
Godziny kontaktowe: Wykład (15 h) Ćwiczenia (30 h) i konsultacje (10 h) Praca samodzielna studenta:
Wykład – przygotowanie do testu zaliczeniowego i udział w egzaminie (30 h + 2 h) Ćwiczenia –
przygotowanie do zajęć i samodzielne przygotowanie do kolokwiów (30 h + 30 h) Łącznie 147 h = 5 pkt.
ECTS Nakład pracy studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela:
(15+30+10+2)h = 57h, co odpowiada 2 pkt. ECTS. Nakład pracy studenta związany z zajęciami o
charakterze praktycznym: (30+10+30+30)h = 100h, co odpowiada 3 pkt. ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Skorko M., Fizyka, PWN, Warszawa, 1985.
J. W. Kane, M. M. Sternheim, Fizyka dla przyrodników, PWN, Warszawa 1988
Kaczorek H. i Słówko Z., Zbiór zadań z fizyki, WSziP, Warszawa, 1989.
Ćwiok S. i in., Zbiór zadań z fizyki, WSziP, Warszawa, 1989.
Jenike M., Zbiór zadań z fizyki, WNT, Warszawa, 1994.
•
•
W. Bolton, Zarys Fizyki, PWN, Warszawa 1988.
E. M. Rogers, Fizyka dla dociekliwych 1986
Genetycznie modyfikowane organizmy
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-GMO
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
60
dr Renata Grochowalska
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
15 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
5
3
Laboratorium
15 godzin
5
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Wykład ma za zadanie: omówienie organizmów genetycznie zmodyfikowanych oraz sposobów ich
uzyskiwania, przedstawienie molekularnych technik kontrolowania GMO oraz prawnych i społecznych
aspektów zastosowań, omówienie biobezpieczeństwa ludzi i środowiska. Laboratorium ma na celu:
zapoznanie studentów z metodami transgenezy zwierząt, z zastosowaniem zwierząt w
ksenotransplantacjach, omówienie transformacji roślin za pomocą Agrobacterium, modyfikacji
kukurydzy (gen Cry).
Wymagania wstępne
Znajomość biologii, biochemii, mikrobiologii i genetyki
Zakres tematyczny
Wykład: Przegląd organizmów genetycznie zmodyfikowanych. Molekularne podstawy transformacji
genetycznej oraz sposoby uzyskiwania roślin i zwierząt zmodyfikowanych genetycznie. Ekspresja
transgenów i sposoby jej pomiaru. Techniki kontrolowania GMO. Prawne i społeczne aspekty
zastosowań GMO. Żywność genetycznie modyfikowana. Biobezpieczeństwo ludzi i środowiska –
regulacje prawne, bioetyka. Zajęcia laboratoryjne: Geny reporterowe i markerowe. Białko GFP. Metody
transgenezy. Klonowanie ssaków. Ksenotransplantacje – polskie badania. Transformacja roślin za
pomocą Agrobacterium. Kukurydza genetycznie zmodyfikowana – gen Cry. Uprawy roślin genetycznie
zmodyfikowanych na świecie.
Metody kształcenia
wykład – podająca - w formie prezentacji multimedialnej, zajęcia laboratoryjne – praktyczna - w formie
pogadanki problemowej oraz podająca w formie prezentacji multimedialnej
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w Kierunkowe
zakresie nauk
61
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W04
K1A_W23
zna najważniejsze zagadnienia dotyczące różnorodności organizmów
genetycznie modyfikowanych i ich znaczenia dla środowiska, zna regulacje
prawne obowiązujące w Polsce i Unii Europejskiej dotyczące zastosowań
organizmów genetycznie modyfikowanych
P1A_W07
K1A_W24
zna metody uzyskiwania organizmów genetycznie modyfikowanych, zna
podstawowe techniki laboratoryjne stosowane w analizie GMO
K1A_U02
potrafi dokonywać egzegezy tekstów z zakresu zagadnień dotyczących GMO
w języku polskim, korzysta ze źródeł literaturowych w języku polskim i
angielskim
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
dostrzega potrzebę uczenia się i doskonalenia swoich umiejętności, docenia
istotność posiadania podstawowej wiedzy dotyczącej GMO dla zrozumienia
wielu innych dziedzin nauk biologicznych
P1A_K02
K1A_K02
potrafi współdziałać i pracować w grupie
P1A_U02
P1A_U03
Wykład - egzamin końcowy, do którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego zaliczenia
ćwiczeń, przeprowadzony w formie pisemnej. Egzamin trwający 60 minut zawiera 5 pytań, każde
pytanie – max 2 pkt. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 6 pkt. (60%).
Ćwiczenia - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen z dwóch pisemnych sprawdzianów
wiedzy – ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów z każdego sprawdzianu oraz problemowe
opracowanie zadanego tematu z literatury (praca pisemna i prezentacja ppt). Ocena końcowa to
średnia arytmetyczna pozytywnych ocen cząstkowych.
Godziny kontaktowe: - wykład (15 godz.) - zajęcia laboratoryjne (15 godz.) Praca samodzielna studenta:
- przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (35 godz.) - przygotowanie się do egzaminu i obecność na
egzaminie (15 godz. + 1 godz.) Łącznie 81 godzin = 3 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy
studenta: - nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela : (15 + 15 +
1) godz. = 31 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze
praktycznym: (15 + 35) godz. = 50 godz., co odpowiada 2 punktowi ECTS.
Literatura
•
•
•
Bishop J.: Ssaki transgeniczne, PWN, Warszawa, 2001
Buchowicz J. Biotechnologia molekularna, Geneza, przedmiot, perspektywy badań i
zastosowań, PWN, Warszawa,2007
Malepszy S. Biotechnologia roślin PWN Warszawa, 2005 r.
62
•
Artykuły naukowe w języku polskim i angielskim
Genetyk ogólna
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-GO
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Katarzyna Baldy-Chudzik dr hab. Katarzyna Baldy-Chudzik, mgr Paweł Pusz
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
30 godzin
3
egzamin
Laboratorium
30 godzin
3
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
6
Cel przedmiotu
Celem zajęć z genetyki jest nabycie przez studenta wiedzy o strukturze i organizacji materiału
genetycznego oraz zależnościach występujących pomiędzy strukturą a funkcją materiału genetycznego.
Poznanie przez studenta podstawowych mechanizmów związanych z ekspresją materiału genetycznego
oraz podstaw chromosomowej teorii dziedziczności (prawa Mendla, mitoza, mejoza) i wyjątków od
praw Mendla. Nabycie przez studenta wiedzy o mutacjach, występowaniu ruchomych elementów
genetycznych. Poznanie podstaw wiedzy z zakresu genetyki populacyjnej . W ramach zajęć
laboratoryjnych student powinien poznać podstawowe zasady bezpiecznej pracy w laboratorium typu
genetycznym, opanować techniki samodzielnego wykonywania prostych eksperymentów z zakresu
genetyki klasycznej. Student powinien nauczyć się rozwiązywania zadań genetycznych oraz krytycznej
analizy i interpretacji wyników przeprowadzonych eksperymentów.
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw biologii, chemii i biochemii na poziomie szkoły średniej
Zakres tematyczny
63
Wykład Przedmiot i zakres genetyki. Model DNA Watsona i Cricka a funkcje materiału genetycznego.
Chemiczna natura polinukleotydów. Organizacja materiału genetycznego u Prokariontów i
Eukariontów. Replikacja i rekombinacja. Podstawowy mechanizm syntezy DNA. Mechanizm i formy
rekombinacji. Podstawy transkrypcji. Szczegółowy mechanizm transkrypcji. Operony - podstawowe
jednostki ekspresji genu u bakterii. Terminacja transkrypcji.. Struktura genu eukariotycznego i jego
ekspresja. Struktura chromatyny. Polimerazy RNA i ich rola. Promotory genów - regulacja transkrypcji,
interakcje DNA-białko Translacja. Zależności pomiędzy genami i białkami, rybosomy - funkcje białek
rybosomowych. Transportowy RNA. Kod genetyczny. Mechanizm translacji. Chromosomowa teoria
dziedziczności i jej podstawy, tj. prawa Mendla oraz mitoza i mejoza. Dowody chromosomowej teorii
dziedziczności; cechy sprzężone z płcią. Wyjątki od praw Mendla: niepełna dominacja, epistaza genów,
geny letalne, wpływ mateczny, sprzężenie genów. Mapy chromosomowe i pojęcie grup
sprzężeniowych. Mutacja genowa i wrodzone błędy w metabolizmie. Test na komplementację – analiza
położenia cis-trans alleli. Mutacje punktowe i genomowe. Ruchome elementy genetyczne. Podstawy
genetyki populacji - Prawo Hardy-Weinberga. Zajęcia laboratoryjne Wprowadzenie do genetyki.
Drosophila melanogaster jako obiekt badań genetycznych. Mejoza. Mutanty D. melanogaster. I i II
prawo Mendla. Interakcje pomiędzy allelami tego samego genu. Allele wielokrotne. Allele letalne i
subletalne. Geny plejptropowe. Interakcje między genami nieallelicznymi. Epistaza i zadania genetyczne
z tego zakresu. Dziedziczenie cech sprzężonych i związanych z płcią, determinacja płci i zadania
genetyczne z tego zakresu. Sprzężenie genów. Mapowanie genów i zadania genetyczne z tego zakresu.
Komplementacja. Omówienie i interpretacja wyników krzyżówek mutantów D. melanogaster.
Metody kształcenia
- podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej), -praktyczna (ćwiczenia laboratoryjne z
wykorzystaniem binokularów i lup oraz kolekcji mutantów D. melanogaster)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W25
zna i rozumie podstawy genetyki w zakresie struktury i funkcji materiału
genetycznego oraz obowiązujących praw i mechanizmów dziedziczenia cech.
P1A_W07
K1A_W26
objaśnia zasady stosowania technik genetyki klasycznej oraz ma wiedzę w
zakresie stosowania sprzętu laboratoryjnego w pracowni genetyki klasycznej.
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U11
stosuje zasady ergonomii w pracy laboratoryjnej, planuje i przeprowadza
eksperyment, potrafi wykorzystać poznane techniki badawcze, interpretuje i
wyciąga wnioski. Wykorzystuje nabyte umiejętności w środowisku
zawodowym oraz w innych środowiskach.
P1A_U02
P1A_U03
K1A_U02
korzysta ze źródeł literaturowych oraz innych źródeł (e-learning), potrafi
interpretować i łączyć w spójną całość uzyskane informacje.
64
P1A_U07
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
doskonalenia swoich umiejętności z genetyki.
P1A_K02
K1A_K02
ćwiczeń, przeprowadzony w formie pisemnej. Egzamin trwający 90 minut zawiera 70 zamkniętych
pytań. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 42 pkt (60%) na 70 pkt. możliwych
do zdobycia. Ćwiczenia laboratoryjne - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze
wszystkich ćwiczeń laboratoryjnych, przewidzianych do realizacji w ramach programu laboratorium.
Ocenie podlegają: obecność na zajęciach, kolokwia - testy sprawdzające wiedzę (zamknięte i otwarte) –
ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów, umiejętność rozwiązywania zadań genetycznych,
praktyczna umiejętność przeprowadzenia krzyżówki muchowej. Ocena końcowa to średnia
arytmetyczna ocen cząstkowych.
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (30 godz.) - praca z literaturą (15
godz.) - przygotowanie się do egzaminu i obecność na egzaminie (30 godz. + 2 godz.) Łącznie 152 godzin
= 6 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: Nakład związany z zajęciami
wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30+30+15+2 godz.= 77 godz., co odpowiada 3
punktom ECTS, Nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30+15+30 godz.= 75 godz., co
odpowiada 3 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
A. Sadakierska-Chudy, G. Dąbrowska, A. Goc. „Genetyka ogólna. Skrypt do ćwiczeń dla
studentów biologii. Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2004.
P.C. Winter, G.I. Hickey, H.L. Fletcher. “Krótkie wykłady. Genetyka”. Wydawnictwo Naukowe
PWN, Wa-wa, 2004
W. Gajewski. „Genetyka ogólna i molekularna” Wydawnictwo Naukowe PWN, Wa-wa, 1987
B. Piątkowska, A. Goc, G. Dąbrowska. ”Zbiór zadań i pytań z genetyki, część I. Genetyka ogólna.
Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 1998.
Genetyka molekularna
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-GM
Typ przedmiotu: wybieralny
65
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Katarzyna Baldy-Chudzik dr hab. Katarzyna Baldy-Chudzik, mgr Paweł Pusz
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
30 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
4
4
Laboratorium
30 godzin
4
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem zajęć z genetyki molekularnej jest nabycie przez studenta wiedzy teoretycznej i praktycznej, w
wyniku czego student powinien scharakteryzować chemiczną naturę kwasów nukleinowych, opisać
budowę genów prokariotycznych i eukariotycznych, objaśnić procesy regulacji zachodzące podczas
replikacji, transkrypcji i translacji, objaśnić znaczenie ruchomych elementów genetycznych w ewolucji
genomów bakteryjnych, scharakteryzować genetyczne podstawy dyferencjacji komórek. W ramach
zajęć laboratoryjnych student powinien poznać podstawowe zasady bezpiecznej pracy w laboratorium
genetycznym, opanować samodzielne wykonywanie prostych eksperymentów genetycznych i nabyć
umiejętność analizy wyniku eksperymentu.
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw biologii, chemii, biochemii i genetyki ogólnej na poziomie studiów I stopnia
Zakres tematyczny
Wykład Struktura i funkcja genów jako molekuł. Geny DNA i RNA. Relacje między rozmiarem DNA a
pojemnością genetyczną. Aktywność genów i ich ekspresja. Replikacja i rekombinacja. Enzymologia
procesu replikacji. Mechanizm i formy rekombinacji. Transkrypcja i jej kontrola u prokariontów.
Operony - podstawowe jednostki ekspresji genu u prokariontów i ich regulacja ,interakcje DNA-białko.
Struktura genu eukariotycznego i regulacja jego ekspresji. Polimerazy RNA i ich rola. Promotory regulacja transkrypcji.Translacja. Genetyka bakterii i fagów. Genetyczne podstawy dyferencjacji
komórki. Poziomy kontroli i mechanizmy kontroli ekspresji genu w procesach różnicowania. Zajęcia
laboratoryjne Mapowanie genów w genomach Saccharomyces cerevisiae jako modelu dla badań
genetycznych. Analiza tetrad u drożdży. Zakładanie krzyżówek. Wykonywanie matrycy z tetradami
drożdży. Disekcja worków, wyróżnianie typów worków. Uzyskiwanie mutantów oddechowych u
drożdży. Analiza mutantów oddechowych- jako model dziedziczenia pozajądrowego. Koniugacja
bakterii Escherichia coli. Badanie częstości rekombinacji w układach F+ x F – i Hfr x F-.
66
Metody kształcenia
- podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej), - praktyczna (ćwiczenia laboratoryjne)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W25
zna i rozumie podstawy genetyki molekularnej w zakresie struktury i funkcji
materiału genetycznego oraz obowiązujących praw i mechanizmów
dziedziczenia cech.
P1A_W07
K1A_W26
objaśnia zasady stosowania technik genetycznych oraz ma wiedzę w zakresie
stosowania sprzętu laboratoryjnego w pracowni genetyki molekularnej.
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U11
P1A_U02
P1A_U03
P1A_U07
K1A_U02
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
doskonalenia swoich umiejętności z zakresu genetyki molekularnej
P1A_K02
K1A_K02
ćwiczeń, przeprowadzony w formie pisemnej. Egzamin trwający 90 minut obejmuje odpowiedź na 4
pytania problemowe wylosowane spośród przygotowanych przez egzaminatora zestawów pytań.
punktów, obecność i aktywny udział w ćwiczeniach. Ocena końcowa to średnia arytmetyczna ocen
cząstkowych.
67
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (10 godz.) - przygotowanie się do
egzaminu i obecność na egzaminie(10 godz. + 2 godz.) Łącznie 97 godzin = 4 ECTS W ramach tak
określonego nakładu pracy studenta: Nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego
udziału nauczyciela: 30+30+15+2 godz.=77 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS, Nakład związany z
zajęciami o charakterze praktycznym:30+5+15 godz.=50 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Węgleński P. Genetyka molekularna , Wydawnictwo PWN ,1995 ;
Primrose S. B., Zasady analizy genomu , Wydawnictwo PWN,1995;
Winter P.C. et all. Krótkie wykłady. Genetyka; Wydawnictwo PWN, 2002
Turner P. C. Krótkie wykłady. Biologia molekularna; Wydawnictwo PWN, 2002
Gajewski W. Genetyka ogólna i molekularna. Wyd. Nauk. PWN, W-wa ,1983;
Higiena- Przedmiot wybieralny I-a
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-HIGI
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Ewa Nowacka-Chiari
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
2
Studia stacjonarne
Ćwiczenia
2
Cel przedmiotu
znajomość podstawowych pojęć z zakresu higieny, medycyny zachowawczej i środowiskowej;
zagrożenia cywilizacyjne - poznanie czynników środowiskowych (w tym środowiska pracy) i ich wpływu
na zdrowie człowieka; choroby cywilizacyjne; Ugruntowanie zasad zdrowego stylu życia, wskazanie
sposobów ich propagowania.
Wymagania wstępne
68
podstawowa wiedza z zakresu biologii i ekologii człowieka
Zakres tematyczny
Higiena powietrza, wody i gleby, zanieczyszczenia i ich konsekwencje dla zdrowia człowieka. Higiena
żywienia i żywności. Choroby cywilizacyjne związane z deficytem aktywności fizycznej i nieprawidłowym
żywieniem; higiena zdrowia psychicznego oraz jego zagrożenia - stres i jego konsekwencje. Uzależnienia
- profilaktyka i leczenie; higiena pracy, choroby zawodowe, ich profilaktyka, zasady organizacji pracy
umysłowej; choroby zakaźne - zapobieganie i zwalczanie. Zasady higieny osobistej oraz problemy z nią
związane; dezynfekcja i sterylizacja;
Metody kształcenia
metod praktyczna - pokaz, metoda podająca - pogadanka
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W27
objaśnia podstawowe pojęcia z zakresu higieny, medycyny zachowawczej i
środowiskowej, opisuje składowe środowiska naturalnego, wskazuje ich
znaczenie higieniczne; zna uwarunkowania zdrowia
P1A_W05
K1A_W28
rozróżnia czynniki wpływające na kondycję biologiczną człowieka, rozpoznaje
cywilizacyjne zagrożenia zdrowia
P1A_W04
K1A_W29
objaśnia zależności stanu środowiska z działalnością gospodarczą człowieka
P1A_U02
P1A_U03
P1A_U07
K1A_U02
korzysta ze źródeł literaturowych oraz innych źródeł (strony internetowe),
potrafi interpretować i łączyć w spójną całość uzyskane informacje
P1A_U11
K1A_U09
uczy się samodzielnie w sposób ukierunkowany
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
doskonalenia swoich umiejętności poznawczych; jest świadomy
dynamicznych zmian stanu wiedzy, dba o jej uaktualnianie
P1A_K02
K1A_K02
prowadzącego zajęcia i stosuje się do jego zaleceń
Ćwiczenia - uzyskanie pozytywnych ocen z zadań realizowanych w trakcie zajęć oraz pisemne
kolokwium z zakresu ćwiczeń - oceniane są odpowiedzi odnoszące się do 4 pytań/poleceń. Czas na ich
69
udzielenie - 45 min. Praca jest pozytywnie oceniona przy uzyskaniu minimum 2,5 pkt (przy 4 możliwych
do zdobycia). Ocena końcowa - na podstawie średniej arytmetycznej wszystkich uzyskanych ocen.
Godziny kontaktowe: ćwiczenia - 15 godz. i konsultacje - 10 godz. Praca samodzielna studenta:
przygotowanie do zajęć - 25 godz., przygotowanie do kolokwium - 9 godz. i obecność na kolokwium - 1
godz. Łącznie: 60 godz.= 2 punkty ECTS. W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: nakład
związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 15+10+1[godz.]= 26 godz. co
odpowiada 1 punktowi ECTS, nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15+25[godz.]= 40
godz. co odpowiada 1 punktowi ECTS.
Literatura
•
•
•
Karczewski J.K. (red.), Higiena, Wydawnictwo Czelej, Lublin, 2002.
Kolaczyk E., Wybrane problemy higieny i ekologii człowieka, Wydawnictwo Uniwersytetu
Jagiellońskiego, Kraków, 2000.
Koradecka D., Bezpieczeństwo i higiena pracy, Centralny Instytut Ochrony pracy, t. 1 i 2,
Warszawa, 1999.
•
•
•
•
Jethon Z., A. Grzybowski, Medycyna zapobiegawcza i środowiskowa, PZWL, Warszawa, 2000.
Traczyk W.: Fizjologia człowieka w zarysie, PZWL, Warszawa, 2000.
Wolański N., Rozwój biologiczny człowieka, PWN, Warszawa, 2005.
Wolański N.: Ekologia człowieka, t. 1 i 2, PWN, Warszawa, 2006.
Inżynieria bioprocesowa
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-IB
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr inż. Julia Nowak-Jary
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
5
Wykład
30 godzin
6
70
egzamin
Ćwiczenia
30 godzin
6
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem przedmiotu jest nabycie przez studenta wiedzy dotyczącej podstawowych zasad inżynierii
procesowej oraz najważniejszych operacji i procesów jednostkowych, zwłaszcza takich, które mają
zastosowanie w biotechnologii; nabycie umiejętności analizy matematycznej operacji i procesów
jednostkowych, umożliwiającej przewidywanie właściwości technologicznych i ekonomicznych
dowolnie zaprojektowanych procesów.
Wymagania wstępne
Zaliczenie kursów: Podstawy biotechnologii i Technologie bioproduktów oraz znajomość podstaw fizyki
i matematyki.
Zakres tematyczny
Wykłady: Operacje jednostkowe a procesy jednostkowe. Wybrane zagadnienia reologii oraz przepływu
mediów biotechnologicznych. Równanie ciągłości strumienia i równanie Bernouliego. Straty ciśnienia
na długości rurociągu i wywołane przez opory miejscowe. Pompy. Wypływ cieczy ze zbiornika.
Przepływy jedno- i wielofazowe przez złoża: przepływy przez wypełnienie, sedymentacja, fluidyzacja,
barbotaż, filtracja. Bioreaktory. Mieszanie i napowietrzanie. Transport ciepła. Ekstrakcja. Destylacja.
Adsorpcja. Krystalizacja. Ćwiczenia: rozwiązywanie problemów i zadań rachunkowych: podstawowe
właściwości fizykochemiczne, przepływ płynów, opadanie cząstek ciał stałych, filtracja, ruch ciepła,
destylacja.
Metody kształcenia
- podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej) - praktyczna(ćwiczenia - rozwiązywanie
problemów i zadań rachunkowych)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
Student opisuje i interpretuje podstawowe zjawiska fizykochemiczne oraz
procesy i operacje jednostkowe.
P1A_W03
Student ma wiedzę z zakresu matematyki, fizyki i chemii niezbędną dla
zrozumienia podstawowych procesów i operacji jednostkowych.
71
P1A_W05
Student ma wiedzę w zakresie podstawowych kategorii pojęciowych i
terminologii inżynierii procesowej oraz ma znajomość rozwoju dziedzin nauki
i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiowanego kierunku studiów i
stosowanych w nich metod badawczych.
P1A_U01
Student potrafi wykonywać obliczenia z zakresu inżynierii procesowej.
P1A_U02
Student rozumie literaturę z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych
właściwych dla studiowanego kierunku studiów, w języku polskim; czyta ze
zrozumieniem nieskomplikowane teksty naukowe w języku angielskim.
P1A_U03
Student wykorzystuje
elektroniczne.
P1A_U07
Student wykazuje umiejętność formułowania uzasadnionych sądów na
podstawie danych pochodzących z różnych źródeł.
P1A_U011
Student uczy się samodzielnie w sposób ukierunkowany.
P1A_K02
Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne
role.
dostępne
źródła
informacji,
w
tym
Wykłady - egzamin końcowy przeprowadzony w formie pisemnej. Egzamin trwający 90 minut zawiera 5
pkt (60%) na 100 pkt. możliwych do zdobycia. Ćwiczenia - sprawdzenie wiedzy w formie pisemnej –
kolokwia. Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną ocen cząstkowych
STUDIA STACJONARNE: Godziny kontaktowe: - wykład (30 godz.) - ćwiczenia (30 godz.) - konsultacje (10
godz.) - egzamin (2 godz.) Praca samodzielna studenta: - przygotowanie do ćwiczeń (30 godz.) przygotowanie opracowania zadanego tematu w zespole (15 godz.) - przygotowanie się do egzaminu
(20 godz.) Łącznie 137 godzin = 5 ECTS. W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład
związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: (30+30+10+2) godz. = 72
godz., co odpowiada 3 punktom ECTS - nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym:
(30+15+20)godz. = 65 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
Bednarski W., Fiedurk, J.:Podstawy biotechnologii przemysłowej. WNT W-wa 2007
Kembłowski Z.: Podstawy teoretyczne inżynierii chemicznej i procesowej. WNT W-wa 1985
Kudra T.: Zbiór zadań z podstaw teoretycznych inżynierii chemicznej i procesowej. WNT W-wa
1985
Ciesielczyk W.: Przykłady i zadania z zakresu inżynierii chemicznej i procesowej, cz. I i II (skrypt
Politechniki Krakowskiej 1989). Redakcja Wydawnicza Politechniki Krakowskiej.
72
źródła
•
Serwiński M.: Zasady inżynierii chemicznej i procesowej. WNT W-wa 1982
Język obcy - semestr 3
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-JO
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
mgr Jadwiga Nikitiuk
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
2
Studia stacjonarne
Laboratorium
3
Cel przedmiotu
Zasadniczym celem oferowanych kursów języka angielskiego jest podniesienie ogólnej kompetencji
językowej w zakresie odpowiadającym poziomowi B2 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia
Językowego: Uczenie się, Nauczanie , Ocenianie w stopniu umożliwiającym wykorzystanie języka
angielskiego dla potrzeb studiowania, a w szczególności umiejętne korzystanie z różnorodnych
obcojęzycznych materiałów źródłowych i mediów, literatury popularnonaukowej i specjalistycznej ,
kontynuację nauki w ramach wybranej specjalizacji na uczelniach zagranicznych oraz wykonywanie
pracy zawodowej lub naukowej z wykorzystaniem języka angielskiego.
Wymagania wstępne
Znajomość zagadnień z zakresu gramatyki języka angielskiego : czasy w języku angielskim, strona
bierna, okresy warunkowe, mowa zależna, czasowniki modalne na poziomie A2 I B1 według
Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego: Uczenie się, Nauczanie, Ocenianie oraz
słownictwa i wyrażeń idiomatycznych na poziomie szkoły średniej.
Zakres tematyczny
73
Zajęcia z języka angielskiego odbywają się w formie ćwiczeń gramatyczno-leksykalnych z
uwzględnieniem słownictwa specjalistycznego z danej dziedziny nauki. Omawiane są następujące
zagadnienia: charakterystyka i opis układów: nerwowego, krwionośnego, kostnego, mięśniowego,
moczowego, rozrodczego. Skład chemiczny i budowa komórki roślinnej, badania nad komórkami
macierzystymi i wykorzystanie ich w medycynie w leczeniu wielu nieuleczalnych chorób, praca nad
tekstami z dziedziny biologii molekularnej, ekologii, genetyki. Wykorzystywane są nowoczesne artykuły
ze strony Internetowej : The Guardian Weekly : onestopenglish.com , które zawierają słownictwo
specjalistyczne na poziomie B2 I C1 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego:
Uczenie się, Nauczanie, Ocenianie. Szczególną zaletą tych artykułów jest to, że słownictwo
specjalistyczne jest przedstawiane w wielu ćwiczeniach leksykalno-gramatycznych: przedstawianie
definicji z uwzględnieniem kluczowych słów, konstruowanie zdań pytających i odpowiedzi na pytania ,
łączenie słów i wyrażeń specjalistycznych w logiczną całość, tworzenie rzeczowników, przymiotników,
czasowników, pisanie streszczeń i prac na tematy związane z tematyką artykułów, przygotowywanie
prezentacji multimedialnych na tematy związane z artykułami: zmiany klimatyczne w arktycznej
tundrze w Rosji, wirus grypy ‘ Hiszpanki’, żółwie z Wysp Galapagos, zatoka delfinów, flora i fauna na
wyspach Greckich, przełom w badaniach komórek macierzystych nadzieją na wyleczenie chorób
genetycznych, choroba SARS, nielegalny handel tygrysami i gorylami w Internecie ,życie na pokładzie
międzynarodowej stacji kosmicznej, życie przez soczewkę ( ostatnie osiągnięcia technologiczne ), zakaz
handlu kością słoniową, 500 miejsc, które warto zwiedzić zanim przestaną istnieć, wykorzystanie
elektrowni wiatrowych, uzależnienie od Internetu, telefony komórkowe w naszym życiu i ich wpływ na
nasze zdrowie, interesujące fakty o rasach psów. 1. Warning: extreme weather ahead .2. Climate
change In Russia’s Arctic tundra. 3. Back from the dead. 4. Galapagos giant tortoises saved from
extinction by breeding programme. 5. Greece : Only tourism can save our bankrupt land. 6. Stem cell
breakthrough brings hope of cures for genetic diseases , but raises alarm. 7. Doctor who identified
SARS becomes its victim. 8. Tigers and gorillas for sale online. 9. We need a total ban on ivory sales. 10.
Trafficking of baby gorillas poses new threat to endangered species.11. Life aboard the International
Space Stadion. 12. Life through a lens. 13. We need a total ban on ivory sales. 14. 500 places to see
before they die. 15. Offshore wind farms to power one In six household In Britain. 16. Addiction to
Internet is an illness. 17. Mobile phones have transformed the way we communicate. 18. Dogs are
either optimists or pessimists, Clairm scientists. Zagadnienia gramatyczne są omawiane na poziomie B2
I C1 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego: Uczenie się, Nauczanie , Ocenianie
w formie teoretycznej I praktycznej rozszerzonej: czasy w języku angielskim ( 16 ), strona bierna ( 16
czasów ), okresy warunkowe, mowa zależna, czasowniki modalne, zasady użycia przyimków ,
przedimków , oraz wyrażenia frazeologiczne : put up with, catch up with, do out, do up, go In for, go by,
come along, come apart, come forward, come up with, take away, take off, take over, bring into, bring
up, walk off, hand out, face down, face up, lead In , lead off with sth, lead up to sth, count on / upon
sth / sb, . etc.
Metody kształcenia
Metoda podająca: opisowe wyjaśnianie i omawianie zagadnień gramatycznych, słów i wyrażeń
idiomatycznych na poziomie B2 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego : Uczenie
się, Nauczanie, Ocenianie. Metoda praktyczna: ćwiczenia językowe z tekstem, leksykalno-gramatyczne
wyjaśniające słownictwo specjalistyczne z danej dziedziny, wyrażenia idiomatyczne , wyjaśnianie
synonimów i antonimów, ćwiczenie struktur gramatycznych i leksykalnych w sytuacjach
komunikacyjnych. Metoda komunikacyjna i poznawcza: zajęcia z języka angielskiego odbywają się w
Sali językowej, są to zajęcia komunikacyjne, praca w grupach i indywidualna z wykorzystaniem środków
audiowizualnych i multimedialnych: komputer, CD player, rzutnik, plakaty, plansze, wykresy, filmy
74
popularnonaukowe z wykorzystaniem specjalistycznego słownictwa języka angielskiego w różnych
dziedzinach związanych z kierunkiem studiów.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W02
K1A_W30
Student rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w
złożonych tekstach na tematy konkretne i abstrakcyjne , łącznie z
rozumieniem dyskusji na tematy naukowe z zakresu danej specjalności.
P1A_W04
K1A_W31
Student potrafi porozumiewać się płynnie i spontanicznie i prowadzić
rozmowę z rodzimym użytkownikiem języka nie powodując przy tym napięcia
u którejkolwiek ze stron.
K1A_W32
Student potrafi opisać , scharakteryzować , wytłumaczyć zagadnienia
dotyczące technik , narzędzi badawczych stosowanych w zakresie dziedzin
nauki i dyscyplin naukowych właściwych dla studiowanego kierunku studiów
oraz technologii wykorzystujących osiągnięcia naukowe w języku angielskim
K1A_U02
W zakresie wybranych tematów powiązanych ze studiowaną specjalnością
student potrafi formułować przejrzyste szczegółowe wypowiedzi ustne i
pisemne , a także wyjaśniać swoje stanowisko w sprawach będących
przedmiotem dyskusji , rozważając wady i zalety różnych rozwiązań
K1A_U02
Student potrafi czytać listy, raporty, instrukcje, broszury informacyjne i inne
teksty użytkowe , krytycznie czytać teksty medialne , korzystać z encyklopedii,
Internetu, i słowników językowych oraz specjalistycznych.
K1A_U11
Student umie przygotować w języku angielskim dobrze udokumentowane
opracowanie problemów z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych ,
właściwych dla studiowanego kierunku na poziomie B2, C1 według
Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego : Uczenie się,
Nauczanie, Ocenianie.
P1A_K02
K1A_K02
Student potrafi znaleźć się w różnych sytuacjach życiowych , otwarcie
komunikować się z ludżmi w języku angielskim , pracować w grupie ,
rozumieć różnice zdań wśród ludzi.
P1A_K04
K1A_K06
Student prawidłowo identyfikuje i rozstrzyga dylematy związane z
wykonywaniem zawodu.
P1A_K05
K1A_K04
Student stosuje metodę samokształcenia i dostrzega potrzebę uczenia się i
P1A_W07
P1A_U02
P1A_U07
P1A_U10
75
doskonalenia swoich umiejętności językowych z danej dziedziny nauki.
P1A_K07
K1A_K07
Student rozumie potrzebę podnoszenia kompetencji językowych ,
zawodowych, osobistych , wykazuje potrzebę stałego aktualizowania wiedzy
kierunkowej.
Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich zadań, ćwiczeń przewidzianych
do realizacji w ramach programu ćwiczenia językowe. Ocenie podlegają: testy sprawdzające wiedzę,
ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów, samodzielnie wykonane i opracowane
prezentacje multimedialne z danej dziedziny nauki z uwzględnieniem słownictwa specjalistycznego,
ocena poprawności leksykalnej, gramatycznej, fonetycznej. Testy językowe sprawdzają stopień
zaawansowania w zakresie poszczególnych sprawności językowych: czytania, pisania, mówienia i
słuchania. Oceniane są również wypowiedzi dłuższe studentów, zadania leksykalno-gramatyczne
wykonywane w domu, oraz prace pisemne: recenzje z obejrzanych filmów popularno- naukowych ,
streszczenia artykułów, wypracowania, rozprawki. Ocena końcowa to średnia arytmetyczna ocen
cząstkowych. Egzamin końcowy , do którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego
zaliczenia ćwiczeń, przeprowadzany jest po 4 semestrach nauki języka angielskiego i składa się z 2
części. Część pierwsza egzaminu obejmuje multimedialne prezentacje ustne z uwzględnieniem
słownictwa specjalistycznego z danej dziedziny nauki na poziomie B2 I C1 według Europejskiego
Systemu Kształcenia Językowego: Uczenie się, Nauczanie, Ocenianie. Część druga egzaminu pisemna
obejmuje tekst ze słownictwem specjalistycznym z danej dziedziny nauki, ćwiczenia leksykalnogramatyczne związane z tekstem, wypracowanie ( 250 – 300 ) słów, temat wypracowania związany jest
z tematyką tekstu. Ponadto, część pisemna zawiera ćwiczenia gramatyczne: czasy w języku angielskim,
stronę bierną, okresy warunkowe, mowę zależną , czasowniki modalne na poziomie B2 I C1 według
Europejskiego Systemu Kształcenia Językowego: Uczenie się, Nauczanie, Ocenianie, oraz dwa rodzaje
ćwiczeń sprawdzających rozumienie ze słuchu. Egzamin trwa 120 minut, zawiera zagadnienia na 100
punktów. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest 60 pkt. ( 60% ) na 100 pkt. Możliwych do
zdobycia.
Studia stacjonarne: Godziny kontaktowe: - ćwiczenia laboratoryjne (30 godz.) - konsultacje z języka
angielskiego (10 godz. ); Praca samodzielna studenta: - przygotowanie się do ćwiczeń laboratoryjnych
(10 godz.); - samodzielne przygotowanie multimedialnych prezentacji z danej dziedziny nauki z
uwzględnieniem słownictwa specjalistycznego ( 10 godz.); - przygotowanie się do egzaminu i obecność
na egzaminie ( 10 godz. + 2 godz. Egzaminu); 30 godz.+10 godz.+10 godz.+10 godz. +10 godz. +2 godz.=
72 godziny. Łącznie : 72 godziny co odpowiada 2 punktom ECTS. W ramach tak określonego nakładu
pracy studenta: - nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału wykładowcy
akademickiego: 30 godz. + 10 godz. +2 godz. = 42 godz. ( 1 punkt ECTS ). - nakład związany z
samodzielną pracą studenta, przygotowaniem się do egzaminu i obecność na egzaminie: 10 godz. + 10
godz. + 10 godz. = 30 godz. ( 1 punkt ECTS ). 42 godz. + 30 godz. = 72 godziny co odpowiada 2 punktom
ECTS
Literatura
76
•
•
•
•
•
Pickering , W.R. Complete Biology. Oxford University Press. 2005.
Penn, J. and E. Hanson. Anatomy and Physiology for English language learners. Pearson
Longman . 2006.
Kelly, K. Science . Macmillan . 2007.
Bains , W. Biotechnology from A to Z . Oxford University Press . 2007.
Artykuły ze słownictwem specjalistycznym z danej dziedziny nauki na stronie Internetowej :
onestopenglish.com .
•
•
•
•
•
Vince , M. Macmillan English Grammar In Context . Macmillan . 2007.
Murphy, R. English Grammar in Use . Intermediate. Cambridge University Press . 2008.
Semeniuk , B. and G. Maludzińska. English- Polish Chemical Dictionary . Wydawnictwo
Naukowo – Techniczne . Warszawa . 2003.
Słomski , P. and P. Słomski . Concise Medical Dictionary. English – Polish and Polish – English .
Polish Medical Publishers . Warsaw. 2007.
Hornby, A.S. Oxford Advanced Learner’s Dictionary. Oxford University Press. 2003.
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
2
Studia stacjonarne
Laboratorium
4
Cel przedmiotu
77
Wymagania wstępne
Zakres tematyczny
nasze zdrowie, interesujące fakty o rasach psów.
Metody kształcenia
idiomatycznych na poziomie B2 według Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego: Uczenie
komunikacyjnych. Metoda komunikacyjna i poznawcza : zajęcia z języka angielskiego odbywają się w
audiowizualnych i multimedialnych : komputer, CD player, rzutnik, plakaty, plansze, wykresy, filmy
Efekty kształcenia
78
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A _W30
K1A _W31
u którejkolwiek ze stron
K1A _W32
K1A _ U02
K1A _ U02
Internetu, i słowników językowych oraz specjalistycznych
K1A _ U11
P1A _ K02
K1A _ K02
potrafi znaleźć się w różnych sytuacjach życiowych , otwarcie komunikować
się z ludżmi w języku angielskim , pracować w grupie , rozumieć różnice zdań
wśród ludzi.
P1A _ K04
K1A _ K06
P1A _ K05
K1A _ K04
doskonalenia swoich umiejętności językowych z danej dziedziny nauki
P1A _ K07
K1A _ K07
P1A _ W02
P1A _ W04
P1A _ W07
P1A _ U02
P1A _ U07
P1A _ U10
79
kierunkowej
cząstkowych.
ECTS
Literatura
•
•
•
•
•
onestopenglish.com
Pickering, W.R. Complete Biology. Oxford University Press. 2005.
Longman. 2006.
Kelly, K. Science. Macmillan. 2007.
Bains, W. Biotechnology from A to Z. Oxford University Press. 2007.
•
•
•
•
•
Vince, M. Macmillan English Grammar in Context. Macmillan. 2007.
Murphy, R. English Grammar in Use. Intermediate. Cambridge University Press. 2008.
Semeniuk, B. and G. Maludzińska. English- Polish Chemical Dictionary. Wydawnictwo NaukowoTechniczne. Warszawa. 2003.
Słomski, P. and P. Słomski. Concise Medical Dictionary. English- Polish and Polish- English.
Polish Medical Publishers. Warsaw. 2007.
80
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
2
Studia stacjonarne
Laboratorium
5
Cel przedmiotu
Wymagania wstępne
Zakres tematyczny
81
Metody kształcenia
audiowizualnych i multimedialnych : komputer, CD player, rzutnik, plakaty, plansze , wykresy , filmy
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A _ W02
P1A _ W04
K1A _W30
K1A _W31
82
K1A _W32
K1A _ U02
K1A _ U02
K1A _ U11
P1A _ K02
K1A _ K02
wśród ludzi.
P1A _ K04
K1A _ K06
P1A _ K05
K1A _ K04
K1A _ K07
kierunkowej
P1A _ W07
P1A _ U02
P1A _ U07
P1A _ U10
P1A _ K07
cząstkowych.
83
ECTS
Literatura
•
•
•
•
•
onestopenglish.com
Longman. 2006.
•
•
•
•
•
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
84
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
egzamin
2
Studia stacjonarne
Laboratorium
6
Cel przedmiotu
Wymagania wstępne
Zakres tematyczny
85
Metody kształcenia
audiowizualnych i multimedialnych : komputer, CD player, rzutnik, plakaty, plansze , wykresy , filmy
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A _W30
K1A _W31
K1A _W32
K1A _ U02
P1A _ U07
K1A _ U02
P1A _ U10
K1A _ U11
P1A _ W02
P1A _ W04
P1A _ W07
P1A _ U02
86
P1A _ K02
K1A _ K02
wśród ludzi.
P1A _ K04
K1A _ K06
P1A _ K05
K1A _ K04
K1A _ K07
kierunkowej
P1A _ K07
cząstkowych.
Studia stacjonarne: Godziny kontaktowe: -ćwiczenia laboratoryjne (30 godz.) -konsultacje z języka
akademickiego: 30 godz. + 10 godz. +2 godz. = 42 godz. ( 1 punkt ECTS - nakład związany z samodzielną
pracą studenta, przygotowaniem się do egzaminu i obecność na egzaminie: 10 godz. + 10 godz. + 10
godz. = 30 godz. ( 1 punkt ECTS ). 42 godz. + 30 godz. = 72 godziny co odpowiada 2 punktom ECTS
Literatura
87
•
•
•
•
•
onestopenglish.com
Longman. 2006.
•
•
•
•
•
Metabolizm
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-META
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Ewa Jaśkiewicz
dr hab. Ewa Jaśkiewicz, dr Beata Machnicka
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
30 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
4
4
Laboratorium
30 godzin
4
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem zajęć jest nabycie przez studenta wiedzy teoretycznej dotyczącej metabolizmu komórki poprzez
poznanie najważniejszych procesów katabolicznych i anabolicznych,powiązań zachodzących pomiędzy
88
poszczególnymi szlakami oraz zasad regulacji tych procesów.Student powinien umieć objaśnić aktualny
stan wiedzy na temat molekularnych przyczyn chorób u człowieka, wynikajacych z zaburzeń
metabolicznych. W ramach zajęć laboratoryjnych student powinien poznać podstawowe zasady pracy
w laboratorium biochemicznym, opanować podstawowe techniki stosowane w badaniach nad
metabolizmem komórkowym, nauczyć się prowadzić hodowle różnicujące pod względem wymagań
pokarmowych mikroororganizów oraz umieć dokonać analizy zaburzeń metabolicznych
mikroorganizmów.
Wymagania wstępne
Znajomość chemii fizycznej i biochemii na poziomie akademickim.
Zakres tematyczny
Wykład.Metabolizm – podstawowe pojęcia i organizacja.Podstawy termodynamiki reakcji
biochemicznych. Podstawy kinetyki enzymatycznej. Glikoliza i glukoneogeneza. Cykl kwasu
cytrynowego. Fosforylacja oksydacyjna. Szlak pentozofosforanowy. Rozkład i stynteza glikogenu.
Metabolizm kwasów tłuszczowych. Biosynteza lipidów i steroidów. Biosynteza i rozkład białek.
Biosynteza i rozkład nukleotydów. Integracja metabolizmu - kluczowe połączenia. Profile metaboliczne
organów. Zajęcia laboratoryjne – drożdże jako organizm modelowy w badaniach biochemicznych i
genetycznych. Badanie regulacji metabolizmu oddechowego u mutantów drożdży piekarniczych
Saccharomyces cerevisiae. Indukcja akryflawiną podwójnych mutantów oddechowych aci+rho- i
aci+rhoo.
Metody kształcenia
-podająca (wykład informacyjny w formie prezentacji multimedialnej), -ćwiczenia laboratoryjne z
wykorzystaniem modelowego materiału biologicznego, drożdży piekarniczych Saccharomyces
cerevisiae oraz szkła i sprzętu mikrobiologicznego: sterylnych pipet, ez, głaszczków, wirówki.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W33
student zna i rozumie podstawy metabolizmu w zakresie reakcji, integracji i
regulacji szlaków metabolicznych.
P1A_W07
P1A_W09
K1A_W34
student zna podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy oraz
ergonomii; ma wiedzę w zakresie podstawowych technik i narzędzi
badawczych stosowanych w biochemii metabolizmu.
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U10
student planuje i przeprowadza proste eksperymenty, potrafi wykorzystać
poznane techniki i narzędzia badawcze
P1A_U02
P1A_U03
K1A_U02
student korzysta ze źródeł literaturowych oraz elektronicznych, potrafi
89
P1A_U07
interpretować i łączyć w spójną całość uzyskane informacje
P1A_K05
P1A_K07
K1A_K09
student stosuje metodę samokształcenia i dostrzega potrzebę uczenia się i
doskonalenia swoich umiejętności
P1A_K02
K1A_K02
student współdziała w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie
Wykład - kolokwium przeprowadzane w formie pisemnej, trwające 60 minut i zawierające około 30
pytań otwartych. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 60% punktów z 60
możliwych do zdobycia. Ćwiczenia laboratoryjne: Obecność na zajęciach, poprawne wykonanie
doświadczeń laboratoryjnych i pozytywne zaliczenie 2 kolokwiów (pierwsze w formie testowej 20
pytan, do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 60% punktów z 20 możliwych do
zdobycia, drugie 3 pytania otwarte, do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 60%
punktów z 9 możliwych do zdobycia).
Godziny kontaktowe: - wykład (30 godz.) - zajęcia laboratoryjne (30 godz.) - konsultacje (5 godz.) Praca
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (30 godz.) - przygotowanie się do
egzaminu i obecność na egzaminie (30 godz. + 1 godz.) Łącznie 126 godzin = 4 ECTS W ramach tak
określonego nakładu pracy studenta: nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego
udziału nauczyciela: 30+30+5+1 godz.= 66 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS, Nakład związany z
zajęciami o charakterze praktycznym: 30+5 +30 godz.= 65 godz., co odpowiada 2 punktowi ECTS.
Literatura
•
•
•
Berg J, Tymoczko J L, Stryer L, Biochemia, wyd. V, PWN, 2005
Murray R K, Granner D K, Mayes P A, Rodwell V W, Biochemia Harpera, wyd V, Wydawnictwo
lekarskie PZWL, 2006
Hames B D, Hooper N M. Krótkie wykłady-biochemia, PWN, 2007
Metodologia pracy doświadczalnej
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-MPD
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Piotr Kamiński
90
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
15 godzin
2
zaliczenie z oceną
Ćwiczenia
15 godzin
2
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
2
Cel przedmiotu
Celem przedmiotu jest zapoznanie i wdrożenie podstawowych wiadomości z zakresu planowania
eksperymentu biologicznego, jego pełnej, reprezentatywnej i pomyślnej realizacji, w warunkach
naturalnych i laboratoryjnych, prawidłowego opracowania wyników badań, właściwego wnioskowania i
interpretacji. Przedmiot obejmuje poznanie struktury projektu naukowego, klasyfikacji metod
badawczych, metod analizy i syntezy, indukcji i dedukcji, analogii. Studenci będą zapoznani z
empirycznymi metodami badawczymi, zasadami obserwacji naukowej, metodami eksperymentalnymi.
Zaznajomią się z systematyzowaniem wyników, ich interpretacją, wnioskowaniem, dowodzeniem,
definiowaniem. Poznają proces badania statystycznego, analizy statystyczne, cechy statystyczne,
rodzaje statystyk opisowych, etapy badania statystycznego, czynniki warunkujące wybór metody,
eksperymenty diagnostyczne.
Wymagania wstępne
Wymagane jest wstępne zapoznanie się z podstawowymi wiadomościami z zakresu planowania
eksperymentu biologicznego, jego pełnej, reprezentatywnej i pomyślnej realizacji, w warunkach
naturalnych i laboratoryjnych, prawidłowego opracowania wyników badań, właściwego wnioskowania i
interpretacji.
Zakres tematyczny
Planowanie eksperymentu. Struktura projektu naukowego. Klasyfikacja metod badawczych. Ogólne
metody badawcze. Analiza i synteza. Wyłączanie i włączanie cech. Indukcja i dedukcja. Analogia.
Empiryczne metody badawcze. Obserwacja naukowa. Metody eksperymentalne. Systematyzowanie
wyników. Interpretacja. Wnioskowanie. Dowodzenie. Definiowanie. Hipoteza. Prawda i prawa
naukowe. Modele. Etapy procesu badawczego. Problem badawczy. Wyniki badań. Proces badania
statystycznego. Cechy statystyczne. Rodzaje statystyk opisowych. Etapy badania statystycznego.
Czynniki warunkujące wybór metody. Eksperymenty diagnostyczne. Obserwacja, doświadczenie,
eksperyment. Planowanie badań doświadczalnych. Ogólne zasady eksperymentowania. Wybrane
metody statystyczne stosowane do analizy wyników pomiarów. Regresja. Korelacja. Wnioskowanie
statystyczne. Weryfikacja hipotez. Estymacja. Charakterystyka obiektu badań. Ustalenie celu badań
doświadczalnych. Generacja lub wybór planu eksperymentu. Realizacja pomiarów. Analiza danych
empirycznych. Analiza merytoryczna. Formułowanie wniosków. Typologie badań naukowych.
Charakterystyka procesu badawczego. Kryteria doboru. Obserwacje; techniki. Czynniki determinujące
wybiórczość otrzymanych wyników. Techniki weryfikacji. Metody bankietowe. Badania przeglądowe.
91
Wykrywanie zależności przyczynowo-skutkowych. Zmienne uboczne, składowe, globalne, tłumiące.
Metody badania procesów biologicznych. Metody badań dynamicznych. Analizy szeregów czasowych.
Analizy trendów. Metodologia: wykorzystanie metod doświadczalnych w rolnictwie, przemyśle,
medycynie, ochronie środowiska. Wybrane przykłady zastosowania metod doświadczalnych w
działalności człowieka. Technologie ochrony atmosfery. Metody usuwania zanieczyszczeń pyłowych i
gazowych. Metody biotechnologicznego wykorzystanie odpadów. Metody uzdatniania wody. Usuwanie
żelaza i manganu z wód głębinowych. Metody biologicznego oczyszczania ścieków i wody. Metoda
osadu czynnego. Złoża biologiczne. Filtry biologiczne. Metody złóż fluidalnych. Nitryfikacja i
denitryfikacja. Metody oczyszczania dwu- i wielostopniowego. Chemiczno-fizyczna i biologiczna
eliminacja fosforu. Filtracja w oczyszczaniu ścieków. Metody doświadczalne usuwania substancji
biogennych w oczyszczalniach komunalnych. Metody uzdatniania ścieków tłuszczowo-białkowych z
przemysłu. Metody stosowane w oczyszczalniach glebowo-roślinnych. Utylizacja odpadów.
Odzyskiwanie surowców i energii z odpadów. Metody unieszkodliwiania odpadów komunalnych,
organicznych, przemysłowych, niebezpiecznych. Metody doświadczalne biotechnologicznego
zwalczania pasożytów i ich identyfikacji w glebie i wodzie. Wykorzystanie odpowiedniej metodologii w
regulacji stanów fizjologicznych komórki.
Metody kształcenia
Wykłady i konwersatoria. Podczas semestru odbywają się stałe kolokwia (=rozmowy ze studentem)
ustne, podczas konwersatoriów, seminariów i zajęć praktycznych. Pod koniec cyklu zajęć kolokwium
końcowe (koniec semestru) ze znajomości zagadnień obejmujących treści wykładów i zajęć
konwersatoryjnych. Końcowy egzamin ustny z zakresu merytorycznego tematyki wykładów i
konwersatoriów.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
P1A_W07
K1A_W35
Student zna i rozumie podstawowe wiadomości z zakresu planowania
eksperymentu biologicznego, jego pełnej, reprezentatywnej i pomyślnej
realizacji, w warunkach naturalnych i laboratoryjnych, prawidłowego
opracowania wyników badań, właściwego wnioskowania i całościowej
(kompleksowej) interpretacji.
K1A_W36
Student objaśnia zasady stosowania zróżnicowanych technik z
zastosowaniem struktury projektu naukowego, klasyfikacji metod
badawczych, metod analizy i syntezy, indukcji i dedukcji, analogii, objaśnia
empiryczne metody badawcze, zasady obserwacji naukowej, metody
eksperymentalne,
systematyzowanie
wyników,
ich
interpretację,
wnioskowanie, dowodzenie, definiowanie, czynniki warunkujące wybór
metody, eksperymenty diagnostyczne.
92
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U10
Student ma wiedzę w zakresie zasad planowania badań doświadczalnych,
eksperymentowania, metod statystycznych.
P1A_U06
K1A_U03
Student posługuje się metodami poznanymi podczas kursu realizacji
przedmiotu.
K1A_U02
Student korzysta ze źródeł literaturowych i innych źródeł (e-learning), potrafi
interpretować i łączyć w spójną całość uzyskane informacje dotyczące
tematyki przedmiotu.
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
doskonalenia swoich umiejętności w zakresie całokształtu problematyki
związanej z zakresem przedmiotu.
P1A_K02
K1A_K02
Student działa w aktywnej grupie i organizuje pracę w określonym zakresie,
słucha uwag prowadzącego zajęcia i stosuje się do jego zaleceń.
P1A_U02
P1A_U03
Po ukończeniu przedmiotu (cyklu wykładów oraz serii konwersatoriów i zajęć praktycznych) student
powinien analizować, definiować, formułować, identyfikować, interpretować, koordynować, nazywać,
objaśniać, podsumowywać, opisywać, rozpoznawać, rozróżniać, stosować, sporządzać, szacować,
tworzyć, tłumaczyć, wyjaśniać procesy i zagadnienia z zakresu programu przedmiotu. Ocenę z czynnego
uczestnictwa w wykładach i na zajęciach praktycznych (konwersatoria, zajęcia praktyczne) stanowi
średnia arytmetyczna ocen z poszczególnych kolokwiów przeprowadzonych podczas tych form zajęć
oraz oceny prezentacji ustnej wybranego zagadnienia. Ponadto każdy ze studentów może zdobyć
punkty dodatkowe z rozmów sprawdzających przygotowanie studentów do zajęć. Punkty te zostają
doliczone do punktów zdobytych na kolokwium a tym samym dają szanse na wyższą ocenę z zajęć i
stanowią motywację do systematycznego zdobywania wiedzy. Podczas semestru odbywają się stałe
kolokwia (=rozmowy ze studentem) ustne, podczas konwersatoriów, seminariów i zajęć praktycznych.
Pod koniec cyklu zajęć kolokwium końcowe (koniec semestru) ze znajomości zagadnień obejmujących
treści wykładów i zajęć konwersatoryjnych. Końcowy egzamin ustny z zakresu merytorycznego tematyki
wykładów i konwersatoriów. Podczas realizacji wykładów i zajęć praktycznych przeprowadzane są
systematycznie kolokwia (rozmowy), co pozwoli na ciągłą rejestrację i ocenę bieżącego przygotowania
do zajęć i aktywności studenta podczas ich trwania. Stanowi to podstawę do zaliczenia poszczególnych
zajęć, w tym wykładów. Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: kolokwia cząstkowe i kolokwium
końcowe (koniec semestru) ze znajomości zagadnień obejmujących treści wykładów i ćwiczeń
laboratoryjnych, egzamin ustny z zakresu merytorycznego tematyki wykładów i ćwiczeń. Podczas
realizacji wykładów i ćwiczeń przeprowadzane są systematycznie śródsemestralne pisemne testy
kontrolne, śródsemestralne ustne kolokwia, ocena ciągła (bieżące przygotowanie do zajęć i aktywność),
tzw. „wejściówki” oraz końcowe zaliczenie pisemne, końcowe zaliczenie ustne, kolokwia pisemne
końcowe, egzamin ustny. W trakcie semestru odbywa się systematyczne sprawdzanie stopnia
znajomości i przygotowania do ćwiczeń i wykładów (kolokwia ustne; =rozmowy ze studentem).
Warunki odrabiania zajęć opuszczonych z przyczyn usprawiedliwionych: w uzasadnionych przypadkach
przewiduje się możliwość wprowadzenia jednorazowego odrobienia ćwiczeń opuszczonych dla grupy
studentów, którzy opuścili zajęcia planowe z przyczyn usprawiedliwionych.
93
Bilans nakładu pracy przeciętnego studenta: - udział w wykładach (obecność i przygotowanie
merytoryczne): 15 x 2 godz. + 1 godz. = 31 godz., - udział w zajęciach praktycznych (konwersatoria,
seminaria): 15 x 2 godz. + 1 godz. = 31 godz., - przygotowanie do zajęć praktycznych (konwersatoria,
seminaria): 8 x 3 godz. = 24 godz., - dokończenie (w domu) sprawozdań z zajęć praktycznych
(konwersatoria, seminaria): 8 x 2 godz. = 16 godz., - udział w konsultacjach związanych z realizacją
przedmiotu: 4 x 1 godz. = 4 godz., - realizacja zadań projektowych: 20 godz. (obejmuje także
zainstalowanie oprogramowania i opanowanie umiejętności wykorzystania go do realizacji przedmiotu
oraz przygotowanie i „obronę” sprawozdania), - przygotowanie do egzaminu i obecność na egzaminie:
15 godz. + 3 godz. = 18 godz., Łączny nakład pracy studenta wynosi: 144 godz., co odpowiada 2
punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Pieter J. 1967. Ogólna metodologia pracy naukowej. Wyd. Ossolineum, Wrocław.
Globler A. 2006. Metodologia nauk. Wyd. Aureus & Wyd. Znak, Kraków.
Mańczak K. 1976. Technika Planowania Eksperymentu. WNT, Warszawa.
Chromińska M. 2004. Statystyka. Teoria i zastosowanie. Wyd. WSB, Poznań.
Ratledge C., Kristiansen B. 2011. Podstawy biotechnologii. Wyd. Nauk. PWN, Warszawa.
•
•
•
•
•
Konkol J. 2008. Wprowadzenie do praktycznego planowania eksperymentu. Polit. Rzesz.
Rzeszów.
Aronowski R. 2007. Podstawy technologii ogólnej - doświadczenie jako podstawa
projektowania procesu. Wyd. UAM, Poznań.
Kacprzyński B. 2005. Planowanie eksperymentów. Podstawy matematyczne. WNT, Warszawa.
Koronacki J., Mielniczuk J. 2007. Statystyka dla studentów kierunków technicznych i
przyrodniczych, WNT, Warszawa.
Bugno M., Rokita H. (red.). 1999. Podstawowe techniki biologii molekularnej i biotechnologii.
Wyd. Inst. Biol. Mol. UJ, Kraków.
Dodatkowe informacje
Uwagi
DODATKOWA LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA: Ambrożewicz P. 1999. Zwarty system
zagospodarowywania odpadów. Wyd. Ekonomia i Środowisko, Białystok. Baran S., Turski R. 1995.
Degradacja, ochrona i rekultywacja gleb. Wyd. Akad. Roln., Lublin. Bartkowski T. 1979. Kształtowanie
ochrony środowiska. PWN, Warszawa. Ciechanowicz J. 1999. Międzynarodowe prawo ochrony
środowiska. PWN, Warszawa. Dobrzański B., Zawadzki W. 1995. Gleboznawstwo. PWRiL, Warszawa.
Fleming G. 1983. Klimat – środowisko – człowiek. PWRiL, Warszawa. Gajewski W., Węgleński P. 1986.
Inżynieria genetyczna. PWN, Warszawa. Głowiak B., Kempa E., Winnicki T. 1985. Podstawy ochrony
środowiska. PWN, Warszawa. Horst A. 1986. Fizjologia patologiczna. PZWL, Warszawa. Juda J.,
Chruściel S. 1974. Ochrona powietrza atmosferycznego. WNT, Warszawa. Jurasz F. 1989. Gospodarka
surowcami wtórnymi. PWN, Warszawa. Kaku M. 1997. Wizje, czyli jak nauka zmieni świat w XXI wieku.
PWN, Warszawa. Kłoskowski K. 1995. Bioetyczne aspekty inżynierii genetycznej. PWN, Warszawa.
Kowal A.L. 1996. Odnowa wody. Podstawy teoretyczne procesów. Wyd. Polit. Wrocł., Wrocław. Kowal
A.L., Świderska-Bróz M. 1997. Oczyszczanie wody. PWN, Warszawa-Wrocław. Kozar Z., Kozar M. 1972.
94
Diagnostyka chorób pasożytniczych człowieka. PZWL, Warszawa. Monahan S.E. 1983. Environmental
chemistry. Brooks&Cole Pub. Comp. Monterey, California. USA. Namieśnik J., Jamrógiewicz Z. (red.).
1998. Fizykochemiczne metody kontroli zanieczyszczeń środowiska. WNT, Warszawa. Paczuski R. 1994.
Prawo ochrony środowiska. Wyd. Branta., Bydgoszcz. Pawlaczyk-Szpilowa M. 1980. Mikrobiologia wody
i ścieków. PWN, Warszawa. Roman M. 1995. Roślinne oczyszczalnie ścieków. Wyd. MOŚZNiL, Dep.
Gosp. Wod., Warszawa. Siuta J. 1995. Gleba - diagnozowanie stanu i zagrożenia. IOŚ, Warszawa.
Skalmowski K. (red.). 2000. Poradnik gospodarowania odpadami. Verlag Dashofer, Warszawa.
Turoboyski L. 1979. Hydrobiologia techniczna. PWN, Warszawa. Twardowski T. 1996. Społeczne i
prawne aspekty biotechnologii. Wyd. Polit. Łódz., Łódź. Twardowski T., Michalska A. 1998. Genetycznie
modyfikowane organizmy a środowisko. Agencja Edytor, Poznań. Urbaniak M. 1997. Przerób i
wykorzystanie osadów za ścieków komunalnych. Wyd. Ekoinżynieria, Lublin-Łódź. Viesturs U.E., Szmite
I.A., Żilewicz A.W. 1972. Biotechnologia. Substancje biologicznie czynne, technologia, aparatura. WNT,
Warszawa. Zalewski M. (red.). 1995. Procesy biologiczne w ochronie i rekultywacji nizinnych zbiorników
zaporowych. Bibl. Monit. Środ., PIOŚ, ZES UŁ, Łódź. Ziomko J., Cencek T. 1999. Inwazje pasożytnicze
zwierząt gospodarskich. PZWL, Warszawa.
Mikrobiologia przemysłowa
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-MP
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
prof. dr hab. Michał Stosik
prof. dr hab. Michał Stosik, mgr Justyna Mazurek, mgr Paweł Pusz
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
30 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
4
4
Laboratorium
30 godzin
4
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Nabycie przez studenta wiedzy teoretycznej i praktycznej z zakresu mikrobiologii przemysłowej,
znajomość funkcji biologicznych i fizjologicznych bakterii i grzybów, procesów metabolicznych i ich
95
regulacji, możliwości wykorzystania potencjału biologicznego mikroorganizmów w biotechnologii.
Opanowanie zasad doboru i ulepszania mikroorganizmów, przechowywania kultur starterowych, typów
hodowli mikroorganizmów, sterowania metabolizmem, fermentacji, biosyntezy związków biologicznie
czynnych, hodowli mikroorganizmów rekombinowanych.
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw biologii / mikrobiologii, chemii, biochemii na poziomie szkoły średniej.
Zakres tematyczny
Wykład Mikroorganizmy wykorzystywane w procesach przemysłowych. Techniki pozyskiwania i
rozpoznawania szczepów mikroorganizmów o znaczeniu przemysłowym. Właściwości produkcyjne
mikroorganizmów. Sterowanie metabolizmem drobnoustrojów. Hodowla mikroorganizmów w
bioreaktorze. Zastosowanie potencjału biologicznego mikroorganizmów w przemyśle spożywczym,
farmaceutycznym, chemicznym i w ochronie środowiska. Przechowywanie szczepów mikroorganizmów
i kultury starterowe. Hodowle mikroorganizmów przemysłowych. Biokatalizatory unieruchomione.
Zajęcia laboratoryjne Przechowywanie szczepów mikroorganizmów i kultury starterowe. Izolacja i
identyfikacja mikroorganizmów glebowych o aktywności proteolitycznej. Metody przechowywania
kultur mikroorganizmów. Doskonalenie szczepów mikroorganizmów o znaczeniu przemysłowym.
Fermentacja alkoholowa. Hodowla mikroorganizmów w bioreaktorze.
Metody kształcenia
wykorzystaniem technik klasycznych i molekularnych stosowanych w badaniach mikrobiologii
przemysłowej)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W37
zna i rozumie podstawy mikrobiologii przemyslowej w zakresie bakteriologii,
wirusologii i mykologii.
K1A_W38
objaśnia zasady stosowania technik wykorzystywanych w badaniach
mikrobiologicznych, ma wiedzę w zakresie stosowania sprzętu
laboratoryjnego w laboratorium mikrobiologicznym i biotechnologicznym.
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U10
P1A_U06
K1A_U03
posługuje się najnowszymi technikami stosowanymi w laboratorium
P1A_W07
96
mikrobiologii przemysłowej i biotechnologicznym.
P1A_U02,
P1A_U03
P1A_U07
K1A_U02
P1A_K01,
P1A_K05
K1A_U01
doskonalenia swoich umiejętności.
P1A_K02
K1A_K02
ćwiczeń. Egzamin: I termin – forma pisemna, dalsze terminy – ustna Trzy pytania pytanie I – 2 pkt
pytanie II – 2pkt pytanie III – 2 pkt Czas trwania egzaminu / zaliczenia – 90 min. Ocena – dostateczny –
4 pkt dostateczny plus – 5 pkt dobry – 6 pkt dobry plus lub b. dobry – 6 pkt + oryginalność udzielonej
odpowiedzi. Ćwiczenia laboratoryjne - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze
wszystkich ćwiczeń laboratoryjnych, przewidzianych do realizacji w ramach programu laboratorium.
Ocenie podlegają: testy sprawdzające wiedzę (zamknięte i otwarte) – ocena pozytywna powyżej 60%
uzyskanych punktów i test umiejętności praktycznych. Ocena końcowa to średnia arytmetyczna ocen
cząstkowych.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: - wykład (30 godz.) - zajęcia laboratoryjne (30 godz.) i
konsultacje (10 godz.) Praca samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (45 godz.)
- przygotowanie się do egzaminu i obecność na egzaminie (30 godz. + 1 godz.) Łącznie 146 godzin = 4
ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany z zajęciami wymagającymi
bezpośredniego udziału nauczyciela : 30+30+10+1 godz. = 71 godz., co odpowiada 2 punktowi ECTS, nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30+10+45 godz. = 85 godz., co odpowiada 2
punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Chmiel A. Biotechnologia. Podstawy mikrobiologiczne i biochemiczne. Wyd. Naukowe PWN,
Warszawa 1998
Chmiel A., Grudziński S.. Biotechnologia i chemia antybiotyków. Wydawnictwo Naukowe PWN,
Warszawa 1998
Klimiuk E., Łebkowska M.. Biotechnologia w ochronie środowiska. Wydawnictwo Naukowe
PWN, Warszawa 2003
Kunicki-Goldfinger W. Życie bakterii. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998
Nicklin J., Graeme– Cook K., Killington R.. Krótkie wykłady – mikrobiologia. Wydawnictwo
Naukowe PWN, Warszawa 2004
97
•
•
•
•
•
Salyers A. A., Whitt D. D.. Mikrobiologia. Różnorodność, chorobotwórczość i środowisko.
Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003
Cieśliński H., Filipkowski P., Kur J., Lass A., Wanarska M.. Podstawy mikrobiologii przemysłowej.
