Opis kierunku w pdf

NAZWA STUDIÓW (kierunek): RESOCJALIZACJA
CZAS TRWANIA(ilość godzin): Trzy semestry (360 godzin)
CEL STUDIÓW (uzasadnienie potrzeby):
Prowadzenie skutecznego procesu resocjalizacji osób niedostosowanych społecznie
wymaga stosownego przygotowania merytorycznego. Współczesny pedagog resocjalizacyjny
musi posiadać odpowiednie informacje z zakresu psychologii, prawa, pedagogiki, socjologii
oraz komunikacji społecznej.
Celem studiów podyplomowych Resocjalizacja jest przygotowanie wysoko
wykwalifikowanych kandydatów na stanowiska w placówkach wsparcia dziennego,
interwencyjnych, ośrodkach pomocy społecznej, ośrodkach kuratorskich, instytucjach
i organizacjach działających na rzecz przeciwdziałania przestępczości i patologii społecznej,
a także w placówkach resocjalizujących oraz instytucjach resortów sprawiedliwości i spraw
wewnętrznych.
RESOCJALIZACJA:
Działania w zakresie przystosowywania „niedostosowanych społecznie” do życia według
panujących norm społecznych. Stosowanie specjalnej organizacji nauki, metod pracy,
wychowania i resocjalizacji jako resocjalizacyjno-wychowawcze i resocjalizacyjnorewalidacyjne. Oddziaływanie wychowawcze na osoby źle przygotowane do życia lub
funkcjonujące w grupach społecznie szkodliwych, zmierzające do przystosowania tych osób
do norm społecznych (ponowne włączenie do życia społecznego osób, które przez pewien
czas były z niego wykluczone), uczestnictwa w życiu i wykonywania pracy zawodowej.
Proces modyfikacji osobowości jednostki społecznej w celu przystosowania jej do życia
w danej zbiorowości, a w węższym rozumieniu w społeczeństwie polegający na tym, iż
poprzez odpowiednie zabiegi kształtuje się jej normy społeczne i wartości, których nie miała
ona możliwości przyswoić wcześniej w trakcie socjalizacji jednocześnie powodując, iż
rezygnuje ona z przyswojonych do tej pory reguł działania będących sprzecznymi z systemem
aksjonormatywnym tej zbiorowości/społeczeństwa.
SŁUCHACZE (do kogo adresowane są studia):
Studia są adresowane w pierwszej kolejności do absolwentów wyższych uczelni,
pracujących (lub zamierzających podjąć pracę) na stanowiskach związanych z instytucjami
resocjalizacyjnymi i edukacyjno – terapeutycznymi. Słuchacz wyposażony w specjalistyczny
aparat pojęciowy i diagnostyczny jest rzetelnie przygotowany do zawodu, a uwrażliwienie
humanistyczne i umiejętności refleksyjnego spojrzenia na rzeczywistość edukacyjną XXI
wieku ułatwi przyjęcie postawy aktywnego i twórczego funkcjonowania w społeczeństwie.
KADRA DYDAKTYCZNA:
Zajęcia prowadzone są przez wysokiej klasy specjalistów z zakresu teorii oraz praktyki
związanej z psychologią, terapią pedagogiczną oraz pedagogiką resocjalizacyjną.
Wykładowcy prowadzący przedmiotowe zajęcia stanowią trzon naukowo-dydaktyczny wielu
polskich uczelni wyższych, między innymi: Uniwersytetu Wrocławskiego, Akademii im.
J. Długosza w Częstochowie, Wyższej Szkoły Lingwistycznej w Częstochowie.
Współprowadzącymi zajęcia praktyczne (ćwiczenia, gry decyzyjne, wizyty studyjne) to
wieloletni praktycy, którzy mają bardzo duże doświadczenie w pracy z osobami
niedostosowanymi społecznie – terapeuci zajęciowi, dyrektorzy zakładów karnych oraz
ośrodków wychowawczych dla nieletnich, dyrektorzy centralnych ośrodków szkoleniowych
dla kadr więziennych.
