Warszawa, 27 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy dla m.st

Warszawa, 27 lutego 2015 r.
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
ul. Marszałkowska 82
00-517 Warszawa
wartość przedmiotu sporu:
49 000 zł
Powód:
Wanda Wiśniewska
PESEL: 750125015635
ul. Lubelska 26
03-802 Warszawa
reprezentowana przez:
Krystynę Kowalską
przedstawiciela
Związku Zawodowego Metalowców
adres do doręczeń sądowych:
Krystyna Kowalska
Związek Zawodowy Metalowców
ul. Tytoniowa 8
09-890 Warszawa
Pozwany:
Zakład Produkcyjny BROŃ
ul. Radomska 13
09-879 Warszawa
reprezentowany przez:
Sławomira Nowaka
radcę prawnego
Kancelaria Prawna
ul. Andersa 8/2
09-857 Warszawa
Pozew
o odszkodowanie z tytułu dyskryminowania w miejscu pracy
Działając w imieniu powoda Wandy Wiśniewskiej, w oparciu o udzielone mi
pełnomocnictwo, które dołączam, wnoszę o:
1. zasądzenie odszkodowania w wysokości 49 000 zł od pozwanego na rzecz powódki
2. uznanie odszkodowania w całości
3. zasądzenie odsetek ustawowych od kwoty 49 000 zł liczonej od 15 września 2014
roku do dnia zapłaty
4. obciążenie pozwanego kosztami postępowania
Ponadto wnoszę o:
1. wezwanie na rozprawę świadków:
a. Kazimierza Domańskiego (kierownik), ul. Kochanowskiego 5/8; 02-903
Warszawa
b. Wacława Bocheńskiego, ul. Kopernika 6/8;09-897 Warszawa
c. Bolesława Słowackiego, ul. Kasprzaka 9/14;09-567 Warszawa
d.
Jerzego Milewskiego, ul. Kubusia Puchatka 7/78; 04-345 Warszawa
2. zobowiązanie przez Sąd pozwanego do doręczenia do akt sprawy następujących
dokumentów:
a. umów zleceń pracowników działu konstrukcyjno-wdrożeniowego w Zakładzie
Produkcyjnym BROŃ, w okresie od 15 lutego 2014 roku do dnia wniesienia
pozwu;
b. listy płac powódki do 15 lutego 2014 r.
c. listy wyjazdów zagranicznych, w których udział brali pracownicy działu
konstrukcyjno-wdrożeniowego w Zakładzie Produkcyjnym BROŃ, w okresie od
15 lutego 2014 roku do dnia wniesienia pozwu
d. wykazu szkoleń, na które skierowani byli przez pracodawcę pracownicy działu
konstrukcyjno-wdrożeniowego w Zakładzie Produkcyjnym BROŃ, w okresie od
15 lutego 2014 roku do dnia wniesienia pozwu;
e. kopii certyfikatów zaświadczających ukończenie szkoleń przez pracowników
działu konstrukcyjno-wdrożeniowego w Zakładzie Produkcyjnym BROŃ, w
okresie od 15 lutego 2014 roku do dnia wniesienia pozwu
f. wykazu
świadczeń socjalnych,
z których korzystali pracownicy działu
konstrukcyjno-wdrożeniowego w Zakładzie Produkcyjnym BROŃ, w okresie od
15 lutego 2014 roku do dnia wniesienia pozwu
g. listy osób korzystających z dofinansowania z Funduszu Świadczeń Socjalnych
3. nadanie wyrokowi klauzuli natychmiastowej wykonalności
Uzasadnienie
Powódka zatrudniona jest w pozwanym Zakładzie Produkcyjnym BROŃ na podstawie
umowy o pracę na czas nieokreślony. Pracuje na stanowisku specjalistka projektant, z tego
tytułu otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 5000 zł brutto. Dodatkowo w każdym miesiącu
były zawierane z powódką umowy zlecenia na realizację poszczególnych projektów
autorskich, które nie wchodziły w zakres podstawowych obowiązków powódki. Z tytułu tych
umów powódka mogła uzyskać dodatkowy dochód w kwocie 1 500 zł brutto miesięcznie.
