zasady przedmiotowego oceniania język francuski, język hiszpański

ZASADY PRZEDMIOTOWEGO OCENIANIA
JĘZYK FRANCUSKI, JĘZYK HISZPAŃSKI
1. Pomiar osiągnięć ucznia
Pomiar osiągnięć ucznia ma spełniać funkcję klasyfikującą i diagnostyczną.
Odbywać się będzie na bieżąco, aby dostarczyć informacji o rozwoju ucznia, jego
aktywności i osiągnięciach w ciągu semestru, oraz okresowo, aby opisać rozwój
ucznia, jego aktywności i osiągnięcia pod koniec semestru, roku szkolnego lub etapu.
2. Planowane techniki oceniania i wystawiania stopni
A. Testy
•
•
Testy obiektywne – zawierające klucz i ograniczoną liczbę poprawnych
odpowiedzi
Testy subiektywne – w których nauczyciel ocenia wykonanie całości,
zazwyczaj ustne lub pisemne, według określonego zestawu kryteriów ocen
B. Techniki kontroli
•
•
•
•
•
słownictwo – uzupełnianie luk, rozpoznawanie zestawów wyrazów,
rozpoznawanie prawidłowej pisowni
gramatyka – luki w tekście, poprawianie błędów, wstawianie brakujących
wyrazów, odszukiwanie zbędnych lub brakujących wyrazów, dobieranie
struktur do bodźców wzrokowych, pytania wielokrotnego wyboru
słuchanie – zaznaczanie odpowiedzi w okienku, pytania typu prawda / fałsz,
wypełnianie formularzy, numerowanie, porządkowanie, rozróżnianie
dźwięków, przekształcanie usłyszanej informacji w formę pisemną,
rozróżnianie intonacji wzrastającej i opadającej, dobieranie.
mówienie – dobieranie odpowiednich odpowiedzi, kończenie zdań,
rozpoznawanie odpowiednich dźwięków, dobieranie właściwej intonacji,
opisywanie ludzi / miejsc itp., ćwiczenia na luki informacyjne, ćwiczenia
wielokrotnego wyboru, praca w parach i w grupach.
czytanie – pytania na zrozumienie, poprawianie błędnych informacji,
porządkowanie akapitów, dopasowywanie informacji do obrazków, pytania
wielokrotnego wyboru, pytania typu prawda / fałsz
1
•
pisanie – historie obrazkowe, pisanie sterowane, mini-dialogi, pocztówki,
uzupełnianie zdań / akapitów, listy nieformalne / formalne, artykuły do
gazet, rozprawki, eseje argumentacyjne, opisy, recenzje.
3. Kryteria ocen wyrażone w procentach i punktach
Tabela 1.
Ocena
Progi procentowe
Celująca
Bardzo dobra
Dobra
Dostateczna
Dopuszczająca
97% - 100%
91% – 96 %
76% - 90%
61% - 75%
50% - 60%
Kryteria te obowiązują we wszystkich klasach licealnych i gimnazjalnych z wyjątkiem
maturalnych klas dwujęzycznych, dla których obowiązują osobne kryteria oceniania.
W klasach dwujęzycznych gimnazjum i liceum przeprowadzane są co roku testy zewnętrzne,
przygotowywane przez sieć szkół dwujęzycznych z językiem francuskim w Polsce, we
współpracy z Ambasadą Francji. Testy te to :
- test połówkowy w klasie II gimnazjum
- test końcowy w klasie III gimnazjum
- test połówkowy w klasie II liceum
- matura próbna w klasie III liceum
Testy te są oceniane według następujących kryteriów :
Tabela 2.
Ocena
Progi procentowe
Celująca
Bardzo dobra
Dobra
Dostateczna
Dopuszczająca
95% - 100%
80% - 94%
65% - 79%
50% - 64%
40% - 49%
W klasach II i III dwujęzycznych w liceum, obszary ćwiczeń i zadań mające strukturę i zakres
zadań maturalnych na poziomie dwujęzycznym są oceniane według kryteriów podanych w
tabeli 2. natomiast wszystkie inne ćwiczenia i sprawdziany są oceniane według kryteriów
podanych w tabeli 1.
