WSPOMNIENIA O KOL. JANIE TROJNARZE

WSPOMNIENIA O KOL. JANIE TROJNARZE (1924 - 2015)
 Członek SIMP od 1950 r.
 Honorowy członek SIMP
 Wspaniały kolega
 Dobry mąż
W dniu 31marca 2015 roku zmarł w Rzeszowie Kol.Jan Trojnar urodzony 26 grudnia 1924 r. członek SIMP od 1950
roku; Członek Honorowy SIMP. Był absolwentemPolitechniki Krakowskiej Wydział Mechaniczny filia w Rzeszowie. Od
chwili wstąpienia w szeregi członków SIMP 12 grudnia 1950 roku dał się poznać jako aktywny działacz najpierw
w Zarządzie Koła SIMP przy WSK „PZL –Rzeszów”, a następnie w Zarządzie Oddziału Wojew. SIMP w Rzeszowie. Przy
współpracy z kolegami ustawicznie przekształcał najbliższe otoczenie dla potrzeb społecznych Stowarzyszenia. Przez 65
lat kultywował oraz pomnażał szlachetne i cenne tradycje SIMP w działalności odczytowej oraz szkoleniowej. Był
w latach 1960-1968 członkiem Komisji Odzcytowo-Szkoleniowej Zarządu Głownego SIMP w W-wie oraz w latach 19601987 Przewodniczącym Komisji Odczytowo-Szkoleniowej Oddziału SIMP w Rzeszowie. Dzięki jego ustawicznej pracy
odczytowo-szkoleniowej Oddział w 1966 r. otrzymał „Honorowy Szyszak” jako nagrodę za najlepsze wyniki w skali
kraju w roku 1965/1966. Pod jego kierownictwem była prowadzona działalność kursowa szczególnie w latach 19621968 na poziomie średnim i wyższym. Na bazie organizowanych kursów przez Kol.Jana Trojnara powstał w 1968 r.
Ośrodek Doskonalenia Kadr SIMP. Był w latach 1968-1975 i 1981-1983 członkiem Rady Programowej ODK SIMP. Był
jedny z pierwszych zweryfikowanych wykładowców SIMP nr 228 w specjalizacji – technologia budowy maszyn (decyzja
Komisji Weryfikacyjnej Wykładowców ZG SIMP z dnia 5.V.1966). W roku 1987 Kol.Jan Trojnar wspólnie z powołanym
przez Zarząd Oddziału SIMP zespołem 3 osobowym opracował monografię pt. „60 LAT DZIAŁALNOŚCI SIMP
W REGIONIE RZESZOWSKIM – lata 1938-1998”. Zorganizował również w 1987 r. Sekcję Technologii Maszyn przy
Oddziale SIMP w Rzeszowie i został jej przewodniczącym do 2001 r. Sekcja pod przewodnictwem w/w była jedną
z najaktywniejszych Sekcji Oddziału pod względem organizowania szeregu sympozjów i narad naukowo-technicznych
na aktualne wówczas tematy, które aktualne są do dnia dzisiejszego, przykładowo m.in.: 1) neutralizacja ścieków przemysłowych i utylizacja produktów
odpadowych, 2) oczyszczanie wód opadowych oraz hydrobotaniczne metody oczyszczania wód i ścieków, 3) zastosowanie do celów wodno-kanalizacyjnych rur
ze specjalnych tworzyw sztucznych o dużej wytrzmalości, odpornych na korozję i podwyższoną temperaturę. W pracy zawodowej zawsze dbał o wysoki
poziom zawodowej etyki i osobistej moralności. Dążył do uzyskania najbardziej ekonomicznych i najnowocześniejszych rozwiązań technicznych,
technologicznych i organizacyjnych, a przez to wyników dobrej pracy. Przepracował w jednym zakładzie WSK „PZL-RZESZÓW” 38 lat, kolejno na
stanowiskach: planista (1948-1950); konstruktor(1950-1952); technolog(1952-1966); kierownik sekcji(1967-1970); z-ca szefa wydz.produkcyjnego(1970-1971);
