Osiołek, czyli małe BMW sprzed lat. - Boxer

Osiołek, czyli małe BMW sprzed lat.
(24.10.2005) - Autor : Jerzy - Ostatnia aktualizacja (24.10.2005)
Niemiecka firma BMW znana
jest jako producent motocykli z silnikami dwu cylindrowymi o
charakterystycznym dla nich przeciwsobnym układzie (bokser).
W dziejach BMW nie był to jednak jedyny rodzaj jednostek napędowych w
jednośladach. W latach powojennych aż do 1967 r produkowano również
motocykle jednocylindrowe. Przeznaczone były one dla mniej zamożnych
motocyklistów, którzy jednak chcieli użytkować pojazdy równie
niezawodne, jak te z silniami dwucylindrowymi. Obecnie chętnie kupowane
single również zdobyły uznanie klientów.
Pierwszy jednocylindrowiec powstał już w roku 1925. Był to model R39
pojemności 250 cm3. Niestety, pokładane w nim nadzieje, nie spełniły
się i po wypuszczeniu niewielkiej partii, w 1926 roku zrezygnowano z
jego produkcji. Zmieniająca się na rynku koniunktura sprawiła, że BMW
powróciło do jednostek jednocylindrowych w 1933 roku. Wówczas to
rozpoczęto wytwarzano bardzo popularnej dwusetki R2.
Tak, jak większe pojemnościowo motocykle z Monachium, posiadała ona tłoczoną ze stalowej blachy
ramę, przednie zawieszenie z amortyzacją koła za pomocą resorka ćwierć eliptycznego oraz oczywiście
napęd tylnego koła wałkiem kardana. Motocykl stopniowo unowocześniano aż do roku 1938, kiedy to
narodził się BMW R20. W odróżnieniu od poprzednika posiadał on już lżejszą ramę wykonaną z rurek oraz
nowoczesne przednie zawieszenie teleskopowe. Równie popularny jak R2 były wykorzystywany np. w
policji i wojsku model R4 o pojemności 400 cm3.
Dzięki większej mocy silnika pojazd był bardzo ceniony przez kurierów, gońców jak i zwykłych
użytkowników. Ponieważ jednak motoryzacja nie stała w miejscu, w 1937 roku postanowiono w ślad za
nowatorskim BMW R12, zmienić i mniejsze jednoślady. Poprzez zaczerpniecie silnika i ramy z BMW R 4
serii V i zastosowanie przedniego widelca teleskopowego stworzono nowy model R35, w Polsce
pieszczotliwie zwany "Osiołkiem"
W tym motocyklu BMW, zmianie w stosunku do poprzednika, uległa pojemność skokowa. Teraz wynosiła
on 350 cm3. Przy 4500 obr/min. silnik osiągał 14 KM, co umożliwiało temu dość ciężkiemu pojazdowi
(155 kg) osiągnięcie prędkości 100 km/h.
Silnik posiadał odejmowaną aluminiową głowicę ze sferyczną komorą spalania, płaski aluminiowy tłok i
korbowód osadzony na łożysku rolkowym. Wał korbowy obracał się w tylnym łożysku tocznym i przedniej
panewce smarowanej olejem pod ciśnieniem. Olej tłoczyła zębata pompa olejową umieszczona w misce
olejowej i napędzana od wałka rozrządu. Zastosowany rozrząd OHV charakteryzował się wówczas
nowoczesnością. Dla podniesienia trwałości, laski popychaczy współpracowały z krzywkami rozrządu za
pośrednictwem szklanek prowadzonych w tulejach ślizgowych.
W napędzie zastosowano, przykręcaną do silnika, skrzynkę biegów o czterech przełożeniach sterowanych
ręczną dźwignią prowadzoną w kulisie umieszczonej przy zbiorniku paliwa. Przełączanie przełożeń
odbywało się według samochodowego schematu H, gdzie 1 i 2 oraz 3 i 4 znajdowały się naprzeciwko
siebie. Poprzez suche tarczowe sprzęgło moment napędowy ze skrzyni biegów przekazywany był na koło
tylne, w charakterystyczny dla BMW sposób, czyli za pomocą wałka kardana z pojedynczym przegubem
gumowym i stożkowej przekładni, tzw. dyferencjału.
