Stowarzyszenie Autorów ZAiKS

Odszedł Henryk Buszko Był jednym z najbardziej znanych, cenionych i szanowanych twórców polskiej
architektury, autorem (wraz z zespołem) prac, które uznane zostały za ikoniczne. Henryk Buszko, członek
Sekcji N ? Autorów Dzieł Architektonicznych od 1981 roku, zmarł 31 lipca 2015 roku w Katowicach.
Lwowiak z urodzenia (rocznik 1924), swoje zawodowe życie związał z Górnym Śląskiem, aglomeracja
katowicką. Po śmierci ojca (Buszko miał wtedy sześć lat) rodzina przeniosła się na Podhale, gdzie poszedł
do szkoły, a po wybuchu wojny dołączył jako ochotnik do polskiego wojska. Ranny trafił do niewoli rosyjskiej,
ale jako młodociany został zwolniony i wrócił do szkoły. Gdy po powstaniu warszawskim w Zakopanem
powołano tajną filię Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, zaczął na niej studia, kończąc je po
wojnie w Krakowie. Wśród jego profesorów byli: Adolf Szyszko-Bohusz, konserwator Wawelu, urbanista
Tadeusz Tołwiński, filozof architektury Juliusz Żórawski, Władysław Tatarkiewicz, który wykładał historię
sztuki. Buszko zrobił dyplom w 1949 roku, wraz z Jerzym Gottfriedem i Aleksandrem Frantą, z którymi w tym
samym roku rozpoczął pracę w biurze architektonicznym Miastoprojekt Katowice. Po niespełna 10 latach
wraz z Frantą odeszli z Miastoprojektu, by poprowadzić autorską ? choć państwową ? Pracownię Projektów
Budownictwa Ogólnego w Katowicach.
Był prezesem Zarządu Okręgowego SARP i dwukrotnie (w latach 1965-1969 i 1972-1975) prezesem jego
Zarządu Głównego. Laureat licznych nagród i wyróżnień, członek honorowy organizacji architektonicznych
(m.in. w USA i Meksyku), laureat Honorowej Nagrody SARP (1975).
Do jego najważniejszych dokonań należą: gmach Okręgowej Rady Związków Zawodowych w Katowicach
(1950-1954), Teatr Ziemi Rybnickiej (obecnie Rybnickie Centrum Kultury) w Rybniku (1958-1964) i dom
wczasowy transportowców w Bielsku-Białej Mikuszowicach (1955-1958), zaprojektowane wspólnie z
Aleksandrem Frantą i Jerzym Gottfriedem, a także we współpracy z Frantą takie realizacje jak pawilon
pracowni PPBO (Katowice, 1960), dom wczasowy Związku Nauczycielstwa Polskiego (Ustroń, 1960-1963),
Urząd Stanu Cywilnego ? Pawilon Ślubów (Chorzów, 1963), Sanatorium ,,Górnik'' (Szczawnica, 1959),
ośrodek wypoczynkowy górnictwa miedzi (Świeradów-Zdrój, 1977-1989), kościół pw. Podwyższenia Krzyża
Św. i Matki Bożej Uzdrowienia Chorych (z Lidią Baron, Katowice, realizacja rozpoczęta w 1977). Trzy
najważniejsze projekty Buszki i Franty to osiedle Tysiąclecia w Katowicach (1958-1979, z Marianem
Dziewońskim i Tadeuszem Szewczykiem), Dzielnica Leczniczo-Rehabilitacyjna Ustroń-Zawodzie w Ustroniu
(1967-1978, z Tadeuszem Szewczykiem) oraz katowickie osiedle Gwiazdy (1967-1979, z Tadeuszem
Szewczykiem). Stowarzyszenie Architektów Polskich zawdzięcza mu również budowę pawilonu
wystawowego przy warszawskiej siedzibie SARP oraz adaptację zamku w Tucznie na Dom Architekta.
Wszelkie prawa zastrzeżone 2017 ZAiKS / data wygenerowania strony 08.03.2017 18:29:22
PDF ze strony: http://www.zaiks.org.pl/994
1/1