LEKCJA

LEKCJA
TEMAT: Karty TV.
Wymagania dla ucznia:
Uczeń po ukończeniu lekcji powinien:
• opisać zadania karty TV;
• opisać zasadę działania karty TV;
• wymienić parametry karty TV;
• wymienić i opisać rodzaje kart TV;
• wymienić rodzaje złącz w karta TV.
2. Podstawowymi zadaniami realizowanymi przez kartę telewizyjną są:
• wyświetlanie obrazu telewizyjnego pochodzącego z różnych źródeł na ekranie
monitora;
• przychwytywanie obrazu telewizyjnego np. z kamery lub nadajnika telewizyjnego
(czyli przetwarzanie tego sygnału na postać cyfrową i zapisywanie go na nośniku
pamięci masowej);
• kompresja zapisywanego sygnału.
3. Karta telewizyjna może być częścią karty graficznej lub oddzielną kartą. W tym
drugim przypadku ma lepsze parametry.
4. Zasada działania tunera TV/FM
Budowa tunerów najczęściej opiera się na tym samym układzie konwertującym sygnał z
postaci analogowej na cyfrową (Fusion Conexant 878A lub Philips SAA7134HL) oraz na
tunerze jednego z dwóch producentów - Philipsa bądź LG. Wyżej wymienione elementy,
czyli chip konwertujący sygnał analogowy oraz tuner to najważniejsze elementy każdego
tunera TV.
Zadaniem tunera jest przechwytywanie pewnego zakresu częstotliwości nadawanych
programów. Zakres ma szerokość prawie 1 GHz (od 46 MHz do 1 GHz) i jest podzielony na
125 kanałów pogrupowanych w pasma. W kolejności, według częstotliwości zakresu, są to:
VHF (kanały 1-12, 46-230 MHz), UHF (kanały 21-80, 470-864 MHz) oraz CATV (kanały
81-125).
Obecnie wszystkie karty mają nowoczesne tunery z głowicą typu hyperband. Dzięki temu
równie dobrze nadają się do odbioru sygnału z anteny powietrznej, jak i z telewizji kablowej.
Tuner telewizyjny odbiera obraz linia po linii, jednak sposób kodowania informacji, liczba
linii i częstotliwość ich przesyłania różni się w zależności od systemu nadawczego (PAL,
NTSC, SEC AM). Niezależnie jednak od systemu obraz telewizyjny przesyłany jest z
przeplotem: najpierw trafiają linie nieparzyste, potem parzyste. W systemie PAL w ciągu
sekundy odbiera się 50 takich półobrazów, co daje 25 pełnych klatek na sekundę. Do
synchronizacji służą dwa sygnały przesyłane razem z informacją o obrazie. Sygnał
synchronizacji pionowej (VSYNC) informuje, że kineskop powinien zostać wygaszony i
przygotować się do rysowania kolejnej klatki; sygnał synchronizacji poziomej (HSYNC)
nakazuje natomiast rozpocząć rysowanie nowej linii bezpośrednio pod ostatnio wyświetloną.
Zamieniony na postać cyfrową obraz, tunera może przesłać do komputera na dwa sposoby do pamięci głównej albo bezpośrednio do bufora ramki karty graficznej. Pierwsza metoda
stosowana jest przede wszystkim do nagrywania sygnału wideo na twardy dysk. Drugi
wariant jest optymalny podczas zwykłego oglądania. Zewnętrzne tunery USB zawsze
przesyłają dane do pamięci komputera. Jednak to rozwiązanie w znacznym stopniu obciąża
system - w wypadku tunerów USB średnie obciążenie procesora wynosi 35-40 procent, a w
wypadku tunerów PCI, przesyłających dane bezpośrednio do bufora ramki, spada poniżej
20%. Złącze PCI oraz port USB to dwa podstawowe sposoby połączenia karty telewizyjnej z
pecetem. Do poprawnego działania karty telewizyjnej niezbędne jest tylko, aby karta
graficzna obsługiwała tryb overlay.
1.
Opcjonalnym elementem niektórych kart telewizyjnych jest tuner radiowy (FM), który
obsługuje standardowy zakres częstotliwości od 87,5 do 108 MHz, jednak nie odczytują np.
komunikatów nadawanych w systemie RDS.
Rys.
Schemat blokowy karty telewizyjnej.
5. Wejście antenowe jest najczęściej typu koncentrycznego lub BNC. Sygnał ten jest
oznaczany jako RF ( Radio Frequency). Zamiast z anteny sygnał ten może pochodzić
z sieci telewizji kablowej. Wejścia Video i Audio to wejścia sygnału telewizyjnego
niskiej częstotliwość. Gniazda tych sygnałów to gniazda S-Video lub Composit
Video.
Rys Złącza karty telewizyjnej: 1 – RF, 2-S-Video, 3- Composit Video, 4 –Audio.
Rys. Budowa tunera telewizyjnego: 1 – gniazdo antenowe FM, 2 – gniazdo antenowe TV, 3 –
gniazdo S-Video, 4 – gniazdo Composte, 5 – gniazdo Audio.
6.
•
•
•
•
•
•
•
7.
•
•
•
•
•
Parametry:
typ (zewnętrzny - USB, wewnętrzny – złącza PCI, PCIe);
standard (DVB-T);
obsługa standardów telewizji (PAL, HD);
dekodowanie sygnałów (MPEG-4);
wyjścia video;
wyjścia audio;
oprogramowanie.
Rodzaje tunerów TV:
tuner cyfrowy naziemny DVB-T (ang. Digital Video Broadcasting-terrestrial)
umożliwia odbiór transmisji w wysokiej rozdzielczości oraz z dźwiękiem
przestrzennym;
tuner cyfrowy kablowy DVB-C (ang. Digital Video Broadcasting-Cable) umożliwia
odbiór telewizji cyfrowej z lokalnej telewizji kablowej;
tuner cyfrowy satelitarny DVB-S (ang. Digital Video Broadcasting-Satellite)
umożliwia odbiór cyfrowej telewizji satelitarnej. Urządzenia te są wyposażone w
jedno złącze antenowe oraz odbiornik pilota na złączu RS-232 lub USB. Dostępne są
także akcesoria na karty chipowe, pozwalające na oglądanie płatnej telewizji.
Dodatkowym atutem jest możliwość korzystania z internetu satelitarnego;
tuner hybrydowy – jest połączeniem tunera analogowego oraz tunera telewizji
cyfrowej. Urządzenie pozwala na odbiór standardowego analogowego sygnału
telewizyjnego (np. PAL lub NTSC) oraz naziemnej telewizji cyfrowej w standardzie
DVB-T lub cyfrowej telewizji satelitarnej w standardzie DVB-S;
tuner analogowy – jest podstawowym rodzajem tunera, służącym do odbioru radia
oraz analogowej telewizji naziemnej. Zazwyczaj ma także złącze S-Video i
Composite, umożliwiające przechwytywanie obrazu z innych źródeł, takich jak
kamera czy magnetowid.