Ćwiczenia laboratoryjne. Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk 2007
Ilczuk Z. (red.). Ćwiczenia z mikrobiologii przemysłowej, Wyd. Uniwersytetu Marii CurieSkłodowskiej, Lublin 1997
Markiewicz Z., Kwiatkowski Z.A. Bakterie, antybiotyki, lekooporność. Wydawnictwo Naukowe
PWN, Warszawa 2001
Trojanowska K., Giebel H., Gołębiowska B. Mikrobiologia żywności, Wyd. AR w Poznaniu,
Poznań 1996
Mikrobiologia z elementami immunologii
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-MZEI
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
prof. dr hab. Michał Stosik
prof. dr hab. Michał Stosik, dr hab. Ewa Jaśkiewicz, mgr Justyna Mazurek
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
30 godzin
3
egzamin
Laboratorium
45 godzin
3
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
6
Cel przedmiotu
Nabycie przez studenta wiedzy teoretycznej i praktycznej, w wyniku czego student powinien opisać:
funkcje biologiczne i fizjologiczne bakterii i grzybów; procesy metaboliczne i ich regulacje u
wymienionych organizmów; możliwości wykorzystania potencjału biologicznego bakterii i grzybów w
biotechnologii; właściwości biologiczne i funkcje regulacyjne wirusów. Celem zajęć jest również
poznanie struktury i funkcji biologicznych układu odpornościowego. Opanowanie podstawowych
technik eksperymentalnych i laboratoryjnych stosowanych w immunologii. Student powinien opisać
strukturę układu odpornościowego, objaśnić istotę i mechanizm regulacyjny reakcji obronnych
warunkowanych elementami mechanizmów odporności nieswoistej i swoistej. W ramach zajęć
98
laboratoryjnych student powinien poznać podstawowe zasady bezpiecznej pracy w laboratorium
biologicznym, opanować techniki diagnostyki mikrobiologicznej, techniki eksperymentalne i
laboratoryjne stosowane w mikrobiologii na poziomie molekularnym. W ramach zajęć laboratoryjnych
student powinien opanować techniki badań immunologicznych, samodzielnego wykonywania
wybranych testów diagnostyki i badań immunologicznych.
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw biologii / mikrobiologii, chemii, biochemii na poziomie szkoły średniej.
Zakres tematyczny
Wykład Miejsce mikroorganizmów w świecie organizmów żywych. Budowa i funkcjonowanie komórki
bakteryjnej. Bakterie fototroficzne, chemolitotroficzne, chemoorganotroficzne. Procesy metaboliczne
bakterii i mechanizmy ich regulacji. Bakteriofagi, plazmidy, transpozony. Genetyka bakterii - zmienność
i dziedziczność. Bakterie w biosferze. Wzajemne oddziaływanie bakterii. Wirusy i ich właściwości
biologiczne. Grzyby i ich właściwości biologiczne. Mikroorganizmy patogenne dla roślin, zwierząt i ludzi.
Struktura układu odpornościowego. Antygeny. Narządy limfatyczne. Odporność nieswoista. Odporność
swoista. Odpowiedź immunologiczna typu humoralnego. Odpowiedź immunologiczna typu
komórkowego. Regulacja odpowiedzi immunologicznej. Ewolucja odporności. Zajęcia laboratoryjne
Obserwacje mikroskopowe. Wielkość i kształt drobnoustrojów. Barwienie metodą Grama. Barwienie
złożone – elementy strukturalne bakterii. Sterylizacja. Podłoża mikrobiologiczne. Techniki posiewu.
Izolowanie bakterii i uzyskiwanie czystych kultur. Określanie liczby bakterii. Wpływ czynników
fizycznych i chemicznych na bakterie. Metody badania właściwości chemicznych komórek bakteryjnych.
Metody badań właściwości fizjologicznych bakterii. Metody molekularne. Testy diagnostyczne. Izolacja i
obserwacja komórek układu odpornościowego. Reakcje antygen-przeciwciało (odczyn precypitacji,
wiązanie dopełniacza, immunofluorescencja, immunodyfuzja, test immunoenzymatyczny ELISA).
Metody oznaczania dopełniacza. Metody pomiaru funkcji efektorowych komórek układu
odpornościowego (migracja, adherencja, pochłanianie, wewnątrzkomórkowe zabijanie, aktywność
metaboliczna).
Metody kształcenia
wykorzystaniem technik klasycznych i molekularnych stosowanych w badaniach mikrobiologicznych i
immunologicznych)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W37
zna i rozumie podstawy mikrobiologii ogólnej w zakresie bakteriologii,
wirusologii i mykologii oraz zagadnień z zakresu immunologii.
P1A_W07
K1A_W38
objaśnia zasady stosowania technik wykorzystywanych w badaniach
99
mikrobiologicznych i immunologicznych, ma wiedzę w zakresie stosowania
sprzętu laboratoryjnego w laboratorium.
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U10
P1A_U06
K1A_U03
posługuje się najnowszymi technikami stosowanymi w laboratorium
mikrobiologicznym i immunologicznym.
P1A_U02
P1A_U03
P1A_U07
K1A_U02
P1A_K01,
P1A_K05
K1A_K01
doskonalenia swoich umiejętności z w zakresie mikrobiologii i immunologii.
P1A_K02
K1A_U02
ćwiczeń, przeprowadzony w formie pisemnej. Egzamin: I termin – forma pisemna, dalsze terminy –
ustna Trzy pytania pytanie I – 2 pkt pytanie II – 2pkt pytanie III – 2 pkt Czas trwania egzaminu /
zaliczenia – 90 min. Ocena – dostateczny – 4 pkt dostateczny plus – 5 pkt dobry – 6 pkt dobry plus lub
b. dobry – 6 pkt + oryginalność udzielonej odpowiedzi. Ćwiczenia laboratoryjne - warunkiem zaliczenia
jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich ćwiczeń laboratoryjnych, przewidzianych do realizacji w
ramach programu laboratorium. Ocenie podlegają: testy sprawdzające wiedzę (zamknięte i otwarte) –
ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów i test umiejętności praktycznych. Ocena końcowa
to średnia arytmetyczna ocen cząstkowych.
bezpośredniego udziału nauczyciela : 30+45+10+2 godz. = 87 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS, nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 45+10+55 godz. =110 godz., co odpowiada 4
punktom ECTS.
Literatura
•
Kunicki-Goldfinger W. Życie bakterii. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998
100
•
•
•
•
Collier L., Oxford J. Wirusologia – podręcznik dla studentów medycyny, stomatologii i
mikrobiologii. Wyd. Lek. PZWL, Warszawa 1996
Schlegel H. Mikrobiologia ogólna. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1996
Węgleński P. (red.). Genetyka Molekularna. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1996
Pawlaczyk-Szpilowa M. Mikrobiologia wody i ścieków. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1980
•
•
•
•
•
Buczek J., Deptuła W., Gliński Z., Jarosz J., Stosik M., Wernicki A. Immunologia porównawcza i
rozwojowa zwierząt. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2000
Gołąb J, Jakóbisiak M, Lasek W, Immunologia, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002
Jakóbisiak M. (red.). Immunologia. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 1998
Baran E. (red.) Zarys mikologii lekarskiej. VOLUMED, Wrocław 1998
Jabłoński L. Podstawy mikrobiologii lekarskiej. PZWL, Warszawa 1986
Modelowanie matematyczne
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-MM
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Agnieszka Janiak-Osajca
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
15 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
2
5
Laboratorium
30 godzin
2
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem zajęć z przedmiotu modelowanie procesów biologicznych jest nabycie przez studenta wiedzy
teoretycznej i praktycznej, w wyniku czego student powinien posiadać umiejętności wykorzystywania
rachunku różniczkowego do opisu podstawowych pojęć fizycznych. Na zajęciach laboratoryjnych
101
student ma możliwość zapoznania się z zastosowaniem równań różniczkowych do modelowania zjawisk
przyrodniczych. Student ma możliwość zapoznania się i korzystania z programów informatycznych na
poziomie pozwalającym na opisywanie i interpretowanie zjawisk przyrodniczych.
Wymagania wstępne
Znajomość kursu "Podstawy matematyki dla biotechnologów".
Zakres tematyczny
Fizyczny sens pochodnej. Zastosowania pochodnej do obliczania wartości przybliżonych. Równania
różniczkowe rzędu pierwszego. Równania różniczkowe o zmiennych rozdzielonych. Zagadnienia
prowadzące do równań różniczkowych. Model wzrostu populacji jako zmiany liczebności w czasie.
Wykładnicze prawo wzrostu. Równanie logistyczne. Rozwój populacji w modelu drapieżnik-ofiara, układ
Lotki-Volterry. Modele przemian chemicznych i biochemicznych. Matematyczne modelowanie chorób
nowotworowych. Interpretacja danych wynikających z zastosowania narzędzi informatycznych.
Metody kształcenia
- podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej), - praktyczna (samodzielne dochodzenie do
wiedzy)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W02
K1A_W41
w interpretacji zjawisk i procesów przyrodniczych zna, rozumie oraz opiera
się na podstawach empirycznych, rozumie znaczenie metod matematycznych
P1A_W01
P1A_W03
K1A_W42
zna podstawowe pojęcia z zakresu rachunku różniczkowego i równań
różniczkowych oraz wykorzystania narzędzi informatycznych
P1A_W04
P1A_W06
K1A_W43
wykazuje wiedzę o kluczowych zastosowaniach równań różniczkowych w
modelowaniu matematycznym zjawisk przyrodniczych
P1A_W06
P1A_W08
K1A_W44
ma wiedzę w zakresie statystyki i informatyki na poziomie pozwalającym na
opisywanie i interpretowanie zjawisk przyrodniczych rozumie związki między
osiągnięciami z zakresu nauk biologicznych a modelowaniem
matematycznym
P1A_U05
K1A_U12
stosuje podstawowe metody statystyczne oraz techniki informatyczne do
opisu zjawisk i analizy danych
P1A_U08
P1A_U09
P1A_U10
K1A_U13
potrafi zastosować równania różniczkowe do modelowania zjawisk
ekologicznych, biologicznych, chemicznych i biochemicznych a także
epidemiologicznych i immunologicznych wykorzystując przy tym stosowny
102
P1A_U11
język naukowy
P1A_U02
P1A_U03
K1A_U02
interpretować i łączyć w spójną całość uzyskane informacje, potrafi korzystać
z technik informacyjnych w celu pozyskiwania i przechowywania danych
P1A_U11
K1A_U09
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
stosuje metodę samokształcenia i dostrzega potrzebę uczenia się
P1A_K02
K1A_K02
Wykład - zaliczenie, do którego student jest dopuszczany na podstawie uprzedniego zaliczenia ćwiczeń,
przeprowadzony w formie pisemnej. Zaliczenie wykładu trwające 45 minut zawiera 20 zamkniętych
pytań. Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 12 pkt. (60%) na 20 pkt. możliwych
do zdobycia. Ćwiczenia laboratoryjne - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen z zadań
realizowanych w trakcie zajęć oraz przedstawienie w formie prezentacji POWER POINT referatu na
zadany temat.
- samodzielne przygotowanie referatu (30 godz.) - przygotowanie się do zaliczenia w formie pisemnej i
obecność na zaliczeniu (30 godz. + 1 godz.) Łącznie 186 godzin = 5 ECTS W ramach tak określonego
nauczyciela : 15+30+30 godz. = 75 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS, - nakład związany z zajęciami
o charakterze praktycznym: 30+30+50+30 godz. = 140 godz., co odpowiada 3 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
D. Wrzosek, Matematyka dla biologów., WUW 2008
J.D. Murray, Wstęp do Biomatematyki., PWN, 2007
U. Foryś, Matematyka w biologii., Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 2005
A. Palczewski, Równania różniczkowe zwyczajne., Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 1999
M. Gewert, Równania różniczkowe zwyczajne., Wyd. Gis. Wrocław. 1998
•
•
P. Holanicki, Z. Nahorski i A. Żochowski, Modelowanie procesów środowiska naturalnego.,
Wyższa Szkoła Informatyki Stosowanej i Zarządzania, 2000
J.M. Smith, Matematyka w biologii., Wiedza Pow., 1974
103
Ochrona bioróżnorodności
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-OB
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Marcin Bocheński
dr Marcin Bocheński
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Wykład
2
Cel przedmiotu
Celem kształcenia jest zapoznanie studenta z podstawami ochrony przyrody.
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw ekologii.
Zakres tematyczny
Przedmiot i cele ochrony przyrody. Rodzaje zasobów przyrody. Zagrożenia zasobów przyrody i
różnorodności biologicznej. Historia ochrony przyrody w Polsce i na świecie. Ochrona przyrody w
konwencjach i traktatach międzynarodowych. Konwencja o różnorodności biologicznej. Krajowa
Strategia Ochrony i Umiarkowanego Użytkowania Różnorodności Biologicznej. System ochrony
przyrody w Polsce. Administracyjne organy ochrony przyrody. Pozarządowe organizacje ekologiczne.
Ustawa o ochronie przyrody z 2004 roku - treść i komentarze. Czerwone księgi i czerwone listy.
Ochrona gatunkowa. Krajowy system obszarów chronionych. Podstawowe sieci i obiekty o znaczeniu
krajowym i międzynarodowym. Korytarze eologiczne. Dyrektywy i rozporządzenia unijne. Dyrektywa
Siedliskowa i Dyrektywa Ptasia Unii Europejskiej. Sieć NATURA 2000. Podstawy prawne, wykaz
obiektów oraz zasady funkcjonowania. Renaturyzacja. Krajowy Program Rolnośrodowiskowy.
Projektowanie obszarów ochrony. Plany ochrony rezerwatów, parków krajobrazowych i narodowych
oraz obszarów Natura 2000. Ochrona procesu ewolucji.
Metody kształcenia
104
Podająca - wykłady w formie prezentacji multimedialnej. praktyczna - ćwiczenia - zapoznawania się z
wzorcowymi dokumentacjami, OOŚ, metodami badań.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W04
K1A_W86
ma wiedzę na temat podstawowych zasad ochrony przyrody ożywionej
P1A_U07
P1A_U11
potrafi uczyć się samodzielnie w sposób ukierunkowany
P1A_K08
P1A_K21
potrafi myśleć i działać w sposób przedsiębiorczy
Wykład - egzamin końcowy w postaci testu.
STACJONARNE Godziny kontraktowe: - wykład 15 godz. - przygotowanie do testu 10 godz. razem 25
godz. = 1 pkt ECTS Obciążenie pracą studenta: - nakład pracy studenta wymnagający obecności
prowadzącego: 14+10+5+2 godz. = 31 godz., co jest równe 1 pkt. ECTS;
Literatura
•
•
•
•
•
Głowaciński Z., (red.). 1992. Czerwona lista zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce. ZOP i ZN
PAN, Kraków
Głowaciński Z., (red.). 2001. Polska czerwona księga zwierząt. Kręgowce. Warszawa.
Zarzycki K., Kazimierczakowa R., (red.). 1993. Polska czerwona księga roślin. IB PAN, Kraków.
Wiśniewski J., Gwiazdowicz D. 2004. Ochrona przyrody. Wydawnictwo Akademii Rolniczej im.
Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu. Poznań
Pullin A., S., 2004. Biologiczne podstawy ochrony przyrody. Wydawnictwo Naukowe PWN,
Warszawa.
•
erzak L. (red.) Opracowanie ekofizjogrficzne województwa lubuiego. Przyroda ożywiona. Urz.
Marszałk. w Zielonej Górze, 2008.
Ochrona własności intelektualnej
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-OWI
105
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Julia Gierałtowicz
dr Julia Gierałtowicz
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Wykład
2
Cel przedmiotu
zdobycie wiedzy na temat prawa własności intelektualnej, ochrony praw autorskich i praw pokrewnych,
zrozumienie podstaw prawa, zrozumienie norm prawnych i ich stosowania oraz przestrzegania w
państwie prawa
Wymagania wstępne
Zakres tematyczny
Historia międzynarodowej ochrony praw autorskich i na ziemiach polskich, Źródła prawa autorskiego,
Przedmiot prawa autorskiego, pojęcie utworu Pojęcie autora, Zagadnienie współautorstwa, Prawa
autorskie do utworu pracowniczego, pracy naukowej i pracy dyplomowej, Pojęcie utworu zależnego,
Dozwolony użytek chronionych utworów, Osobiste i majątkowe prawa autorskie, Ochrona osobistych i
majątkowych praw autorskich, Zagadnienie repografii, Czas ochrony praw autorskich, Sukcesja praw
autorskich, Prawo autorskie do utworów audiowizualnych Prawo autorskie do programów
komputerowych Ochrona wizerunku, adresata korespondencji i tajemnicy źródeł informacji Prawa
pokrewne, Fundusz Promocji Twórczości, Odpowiedzialność karna za naruszenie prawa autorskich.
Metody kształcenia
wykład w formie prezentacji
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
106
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W10
K1A_W85
zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności
przemysłowej i prawa autorskiego; potrafi korzystać z zasobów informacji
patentowej
P1A_U07
K1A_U07
pochodzących z różnych źródeł
P1A_K01
K1A_K08
rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie
P1A_K02
K1A_K02
obecność na wykładach wraz z do wyboru: przygotowaniem pisemnego referatu zaliczającego z
jednego z podanych zagadnień tematycznych lub odpowiedź ustna z materiału wykładu
Studia stacjonarne: Godziny kontaktowe: Wykład - 15 godzin. Praca własna Studenta: przygotowanie
referatu zaliczającego - 10 godzin lub przygotowanie do odpowiedzi ustnej zaliczeniowej 10 godzin;
zaliczenie w formie ustnej 2 godziny; dodatkowo Student ma do dyspozycji 20 godzin konsultacji.
Razem 57 godzin= 1 pkt ECTS
Literatura
•
•
•
•
•
Prawo autorskie, Komentarz dla praktyków, Rafał Golat, Gdańsk 2008
Autor- Wydawca. Poradnik prawa autorskiego, Andrzej Karpowicz, Warszawa 2009
Dobra intelektualne, Problemy międzynarodowej ochrony, Leonard Łukaszczuk, Warszawa
2009
Ustawa Kodeks Cywilny z dnia 23.04.1964 roku
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4.02.1994 rok
Podstawowe techniki inżynierii genetycznej
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PTIG
107
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Ewa Bok
dr Ewa Bok, mgr Justyna Mazurek
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
30 godzin
egzamin
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
5
6
Laboratorium
45 godzin
5
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Wykład z podstawowych technik inżynierii genetycznej ma za zadanie przedstawienie studentowi
zagadnień z zakresu technik wykorzystywanych do manipulacji materiałem genetycznym, różnych
technik klonowania DNA oraz technik rekombinacji DNA wykorzystywanych do produkcji białek. Zajęcia
laboratoryjne mają na celu zapoznanie studenta z zasadami bezpiecznej pracy w laboratorium biologii
molekularnej oraz przekazanie praktycznej wiedzy na temat podstawowych technik inżynierii
genetycznej. Student powinien nabyć umiejętność przeprowadzenia eksperymentu klonowania oraz
wypracować umiejętność krytycznej analizy i właściwej interpretacji wyników.
Wymagania wstępne
Kurs prowadzony jest w oparciu o wiedzę z wcześniejszych wykładów z biochemii, genetyki ogólnej,
molekularnej i mikrobiologii
Zakres tematyczny
Wykład: Termin „inżynieria genetyczna”. W jakim celu wykorzystuje się techniki inżynierii genetycznej?
Korzyści i zagrożenia wynikające z manipulowania genami. Inżynieria genetyczna w świetle zagadnień
moralnych i etycznych. Najważniejsze odkrycia w biologii molekularnej. Struktura i fizykochemiczne
właściwości DNA i RNA. Organizacja materiału genetycznego u prokariota i eukariota. Metody izolacji i
oczyszczania DNA. Enzymy restrykcyjne jako podstawowe narzędzie w inżynierii genetycznej. Inne
enzymy wykorzystywane do klonowania. Wektory wykorzystywane do klonowania. Dobór
odpowiedniego typu wektora w zależności od docelowych komórek gospodarza. Metody
wprowadzania DNA do komórek prokariotycznych i eukariotycznych. Schemat klonowania DNA.
Strategie klonowania. Tworzenie bibliotek genomowych i cDNA. Selekcja i skrining pozytywnych
klonów. Inżynieria białek: - metoda racjonalnego projektowania, - metoda ukierunkowanej ewolucji.
Ekspresja rekombinowanych białek. Wykorzystanie E. coli do produkcji rekombinowanych białek.
Identyfikacja oddziaływań między białkami - drożdżowy system dwuhybrydowy Y2H. Zajęcia
laboratoryjne: -przygotowanie wektora-izolacja i oczyszczanie DNA plazmidowego, -technika
prowadzenia rozdziału elektroforetycznego kwasów nukleinowych, - przygotowanie komórek
kompetentnych, - przygotowanie wstawki do klonowania, - ligacja, - transformacja komórek
108
kompetentnych, - analiza restrykcyjna rekombinanowanych plazmidów, - ekspresjonowanie i
oczyszczanie rekombinowanego białka oraz analiza jego nadekspresji w rozdziale SDS-PAGE.
Metody kształcenia
Podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej). Praktyczna (ćwiczenia w sali laboratoryjnej
wyposażonej w odpowiedni sprzęt i aparaturę badawczą)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A_W45
Rozumie zagadnienie rekombinacji genetycznej, opisuje podstawowe techniki
inżynierii genetycznej, dostrzega związek pomiędzy strukturą i organizacją
genomu, a możliwością wykorzystania poszczególnych technik.
K1A_W46
Planuje badania z wykorzystaniem poznanych technik inżynierii genetycznej.
Tłumaczy zasady posługiwania się sprzętem, który stanowi wyposażenie
pracowni biologii molekularnej.
P1A_U01
P1A_U04
K1A_U06
Stosuje poznane techniki inżynierii genetycznej, potrafi samodzielnie
zaplanować i wykonać prosty eksperyment, wykonuje bardziej złożone
zadania badawcze pod kierunkiem prowadzącego.
P1A_U02
K1A_U02
Wykorzystuje dostępne źródła literaturowe w języku polskim i angielskim, w
zakresie technik inżynierii genetycznej.
P1A_U06
K1A_U03
Przeprowadza poprawną analizę i interpretację uzyskanych wyników,
formułuje odpowiednie wnioski.
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
Rozumie potrzebę ciągłego kształcenia się i doskonalenia swoich umiejętności
w zakresie technik inżynierii genetycznej.
P1A_K02
K1A_K02
Wykazuje umiejętność pracy w zespole i organizacji zadań w określonym
zakresie, stosuje się do wskazówek prowadzącego.
P1A_W01
P1A_W04
P1A_W07
Wykład – warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnej oceny z egzaminu pisemnego, trwającego 90
min, do którego student jest dopuszczony na podstawie zaliczonego laboratorium. Egzamin zawiera 30
pytań (otwartych i zamkniętych), do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 60%
punktów możliwych do zdobycia. Laboratorium - warunkiem zaliczenia jest obecność na zajęciach,
aktywny udział w ćwiczeniach oraz uzyskanie pozytywnych ocen z kolokwiów pisemnych w formie
109
pytań otwartych i zamkniętych (wymagane powyżej 60% punktów możliwych do zdobycia). Ocena
końcowa to średnia arytmetyczna pozytywnych ocen cząstkowych.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: - wykład (30 godz.) - zajęcia laboratoryjne (45 godz.) konsultacje (20 godz.) Praca samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (40 godz.)
punktów ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany z zajęciami
punktom ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 45+40+20godz. = 105 godz.,
co odpowiada 3 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Nicholl D., An Introduction to Genetic Engineering, Cambridge University Press, 2008
Kur J., Podstawy inżynierii genetycznej, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, 1994
Węgleński P. (red.), Genetyka molekularna, PWN, 2006.
Turner P.C., McLennan A.G., Bates A.D., White M.R.H., Biologia molekularna. Krótkie wykłady,
PWN, 2007.
Buchowicz J., Biotechnologia molekularna. Modyfikacje genetyczne, postępy, problemy, PWN,
2009
•
•
Sadakierska-Chudy A., Dąbrowska G., Goc A., Genetyka ogólna. Skrypt do ćwiczeń dla
studentów biologii, UMK, 2004.
Reiss MJ., Straughan R., Poprawianie natury. Inżynieria genetyczna-nauka i etyka, Amber, 1997
Podstawy biologii
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PB
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Katarzyna Dancewicz, dr hab. Grzegorz Iszkuło
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
5
Studia stacjonarne
110
Wykład
30 godzin
1
egzamin
Laboratorium
30 godzin
1
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem przedmiotu jest przedstawienie systematyki, morfologii, anatomii, reprodukcji oraz filogenezy
najważniejszych taksonów organizmów żywych. Ponadto, celem zajęć laboratoryjnych jest opanowanie
podstawowych zasad bezpiecznej pracy w laboratorium biologicznym, opanowanie techniki
mikroskopowania oraz samodzielnego wykonywania preparatów mikroskopowych i rysunków spod
mikroskopu. Zakłada się, że student będzie znał podstawowe pojęcia biologiczne, rozumiał
podstawowe procesy życiowe organizmów żywych, znał podstawy morfologii, anatomii i reprodukcji
organizmów, potrafił rozpoznać i sklasyfikować przedstawicieli poszczególnych taksonów organizmów
żywych, oraz wybranych przedstawicieli polskiej flory i fauny.
Wymagania wstępne
Wiadomości z zakresu biologii określone minimum programowym liceum ogólnokształcącego.
Zakres tematyczny
WYKŁAD: Podstawy taksonomii i nomenklatury biologicznej. Charakterystyka najważniejszych taksonów
organizmów żywych: systematyka, podstawowe zagadnienia z morfologii, anatomii, ekologii,
reprodukcji oraz filogenezy. LABORATORIUM: Zapoznanie się z budową morfologiczną i anatomiczną
organizmów reprezentujących florę i faunę w ujęciu systematycznym. Rozpoznawanie wybranych
gatunków roślin i zwierząt.
Metody kształcenia
WYKŁAD: wykład informacyjny z elementami wykładu problemowego w formie prezentacji
multimedialnej. LABORATORIUM: metoda podająca – pogadanka, metody praktyczne – pokaz,
ćwiczenia laboratoryjne.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W47
Definiuje i tłumaczy podstawowe pojęcia biologiczne. Wyjaśnia podstawy
morfologii, anatomii i reprodukcji organizmów żywych.
P1A_W07
K1A_W48
Objaśnia zasady stosowania technik mikroskopowych i preparacyjnych oraz
ma wiedzę w zakresie stosowania sprzętu laboratoryjnego w pracowni
111
biologicznej.
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U10
Stosuje zasady ergonomii w pracy laboratoryjnej. Planuje i przeprowadza
badania z wykorzystaniem mikroskopu świetlnego oraz stereoskopowego.
Rozumie podstawowe zasady bezpiecznej pracy w laboratorium
biologicznym. Rozpoznaje i właściwie analizuje preparaty mikroskopowe,
samodzielnie wykonuje preparaty mikroskopowe. Samodzielnie rozpoznaje i
klasyfikuje przedstawicieli poszczególnych taksonów organizmów żywych,
oraz wybranych przedstawicieli polskiej flory i fauny.
P1A_U02
P1A_U03
K1A_U02
Korzysta ze źródeł literaturowych oraz innych źródeł (e-learning), interpretuje
i łączyć w spójną całość uzyskane informacje.
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
docenia istotność posiadania podstawowej wiedzy z podstaw biologii dla
zrozumienia wielu innych dziedzin nauk biologicznych; dostrzega, na czym
polega rzetelność w prowadzeniu badań laboratoryjnych.
P1A_K02
K1A_K02
WYKŁAD: egzamin - warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest uzyskanie pozytywnej oceny z
laboratoriów. Egzamin w formie pisemnej trwający 60 minut zawiera 60 zamkniętych pytań (ocena
pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów). LABORATORIUM: zaliczenie z oceną - warunkiem
zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich testów sprawdzających wiedzę (w formie
zamkniętych i otwartych pytań, ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów) oraz praktyczne
umiejętności studenta z zakresu rozpoznawania i opisywania budowy oglądanych na zajęciach
gatunków roślin i zwierząt. Ocena końcowa to średnia arytmetyczna ocen cząstkowych.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: wykład (30h), zajęcia laboratoryjne (30h) i konsultacje
(5h). Praca samodzielna studenta: przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (35h), przygotowanie się do
testu sprawdzającego umiejętności (35h), przygotowanie się do egzaminu i obecność na egzaminie
(30+2h). ŁĄCZNIE: 167 godzin = 5 ECTS. W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: nakład
związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30+30+5+2h = 67 godzin, co
odpowiada 2 punktom ECTS; nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30+5+35+35h =
105 godzin, co odpowiada 3 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
Szweykowska A., Szweykowski J., Botanika systematyczna, tom 2, PWN, Warszawa, 2009
(ewentualnie starsze)
Lack A.J., Evans D.E., Biologia roślin - krótkie wykłady. PWN, Warszawa, 2005
Jura Cz., Bezkręgowce. PWN, Warszawa, 2002
Rajski A., Zoologia, PWN, Warszawa, 1998
112
•
Zamachowski W., Zyśk A. Strunowce Chordata, WNAP, Kraków, 2002
•
•
•
•
Solomon, Berg, Villee, Biologia Mulico, Warszawa, 2000
Rutkowski L. Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. PWN, Warszawa, 2006
Seneta W., Dolatowski J., Dendrologia. PWN, Warszawa, 2000 (lub nowsze)
Rybak J., Bezkręgowe zwierzęta słodkowodne, PWN, Warszawa, 2000
Podstawy biotechnologii
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PB
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
2
Studia stacjonarne
Wykład
1
Cel przedmiotu
Zapoznanie się podstawowymi pojęciami wstępującymi w biotechnologii, historią biotechnologii,
rodzajami podziału biotechnologii, zaletami procesów biotechnologicznych, czynnikami biotycznymi
oraz znajomością zastosowań współczesnej biotechnologii.
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw biologii, chemii, fizyki
113
Zakres tematyczny
Definicja nauki biotechnologia, podział, okresy rozwoju, cechy charakterystyczne, czynniki biotyczne.
Narzędzia biotechnologii: enzymy i drobnoustroje Technologie tradycyjne i nowoczesne. Procesy
biotechnologiczne: zalety. Materiał genetyczny komórki. Zastosowanie współczesnej biotechnologii i
produkty biotechnologiczne
Metody kształcenia
-podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
PIA_W01
K1A_W16
ma wiedzę z zakresu podstaw biotechnologii
PIA_W03
K1A_W17
definiuje pojęcia i procesy zachodzące przy udziale czynników biotycznych
biotechnologii
PIA_U07
K1A_U07
nazywa i opisuje zastosowanie procesów biotechnologicznych
P1A_K01
K1A_K01
rozumie potrzebę uczenia się
PIA_K07
K1A_K07
wykazuje potrzebę aktualizowania wiedzy
na ocenę pozytywną wymagane są odpowiedzi na 6 pytań
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: – wykład (15 godz.) i konsultacje ( 15 godz.) Praca
samodzielna studenta : -przygotowanie do zaliczenia w formie pisemnej i obecność na zaliczeniu (30
godz. +1 godz) Łącznie 61 godz. = 2 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład
związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 15+15= 30 godz., co
odpowiada 1 punktowi ECTS - nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30+15+1 godz.=
46 godz. co odpowiada 1 punktowi ECTS
Literatura
•
•
•
Viesturs U.E. Biotechnologia. 1992.Wyd. Naukowo-Techniczne, Warszawa
114
•
Russel S.. Biotechnologia. 1990, PWN
•
•
Fiedurek J. Podstawy wybranych procesów biotechnologicznych, 2004, Wyd. UMCS
Grzywacz R.: Procesy i reaktory biochemiczne, 1993, Wydawnictwo Politechniki Warszawskiej
W-wa
Podstawy matematyki dla biotechnologów
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PMDB
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Włodzimierz Łenski
dr hab. Włodzimierz Łenski
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
30 godzin
egzamin
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
1
5
Ćwiczenia
30 godzin
1
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Zapoznanie studenta z elementami logiki i teorii mnogości, metodami rozwiązywania układów równań
liniowych, z podstawowymi pojęciami, twierdzeniami i metodami stosowanymi w rachunku
różniczkowym i całkowym funkcji jednej zmiennej oraz z zastosowaniami prezentowanej teorii w
rozwiązywaniu zadań.
Wymagania wstępne
Znajomość matematyki na poziomie szkoły ponad gimnazjalnej.
Zakres tematyczny
115
WYKŁAD Elementy logiki, zbiory, ciągi i szeregi, granica i ciągłość funkcji, pochodna funkcji i jej
zastosowania, całka nieoznaczona, oznaczona i niewłaściwa, liczby zespolone, macierze i wyznaczniki,
układy równań liniowych. ĆWICZENIA Wykonywanie operacji na zdaniach i funkcjach zdaniowych.
Wykonywanie operacji na zbiorach. Wyznaczanie dziedziny i zbioru wartości funkcji. Badanie własności
ciągów. Obliczanie granic ciągów i funkcji. Badanie zbieżności szeregów. Obliczanie pochodnych.
Stosowanie reguły de L’Hospitala do obliczania granic funkcji. Wyznaczanie punktów przegięcia oraz
przedziałów wklęsłości i wypukłości. Badanie przebiegu zmienności funkcji. Całkowanie funkcji przy
pomocy metod poznanych na wykładzie. Obliczanie całek oznaczonych i ich stosowanie w geometrii i
fizyce. Obliczanie całek niewłaściwych. Badanie własności macierzy i rozwiazywanie układów równań
liniowych.
Metody kształcenia
Wykład - wykład konwencjonalny z wykorzystaniem narzędzi multimedialnych, Ćwiczenia - ćwiczenia
audytoryjne, praca w grupie
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W03
P1A_U01
P1A_K01,
P1A_K03
K1A_W92
Student zna podstawy logiki matematycznej i teorii zbiorów. Student zna
elementy algebry macierzy i metody obliczania wyznaczników Student zna
metody rozwiązywania ogólnych układów równań liniowych. Wie co to jest
funkcja i jej granica. Zna i rozumie pojęcia granicy ciągu oraz zbieżności
szeregu liczbowego. Student zna i rozumie pojęcie pochodnej i różniczki
funkcji. Wie czym jest reguła de L’Hospitala i do czego służy. Zna podstawowe
pojęcia i twierdzenia rachunku całkowego. Zna podstawowe metody
całkowania całek nieoznaczonych i oznaczonych
K1A_U32
Student potrafi zbadać wartość logiczną zdania. Posługuje się
kwantyfikatorami. Student umie wykonywać pewne operacje na macierzach i
obliczać wyznaczniki Student umie rozwiązywać ogólne układy równań
liniowych. Potrafi wyznaczać granice ciągów i funkcji oraz badać ich
własności. Bada zbieżność szeregu liczbowego. Student oblicza pochodne i
posługuje się nimi w badaniu monotoniczności, ekstremów oraz przedziałów
wklęsłości i wypukłości funkcji. Umie zbadać przebieg zmienności funkcji.
