Ścieżka rowerowa Pętla Ostaszewska

Ścieżka rowerowa Pętla Ostaszewska
Przebieg ścieżki oznaczony jest w terenie kolorem zielonym.
Administrator ścieżki: Welski Park Krajobrazowy i Gmina Grodziczno
Długość ścieżki: 8,5 km
Trasa ścieżki ma swój początek w Ostaszewie przy budynku Centrum Informacji
Turystycznej i przebiega przez wsie Rynek, Lorki i Nowe Grodziczno. Podczas wycieczki tą
stosunkowo krótką trasą na szczególną uwagę zasługuje ukształtowanie terenu Gminy
Grodziczno powstałe w wyniku działalności lądolodu podczas zlodowacenia Wisły, które
trwało od 25 -11,7 tyś. lat temu.
Wyjeżdżając z placu pod Centrum Informacji Turystycznej możemy wybrać kierunek jazdy
ponieważ ścieżka wytyczona jest w formie pętli więc wrócimy do początkowego punkty
naszej wycieczki. Kierując się w prawo po przejechaniu 300 m zjeżdżamy z asfaltu na
gruntową drogę i kierujemy się w stronę lasu po przejechaniu 1,2 km dojeżdżamy do drogi
asfaltowej łączącej Rynek i Nowe Grodziczno. Na skrzyżowaniu proponujemy krótki
odpoczynek. Po lewej stronie drogi w obniżeniu terenu rozpościera się rozległe torfowisko
kwaśne z licznymi potorfiami czyli oczkami wodnymi powstałymi po wydobyciu torfu.
Kompleks ten zajmuje powierzchnię niespełna 15 ha na jego terenie występują stanowiska
cennych gatunków roślin takich jak: rosiczka okrągłolistna czy kukułka krwista. Na terenie
torfowiska przy odrobinie szczęścia można obserwować również ptactwo związane
siedliskowo z terenami wodno-błotnymi. Teren torfowiska proponowany jest do objęcia
ochrona prawną w formie użytku ekologicznego. W dalszą drogę udajemy się w kierunku
Grodziczna po lewej stronie grogi mijamy przydrożną kapliczkę i 100 m za nią skręcamy w
lewo w kierunku Lorek. Za sobą pozostawiamy wysoczyznę polodowcową powstałą w
wyniku działalności lądolodu zlodowacenia Wisły. Wysoczyzna ta jest zbudowana głównie z
glin zwałowych, osadów wodnolodowcowych i głazów lodowcowych. Formy te powstały w
wyniku akumulacji przez wody roztopowe w szczelinach lodowych w stagnującym
lądolodzie. Ze względu na duże nachylenie stoków licznie występujących pagórków ich
szczyty nie są uprawiane głównie ze względu na trudności w pracach agrotechnicznych.
Pozostawienie szczytów pagórków powoduje iż na ich szczycie w wyniku naturalnej sukcesji
pojawiają się krzewy i drzewa tworząc śródpolne remizy bardzo ważny element krajobrazu
stanowiący również schronienie dla wielu gatunków zwierząt. Pojawienie się na szczytach i
stokach pagórków gatunków drzewiastych chroni je przed erozją wodną dzięki umocnieniu
stoków przez ich system korzeniowy. Jedziemy dalej w kierunku Lorek po dojechaniu do
zabudowań droga się rozwidla. Wybieramy drogę prowadzącą w lewo i dalej podążamy
szlakiem. Droga pnie się w górę aby po chwili ponownie zejść w dół do kolejnych zabudowań
tu ponownie wybieramy drogę w lewo i jedziemy po prawej stronie remizy strażackiej w
Lorkach. Zjeżdżając w dół po prawej widzimy śródleśne oczko wodne dalej jedziemy prosto
na szczyt pagórka gdzie wybieramy drogę prowadzącą w lewo. Dalej jedziemy drogą pośród
pagórków utworzonych z glin zwałowych powstałych podczas nasuwania się i topnienia
lądolodu. Po dojechaniu do drogi asfaltowej skręcamy w prawo a po przejechaniu 200 m
zjeżdżamy w lewo w leśny dukt. Na początku leśnego duktu usytuowano wiatę dla
rowerzystów wybudowaną przez Welski Park Krajobrazowy w ramach projektu „Ochrona
cennych zasobów przyrodniczych na terenie parków krajobrazowych Pomorza, Kujaw,
Warmii i Mazur przed nadmierną i niekontrolowaną presją turystów, finansowanego ze
środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Narodowego Funduszu
Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Następnie jedziemy prosto aż do asfaltowej
drogi łączącej Lidzbark z Lubawą gdzie skręcamy w lewo i po kilkuset metrach dojeżdżamy
do miejsca gdzie zaczęliśmy naszą wycieczkę.