W klasach dwujęzycznych stosuje się również przelicznik punktów (uzyskanych na
sprawdzianach i testach) na oceny, według modelu wspólnego dla wszystkich sekcji
dwujęzycznych z językiem francuskim w Polsce. Przelicznik ten dotyczy tylko kryteriów
wyrażonych w tabeli 2. i wygląda następująco :
2
Tabela 3.
celuj cy
20
40
60
80
100
- celuj cy
19
38
57
76
95
+ b.dobry
18
36
54
72
90
b.dobry
17
34
51
68
85
- b.dobry
16
32
48
64
80
+ dobry
15
30
45
60
75
dobry
14
28
42
56
70
- dobry
13
26
39
52
65
+ dostateczny
12
24
36
48
60
dostateczny
11
22
33
44
55
- dostateczny
10
20
30
40
50
+dopuszczaj cy
9
18
27
36
45
dopuszczaj cy
8
16
24
32
40
niedostateczny
0-7
0 - 15
0 - 23
0 - 31
0 – 39
4. Kryteria wystawiania ocen semestralnych i końcoworocznych –
według ważności
Elementy oceny
Prace klasowe – testy, sprawdziany
Krótkie sprawdziany
Odpowiedzi ustne
Aktywność na lekcji
Prace długoterminowe - projekty
Systematyczność pracy
Waga oceny
przelicznik
2
1
1
1
1
1
-
Ocena semestralna lub końcoworoczna jest średnią ważoną poszczególnych ocen
cząstkowych, z wyłączeniem laureatów i finalistów Olimpiady Języka Francuskiego,
którzy otrzymują ocenę celującą semestralną lub końcoworoczną. W szczególnych
przypadkach (np. zajęcie wysokiego miejsca w konkursie o zasięgu co najmniej
regionalnym, udział w II etapie olimpiady Olimpiady Języka Francuskiego itp.)
nauczyciel może wystawić uczniowi ocenę wyższą niż ta, która wynika ze średniej
ważonej, jednakże nie jest on do tego zobowiązany. Nauczyciel ma prawo zastosować
3
inną wagę ocen niż ta podana w tabelce pod warunkiem, że poinformuje o tym uczniów
na początku roku szkolnego.
W klasach, gdzie języka francuskiego uczy więcej niż jeden nauczyciel, ocena
semestralna lub końcoworoczna z języka francuskiego jest średnią ważoną ocen
wystawionych przez poszczególnych nauczycieli, gdzie wagą jest liczba godzin
tygodniowo prowadzona w danej klasie przez danego nauczyciela, przy czym aby uzyskać
pozytywną ocenę na koniec semestru lub roku uczeń musi uzyskać pozytywną ocenę u
każdego z nauczycieli. Ocenę wyższą semestralną lub końcoworoczną u poszczególnych
nauczycieli uzyskuje uczeń, którego średnia ważona wynosi co najmniej x,75.
Ocena ogólna semestralna lub końcoworoczna jest średnią ważoną ocen poszczególnych
nauczycieli. Ocenę ogólną wyższą uzyskuje uczeń którego średnia wyniesie co najmniej
x,6.
Uczeń może poprawić ocenę z pracy klasowej. Poprawę pracy klasowej pisze uczeń w
terminie wyznaczonym przez nauczyciela.
Uczeń, który nie jest obecny na pracy klasowej pisze ją w terminie wyznaczonym przez
nauczyciela.
5. Kryteria ocen – wymagania programowe
Sprawność rozumienia mowy ze słuchu.
A. Poziom wymagań podstawowych (ocena dostateczna).
uczeń rozpoznaje i wyodrębnia przyswojone elementy językowe,
prawidłowo dzieli strumień mowy (w przypadku tempa naturalnego jest w
stanie wyodrębnić jedynie fragmenty lub pojedyncze zdania),
jedynie sporadycznie rozróżnia słowa o podobnym brzmieniu,
prawidłowo określa formę wysłuchanego komunikatu, pod warunkiem, że ma
ona postać modelową,
uczeń określa ogólny sens wysłuchanej wypowiedzi,
wyodrębnia informacje, które występują w zrozumiałych dla niego kontekstach
i są wyrażone zrozumiałym językiem, jednak ma trudności w wydzieleniu
tylko żądanych informacji, bądź rozgraniczeniu informacji głównych i
drugorzędnych, ogólnych i szczegółowych;
zauważa silne, jednoznacznie wyrażone związki między poszczególnymi
częściami wysłuchanego komunikatu, pod warunkiem, że jego struktura jest
modelowa;