Oblicza niektóre typy całek nieoznaczonych. Potrafi korzystać z całek
oznaczonych
K1A_K12
Student potrafi samodzielnie wyszukiwać oraz analizować informacje
dostępne w literaturze i w internecie. Rozumie potrzebę podnoszenia swoich
kompetencji zawodowych
116
Wykład: Warunkiem zaliczenia jest pozytywna ocena z egzaminu. Ćwiczenia: Warunkiem zaliczenia jest
uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich kolokwiów
Godziny kontaktowe: - wykład (30 godz.) - ćwiczenia (30 godz.) i konsultacje (30 godz.) Praca
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć (30 godz.) - przygotowanie się do egzaminu i obecność
na egzaminie (30 godz. + 2 godz.) Łącznie 152 godzin = 5 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy
studenta: Nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30+30+30+2
godz.=92 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS, Nakład związany z zajęciami o charakterze
praktycznym: 30+30+30 godz.=90 godz., co odpowiada 3 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
R. Leitner, Zarys matematyki wyższej, cz. I i II, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa
1994
R. Leitner, J. Zacharski, Zarys matematyki wyższe, cz. III, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne,
Warszawa 1994.
W. Leksiński, I. Nabiałek, W Żakowski, Matematyka dla studiów eksperymentalnych, Warszawa
1993
M. Gewert, Z. Skoczylas , Analiza Matematyczna 1 Przykłady i zadania, Wrocław 2007
D. A. McQuarrie, Matematyka dla przyrodników i inżynierów, cz. I, II i III, Wydawnictwo
Naukowe PWN, Warszawa 2005/2006
•
•
•
W. Krysicki, L. Włodarski, Analiza matematyczna w zadaniach, cz. I i II, Wydawnictwo Naukowe
PWN, Warszawa 2004
W. Stankiewicz, J. Wojtowicz, Zadania z matematyki dla wyższych uczelni technicznych, cz. I i II,
PWN, Warszawa 1995
W Żakowski, Matematyka, Cwiczenia problemowe, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne,
Warszawa 1995
Prakseologia
Kod przedmiotu: 13.1-WB-OS1-PRAK
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Artur Wandycz
dr Artur Wandycz
117
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
15 godzin
1
zaliczenie z oceną
Ćwiczenia
15 godzin
1
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
2
Cel przedmiotu
Wzbogacenie wiedzy i umiejętności studentów o treści dotyczące skutecznego funkcjonowania
człowieka w społeczeństwie. Doskonalenie umiejętności pracy zespołowej i samodzielnej.
Wymagania wstępne
Podstawy wiedzy o człowieku i społeczeństwie - poziom szkoły średniej.
Zakres tematyczny
Wykład. Koncepcje organizacji. Kierowanie. Efektywność organizacji. Społeczny kontekst decyzji.
Myślenie i twórcze rozwiązywanie problemów. Komunikacja społeczna. Zarządzanie zasobami ludzkimi.
Zachowanie i działanie w organizacji. Ergonomia. Stres pracy. Ćwiczenia. Omówienie historycznych i
aktualnych wydarzeń kulturowych, politycznych, społecznych i ekonomicznych wpływających na życie i
funkcjonowanie społeczeństw. Przygotowanie w zespole opracowania na zadany temat.
Metody kształcenia
Wykład zdalny (w postaci multimedialnej), dyskusja, pogadanka, ćwiczenia.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W08
K1A_W51
rozumie związki między celem, planowaniem działania a jego skutkiem
P1A_U03
K1A_U28
wyszukuje i wykorzystuje dostępne źródła informacji
K1A_U28
interpretuje wyszukane informacje, decyduje o przydatności danych z
różnych źródeł, sporządza opracowania na podstawie wyciągniętych
wniosków
P1A_U07
118
P1A_K02
K1A_K02
działa w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie
Wykład – zaliczenie przeprowadzane w formie pisemnej - trwające 60 minut (zawiera 10 pytań, każde
pytanie – 1 pkt.). Do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 6 pkt. (60%) na 10 pkt.
możliwych do zdobycia. Ćwiczenia - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen z dwóch
pisemnych sprawdzianów wiedzy – ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów z każdego
sprawdzianu oraz pozytywnie ocenione pisemne opracowanie na zadany zespołowi (grupie) temat.
Ocena końcowa to średnia arytmetyczna pozytywnych ocen cząstkowych.
Godziny kontaktowe: - ćwiczenia (15 godz.) i konsultacje (15 godz.) Praca samodzielna studenta: wykład zdalny – e-learning (15 godz.) - przygotowanie opracowania zadanego tematu w zespole (10
godz.) - przygotowanie się do pisemnego zaliczenia wiedzy z przedmiotu i obecność na zaliczeniu (10
godz. + 1 godz.) Łącznie 66 godzin = 2 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład
związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela : 15+15+1 godz. = 31 godz., co
odpowiada 1 punktowi ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15+10+10 godz.
= 35 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Ariely D., Potęga irracjonalności, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2009.
Chmiel N. (red.), Psychologia pracy i organizacji, GWP, Gdańsk 2003.
Cialdini R., Wywieranie wpływu na ludzi, GWP, Gdańsk 2004.
Koźmiński A. K., Piotrowski W. (red.), Zarządzanie. Teoria i praktyka, Wydawnictwo Naukowe
PWN, Warszawa 1997.
Robbins S. P., Skuteczne podejmowanie decyzji, PWE, Warszawa 2005.
•
•
•
•
•
Mroziewski M., Style kierowania i zarządzania, Difin, Warszawa 2005.
Proctor T., Twórcze rozwiązywanie problemów. Podrecznik dla menedżerów, GWP, Gdańsk
2003.
Robbins S. P., Zasady zachowania w organizacji, Zysk i S-ka, Poznan 2001.
Stoner J.A.F., Freeman R.E., Gilbert D.R. Jr., Kierowanie, PWE, Warszawa 2001.
Wren K., Wpływ społeczny, GWP, Gdańsk 2005.
Praktyka zawodowa
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PZ
119
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Elżbieta Roland
dr Elżbieta Roland
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
120 godzin
zaliczenie
3
Studia stacjonarne
Ćwiczenia
4
Cel przedmiotu
1.Pogłębienie i poszerzenie wiadomości teoretycznych uzyskanych na zajęciach dydaktycznych.
2.Doskonalenie umiejętności w zakresie wykonywanych czynności na poszczególnych stanowiskach
pracy. 3. Zapoznanie się z techniką prowadzenia dokumentacji na różnych stanowiskach pracy i
poprawnym jej prowadzeniu. 4. Zapoznanie się z prawidłową organizacją pracy w podmiotach
gospodarczych i jednostkach organizacyjnych, w warunkach gospodarki rynkowej. 5. Kształcenie
umiejętności pracy w zespołach ludzkich, przygotowanie do samodzielnej pracy oraz do podejmowania
decyzji. 6. Kształcenie poczucia odpowiedzialności za wykonywaną pracę i podejmowane decyzje. 7.
Kształcenie poczucia etyki zawodowej.
Wymagania wstępne
Wiedza i umiejętności objęte programem studiów I stopnia
Zakres tematyczny
1. Poznanie wybranych elementów działalności jednostki, w której odbywa się praktyka. 2.
Charakterystyka jednostki, w której odbywa się praktyka. 3. Stosowane przez jednostkę metody
zarządzania. 4. Zarządzanie zasobami ludzkimi. 5. Organizacja pracy na wybranym stanowisku pracy. 6.
Zadania realizowane na wybranym stanowisku.
Metody kształcenia
praktyczna
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
zakresie nauk
120
przyrodniczych
P1A_W04
K1A_W52
1. Student wzbogaca swoją wiedzę i umiejętności uzyskane na zajęciach
dydaktycznych.
P1A_W04
K1A_W52
2. Student zna dokumentację wymaganą na różnych stanowiskach pracy i
potrafi poprawnie ją prowadzić.
P1A_W11
K1A_W86
3. zna ogólne zasady tworzenia i rozwoju form indywidualnej
przedsiębiorczości, wykorzystującej wiedzę z zakresu dziedzin nauki i
dyscyplin naukowych, właściwych dla kierunku biotechnologia
P1A_U01
K1A_U01
1.Student potrafi wykonywać poprawnie
poszczególnych stanowiskach pracy.
P1A_K02
K1A_K02
1.Student potrafi pracować w zespole
P1A_K05
K1A_K04
2. Student ma poczucie odpowiedzialności za wykonywaną pracę i
podejmowane decyzje
czynności
wymagane
Praktykę zalicza się na podstawie stosownej dokumentacji (dziennik praktyk) potwierdzonej przez
Zakład pracy, przedłożonej Opiekunowi praktyk na Wydziale. Formalnym wyrazem zaliczenia praktyki
jest dokonanie wpisu w indeksie oraz na karcie egzaminacyjnej przez Opiekuna praktyk na Wydziale.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe - konsultacje 3 godz. Praca samodzielna - praktyka w
zakładzie pracy - 120godz Łącznie 123 godzin = 3 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy
studenta: -nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela : 3 godz. nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 120 godz., co odpowiada 3 punktom ECTS.
Promocja Zdrowia - Przedmiot wybieralny I-b
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PZ
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
121
na
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
2
Studia stacjonarne
Ćwiczenia
2
Cel przedmiotu
Poznanie i zrozumienie roli czynników wpływających bezpośrednio i długofalowo na zdrowie. Nabycie
umiejętności aktywnego i świadomego kształtowania swojego zdrowia - właściwego postępowania w
różnych fizjologicznie ważnych okresach życia, propagowania zdrowego stylu życia. Poznanie
profesjonalnych źródeł bibliograficznych. Doskonalenie sposobu pracy indywidualnej i zespołowej.
Wymagania wstępne
Wiedza z zakresu biologii człowieka - poziom szkoły średniej.
Zakres tematyczny
Zdrowie i jego uwarunkowania - koncepcja Lalonda, zachowania zdrowotne; WHO i jej znaczenie w
promocji zdrowia. Zagrożenia cywilizacyjne zdrowia: wzorce żywieniowe, znaczenie rolnictwa
ekologicznego; zaburzenia prawidłowej masy ciała, zespół metaboliczny, choroby układu krążenia,
nowotwory, choroby zakaźne; stres i jego konsekwencje, depresja, uzależnienia, wady postawy;
profilaktyka i leczenie. Kształtowanie postaw prosomatycznych – aktywność ruchowa, organizacja pracy
i wypoczynku. Zagrożenia rozwoju prenatalnego, poradnictwo genetyczne, opieka prenatalna; metody
oceny rozwoju progresywnego.
Metody kształcenia
metoda praktyczna - pokaz multimedialny (przygotowany przez studentów), metoda podająca pogadanka, projekt
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
dobiera nazewnictwo stosowane w promocji zdrowia; wskazuje mechanizmy
homeostatyczne odpowiedzialne za stan zdrowia,
122
P1A_W08
rozpoznaje zależności zdrowia osobniczego z możliwościami społecznogospodarczymi zdrowego społeczeństwa
P1A_U02
P1A_U03
P1A_U07
korzysta ze źródeł literaturowych oraz innych źródeł (strony internetowe),
potrafi interpretować i łączyć w spójną całość uzyskane informacje
P1A_U11
P1A_K01
P1A_K05
doskonalenia swoich umiejętności poznawczych; jest świadomy
dynamicznych zmian stanu wiedzy, dba o jej uaktualnianie
P1A_K02
Uzyskanie pozytywnych ocen z zadań realizowanych w trakcie zajęć oraz przedstawienie PROJEKTU
(praca zespołowa): scenariusz działania na rzecz wybranego środowiska, obejmujący następujące
informacje kluczowe: •temat przewodni, •adresat działań, •przebieg działań, •oczekiwane rezultaty.
Należy go przygotować i przedstawić w formie prezentacji multimedialnej. Ocena końcowa to średnia
arytmetyczna pozytywnych ocen cząstkowych.
Godziny kontaktowe: ćwiczenia - 15 godz. i konsultacje - 15 godz. Praca samodzielna studenta:
przygotowanie do zajęć - 20 godz., przygotowanie projektu - 10 godz. Łącznie: 60 godzin = 2 ECTS. W
ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany z zajęciami wymagającymi
bezpośredniego udziału nauczyciela: 15+15 godz. = 30 godz. co odpowiada 1 punktowi ECTS, nakład
związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15+20+10 godz. = 45 godz. co odpowiada 1 punktowi
ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Gromadzka-Ostrowska J., Włodarek D., Toeplitz Z.: Edukacja zdrowotna, Wydawnictwo SGGW,
Warszawa, 2003.
Karski J.B.: Promocja zdrowia, Wydawnictwo IGNIS, Warszawa, 1999.
Karski J.B.: Promocja zdrowia dziś i perspektywy jej rozwoju w Europie, Wyd. CeDeWu,
Warszawa, 2009.
Lwow F., Milewicz A.: Promocja zdrowia, Podręcznik dla studentów i lekarzy, Wyd. Medyczne
Urban & Partner, Wrocław, 2004.
Tuszyńska-Bogucka V., Bogucki J.: Styl życia a zdrowie, Wybrane zagadnienia, Wydawnictwo
Czelaj, Lublin, 2005.
123
•
•
•
•
Karski J.B.: Praktyka i teoria promocji zdrowia, Wybrane zagadnienia, CeDeWu Sp. z o.o.,
Warszawa, 2003.
Korczak C.W.: Higiena i ochrona zdrowia, PZWL, Warszawa, 1994.
Wolański N.: Ekologia człowieka, t.2, PWN, Warszawa, 2006.
Wolański N., Rozwój biologiczny człowieka, PWN, Warszawa, 2005.
Przedmiot wybieralny 1A - semestr 2- Zarys histologii roślin i zwierząt
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PW1A
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
2
Cel przedmiotu
Celem zajęć jest zapoznanie studentów z histologią roślin i zwierząt
Wymagania wstępne
znajomość podstaw biologii, botaniki i zoologii
Zakres tematyczny
Klasyfikacja tkanek. Charakterystyka i podział tkanek twórczych. Budowa, podział i funkcje tkanek
miękiszowych. Budowa, rodzaje i występowanie tkanek wzmacniających. Charakterystyka tkanek
okrywających Elementy budowy i funkcje tkanek przewodzących. Klasyfikacja nabłonków ze względu na
budowę i funkcję. Cechy charakterystyczne i funkcje tkanki nabłonkowej. Podział gruczołów i sposoby
wydzielania. Budowa i funkcje skóry ssaka. Wytwory naskórka i skóry właściwej. Ogólna budowa tkanki
124
łącznej i jej funkcje. Tkanka łączna właściwa - budowa, funkcje, występowanie. Tkanka łączna oporowa.
Tkanka łączna płynna. Budowa włókna mięśniowego. Rodzaje tkanek mięśniowych – budowa włókna,
funkcjonowanie i występowanie. Budowa i rodzaje neuronów, rola komórek glejowych. Rodzaje synaps.
Struktury nerwowe (nerwy, zwoje, mózg, rdzeń kręgowy, ośrodki nerwowe, istota szara i biała).
Metody kształcenia
Metoda praktyczna - ćwiczenia laboratoryjne z wykorzystaniem mikroskopów i binokularów, zestawów
preparatów i zgromadzonego materiału biologicznego.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A_W58
zna i rozumie podstawy zoologii ogólnej i systematycznej w zakresie histologii
tkanek zwierzęcych,zna i rozumie podstawy botaniki ogólnej i systematycznej
w zakresie cytologii i histologii roślin,
K1A_W59
objaśnia zasady stosowania technik mikroskopowych i preparacyjnych oraz
ma wiedzę w zakresie stosowania sprzętu laboratoryjnego w pracowni
biologicznej
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U10
stosuje zasady bezpiecznej pracy w laboratorium, planuje i przeprowadza
eksperyment, potrafi wykorzystać poznane techniki badawcze (preparacja
materiału biologicznego, analiza z wykorzystaniem mikroskopu, stereoskopu),
interpretuje i wyciąga wnioski. Wykorzystuje nabyte umiejętności w
środowisku zawodowym oraz w innych środowiskach.
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
doskonalenia swoich umiejętności z histologii
P1A_K02
K1A_K02
potrafi działać w grupie i organizować pracę w określonym zakresie, słucha
uwag prowadzącego zajęcia i stosuje się do jego zaleceń.
P1A_W01
P1A_W04
P1A_W07
punktów. Ocenie podlega też umiejętność rozpoznawania preparatów tkankowych (mikroskopowych)test praktycznych umiejętności(z 20 preparatów rozpoznanie 11). Ocena końcowa to średnia
arytmetyczna ocen cząstkowych.
125
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: - zajęcia laboratoryjne (15 godz.) i konsultacje (5 godz.)
Praca samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (15 godz.) Łącznie 35 godzin = 1
bezpośredniego udziału nauczyciela : 15+5 godz. = 30 godz., co odpowiada 1 pkt. ECTS, - nakład
związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15 godz. , co odpowiada 1 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
Anatomia roślin - E. Malinowski, PWN W-wa
Zawistowski S., Zarys histologii, PZWL, Warszawa, 1976
Z. Hejnowicz, Anatomia i histogeneza roślin naczyniowych., PWN Warszawa, 2002
Rajski A., Zoologia, PWN, Warszawa, 1998
•
•
Solomon, Berg, Villee, Biologia Mulico, Warszawa, 2000
R. Ochocka (1999) Ćwiczenia z botaniki- cytologia, histologia i organografia. Wydawnictwo
Akademii Medycznej w Gdańsku
Przedmiot Wybieralny 1B - (semestr 2) - Biotechnologia żywności
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PW1B
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
prof. dr hab. Lucyna Słomińska, dr Andrzej Jurkowski
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
2
Cel przedmiotu
126
Poznanie możliwości zastosowania czynników biotycznych w technologii żywności.
Wymagania wstępne
Podstawy biotechnologii, chemii, fizyki.
Zakres tematyczny
Wykład. Bioreaktory: zasada działania, wymagania, kryteria podziału, kryteria zmiany skali. Bioprocesy:
biosynteza, biotransformacja, biohydroliza, fermentacja, bioługowanie, biodegradacja. Podstawowe
operacje i procesy w biotechnologii. Technologie fermentacyjne: rodzaje, cechy charakterystyczne,
znaczenie, zastosowanie. Metody wydzielania produktów biotechnologicznych: sączenie, filtracja,
wirowanie, flotacja. Przetwarzanie surowców roślinnych i zwierzęcych. Produkty uboczne, niekorzystne
procesy biotechnologiczne w przemyśle spożywczym. Synteza mikrobiologiczna witamin. Zagrożenia ze
strony biotechnologii – klasyfikacja drobnoustrojów pod katem biozagrożen, czynniki zmniejszające
zagrożenia, kategorie, w których powinna być rozważana analiza biozagrożeń. Laboratorium. Procesy
fermentacji i biosyntezy w przemyśle spożywczym. Fermentacja etanolowa na przykładzie przemysłu
browarniczego i winiarskiego. Produkcja kwasów organicznych. Praktyczne wykorzystanie bakterii
kwasu mlekowego. Biosynteza składników żywności - biosynteza dekstranu. Enzymatyczna modyfikacja
składników żywności na przykładzie sacharydów.
Metody kształcenia
- podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej) - praktyczna (ćwiczenia laboratoryjne w formie
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W04
K1A_W60
zna możliwości zastosowania procesów biotechnologicznych w produkcji
żywności
P1A_W05
K1A_W61
ma wiedzę z zakresu technik stosowanych w biotechnologii żywności
P1A_U02,
P1A_U07
K1A_U02
korzysta ze źródeł literaturowych, potrafi interpretować i łączyć w spójną
całość uzyskane informacje
P1A_K02
K1A_K02
P1A_K05
K1A_K04
rozumie potrzebę podnoszenia kompetencji zawodowych
127
na ocenę pozytywną wymagane są odpowiedzi na 6 pytań. Laboratorium – warunkiem zaliczenia jest
uzyskanie pozytywnej oceny z testu sprawdzającego wiedzę (pytania otwarte) – ocena pozytywna
powyżej 60% punktów. Oceniane są również sprawozdania z wykonywanych doświadczeń.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe - zajęcia laboratoryjne (15 h) i konsultacje (5 h) Praca
samodzielna studenta - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (10h) - opracowanie sprawozdań z
przeprowadzonych doświadczeń (10h) - przygotowanie się do zaliczenia i obecność na zaliczeniu (10h +
2h) Łącznie 52 h = 1 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany z
zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 15+5+2= 22 h, -nakład związany z
zajęciami o charakterze praktycznym: 15+5+10+10= 40 h, co odpowiada 1 punktowi ECTS
Literatura
•
•
•
•
Bednarski W., Reps A. Biotechnologia żywności. WNT. 2001.
Tabiś B., Grzywacz R. Procesy i reaktory biochemiczne. Wydawnictwo Politechniki
Warszawskiej. 1993.
Twardowski T. Korzyści, oczekiwania, dylematy biotechnologii. Edytor Poznań. 2001.
Chmiel A. Biotechnologia. Podstawy mikrobiologiczne i biochemiczne. PWN. 1998.
Przedmiot wybieralny 2 - semestr 3 - Oferta ogólnouczelniana
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PW2
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Beata Machnicka
dr Beata Machnicka
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Wykład
3
Cel przedmiotu
128
Wykład ma za zadanie: omówienie organizmów genetycznie zmodyfikowanych oraz sposobów ich
uzyskiwania, przedstawienie molekularnych technik kontrolowania GMO oraz prawnych i społecznych
aspektów zastosowań, omówienie biobezpieczeństwa ludzi i środowiska.
Wymagania wstępne
Znajomość biologii na poziomie licealnym
Zakres tematyczny
Wykład: Przegląd organizmów genetycznie zmodyfikowanych. Molekularne podstawy transformacji
genetycznej oraz sposoby uzyskiwania roślin i zwierząt zmodyfikowanych genetycznie. Ekspresja
transgenów i sposoby jej pomiaru. Techniki kontrolowania GMO. Prawne i społeczne aspekty
zastosowań GMO. Żywność genetycznie modyfikowana. Biobezpieczeństwo ludzi i środowiska –
regulacje prawne, bioetyka
Metody kształcenia
Wykład: z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej, pogadanka problemowa
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
Warunki zaliczenia: Wykład - kolokwium zaliczeniowe
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: – wykład (15 godz.) - konsultacje (5 godz.) – w tym
obecność na kolokwium zaliczeniowym (1 godz.) Praca samodzielna studenta:- przygotowanie się do
kolokwium zaliczeniowego wykład i obecność na kolokwium (15 godz.). Łącznie 30 godzin = 1 ECTS w
ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany z zajęciami wymagającymi
bezpośredniego udziału nauczyciela: 15+5= 20 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS. STUDIA
NIESTACJONARNE Godziny kontaktowe: – wykład (15 godz.) - konsultacje (5 godz.) – w tym obecność
na kolokwium zaliczeniowym (1 godz.) Praca samodzielna studenta:- przygotowanie się do kolokwium
zaliczeniowego wykład i obecność na kolokwium (15 godz.). Łącznie 30 godzin = 1 ECTS w ramach tak
udziału nauczyciela: 15+5= 20 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS.
Literatura
•
•
Bishop J.: Ssaki transgeniczne, PWN, Warszawa, 2001
Buchowicz J. Biotechnologia molekularna, Geneza, przedmiot, perspektywy badań i
zastosowań,
129
•
Malepszy S. Biotechnologia roślin PWN Warszawa, 2005 r.
Przedmiot wybieralny 3A - semestr 5 - Ekologia i ochrona środowiska
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
5
Cel przedmiotu
Celem przedmiotu (cykl zajęć praktycznych; seminaryjnych) jest wykształcenie u studenta zdolności
samodzielnego analizowania, definiowania, formułowania, identyfikowania, interpretowania,
koordynowaania, nazywania, objaśniania, podsumowywania, opisywania, rozpoznawania, rozróżniania,
stosowania, sporządzania, szacowania, tworzenia, tłumaczenia, wyjaśniania procesów i zagadnień z
zakresu ekologii i ochrony środowiska. Student definiuje pojęcia związane z całokształtem procesów
ekologicznych, biogeoechemicznych i fizjologicznych oraz zjawisk zachodzących w biosferze i ich
wielostronnych efektów w organizmach żywych. Student dokonuje wielokierunkowej analizy
wiadomości zdobytych na wykładach i zajęciach seminaryjnych, wyciąga odpowiednie wnioski oraz
umiejętnie wykorzystuje otrzymane dane w praktyce.
Wymagania wstępne
Interpretacja udziału procesów ekologicznych w kształtowaniu homeostazy środowisk naturalnych.
Właściwa interpretacja i rozumienie roli procesów ekologicznych, ekofizjologicznych i biochemicznych,
w kształtowaniu stanu (kondycji) organizmu w jego środowisku naturalnym. Wymagana jest znajomość
podstawowych reguł i prawidłowości z dziedziny biogeochemii, ekologii i ochrony środowiska, na
poziomie liceum ogólnokształcącego.
130
Zakres tematyczny
Ekologia i ochrona środowiska w systemie nauk przyrodniczych. Historia ekologii i ochrony środowiska.
Historia naturalna Wszechświata. Wpływ czynników środowiska na organizmy żywe i organizmów na
środowisko. Ekologia populacji, biocenoz, ekosystemów; uwarunkowania ochrony środowiska. Obieg
materii i przepływ energii w ekosystemach. Rozmieszczenie i liczebność organizmów na poziomie
populacji i w przestrzeni. Ekologia inwazji zwierząt i roślin. Elementy ekologii roślin i zwierząt.
Różnorodność ekologiczna a bioindykacja i układy ekologiczne. Ekologia behawioralna. Środowisko nie
zniekształcone antropogenicznie. Główne składniki środowiska; sozologia. Ekologia gleby. Obieg
pierwiastków w ekosystemach leśnych. Zasoby wody jako składnika środowiska. Kwaśne deszcze i
zakwaszenie środowiska; konsekwencje ekologiczne. Pestycydy w środowisku; reakcje roślin i zwierząt.
Ochrona gatunkowa w ekosystemach naturalnych i półnaturalnych. Wielkoprzestrzenna ochrona
środowiska. Znaczenie stref ekotonu dla ochrony środowiska. Strategie adaptacji roślin do środowisk
zanieczyszczonych. Skażenie wód i lądu. Rośliny jako ogniwo bioakumulacyjne pierwiastków. Udział
bezkręgowych i kręgowców w obiegu pierwiastków w środowiskach. Reakcje biologiczne drzew na
zanieczyszczenia przemysłowe. Ochrona wód. Ochrona i rekultywacja gleb. Ochrona środowiska przed
odpadami i zanieczyszczeniami. Międzynarodowy charakter ochrony środowiska. Rekultywacja terenów
przemysłowych i poprzemysłowych. Ochrona gatunkowa roślin i zwierząt; formy ochrony w Polsce i na
świecie. Zasady gospodarowania w obiektach chronionych. Rola lasów państwowych i w ochronie
przyrody. Podstawy prawne ochrony przyrody. Inwentaryzacja przyrodnicza i waloryzacja przestrzeni
przyrodniczej. Parki narodowe w Polsce i na świecie. Ekologiczne konsekwencje związków
ropopochodnych. Alternatywne źródła energii. Strategie adaptacji roślin do środowisk
zanieczyszczonych metalami (pobieranie, reakcje, odporność). Wchłanianie, przemieszczanie i
metabolizm ksenobiotyków oraz czynniki determinujące toksyczność różnych ksenobiotyków.
Mechanizmy homeostatyczne zabezpieczające komórkę przed szkodliwym wpływem wolnych rodników
i ksenobiotyków. Środowisko a kancerogeneza chemiczna i mutagenna. Wielostronność aspektów
zanieczyszczenia atmosfery. Skażenie wód i lądu. Biologiczne konsekwencje znieczyszczenia środowiska
(dla organizmów żywych). Skażenie radioaktywne; uwarunkowania ekologiczne. Kontrola i monitoring
zanieczyszczeń. Reakcje toksykogenne zwierząt i człowieka. Bioakumulacja pierwiastków w glebie i jej
ekologiczne konsekwencje. Rośliny jako ogniwo bioakumulacyjne pierwiastków. Udział zwierząt
bezkręgowych w obiegu pierwiastków w różnych środowiskach. Ekologiczne znaczenie zwierząt
kręgowych jako ogniwa bioakumulacyjnego pierwiastków w różnych środowiskach. Adaptacje zwierząt
do środowisk zanieczyszczonych metalami. Problemy ekologiczne rtęci w środowisku. Glin – nowa
trucizna środowiska. Znaczenie cykli biogeochemicznych i metabolizmu pierwiastków dla ich obiegu i
akumulacji w środowisku. Ekologiczne znaczenie bioakumulacji siarki w środowisku i organizmach
żywych. Źródła i przemiany związków azotowych w glebie. Migracje i wymywanie azotu i rola azotu w
produkcji roślinnej. Reakcje biologiczne drzew na zanieczyszczenia przemysłowe. Kwaśne deszcze i
zakwaszenie środowiska a konsekwencje ekologiczne. Pestycydy w środowisku – reakcje roślin i
zwierząt. Reakcje populacji ptaków drapieżnych na skażenie środowiska pestycydami. Przemiany
pestycydów w środowisku. Ekologiczne znaczenie ptaków wodnych w przerywaniu łańcucha obiegu
pierwiastków w zbiorniku. Porosty jako bioindykatory zanieczyszczenia środowiska. Ptaki synantropijne
jako biowskaźniki skażenia środowisk miejskich. Klasyfikacja pierwiastków chemicznych oddziałujących
na organizm żywy, ze względu na ich znaczenie fizjologiczne i zależność od stężenia. Obieg
makroelementów, mikroelementów i toksycznych metali ciężkich w środowiskach miejskich i jego
ekologiczne uwarunkowania. Wpływ metali ciężkich na biologię ptaków miejskich. Różnorodność
ekologiczna a bioindykacja. Bioindykatory a układy ekologiczne. Znaczenie metalotionein w
unieczynnianiu metali ciężkich i w przeciwdziałaniu zmianom nowotworowym. Znaczenie (rola)
131
interakcji makroelementów, mikroelementów i toksycznych metali ciężkich w poszczególnych
poziomach troficznych biocenoz. Pióra ptaków jako wskaźniki zanieczyszczenia ich środowisk –
zależność stopnia indykacji od fazy pierzenia. Glebowe organizmy wskaźnikowe; zależność stopnia
indykacji od rodzaju grupy ekologicznej organizmów. Zmiany histopatologiczne w organizmie jako
fizjologiczna reakcja na zanieczyszczenie środowiska. Rośliny wyższe jako biowskaźniki akumulujące
gazowe zanieczyszczenia powietrza. Zanieczyszczenia środowiska pierwiastkami śladowymi. Skażenie
środowiska a zmiany składu gatunkowego formacji roślinnych i zespołów zwierzęcych. Toksykologia
zawodowa; zmiany fizjologiczne spowodowane zmianami w środowisku w różnych regionach
geograficznych. Wchłanianie i przemieszczanie ksenobiotyków w organizmie zwierząt. Oddziaływanie
zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego na zdrowie człowieka. Adaptacje zwierząt do środowisk
zanieczyszczonych metalami. Cykle biogeochemiczne siarki i azotu i ich znaczenie dla obiegu i
akumulacji w środowisku. Cykle biogeochemiczne węgla i fosforu i ich znaczenie dla obiegu i akumulacji
w środowisku. Klasyfikacja pierwiastków chemicznych ddziałujących na organizm żywy, ze względu na
ich znaczenie fizjologiczne i stężenie (koncentrację). Zmiany fizjologiczne w organizmach żywych
spowodowane zanieczyszczeniem środowiska. 50. Alternatywne źródła energii. Obieg pierwiastków w
ekosystemach leśnych. Oczyszczalnie ścieków i ochrona wód. Rekultywacja terenów przemysłowych i
poprzemysłowych. Ochrona gatunkowa roślin. Ochrona gatunkowa bezkręgowców. Ochrona
pierścienic, mięczaków i pająków. Ochrona gatunkowa ryb. Ochrona gatunkowa płazów i gadów.
Ochrona gatunkowa ptaków. Ochrona gatunkowa ssaków. Formy ochrony przyrody w Polsce i na
świecie i ich zróżnicowanie. Zasady gospodarowania w obiektach chronionych. Rola lasów
państwowych i leśnych kompleksów promocyjnych w ochronie przyrody. System ekologiczny regionu
kujawsko-pomorskiego. Ocena aktualnego stanu zagrożenia zwierząt bezkręgowych w Polsce. Ocena
aktualnego stanu zagrożenia kręgowców w Polsce. Polskie i międzynarodowe akty prawne dotyczące
ochrony roślin i zwierząt. Owady chronione - biologia i ekologia wybranych gatunków, rola w
przyrodzie. Metody oceny zasobów populacyjnych. Ochrona gatunkowa owadów jako ochrona
biotopów i żywicieli alternatywnych. Ochrona zwierząt jako ochrona kompleksów faunistycznych.