KORZYŚCI ZE STUDIÓW:
Absolwenci studiów podyplomowych z resocjalizacji wyróżniać się będą kompetencjami
obejmującymi rzetelna wiedzę i umiejętnościami z zakresu pedagogiki resocjalizacyjnej.
Ukończenie studiów pozwoli im uzyskać odpowiednie kwalifikacje pedagogiczne
uprawniające do pracy z osobami niedostosowanymi społecznie we wszystkich typach szkół,
ośrodkach profilaktycznych, wychowawczych, poprawczych i karnych. Znacząco wzbogacą
swoją wiedzę ogólnopedagogiczną, psychologiczną i socjologiczną niezbędną do zrozumienia
mechanizmów rządzących kształceniem i wychowaniem oraz społeczno-kulturowych
uwarunkowań współczesnej, dynamicznie rozwijającej się edukacji. Wzbogacą swoje
kwalifikacje menedżerskie, co pozwoli im na nowoczesne podejście do procesu modyfikacji
osobowości jednostki społecznej.
PROGRAM RAMOWY:
Sem.
W
16
Forma zajęć
(liczba godz.)
Ć
G
S
12
2
30
E
14
10
12
12
8
72
12
10
12
8
12
6
8
68
4
4
6
6
10
52
6
8
6
10
6
10
8
54
Z
E
Z
Z
Z
10
20
20
20
20
20
130
20
20
20
20
20
20
20
140
12
6
2
20
Z
3. Wizyty studyjne w placówkach resocjalizacyjnych
8
4
8
24
4. Współczesne systemy w resocjalizacji
RAZEM W SEMESTRZE 3
12
36
6
44
Przedmiot
1. Metodyka pracy resocjalizacyjnej
1
2
3
2. Prawne podstawy resocjalizacji
3. Profilaktyka niedostosowania społecznego
4. Zarys historii resocjalizacji
5. Podstawy pracy resocjalizacyjnej
6. Techniki relaksacyjne w pracy resocjalizacji
RAZEM W SEMESTRZE 1
1. Pedagogika resocjalizacyjna
2. Komunikacja interpersonalna
3. Mediacje i negocjacje w resocjalizacji
4. Diagnostyka resocjalizacyjna i penitencjarna
5. Terapia pedagogiczna
6. Problematyka uzależnień wśród dzieci i młodzieży
7. Instytucje opiekuńczo-wychowawcze i resocjalizacyjne
RAZEM W SEMESTRZE 2
1. Elementy patologii społecznej-zagrożenia społeczne
i cywilizacyjne
2. Organizacja systemu resocjalizacji w Polsce
RAZEM
176 150
2
6
6
4
4
8
2
2
2
10
2
2
2
2
2
4
Rygor
R
E
Z
Z
E
E
Z
Z
20
Z
2
30
Z
20
90
Z
4
2
6
18
26
360
Legenda: W – wykład, Ć – ćwiczenia, G – gra decyzyjna, S – Seminarium, E – egzamin,
Z – zaliczenie, R – razem
SZCZEGÓŁOWE TREŚCI KSZTAŁCENIA:
Zarys historii resocjalizacji - 20 godzin
Kształtowanie się odpowiedzialności prawnej osób nieletnich; Ewaluacja poglądów na temat
karalności nieletnich; Pojęcie kary w okresie średniowiecza, odrodzenia oraz w okresie
międzywojennym; Polski system resocjalizacji na przestrzeni wieków; Kształtowanie się
systemu penitencjarnego w krajach europejskich w okresie XVI – XIX wieku; Organizacja
zakładów resocjalizacyjnych dla dorosłych i nieletnich w XX wieku; Polskie uregulowania
prawne dotyczące przestępczości w okresie międzywojennym; Tworzenie systemów
oddziaływań resocjalizacyjnych po II wojnie światowej; Struktura polskiego system
resocjalizacji nieletnich po II wojnie światowej; Kształtowanie się charakteru jednostek
penitencjarnych w Europie i Ameryce Północnej na przestrzeni XX wieku.
