teorie formułowane na gruncie pragmatyki: • teoria implikatur
Transkrypt
teorie formułowane na gruncie pragmatyki: • teoria implikatur
teorie formułowane na gruncie pragmatyki: • teoria implikatur konweracyjnych → zasada współpracy i maksymy (zasady) konwersacyjne teorie formułowane na gruncie pragmatyki: • teoria implikatur konweracyjnych → zasada współpracy i maksymy (zasady) konwersacyjne • teoria czynności mowy → warunki powodzenia (fortunności) czynności mowy John L. Austin: wypowiedzi konstatujące / wypowiedzi performatywne John L. Austin: wypowiedzi konstatujące / wypowiedzi performatywne „Po ogrodzie sąsiada biega pies.” „Ten pies jest labradorem.” „Znaleziona broń jest wytworem kultury przeworskiej.” „W tej chwili prowadzę wykład z logiki.” → wypowiedzi prawdziwe lub fałszywe John L. Austin: wypowiedzi konstatujące / wypowiedzi performatywne „Przepraszam Cię za swoje wczorajsze zachowanie.” „Radzę Ci, byś porozmawiał o tym z Piotrem.” „Obiecuję, że przyjdę na jutrzejsze spotkanie.” „Nadaję ci imię «Stefan Batory», płyń po morzach i oceanach.” „Ogłaszam was mężem i żoną.” → wypowiedzi udane lub nieudane John L. Austin: wypowiedzi konstatujące / wypowiedzi performatywne „Przepraszam Cię za swoje wczorajsze zachowanie.” „Radzę Ci, byś porozmawiał o tym z Piotrem.” „Obiecuję, że przyjdę na jutrzejsze spotkanie.” „Nadaję ci imię «Stefan Batory», płyń po morzach i oceanach.” „Ogłaszam was mężem i żoną.” → wypowiedzi udane lub nieudane Warunki fortunności (powodzenia) wypowiedzi peformatywnych: A1. A2. musi obowiązywać pewna konwencjonalna procedura, która ma pewien konwencjonalny skutek i obejmuje wypowiedzenie określonych słów, przez odpowiednie osoby w stosownych okolicznościach; wchodzące w grę osoby i okoliczności muszą być takie, jak to określa procedura; Warunki fortunności (powodzenia) wypowiedzi peformatywnych: A1. A2. B.1 B2. musi obowiązywać pewna konwencjonalna procedura, która ma pewien konwencjonalny skutek i obejmuje wypowiedzenie określonych słów, przez odpowiednie osoby w stosownych okolicznościach; wchodzące w grę osoby i okoliczności muszą być takie, jak to określa procedura; realizacja procedury musi być poprawna i kompletna; Warunki fortunności (powodzenia) wypowiedzi peformatywnych: A1. A2. B.1 B2. C.1. C.2. musi obowiązywać pewna konwencjonalna procedura, która ma pewien konwencjonalny skutek i obejmuje wypowiedzenie określonych słów, przez odpowiednie osoby w stosownych okolicznościach; wchodzące w grę osoby i okoliczności muszą być takie, jak to określa procedura; realizacja procedury musi być poprawna i kompletna; uczestnicy procedury muszą mieć przewidziane przez nią stany mentalne (myśli, zamiary, pragnienia, odczucia itp.) i zachowywać się w sposób, który jest konsekwentny w świetle zrealizowanej procedury. Usterki wypowiedzi performatywnych: • niewypały tj. performatywy nieważne lub niewiążące tj. nie ma ich skutku normatywnego Usterki wypowiedzi performatywnych: • niewypały tj. performatywy nieważne lub niewiążące tj. nie ma ich skutku normatywnego • nadużycia tj. performatywy nieszczere lub niekonsekwentne uwaga: mimo to są to czynności wiążące! Performatywy wyraźne: „Radzę Ci, byś porozmawiał z Piotrem.” Peformatywy pierwotne: „Na Twoim miejscu porozmawiałbym z Piotrem.” „Dobrze by było, gdybyś porozmawiał z Piotrem.” „Porozmawiał lepiej z Piotrem.” „Wydaje mi się, że mógłbyś porozmawiać z Piotrem.” „Może byś porozmawiał z Piotrem?” „Porozmawiaj z Piotrem!” Performatywy wyraźne: „Przepraszam Cię za swoje zachowanie.” Peformatywy pierwotne: „Przykro mi, że tak się zachowałem.” „Żałuję, że tak się zachowałem.” „Moje zachowanie było głupie.” PROBLEM: • rozróżnienie na konstatywy i peformatywy załamuje się; „Po ogrodzie sąsiada biega pies.” „Ten pies jest labradorem.” „Znaleziona broń jest wytworem kultury przeworskiej.” „W tej chwili prowadzę wykład z logiki.” „Przepraszam Cię za to, że mój pies zniszczył Twój dywan.” „Za rogiem jest otwarta restauracja!” „Ostrzegam Cię, że po ogrodzie sąsiada biega pies.” PROBLEM: • rozróżnienie na konstatywy i peformatywy załamuje się; każda wypowiedź jest czynnością mowy i można ją oceniać jako udaną lub nieudaną; • większość wypowiedzi zidentyfikowanych jako performatywne można oceniać ze względu na relacje do faktów. •