Ochrona roślin a ochrona przyrody. Podstawy prawne ochrony przyrody. Inwentaryzacja przyrodnicza i
waloryzacja przestrzeni przyrodniczej. Metody ochrony gatunkowej. Naturalne i półnaturalne
ekosystemy lądowe i wodne. Wielkoprzestrzenna ochrona przyrody na terenie parków krajobrazowych
i obszarów chronionego krajobrazu. Wykorzystanie waloryzacji przyrodniczej terenu dla celów
turystyczno-rekreacyjnych i gospodarczych. Awifauna środowisk zurbanizowanych i obszarów
rolniczych; ekologia, rozpoznawanie, ochrona. Herpetofauna - biologia i oznaczanie gatunków
chronionych. Parki narodowe w Polsce. Parki narodowe na świecie. Walory przyrodnicze parków
krajobrazowych. Obiekty prawnie chronione w regionie kujawsko-pomorskim. Twórcy i działacze
ochrony przyrody w Polsce i na świecie. Organy prawne ochrony przyrody w Polsce. Organy prawne
ochrony przyrody na świecie. Waloryzacja faunistyczna obszarów chronionego krajobrazu. Znaczenie
stref ekotonu dla ochrony przyrody. Ekologiczne konsekwencje związków ropopochodnych (ropa
naftowa, gaz ziemny, węgiel, paliwa napędowe). Wpływ zakwaszenia środowiska na niektóre procesy
fizjologiczne ptaków. Bioakumulacja pierwiastków w łańcuchu troficznym i jej ekologiczne
konsekwencje. Ekologiczne uwarunkowania zakwaszenia środowiska. Skorupa jaja jako magazyn metali
toksycznych dla rozwijających się embrionów ptasich (zarodków ptaków). Biodostępność wapnia w
środowisku zanieczyszczonym i kontrolnym. Biodostępność pierwiastków fizjologicznych (Mg, Fe, S, Na,
K, P, N) w zanieczyszczonym i kontrolnym łańcuchu troficznym. Biomonitoring metali toksycznych (Pb,
Cd, Hg, Cr) w zanieczyszczonym i kontrolnym łańcuchu troficznym. Biomonitoring pierwiastków
fizjologicznych (Ca, Mg, Fe, S, Na, K, P, N) w zanieczyszczonym i kontrolnym łańcuchu troficznym.
Metody kształcenia
132
Konwersatoria; podczas semestru odbywają się stałe kolokwia (=rozmowy ze studentem) ustne,
podczas konwersatorióaw, seminariów i zajęć praktycznych. Pod koniec cyklu zajęć kolokwium
końcowe (koniec semestru) ze znajomości zagadnień obejmujących treści zajęć konwersatoryjnych.
Końcowy egzamin ustny z zakresu merytorycznego tematyki i konwersatoriów. Podczas realizacji zajęć
praktycznych przeprowadzane są systematycznie kolokwia (rozmowy), co pozwoli na ciągłą rejestrację i
ocenę bieżącego przygotowania do zajęć i aktywności studenta podczas ich trwania. Stanowi to
podstawę do zaliczenia poszczególnych zajęć. Metody dydaktyczne: Celem zwiększenia efektywności
nauczania przedmiotu prowadzący: - przed rozpoczęciem zajęć praktycznych, oprócz sprawdzenia
przygotowania merytorycznego studentów do zajęć wyjaśnia wszystkie niezrozumiałe kwestie, zarówno
dotyczące zagadnień merytorycznych, jak i praktycznych, - zwraca uwagę na kwestie najbardziej istotne
w danym podstawowym temacie konwersatorium, w celu uniknięcia ew. błędów przez uczestniczących
w zajęciach oraz podkreślenia stopnia istotności danych zagadnień, - odpowiada na pytania studentów
dotyczące wykonania ćwiczenia i analizy danych, jednak studenci samodzielnie przeprowadzają
dyskusję, wyciągają wnioski i wykonują sprawozdania z każdorazowo odbytego seminarium
(konwersatorium), gdyż praktyczne podejście do danego zagadnienia jest najbardziej efektywnym, w
kwestii szybkości nauczania.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A_W39
Student zna i rozumie podstawowe wiadomości z zakresu udziału procesów
ekologicznych w kształtowaniu homeostazy środowisk naturalnych.
Właściwie interpretuje i rozumie rolę procesów ekologicznych,
ekofizjologicznych i biochemicznych, w kształtowaniu stanu (kondycji)
organizmu w jego środowisku naturalnym.
P1A_W07
K1A_W40
Student objaśnia zasady stosowania zróżnicowanych pojęć związanych z
całokształtem procesów ekologicznych, biogeoechemicznych i fizjologicznych
oraz zjawisk zachodzących w biosferze i ich wielostronnych efektów w
organizmach żywych. Student dokonuje wielokierunkowej analizy
wiadomości zdobytych na wykładach i zajęciach seminaryjnych, wyciąga
odpowiednie wnioski oraz umiejętnie wykorzystuje otrzymane dane w
praktyce.
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U01
K1A_U03
K1A_U08
K1A_U10
K1A_U18
Student ma wiedzę w zakresie ekologii i ochrony środowiska w systemie nauk
przyrodniczych
P1A_U06
K1A_U03
przedmiotu.
P1A_W01
P1A_W04
133
K1A_U02
Student korzysta ze źródeł literaturowych i innych źródeł (e-learning), potrafi
interpretować i łączyć w spójną całość uzyskane informacje dotyczące
P1A_K01
P1A_K05
K1A_U01
P1A_K02
K1A_K02
K1A_K11
Po ukończeniu przedmiotu (cyklu wykładów oraz serii konwersatoriów i zajęć
praktycznych) student powinien analizować, definiować, formułować,
identyfikować,
interpretować,
koordynować, nazywać, objaśniać,
podsumowywać, opisywać, rozpoznawać, rozróżniać, stosować, sporządzać,
szacować, tworzyć, tłumaczyć, wyjaśniać procesy i zagadnienia z zakresu
programu przedmiotu.
P1A_U02
P1A_U03
P1A_K03
Ocenę z czynnego uczestnictwa na zajęciach praktycznych (konwersatoria, laboratoria, zajęcia
praktyczne) stanowi średnia arytmetyczna ocen z poszczególnych kolokwiów przeprowadzonych
podczas tych form zajęć oraz oceny prezentacji ustnej wybranego zagadnienia. Ponadto każdy ze
studentów może zdobyć punkty dodatkowe z rozmów sprawdzających przygotowanie studentów do
zajęć. Punkty te zostają doliczone do punktów zdobytych na kolokwium a tym samym dają szanse na
wyższą ocenę z zajęć i stanowią motywację do systematycznego zdobywania wiedzy. Podczas semestru
odbywają się stałe kolokwia (=rozmowy ze studentem) ustne, podczas konwersatoriów, seminariów i
zajęć praktycznych. Pod koniec cyklu zajęć kolokwium końcowe (koniec semestru) ze znajomości
zagadnień obejmujących treści zajęć konwersatoryjnych. Końcowy egzamin ustny z zakresu
merytorycznego tematyki konwersatoriów. Podczas realizacji zajęć praktycznych przeprowadzane są
systematycznie kolokwia (rozmowy), co pozwoli na ciągłą rejestrację i ocenę bieżącego przygotowania
do zajęć i aktywności studenta podczas ich trwania. Stanowi to podstawę do zaliczenia poszczególnych
zajęć. Forma i warunki zaliczenia przedmiotu: kolokwia cząstkowe i kolokwium końcowe (koniec
semestru) ze znajomości zagadnień obejmujących treści konwersatoriów, egzamin ustny z zakresu
merytorycznego tematyki ćwiczeń. Podczas realizacji ćwiczeń przeprowadzane są systematycznie
śródsemestralne pisemne testy kontrolne, śródsemestralne ustne kolokwia, ocena ciągła (bieżące
przygotowanie do zajęć i aktywność), tzw. „wejściówki” oraz końcowe zaliczenie pisemne, końcowe
zaliczenie ustne, kolokwia pisemne końcowe, egzamin ustny. W trakcie semestru odbywa się
systematyczne sprawdzanie stopnia znajomości i przygotowania do ćwiczeń (kolokwia ustne; =rozmowy
ze studentem). Warunki odrabiania zajęć opuszczonych z przyczyn usprawiedliwionych: w
uzasadnionych przypadkach przewiduje się możliwość wprowadzenia jednorazowego odrobienia zajęć
praktycznych (ćwiczeń) opuszczonych dla grupy studentów, którzy opuścili zajęcia planowe z przyczyn
usprawiedliwionych.
134
Bilans nakładu pracy przeciętnego studenta: STUDIA STACJONARNE: - udział w zajęciach praktycznych
(konwersatoriaa, seminaria): 30 x 2 godz. + 1 godz. = 61 godz., - przygotowanie do zajęć praktycznych
(konwersatoria, seminaria): 30 x 3 godz. 90 godz., - dokończenie (w domu) sprawozdań z zajęć
praktycznych (konwersatoria, seminaria): 30 x 2 godz. = 60 godz., - udział w konsultacjach związanych z
realizacją przedmiotu: 6 x 1 godz. = 6 godz., - realizacja zadań projektowych: 20 godz. (obejmuje także
oraz przygotowanie i „obronę” sprawozdania), - przygotowanie do zaliczenia i obecność na zaliczeniu:
punktowi ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Odum E.P. 1982. Podstawy ekologii. PWRiL, Warszawa.
Collier B.D., Cox G.W., Johnson A.W., Miller P.C. 1996. Ekologia dynamiczna. PWRiL, Warszawa.
Weiner J. 2006. Ekologia i ewolucja biosfery. PWN, Warszawa.
Głowiak B., Kempa E., Winnicki T. 1998. Podstawy ochrony środowiska. PWN, Warszawa.
Begon M., Mortimer M. 1999. Ekologia populacji. Studium porównawcze zwierząt i roślin.
PWRiL, Warszawa.
•
•
•
•
•
Krebs C.J. 2010. Ekologia. Eksperymentalna analiza rozmieszczenia i liczebności. PWN,
Warszawa.
Manahan S.E. 2006. Toksykologia środowiska. Aspekty chemiczne i biochemiczne. PWN,
Warszawa.
Andrzejewski R., Falińska K. (red.). 1986. Populacje roślin i zwierząt. Ekologiczne studium
porównawcze. PWN, Warszawa.
Harbone J.B. 1997. Ekologia biochemiczna. PWN, Warszawa.
Paczuski R. 1994. Prawo ochrony środowiska. Wyd. Branta., Bydgoszcz.
Przedmiot Wybieralny 3B - (semestr 3) - Ekofizjologia
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
135
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Laboratorium
30 godzin
5
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem przedmiotu (cykl zajęć praktycznych; seminaryjnych) jest wykształcenie u studenta zdolności
samodzielnego analizowania, definiowania, formułowania, identyfikowania, interpretowania,
koordynowania, nazywania, objaśniania, podsumowywania, opisywania, rozpoznawania, rozróżniania,
stosowania, sporządzania, szacowania, tworzenia, tłumaczenia, wyjaśniania procesów i zagadnień z
zakresu ekofizjologii środowiskowej. Student zapoznaje się z ekologicznymi aspektami ochrony
atmosfery, litosfery, hydrosfery, poznają testy toksyczności.
Wymagania wstępne
Właściwa interpretacja i rozumienie roli procesów ekofizjologicznych i biochemicznych w kształtowaniu
stanu (kondycji) organizmu w jego środowisku naturalnym. Wymagana jest znajomość podstawowych
reguł fizjologii, biochemii i ekologii, na poziomie liceum ogólnokształcącego.
Zakres tematyczny
Ekologia fizjologiczna. Bioenergetyka i bioklimatologia ekofizjologiczna. Biochemiczno-ekologiczne
oddziaływania organizmów. Miejsce geochemii w ekofizjologii. Bioakumulacja pierwiastków w
środowisku; ekofizjologiczne uwarunkowania kondycji organizmu; odżywianie i oddychanie
heterotrofów, rola krwi. Oddziaływanie środowiska poprzez przewód pokarmowy, oddychanie i skórę;
uwarunkowania zdrowia. Zmiany patologiczne w organizmie jako fizjologiczne reakcje na
zanieczyszczenie środowiska. Wchłanianie i transfer ksenobiotyków w organizmie. Oddziaływanie
zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego na zdrowie. Adaptacje zwierząt do środowisk
zanieczyszczonych. Przekształcenia chemiczne w środowisku spowodowane antropopresją.
Zanieczyszczenie wód, skażenie powietrza atmosferycznego, problemy promieniowania, skażenie
radioaktywne, hałas i wibracje w środowisku, losy ksenobiotyków w organizmie, Niebezpieczne związki
organiczne, czynniki wpływające na toksyczność, mutagenne i kancerogenne działanie ksenobiotyków,
fizjologia nerek i wątroby wobec zagrożeń środowiska; ekotoksykologia zawodowa; ekofizjologiczne
uwarunkowania środowiska i zdrowia. Ekofizjologia komórki; równowaga pro-antyoksydacyjna.
Równowaga prooksydacyjno-antyoksydacyjna organizmów żywych w różnych środowiskach.
Mechanizmy obrony organizmów przed reaktywnymi formami tlenu. Środowiskowe uwarunkowania
chorób pasożytniczych. Zaopatrzenie w tlen i termoregulacja u zwierząt stałocieplnych; uwarunkowania
rozmiarów ciała. Biotechnologiczne procesy beztlenowej stabilizacji odpadów stałych. Fosfatazy i ich
znaczenie w środowisku. Wpływ barier biogeochemicznych na przepływ materii. Układ odpornościowy
organizmów żywych w zróżnicowanych warunkach stresu środowiskowego. Mechanizmy kształtowania
się reakcji ekofizjologicznych w środowiskach zdegradowanych. Fizjologiczne i biochemiczne metody
obrony organizmów przed substancjami toksycznymi. Wpływ czynników stresowych na metabolizm
organizmów żywych. Reakcje biologiczne drzew na zanieczyszczenia; uwarunkowania ekofizjologiczne i
środowiskowe. Znaczenie interakcji pierwiastków na poziomach troficznych; uwarunkowania
ekofizjologiczne. Transport jonów przez kanały jonowe; uwarunkowania środowiskowe. Znaczenie
136
1
jonów pierwiastków w kształtowaniu odpowiedzi ekofizjologicznej organizmów żywych. Mechanizmy
obrony organizmów przed reaktywnymi formami tlenu. Rola reaktywnych form tlenu jako substratów
reakcji enzymatycznych. Nieenzymatyczne reakcje obronne organizmów wobec stresu
środowiskowego. Znaczenie białek stresowych w procesach obronnych organizmów żywych.
Lipoperoksydacja jako mechanizm obronny organizmów żywych wobec stresorów środowiska. Indukcja
biosyntezy białek przez reaktywne formy tlenu. Reaktywne formy tlenu jako mediatory i regulatory
szlaków metabolicznych. Chemiczne procesy proekologiczne w środowiskach antropogenicznych.
Procesy chemiczne a reakcje populacyjne i ekofizjologiczne u stałocieplnych zwierząt synantropijnych.
Uwarunkowania wapniowe u ptaków w okresie lęgowym. Środowiskowe uwarunkowania chorób
pasożytniczych; mechanizmy obronne. Procesy biochemiczne a reakcje populacyjne i ekofizjologiczne u
stałocieplnych zwierząt synantropijnych. Strategie adaptacji metabolicznych organizmów wobec
czynników fizykochemicznych środowiska. Ekofizjologiczne uwarunkowania rozmiarów ciała zwierząt.
Biochemia ekologiczna w łańcuchach troficznych, interakcje organizmów. Strategie adaptacji
metabolicznych organizmów wobec wahań czynników fizykochemicznych środowiska. Skażenia fizyczne
i chemiczne środowiska i ich wpływ na zmiany w metabolizmie organizmów żywych. Wpływ
zróżnicowanych czynników stresowych środowiska na metabolizm organizmów żywych.
Metody kształcenia
Konwersatoria; podczas semestru odbywają się stałe kolokwia (=rozmowy ze studentem) ustne,
podczas konwersatoriów, seminariów i zajęć praktycznych. Pod koniec cyklu zajęć kolokwium końcowe
(koniec semestru) ze znajomości zagadnień obejmujących treści zajęć praktycznych
(konwersatoryjnych). Końcowy egzamin ustny z zakresu merytorycznego tematyki konwersatoriów.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A_W49
Student zna i rozumie podstawowe wiadomości w zakresie właściwej
interpretacji i rozumienia roli procesów ekofizjologicznych i biochemicznych
w kształtowaniu stanu (kondycji) organizmu w jego środowisku naturalnym.
Interpretuje wszechstronne możliwości zastosowania ekofizjologii w
rolnictwie, przemyśle, medycynie, ochronie środowiska.
P1A_W07
K1A_W40
Student objaśnia i definiuje pojęcia związane z całokształtem procesów
biochemicznych i fizjologicznych oraz zjawisk zachodzących w biosferze i ich
wielostronnych efektów w organizmach żywych. Student dokonuje
odpowiedniej analizy wiadomości zdobytych na wykładach i zajęciach
seminaryjnych, wyciąga właściwe wnioski oraz umiejętnie wykorzystuje dane
wynikowe w praktyce.
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U03
K1A_U10
Student ma wiedzę w zakresie właściwej interpretacji i rozumienia roli
procesów ekofizjologicznych i biochemicznych w kształtowaniu stanu
(kondycji) organizmu w jego środowisku naturalnym. Ponadto student
P1A_W01
P1A_W04
137
wykazuje się znajomością podstawowych reguł fizjologii, biochemii i ekologii,
na poziomie liceum ogólnokształcącego.
K1A_U03
przedmiotu.
K1A_U02
Student korzysta ze źródeł bibliograficznych i innych źródeł (e-learning),
potrafi interpretować i łączyć w spójną całość uzyskane informacje dotyczące
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
P1A_K02
K1A_K02
K1A_K11
Po ukończeniu przedmiotu (cyklu wykładów oraz serii konwersatoriów i zajęć
praktycznych) student powinien analizować, definiować, formułować,
identyfikować,
interpretować,
koordynować, nazywać, objaśniać,
podsumowywać, opisywać, rozpoznawać, rozróżniać, stosować, sporządzać,
szacować, tworzyć, tłumaczyć, wyjaśniać procesy i zagadnienia z zakresu
programu przedmiotu.
P1A_U06
P1A_U02
P1A_U03
P1A_K03
Ocenę z czynnego uczestnictwa na zajęciach praktycznych (konwersatoria, zajęcia praktyczne) stanowi
średnia arytmetyczna ocen z poszczególnych kolokwiów przeprowadzonych podczas tych form zajęć
oraz oceny prezentacji ustnej wybranego zagadnienia. Ponadto każdy ze studentów może zdobyć
punkty dodatkowe z rozmów sprawdzających przygotowanie studentów do zajęć. Punkty te zostają
doliczone do punktów zdobytych na kolokwium a tym samym dają szanse na wyższą ocenę z zajęć i
stanowią motywację do systematycznego zdobywania wiedzy. Podczas semestru odbywają się stałe
kolokwia (=rozmowy ze studentem) ustne, podczas konwersatoriów, seminariów i zajęć praktycznych.
Pod koniec cyklu zajęć kolokwium końcowe (koniec semestru) ze znajomości zagadnień obejmujących
treści zajęć konwersatoryjnych. Końcowy egzamin ustny z zakresu merytorycznego tematyki
konwersatoriów. Podczas realizacji zajęć praktycznych przeprowadzane są systematycznie kolokwia
(rozmowy), co pozwoli na ciągłą rejestrację i ocenę bieżącego przygotowania do zajęć i aktywności
studenta podczas ich trwania. Stanowi to podstawę do zaliczenia poszczególnych zajęć. Forma i
warunki zaliczenia przedmiotu: kolokwia cząstkowe i kolokwium końcowe (koniec semestru) ze
znajomości zagadnień obejmujących treści konwersatoriów, egzamin ustny z zakresu merytorycznego
tematyki ćwiczeń. Podczas realizacji ćwiczeń przeprowadzane są systematycznie śródsemestralne
pisemne testy kontrolne, śródsemestralne ustne kolokwia, ocena ciągła (bieżące przygotowanie do
zajęć i aktywność), tzw. „wejściówki” oraz końcowe zaliczenie pisemne, końcowe zaliczenie ustne,
kolokwia pisemne końcowe, egzamin ustny. W trakcie semestru odbywa się systematyczne
sprawdzanie stopnia znajomości i przygotowania do ćwiczeń (kolokwia ustne; =rozmowy ze
studentem). Warunki odrabiania zajęć opuszczonych z przyczyn usprawiedliwionych: w uzasadnionych
138
przypadkach przewiduje się możliwość wprowadzenia jednorazowego odrobienia ćwiczeń
opuszczonych dla grupy studentów, którzy opuścili zajęcia planowe z przyczyn usprawiedliwionych.
Bilans nakładu pracy przeciętnego studenta: STUDIA STACJONARNE: - udział w zajęciach praktycznych
(konwersatoria, seminaria): 30 x 2 godz. + 1 godz. = 61 godz., - przygotowanie do zajęć praktycznych
(konwersatoria, seminaria): 30 x 3 godz. 90 godz., - dokończenie (w domu) sprawozdań z zajęć
praktycznych (konwersatoria, seminaria): 30 x 2 godz. = 60 godz., - udział w konsultacjach związanych z
realizacją przedmiotu: 6 x 1 godz. = 6 godz., - realizacja zadań projektowych: 20 godz. (obejmuje także
oraz przygotowanie i „obronę” sprawozdania), - przygotowanie do zaliczenia i obecność na zaliczeniu:
punktowi ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
vanLoon G.W., Duffy S.J. 2007. Chemia środowiska. PWN, Warszawa.
Traczyk W. 2009. Zarys fizjologii lekarskiej. PZWL, Warszawa.
Wolański N. 2007. Ekologia człowieka. PWN, Warszawa, T. I, II.
Walker C. H., Hopkin S. P., Sibly R. M., Peakall D. B. 2002. Podstawy ekotoksykologii. PWN,
Warszawa.
Siemiński M. 2007. Środowiskowe zagrożenie zdrowia człowieka – nowe wyzwania. PWN,
Warszawa.
•
•
•
•
•
Berg J.M., Tymoczko J.L., Stryer L. 2009 (i dalsze). Biochemia. PWN, Warszawa.
Dąbrowski Z. 2000. Fizjologia krwi. Wybrane zagadnienia. PWN, Warszawa, T. I, II.
Krzymowski T. 2005. Fizjologia zwierząt. PWRiL, Warszawa.
Kirschner H. 1996. Zarys medycyny środowiskowej. Wyd. WAM, Warszawa.
Martin M. H., Cughtrey P. J., 1982. Biological Monitoring of Heavy Metal Pollution. Land and
Air. Appl. Sci. Pub., London, N.York.
Dodatkowe informacje
Uwagi
Dodatkowa bibliografia nt. wpywu uwarunkowań środowiskowych na zdrowie i kondycję (stan
fizjologiczny) organizmu(por. Internet: www.wnb.uz.zgora.pl): Aleksandrowicz J. 1973. Metale życia a
ochrona środowiska człowieka. Wyd. PAN, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków, Z. 210, s. 40.
Aleksandrowicz J. 1979. Świadomość ekologiczna. PIW, Warszawa. Aleksandrowicz J. 1990. Sumienie
ekologiczne. PIW, Warszawa. Alle W.C., Emerson A.E., Park O., Park T., Schmidt K.P. 1958. Zasady
ekologii zwierząt. PWN, Warszawa, t. 1, 2. Alloway B.J., Ayres D.C. 1999. Chemiczne podstawy
zanieczyszczania środowiska. PWN, Warszawa, s. 423. Anusz Z. 1999. Mikrobiologia i parazytologia
lekarska. PZWL, Warszawa, s. 358. Bargiel Z. 1997. Stres – problem otwarty. Wyd. UMK, Toruń, s. 138.
Barnard N. 2001. Uciec przed chorobą. Wyd. Książka i Wiedza, Warszawa, s. 376. Barnier M. 1995. Atlas
wielkich zagrożeń. Ekologia, Środowisko, Przyroda. WNT, Warszawa, s. 126. Bartosz G. 2004. Druga
twarz tlenu. Wolne rodniki w przyrodzie. PWN, Warszawa, s. 448. Bates M. 1967. Człowiek i jego
środowisko. PWN, Warszawa, s. 396. Bednarski W., Reps A. (red.) 2003. Biotechnologia żywności. Wyd.
139
WNT, Warszawa, s. 500. BegemannW., Schiechtl H.M. Inżynieria ekologiczna w budownictwie wodnym
i ziemnym. Wyd. Arkady, Warszawa, s. 199. Blech J. 2001. 600 gatunków lokatorów. Przyjaciele i
wrogowie człowieka. Wyd. Interspar, Warszawa, s. 175. Bondariew L.G. 1989. Pierwiastki śladowe –
dobre i złe zarazem. Wyd. Not-Sigma, Warszawa, s. 134. Brown L.R. 2003. Gospodarka ekologiczna. Na
miarę Ziemi. Wyd. Książka i Wiedza, Warszawa, s. 323. Carper J. 2001. Nasz wspaniały mózg. Wyd.
Książka i Wiedza, Warszawa, s. 304. Charles R. 1998. Pożywienie dla zdrowia. Wyd. Książka i Wiedza,
Warszawa, s. 326. Tombak M. Czy można zyć 150 lat ? Wyd. Firma Księgarska Serwis Sp. z o.o., Łódź.
Tombak M. Odżywianie a zdrowie. Wyd. Firma Księgarska Serwis Sp. z o.o., Łódź. Tombak M. Uleczyć
nieuleczalne. T. I. Wyd. Firma Księgarska Serwis Sp. z o.o., Łódź. Tombak M. Czy można żyć długo i
zdrowo ? Wyd. Firma Księgarska Serwis Sp. z o.o., Łódź. Chopra D. 1998. Życie bez starości. Wyd.
Książka i Wiedza, Warszawa, s. 280. Ciechanowicz J. 1999. Międzynarodowe prawo ochrony
środowiska. PWN, Warszawa. Colbin A. 1998. Odżywianie a zdrowie. Wyd. Książka i Wiedza, Warszawa,
s. 383. Colbin A. 2000. Osteoporoza. Jak leczyć ją dietą. Wyd. Książka i Wiedza, Warszawa, s. 272.
Combes C. 1999. Ekologia i ewolucja pasożytnictwa. Długotrwałe wzajemne oddziaływania. PWN,
Warszawa, s. 628. Czekanowski J. 1932. Człowiek w czasie i przestrzeni. Wyd. Trzaska, Evert i Michalski
S.A., Warszawa, Biblioteka Wiedzy, t. 9, s. 257. Czyżewski A. 1981. Ochrona środowiska – rachunek strat
i korzyści społecznych. Warszawa. Deryło A. (red.) 2002. Parazytologia i akaroentomologia medyczna.
PWN, Warszawa, s. 507. Dołęga J.M. 1998. Człowiek w zagrożonym środowisku. Warszawa. Ditfurth
von H. 1997. Dzieci Wszechświata. Wyd. Świat Książki. Warszawa, s. 319. Dutkiewicz T. 1974. Chemia
toksykologiczna. PZWL, Warszawa. Ernst W.H.O., Joosse-van Damme E.N.G. 1989. Zanieczyszczenie
środowiska substancjami mineralnymi. Skutki biologiczne. PWRiL, Warszawa, s. 320. Falkowska L.,
Korzeniewski K. 1998. Chemia atmosfery. Wyd. Uniw. Gdańsk. s. 193. Gacki R. 2003. Vademecum
zagrożeń. Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa, s. 76. Gillie O. 2000. Uciec przed rakiem. Wyd. Książka i
Wiedza, Warszawa, s. 296. Gorlach E., Mazur T. 2002. Chemia rolna. PWN, Warszawa, s. 347. Graczyk A.
(red.) 1992. Glin – nowa trucizna środowiska. Bibl. Monit. Środ., Nr 999, Warszawa, s. 87. Gross L. 1937.
Ludzkość w walce o zdrowie. Wyd. Trzaska, Evert i Michalski S.A., Warszawa, Biblioteka Wiedzy, t. 21, s.
220. Gumińska M. 1987. Pierwiastki życia. I. Węgiel, tlen, wodór. Wyd. PAN, Zakład Narodowy im.
Ossolińskich, Kraków, Z. 409, s. 72. Gumińska M. (red.) 1989. Ekologiczne zagrożenia zdrowia człowieka.
Wyd. PAN, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków, Z. 430, s. 101. Hawks E. 1934. Dziwy Przyrody.
Wyd. Trzaska, Evert i Michalski S.A., Warszawa, Biblioteka Wiedzy, t. 15, s. 244. Hull Z. 1999. Problemy
filozofii ekologii. W: Wprowadzenie do filozoficznych problemów ekologii. Red.: A. Papuziński, Wyd. AB,
Bydgoszcz. Juda-Rezler K. 2000. Oddziaływanie zanieczyszczeń powietrza na środowisko. Wyd. Polit.
Warsz. s. 243. Kadłubowski R., Kurnatowska A. 2001. Zarys parazytologii lekarskiej. PZWL, Warszawa, s.
344. Kayser O., Müller R.H. (red.) 2003. Biotechnologia farmaceutyczna. PZWL, Warszawa, s. 416.
Kędzierska I., Kędzierski W. 1995a. Ekologia a choroby cywilizacyjne. Pol. Stow. Pom. Dzieciom Chorym
na Astmę i Alergię. Inst. Gruźlicy i Chorób Płuc. Rabka. Kędzierska I., Kędzierski W. 1995b. Profilaktyka w
zgodzie z naturą. Pol. Stow. Pom. Dzieciom Chorym na Astmę i Alergię. Inst. Gruźlicy i Chorób Płuc.
Rabka. Kędzierska I., Kędzierski W. 1997. Ekologiczna profilaktyka chorób uwarunkowanych przez
czynniki środowiskowe. Wyd. Med. Tour Press Int., Warszawa, s. 170. Kiełczewski D. 2001. Ekologia
społeczna. Wyd. Ekonomia i Środowisko. Białystok, s. 246. Kirschner H. 1996. Zarys medycyny
środowiskowej. Wyd. WAM, Warszawa. Klimuszko A.C. 1987. Szukajmy szczęścia w przyrodzie. Oficyna
Wyd. Rytm, Warszawa, s. 132. Konopka E. (red.). 1955. Wszechświat, życie, człowiek. Wyd. Książka i
Wiedza, Warszawa, s. 484. Kozłowski S. 2002. Ekorozwój. Wyzwanie XXI wieku. PWN, Warszawa, s. 373.
Kurnatowska A. (red.) 2001. Ekologia. Jej związki z różnymi dziedzinami wiedzy medycznej. PWN,
Warszawa, s. 189. Lonc E. (red.) 2001. Parazytologia w ochronie środowiska i zdrowia. Wyd. Volumed.
Wrocław, s. 272. Malepszy S. (red.) 2001. Biotechnologia roślin. PWN, Warszawa, s. 608. Marcinkiewicz
J. 1982. Widmo kryzysu ekologicznego. Wyd. Pol. Tow. Nauk. na Obczyźnie, Londyn, s. 73.
140
Marcinkiewicz J. 1986. Ekologiczne zanieczyszczenie Polski. Wyd. Pol. Tow. Nauk. na Obczyźnie, Londyn,
s. 55. Mastalerz P. 2000. Ekologiczne kłamstwa ekowojowników. Rzecz o szkodliwości kłamliwej
propagandy ekologicznej. Wyd. Chemiczne, Wrocław, s. 244. Michalska A., Twardowski T. 1997. GMO a
środowisko. Wyd. Edytor, Poznań. Oberbeil K. 1996. Mikroelementy – pierwiastki życia. Interart,
Warszawa, 211 pp. Pacha J. 1989. Wpływ chromu na właściwości biologiczne i fizykochemiczne gleby.
Wyd. UŚ, Katowice, s. 123. Pierpaoli W., Regelson W., Colman C. 1996. Cud melatoniny. Wyd. Amber,
Warszawa, s. 246. Pijanowski E., Dłużewski M., Dłużewska A., Jarczyk A. 2004. Ogólna technologia
żywności. Wyd. WNT, Warszawa, s. 586. Piotrowski F. 1999. Stawonogi. Sprzymierzeńcy i wrogowie
człowieka i zwierząt. PWN, Warszawa, s. 122. Przeździecki Z. 1980. Biologiczne przemiany substancji
toksycznych. PWN, Warszawa, s. 327. Przeździecki Z. 1984. Biologiczne skutki chemizacji środowiska.
Oddziaływanie czynników współczesnego środowiska na organizm człowieka. PWN, Warszawa, s. 191.
Reichholf J. 1999. Żyć i przeżyć. Zależności ekologiczne. Wyd. Świat Książki, Warszawa, s. 223. Rejmer P.
1997. Podstawy ekotoksykologii. Wyd. Ekoinżynieria, Lublin, s. 208. Richling A., Solon J. 2002. Ekologia
krajobrazu. PWN, Warszawa, s. 319. Rusiecki W., Kubikowski P. 1969. Toksykologia współczesna.
PWRiL, Warszawa. Safian M. 1999. Prawo wobec wyzwań współczesnej medycyny. Prawo i Medycyna,
1. Saint-Marc P. 1979. Przyroda dla człowieka. PIW, Warszawa, s. 280. Sanders T. B. 1997. Czy wiemy,
co jeść? Co pomaga, a co szkodzi. Reader’s Digest Ass. Ltd., Warszawa, s. 408. Scala J. 2000. Artretyzm.
Jak leczyć go dietą. Wyd. Książka i Wiedza, Warszawa, s. 274. Seńczuk W. 2003. Toksykologia. PZWL,
Warszawa, s. 888. Siemiński M. 1994. Fizyka zagrożeń środowiska. PWN, Warszawa, s. 224. Siemiński
M. 2001. Środowiskowe zagrożenia zdrowia. PWN, Warszawa, s. 660. Singleton P. 2000. Bakterie w
biologii, biotechnologii i medycynie. PWN, Warszawa, s. 473. Skawina T. 1970. Zanieczyszczenia i
zatruwanie środowiska przyrodniczego człowieka. Wyd. PAN, Warszawa. Tombak M. 2005. Czy można
żyć 150 lat? Wyd. Firma Księgarska Serwis Sp. z o.o., Łódź, s. 285. Twardowska-Pozorska A., Twardowski
T. 1998. Odbiór społeczny nowej żywności (GMO) w Polsce. Biotechnologia, 4, 43. Twardowski T. 1996.
Społeczne i prawne aspekty biotechnologii. Wyd. Polit. Łódz., Łódź. Twardowski T., Michalska A. 1998.
Genetycznie modyfikowane organizmy (GMO) a środowisko. Agencja Edytor, Poznań. Twardowski T.,
Michalska A. 2000. Dylematy współczesnej biotechnologii z perspektywy biotechnologa i prawnika.
Wyd. Tonik, Toruń, s. 284. Underwood E.J. 1971. Żywienie mineralne zwierząt. PWRiL, Warszawa, s.