Współczesne systemy resocjalizacji - 20 godzin
Wady i zalety systemu dyscyplinarno-izolacyjnego; Odmiany systemu dyscyplinarnoizolacyjnego – system augsburski i celkowy; Znaczenie systemu socjopedagogicznego
w pracy społecznością socjoterapeutyczną. Możliwości oddziaływań resocjalizacyjnych
poprzez wykorzystanie systemu progresywnego i regresywnego; Znaczenie doborów
grupowych w systemie homogenicznym i heterogenicznym; Tworzenie wiosek dziecięcych
jako alternatywy dla wiodących systemów pracy resocjalizacyjnej; Rola i znaczenie systemu
samorządowego; System komplementarny (eklektyczny) jako docelowy system oddziaływań
resocjalizacyjnych.
Komunikacja interpersonalna – 20 godzin
Znaczenie komunikacji interpersonalnej w pracy wychowawczej i terapeutycznej; Możliwości
komunikacji werbalnej i pozawerbalnej w relacjach społecznych; Trening umiejętności
interpersonalnych w grupie (warsztaty zajęciowe); Umiejętność prawidłowego słuchania w
relacjach z osobami niedostosowanymi społecznie; Komunikacja społeczna w grupach
nieformalnych (studium indywidualnych przypadków); Nawiązywanie prawidłowych relacji
społecznych z podopiecznymi placówek resocjalizacyjnych dla nieletnich (zajęcia
warsztatowe); Problematyka komunikowania się w instytucjach penitencjarnych.
Organizacja systemu resocjalizacji w Polsce – 20 godzin
Kształtowanie się systemu oddziaływań resocjalizacyjnych wobec dorosłych po II wojnie
światowej; Ewoluowanie poglądów dotyczących odpowiedzialności prawnej nieletnich na
przestrzeni XX wieku w Europie i na świecie; Polski system resocjalizacji nieletnich po II
wojnie światowej; Organizacja systemu penitencjarnego w Polsce; Struktura, cele, typy oraz
rola współczesnych placówek penitencjarnych; Specyfika polskiego systemy resocjalizacji
nieletnich; Rodzaje zakładów poprawczych; Rola placówek opiekuńczo-wychowawczych
w systemie opieki całodobowej nad dziećmi i młodzieżą; Znaczenie Młodzieżowych
ośrodków wychowawczych w prowadzeniu pracy terapeutycznej wobec nieletnich sprawców
czynów przestępczych; Kreowanie polskiego systemu resocjalizacji osób dorosłych
i nieletnich poprzez zmiany legislacyjne.
Wizyty studyjne w placówkach resocjalizacyjnych – 30 godzin
Zajęcia obejmują wizyty w placówkach dla osób uzależnionych, w ośrodkach
wychowawczych dla nieletnich, w zakładach poprawczych oraz w zakładach penitencjarnych,
gdzie słuchacze w sposób bezpośredni zapoznają się z praktyczną stroną prowadzenia pracy
z osobami dorosłymi i nieletnimi, którzy posiadają przejawy niedostosowania społecznego.
W ramach zajęć proponuje się: zapoznanie się z uregulowaniami prawnymi regulującymi
funkcjonowanie tych instytucji, zapoznanie się z bazą lokalową oraz strukturą
poszczególnych instytucji, spotkanie z pracującą kadrą oraz dyrekcją, uczestnictwo
w prowadzonych na terenie tych instytucji zajęciach opiekuńczych, wychowawczych
i terapeutycznych oraz rozmowy grupowe oraz indywidualne z umieszczonymi w nich
podopiecznymi.
Instytucje opiekuńczo-wychowawcze i resocjalizacyjne – 20 godzin
Struktura polskiego systemu opieki całodobowej nad dzieckiem; Funkcjonowanie systemu
resocjalizacji – jego specyfika i uregulowania systemowo-prawne; Funkcje współcześnie
działających domów dziecka; Placóweki interwencyjne jako wstępny etap pomocy dziecku
zagrożonemu wykluczeniem społecznym; Specyfika oddziaływań terapeutycznych ośrodków
zajmujących się praca z osobami uzależnionymi; Młodzieżowe ośrodki wychowawcze
w polskim systemie resocjalizacji; Rola, typy oraz cele funkcjonowania zakładów
poprawczych; Rodzaje oraz istota działalności zakładów penitencjarnych.
