Tajemnicze porwanie Glenarvanów

„Tajemnicze porwanie Glenarvanów” to dalszy ciąg Wielkiej Trylogii Morskiej Juliusza Verne’a („Dzieci
kapitana Granta”, „20 tysięcy mil podmorskiej żeglugi” i „Tajemnicza wyspa”). Napisanie powieści
sequelowej wymagało od autora „Tajemniczego porwania Glenarvanów” pewnej „duchowej integracji” z
Juliuszem Verne’em, „wspólnoty jaźni”, by móc dalej poprowadzić wspaniałe postaci XIX wieku,
występujące w książkach Verne’a. Książka opowiada o porwaniu pary lordowskiej Glenarvanów przez
wywiad pruski, by ukryć w hańbiącej niewoli lorda Glenarvana politycznie sprzeciwiającego się pruskim
zapędom militarystycznym i wielkomocarstwowym.
W książce zawarty jest oryginalny wątek polski, wychodzący na przeciw życzeniom wielu pokoleń
Polaków; jako że protestowano i interweniowano u Wielkiego Francuza o pierwiastek polski, związany z
„życiem bez wolności” pod zaborami obcych monarchii, powstań wolnościowych XIX wieku itd. Teraz to
życzenie było mi dane spełnić.
Dalsze przygody, te dobre i złe, nie omijają nikogo... Życie i walka o dobro tego świata toczą się dalej.
Urodziłem się 20 lutego 1948 roku w Warszawie.
Po studiach językowych i przygotowaniach do stanu duchownego, uzyskałem w wyniku
ogólnopolskiego konkursu na stanowisko oficera rozrywkowego na pokładzie tss. „Stefan Batory” tę
funkcję. W Polskiej Marynarce Handlowej na pokładzie transatlantyku pasażerskiego służyłem w latach
1970-1977 na różnych funkcjach oficerskich.
Od 1977, w wyniku konfliktu z ówczesnymi władzami politycznymi PRL, przebywałem i nadal
przebywam poza granicami kraju. Od lat poprzedzających „Solidarność”, aż do roku 2000 byłem
zatrudniony w kilku znanych towarzystwach lotniczych w działach operacyjnych. Wykształcenie lotnicze
zdobyłem w Holandii i Wielkiej Brytanii. W latach 1970-2000 praktycznie nie rozstawałem się z
mundurem, naprzód oficerskim PMH, później zaś lotniczym.
Napisałem wiele prac m.in. z dziedziny techniki planowania lotów, jestem także autorem dosyć znanej
pracy pt. „Fear of Flying” (Strach przed lataniem) napisanej po angielsku i holendersku. Na ww. temat
wygłosiłem w roku 2007 wykład w ICAO (Agenda Lotnictwa Cywilnego ONZ) w Montrealu.
Ze względu na stan zdrowia w 2000 roku zakończyłem służbę w lotnictwie i rozpocząłem pracę jako
dziennikarz polonijny w Wiedniu, nieco później (2001) zająłem się pisaniem książek.
Moja książkowa autobiografia pt. „...znaczy, czerwony pająk...” jest swego rodzaju nieco złośliwym
rozliczeniem z PRL-em epoki gierkowszczyzny (Wyd. My Book, Szczecin, 2007).
Jako wielki miłośnik twórczości Juliusza Verne’a, już od wczesnej młodości planowałem dalsze dzieje
bohaterów Wielkiej Trylogii Morskiej, pisząc w latach 2003-2010 post-sequel (powieść sequelową) pt.
„Tajemnicze porwanie Glenarvanów” (Wyd. RADWAN, Warszawa, 2011). W tym miejscu składam
gorące podziękowanie Bożenie za pomoc przy powstawaniu tej książki.
Jestem członkiem kilku towarzystw verne’istycznych. W kraju ojczystym najbliżej działam z p.
Andrzejem Zydorczakiem, wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Juliusza Verne’a, który pomógł
aktywną współpracą, konsultacją marynistyczną, naukową przy tworzeniu „Tajemniczego porwania
Glenarvanów”.
Życzę – jako autor – pasjonującej lektury, a także powrotu „dobrych duchów” tamtych lat. Verne’izm
może być nowoczesnym, demokratycznym „modus Vivendi” niejednego życia marynarza czy lotnika!
Warto!