319. Vowles H., Vowles M. 1935. Człowiek i siły Przyrody. Wyd. Trzaska, Evert i Michalski S.A.,
Warszawa, Biblioteka Wiedzy, t. 17, s. 287. Walter C.H., Hopkin S.P., Sibly R.M., Peakall D.B. 2002.
Podstawy ekotoksykologii. PWN, Warszawa, s. 373. Wąchalewski T. 1997. Elementy chemii środowiska.
Wyd. AGH, Kraków, s. 123. Wiąckowski S.K. 1995. Próba ekologicznej oceny żywienia, żywności i
składników pokarmowych. PWN, Warszawa, s. 283. Wiąckowski S.K. 2004. Abecadło pierwiastków.
PWN, Warszawa, s. 216. Winpenny J. 1996. Wartość środowiska. Warszawa. Wojtusiak R.J., Majlert Z.
1992. Geomegnetobiologia. Wpływ pola magnetycznego Ziemi na organizmy. Wyd. PAN, Zakład
Narodowy im. Ossolińskich, Kraków, Z. 445, s. 87. Zakrzewski S.F. 1998. Podstawy toksykologii
środowiska. PWN, Warszawa, s. 276. Zwierzchowski L., Jaszczak K., Modliński J.A. (red.) 1997.
Biotechnologia zwierząt. PWN, Warszawa, s. 736. Czasopisma (Ekofizjologia) – do wyboru: Magazines –
the choice: - Journal of Environmental Monitoring - Journal of Environmental Contamination and
Toxicology - Environmental Pollution - Ecotoxicology and Environmental Safety - Environmental
Toxicology and Chemistry - Archives of Environmental Contamination and Toxicology - Water, Air and
Soil Pollution - Science of the Total Environment - Xenobiotica - Biometals - Environmental Monitoring
and Assessment - Functional Ecology - Environmental Research - Environmental Toxicology and
Chemistry - Polish Journal of Environmental Studies - Journal of Applied Ecology - Ecological
Monographs - Polish Journal of Environmental Studies - Journal of Wildlife Management
141
Przedmiot wybieralny 4A - semestr 5 - Metabolity wtórne roślin
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
5
Cel przedmiotu
Celem zajęć jest nabycie przez studenta praktycznej wiedzy, w wyniku czego student powinien
definiować metabolity wtórne roślin, opisać budowę chemiczną tych związków, przedstawić ich
występowanie, objaśnić metabolizm tej grupy związków. Student po odbyciu zajęć z przedmiotu
powinien scharakteryzować i objaśnić aktywność biologiczną metabolitów wtórnych pochodzenia
roślinnego i przedstawić ich znaczenie aplikacyjne.
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw botaniki ogólnej i systematycznej oraz biochemii.
Zakres tematyczny
Metabolity wtórne roślin – ogólna charakterystyka i podział. Metabolizm i aktywność biologiczna
głównych grup metabolitów wtórnych: - związków fenolowych (kwasy fenolowe, flawonoidy), terpenoidów (monoterpeny, saponiny itp.), - związków azotowych (alkaloidy, aminy, aminokwasy
niebiałkowe, glikozydy i glukozynolany). Przegląd wybranych roślin użytkowych z uwzględnieniem
produkowanych przez nie metabolitów wtórnych (rośliny lecznicze, trujące, jadalne, oleiste, włókno-,
korko i drewnodajne, gumo-, żywico-, balsamo- i kauczukodajne, farbierskie, klejodajne, garbnikodajne,
miododajne olejkodajne, przyprawowe, narkotyczne i używkowe i rośliny jako źródło insektycydów).
Rola metabolitów wtórnych w kształtowaniu stosunków ekologicznych roślin. Praktyczne wykorzystanie
związków należących do metabolitów wtórnych roślin.
142
Metody kształcenia
- aktywizująca (samodzielne przygotowanie prezentacji), - praktyczna (ćwiczenia z wykorzystaniem
zgromadzonego materiału biologicznego (zielniki).
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W68
rozumie i objaśnia procesy metaboliczne zachodzące w roślinach i wyjaśnia
pojęcie metabolitów wtórnych.
P1A_W07
K1A_W67
zna
znaczenie
technik
mikroskopowych,
preparacyjnych
chromatograficznych w aspekcie identyfikacji metabolitów wtórnych.
P1A_U03
P1A_U07
K1A_K02
korzysta ze źródeł literaturowych oraz źródeł elektronicznych, potrafi
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
P1A_K02
K1A_K02
Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich zajęć laboratoryjnych,
przewidzianych do realizacji. Ocenie podlegają: testy sprawdzające wiedzę (zamknięte i otwarte) –
ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów, Ocena końcowa to średnia arytmetyczna ocen
cząstkowych.
Godziny kontaktowe: zajęcia laboratoryjne (30 godz.), konsultacje (2 godz.). Praca samodzielna
studenta: - przygotowanie do testów (10 godz.). Łącznie 42 godziny = 1 ECTS. W ramach tak
udziału nauczyciela: 30+2 godz. = 32 godz. 1 punktowi ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze
praktycznym: 30+10+2 godz. = 42 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS.
Literatura
•
•
Kączkowski J.: Biochemia roślin. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2005.
Kołodziejczyk A.: Naturalne związki organiczne. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa, 2004.
143
oraz
•
•
•
Podbielkowski Z.: Rośliny użytkowe. WSiP, Warszawa, 1992.
Nowak B.: Leksykon roślin ozdobnych i użytkowych. Wiedza Powszechna, Warszawa, 2000.
Podbielkowski Z.: Przystosowania roślin do środowiska. WSiP, Warszawa, 1992.
Przedmiot Wybieralny 4B - (semestr 5) - Formy życiowe roślin
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
5
Cel przedmiotu
Celem zajęć jest nabycie przez studenta praktycznej wiedzy, w wyniku czego student powinien opisać
formy życiowe roślin, przedstawić ich charakterystykę i wyjaśnić zależności pomiędzy morfologią i
anatomią roślin, a warunkami środowiskowymi. Student po odbyciu zajęć z przedmiotu powinien umieć
zaklasyfikować daną roślinę do określonej formy życiowej.
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw botaniki ogólnej i systematycznej.
Zakres tematyczny
144
Kryteria podziału form życiowych roślin. Drzewa, krzewy, krzewinki i rośliny zielne – charakterystyka
form i przykładowe gatunki Formy życiowe roślin - klasyfikacja wg C. Raunkiaera: fanerofity, chamefity,
hemikryptofity, kryptofity, geofity, helofity, hydrofity, terofity Wymagania środowiskowe roślin.
Metody kształcenia
- aktywizująca (samodzielne przygotowanie prezentacji), - praktyczna (ćwiczenia z wykorzystaniem
zgromadzonego materiału biologicznego (zielniki).
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W04
K1A_W68
charakteryzuje kryteria podziału form życiowych roślin i opisuje poszczególne
formy.
P1A_W07
K1A_W69
zna znaczenie technik mikroskopowych (mikroskop biologiczny i
stereoskopowy) w aspekcie określenia cech budowy anatomicznej i
morfologicznej roślin uwarunkowanych warunkami środowiskowymi.
P1A_U03,
P1A_U07
K1A_K02
korzysta ze źródeł literaturowych oraz źródeł elektronicznych, potrafi
P1A_K01,
P1A_K05
K1A_K01
P1A_K02
K1A_K02
Warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich zajęć laboratoryjnych,
przewidzianych do realizacji. Ocenie podlegają: testy sprawdzające wiedzę (zamknięte i otwarte) –
ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów, Ocena końcowa to średnia arytmetyczna ocen
cząstkowych.
Godziny kontaktowe: zajęcia laboratoryjne (30 godz.), konsultacje (2 godz.). Praca samodzielna
studenta: - przygotowanie do testów (10 godz.). Łącznie 42 godziny = 1 ECTS. W ramach tak
udziału nauczyciela: 30+2 godz. = 32 godz. 1 punktowi ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze
145
Literatura
•
•
•
Szweykowska A., Szweykowski J.: Botanika, Tom 1. Morfologia. PWN, Warszawa 2004
Szweykowska A., Szweykowski J.: Botanika, Tom 2. Systematyka. PWN, Warszawa 2004
Strasburger E. Noll F., Schenck H., A.F.W. Schimper A.F.W.: Botanika. PWRiL, Warszawa 1972
•
•
Podbielkowski Z.: Przystosowania roślin do środowiska. WSiP, Warszawa 1992
Rutkowski L.: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. PWN, Warszawa 2006
Przedmiot wybieralny 5A - semestr 5- Biochemiczne oddziaływania środowiskowe
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
5
Cel przedmiotu
Celem przedmiotu jest przedstawienie biochemicznych oddziaływań pomiędzy organizmami różnych
poziomów troficznych w biocenozie. Zakłada się, że student będzie znał biochemiczne mechanizmy
zapewniające równowagę biologiczną w ekosystemach oraz będzie potrafił wykonać podstawowe
biotesty w celu wykrycia właściwości allelopatycznych, toksycznych, deterentnych, repelentnych i
atraktantnych badanego związku oraz wykorzystać podstawowe techniki badawcze stosowane w
ekologii biochemicznej w działaniach na rzecz ochrony środowiska (odporne odmiany roślin, pułapki
feromonowe i wyciągi roślinne).
146
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw biochemii, ekologii, biologii roślin, biologii zwierząt.
Zakres tematyczny
LABORATORIUM: Stosowane aspekty biochemicznych oddziaływań środowiskowych: wykorzystanie
badań allelopatycznych w poszukiwaniu naturalnych herbicydów, ochrona roślin przed szkodnikami –
wykorzystanie mechanizmów odporności roślin na ograniczenie żerowania owadów i infekcji
patogenów, modyfikacja żywieniowego zachowania owadów (repelenty, atraktanty, deterenty
pokarmowe).
Metody kształcenia
LABORATORIUM: metoda podająca – pogadanka, metody praktyczne – pokaz, laboratoryjna.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
K1A_W65
Tłumaczy biochemiczne mechanizmy zapewniające równowagę biologiczną.
K1A_W44
Omawia i wykorzystuje podstawowe techniki laboratoryjne i biotesty
stosowane w celu wykrycia właściwości allelopatycznych, toksycznych,
deterentnych, repelentnych i atraktantnych badanego związku.
P1A_U01
K1A_U10
Stosuje podstawowe techniki badawcze w działaniach na rzecz ochrony
środowiska (odporne odmiany roślin i zwierząt, biopestycydy i naturalne
herbicydy, deterenty pokarmowe, repelenty, pułapki feromonowe i wyciągi
roślinne).
P1A_U01,
P1A_U04,
P1A_U06
K1A_U17
Planuje i przeprowadza badania z wykorzystaniem sprzętu laboratoryjnego.
P1A_U01,
P1A_U05,
P1A_U06
K1A_U24
K1A_U31
Dokonuje analizy i interpretacji uzyskanych wyników badań. Stosuje metody
statystyczne do analizy danych.
P1A_K08
K1A_K19
Ma świadomość praktycznego znaczenia ekologii biochemicznej w działaniach
na rzecz ochrony środowiska.
P1A_K05
K1A_K04
Dostrzega, na czym polega rzetelność w prowadzeniu badań laboratoryjnych.
P1A_K02
K1A_K02
Działa w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie, słucha uwag
P1A_W07
147
LABORATORIUM: warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich pisemnych
kolokwiów (w formie otwartych pytań, ocena pozytywna powyżej 60% uzyskanych punktów) oraz
zaliczenie wszystkich kart pracy wykonanych doświadczeń laboratoryjnych, przewidzianych do realizacji
w ramach programu laboratorium.
STUDIA STACJONARNE. Godziny kontaktowe: laboratoria (30h), konsultacje (5h). Praca własna
studenta: przygotowanie do zajęć, samodzielne opracowanie kart pracy (5h), przygotowanie do
zaliczenia wykładu i obecność na zaliczeniu (5h). ŁĄCZNIE: 45 godzin = 1 pkt ECTS. Nakład pracy
studenta związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30+5h = 35 godzin,
co odpowiada 1 pkt. ECTS. Nakład pracy studenta związany z zajęciami o charakterze praktycznym:
30+10h = 40 godzin, co odpowiada 1 pkt. ECTS.
Literatura
•
•
•
Ostroumow S.A.: Wprowadzenie do ekologii biochemicznej, PWN, Warszawa, 1992
Harborne J.B.: Ekologia biochemiczna, (tłum. z ang.), PWN, Warszawa, 1997
Oleszek W., Głowiak K., Leszczyński B.: Biochemiczne oddziaływania środowiskowe,
Wydawnictwo Akademii Medycznej w Lublinie, Lublin, 2001
•
•
•
Chmiel A.: Biotechnologia, podstawy mikrobiologiczne i biochemiczne, PWN, Warszawa, 1994
Dabrowski Z. T.: Podstawy odporności roślin na szkodnik, PWRiL, Warszawa,1988
Leszczyński B.: Kurs praktyczny w zakresie chemicznych interakcji owady-rośliny na przykładzie
mszyc (Aphidodea), Wydawnictwo Naukowe WSRP, Siedlce, 1996
Przedmiot Wybieralny 5B - (semestr 5) - Ekologia organizmów wodnych
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
mgr Anna Wróblewska
mgr Anna Wróblewska
148
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
5
Cel przedmiotu
Celem zajęć jest nabycie przez studenta wiedzy na temat głównych grup organizmów wodnych oraz
poznanie głównych przedstawicieli wodnych formacji ekologicznych.
Wymagania wstępne
Znajomość podstawowych wiadomości z zakresu biologii, zoologii, botaniki oraz ekologii.
Zakres tematyczny
Główne formacje ekologiczne: plankton, bentos, nekton, pleuston, peryfiton, neuston
Metody kształcenia
Wykład - metoda podająca (wykład informacyjny w formie prezentacji multimedialnej). Laboratoria metody podające (pogadanka), metoda praktyczna (laboratoryjna, pokaz, praktyka).
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W04
K1A_W72
Opisuje cechy charakterystyczne poszczególnych formacji ekologicznych
organizmów wodnych.
P1A_W01,
P1A_W04
K1A_W72
Opisuje cechy charakterystyczne organizmów wodnych.
K1A_U10
Stosuje zasady ergonomii w pracy laboratoryjnej, planuje i przeprowadza
eksperyment, potrafi wykorzystać poznane techniki badawcze (preparacja
materiału biologicznego, analiza z wykorzystaniem mikroskopu), interpretuje
i wyciąga wnioski. Wykorzystuje nabyte umiejętności w środowisku
P1A_U01
P1A_U06
149
P1A_U06,
P1A_U02
K1A_U20
Rozpoznaje i klasyfikuje organizmy wodne do właściwych formacji
ekologicznych.
P1A_U02
P1A_U03
P1A_U07
K1A_U02
Korzysta ze źródeł literaturowych oraz innych źródeł, potrafi interpretować i
łączyć w spójną całość uzyskane informacje.
P1P_K02
K1A_K02
Działa w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie, słucha uwag
Wykład - warunkiem zaliczenia wykładu jest uzyskanie pozytywnej oceny z kolokwium zaliczeniowego
(pytania zamknięte). W celu uzyskania oceny dostatecznej z kolokwium konieczne jest uzyskanie 60%
punktów możliwych do zdobycia.
STUDIA STACJONARNE. Godziny kontaktowe: laboratoria: 30h, konsultacje 2h. Praca własna studenta:
przygotowanie do zajęć 10h. Łącznie 42h - 1 pkt ECTS. W ramach tak określonego nakładu pracy
studenta: -nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30+2[h]= 32
h, co odpowiada 1 punktwi ECTS. -nakład z związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30+2+10
[h] = 42h, co odpowiada 1 punktowi ECTS. STUDIA NIESTACJONARNE: Godziny kontaktowe: laboratoria:
18h, konsultacje 5h. Praca własna studenta: przygotowanie do zajęć 10h, Łącznie 33h - 1 pkt ECTS. W
ramach tak określonego nakładu pracy studenta: -nakład związany z zajęciami wymagającymi
bezpośredniego udziału nauczyciela: 18+5[h]= 23h, co odpowiada 1 punktowi ECTS, -nakład związany z
zajęciami o charakterze praktycznym: 18+5+10[h]= 33h, co odpowiada 1 punktowi ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Z.Kajak:Hydrobiologia -Limnologia,Ekosystemy wód śródlądowych, Wyd. Nauk. PWN,
Warszawa 1998
M.Pliński,:Hydrobiologia ogólna, Uniwersytet Gdański, Gdańsk,1992
M. Strzelec, A. Spyra, W Serafiński, Biologia wód śródlądowych, Wydawnictwo Uniwersytetu
Śląskiego, Katowice 2010
J.St. Mikulski: Biologia wód śródlądowych. PWN, Warszawa,1982.
K.Starmach, S. Wróbel, K. Pasternak: Hydrobiologia. Limnologia, PWN, Warszawa, 1976
•
Żmudziński L.,Pęczalska A.: Słownik hydrobiologiczny, PWN,Warszawa, 1984
Przedmiot wybieralny 6A - semestr 6 - Podstawy analityki klinicznej - hematologia
150
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
2
Studia stacjonarne
Laboratorium
6
Cel przedmiotu
Zapoznanie studenta z podstawowymi badaniami hematologicznymi wykonywanymi w laboratoriach
analitycznych. Student praktycznie opanowuje technikę wykonywania tych badań.
Wymagania wstępne
Umiejętność posługiwania się mikroskopem optycznym w każdym zakresie powiększeń. Zna zasady
pracy spektrofotometru. Potrafi posługiwać się pipetą automatyczną.
Zakres tematyczny
Analityka kliniczna –hematologia: 1.Przygotowanie szkła laboratoryjnego. 2.Technika wykonywania
rozmazów krwi. 3.Barwienie preparatów mikroskopowych. 4.Różnicowanie krwinek białych ssaka.
5.Oznaczanie hematokrytu. 6.Oznaczanie stężenia hemoglobiny metodą Drabkina. 7.Korelacyjne
zależności pomiędzy parametrami hematologicznymi.
Metody kształcenia
Praktyczna - ćwiczenia laboratoryjne. Student samodzielnie wykonuje poszczególne analizy
hematologiczne. Wykonuje rozmazy krwi, barwi je i różnicuje poszczególne rodzaje krwinek białych.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
zakresie nauk
151
przyrodniczych
P1A_W04
K1A_W73
Student ma wiedzę z zakresu budowy i funkcjonowania krwinek czerwonych i
białych.
P1A_W05
K1A_W74
Potrafi definiować podstawowe pojęcia z zakresu hematologii
P1A_W06
K1A_W75
Zna podstawowe funkcje statystyczne umożliwiające
współzależności pomiędzy parametrami hematologicznymi krwi
P1A_W07
K1A_W76
Ma wiedzę w zakresie podstawowych technik i narzędzi stosowanych w
hematologii
P1A_U01
K1A_U21
Student potrafi sporządzać rozmazy krwi, barwić je i różnicować poszczególne
rodzaje krwinek białych człowieka
P1A_U04
K1A_U21
Potrafi wykonać oznaczenie hematokrytu, OB, stężenia hemoglobiny
P1A_U05
K1A_U12
Przy pomocy podstawowych funkcji statystycznych potrafi określić
współzależności pomiędzy parametrami hematologicznymi krwi
P1A_K02
K1A_K02
Chętnie współdziała w zespole wykonującym poszczególne analizy co
przyspiesza powstanie efektu końcowego
P1A_K04
K1A_K06
Potrafi krytycznie ustosunkować się do uzyskanych wyników -interpretacja
błędów powstałych na poziomie analitycznym
określenie
Do zaliczenia student musi określić poszczególne rodzaje krwinek białych. Zna ich znaczenie. Uzyskuje
prawidłowe wartości hematokrytu, hemoglobiny oraz OB w krwi o znanych wartościach.
STUDIA STACJONARNE. Godziny kontaktowe: wykład: 30 godzin, konsultacje: 5 godzin, razem: 35
godzin - 1 pkt ECTS. Praca własna studenta: przygotowanie do zaliczenia - 25 godzin razem: 25 godzin 1 pkt ECTS Łącznie 60 godzin co odpowiada 2 pkt ECTS
Literatura
•
•
•
•
Mariańska B., Fabijańska - Mitek J., Windyga J. 2003. Badania Laboratoryjne w Hematologii.
PZWL, Warszawa .
Bomski H. 1995. Podstawowe laboratoryjne badania hematologiczne. PZWL, Warszawa.
Provan D. i wsp. 2006. Hematologia kliniczna. PZWL, Warszawa.
Carr J.H., Rodak B.F. 2011. Atlas hematologii klinicznej. Elsevier Urban & Partner, Wrocław
152
•
•
Hoffbrand A.V., Pettit J.E. 2003. Atlas hematologii klinicznej. Czelej, Lublin.
Pawelski S.1983. Diagnostyka Laboratoryjna w hematologii. PZWL
Przedmiot Wybieralny 6B - (semestr 5) - Podstawy analityki klinicznej - biochemia
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
2
Studia stacjonarne
Laboratorium
6
Cel przedmiotu
Zapoznanie studenta z podstawowymi badaniami biochemicznymi wykonywanymi w laboratoriach
analitycznych. Student praktycznie opanowuje technikę wykonywania tych badań.
Wymagania wstępne
Umiejętność posługiwania się wirówką -programowanie. Zna zasady pracy spektrofotometru. Potrafi
posługiwać się pipetą automatyczną.
Zakres tematyczny
Analityka kliniczna – biochemia 1. Zasady oznaczeń biochemicznych, przyczyny błędów analitycznych. 2.
Otrzymywanie surowicy albo osocza. 3. Oznaczanie poziomu glukozy we krwi. 4. Gospodarka
tłuszczowa: •Cholesterol całkowity, •Cholesterol frakcji LDL •Cholesterol frakcji HDL •Triglicerydy 5.
Korelacyjne zależności pomiędzy parametrami biochemicznymi krwi.
Metody kształcenia
Praktyczna -ćwiczenia laboratoryjne. Student samodzielnie wykonuje poszczególne
biochemiczne. Ocenia dopuszczalny błąd statystyczny otrzymanych wyników.
153
analizy
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W04
K1A_W77
Student ma wiedzę z zakresu podstawowych zależności biochemicznych w
surowicy.
P1A_W06
K1A_W78
Zna podstawowe funkcje statystyczne umożliwiające określenie
współzależności pomiędzy parametrami biochemicznymi w surowicy.
P1A_W07
K1A_W79
Ma wiedzę w zakresie podstawowych technik i narzędzi stosowanych w
biochemii klinicznej.
P1A_U01
K1A_U21
Student potrafi uzyskać surowicę krwi oraz przygotować roztwory z zestawów
analitycznych do wykonania analiz laboratoryjnych
P1A_U04
K1A_U21
Potrafi określić stężenie glukozy, triglicerydów, cholesterolu całkowitego oraz
jego fakcji HDL i LDL.
P1A_U05
K1A_U12
Przy pomocy podstawowych funkcji statystycznych potrafi określić
współzależności
pomiędzy
parametrami
niektórych
związków
biochemicznych krwi.
P1A_K02
K1A_K02
P1A_K02
K1A_K02
P1A_K04
K1A_K06
Potrafi krytycznie ustosunkować się do uzyskanych wyników -interpretuje
błędy powstałych na poziomie analitycznym
Zna znaczenie omawianych związków. Zna zasady działania oraz posługuje się spektrofotometrem i
wirówką.
STUDIA STACJONARNE. Godziny kontaktowe: wykład: 30 godzin, konsultacje: 5 godzin, razem: 35
godzin - 1 pkt ECTS. Praca własna studenta: przygotowanie do zaliczenia - 25 godzin razem: 25 godzin 1 pkt ECTS Łącznie 60 godzin co odpowiada 2 pkt ECTS
154
Literatura
•
•
•
Tomaszewski J.,J. 1993. Diagnostyka laboratoryjna. PZWL
Angielski S. Biochemia kliniczna i analityka. PZWL 1990
Dembińska-Kieć A., Naskalski J., W. 2009. Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii
klinicznej. Urban & Partner Wrocław.
Przedmiot wybieralny 7A - semestr 6 - Szata roślinna Polski
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Dmytro Iakushenko
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
6
Cel przedmiotu
Celem zajęć jest nabycie przez studenta wiedzy teoretycznej i praktycznej o szacie roślinnej, czyli
zapoznanie z podstawowymi ekologicznymi, historycznymi, geograficznymi oraz gospodarczymi
grupami roślin naczyniowych flory Polski; zapoznanie z metodyką badań florystycznych; poznanie
podstawowych typów zbiorowisk roślinnych Polski.
Wymagania wstępne
Wiedza z zakresu biologii roślin, otrzymana po zaliczeniu kursów Botanika ogólna i Botanika
systematyczna.
Zakres tematyczny
Wykład: Flora Polski (ogólna charakterystyka, liczby. Elementy florystyczne: historyczne, geograficzne.
Wybrane grupy roślin naczyniowych Polski (gatunki rodzime i zawleczone): drzewa, krzewy, pnącza,
155
byliny, rośliny jednoroczne. Gatunki chronione. Roślinność, pojęcie o zbiorowisku roślinnym.
Podstawowe typy zbiorowisk roślinnych Polski. Podział geobotaniczny Polski. Gatunki inwazyjne.
Synantropizacja szaty roślinnej.
Metody kształcenia
- metoda podająca: wykład informacyjny w formie prezentacji multimedialnej
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W05
K1A_W78
Student potrafi wskazać główne elementy flory Polski i scharakteryzować ich
wybranych przedstawicieli, opisać zróżnicowanie roślinności kraju i rozpoznać
podstawowe typy zbiorowisk roślinnych.
P1A_U01,
P1A_U02
K1A_U33
Student potrafi wykorzystywać klucze do oznaczania roślin naczyniowych.
P1A_K05
K1A_K15
Student rozumie potrzebę podnoszenia kompetencji zawodowych i
osobistych.
Wykłady, zaliczenie - pozytywna ocena z pisemnego kolokwium obejmującego treści wykładów,
zaprezentowanie wybranego zagadnienia.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: - zajęcia (15 godz.) i konsultacje (5 godz.) Praca
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć (5 godz.) - samodzielne przygotowanie prezentacji (5
godz.) Łącznie 30 godzin = 1 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany
z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela : 15+5 godz. = 20 godz., co odpowiada 1
punktom ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 5+5= 10 godz., co odpowiada
1 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
Szafer W., Zarzycki K. (red.) 1972. Szata roślinna Polski. PWN, Warszawa.
Matuszkiewicz W. 2001. Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. PWN,
Warszawa.
Witkowska – Żuk L. 2008. Flora Polski. Atlas roślinnośći lasów. MULTICO Oficyna Wydawnicza,
Warszawa.
Piękoś-Mirkowa H., Mirek Z. 2006. Flora Polski. Rośliny chronione. MULTICO Oficyna
Wydawnicza, Warszawa.
156
•
Sudnik-Wójcikowska B. 2011. Flora Polski. Rośliny synantropijne. MULTICO Oficyna
Wydawnicza, Warszawa.
•
•
Wysocki C., Sikorski P. 2002. Fitosocjologia stosowana. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
Nawara Z. 2006. Rośliny łąkowe. MULTICO Oficyna Wydawnicza, Warszawa.
Przedmiot Wybieralny 7B - (semestr 6) - Fitoindykacja
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
15 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
6
Cel przedmiotu
Celem zajęć jest nabycie przez studenta teoretycznej wiedzy ob indykacyjnym znaczeniu różnych grup
organizmów (roślin naczyniowych, mchów, glonów, porostów). Student będzie orientował się w
podstawowych współczesnych metodach fitoindykacji i ich zasadach; portafi wymienić główne gatunki
wskaźnikowe flory Polski; rozpoznać główne typy indykatorów środowiskowych; potrafi wykorzystać
odpowiedni skalę, wskaźniki i indeksy indykacyjne w badaniach naukowych i monitoringu
Wymagania wstępne
Zaliczone kursy z zakresu botaniki systematycznej oraz ekologii ogólnej na poziomie studiów
pierwszego stopnia.
Zakres tematyczny
157
Wykład: Pojęcie o fitoindykacji. Gatunki wskaźnikowe. Ekologiczne liczby wskaźnikowe. Wskaźniki
zanieczyszczeń powietrza. Porosty jako bioindykatory, skala porostowa. Glony: wskaźniki okrzemkowe,
indeks saprobowy. Mchy jako indykatory zanieczyszczeń środowiska. Wykorzystanie roślin
naczyniowych w poszukiwaniu geologicznym.
Metody kształcenia
- metoda podająca: wykład informacyjny w formie prezentacji multimedialnej
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W05
K1A_W79
Student umie dobierać indykatory, nazywa podstawowe
wskaźnikowe, potrafi wyjaśnić teoretyczne zasady fitoindykacji.
P1A_U01
K1A_U56
Student potrafi zastosować odpowiedni wskaźniki, skale lub indeksy
indykacyjne.
P1A_K05
K1A_K15
Student rozumie potrzebę podnoszenia kompetencji zawodowych i
osobistych.
Wykłady, zaliczenie - pozytywna ocena z pisemnego kolokwium obejmującego treści wykładów,
zaprezentowanie wybranego zagadnienia.
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć (5 godz.) - samodzielne przygotowanie prezentacji (5
godz.) Łącznie 30 godzin = 1 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany
z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela : 15+5 godz. = 20 godz., co odpowiada 1
punktom ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 5+5= 10 godz., co odpowiada
1 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
Zarzycki K., Trzcińska-Tacik H., Kóżański W., Szeląg Z., Wołek J., Korzeniak U. 2002. Ekologiczne
liczby wskaźnikowe roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. W. Szafera, Kraków.
Roo-Zielińska E. 2004. Fitoindykacja jako narzędzie oceny środowiska fizycznogeograficznego.
Podstawy teoretyczne i analiza porównawcza stosowanych metod. Prace geograficzne, 199.
IGiPZ PAN, Warszawa.
Wysocki C., Sikorski P. 2002. Fitosocjologia stosowana. Wydawnictwo SGGW, Warszawa.
158
gatunki
•
•
Zimny H. 2006. Ekologiczna ocena stanu środowiska: bioindykacja i biomonitoring. ARW
Grzegorczyk, Warszawa.
Falińska K. 2004. Ekologia roślin. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Przedmiot wybieralny 8A - semestr 6- Kurs ekologii behawioralnej zwierząt i człowieka
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Martin Hromada
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
6
Cel przedmiotu
Kurs ekologii behawioralnej zwierząt i człowieka. Przedstawienie nauk behawioralnych: etologia,
socjobiologia, psychologia ewolucyjna.Zapoznanie studentów z metodologią pracy nauk
behawioralnych w laboratorium i w terenie.
Wymagania wstępne
Podstawy ekologii, biologii i genetyki.
Zakres tematyczny
Dobór naturalny, ekologia i zachowania. Hipotezy ekologii behawioralnej. Znaczenie konkurencji w
życiu osobnika. Dobór płciowy. Konflikty seksualne - "wyścigi zbrojeń płci". Drogi doboru płciowego.
Opieka rodzicielska, "mating system". Od samolubności do altruizmu. Sygnały w przyrodzie i ich
znaczenie w zachowaniach.
Metody kształcenia
Podająca. Aktywizująca.
159
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A_W80
Student rozumie genezę zachowań ludzi i ziwerzat w kontekscie
ewolucyjnym. Rozumie złożone zjawiska i procesy przyrodnicze.
konsekwentnie stosuje i upowszechnia zasadę ścisłego, opartego na danych
empirycznych, interpretowania zjawisk i procesów przyrodniczych w pracy
badawczej i działaniach praktycznych. ma wiedzę w zakresie aktualnie
dyskutowanych w literaturze kierunkowej problemów z wybranej dziedziny
nauki i dyscypliny naukowej.
P1A_U01
P1A_U03
K1A_U22
Potrafi stosować metody behawioralne w badaniach ekologicznych. Stosuje
zaawansowane techniki i narzędzia badawcze w zakresie dziedzin nauki i
dyscyplin naukowych, właściwych dla studiowanego kierunku studiów.
Wykazuje umiejętność krytycznej analizy i selekcji informacji, zwłaszcza ze
źródeł elektronicznych
P1A_K01
K1A_K01
Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, potrafi inspirować i
organizować proces uczenia się innych osób.
P1A_W01
P1A_W02
P1A_W05
Przygotowanie teoretyczne do zajęć – prezentacja multimedialna, realizacja zadań w grupie.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: - wykład (30 godz.) - konsultacje (5 godz.) Praca
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć (15 godz.) Łącznie 50 godzin = 1 ECTS W ramach tak
udziału nauczyciela : 30+5=35 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS
Literatura
•
•
•
Matt Ridley Czerwona królowa 2010 Rebis
Jarred Diamond Trzeci szympans 1998 PIW
Jarred Dimond Dlaczego lubimy seks? Ewolucja ludzkiej seksualności 1998 PIW
Przedmiot Wybieralny 8B - (semestr 6) - Biologiczne podstawy ochrony przyrody
160
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
6
Cel przedmiotu
Biologiczne podstawy ochrony przyrody. Rozszerzenie wiedzy studentów w zakresie biologicznych
podstaw efektywnej ochrony przyrody w skali lokalnej i globalnej.
Wymagania wstępne
Biologia. Podstawy ochrony przyrody.
Zakres tematyczny
1. Historia biologii ochrony przyrody. 2. Biogeografia wysp i implikacje dla ochrony przyrody. 3.
Wymieranie naturalne i antropogeniczne, masowe wymierania. 4. Bioróżnorodność - przyczyny i
ochrona. 5. Ochrona małych populacji. 6. Ochrona przyrody w przestrzeni i czasie.
Metody kształcenia
Podająca, aktywizująca.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
161
K1A_W41
Rozumie złożone zjawiska i procesy przyrodnicze. Konsekwentnie stosuje i
upowszechnia zasadę ścisłego, opartego na danych empirycznych,
interpretowania zjawisk i procesów przyrodniczych w pracy badawczej i
działaniach praktycznych.
P1A_U01
P1A_U03
K1A_U22
Stosuje zaawansowane techniki i narzędzia badawcze w zakresie dziedzin
nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiowanego kierunku studiów.
Wykazuje umiejętność krytycznej analizy i selekcji informacji, zwłaszcza ze
źródeł elektronicznych.
P1A_K01
K1A_K01
Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, potrafi inspirować i
organizować proces uczenia się innych osób.
