O Roma, Roma!... O świata narody... Tu się chmurami

Transkrypt

O Roma, Roma!... O świata narody... Tu się chmurami
41 • TRYLOG
JULIUSZ
O Roma, Roma!...
NAPOLEON
O świata narody...
110
Tu się chmurami zakrył szczyt kolumny,
A bokiem księżyc występował młody,
Jako atłasu brzeg z zamkniętej trumny,
I była cichość bardzo przepaścista.
Od ziemi lekki tuman mgły powstawał,
Od niebios gwiazda czasem spadła czysta,
I, jakby czyn się gdzieś uroczy stawał,
Dobrotliwiało natury oblicze.
TRYLOG
[I]
1
Jak fontanna tak wstawała,
Z tymi swymi warkoczami,
Z tymi swymi półsłówkami,
Co kropliła, odkraplała,
Co dzwoniła, co szeptała...
•
*
*
Więc nikło jedno - drugie się nieciło,
Brąz stał się brązem. - Cezara nie było,
Cały się rzeczy rytm przelewał w inny,
Gdzieniegdzie czczością kapiąc na przelewie,
Jak skoro powiew, żaglom dobroczynny,
Ruchome płótno okręca na drzewie,
i2° By raźniej potem dąć... przy majtków śpiewie.
2
10
A ja miałem skrzydeł cztery,
Dla niej jednej cztery skrzydeł,
I latałem przez Etery,
Do tej mojej, do nieszczerej,
Do tej Jasnej-pani sideł...
Pisałem w kwietniu 1849
3
Od-kraplałem na nią słowa Te, dzwoniące najzabawnićj,
I szeptałem: „Nadzmysłowa!
Jak my bliscy, jak my dawni,
Jak ta przyjaźń już nie nowa..."
112
113
41 • TRYLOG
• TRYIOG
[III]
4
1
Aż poznałem!... że tak nowa!
Mniejsza o to... bardzo ładnie...
Najżyczliwszym jestem sługą:
Jak wypadnie, tak wypadnie,
Przecudownie czy szkaradnie,
Zawsze pewność-że niedługo.
[II]
1
20
Nadzmysłowa bo też była
Onegdajsza tamta pani,
I nie taka jak ta miła,
Com zapomniał pierwszej dla niej...
Ani do niej się umyła!
2
40
2
Jak zatęskni - to niesztucznie;
Słowem, okiem, takim okiem,
Co wyrzuca włócznią w włócznię!
A zapłacze - to potokiem...
A zaśmieje się - to hucznie...
3
33
Bodaj szepnę jej te mocy,
Co olbrzymią pierś i ramię Że wylatasz jakby z procy;
Ból się łamie, grom się łamie!...
Tak - jej szepnę o północy.
4
Przy księżycu dziś herbata?
Z dawna miłe mi księżyce...
A zieloność - jak sałata;
Dzikie także okolice?...
- Burze - bębny - błyskawice.
3
Bardzo ładnie - owszem - służę Romantycznie albo z grecka,
Z tym wszech-śmiechem, co w naturze,
Socjalistka czy szlachecka,
Kanoniczka albo świecka?...
4
Bardzo ładnie... owszem, służę.
Paryż 1849-0
Aż poznałem znów, że kłamie...
114
115