Dowód: umowa o pracę w aktach osobowych oraz umowy zlecenia zawarte z powódką
przed 15 lutego 2014 roku.
Powódka zatrudniona jest w Zakładzie Produkcyjnym BROŃ od 15 lat. Pracuje w dziale
konstrukcyjno-wdrożeniowym, gdzie oprócz niej zatrudnionych jest dziewięciu mężczyzn.
Powódka ukończyła Politechnikę Warszawską. Studiowała na wydziale technicznym budowę
i konstrukcję maszyn. Dodatkowo ukończyła studia podyplomowe w zakresie projektowania
technicznego. Ma szereg ukończonych szkoleń i kursów uprawniających ją do pracy w ww.
dziale. Każdego roku oceniana była przez swojego przełożonego bardzo dobrze, do jej pracy
nie było żadnych zastrzeżeń. Wręcz przeciwnie, wielokrotnie była stawiana za wzór swoim
współpracownikom. Z tytułu nienagannego wykonywania swoich obowiązków służbowych
wielokrotnie otrzymywała roczne premie uznaniowe.
Dowód: kopie dyplomów, certyfikatów, arkusza oceny powódki; lista płac powódki do
15 lutego 2014 roku; zeznania powódki.
Wszyscy pracownicy działu posiadają wykształcenie wyższe kierunkowe, dodatkowo przeszli
szereg specjalistycznych szkoleń podnoszących ich kwalifikacje zawodowe. Na szkolenia
każdorazowo kierowani są przez pracodawcę. Po odbyciu szkoleń dostają certyfikaty
uprawniające do tworzenia projektów autorskich, które zleca im pracodawca. Z tytułu
wykonywania projektów autorskich pracownicy działu czerpią dodatkowe źródło dochodu.
Ponieważ powódka od 15 lutego 2014 roku nie otrzymuje od pracodawcy skierowań na
szkolenia, w związku z tym nie są z nią zawierane umowy zlecenia, a co za tym idzie
pozbawiona jest dodatkowego miesięcznego dochodu w wysokości 1500 zł brutto.
Pracodawca poprzez takie działanie naruszył art. 18
3a
ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeksu
pracy (Dz. U. Nr 24, poz. 141 ze zm.).
Dowód: umowy zlecenia zawarte z pracownikami działu; skierowania przez pracodawcę
na poszczególne szkolenia; certyfikaty ukończenia szkoleń przez pracowników działu;
zeznania świadków, powódki i pozwanego.
Powódka jest osobą samotnie wychowującą niepełnosprawnego dorosłego syna, nad którym
konieczne jest sprawowanie całodobowej opieki. Jednak obowiązki wynikające z opieki nad
niepełnosprawnym dzieckiem nie kolidują w żaden sposób z jej obowiązkami służbowymi.
Powódka w opiece nad synem korzysta z pomocy osób trzecich. W okresie od 15 lutego 2014
roku do dnia wniesienia pozwu nie przebywała na zwolnieniu lekarskim z tytułu opieki nad
dzieckiem.
Mimo że powódka była dyspozycyjna, to pracodawca nie kierował jej na szkolenia.
Argumentował swoją decyzję jej dodatkowymi obowiązkami z tytułu opieki nad
niepełnosprawnym synem. Powódka, widząc działania pracodawcy, skierowała do niego
pismo, w którym zgłosiła chęć uczestnictwa w szkoleniach podnoszących jej kwalifikacje
zawodowe. Otrzymała od pracodawcy ustną odpowiedź, że na szkolenia zostanie skierowana.
Niestety, jej sytuacja zawodowa nie uległa zmianie, nadal pozbawiona była dostępu do
szkoleń.
Poprzez takie działanie pracodawca naruszył art. 18 3b § 1 pkt 3 Kodeksu pracy.