P1A_W01
P1A_W02
Przygotowanie teoretyczne do zajęć – prezentacja multimedialna, realizacja zadań w grupie.
samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć (15 godz.) Łącznie 50 godzin = 1 ECTS W ramach tak
udziału nauczyciela : 35 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS. Nakład związany z zajęciami o
charakterze praktycznym: (30+5+15) godz.= 50 godz., co odpowiada 1 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
Primack Richard B. A Primer of Conservation Biology 2008 Palgrave Macmillan
Primack Richard B. Essentials of Conservation Biology 2010 Palgrave Macmillan
Pullin A., S., 2004. Biologiczne podstawy ochrony przyrody. Wydawnictwo Naukowe PWN,
Warszawa.
Przedmiot wybieralny 9A - semestr 6- Preparatyka zoologiczna
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Jan Cichocki
dr Jan Cichocki
162
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
6
Cel przedmiotu
Celem kształcenia jest omówienie roli muzealnictwa przyrodniczego oraz podstaw prawnych
muzealnictwa.Przedstawienie zarysu historycznego preparatyki zoologicznej na świecie i w Polsce.
Omówienie roli preparatów zoologicznych w edukacji oraz poszerzaniu wiedzy. Omówienie
podstawowych sposobów zbioru i konserwacji kręgowców i bezkręgowców. Przygotowywanie zbiorów
muzealnych.
Wymagania wstępne
Znajomość materiału z zakresu zoologii bezkręgowców i zoologii kręgowców.
Zakres tematyczny
Preparowanie okazów do wystaw muzealnych. Funkcje magazynów przyrodniczych. Przechowywanie
zbiorów oraz związane z tym regulacje prawne. Sposoby etykietowania i opisywania zbiorów. Pojęcia:
okaz typowy, holotyp, lektotyp, neotyp, plezjotyp, alotyp. Sposoby aranżacji wystaw przyrodniczych.
Metodyka sporządzania dermopalastów. Przygotowywanie preparatów edukacyjnych. Sposoby
prezentacji preparatów anatomicznych. Podstawy przygotowywania plastynatów.
Metody kształcenia
metoda podawcza: prezentacja multimedialna, metoda praktyczne: praca z preparatami.
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W04
P1A_W07
P1A_W09
K1A_W22
K1A_W20
K1A_W60
Student zna podstawowe pojęcia używane w muzealnictwie zoologicznym.
Student zna podstawowe metody konserwacji zwierząt. Student zna muzea
przyrodnicze i docenia ich rolę poznawczą.
P1A_U01
K1A_U11
Student potrafi zabezpieczyć materiał biologiczny. Prawidłowo opisuje i
163
P1A_U04
P1A_K07
etykietuje okazy.
K1A_K18
Student dostrzega potencjał naukowy muzeów oraz ich role dydaktyczną.
Student potrafi określić rolę edukacyjną preparatów zoologicznych
Student powinien uczestniczyć aktywnie w zajęciach.
Godziny kontaktowe - ćwiczenia (30 h) i konsultacje (2 h). Praca samodzielna studenta – przygotowanie
do zajęć (5 h), egzamin (2h). Łącznie 39 h = 1 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela 30+2+2= 34 h co
odpowiada 1 pkt. ECTS, nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30+2+5= 37 h, co
odpowiada 1 pkt. ECTS.
Literatura
•
•
•
•
Falniowski A. 2007. Techniki zbioru, utrwalania i konserwacji zwierząt. WUW. Warszawa
Nowak R., Fischer M. 2007. Kunszt preparatorstwa. Naturkundmuseum Erfurt, Muzeum
Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym.
Łącki A. 1991. Preparowanie trofeów myśliwskich. PWRiL. Warszawa
Wiktor A. 1991. Przewodnik po wystawach Muzeum Przyrodniczego we Wrocławiu. Wyd.
Uniwersytetu Wrocławskiego. Wrocław
Przedmiot Wybieralny 9B (semestr 6) - Zwierzęta ogrodów zoologicznych
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Jan Cichocki
dr Jan Cichocki
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
1
Laboratorium
30 godzin
6
164
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem kształcenia jest zapoznanie studenta z biologią, ekologia, taksonomią i zoogeografią
współcześnie żyjących płazów, gadów, ptaków i ssaków. Student zapozna się z problemami związanymi
z ochroną gatunków zagrożonych wyginięciem oraz programami ochrony gatunków.
Wymagania wstępne
Znajomość materiału z zakresu zoologii bezkręgowców i kręgowców.
Zakres tematyczny
Przegląd systematyczny podstawowych grup zwierząt hodowanych w ogrodach zoologicznych.
Metody kształcenia
podawcza: prezentacja multimedialna praktyczna: wyjazd do ogrodu zoologicznego
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W04
K1A_W21,
K1A_W59
The student knows the basic scheme of the animal groups in zoos. Student is
able to identify rare and endangered species.
P1A_U01
P1A_U06,
K1A_U07
K1A_U08
Student is able to determine the species of animals bred in zoos
P1A_K07
K1A_K18
The student recognizes the scientific potential of zoos and their role in
teaching.
Student przedstawi prezentację multimedialną na wybrany temat. Oceniana będzie również aktywność
na zajęciach.
STUDIA STACJONARNE. Godziny kontaktowe - laboratorium (30 h) i konsultacje (2 h). Praca
samodzielna studenta - przygotowanie do ćwiczeń (5 h) obecność na zaliczeniu (2h). Łącznie 39 h = 1
165
bezpośredniego udziału nauczyciela 30+2+2= 34 h, co odpowiada 1 pkt. ECTS -nakład związany z
zajęciami o charakterze praktycznym: 30+5= 35 h, co odpowiada 1 pkt. ECTS.
Literatura
•
•
•
•
Dobrowolska H.: Gady, PWN, Warszawa, 1990
Serafiński W., Wielgus – Serafińska E.: Ssaki, PWN, Warszawa, 1988
Sumiński P., Goszczyński J., Romanowski J.: Ssaki drapieżne Europy, PWRiL, Warszawa, 1993
Zamachowski W., Zyśk A.: Strunowce Chordata. WNAP, Kraków, 2002
Przedmiot Wybieralny 9C (semestr 6) - Bioróżnorodność w krajobrazie rolniczym
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-PW9C
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
prof. dr hab. Jerzy Karg
prof. dr hab. Jerzy Karg
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Laboratorium
5
Cel przedmiotu
Celem przedmiotu jest nabycie przez studenta wiedzy, umożliwiającej zrozumienie podstaw
funkcjonowania krajobrazu rolniczego, w wyniku czego student powinien prawidłowo posługiwać się
pojęciem bioróżnorodności, nabyć umiejętność postrzegania różnic pomiędzy ekosystemami
tworzącymi krajobraz rolniczy. Student powinien zapoznać się z podstawowymi gatunkami flory,
mikoflory i fauny oraz gatunkami rzadkimi i ginącymi, orientować się w metodyce badawczej, umieć
dostosować metody badawcze do poszczególnych grup organizmów. Student powinien rozumieć
znaczenie struktury krajobrazu dla ochrony bioróżnorodności gatunkowej oraz korytarzy ekologicznych
dla ochrony różnorodności genetycznej, umieć wskazywać przyczyny ubożenia różnorodności i sposoby
zapobiegania.
166
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw ekologii
Zakres tematyczny
Definicje i miary bioróżnorodności. Rodzaje bioróżnorodności. Ekosystemy krajobrazu rolniczego.
Elementy seminaturalne w krajobrazie. Ekotony. Flora i fauna. Gatunki rzadkie, rośliny, grzyby,
bezkręgowce, kręgowce. Gatunki obce i inwazyjne. Metody badań bioróżnorodności. Reintrodukcje
gatunków. Struktura krajobrazu. Korytarze ekologiczne – ochrona różnorodności genetycznej. Rola
wysp leśnych. Ochrona czynna. Kształtowanie krajobrazu pod kątem ochrony bioróżnorodności.
Metody kształcenia
podająca: wykład informacyjny problemowa: wykład konwersatoryjny
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K_W02
wykazuje znajomość bieżących problemów uprawianej dyscypliny nauki (na
poziomie aktualnych publikacji w wiodących przeglądowych czasopismach
światowych)
K_W03
wykazuje znajomość ważnych nierozwiązanych problemów z zakresu nauk
biologicznych oraz szczegółową wiedzę w tematyce uprawianej przez
doktoranta
K_W04
ma wiedzę nt. modelowania zjawisk i procesów oraz rozumienie zasad
metodologii nauk biologicznych pozwalające na poprawne wykorzystanie
tych zasad w badaniach naukowych oraz sporządzaniu dokumentacji
eksperckiej
K_U07
wykazuje umiejętność przekazywania wiedzy naukowej (wykładania,
referowania) na poziomie popularnym i podstawowym akademickim, w
języku ojczystym i nowożytnym (angielskim)
K_U01
wykazuje umiejętność samodzielnego posługiwania się nowoczesnymi
technikami badawczymi w zakresie nauk biologicznych
K_U08
wykazuje umiejętność napisania artykułu naukowego z zakresu nauk
biologicznych w formie akceptowanej w czołowych czasopismach
naukowych, w języku nowożytnym (angielskim)
K_K04
zna niezbadane zagadnienia nauk biologicznych, obiektywnie formułuje i
167
ocenia problemy cywilizacyjne, społeczne i gospodarcze pozostające w
związku z zakresem nauk biologicznych
Prezentacja wybranych tematów
Literatura
•
•
•
•
•
Józef Banaszak, Henryk Wiśniewski. Podstawy ekologii
• Ewa Symonides „Ochrona przyrody” Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, wyd. II.
2008.
• Monika Grzegorczyk (red.) „Integralna ochrona przyrody” IOP PAN, Kraków 2007
• Roman Andrzejewski, Rajmund Wiśniewski (red.) „Problemy różnorodności biologicznej”
(mat. z konferencji „Nauka na rzecz różnorodności biologicznej” ) Oficyna Wydawnicza IE PAN.
1995
• Stanisław Bałazy, Andrzej Gmiąt (red.) „Ochrona środowiska rolniczego w świetle programów
rolno-środowiskowych”. Małopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Karniowicach. Brzesko
2007
•
•
•
•
• Andrzej Richling, Jerzy Solon „Ekologia krajobrazu” Wydawnictwo Naukowe PWN. 1998
• Roman Guziak, Sabina Lubaczewska (red.) „Ochrona przyrody w praktyce. Podmokłe łąki i
pastwiska”. Polskie Towarzystwo Przyjaciół Przyrody „pro Natura”. Wrocław 2001
• Dariusz Gwiazdowicz (red.) „Ochrona przyrody w lasach”. I. Ochrona zwierząt. Polskie
Towarzystwo Leśne. Poznań 2004
• Głowaciński (red.) „Czerwona lista zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce”. PWRiL.
Warszawa 2002
Przygotowanie do egzaminu dyplomowego
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1PDED
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Kadra WNB
Kadra WNB
168
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zajęć
Forma zaliczenia
Studia stacjonarne
punkty
ECTS
10
Cel przedmiotu
Celem przedmiotu jest przedstawienie w ujęciu syntetycznych zagadnień wymaganych do
przygotowania się pod kątem egzaminu dyplomowego. Przedmiot ukierunkowuje na korzystanie z
literatury fachowej i pozwala nabyć przez studenta umiejętności prezentowania określonych zagadnień
opracowanych w oparciu o literaturę przedmiotu
Wymagania wstępne
wiedza zdobyta w trakcie toku studiów w zakresie przedmiotów podstawowych i kierunkowych
Zakres tematyczny
lista zagadnień przedstawiona studentom
Metody kształcenia
praca własna studenta w oparciu o literaturę fachową, konsultacje z kadrą WNB
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
K1A_W16
wykorzystuje zdobytą wiedzę teoretyczną i praktyczną do samodzielnego
określania przyczyn oraz interpretacji zjawisk przyrodniczych
P1A_W01,
P1A_W04
K1A_W18
wykazuje zdolność dokonywania syntezy przyswojonej wiedzy, szczególnie z
zakresu przedmiotów takich jak: biochemia, genetyka, mikrobiologia i inne
P1A_U11
K1A_U09
P1A_U08
P1A_U10
K1A_U11
K1A_U13
K1A_U16
opracowuje zagadnienia z wykorzystaniem fachowej literatury przedmiotu i
prezentuje wiadomości stosując język naukowy
P1A_U07
K1A_U07
stosuje wiedzę kierunkową uwzględniając różne aspekty problemu
169
naukowego
Weryfikacja efektów zaliczenia to pozytywne zdanie egzaminu dyplomowego, co szczegółowo określa
regulamin. 1.W celu przeprowadzenia egzaminu licencjackiego na Wydziale tworzone są komisje
egzaminacyjne. 2.Komisje egzaminacyjne powołuje Dziekan w uzgodnieniu z kierownikami Katedr
Wydziału. 3.Przewodniczącym komisji egzaminacyjnej może być pracownik z tytułem profesora lub
stopniem naukowym doktora habilitowanego. 4. Zagadnienia egzaminacyjne są podawane do
wiadomości studentów na stronie internetowej Wydziału nie później niż przed rozpoczęciem
ostatniego roku studiów. 5.Zdający egzamin udziela odpowiedzi na trzy wylosowane przez siebie
pytania przed komisją egzaminacyjną, do której został wylosowany. Lista studentów zdających egzamin
przyporządkowana do każdej z komisji zostaje wywieszona na tablicy ogłoszeń przed egzaminem. 6.
Wynik egzaminu jest średnią arytmetyczną uzyskanych ocen.
Obciążenie pracą studenta Godziny kontaktowe: konsultacje (10 godz.) Praca samodzielna studenta: przygotowanie do egzaminu (280 Łącznie 290 godzin = 10 pkt. ECTS. W ramach tak określonego
nauczyciela : 10 godz. , co odpowiada 1 punktowi ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze
praktycznym: 290 godz.,co odpowiada 10 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
publikacje krajowe i zagraniczne
podręczniki akademickie
treść wykładów
Seminarium dyplomowe
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-SD
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Kadra WNB
Kadra WNB
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
170
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Seminarium
45 godzin
6
zaliczenie z oceną
3
Cel przedmiotu
Celem seminarium jest zapoznanie studenta z zasadami przygotowania oraz planowania pracy
badawczej, opracowywania wyników, korzystania z literatury fachowej i nabycie przez studenta
umiejętności prezentowania wyników badań oraz określonych zagadnień opracowanych w oparciu o
literaturę przedmiotu
Wymagania wstępne
ugruntowana wiedza z przedmiotów podstawowych i kierunkowych
Zakres tematyczny
Omówienie zasad przygotowania pracy licencjackiej. Dobór bibliografii i sposoby jej opracowania.
Dobór technik badawczych i ich zastosowanie. Sposoby opracowania wyników. Prezentowanie
wyników badań i treści naukowych. Zasady posługiwania się językiem naukowym
Metody kształcenia
Pogadanka, prezentacja multimedialna, samodzielna praca studenta w oparciu o artykuły naukowe
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W04
P1A_W07
K1A_W93
wyjaśnia zagadnienia z zakresu
charakteryzuje metody badawcze
P1A_W02
P1A_U02
P1A_U03
P1A_U07
P1A_U10
K1A_W94
K1A_U26
K1A_U33
umie przygotować opracowanie problemu badawczego korzystając z
literatury naukowej w języku polskim i pozycji angielskojęzycznych
P1A_K01
P1A_K05
P1A_K07
K1A_K08
K1A_K09
docenia istotność posiadania wiedzy z zakresu nauk przyrodniczych i
dostrzega powiązania pomiędzy różnymi dyscyplinami nauk biologicznych
171
realizowanej
pracy
dyplomowej
i
Podstawą zaliczenia jest prezentacja określonego problemu badawczego w formie prezentacji
multimedialnej oraz przedstawienie sukcesywnie przygotowywanych rozdziałów pracy dyplomowej.
Godziny kontaktowe: - seminarium (45 godz.) - konsultacje (2 godz.) Praca samodzielna studenta: przygotowanie do zajęć (15 godz.) - samodzielne przygotowanie materiałów do pracy dyplomowej (40
godz.) Łącznie 102 godzin = 3 pkt. ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład
związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela : 45+2 godz. = 47 godz., co
odpowiada 1 punktowi ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 45+2+15+40
godz. = 102 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
artykuły naukowe w języku polskim
artykuły naukowe w języku angielskim
podręczniki akademickie z zakresu nauk przyrodniczych
Techniki sterowania metabolizmem
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-TSM
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Ewa Jaśkiewicz
dr hab. Ewa Jaśkiewicz, mgr Justyna Mazurek
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
15 godzin
egzamin
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
5
5
Laboratorium
15 godzin
5
172
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Celem zajęć jest nabycie przez studenta wiedzy teoretycznej dotyczącej sterowania metabolizmem u
mikroorganizmów poprzez poznanie technik umożliwiających modyfikację i wykorzystanie metabolizmu
mikroorganizmów do celów produkcyjnych. W ramach zajęć laboratoryjnych student powinien poznać
podstawowe metody pracy w laboratorium zajmującym się hodowlą mikroorganizmów w bioreaktorze i
opanować podstawowe techniki identyfikacji metabolitów.
Wymagania wstępne
Podstawy biochemii metabolizmu i mikrobiologii przemysłowej na poziomie akademickim.
Zakres tematyczny
Wykład.Sterowanie metabolizmem poprzez zmiany warunków środowiskowych.:indukcja substratowa i
represja kataboliczna,regulacja zródłem węgla, azotu lub fosforu.Sterowanie metabolizmem przez
modyfikacje genotypu: mutanty auksotroficzne i regulatorowe, szczepy otrzymywane metodami
inżynierii genetycznej. Produkcja aminokwasów.Produkcja kwasów organicznych.Produkcja
antybiotyków metodą fermentacji. Białka rekombinowane.Immunochemiczne zastosowania
mikroorganizmów.Hodowle komórek owadów i ssaków. Rośliny transgeniczne. Zwierzęta
transgeniczne.
Metody kształcenia
-podająca (wykład informacyjny w formie prezentacji multimedialnej), -praktyczna (ćwiczenia
laboratoryjne z wykorzystaniem hodowli szczepów Corynebacterium glutamicum i odpowiednich
metod identyfikacji metabolitów (kwasu glutaminowego i lizyny).
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
P1A_W04
K1A_W33
student zna i rozumie
mikroorganizmów
P1A_W07
P1A_W09
K1A_W34
student zna podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy oraz
ergonomii; ma wiedzę w zakresie podstawowych technik i narzędzi
badawczych stosowanych w produkcji metabolitów przez mikroorganizmy
P1A_U01
P1A_U06
K1A_U10
student planuje i przeprowadza proste eksperymenty, potrafi wykorzystać
poznane techniki i narzędzia badawcze
P1A_U02
P1A_U03
K1A_U02
student korzysta ze źródeł literaturowych oraz elektronicznych, potrafi
interpretować i łączyć w spójną całość uzyskane informacje
173
podstawy
sterowania
metabolizmem
u
P1A_U07
P1A_K05
P1A_K07
K1A_K09
student stosuje metodę samokształcenia i dostrzega potrzebę uczenia się i
P1A_K02
K1A_K02
student współdziała w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie
Egzamin końcowy, do którego student jest dopuszczany na podstawie zaliczenia ćwiczeń,
przeprowadzany w formie pisemnej. Egzamin trwający 60 minut zawiera około 30 pytań otwartych. Do
zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 60% punktów możliwych do zdobycia.
Laboratorium - warunkiem zaliczenia jest obecność na zajęciach, aktywny udział w ćwiczeniach oraz
uzyskanie pozytywnych ocen z kolokwiów pisemnych w formie pytań otwartych i zamkniętych
(wymagane powyżej 60% punktów możliwych do zdobycia). Ocena końcowa to średnia arytmetyczna
pozytywnych ocen cząstkowych.
STUDIA STCJONARNE. Godziny kontaktowe: - wykład (15 godz.) - zajęcia laboratoryjne (15 godz.) konsultacje (5 godz.) Praca samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (15 godz.) przygotowanie się do egzaminu i obecność na egzaminie (15 godz. + 1 godz.) Łącznie 66 godzin = 5 ECTS
W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: Nakład związany z zajęciami wymagającymi
bezpośredniego udziału nauczyciela: 15+15+5+1 godz.= 36 godz., co odpowiada 2 punktowi ECTS,
Nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 15+15= 30 godz., co odpowiada 3 punktom
ECTS.
Literatura
•
•
•
Podstawy Biotechnologii. pod red. C.Ratledge, B.Kristiansen, Wydawnictwo Naukowe PWN
Mikrobiologia techniczna. T. 2 pod red. Z. Libudzisz, K. Kowal, Z. Żakowskiej, Wydawnictwo
Naukowe PWN, 2008
H Cieśliński, P Filipkowski, J. Kur, A Lass, M. Wanarska,Postawy mikrobiologii przemysłowej.
Ćwiczenia laboratoryjne, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej
Technologia informacyjna
Kod przedmiotu: 13.1-WB-OS1-TI
174
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
2
Studia stacjonarne
Laboratorium
1
Cel przedmiotu
Celem zajęć z przedmiotu technologia informacyjna jest nabycie przez studenta wiedzy teoretycznej i
praktycznej, potrzebnej do korzystania z technologii informatycznych w toku studiów.
Wymagania wstępne
Wiedza z zakresu szkoły ponadgimnazjalnej.
Zakres tematyczny
Zaznajomienie z podstawowymi możliwościami pakietu Windows. Poznanie edytora Word: układ i
formatowanie strony, tworzenie kolumn; formatowanie tekstu i tabeli, modyfikacje; tworzenie:
przypisów, podpisów, adnotacji, skorowidzów, spisów treści, spisów ilustracji; zapisywanie dokumentu;
style: korzystanie i tworzenie nowych styli; tworzenie struktury dokumentu; szablony dokumentów:
wykorzystanie, tworzenie i modyfikacja; numerowanie tekstu; tworzenie nowych pasków narzędzimodyfikacja; makrodefinicje (makra); wstawianie obiektów i ich modyfikacja: wzory; grafika; wykresy.
Obsługa pakietu oprogramowania do tworzenia prezentacji (Power Point). Poznanie arkusza
kalkulacyjnego Excel: adresy komórek (względny, bezwzględny, mieszany); operacje na komórkach:
kopiowanie i przenoszenie; wstawianie funkcji matematycznych; funkcje statystyczne i finansowe;
tworzenie wykresów; tworzenie pasków narzędzi; makrodefinicje (makra). Zapoznanie studentów z
podstawową obsługą programu Statistica. Internet.
Metody kształcenia
- metody oparte na praktycznej działalności studentów, metody praktyczne – uczenie się przez
działanie
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
175
P1A_W04
P1A_W05
P1A_W06
P1A_W07
K1A_W54
student tłumaczy zasadę działania sprzętu komputerowego i wykazuje się:
zaawansowaną znajomością systemu operacyjnego Windows oraz pakietu
Office
P1A_W09
K1A_W55
zna podstawowe zasady bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii
P1A_U01
K1A_U30
posiada umiejętność tworzenia złożonych dokumentów w edytorze tekstu,
arkuszy kalkulacyjnych oraz prezentacji multimedialnych, grafik wektorowych
(w programie Word), biegle posługuje się Internetem (wyszukiwanie
informacji) oraz pocztą elektroniczną
P1A_U01
P1A_U02
P1A_U03
P1A_U05
K1A_U15
docenia istotność przedmiotowej wiedzy, widzi możliwości wykorzystania
wiedzy w praktyce, dostrzega interdyscyplinarny charakter przedmiotu
P1A_U11
K1A_U09
P1A_K01,
P1A_K05
K1A_K01
stosuje metodę samokształcenia i dostrzega potrzebę uczenia się
P1A_K02
K1A_U02
działa w grupie i organizuje pracę w określonym zakresie, potrafi obiektywnie
oceniać wkład pracy własnej i pozostałych członków
Ćwiczenia laboratoryjne - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen z zadań
realizowanych w trakcie zajęć. Dwa sprawdziany po 10 punktów (czas trwania 45 minut) każdy.
Przygotowanie prezentacji PowerPoint według ustalonych zasad - maksymalna liczba punktów do
uzyskania 5. Student uzyskuje zaliczenie od 60% maksymalnej ilości punktów.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: - zajęcia laboratoryjne (30 godz.) i konsultacje (10 godz.)
Praca samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (10 godz.) - samodzielne
przygotowanie do zajęć (15 godz.) Łącznie 65 godzin = 2 ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy
studenta: - nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela : 10+30
godz. = 40 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze
Literatura
•
•
•
•
Zieliński, M. Kaleta WORD DO WINDOWS EDYCJA POLSKA
Halliday SEKRETY PC
Gookin, R. Werner WORD DLA WINDOWS DLA OPORNYCH
Harvey EXCEL DLA OPORNYCH
176
•
•
•
Gookin KOMPUTER DLA OPORNYCH
Gilster INTERNET
P. J. Durka, Cyfrowy Świat: jak to działa
Technologie bioproduktów
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-TB
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
15 godzin
zaliczenie z oceną
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
6
3
Ćwiczenia
30 godzin
6
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Zapoznanie się z technologiami produkcji bioproduktów.
Wymagania wstępne
Znajomość podstaw biotechnologii, mikrobiologii i enzymologii.
Zakres tematyczny
Zasady produkcji bioproduktów i zapewnienia ich jakości. Separacja części nierozpuszczonych: filtracja
konwencjonalna, wirowanie. Dezintegracja ścian komórkowych. Separacja bioproduktów: ekstrakcja
rozpuszczalnikami organicznymi, ekstrakcja nadkrytyczna, adsorpcja, destylacja, rektyfikacja. Techniki
membranowe: mikrofiltracja, ultrafiltracja, nanofiltracja, odwrócona osmoza, dializa, elektodializa,
perwporacja. Techniki chromatograficzne: chromatografia adsorpcyjna i podziałowa, jonowymienna,
177
żelowa, powinowactwa. Elektroforeza. Precypitacja. Krystalizacja. Utrwalanie oraz stabilizowanie
aktywności biopreparatów: suszenie, zamrażanie.
Metody kształcenia
-podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej) -praktyczna (ćwiczenia polegające na
projektowaniu schematów ideowych technologicznego otrzymywania bioproduktów, m.in. preparatów
enzymatycznych, lipidów, aminokwasów, witamin, leków o charakterze białkowym, antybiotyków z
wykorzystaniem technik omówionych na wykładach)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W01
Student opisuje i interpretuje
fizykochemiczne oraz biologiczne.
P1A_W04
Student ma wiedzę w zakresie najważniejszych problemów z zakresu
biotechnologii i technologii stosowanych przy produkcji bioproduktów oraz
zna ich powiązania z innymi dyscyplinami przyrodniczymi.
P1A_W05
Student ma wiedzę w zakresie podstawowych kategorii pojęciowych i
terminologii technologicznej oraz ma znajomość rozwoju dziedzin nauki i
dyscyplin naukowych, właściwych dla studiowanego kierunku studiów i
stosowanych w nich metod badawczych.
P1A_W07
Student ma wiedzę w zakresie podstawowych technik i narzędzi badawczych
stosowanych w zakresie dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla
studiowanego kierunku studiów.
P1A_U02
Student rozumie literaturę z zakresu dziedzin nauki i dyscyplin naukowych,
właściwych dla studiowanego kierunku studiów, w języku polskim; czyta ze
zrozumieniem nieskomplikowane teksty naukowe w języku angielskim.
P1A_U03
Student wykorzystuje
elektroniczne.
P1A_U07
Student wykazuje umiejętność formułowania uzasadnionych sądów na
podstawie danych pochodzących z różnych źródeł.
P1A_U11
Student uczy się samodzielnie w sposób ukierunkowany.
P1A_K07
Student wykazuje potrzebę stałego aktualizowania wiedzy kierunkowej.
178
dostępne
podstawowe
źródła
zjawiska
informacji,
w
i
tym
procesy
źródła
na ocenę pozytywną wymagane są odpowiedzi na 6 pytań. Ćwiczenia – sprawdzenie wiedzy w formie
pisemnej - kolokwia. Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną ocen cząstkowych.
STUDIA STCJONARNE: Godziny kontaktowe: - wykład (15 godz.) - ćwiczenia (30 godz.) - konsultacje (5
godz.) - zaliczenie na ocenę (1 godz.). Praca samodzielna studenta: - przygotowanie się do ćwiczeń (15
godz.) - przygotowanie się do zaliczenia (15 godz.). Łącznie 81 godzin = 3 punkty ECTS. W ramach tak
określonego nakładu pracy studenta: Nakład związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego
udziału nauczyciela: (15+30+5+1)godz.= 51 godz., co odpowiada 2 punktom ECTS. Nakład związany z
zajęciami o charakterze praktycznym: (15+15)godz.= 30 godz., co odpowiada 1 punktowi ECTS.
Literatura
•
•
•
•
Bednarski W., Fiedurk, J.:Podstawy biotechnologii przemysłowej. WNT W-wa 2007
Biotechnologia. Podstawy mikrobiologiczne i biochemiczne, PWN W-wa, 1994
Viesturs U.E., Szmite I.A., Zilewicz A.W.: Biotechnologia. Substancje biologicznie czynne,
technologia, aparatura, WNT,W-wa1994
Russel S.: Biotechnologia, PWN W-wa, 1990
•
•
Tabiś B., Grzywacz R.: Procesy i reaktory biochemiczne, Wydawnictwo Politechniki
Warszawskiej W-wa, 1993
Twardowski T. : Korzyści, oczekiwania, dylematy biotechnologii, Edytor P-ń, 2001
Technologie i techniki molekularne w badaniu materiału genetycznego
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-TITMWBMG
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr Ewa Bok
dr Ewa Bok, mgr Paweł Pusz
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
179
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
Wykład
15 godzin
5
egzamin
6
Laboratorium
30 godzin
5
zaliczenie z oceną
Cel przedmiotu
Wykład z technologii i technik molekularnych w badaniu materiału genetycznego ma za zadanie
przedstawienie studentowi metod wykorzystywanych do analizy kwasów nukleinowych, omówienie
technik pozwalających na tworzenie map fizycznych genomów, mapowanie i identyfikację genów.
Celem wykładu jest przedstawienie technik amplifikacji DNA oraz metod określania poziomu ekspresji
genów, pokazanie możliwości doboru odpowiedniego sposobu analizy w zależności od wyznaczonego
celu. Zajęcia laboratoryjne mają na celu zapoznanie studenta z zasadami bezpiecznej pracy w
laboratorium biologii molekularnej, przekazanie praktycznej wiedzy na temat technologii i technik
molekularnych w badaniu materiału genetycznego, nabycie przez studenta umiejętności
przeprowadzenia izolacji, oczyszczania i analizy uzyskanego materiału genetycznego oraz
wypracowanie umiejętności krytycznej analizy i właściwej interpretacji wyników.
Wymagania wstępne
Kurs prowadzony jest w oparciu o wiedzę z wcześniejszych wykładów z biochemii, genetyki ogólnej i
molekularnej oraz mikrobiologii
Zakres tematyczny
Wykład: Techniki analizy kwasów nukleinowych. Techniki elektroforetyczne w analizach DNA i RNA.
Powielanie fragmentu DNA – metoda PCR i jej warianty. Techniki hybrydyzacji DNA-DNA, RNA-DNA.
Hybrydyzacja in situ. Mikromacierze. Metody i strategie sekwencjonowania DNA i RNA. Tworzenie map
fizycznych genomów: – mapowanie restrykcyjne, - hybrydyzacja fluorescencyjna in situ (FISH), mapowanie miejsc znaczonych sekwencyjnie. Mapowanie i identyfikacja genów. Identyfikacja mutacji i
zmian polimorficznych. Wykrywanie znanych mutacji. Metody przesiewowe. Analiza ekspresji genów: izolacja i oczyszczanie RNA, -odwrotna transkrypcja, -amplifikacja w czasie rzeczywistym (Real-time
PCR), - określanie poziomu ekspresji badanych genów. Interferencja RNA. Metody wyciszania ekspresji
genów. Bioinformatyka. Zajęcia laboratoryjne: -izolacja i oczyszczanie DNA, -oznaczanie stężenia i
czystości preparatu DNA -metoda PCR (multiplex-PCR), -izolacja i oczyszczanie RNA, -odwrotna
transkrypcja, -Real-time PCR, - określanie względnej ekspresji badanego genu.
Metody kształcenia
Podająca (wykład w formie prezentacji multimedialnej). Praktyczna (ćwiczenia w sali laboratoryjnej
wyposażonej w odpowiedni sprzęt i aparaturę badawczą)
Efekty kształcenia
180
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
K1A_W45
Rozumie zagadnienie analizy materiału genetycznego, opisuje technologie i
techniki wykorzystywane do badania cząsteczek DNA i RNA, dostrzega
związek pomiędzy strukturą i organizacją genomu, a możliwością
wykorzystania poszczególnych technik.
K1A_W46
Planuje badania z wykorzystaniem poznanych technik badania materiału
genetycznego. Tłumaczy zasady posługiwania się sprzętem, który stanowi
wyposażenie pracowni biologii molekularnej.
K1A_U06
Stosuje poznane techniki badania materiału genetycznego, potrafi
samodzielnie zaplanować i wykonać prosty eksperyment, wykonuje bardziej
złożone zadania badawcze pod kierunkiem prowadzącego.
P1A_U02
K1A_U02
Wykorzystuje dostępne źródła literaturowe w języku polskim i angielskim, w
zakresie technologii i technik molekularnych w badaniu materiału
genetycznego.
P1A_U06
K1A_U03
Przeprowadza poprawną analizę i interpretację uzyskanych wyników,
formułuje odpowiednie wnioski.
P1A_K01
P1A_K05
K1A_K01
Rozumie potrzebę ciągłego kształcenia się i doskonalenia swoich umiejętności
w zakresie technologii i technik w badaniu materiału genetycznego.
P1A_K02
K1A_K02
Wykazuje umiejętność pracy w zespole i organizacji zadań w określonym
zakresie, stosuje się do wskazówek prowadzącego.
P1A_W01
P1A_W04
P1A_W07
P1A_U01
P1A_U04
Wykład – warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnej oceny z egzaminu pisemnego, trwającego 90
min, do którego student jest dopuszczony na podstawie zaliczonego laboratorium. Egzamin zawiera
pytania otwarte i zamknięte, do zaliczenia na ocenę dostateczną konieczne jest uzyskanie 60% punktów
możliwych do zdobycia. Laboratorium - warunkiem zaliczenia jest obecność na zajęciach, aktywny
udział w ćwiczeniach oraz uzyskanie pozytywnych ocen z dwóch kolokwiów pisemnych w formie pytań
otwartych i zamkniętych (wymagane powyżej 60% punktów możliwych do zdobycia). Ocena końcowa
to średnia arytmetyczna pozytywnych ocen cząstkowych.