jest w stanie śledzić fabułę komunikatu tylko w wypadku jasnej struktury,
zrozumiałego języka i dydaktycznego tempa wypowiedzi
B. Poziom wymagań rozszerzonych (ocena dobra).
W zakresie komunikatu osadzonego w znanym kontekście uczeń:
4
bardzo dobrze rozpoznaje i wyodrębnia przyswojone lub nowe elementy
językowe;
prawidłowo dzieli strumień mowy (w tempie zbliżonym do naturalnego);
rozróżnia słowa o podobnym brzmieniu, ale tylko te, które włączył do
indywidualnego, aktywnego zasobu leksykalnego;
prawidłowo rozróżnia i określa występujące w komunikacie typy intonacji
i odmiany języka;
prawidłowo określa formę wysłuchanej wypowiedzi;
w nowym komunikacie uczeń rozpoznaje i wyodrębnia przyswojone
elementy języka;
rozróżnia i określa występujące w komunikacie typy intonacji i odmiany
języka;
prawidłowo określa formę wysłuchanej wypowiedzi;
W zakresie rozumienia treści komunikatu osadzonego w znanym zakresie
tematycznym uczeń:
bardzo dobrze określa ogólny sens wysłuchanej wypowiedzi;
prawidłowo wyodrębnia żądane informacje;
prawidłowo wyodrębnia główną ideę całej wypowiedzi;
zauważa związki między poszczególnymi częściami wysłuchanego
komunikatu, wynikające z jego logicznej struktury;
jest w stanie śledzić fabułę komunikatu, jednak jest to zależne od samej
struktury komunikatu, języka i tempa wypowiedzi;
na podstawie wysłuchanego komunikatu poprawnie określa intencje
wypowiedzi, autora i potencjalnego adresata.
W przypadku komunikatu nowego uczeń:
jest w stanie prawidłowo określić ogólny sens wysłuchanej wypowiedzi;
wyodrębnia główne, kluczowe informacje;
zauważa logiczną struktur wypowiedzi;
jest w stanie śledzić fabułę komunikatu, jednak dopiero w trakcie drugiego,
bądź trzeciego słuchania;
określa autora i potencjalnego adresata wypowiedzi.
C. Poziom wymagań dopełniających (ocena bardzo dobra).
W zakresie percepcji dowolnego komunikatu ustnego:
bardzo dobrze rozpoznaje i wyodrębnia przyswojone lub nowe elementy
językowe;
prawidłowo dzieli strumień mowy (niezależnie od tempa wypowiedzi);
rozróżnia słowa o podobnym brzmieniu;
potrafi prawidłowo rozróżnić i określić występujące w komunikacie typy
intonacji i odmiany języka;
prawidłowo określa formę wysłuchanej wypowiedzi ustnej;
W zakresie rozumienia treści dowolnego komunikatu ustnego:
5
bardzo dobrze określa ogólny sens wysłuchanej wypowiedzi;
prawidłowo wyodrębnia w wysłuchanym komunikacie żądane informacje;
prawidłowo wyodrębnia główną ideę całej wypowiedzi, bądź też jej
fragmentów;
wskazuje i określa związki między poszczególnymi częściami, wynikające
z logicznej struktury komunikatu;
skutecznie śledzi fabułę komunikatu;
na podstawie wysłuchanego komunikatu poprawnie określa intencje autora
i potencjalnego adresata.
