4 pismo pg - Politechnika Gdańska

Transkrypt

4 pismo pg - Politechnika Gdańska
4
PISMO PG
Dokument nr 90/III
Konferencji Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich
Uchwa³a Zgromadzenia Plenarnego KRASP z dnia 23 maja 2005 r.
w zwi¹zku z 25. rocznic¹ utworzenia NSZZ „Solidarnoœæ”
Zgromadzenie Plenarne Konferencji Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich – w zwi¹zku z 25. rocznic¹
utworzenia NSZZ „Solidarnoœæ” – wielkiego ruchu spo³ecznego na rzecz wolnoœci – sk³ada ho³d wszystkim
tym, których poœwiêcenie, cierpienie, a nawet ofiara ¿ycia, sta³y siê Ÿród³em si³y idei prawdy i solidarnoœci.
„Solidarnoœæ” – zwi¹zek zawodowy zrodzony w nastêpstwie strajków 1980 roku – doprowadzi³a do
przemian demokratycznych w Polsce, stymuluj¹cych upadek komunizmu, nie tylko w naszym, lecz tak¿e w innych krajach.
Œrodowiska akademickie i œwiat nauki, pracownicy uczelni i m³odzie¿ akademicka, od pierwszych dni
„Solidarnoœci” wnosili swój wk³ad we wspóln¹ walkê milionów Polaków, staj¹c siê istotn¹ czêœci¹ rodz¹cego siê ruchu na rzecz przywrócenia zasad i wartoœci w ¿yciu publicznym.
Dziêki „Solidarnoœci” obywatele Rzeczypospolitej stali siê sprawcami demokratycznych przemian w
wolnej i suwerennej Polsce oraz beneficjentami szans rozwojowych naszego kraju we wspólnej Europie.
Dlatego apelujemy do tych cz³onków spo³ecznoœci akademickiej, którzy byli uczestnikami i œwiadkami
wydarzeñ sprzed 25 lat, o przekazywanie pamiêci o tych wydarzeniach, a tak¿e wartoœci, jakie wprowadzi³y one do naszego ¿ycia, kolejnym pokoleniom polskiej m³odzie¿y – studentom naszych uczelni.
Przewodnicz¹cy KRASP
prof. dr hab. Franciszek Ziejka
Prof. dr hab. in¿. Janusz Rachoñ – rektor PG, odczytuje tekst uchwa³y KRASP-u na posiedzeniu Komisji
Krajowej NSZZ „Solidarnoœæ”, Gdañsk, 17 sierpnia 2005 r.
Fot. Krzysztof Krzempek
PISMO PG
Srebrny Jubileusz NSZZ „Solidarnoœæ”
w Politechnice Gdañskiej
J
u¿ æwieræ wieku mija od chwili, gdy
w Politechnice Gdañskiej, tak jak w
ca³ym kraju, powstawa³ zwi¹zek, który
przyj¹³ wielce zobowi¹zuj¹c¹ nazwê
„Solidarnoœæ”. Zwi¹zek zrodzi³ siê z buntu przeciwko totalitarnym rz¹dom, które d¹¿y³y do podporz¹dkowania ¿ycia
spo³ecznego interesom „nieomylnej” partii, unicestwiaj¹c wszelk¹ inicjatywê
ludzk¹, ingeruj¹c w ka¿dy mo¿liwy obszar aktywnoœci swoich obywateli. W³adza ta doprowadzi³a do ruiny gospodarkê, wyczerpane zosta³y wszelkie zasoby,
brakowa³o ¿ywnoœci, zniszczone zosta³o œrodowisko naturalne. 14 sierpnia zastrajkowa³a Stocznia Gdañska, rozpocz¹³
siê Polski Sierpieñ. Na uczelniach okres
urlopowy w pe³ni, a mimo to, ju¿ 19
sierpnia na Politechnice Gdañskiej dosz³o do spontanicznego wiecu, w którym
wziê³o udzia³ ponad 300 osób. Zebrani
uchwalili list skierowany do Miêdzyzak³adowego Komitetu Strajkowego w
Stoczni Gdañskiej, w którym zawarto
pe³ne poparcie dla ¿¹dañ strajkuj¹cych
za³óg. Zebrano te¿ ok. 10 tys. z³ i wy³oniono 5-osobow¹ delegacjê w sk³adzie:
1. Józef Ciapka,
2. Wojciech Gruszecki,
3. Stefan Hirsz,
4. Andrzej Sto³yhwo,
5. Andrzej ¯urek,
która mia³a przekazaæ list i pieni¹dze na
rêce MKS-u. W Stoczni delegacja zosta³a powitana owacyjnie, a MKS zarejestrowa³ Politechnikê na 249 pozycji.