Pedagogika resocjalizacyjna - 20 godzin
Miejsce pedagogiki resocjalizacyjnej w naukach pedagogicznych; Rola diagnozy
w pedagogice resocjalizacyjnej; Udział skumulowanych czynników biopsychicznych
i socjokulturowych w genezie niedostosowania społecznego; Współczesne systemy i modele
oddziaływań resocjalizacyjnych; Przejawy niedostosowania społecznego i wykolejenia
społecznego; Rodzaje oraz typy niedostosowania społecznego według Czapowa,
Konopnickiego i Achenbacha; Instytucjonalne oraz środowiskowe formy oddziaływań
resocjalizacyjnych; Czołowi przedstawiciele polskiej szkoły pedagogiki resocjalizacyjnej.
Metodyka pracy resocjalizacyjnej – 30 godzin
Specyfika oddziaływań resocjalizacyjnych wobec osób niedostosowanych społecznie;
Znaczenie prawidłowej diagnozy w pracy resocjalizacyjnej; Instytucje diagnozujące
w polskiej praktyce resocjalizacyjnej; Osobowość jednostek wykolejonych; Możliwości
negatywnych oddziaływań grupowych na jednostkę; Rola subkultur młodzieżowych
w funkcjonowaniu współczesnej młodzieży; Zjawisko drugiego życia w placówkach
resocjalizacyjnych i penitencjarnych; Systemy i modele pracy wychowawczej
i resocjalizacyjnej stosowane w praktyce pedagogicznej; Współczesne metody pracy
resocjalizacyjnej – behawioryzm, kontraktowanie, arteterapia, psychodrama, socjoterapia;
Możliwości wykorzystania sportu, rekreacji, turystyki oraz sportów ekstremalnych
w pedagogice resocjalizacyjnej.
Terapia pedagogiczna – 20 godzin
Norma rozwojowa i klasyfikacja zaburzeń rozwojowych i ich podłoże; objawy zaburzeń
rozwojowych – rola rodziców, wychowawców w ich rozpoznawaniu; istota wczesnego
wspomagania rozwoju; rola precyzyjnej diagnozy w tworzeniu programów kompensacyjnokorekcyjnych. Zagadnienia podstawowe obejmują: diagnozę pedagogiczną – wprowadzenie:
reguły i zasady; uwarunkowania procesu diagnostycznego – kontakt diagnostyczny,
podstawowe kompetencje diagnosty, błędy popełniane w diagnostyce pedagogicznej; metody
i techniki diagnostyczne – rozmowa, wywiad, obserwacja, analiza dokumentacji (szkolnej,
medycznej, innej), analiza sytuacji dziecka w rodzinie (strategie i zasady diagnozy), diagnoza
sytuacji dziecka w szkole – osiągnięć i umiejętności, dojrzałości psychospołecznej, diagnoza
dysleksji rozwojowej, diagnoza nadpobudliwości, diagnoza agresji, narzędzia diagnostyczne –
ich wybór i konstrukcja; opracowanie diagnozy; sporządzenie opinii.
Profilaktyka niedostosowania społecznego – 20 godzin
Teorie i koncepcje niedostosowania społecznego; czynniki wpływające na powstawanie
niedostosowania społecznego: zmienna określonej podkultury, zmienna typów osobowości;
uwarunkowania społeczne; istota nieprzystosowania społecznego; stadia nieprzystosowania
społecznego: poczucie odtrącenia, wrogie reakcje wobec rodziców i wychowawców,
autonomizm zachowań antyspołecznych; wczesne symptomy nieprzystosowania społecznego
na poziomie szkolnym; ogólny model diagnozowania niedostosowania społecznego; rozkład
życia rodzinnego jako źródło patologii społecznej; bezrobocie jako droga do degradacji
jednostki, rodziny i życia społecznego; toksykomania jako zjawisko patologii społecznej –
wybrane koncepcje uzależnień, bezpośrednie i pośrednie skutki toksykomanii, narkomania
i alkoholizm a przestępczość; profilaktyka: aspekt osobistego i indywidualnego
zaangażowania; aspekt społecznego działania w organizacjach społecznych, parafiach,
związkach religijnych i wyznaniowych.