Dowód: zaświadczenie o niepełnosprawności syna; lista obecności powódki w okresie od
15 lutego 2014 r. do dnia wniesienia pozwu; umowa zlecenia z opiekunką
niepełnosprawnego syna; kopia pisma wniesionego do pracodawcy 24 maja 2014 roku;
zeznania powoda i pozwanego.
Powódka od chwili zatrudnienia w dziale konstrukcyjno-wdrożeniowym wykonuje swoją
pracę w siedzibie zakładu pracy przy ul. Radomskiej 13 w Warszawie. Jej dział mieści się na
drugim piętrze w pokoju nr 4. W pokoju tym pracowali wszyscy pracownicy działu, czyli
dziewięciu kolegów i ona. Jedynie kierownik zajmował osobny pokój, czyli nr 3.
25 lipca 2014 roku powódka została poinformowana, że od 1 sierpnia 2014 roku zostanie
przeniesiona do samodzielnego pokoju, w którym będzie miała rzekome lepsze warunki
pracy. Niestety, w ten sposób została odizolowana od swojego zespołu. Tylko ona miała
zajmować ów „lepszy” pokój. Takie działanie pracodawcy także nosiło znamiona
dyskryminacji. Pracodawca wyraźnie dopuścił się naruszenia art. 18
3a
§ 4 Kodeksu pracy.
Poprzez przeniesienie powódki do innego pokoju nastąpiły niekorzystne dla niej warunki
pracy. Straciła kontakt ze współpracownikami, była poza grupą, nie miła wpływu na żadne
decyzje podejmowane przez kierownika oraz współpracowników. Czuła się wyalienowana,
zmianie uległa atmosfera pracy. Powódka czuła się zastraszona, zaistniała sytuacja sprawiła,
że atmosfera pracy stała sie nie do zniesienia.
Dowód: zeznania powódki, pozwanego i świadków, dokumentacja zdjęciowa.
Powódka jest członkiem Związku Zawodowego Metalowców, działającego na terenie
Zakładu Produkcyjnego BROŃ. Po poinformowaniu jej o planowanym przeniesieniu do
innego, osobnego pokoju powiadomiła o tym fakcie swoją organizację związkową. Ta, 27
lipca 2014 roku wystosowała pismo do pracodawcy, w którym wyraziła swoją dezaprobatę o
planowanym przeniesieniu powódki. Niestety, pracodawca nie odniósł się do pisma
organizacji związkowej.
Dowód: kopia deklaracji związkowej powódki; kopia pisma organizacji związkowej
wystosowanego do pracodawcy.
Powódka jest jedyną kobietą w dziale konstrukcyjno-wdrożeniowym. Poprzez działania
pracodawcy mające na celu utrudnienie jej dostępu do szkoleń, zmianę miejsca pracy –
odseparowanie od męskiej części zespołu – czuła się dyskryminowana ze względu na płeć.
Wszyscy jej koledzy – mężczyźni – nadal korzystali ze szkoleń, na które kierował je
pracodawca. Kończąc owe szkolenia mieli szansę na realizowanie autorskich projektów, z
którymi wiązał się dodatkowy dochód. Podkreślić należy, że to działanie pracodawcy
naruszało godność powódki. Pracodawca naruszył art. 18 3a § 5 pkt 2 Kodeksu pracy.
Dowód: lista osób zatrudnionych w dziale konstrukcyjno-wdrożeniowym; zeznania
powódki, świadków.
W Zakładzie Produkcyjnym BROŃ działa Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych. W
ramach
funduszu
pracownicy
mogą
korzystać
z
dofinansowania
do
wycieczek
pracowniczych, wczasów i innych świadczeń socjalnych. O organizowaniu wycieczek i
wczasów pracownicy informowani są osobiście przez kierownika działu. W przypadku działu
konstruktorsko-wdrożeniowego kierownik przekazywał powyższe informacje tylko męskiej
części zespołu. W związku z tym powódka nie korzystała z dofinansowania z Funduszu
Świadczeń Socjalnych, bowiem na wycieczki, wczasy nie jeździła.
Dowód: lista osób, które w roku 2014 roku uczestniczyły w wycieczkach i wczasach
organizowanych przez pracodawcę; zeznania powódki.