STUDIA STACJONARNE Godziny kontaktowe: - wykład (15 godz.) - zajęcia laboratoryjne (30 godz.) konsultacje (30 godz.) Praca samodzielna studenta: - przygotowanie do zajęć laboratoryjnych (45 godz.)
181
punktów ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład związany z zajęciami
punktom ECTS, - nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym: 30+45+30 godz. = 105 godz.,
co odpowiada 3 punktom ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Brown T. A., Genomy, PWN, 2009.
Węgleński P. (red.), Genetyka molekularna, PWN, 2006.
Bal J., Badania molekularne i cytogenetyczne w medycynie, PWN, 1998.
Krawczyk B., Kur J., Diagnostyka molekularna w mikrobiologii, Wyd. Politechniki Gdańskiej,
2008.
Kur J., Podstawy inżynierii genetycznej, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, 1994.
•
•
•
Nicholl D., An Introduction to Genetic Engineering, Cambridge University Press, 2008.
Turner P.C., McLennan A.G., Bates A.D., White M.R.H., Biologia molekularna. Krótkie wykłady,
PWN, 2007.
Primrose S.B., Zasady analizy genomu, Wyd. Naukowo-Techniczne Warszawa, 1999.
Wstęp do bioinformatyki i proteomiki
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-WDBIP
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
dr hab. Jacek Leluk
dr hab. Jacek Leluk
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
Wykład
15 godzin
4
zaliczenie z oceną
Laboratorium
15 godzin
4
zaliczenie z oceną
Forma zajęć
punkty
ECTS
Studia stacjonarne
2
182
Cel przedmiotu
Zdobycie wiedzy na temat początków i rozwoju dziedziny bioinformatyki, Poznanie podstawowych
bioinformatycznych metod badawczych, niestosowanych obecnie oraz stosowanych do dnia
dzisiejszego. Zapoznanie się i rozumienie układu strukturalnego budowy biologicznych baz danych.
Zapoznanie się z fundamentalnymi zasadami funkcjonowania aplikacji służących do teoretycznych
badań porównawczych sekwencji biologicznych. Rozumienie i umiejętność właściwego doboru narzędzi
statystycznych i niestatystycznych w konkretnych badaniach porównawczych. Podstawowe korzystanie
z publicznie dostępnych usług bioinformatycznych (BLAST, zasoby genomowe). Obsługa wybranych
najprostszych i publicznie dostępnych aplikacji bioinformatycznych. Umiejętność oszacowania
istotności podobieństwa porównywanych sekwencji. Prawidłowe wzajemne dopasowywanie wielu
sekwencji homologicznych. Opanowanie wszystkich obecnie stosowanych metod identyfikacji
sekwencji kodujących w genomie. Umiejętność wyboru właściwej metody oraz porównania ich wartości
poznawczej w konkretnej analizie teoretycznej. Umiejętność korzystania z programów do wizualizacji i
analizy struktur molekularnych (Rasmol, WebLab Viewer, VMD, DSVisualizer17). Właściwy dobór
narzędzi (oprogramowania i baz danych) do skutecznej i prawidłowej realizacji projektów badawczych
w zakresie molekularnej analizy teoretycznej układów biologicznych.
Wymagania wstępne
Obsługa komputera i internetu. Obsługa ogólnoużytkowych programów przewidzianych w programie
przedmiotu "Podstawowe zastosowania komputerów"
Zakres tematyczny
Historyczny przegląd baz danych i metod teoretycznej analizy porównawczej sekwencji białkowych.
Historia powstania i rozwoju biologicznych baz danych. Ogólna charakterystyka struktury i organizacji
najpopularniejszych baz. Przegląd podstawowych narzędzi i algorytmów do analizy porównawczej
sekwencji biologicznych. Metody statystyczne i niestatystyczne analizy porównawczej. Główne metody
badań podobieństwa sekwencji biologicznych. Istotne kryteria analizy porównawczej sekwencji.
Wyczerpujący przegląd współczesnych metod identyfikacji sekwencji kodujących w genomie. Ocena
wartości i przydatności metod należących do grupy metod zależnych i niezależnych od wzorcowego
DNA kodującego. Dopasowywanie sekwencji białkowych przy użyciu programu ClustalX oraz innych
powszechnie stosowanych programów. Analiza wyników graficznych dot matrix porównywania dwóch
sekwencji. Teoretyczna charakterystyka białka na podstawie znanej jego sekwencji aminokwasowej.
Metody kształcenia
Wykład z prezentacjami multimedialnymi (PowerPoint) oraz korzystaniem z bioinformatycznych
serwisów i baz danych online oraz specjalistycznego oprogramowania bioinformatycznego. Ćwiczenia
praktyczne z wykorzystaniem biologicznych baz danych i specjalistycznego oprogramowania
bioinformatycznego. Korzystanie z materiału zdalnego nauczania (e-learning)
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
zakresie nauk
183
przyrodniczych
P1A_W01
K1A_W53
rozumie podstawowe zjawiska i procesy opisane w teoretycznych modelach
bioinformatycznych
P1A_W04
K1A_W53
ma wiedzę w zakresie najważniejszych problemów z zakresu bioinformatyki i
proteomiki
P1A_W07
K1A_W53
ma wiedzę w zakresie podstawowowego oprogramowania do analizy
teoretycznej procesów biologicznych
P1A_U02
K1A_U03
rozumie literaturę z zakresu bioinformatyki i proteomiki w języku polskim i
angielskim
P1A_U03
K1A_U03
wykorzystuje dostępne źródła informacji, w tym źródła elektroniczne
P1A_U07
K1A_U03
pochodzących ze stosowanego oprogramowania i algorytmiki
P2A_K05
P1A_K07
K1A_K09
Wykład - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnej oceny z końcowego testu egzaminacyjnego
Laboratorium - warunkiem zaliczenia jest uzyskanie pozytywnych ocen ze wszystkich ćwiczeń
laboratoryjnych, przewidzianych do realizacji w ramach programu laboratorium, oraz pozytywne
zaliczenie testu końcowego.
Studia stacjonarne: Godziny kontaktowe: Wykład - 15 godzin. Laboratorium - 15 godzin Praca
samodzielna studenta: Uzupełnianie wiedzy wspomagane poprzez korzystanie z materiału zdalnego
nauczania (e-learning) - 20 godzin. Samodzielna praca z oprogramowaniem bioinforamtycznym - 10
godzin. Przygotowanie sie do zaliczenia końcowego i obecność na teście zaliczeniowym - 10 godzin.
Łącznie 70 godzin = 2 ECTS
Literatura
•
•
•
1.Baxevanis, A.D, Ouellette, B.F.F. (red.), Bioinformatyka, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004.
2.Berg, J.M, Tymoczko, J.L. , Stryer, L., Biochemia, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa,
2005, wydanie III zmienione
3.Fasold, H., Budowa białek, PWN Warszawa, 1977
Wychowanie fizyczne - semestr 3
184
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-WF
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
mgr Tomasz Grzybowski
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Ćwiczenia
3
Cel przedmiotu
Rozwijanie zainteresowań związanych ze sportem i rekreacją ruchową. Kształtowanie umiejętności
zaspokajania potrzeb związanych z ruchem, sprawnością fizyczną oraz dbałością o własne zdrowie.
Wymagania wstępne
brak
Zakres tematyczny
Edukacja prozdrowotna poprzez wychowanie fizyczne i sport. Ogólna charakterystyka i podstawowe
przepisy wybranych dyscyplin sportowych. Praktyczne umiejętności z zakresu wybranych dyscyplin
sportowych (zał.1 Katalog dyscyplin sportowych w SWFiS).
Metody kształcenia
Pogadanki, ćwiczenia praktyczne, zajęcia w grupach
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
185
P1A_W04
K1A_W66
świadomy jest znaczenia aktywności fizycznej dla prawidłowego
funkcjonowanie organizmu oraz potrafi podać przepisy i opisać zasady
rozgrywania różnych dyscyplin sportowych
P1A_W01
K1A_W67
świadomy jest zagrożeń dla zdrowia wynikające z niehigienicznego trybu życia
P1A_W04
K1A_U46
potrafi zdiagnozować stan swojej sprawności fizycznej
P1A_U07
K1A_K27
potrafi zastosować różne formy aktywności w zależności od stanu zdrowia,
samopoczucia, warunków atmosferycznych oraz samodzielnie podejmuje
różne formy aktywności fizycznej świadomy jej wpływu na funkcjonowanie
organizmu
P1A_K03
K1A_K28
jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo innych w grupie
P1A_K03
K1A_K29
ĆWICZENIA - zaliczenie na podstawie postępów, zaangażowania i aktywności studenta w zajęciach oraz
umiejętności w zakresie wybranych dyscyplin sportowych. WYKŁAD - zaliczenie na podstawie
postępów, zaangażowania i aktywności studenta w zajęciach. Odniesienie do efektów dla kierunku
studiów Metoda sprawdzenia efektu kształcenia: -K1A_W91, K1A_K09, K1A_K11- obserwacja zachowań
studenta podczas podejmowania aktywności ruchowej -K1A_U31 1. Wychowanie fizyczne (poziom
standardowy) ocena sprawności fizycznej i umiejętności ruchowych przy zastosowaniu standardowych
testów określających poziom rozwoju motorycznego i umiejętności technicznych 2. Wychowanie
fizyczne (obniżony poziom sprawności fizycznej) ocena znajomości przez studenta metod diagnozy
stanu zdrowia i sprawności fizycznej oraz umiejętności zastosowania ćwiczeń fizycznych dla
usprawniania dysfunkcji ruchowych, fizjologicznych i morfologicznych za pomocą indywidualnych (w
zależności od rodzaju niepełnosprawności) wskaźników funkcji organizmu. -K1A_K02,K1A_K03 obserwacja zachowań studenta podczas rywalizacji sportowej i w warunkach wymagających
współpracy w grupie
ćwiczenia - 30 godz, co daje 1 punkt ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład
związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30 godz., co odpowiada 1
punktowi ECTS,nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30 godz., co odpowiada 1 pkt
ECTS.
Literatura
•
•
•
•
Bondarowicz M.: Zabawy i gry ruchowe w zajęciach sportowych. Warszawa 2002
Huciński T., Kisiel E.: Szkolenie dzieci i młodzieży w koszykówce. Warszawa 2008
Karpiński R., Karpińska M.: Pływanie sportowe korekcyjne rekreacyjne. Katowice 2011
Kosmol A.: Teoria i praktyka sportu niepełnosprawnych. Warszawa 2008
186
•
Stefaniak T.: Atlas uniwersalnych ćwiczeń siłowych. Wrocław 2002
•
•
•
•
Talaga J.: ABC Młodego piłkarza. Nauczanie techniki. Warszawa 2006
Uzarowicz J.: Siatkówka. Co jest grane? Wrocław 2005
Woynarowska B.: Edukacja zdrowotna Podręcznik akademicki. Warszawa 2010
Wołyniec J.: Przepisy gier sportowych w zakresie podstawowym. Wrocław 2006
Wychowanie fizyczne - semestr 4
Kod przedmiotu: 13.1-WB-BT1-WF
Odpowiedzialny
Osoby prowadzące
Forma zajęć
Liczba
godzin
Semestr
w semestrze
Forma zaliczenia
punkty
ECTS
30 godzin
zaliczenie z oceną
1
Studia stacjonarne
Ćwiczenia
4
Cel przedmiotu
Rozwijanie zainteresowań związanych ze sportem i rekreacją ruchową. Kształtowanie umiejętności
zaspokajania potrzeb związanych z ruchem, sprawnością fizyczną oraz dbałością o własne zdrowie.
Wymagania wstępne
brak
Zakres tematyczny
Edukacja prozdrowotna poprzez wychowanie fizyczne i sport. Ogólna charakterystyka i podstawowe
przepisy wybranych dyscyplin sportowych. Praktyczne umiejętności z zakresu wybranych dyscyplin
sportowych (zał.1 Katalog dyscyplin sportowych w SWFiS).
187
Metody kształcenia
Pogadanki, ćwiczenia praktyczne, zajęcia w grupach
Efekty kształcenia
Efekty kształcenia
Obszarowe w
przyrodniczych
P1A_W04
K1A_W66
świadomy jest znaczenia aktywności fizycznej dla prawidłowego
funkcjonowanie organizmu oraz potrafi podać przepisy i opisać zasady
rozgrywania różnych dyscyplin sportowych
P1A_W01
K1A_W67
świadomy jest zagrożeń dla zdrowia wynikające z niehigienicznego trybu życia
P1A_W04
K1A_U46
potrafi zdiagnozować stan swojej sprawności fizycznej
P1A_U07
K1A_K27
potrafi zastosować różne formy aktywności w zależności od stanu zdrowia,
samopoczucia, warunków atmosferycznych oraz samodzielnie podejmuje
różne formy aktywności fizycznej świadomy jej wpływu na funkcjonowanie
organizmu
P1A_K03
K1A_K28
jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo innych w grupie
P1A_K03
K1A_K29
ĆWICZENIA - zaliczenie na podstawie postępów, zaangażowania i aktywności studenta w zajęciach oraz
umiejętności w zakresie wybranych dyscyplin sportowych. WYKŁAD - zaliczenie na podstawie
postępów, zaangażowania i aktywności studenta w zajęciach. Odniesienie do efektów dla kierunku
studiów Metoda sprawdzenia efektu kształcenia: -K1A_W91, K1A_K09, K1A_K11- obserwacja zachowań
studenta podczas podejmowania aktywności ruchowej -K1A_U31 1. Wychowanie fizyczne (poziom
standardowy) ocena sprawności fizycznej i umiejętności ruchowych przy zastosowaniu standardowych
testów określających poziom rozwoju motorycznego i umiejętności technicznych 2. Wychowanie
fizyczne (obniżony poziom sprawności fizycznej) ocena znajomości przez studenta metod diagnozy
stanu zdrowia i sprawności fizycznej oraz umiejętności zastosowania ćwiczeń fizycznych dla
usprawniania dysfunkcji ruchowych, fizjologicznych i morfologicznych za pomocą indywidualnych (w
zależności od rodzaju niepełnosprawności) wskaźników funkcji organizmu. -K1A_K02,K1A_K03 obserwacja zachowań studenta podczas rywalizacji sportowej i w warunkach wymagających
współpracy w grupie
188
ćwiczenia - 30 godz, co daje 1 punkt ECTS W ramach tak określonego nakładu pracy studenta: - nakład
związany z zajęciami wymagającymi bezpośredniego udziału nauczyciela: 30 godz., co odpowiada 1
punktowi ECTS,nakład związany z zajęciami o charakterze praktycznym 30 godz., co odpowiada 1 pkt
ECTS.
Literatura
•
•
•
•
•
Bondarowicz M.: Zabawy i gry ruchowe w zajęciach sportowych. Warszawa 2002
Huciński T., Kisiel E.: Szkolenie dzieci i młodzieży w koszykówce. Warszawa 2008
Karpiński R., Karpińska M.: Pływanie sportowe korekcyjne rekreacyjne. Katowice 2011
Kosmol A.: Teoria i praktyka sportu niepełnosprawnych. Warszawa 2008
Stefaniak T.: Atlas uniwersalnych ćwiczeń siłowych. Wrocław 2002
•
•
•
•
Talaga J.: ABC Młodego piłkarza. Nauczanie techniki. Warszawa 2006
Uzarowicz J.: Siatkówka. Co jest grane? Wrocław 2005
Woynarowska B.: Edukacja zdrowotna Podręcznik akademicki. Warszawa 2010
Wołyniec J.: Przepisy gier sportowych w zakresie podstawowym. Wrocław 2006
189
3.1.PRAKTYKI
Studenckie praktyki są obligatoryjnym elementem kształcenia na kierunku Biologia na
Wydziale Nauk Biologicznych UZ. Studentów, zgodnie z planem studiów, obowiązuje praktyka
zawodowa (studenci licencjackich studiów stacjonarnych i niestacjonarnych.
Realizacja praktyki zawodowej
praktyka zawodowa
4-tygodniowa (120 godzin) po zakończeniu semestru 4 (studenci licencjackich studiów
stacjonarnych)
Praktyka odbywa się w wybranym przez studenta i zaakceptowanym przez Opiekuna
praktyk Zakładzie pracy. Praktyka zawodowa może się odbywać w podmiotach
gospodarczych, urzędach oraz innych jednostkach organizacyjnych, których charakter działań
związany jest z kierunkiem lub specjalnością studiów. Praktyka zawodowa może być
również realizowana w jednostkach organizacyjnych Wydziału Nauk Biologicznych UZ.
Szczegółowe informacje znajdują się: http://wnb.uz.zgora.pl/apps/sylabusy/pl/karta/1342/
http://wnb.uz.zgora.pl/pl/studenci/praktyki.html
Wyjazd na praktykę zagraniczną
Uczelnia może wysyłać studentów na praktykę do instytucji zagranicznych, które wyraziły
chęć przyjęcia studentów na praktykę w ramach Erasmusa.
Na praktykę możesz więc wyjechać do zagranicznej instytucji nieakademickiej, organizacji,
przed- siębiorstwa, placówki naukowo-badawczej, organizacji non-profit ,które zawarło z
uczenią (wydziałem) porozumienie o współpracy w tym programie, czyli do instytucji
partnerskiej. Tak jak w przypadku uczelni, instytucja ta musi znajdować się w kraju
uczestniczącym w Erasmusie.
Kryteria stawiane kandydatom do wyjazdu na praktykę:
•
Znajomość języka obcego kraju, w którym odbędzie się praktyka. Aby ubiegać się
o wyjazd na praktykę Erasmusa musisz znać język obcy w takim stopniu, aby
móc brać aktywny udział w działalności zagranicznej instytucji.
Należy pamiętać, że:
•
•
Praktyka powinna być związana z dziedziną, jaką się studiuje. W pewnych
przypadkach będzie ona stanowiła integralną część programu studiów (praktyka
obowiązkowa), w innych - będzie dawała możliwość zdobycia dodatkowych
kompetencji i umiejętności (praktyka nieobowiązkowa).
Na okres od 3 do 12 miesięcy, w obrębie jednego - tego samego - roku
akademickiego.
190
•
•
Nie można odbyć praktyk Erasmusa w instytucjach unijnych ani w instytucjach
odpowie- dzialnych za zarządzanie unijnymi programami.
Obowiązki studenta wyjeżdżającego na praktykę określa Karta Jakości Praktyk
Więcej informacji nt. praktyk zagranicznych można uzyskać w Dziale Współpracy z Zagranicą.
DZIAŁ WSPÓŁPRACY Z ZAGRANICĄ
Rektorat, Budynek
A-18, pokój 106 ul.
Licealna 9
tel.: +48 68 328 3293, +48 68 328 3295, +48 68 328 3297, +48 68 328 2445
3.2. DALSZE MOŻLIWOŚCI KSZTAŁCENIA SIĘ
Absolwent studiów I stopnia biotechnologii może pogłębić swoją wiedzę rozpoczynając studia II
stopnia w naukach przyrodniczych. Między innymi przygotowany jest do podjęcia studiów drugiego
stopnia na kierunkach ochrona środowiska i biologia prowadzonych na Wydziale.
Szczegółowe zasady przyjmowania na studia II stopnia na Uniwersytecie Zielonogórskim, w tym na
Wydział Nauk Biologicznych znajdują się na stronach:
http://www.uz.zgora.pl/pl/studia/wykaz_studiow_pl.html?t=st2
http://www.uz.zgora.pl/pl/studia/rekrutacja.html
3.3.OBIEKTY SPORTOWE I REKREACYJNE
Po zajęciach nasi studenci mogą skorzystać z bogatej bazy sportowo-rekreacyjnej. Do dyspozycji
mają dwie hale sportowe, siłownie, korty tenisowe, boiska sportowe i ośrodek jeździecki w Racul- ce.
Klub Uczelniany AZS UZ obejmuje sekcje:
piłka ręczna - II liga państwowa, piłka siatkowa - II liga państwowa, piłka nożna kobiet - II liga państwowa koszykówka kobiet, koszykówka mężczyzn, kulturystyka, piłka nożna, piłka siatkowa kobiet, pływanie, tenis stołowy - II i III liga państwowa, tenis ziemny, windserfing i żeglarstwo, jeździectwo, ju-jitsu/judo, ratownictwo, lekkoatletyka, futsal, rugby i szachy.
Uczelnia dysponuje ośrodkami szkoleniowo-wypoczynkowymi w Łagowie, Karłowie z których
mogą korzystać zarówno pracownicy jak i studenci.
Miejscami o walorach dydaktyczno-rekreacyjnych z których chętnie korzystają studenci naszego
wydziału są: Zielonogórski Ogród Botaniczny, ścieżka dydaktyczno-przyrodnicza w kompleksie
parkowo-pałacowym w Nowym Kisielinie oraz Muzeum Bociana Białego w Kłopocie, które posiada
schronisko młodzieżowe i pole namiotowe. Zarówno Ogród Botaniczny, jak i zaplecze kompleksu
191
parkowo-pałacowego w Nowym Kisielinie stanowią jednocześnie bazę dydaktyczną Wy- działu
Nauk Biologicznych.
Obiekty sportowe i rekreacyjne UZ:
•
•
•
•
•
Hala sportowa
Korty tenisowe
Basen
Stadion przy Wyspiańskiego
Ośrodek Jeździecki UZ
Akademicki Związek Sportowy to pomyśł na super sylwetkę i hobby:
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
basen
koszykówka
siatkówka
unihokej
jazda konna
taniec
tenis ziemny
rugby
piłka ręczna
judo
siatkówka plażowa
lekkoatletyka
żeglarstwo
ratownictwo
ogólnorozwojówka
Biuro Klubu AZS
Hala Sportowa, Campus A
3.4.STOWARZYSZENIA STUDENCKIE
Organizacje i stowarzyszenia studenckie
Studenci WNB współtworzą Samorząd Studencki i działają w strukturach jego organu
uchwało- dawczego - Parlamentu Studenckiego UZ. Działalność PS opiera się na przepisach
Ustawy o Szkol- nictwie Wyższym (art. 156) oraz Regulaminu Parlamentu Studenckiego UZ.
PS współdecyduje o rozdysponowaniu funduszu pomocy materialnej dla studentów oraz
podziale dotacji na działalność organizacji młodzieżowych funkcjonujących w ramach UZ.
Organizuje życie kulturalne środowiska studenckiego, uczestniczy w elekcji władz uczelni,
wydziałów i instytutów oraz ma wpływ na programy i tok studiów.
Na Uniwersytecie Zielonogórskim od 1999 r. działa oddział Europejskiego Forum Studentów
192
AE- GEE – Zielona Góra – organizator wielu cennych inicjatyw, takich jak m.in. European
School, Letni Uniwersytet “Enjoy our great variety” (wspólnie z AEGEE Kilonia i Lubeka),
Regional Meeting, szkolenie z Technik Mediacji i Zarządzania Konfliktem „Dążąc do
różnorodności – Zwalczając nie- tolerancję”, Uniwersytet Leni „Chance2Dance”.
Z inicjatywy studentów i pracowników WNB w 2008 r. reaktywowano na UZ działalność Koła
LOP działającego dawniej przy WSP. Opiekunem koła jest dr hab. Prof. UZ Leszek Jerzak,
prezesem koła - studentka III roku Biologii Karolina Goryniak. Sezon badawczy w 2008 r.
rozpoczął wyjazd szkoleniowy nad jezioro Niesłysz w okolicach Przełaz. Wyjazd miał na celu
zapoznanie studentów z fauną i florą występującą w okolicach jeziora. Przeprowadzone
zostało szkolenie z metod obserwacji ptaków, rozpoznawania po głosach gatunków
śpiewających, omówiono szczegółowo badania nad łyską (Fulica atra) i perkozem (Podiceps
cristatus) – gatunkach badanych nad jezio- rami Niesłysz i Sławskim. Po sezonie badawczym
dokonano podsumowania w postaci prezentacji poszczególnych wyników badań. W roku 2009
odbył się szereg jednodniowych wyjazdów ornito- logicznych w okolice Zaboru, Kłopotu, Lasu
Odrzańskiego (okolice Krępy), zbiorników wodnych w okolicach Raduszca i Dychowa.
Członkowie LOP uczestniczyli w organizacji dorocznego Festynu Bocianiego w Kłopocie w maju
2009. W maju 2010 r. Koło LOP planuje organizację wyjazdu edu- kacyjnego nad jezioro
Sławskie do stacji IMGiW w Radzyniu.
Studenci naszego wydziału mogą również rozwijać swoje zainteresowania i pasje poprzez
działal- ność w Zrzeszeniu Studentów Polskich, Niezależnym Zrzeszeniu Studentów UZ,
Akademickim Związku Sportowym, Akademickim Związku Motorowym, Lubuskim Studenckim
Forum Business Centre Club, Kole Fotograficznym FLESZ, Akademickim Kole Jeździeckim
„Zagończyk”, Kole Aka- demickim Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Studenci
niepełnosprawni dodatkowo mogą działać w Radzie Studentów Niepełnosprawnych.
Na Uniwersytecie Zielonogórskim działa wiele organizacji i grup o profilu artystycznym. Są
wśród nich kabarety, teatr studencki, grupy taneczne, Chór Akademicki, a nawet
uniwersytecki Big Band. Studenci mają szanse tworzyć swoje autorskie audycje w
Akademickim Radiu Index oraz publikować artykuły w Gazecie Studenckiej „UZetka”.
To tylko wybrane obszary działalności. Pełną listę kół naukowych i organizacji
znaleźć na stronie http://www.samorzad.uz.zgora.pl .
można
PRZYKŁADOWE ORGANIZACJE DZIAŁAJĄCE NA UZ
• Europejskie Forum Studentów AEGEE – http:// www.aegee.uz.zgora.pl
• Zrzeszenie Studentów Polskich – http://www.zsp.org.pl
Koła naukowe
Na Wydziale Nauk Biologicznych działają trzy koła naukowe: Koło Naukowe
Biologów, Studencka Organizacja Naukowa i Krajoznawcza (SONiK).
Koło Naukowe Biologów jest najdłużej działającym kołem naukowym na Wydziale Nauk Biologicznych. Powstało w 2002 roku, jego opiekunem naukowym jest dr Krystyna Walińska, a
prze- wodniczącą Dorota Dymczyk (studentka III roku Ochrony Środowiska). Koło liczy ok. 20-30
193
członków (liczba zmienna w poszczególnych latach). Studenci mogą działać w ramach dwóch
Działów: Biologii Molekularnej (sekcja Mikrobiologii i Genetyki, sekcja Biochemii i Biologii
Komórki i sekcja Bioinformatyki) i Przyrodniczego (sekcja Zoologiczna, Ornitologiczna, Badań
Bezkręgowców, Bo- taniki i Antropologiczna). Koło Naukowe Biologów UZ przez cały okres
swojej 8-letniej działalno- ści
prowadziło aktywną działalność, realizując założenia
W 2008 roku Dziekan WNB przyznał kołu lokum.
organizacyjne
i programowe.
Pomieszczenie KNB ma charakter salki seminaryjnej, w której odbywają się zebrania,
seminaria, uroczyste spotkania np. Wigilia Wydziałowa (zorganizo- wana z inicjatywy KNB),
czy też studenci korzystają z możliwości cichej pracy, przeglądu piśmien- nictwa naukowego
oraz pracy z wykorzystaniem komputera będącego do dyspozycji członków KNB. Poniższe
zestawienie przedstawia wybrane, najważniejsze formy działalności i zrealizowane zadania:
Zakres działania KNB to:
•
•
•
•
•
•
•
•
•
Realizacja tematów badawczych poszczególnych sekcji,
Udział w pięciu edycjach Festiwalu Nauki – 2005-2009 r. (zaplanowano realizację
trzech projektów w ramach FN 2010 r.),
Udział w międzynarodowych
i ogólnopolskich konferencjach naukowych
(członkowie KNB otrzymali szereg nagród i wyróżnień, najcenniejsze to nagrody I i
II stopnia przyznane na III i IV International Scientific Conference for Students and
Aspirants „Youth and Progress of Biology" we Lwowie (2008 i 2009 r.) oraz nagroda
za prezentację przedstawioną na XIII Międzynarodowej Konferencji Studenckich Kół
Naukowych we Wrocławiu (2008),
Wyjazdy na warsztaty i obozy naukowe
Organizacja I i II Ogólnopolskiego Sympozjum Młodych Przyrodników oraz III i IV
Między- narodowego Sympozjum Młodych Przyrodników „Od Biotechnologii do
Ochrony Środo- wiska),
Utworzenie galerii fotografii przyrodniczej „Pod płomykówką” oraz przygotowanie
trzech wystaw fotograficznych,
Udział w imprezach promujących UZ: „Buz do kariery (dwie edycje), Dni Otwarte
(cztery edycje), Salon Maturzysty (dwie edycje),
Prowadzenie strony internetowej KNB http://www.knb.wnb.uz.zgora.pl
Publikacje w czasopismach naukowych i popularno-naukowych
Na Wydziale Nauk Biologicznych od 2007 roku działa Studencka Organizacja Naukowa i
Kra- joznawcza (SONiK). Opiekunem naukowym jest dr Anna Timoszyk, a
przewodniczącym SONiKa - Olaf Ciebiera. Główne cele to głównie: podejmowanie i
rozwiązywanie
problemów badawczych zgodnych z profilem badań naukowych
podejmowanych na WNB, prowadzenie działalności edu- kacyjnej dla studentów i
promocyjnej UZ oraz współpraca z organizacjami i instytucjami o podob- nym zakresie
działania. W ramach koła SONiK działają cztery sekcje:
sekcja modelowych błon biologicznych i nowych postaci leków, sekcja zastosowań metod
fizycznych w medycynie i ochronie środowiska, sekcja monitoringu środowiska (wód,
gleb, promieniowania UV), sekcja monitoringu różnorodności biologicznej.
Do tej pory SONiK zorganizował sześć wyjazdów edukacyjno-krajoznawczych do PN i PK
194
korzysta- jąc z dofinansowania z Samorządu Studenckiego. Celem wyjazdów jest
poszerzanie wiadomości na temat odwiedzanych regionów, możliwość bezpośredniej
obserwacji przyrody oraz integracja
uczestników. Członkowie koła co roku aktywnie uczestniczą w Dniach Otwartych i
Festiwalach Nauki. W zeszłym roku przygotowali wykład na temat przepisów dotyczących
składowania i recy- klingu śmieci elektronicznych oraz problemu ich sprzedaży do krajów
Trzeciego Świata. Członko- wie koła zorganizowali również wystawę dotyczącą prognoz
związanych z efektem cieplarnianym. Celem wystawy było pokazanie różnych, czasem
skrajnych, stanowisk naukowców na ten temat. Od dwóch lat członkowie koła biorą
czynny udział w Międzynarodowym Sympozjum Młodych Przyrodników organizowanym
na naszym wydziale. Do tej pory z koła wystąpiło siedem osób z plakatami
konferencyjnymi i jedna z wykładem. Przedstawiane prace były związane z zakresem
działań poszczególnych sekcji i w większości stanowiły część prac magisterskich. SONiK
prowadzi stronę internetową www.sonik.wnb.uz.zgora.pl .
PRZYKŁADOWE KOŁA DZIAŁAJĄCE NA UZ
•
•
•
•
•
•
•
Akademickie Koło Fotograficzne „Flesz”
Koło Naukowe „Pracownia Wolnego Wyboru”
Studenckie Koło Epigraficzne
Koło Naukowe PESUZ
Koło Naukowe Literaturoznawców
Akademickie Koło Jeździeckie UZ „Zagończyk”
Koło Naukowe Biologów
3.4.POMOC MATERIALNA i AKADEMIKI
Pomoc materialna dla studentów:
– stypendium socjalne od 90 zł do 780 zł, stypendium może ulec zwiększeniu o kwotę od 180
do 360 zł (dotyczy to wyłącznie studentów zamiejscowych, wynajmujących pokój
w akademiku bądź na stancji), przyznawane na 9 miesięcy w roku akademickim lub na 5
miesięcy jeśli studia kończą się w semestrze zimowym;
– stypendium specjalne dla osób niepełnosprawnych – 200 zł, 250 zł, 350 zł (zależne od
przyznanego stopnia niepełnosprawności), przyznawane na 9 miesięcy w roku akademickim,
lecz nie dłużej niż okres ważności orzeczenia
o niepełnosprawności lub na 5 miesięcy, jeśli studia kończą się w semestrze zimowym;
– stypendium JM Rektora dla najlepszych studentów, przyznawane od II roku studiów
w wysokości od 120 zł do 780 zł, przyznawane na
9 miesięcy w roku akademickim lub na 5 miesięcy, jeśli studia kończą się w semestrze
zimowym;
– stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, przyznawane od II roku studiów za
wybitne osiągnięcia, max. kwota przyznanego stypendium to 15 tys. zł na rok akademicki,
jest wypłacane jednorazowo;
195
– zapomoga – przyznawana studentom, którzy nagle znaleźli się w trudnej sytuacji życiowej ze
względu na zdarzenie losowe – max. 1 200 zł, można otrzymać 2 razy w roku akademickim.
Inne stypendia i nagrody:
–
stypendium sportowe UZ od 500 zł do 1 000 zł, przyznawane na 10 miesięcy w roku
akademickim;
–
stypendium JM Rektora UZ dla studentów I roku studiów I stopnia od 300 zł do 500 zł dla
laureata lub finalisty olimpiady przedmiotowej stopnia centralnego w szkole średniej w ostatnich
trzech latach;
–
nagroda JM Rektora UZ dla studentów działających na rzecz uczelni – od 100 zł do 500 zł;
nagroda przyznawana jest 2-krotnie w roku akademickim.
Akademiki:
Uczelnia dysponuje 6 domami studenckimi, w których odpłatność jest różna, w zależności od
proponowanego standardu. Miesięczne opłaty za pokój kształtują się następująco:
Pokój 1 - osobowy – od 285 zł + M do 315 zł;
Pokój 2 - osobowy – od 225 zł + M do 255 zł + M;
Pokój 3 - osobowy – od 180 zł + M do 210 zł;
Pokój 4 - osobowy – od 165 zł do 180 zł,
gdzie M to opłata za media
196
197

Biotechnologia technologia - Wydział Nauk Biologicznych

Transkrypt

Podobne dokumenty