Elementy patologii społecznej-zagrożenia społeczne i cywilizacyjne – 20 godzin
Norma a patologia społeczna; modele zdrowej osobowości a przystosowanie społeczne;
wybrane teorie wyjaśniające zjawiska patologii społecznej; determinanty ciągłości zaburzeń
antyspołecznych; patologii rodziny (rodzina dysfunkcyjna, zjawisko przemocy rodzinnej);
zjawisko agresji i przemocy w szkole (pedagogiczne sposoby rozwiązywania problemu);
wybrane zagadnienia patologii w zakładzie karnym; podkultura więzienna; bezdomność;
alternatywne orientacje stylu życia; społeczne uwarunkowania, realizacja i ewaluacja
oddziaływań profilaktycznych (kierunki i zadania profilaktyki społecznej, rozwój programów
profilaktycznych w Polsce; prezentacja wybranych przykładów europejskich programów
psychoprofilaktycznych.
Diagnostyka resocjalizacyjna i penitencjarna – 20 godzin
Podstawowe pojęcia diagnostyki. Diagnoza resocjalizacyjna: definicje diagnozy i diagnostyki
w ujęciu psychopedagogicznym i interdyscyplinarnym. Typy diagnoz i cech diagnostycznych.
Metody, techniki i narzędzia opisu i pomiaru zachowań osób niedostosowanych społecznie
i przejawiających zaburzenia zachowaniu: obserwacja, rozmowa i wywiad, eksperyment
kliniczny, ankieta i kwestionariusz, test, analiza dokumentów osobistych, analiza wytworów
pracy, socjometria, studium przypadku, prognozowanie zachowań. Diagnoza resocjalizacyjna
w polskiej penitencjarystyce. Determinanty kontaktu diagnostycznego. Profesjonalizm
i kompetentność diagnosty. Etyka zawodowa diagnozującego.
Prawne podstawy resocjalizacji - 20 godzin
Resocjalizacja, jako cel kary. System kar i środków karnych w ustawodawstwie karnym. Kara
pozbawienia wolności (zarys historii rozwoju instytucji penitencjarnej; cele kary pozbawienia
wolności; środki oddziaływania penitencjarnego; podmioty wykonujące karę pozbawienia
wolności; indywidualizacja wykonywania kary pozbawienia wolności; prawa i obowiązki
osób pozbawionych wolności). Środki probacyjne oraz problemy związane ze zwolnieniem
skazanego z zakładu karnego (warunkowe przedterminowe zwolnienie; dozór kuratora;
przygotowanie do zwolnienia; pomoc postpenitencjarna). Udział społeczeństwa
w wykonywaniu kary pozbawienia wolności. Wykonywanie wolnościowych środków
karnych (wolnościowe środki karne w systemie sankcji prawnokarnych; wykonywanie
dozoru; probacyjne elementy kary ograniczenia wolności). Postępowanie z nieletnimi.
Stosunki między rodzicami a dziećmi (władza rodzicielska; kontakty z dzieckiem;
przysposobienie; obowiązek alimentacyjny). Opieka i kuratela (opieka nad małoletnim;
ustanowienie opieki; sprawowanie opieki; nadzór nad sprawowaniem opieki; zwolnienie
opiekuna i ustanie opieki; opieka nad ubezwłasnowolnionym całkowicie; kuratela).
Mediacje i negocjacje w resocjalizacji – 20 godzin
Istota i cele procesu negocjacji i mediacji. Fazy negocjacji. Przygotowanie do negocjacji
(Wybór i znaczenie miejsca negocjacji. Nawiązywanie pierwszego kontaktu. Ocena partnera.
Sposoby zbierania informacji. Ustalenie naszego stanowiska. Znaczenie czynnika czasu
w prowadzeniu negocjacji). Sztuka skutecznej komunikacji (Przebieg procesu komunikacji.