Duży zbiornik paliwa został umieszczony między górnymi belkami ramy. Kształt jego dna oraz wysoko
umieszczony króciec dolotowy zmusiły konstruktorów do zastosowania poziomego gaźnika marki SUM o
trzech dyszach odsłanianych kolejno przez przemieszczającą się przepustnicę.
http://www.boxer-motor.com
Powered by Mambo Open Source
Utworzony: 07. 03. 2017, 22:32
Głębokie błotniki nad 19-calowymi kołami zapewniły duży komfort jazdy i zabezpieczenie przed
zabrudzeniem. Pokryte skórą siodło kierowcy resorowane było dwoma wiszącymi sprężynami, które
skutecznie łagodziły skutki oddziaływania drogi na sztywne tylne zawieszenie. Dla pasażera przewidziano
dodatkowe siodełko montowane na bagażniku. Do oparcia nóg służyły jeźdźcowi solidne kute wsporniki
pokryte gumowymi nakładkami. Pasażer do tego celu miał aluminiowe podesty, z których prawy był
składany. Taka konstrukcja tego detalu wynikała z wzdłużnie pracującego rozrusznika nożnego,
ułatwiającego zapalanie silnika kierowcy, stojącemu okrakiem nad jednośladem.
Do oświetlenia drogi służył reflektor przedni firmy Bosch, z zainstalowanym integralnie
prędkościomierzem firmy Vieigel. Również Bosch był producentem 6 voltowej prądnicy, bateryjnej
instalacji zapłonowej, klaksonu i akumulatora. Z tyłu na podstawce montowano małą lampkę światła
pozycyjnego, jednocześnie oświetlającą tablicę rejestracyjną. Z racji specyficznego wyglądu przezwano ją
żółwikiem.
Pewność i bezpieczeństwo prowadzenia zapewniała szeroka kierownica, z charakterystycznymi dla tej
marki w tamtym czasie, odwróconymi klamkami sprzęgła i hamulca przedniego. Oprócz nich, na
kierownicy, montowano zintegrowany z manetką przyśpieszenia zapłonu mechaniczny przełącznik
świateł. Koła w odróżnieniu od większych braci z BMW nie były wzajemnie wymienne. Posiadały
stosunkowo wydajne, półbębębnowe hamulce mechaniczne.
Motocykl był bardzo poręczny i ekonomiczny. Silnik zadowalał się zaledwie 3 litrami benzyny na 100 km
przy jeździe z prędkością 60 km/h. Przy 12 litrowym zbiorniku paliwa umożliwiało to pokonanie aż 400
km bez tankowania. Jednocześnie prędkość maksymalna wynosiła 100 km/h, co w tej klasie jednośladów
było wartością bardzo przyzwoitą.
Jak wiele innych typów BMW, również Osiołek służył w wojsku. W miejsce eleganckiego czarnego lakieru
z białymi szparunkami malowano go na kolor feldgrau, czyli stalowo-szary. Wszystkie chromowane w
wersji cywilnej detale (kierownica, wydech, osprzęt) pokrywano zaś czarną matową farbą. W tej wersji do
tylnego bagażnika montowano uchwyty do mocowania 2 sakw amunicyjnych, kratkę stalową chroniącą
spód silnika oraz nakładki maskujące na lampę przednią.
Reaktywowana na terenie NRF firma BMW, w wyniku procesów sądowych, uzyskała korzystny wyrok
zmieniający nazwę i symbol graficzny pojazdów z NRD. Na okrągłych emblematach niebieskie pola
zastąpiono czerwonymi, Rozdzielała je stylizowana róża wiatrów. W pierścieniu, gdzie pierwotnie
znajdował się skrót BMW, umieszczono nazwę Eisenach Motoren Werk.
Kolejną wersję motocykla oznaczono EMW R35/3. Produkowano go w latach 1951-55. Ten pojazd
wyposażony został w suwakowe zawieszenie tylnego koła, zmodernizowane przednie teleskopy,
zmieniony silnik i skrzynię biegów z nożną zmianą, wąską kierownicę oraz gumowe siodła.
Powojenna produkcja wyglądała następują: R35/1 lata 1945-49 - 4250 szt., R35/2 lata 1949-51 13700 szat, R35/3 lata 1951-55 66000 szt.
Dziś BMW R35 i jego następcy są bardzo popularnymi pojazdami wśród fanatyków weteranów szos. Gro
egzemplarzy, to te powstałe już w NRD. Starannie restaurowane, stanowią dobrą szkołę dla młodych
ludzi. Fakt zaś, że powstawały w nieistniejącej już NRD, dodaje im dodatkowego uroku i wartości. Wszak
mało jest starych pojazdów produkowanych w krajach, których już nie ma.
Jerzy AwramiukPrezentowane ilustracje pochodzą z oryginalnych fabrycznych instrukcji obsługi i
katalogów reklamowych oraz z archiwum autora.
http://www.boxer-motor.com
Powered by Mambo Open Source
Utworzony: 07. 03. 2017, 22:32