Sprawność mówienia
A. Poziom wymagań podstawowych (ocena dostateczna).
uczeń popełnia błędy językowe, które częściowo zakłócają komunikację;
uczeń odtwarza przyswojone w procesie dydaktycznym reakcje językowe,
związane ze skończoną liczbą sytuacji komunikacyjnych;
tempo wypowiedzi jest wolne, a wypowiedź nie jest płynna;
uczeń używa zdań prostych;
uczeń popełnia błędy w artykulacji, akcentacji, intonacji jak i składni;
w zakresie kompetencji komunikacyjnej uczeń potrafi dokonać prawidłowego
wyboru formy wypowiedzi, jednak odpowiedni styl stanowi problem;
uczeń w miarę poprawnie buduje wypowiedzi w sytuacjach relacjonowania,
choć negocjowanie i argumentowanie stanowią trudność.
B. Poziom wymagań rozszerzonych (ocena dobra).
uczeń rzadko popełnia błędy językowe, które nieznacznie tylko zakłócają
komunikację;
uczeń poprawnie stosuje zasady artykulacji, akcentuacji i intonacji;
tempo wypowiedzi zbliżone jest do naturalnego;
uczeń swobodnie operuje modelowymi strukturami morfosyntaktycznymi i
zdaniowymi;
prawidłowo analizuje sytuację komunikacyjną i dokonuje prawidłowego
wyboru odpowiedniej formy i stylu wypowiedzi, co jednak ma ścisły związek
ze znajomością przez ucznia komunikatu;
budowane komunikaty trafnie odzwierciedlają intencje ich autora i są nośne
komunikacyjnie;
w sytuacjach jakościowo nowych uczeń przejawia tendencję do przyjęcia
postawy zachowawczej, co niekorzystnie wpływa na jakość budowanych
komunikatów; ekspresja jest nadal poprawna, ale pojawiają się błędy
leksykalne i/lub składniowe; uczeń stosuje proste modelowe zdania.
C. Poziom wymagań dopełniających (ocena bardzo dobra).
uczeń popełnia błędy sporadycznie i nie zakłócają one komunikacji;
uczeń prezentuje bardzo dobre opanowanie zasad artykulacji, intonacji,
akcentuacji, struktur morfosyntaktycznych i modeli zdań;
uczeń wypowiada się w naturalnym tempie, jego komunikat jest spójny i ma
czytelną formę;
6
bezbłędnie podejmuje decyzje związane z wyborem formy, stylu, struktur
morfosyntaktycznych i modeli zdań adekwatnych do sytuacji komunikacyjnej;
uczeń w sposób naturalny wykorzystuje akcent logiczny i środki
paralingwistyczne;
nie musi świadomie wykorzystywać modelu dla zbudowania własnej
wypowiedzi, jest w stanie wygenerować różnorodne komunikaty, stwarzając
swój własny styl komunikowania się.
Sprawność czytania
A. Poziom wymagań podstawowych (ocena dostateczna).
uczeń wolno czyta tekst i ma tendencję do dosłownego tłumaczenia go;
ma niewystarczająco rozwinięte umiejętności rozpoznawania, rozróżniania i
prognozowania jednostek leksykalnych, form gramatycznych i struktur
morfosyntaktycznych;
uczeń w większości przypadków jest w stanie prawidłowo przewidzieć i
określić przedmiot i treść wypowiedzi, jednak wyodrębnienie myśli
przewodniej całego komunikatu lub jego części stanowi dla niego trudność;
uczeń nie potrafi rozgraniczyć informacji, faktów, czy opinii głównych od
drugorzędnych, nie potrafi uogólnić głównej myśli komunikatu, natomiast
uogólnienie na poziomie całego komunikatu nie sprawia mu trudności;
w zakresie interpretacji uczeń potrafi poprawnie określić formę i funkcję
komunikatu;
uczeń niekiedy potrafi trafnie określić styl, adresata lub potencjalnego
odbiorcę, natomiast określenie intencji lub opinii autora stanowi trudność;
opinie lub oceny mają charakter ogólnych stwierdzeń, jednak osadzonych w
kontekście
komunikatu.