20 sierpnia zwo³ano zebranie pracowników Politechniki, na którym wys³uchano sprawozdania z pobytu w Stoczni i informacji o postulatach za³óg robotniczych. Bezpoœrednio po tym odby³o siê
rozszerzone plenum Rady Zak³adowej
ZNP, które uzna³o wybran¹ uprzednio
delegacjê za oficjalne przedstawicielstwo
Rady Zak³adowej ZNP i udzieli³o formalnego upowa¿nienia do pe³nienia funkcji
³¹cznika pomiêdzy MKS a ca³¹ za³og¹
Politechniki. Mia³o to stanowiæ pewn¹
ochronê przed ewentualnymi represjami
ze strony w³adzy – trudno by³o przewidzieæ bieg dalszych wydarzeñ.
21 sierpnia po zebraniach na wydzia³ach, na których zbierano wnioski i formu³owano postulaty, odby³o siê ogólne
zebranie, na którym uchwalono apel o
podjêcie natychmiastowych rozmów pomiêdzy komisj¹ rz¹dow¹ a MKS-em bez
jakichkolwiek warunków wstêpnych.
Natychmiast po uchwaleniu treœci apelu
³¹cznicy: Józef Ciapka, Wojciech Gruszecki oraz Andrzej Sto³yhwo udali siê z
nim do MKS-u, a koledzy: Kazimierz
Wysokiñski i Pawe³ Zimny – do komisji
rz¹dowej. Przyjêcie w Stoczni by³o entuzjastyczne – apel zosta³ odczytany
przez zak³adowy radiowêze³, natomiast
Wojciecha Gruszeckiego przez aklamacjê dokooptowano do Prezydium Miêdzyzak³adowego Komitetu Strajkowego.
A potem 10 dni nadziei przeplataj¹cej
siê z obaw¹ o losy kraju, ludzi bliskich i
dalekich, o prawdziwe intencje s³abn¹cej w³adzy. ... I wreszcie pamiêtny dzieñ
31 sierpnia – wielki d³ugopis Lecha Wa³êsy i jego triumfalne „Mamy swoje, niezale¿ne, samorz¹dne zwi¹zki zawodowe...”. Niemo¿liwe sta³o siê faktem!!!
W dniu 2 wrzeœnia 1980 r. na ogólnym zebraniu pracowników PG, z ich
woli, powo³any zostaje Komitet Inicjatorów Niezale¿nego Samorz¹dnego
Zwi¹zku Zawodowego w sk³adzie:
1. Jacek Paw³owski,
2. Katarzyna Pawlak,
3. Stefan Hirsz,
4. Józef Ciapka,
5. Andrzej Sto³yhwo,
6. Andrzej ¯urek.
Zadaniem Komitetu Inicjatorów by³o
wykonanie prac przygotowawczych, maj¹cych na celu rejestracjê potencjalnych
cz³onków nowego Zwi¹zku i powo³anie
Komitetu Za³o¿ycielskiego Niezale¿nego Zwi¹zku Zawodowego. O tej inicjatywie poinformowane zostaj¹ w³adze
uczelni, a do dnia 6 wrzeœnia 1980 r. akces do NSZZ zg³osi³o 2139 osób zatrudnionych w Politechnice Gdañskiej
W dniu 6 wrzeœnia ukonstytuowa³ siê
Komitet Za³o¿ycielski NSZZ, którego zadaniem by³o wykonanie prac przygotowawczych do utworzenia NSZZ na Politechnice i przeprowadzenie pierwszych
wyborów do w³adz nowo utworzonego
Zwi¹zku. Na jego czele stan¹³ Stefan Gomowski, zastêpcami zostali: Stanis³aw
Kowalski i Andrzej Kopeæ, a w sk³ad Sekretariatu weszli: Krzysztof Snopek, Andrzej Ogonowski, Mieczys³aw Katkowski i Ryszard Ku³akowski. PóŸniej do
5
sk³adu Sekretariatu dokooptowano Jolantê Grzybowsk¹ i Czes³awa Dudê oraz Kazimierza Grelaka, któremu powierzono
organizacjê grupy ekspertów.