dyrektor Zespołu Szkół Zawodowych WSK „PZL-RZESZÓW”(1971-1973); główny technolog (1973-1986)” WSK PZL-RZESZÓW”przez okres 13 lat do przejścia na
emeryturę. W okresie całej swojej pracy zawodowej i społecznej w SIMP brał czynny udział w postępie technicznym. Jako gł.technolog przyczynił się do
1
modernizacji wydziałów produkcyjnych porzez wymianę przestarzałego parku maszynowego na nowoczesny – tradycyjne obrabiarki zostały zastąpione
sterowanymi numerycznie i centrami obróbczymi. Ta modernizacja zakładu pod jego kierownictwem postawiła Wytwórnię w gronie najlepszych producentów
przemysłu lotniczego. Był współorganizatorem zakładów filialnych w Przeworski. Żołyni, Bratkówce i Ropczycach. W 1978 i 1979r. brał udział
w organizowanym przez SIMP, Min.Przem.Maszn. i Min.Przem.Maszyn Ciężkich i Roln. 2-ch KONKURSACH „Modernizacja środków produkcji żródłem
wyzwalania rezerw w przemyśle maszynowym”- tematem pierwszej pracy zespłowej było: „Modernizacja uniwrsalnej obrabiarki elektrochemicznej EDCA-40
na obrabiarkę EDCB-40 i wdrażanie jej do produkcji matryc kuźniczych w WSK” PZL-RZESZÓW” - otrzymał Dyplom i nagrodę I stopnia, tematem drugiej pracy
zespołowej było: „Modernizacja prasy mimośrodowej KD2326 – otrzymał Dyplom i nagrodę III stopnia. Posiada szereg świadectw racjonalizatorskich m.in.:
z 28.V.1980 r. świadectwo nr 238/80 – projekt racjonalizatorski pt. „Wyciskanie kluczyków do uchwytów PTRk po uprzednim miejscowym nagrzaniu
i spęczaniu w matrycy tradycyjnej” ; z 21.XII.1983 świadectwo racjonalizatorskie nr 8896 „Wykonanie przekładni planetarnych I stopnia i II stopnia sprężarek
Linde”. Współdziałał zawodowo i społecznie w Kole SIMP w popularyzowaniu zwłaszcza wśród młodzieży dobrych tradycji zawodu, jego roli i perspektyw
rozwoju. Posługiwał się zawsze obiektywizmem oraz prawdą. Podejmowal przemyślane, śmiałe i słuszne decyzje w zakresie swoich obowiazków. Był życzliwym,
uczciwym, sprawiedliwym, wiarygodnym i odpowiedzialnym, co przy wysokich kawalifdikacjach zawodowych zapewniło mu wysoki autorytet zawoodowy w zakładzie
i województwie.
Za swoją pracę zawodową i społeczną otrzymał cały szereg odznaczeń państwowych, resortowych i stowarzyszeniowych takich jak: Zasłużony dla Wojew.
Rzeszowskiego, Złota Odznaka Zasłużony dla WSK Rzeszów, Złota Odznaka Za Zasługi dla Rozwoju Przemysłu Maszynowego, KRZYŻ KAWALERSKI
ORDERU ODRODZENIA POLSKI, Odznaka i tytuł „RACJONALIZATOR PRODUKCJI”, wszystkie możliwe odznaczenia i wyróżnienia stowarzyszeniowe
SIMP i NOT.
Zadania które podejmował w Stowarzyszeniu wypełniał w sposób wzorowy do ostatnich chwil swojego życia kierując Kołem Seniorów jako jego
Przewodniczący, oraz przewodnicząc zespołowi Ogólnopolskiego Konkursu „Technik Absolwent Roku”.
Kol. Jan Trojnar pozostawił nam refleksję nad kruchością naszego życia, ale swoim aktywnym życiem sprawił, że będziemy długo go pamiętali.
Opracował: Janusz Dobrzański
2