Podstawowe elementy komunikacji werbalnej. Znaczenie komunikacji pozawerbalnej.
Umiejętność skutecznego argumentowania. Rola aktywnego słuchania w negocjacjach.
Umiejętność zadawania pytań). Faza główna negocjacji (style negocjacji, budowanie
atmosfery zaufanie i sztuka dochodzenia do porozumienia, sposoby wywierania wpływu na
ludzi, rola i sposoby wykorzystywania przerwy w negocjacjach, sposoby przezwyciężania
impasu). Rola mediatora w rozwiązywaniu konfliktów. Sztuka mediacji. Faza zakończenia
negocjacji i mediacji – ocena skuteczności.
Techniki relaksacyjne w pracy resocjalizacyjnej – 20 godzin
Pojęcie techniki terapeutycznej – definicje, zakres, przedmiot; Koncepcje pracy
terapeutycznej – przegląd założeń; Nauki i dyscypliny wiedzy, współtworzące metody
oddziaływań terapeutycznych; Terapia i socjoterapia w resocjalizacji; Wybrane metody
terapeutyczne, ich rodzaje oraz pochodne stosowane w resocjalizacji: teatr terapeutyczny,
arteterapia, koloroterapia, wychowanie fizyczne i sport, twórczość plastyczna, socjodrama
i psychodrama, psychoterapia, medytacja, wizualizacja, biblioterapia, twórczość pisarska,
trening autogenny, trening mięśni metodą Jacobsona, joga.
Podstawy pracy resocjalizacyjnej – 20 godzin
Resocjalizacja jako dyscyplina teoretyczna i praktyczna: Przedmiot, zakres, podstawowe
zadania pedagogiki resocjalizacyjnej, Działy pedagogiki resocjalizacyjnej. Charakterystyka
tendencji w resocjalizacji, Interdyscyplinarny charakter wiedzy o resocjalizacji (filozofia,
psychologia, socjologia a pedagogika resocjalizacyjna, wizja ponowoczesności a perspektywa
resocjalizacji), Charakterystyka podstawowych pojęć: socjalizacja, wychowanie,
resocjalizacja ( różne ujęcia definiowanych pojęć).Nieletni zdemoralizowany i sprawca
czynów zabronionych jako podmiot oddziaływań resocjalizujących: Sylwetka nieletniego
przestępcy – próba charakterystyki, Doświadczenia z substancjami psychoaktywnymi, świat
wartości, aspiracje i plany życiowe nieletnich zdemoralizowanych, Osobowościowe
uwarunkowania zachowań przestępczych, Czyn – sprawca – ofiara przestępstwa. Pojęcie
czynu karalnego w świetle prawa. Teorie przestępczości, Zagadnienia wiktymologiczne,
Przestępcy seksualni – resocjalizacja czy chemiczna kastracja? Teoretyczny kontekst
pedagogiki resocjalizacyjnej: Istota oddziaływań resocjalizacyjnych na tle całokształtu
oddziaływań wychowawczych (cele konstrukcyjne i destrukcyjne oddziaływań
resocjalizacyjnych), Koncepcja twórczej resocjalizacji, Współczesne prądy w naukach
społecznych a teoria i praktyka resocjalizacyjna, Dostosowanie metod oddziaływania
resocjalizującego do cech psychicznych wychowanka. Resocjalizacja w środowisku
otwartym: Kryzys kary pozbawienia wolności, Sprawiedliwość naprawcza a sprawiedliwość
karna, Mediacja jako alternatywa wobec tradycyjnego wymiaru sprawiedliwości. Rodzaje
programów mediacyjnych. Zasady prawidłowej mediacji i jej przebieg, Powstanie i rozwój
kurateli sądowej dla nieletnich i dorosłych, Przykłady praktycznych modeli
resocjalizacyjnych w różnych krajach: obozy dyscyplinujące, areszt domowy
z elektronicznym monitoringiem. Charakterystyka resocjalizacji instytucjonalnej. Porównanie
oddziaływań wychowawczych i reedukacyjnych stosowanych w młodzieżowych ośrodkach
wychowawczych i zakładach poprawczych: Podstawy prawne i objawy kwalifikujące do
umieszczenia w MOW, schronisku dla nieletnich, zakładzie poprawczym, Cele i zadania i
rodzaje placówek, Organizacja pobytu wychowanków, Indywidualny Program
Resocjalizacji(IPR), Czynniki determinujące resocjalizację nieletnich w placówkach
poprawczych.