Ju¿ 15 wrzeœnia odby³o siê pierwsze
spotkanie z w³adzami uczelni, na którym
ustalono zasady wspó³pracy oraz powo³ano grupy ekspertów do rozwi¹zywania
problemów œrodowiska. Komitet Za³o¿ycielski zorganizowa³ pierwsze wybory,
które w dwóch etapach wy³oni³y 45-osobow¹ Komisjê Zak³adow¹: dwie trzecie
sk³adu Komisji wy³oniono w listopadzie
1980 r. w wyborach bezpoœrednich w
okrêgach wyborczych utworzonych na
poszczególnych wydzia³ach, a 1/3 – w
dniu 8.01.1981 r. na Walnym Zebraniu
Delegatów NSZZ „Solidarnoœæ” Politechniki Gdañskiej. Pierwszym przewodnicz¹cym Komisji Zak³adowej zosta³ Tadeusz Sukowski, a zastêpcami – Kazimierz Frydel i Wojciech Gruszecki.
NSZZ „Solidarnosæ” w PG od pocz¹tku dzia³a³a niezwykle aktywnie – dla
wielu osób by³o to zach³yœniecie siê niczym nieskrêpowan¹, w pe³ni niezale¿n¹
dzia³alnoœci¹ na rzecz œrodowiska naukowego, regionu, kraju. Zwi¹zek na PG
¿ywo reagowa³ na wszystkie wydarzenia
w kraju, zajmowa³ stanowiska w najistotniejszych dla nas sprawach, ostrzega³
przed zagro¿eniami. Od pocz¹tku nasi
przedstawiciele dostrzegli koniecznoϾ
systemowego rozwi¹zania problemów
nauki polskiej i czynnie zaanga¿owali siê
w tworzenie krajowych struktur. Tempo
by³o zawrotne! 16 paŸdziernika 1980 odbywaj¹ce siê w Krakowie Ogólnopolskie
Spotkanie Œrodowiska Nauki NSZZ, reprezentowane przez wy¿sze uczelnie,
PAN oraz instytuty resortowe, upowa¿-
Stefan Gomowski – prezes Komitetu Za³o¿ycielskiego NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej
6
PISMO PG
Tadeusz Sukowski – pierwszy przewodnicz¹cy
NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej
ni³o gdañskie œrodowisko NSZZ „Solidarnoœæ” do :
rozmów z rz¹dem na temat postulatów
p³acowych,
zainicjowania w rozmowach rz¹dowych prac o zasiêgu ogólnopolskim,
zmierzaj¹cych do samodzielnoœci nauki.
W zwi¹zku z tym powo³ano komisjê
upowa¿nion¹ do prowadzenia rozmów z
rz¹dem w sk³adzie: Stefan Gomowski,
Kazimierz Grelak, Les³aw Buczkowski,
Wojciech Charkin i Jan Patkowski. W
nastêpstwie tego 19 paŸdziernika na Politechnice Gdañskiej odby³ siê Ogólnopolski Zjazd Delegatów Nauki NSZZ
„Solidarnoœæ”, którego efektem by³o
m.in. powo³anie Komisji Porozumiewawczej Nauki Polskiej. By³y to zrêby
naszej struktury bran¿owej. W tym samym czasie w KZ PG utworzono Grupê
Problemow¹ ds. Organizacji Samorz¹dnej Uczelni, na czele której stan¹³ Bogdan Krasucki. Zwi¹zek próbowa³ za³atwiæ nabrzmia³e w przesz³oœci sprawy i
wybiega³ w przysz³oœæ. I tak 27 maja
1981 roku Tadeusz Sukowski omawia³ z
rektorem PG sprawê rehabilitacji prof.
Damazego Tilgnera i doc. Emila Tasznera (fina³ dopiero w III RP!), a w czerwcu
1981 opracowano program dzia³alnoœci
NSZZ „S” w PG. Dotyczy³ on zarówno
spraw istotnych dla uczelni, jak i ca³ego
œrodowiska (wolnoœci nauki, autonomii
uczelni), praw pracowniczych (ochrony
interesów materialnych i socjalnych
wszystkich grup pracowniczych), czy
utworzeniu takich cia³, jak zwi¹zkowy
s¹d kole¿eñski.