B. Poziom wymagań rozszerzonych (ocena dobra).
uczeń dysponuje szerokim polem czytania, następuje zwiększenie tempa
czytania;
uczeń dąży do zrozumienia sensu komunikatu, a nie do przetłumaczenia go;
w nowym tekście rozpoznaje, rozróżnia i przewiduje zarówno jednostki
leksykalne, jak i formy gramatyczne, podejmuje próby określenia znaczeń
nieznanych wyrazów na podstawie ich analizy i kontekstu;
uczeń potrafi przewidzieć i określić zarówno przedmiot, jak i treść komunikatu,
myśl przewodnią całego komunikatu i jego części;
uczeń poprawnie wyodrębnia fakty, rozróżnianie głównych i drugoplanowych
opinii stanowi jednak trudność;
uczeń potrafi dokonać uogólnień na poziomie fragmentów tekstu, na poziomie
całego tekstu, natomiast ma kłopoty z uogólnieniem jego głównej myśli;
uczeń potrafi poprawnie określić formę i funkcję komunikatu, określić jego
styl, wskazać adresata lub potencjalnego odbiorcę;
podejmuje próby określenia intencji autora;
formułowane opinie lub oceny są poprawne pod względem merytorycznym i
językowym, choć często są powierzchowne, pozbawione elementów
7
kreatywności
i
subiektywizmu.
C. Poziom wymagań dopełniających (ocena bardzo dobra).
uczeń potrafi w szybkim tempie zapoznać się i zrozumieć różnorodne
komunikaty;
uczeń prawidłowo rozpoznaje, rozróżnia, przewiduje jednostki leksykalne lub
formy gramatyczne, prognozuje struktury morfosyntaktyczne na podstawie
kontekstów, określa znaczenia nieznanych słów;
prawidłowo przewiduje i określa przedmiot i treść wypowiedzi, potrafi ustalić
logiczną strukturę komunikatu, jak i prawidłowo wyodrębnia różnorodne ,
żądane informacje, a także określa myśl przewodnią całego tekstu lub jego
fragmentów;
uczeń prawidłowo wyodrębnia informacje, fakty, opinie główne spośród
drugorzędnych, dlatego jest w stanie dokonywać uogólnień;
uczeń prawidłowo określa formę, funkcję, styl, język komunikatu oraz intencje
i opinie autora, określa adresata lub potencjalnego odbiorcę;
wyraża opinie i oceny na podstawie przeczytanego komunikatu.
Sprawność pisania
A. Poziom wymagań podstawowych (ocena dostateczna)
uczeń jedynie częściowo potrafi utworzyć komunikat pisemny;
z trudem operuje ograniczoną informacją, jednak jest w stanie część
przytaczanych faktów wykorzystać dla przeprowadzenia wnioskowania lub
dokonania uogólnień;
wypowiedź jest w miarę uporządkowana, choć logiczna struktura może być
chwiejna;
uczeń tworzy tekst komunikatywny, tzn. błędy językowe nie zakłócają jego
odbioru;
pod względem stylistycznym wypowiedź jest jednolita, chociaż nie zawsze styl
komunikatu jest zgodny z formą i/lub tematem wypowiedzi;
uczeń przejawia tendencję do odtwarzania modelu, posługuje się prostymi
strukturami zdaniowymi, posiada stosunkowo wąski zakres słownictwa;
uczeń często nie może sprostać wymogowi określonego limitu słów czy czasu.
B. Poziom wymagań rozszerzonych (ocena dobra)
uczeń w tworzonych przez siebie komunikatach pisemnych omawia w sposób
wyczerpujący główne, najbardziej istotne jego aspekty;
uczeń stosuje prawidłowe i podporządkowane tematowi uogólnienia, dzięki
temu konstrukcja wypowiedzi jest czytelna i konsekwentna;
uczeń świadomie wykorzystuje zabiegi stylistyczne dla uzyskania logicznej
spójności tekstu;
tekst jest poprawny językowo, błędy leksykalne, składniowe, ortograficzne i
interpunkcyjne pojawiają się sporadycznie;
8
stylistyka komunikatu jest jednolita i adekwatna do formy wypowiedzi;
- uczeń buduje wypowiedzi zgodne z opanowanym modelem;
uczeń potrafi zbudować poprawny komunikat pisemny, spełniający warunek
określonego limitu słów, w określonym limicie czasu.