Ponieważ powódka była pozbawiona dostępu do szkoleń i w związku z tym zmniejszył się jej
miesięczny dochód (nie dostawała dodatkowych umów zlecenia na przygotowanie projektów
autorskich), to 1 września 2014 roku wystosowała do pracodawcy wezwanie do zapłaty
49 000 zł, które straciła przez ten okres. Powódka traciła miesięcznie 1500 zł z tytułu braku
zawieranych z nią umów zlecenia (takie umowy zawierane były z innymi pracownikami
działu) – w ciągu roku straciła 18 000 zł. Dodatkowo w ciągu roku pracodawca zorganizował
cztery szkolenia. Koszt zorganizowania szkolenia dla jednej osoby to 6 000 zł. na Ponieważ
powódka nie korzystała ze szkoleń, to tym samym w ciągu roku straciła równowartość 24 000
zł. Pozbawiona była możliwości dofinansowania wycieczek i wczasów organizowanych w
ramach Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Z tego tytułu straciła 7 000 zł.
Pracodawca mimo że dostał wezwanie do zapłaty, to w 14-dniowym terminie nie uregulował
zaległości wobec powódki.
Dowód: kopia wezwania do zapłaty na kwotę 49 000 zł wystawionego 1 września 2014 r.
przez powódkę, zeznania powódki.
Opisany powyżej stan faktyczny nosi znamiona naruszenia zasad równego traktowania w
zatrudnieniu, o których mowa w Rozdziale IIa Kodeksu pracy.
Zgodnie z art. 18
3a
Kodeksu pracy pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie
m.in. warunków zatrudnienia, dostępu do szkoleń w celu podnoszenia kwalifikacji
zawodowych, bez względu na płeć. W przytoczonym stanie faktycznym pracodawca dopuścił
sie w rażący sposób naruszenia powyższego przepisu. Powódka Wanda Wiśniewska miała
utrudniony dostęp do szkoleń. Jako jedyna w zespole nie była kierowana na specjalistyczne
szkolenia, które w znaczący sposób podniosłyby jej kwalifikacje zawodowe. Tym samym
pogorszeniu uległa jej sytuacja materialna. Nie uczestniczyła w szkoleniach, a więc nie miała
odpowiednich certyfikatów i nie mogła przygotowywać projektów autorskich, z których
dostawałaby dodatkowe wynagrodzenie. Pracodawca naruszył tym samym również art. 18 3b §
2 pkt 2 i pkt 3 Kodeksu pracy. Niekorzystnie ukształtował wynagrodzenie za pracę oraz
pominął przy przyznawaniu innych świadczeń związanych z praca oraz przy typowaniu do
udziału w szkoleniach.
Powódka została także odseparowana od reszty zespołu, co nosiło znamiona naruszenia zasad
równego traktowania w zakresie warunków zatrudnienia. Jako jedyna kobieta w zespole czuła
się dyskryminowana ze względu na płeć. Pracodawca przenosząc powódkę do osobnego
pokoju naruszył art. 18
3a
§ 5 pkt 2 Kodeksu pracy. Naruszona została godność osobista
powódki. Pracodawca naraził ją na poniżającą i upokarzającą atmosferę w miejscu pracy.
Dodatkowo naruszona została także podstawowa zasada prawa pracy – dyskryminacja w
zatrudnieniu (art. 113 Kodeksu pracy). Powódka miała utrudniony dostęp do szkoleń, nie
podnosiła swoich kwalifikacji zawodowych i pozbawiona była dodatkowego dochodu.
Mając na uwadze powyższe, wnoszę jak w petitum.
Załączniki:
- pełnomocnictwo procesowe
- uchwała Zarządu Związku Zawodowego Metalowców
- deklaracja członkowska w Związku Zawodowym Metalowców
- pismo organizacji związkowej do pracodawcy w sprawie miejsca pracy
- wezwanie do zapłaty wystosowane przez powódkę do pozwanego
- odpis pozwu z załącznikami