Problematyka uzależnień wśród dzieci i młodzieży – 20 godzin
Klasyfikacja podstawowych substancji narkotycznych: światowa historia alkoholu, jego
pochodzenie oraz uwarunkowania społeczne spożycia, rodzaje uzależnień, fazy oraz objawy
choroby alkoholowej, możliwości terapii osób uzależnionych od substancji narkotycznych,
współczesne formy pracy z osobami uzależnionymi od substancji psychoaktywnych, dorosłe
Dzieci Alkoholików - syndrom, objawy, typy oraz formy terapii, instytucje zajmujące się
terapią osób uzależnionych w Polsce, Europie oraz na świecie, rola instytucji pozarządowych
w pracy z osobami uzależnionymi od narkotyków oraz alkoholu, znaczenie osoby
prowadzącej zajęcia terapeutyczne (czynniki osobowościowe, charakterologiczne oraz
odpowiednie przygotowanie zawodowe).
WARUNKI PRZYJĘCIA NA STUDIA:
1.
2.
3.
4.
O przyjęcie na studia podyplomowe mogą ubiegać się osoby, które ukończyły studia
wyższe.
Rekrutacja odbywa się bez egzaminów wstępnych.
Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc, o przyjęciu decyduje kolejność zgłoszeń.
Warunkiem przyjęcia na studia podyplomowe jest złożenie kompletu dokumentów:
a. oryginał lub odpis dyplomu ukończenia studiów wyższych,
b. wypełniony kwestionariusz zgłoszeniowy – możliwość pobrania w wersji
elektronicznej pod adresem: http://www.wsb.net.pl lub na wydziale,
c. podanie do Rektora o przyjęcie na studia podyplomowe – możliwość pobrania
w wersji elektronicznej pod adresem: http://www.wsb.net.pl lub na wydziale,
d. 2 fotografie o wymiarze 37x52 bez nakrycia głowy, na jasnym tle,
e. 2 koperty ze znaczkami zaadresowane do siebie,
f. ksero dowodu osobistego
oraz wpłacenie opłaty rekrutacyjnej w wysokości 50 zł przelewem na konto Uczelni:
07 1050 1520 1000 0023 2843 8268 z dopiskiem „opłata rekrutacyjna – studia
podyplomowe”.
Istnieje także możliwość przesłania dokumentów pocztą tradycyjną lub pocztą elektroniczną
([email protected]). W przypadku przesłania dokumentów pocztą elektroniczną,
oryginalną dokumentację należy przesłać pocztą tradycyjną lub dostarczyć osobiście przed
rozpoczęciem zajęć na adres: 44-100 Gliwice, ul. Studzienna 3/5
WYSOKOŚĆ OPŁAT:
Opłata za naukę na studiach podyplomowych obejmuje:
1. bezzwrotną opłatę administracyjną (wpisowe) w wysokości 50 zł,
2. opłatę za programowe zajęcia dydaktyczne (czesne) w wysokości 1100 zł za semestr,
3. pozostałe opłaty – Regulamin studiów podyplomowych.
WARUNKI UKOŃCZENIA STUDIÓW:
Warunkiem ukończenia studiów podyplomowych jest:
1. Uzyskanie zaliczeń oraz zdanie egzaminów określonych w planie studiów,
2. Pozytywna ocena z przekrojowego egzaminu końcowego,
3. Uregulowanie opłat za studia.
ADRES DO KORENSPODENCJI:
Wydział Studiów Społecznych w Gliwicach
44-100 Gliwice,
ul. Studzienna 3/5
tel. 32/335 40 19 wew. 11