C. Poziom wymagań dopełniających (ocena bardzo dobra).
uczeń w swych wypowiedziach pisemnych omawia i przedstawia zadany temat
wieloaspektowo, dokonując trafnych wniosków i uogólnień;
tekst ma czytelną wyważoną kompozycję, a jego struktura logiczna jest spójna;
wypowiedź jest poprawna pod względem językowym, bogato reprezentowany
jest zasób leksykalny i występują skomplikowane struktury składniowe;
w wypowiedzi błędy ortograficzne praktycznie nie występują, natomiast
interpunkcyjne mogą sporadycznie pojawić się w nietypowych i złożonych
konstrukcjach zdaniowych;
stylistyka komunikatu jest jednolita, adekwatna do formy, celu i tematu
wypowiedzi;
uczeń świadomie dokonuje selekcji środków językowych dla wyrażenia
obranego stylu;
uczeń tworzy zróżnicowane pod względem formy i treści komunikaty pisemne,
które cechuje kreatywność, biegłość w posługiwaniu się językiem oraz
indywidualny styl.
Wymagania ponadprzedmiotowe
A. Poziom wymagań podstawowych (ocena dostateczna)
uczeń opanowuje wiadomości niezbędne dla zaliczenia określonego etapu
nauczania,
w razie problemu, potrzebuje pomocy nauczyciela,
potrafi korzystać ze źródeł informacji, do których ma bezpośredni dostęp,
wymaga pomocy w planowaniu pracy i systematyczności w nauce,
z trudnością integruje opanowane elementy treści nauczania,
do korzystania z języka francuskiego jako narzędzia komunikowania się musi
być silnie stymulowany,
w działaniach zespołowych najczęściej podejmuje się wykonania prostszych
zadań.
B. Poziom wymagań rozszerzonych (ocena dobra)
uczeń prezentuje postawę otwartości i ciekawości wobec nowych wiadomości,
nie zawsze potrafi samodzielnie zauważyć i sformułować problem,
potrafi korzystać z typowych źródeł informacji,
potrafi zaplanować elementy swojej pracy, jest systematyczny, ale wymaga
podpowiedzi dotyczącej metody pracy,
woli działać w sytuacjach mu znanych, według ustalonych procedur,
do wyników swojej pracy ma bardziej stosunek emocjonalny niż racjonalny, co
obniża zdolność samokontroli i samooceny,
9
cechuje go gotowość do wykorzystywania języka francuskiego jako narzędzia
komunikowania się,
w działaniach zespołowych przejawia odpowiedzialność za efekty pracy grupy,
potrafi podejmować decyzje, choć nie jest inicjatorem.
C. Poziom wymagań dopełniających (ocena bardzo dobra)
uczeń prezentuje postawę otwartości i ciekawości wobec nowych wiadomości,
samodzielnie zauważa i formułuje problemy, planuje sposób ich rozwiązania,
poszukuje, dociera i korzysta z różnorodnych źródeł informacji, które
selekcjonuje i opracowuje,
racjonalnie i efektywnie planuje swoją pracę, biorąc odpowiedzialność za
wyniki i konsekwencje swoich decyzji,
wykorzystuje język francuski jako narzędzie komunikowania się w sytuacjach
typowych i nietypowych,
w działaniach zespołowych przejawia odpowiedzialność za efekty pracy grupy,
umie podejmować decyzje, wywiązuje się z przydzielonych zadań, często je
inicjując.
Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który nie opanował wiadomości i
umiejętności określonych w podstawach programowych, a braki te uniemożliwiają
mu dalsze zdobywanie wiedzy.
Ocenę dopuszczającą otrzymuje uczeń, który w około 75% spełnia wymagania
poziomu podstawowego, czyli oceny dostatecznej. Ma braki w opanowaniu
podstaw programowych, ale nie przekreślają one możliwości uzyskania przez
ucznia podstawowej wiedzy z języka francuskiego.
Ocenę celującą otrzymuje uczeń, który spełnia wymagania na ocenę dostateczną,
dobrą i bardzo dobrą, a jednocześnie posiadł wiedzę znacznie wykraczającą poza
program nauczania przedmiotu w danej klasie, samodzielnie i twórczo rozwija
własne uzdolnienia i biegle posługuje się zdobytymi wiadomościami. Poza tym
osiąga sukcesy w konkursach i olimpiadach, klasyfikując się do finałów na
szczeblu regionalnym albo krajowym.
10