Jednoczeœnie pracownicy PG dzia³ali
na szczeblu ogólnopolskim. Wojciech
l
l
Gruszecki wszed³ w sk³ad Prezydium
MKZ-u, Stefan Gomowski i Kazimierz
Grelak uczestniczyli w posiedzeniach
MKZ, a delegatem na I Krajowy Zjazd
NSZZ „Solidarnosæ” by³ Les³aw Buczkowski.
Jednak ju¿ w tym czasie Zwi¹zek na
ka¿dym kroku spotyka³ siê z niechêci¹,
czy wrêcz prowokacyjnymi dzia³aniami
ze strony w³adz. Tote¿ w celu skoordynowania ewentualnych akcji strajkowych
opracowano regulamin strajkowy i na
g³ównych koordynatorów wybrano Tadeusza Sukowskiego i Les³awa Buczkowskiego. Szefem biura strajkowego
zosta³ Ryszard Kloskowski. Ju¿ wtedy
zaplanowano, i¿ w razie og³oszenia stanu wojennego natychmiast nast¹pi akcja
strajkowa. Raz siêgnêliœmy po broñ strajkow¹ – pamiêtamy doskona³¹ organizacjê strajku okupacyjnego jesieni¹ 1981
r. i podnios³¹ mszê œw. w holu GG.
To by³ ju¿ trudny czas – sytuacja w
kraju pogarsza³a siê z dnia na dzieñ. W
dniu 3 grudnia 1981 r. Prezydium Komisji Krajowej przedstawi³o swoje stanowisko w sprawie sytuacji w kraju i
ostrzeg³o Sejm przed uchwaleniem nadzwyczajnych uprawnieñ dla rz¹du oraz
za¿¹da³o podjêcia dzia³añ antykryzysowych w gospodarce i demokratyzacji
¿ycia w kraju. Nastêpnego dnia Komisja Zak³adowa w PG podejmuje uchwa³ê popieraj¹c¹ stanowisko Komisji Krajowej i zg³asza propozycje dzia³añ w
skali uczelni i kraju. Okazuje siê, ¿e s¹
to ostatnie dni wolnoœci, brutalnie przerwane 13 grudnia 1981 r. I potem nasta³y mroczne dni stanu wojennego. Wtedy internowani zostali m.in. Tadeusz
Sukowski, Jacek Gajek i student Jerzy
Kobyliñski, a Les³aw Buczkowski, jako
cz³onek utworzonego wówczas Miêdzyzak³adowego Komitetu Strajkowego, do
ostatniej chwili trwa³ w Stoczni Gdañskiej. Solidarnoœæ w PG nie przerwa³a
swojej dzia³alnoœci. W latach 1982-88
ok. 500 cz³onków regularnie p³aci³o
sk³adki zwi¹zkowe, które pozwala³y
wspieraæ najbardziej potrzebuj¹cych.
Uhonorowano ich potem specjalnymi,
„wojennymi” legitymacjami. Przez ca³y
czas wydawano podziemn¹ Gazetê PG
oraz podziemny Biuletyn autorstwa
Staszka Kowalskiego.
Politechnika Gdañska szczyci siê
przede wszystkim masowoœci¹ udzia³u
swoich pracowników i studentów we
wszystkich dzia³aniach organizowanych
przez struktury podziemnej – „Solidar-
noœci”. Na PG funkcjonowa³o kilka ponadregionalnych kana³ów kolporta¿u
ksi¹¿ek II obiegu i podziemnej prasy, w
czym oprócz pracowników znacz¹cy
udzia³ mieli studenci Politechniki - cz³onkowie NZS-u. Najbardziej zaanga¿owani uczestniczyli w kierowniczych gremiach podziemnych struktur, w których
zapada³y najwa¿niejsze decyzje zarówno dla d³ugofalowych, jak i bie¿¹cych
dzia³añ Zwi¹zku. Ogromn¹ rolê w stanie
wojennym odegrali pracownicy i studenci w obs³udze dzia³añ – krajowych i regionalnych struktur Zwi¹zku. 56 cz³onków NZS-u rozwozi³o po ca³ym kraju komunikaty i materia³y informacyjne. Innym przejawem tej solidarnoœci by³y kilkuletnie dzia³ania zwi¹zane z dystrybucj¹
darów dla Polski, gdzie profesorowie
obok pracowników technicznych, o ka¿dej porze dnia i nocy uczestniczyli przy
roz³adunku wielotonowych kontenerów,
daj¹c ciê¿k¹ prac¹ fizyczn¹ przyk³ad kole¿eñskoœci, partnerstwa i godnych postaw stroni¹cych od w³asnych korzyœci.
