KRZY SZTOF HO LEJ KO

INSTYTUT TELEKOMUNIKACJI
holejko
KRZYSZTOF HOLEJKO
Krzysztof Holejko urodzi³ siê 13 paŸdziernika
1934 roku w Krakowie. Szko³ê podstawow¹
i liceum ogólnokszta³c¹ce (1951) ukoñczy³
w Rabce. Studia Wy¿sze ukoñczy³ na Wydziale £¹cznoœci Politechniki Warszawskiej, uzyskuj¹c tytu³ in¿yniera w 1956 roku i magistra in¿yniera w 1957 roku. Od 1 paŸdziernika 1955
roku jest pracownikiem obecnego Wydzia³u
Elektroniki i Technik Informacyjnych, przechodz¹c przez wszystkie stanowiska nauczyciela
akademickiego, a¿ do stanowiska profesora
nadzwyczajnego (1988) i profesora zwyczajnego (1997). Stopieñ doktora nauk technicznych
uzyska³ w 1964 roku za rozprawê Wp³yw wielotorowoœci sygna³u na pracê dalmierzy mikrofalowych, a stopieñ doktora habilitowanego
w 1975 roku za pracê Problemy zasiêgu w projektowaniu dalmierzy optoelektronicznych.
W latach 1991–1992 Krzysztof Holejko
odby³ krótkotrwa³e sta¿e naukowe we Francji. Ponadto bra³ udzia³ wielu corocznych posiedzeniach grupy ekspertów Krajów RWPG
w sprawach dotycz¹cych elektronicznych pomiarów odleg³oœci, a póŸniej techniki œwiat³owodowej.
Zainteresowania badawcze Krzysztofa Holejko na pocz¹tku zwi¹zane by³y z radiolokacj¹, a zw³aszcza z precyzyjnymi pomiarami
odleg³oœci przy wykorzystaniu promieniowania mikrofalowego oraz promieniowania zakresu bliskiej podczerwieni. W wyniku tych prac
powsta³y obie wspomniane wy¿ej rozprawy,
wiele artyku³ów i referatów na konferencjach
miêdzynarodowych oraz monografia pod tytu³em Precyzyjne elektroniczne pomiary odleg³oœci i k¹tów (WNT, Warszawa 1981 i 1987).
Dzia³alnoœæ Krzysztofa Holejki zaowocowa³a
opracowaniem 4 modeli dalmierzy mikrofalowych dla geodezji i hydrografii umo¿liwiaj¹cych pomiary odleg³oœci rzêdu kilkudziesiêciu
kilometrów z kilkucentymetrowym b³êdem.
Dalmierze te by³y powielane w gospodarstwie
pomocniczym i zak³adzie doœwiadczalnym
Uczelni oraz wdro¿one w zak³adach RAWAR.
Pocz¹wszy od 1972 roku Krzysztof Holejko
zaj¹³ siê zastosowaniem elementów optoelektronicznych do pomiarów odleg³oœci. Kierowa³
budow¹ kilku modeli dalmierzy optoelektronicznych, z których jeden o zasiêgu 1 km i b³êdzie 1 cm, powielany by³ w Polskich Zak³adach
Optycznych. Innym oryginalnym osi¹gniêciem
by³o zbudowanie i opatentowanie systemu lokalizacji modeli statków w basenie pomiarowym. Dalsze prace badawcze, prowadzone od
1980 roku do chwili obecnej, zwi¹zane by³y
z opracowaniem rozlicznej aparatury pomiarowej dla optoelektroniki i techniki œwiat³owodowej. Mo¿na tu wymieniæ monitory luminancji Ÿróde³ i œwiat³owodów, analizatory wi¹zek
INSTYTUT TELEKOMUNIKACJI
H
optycznych, charakterografy laserów, mierniki
widzialnoœci (zamglenia) i inne.
Od 1990 roku Krzysztof Holejko prowadzi³
prace badawcze zakoñczone zastosowaniem
modulacji kodowych do ³¹czy optoelektronicznych i lidarów. Prace te koncentruj¹ siê
obecnie na budowie dalmierza laserowego
z modulacj¹ kodow¹ i korelacyjnym systemem
pomiarowym realizowanym w procesorze
sygna³owym.
Owocem dzia³alnoœci badawczej Krzysztofa Holejko by³o wydanie 2 ksi¹¿ek, opublikowanie ponad 50 rozpraw i artyku³ów w czasopismach zagranicznych i krajowych, wyg³oszenie 43 referatów na konferencjach krajowych
i zagranicznych i opracowanie 24 prac wewnêtrznych. Warto dodaæ, ¿e prace badawcze
zosta³y zakoñczone wykonaniem 36 modeli
eksploatacyjnych ró¿nego typu urz¹dzeñ opartych na 20 w³asnych i wspólnych patentach.
Krzysztof Holejko by³ opiekunem i kierownikiem ponad 120 in¿ynierskich i magisterskich
prac dyplomowych, promotorem 6 zakoñczonych przewodów doktorskich oraz recenzentem 12 prac habilitacyjnych i ponad 20 doktorskich. Za sw¹ dzia³alnoœæ by³ wielokrotnie
odznaczany i nagradzany.
Dzia³alnoœæ dydaktyczna obejmowa³a prowadzenie wyk³adów z zakresu radiolokacji
i precyzyjnych pomiarów odleg³oœci, nastêpnie
podstaw optoelektroniki i techniki œwiat³owodowej, transmisji radiowej, wreszcie systemów
radiokomunikacyjnych. Wyk³ady te, równie¿
w jêzyku angielskim, Krzysztof Holejko prowadzi³ na Wydziale Elektroniki, Wydziale Geodezji i Kartografii Politechniki Warszawskiej oraz
kilku innych Uczelniach, miêdzy innymi we
Francusko-Polskiej Wy¿szej Szkole Nowych
Technik Informatyczno-Komunikacyjnych
w Poznaniu. Wyk³adom tym towarzyszy³o
opracowanie 11 skryptów i pomocy dydaktycznych. Jego ksi¹¿ka Podstawy telekomunikacji
optycznej wydana w FPWSNTI-K stanowi³a
podstawê wyk³adów na wielu krajowych kursach i szko³ach optoelektroniki. Przez 22 lata
by³ kierownikiem zak³adu i kierownikiem pracowni w Instytucie Radioelektroniki i Instytucie Telekomunikacji. Przez 2 lata by³ zastêpc¹
dyrektora w Instytucie Telekomunikacji, a przez
4 lata prodziekanem Wydzia³u Elektroniki.
Przez 2 kadencjê by³ Cz³onkiem Komisji Dyscyplinarnej Wydzia³u (od 1987 roku), a póŸniej Uczelni oraz pe³nomocnikiem Rektora
w Spó³ce Optotrakt.
Jest ¿onaty, mia³ dwoje dzieci, z których
jedno nie ¿yje. Ma dwójkê wnuków. Pos³uguje siê czynnie jêzykiem angielskim i rosyjskim,
a biernie francuskim. W wolnych chwilach
uprawia ¿eglarstwo, narciarstwo i wycieczki
rowerowe, a w przesz³oœci siatkówkê i tenis.