Za swoj¹ dzia³alnoœæ zostali aresztowani i skazani na kary wiêzienia m.in. Henryk Majewski, Andrzej Ogonowski, Andrzej Szczepañski.
I przyszed³ czas odwil¿y – pojawi³y
siê pierwsze, wyraŸne pêkniêcia na monolitycznym fundamencie systemu. Politechnika zareagowa³a natychmiast Ju¿
19 wrzeœnia 1988 r powo³ano 11-osobowy Komitet Organizacyjny Niezale¿nego Samorz¹dnego Zwi¹zku Zawodowego „Solidarnoœæ” Pracowników PG, na
którego czele stan¹³ Kazimierz Frydel –
lider podziemnej „Solidarnoœci” od momentu odejœcia Tadeusza Sukowskiego
z Politechniki. Dzia³aj¹c zgodnie z intencj¹ 354 pracowników, w S¹dzie Wojewódzkim w Gdañsku z³o¿ono wniosek
o rejestracjê Zwi¹zku. Wniosek ten 3 listopada zosta³ odrzucony. Odwo³ano siê
do S¹du Najwy¿szego w Warszawie, który na rozprawie 27 stycznia 1989 r utrzyma³ w mocy odmowê rejestracji. Nied³ugo jednak trwa³ triumf upadaj¹cej ju¿
w³adzy!
17 kwietnia 1989 r w wyniku rozmów
„Okr¹g³ego Sto³u” ponownie zalegalizowano NSZZ „Solidarnoœæ”. W kraju rozpoczê³o siê porz¹dkowanie wszystkich
dziedzin ¿ycia, budowa demokratycznego pañstwa i mozolna odbudowa zrujnowanej gospodarki. Dla Zwi¹zku zacz¹³
siê czas organizowania normalnej ju¿
pracy zwi¹zkowej. W ci¹gu miesi¹ca we
wszystkich ko³ach jednostek organiza-
PISMO PG
Ogólnopolski Zjazd Przedstawicieli Nauki, paŸdziernik 1980 r. Napis na drzwiach: „Pañstwo
policyjne to pañstwo, w którym policjant zarabia wiêcej ni¿ nauczyciel. W. I. Lenin”
cyjnych PG przeprowadzono demokratyczne wybory, a 20 czerwca Walne Zebranie Delegatów NSZZ „Solidarnoœæ”
w PG wybra³o swoje w³adze na okres
czerwiec 1989 – listopad 1991. Pierwszym przewodnicz¹cym politechnicznej
„Solidarnoœci” w III Rzeczypospolitej
zosta³ Kazimierz Frydel. Przez dwie nastêpne kadencje, tj. w latach 1991-94 i
ponownie 1995-98 Komisji Zak³adowej
przewodniczy³ Tadeusz Kolenda, a od
marca 1998 r. do chwili obecnej ja mam
zaszczyt pe³niæ tê funkcjê.
25. rocznica sk³ania do refleksji, a jej
uroczyste obchody s¹ okazj¹ do przypomnienia idea³ów, w imiê których podjêto walkê z totalitarnym systemem, a tak¿e z³o¿enia ho³du ludziom, którzy w tamtym czasie wykazali siê odwag¹ i determinacj¹ w walce o szeroko pojêt¹ wolnoœæ. Wymieniono osoby stoj¹ce na czele ró¿nych struktur, a przecie¿ wspó³pracowa³o z nimi wielu wspania³ych ludzi.
Nasze uznanie i czeœæ nale¿y siê im
wszystkim! Wyra¿amy w tym miejscu
uznanie wielkiej grupie naszych kolegów, którzy zbierali pieni¹dze, przekazywali gazetki, czy wreszcie uczestniczyli w manifestacjach rocznicowych, kontrpochodach i nabo¿eñstwach patriotycznych. Oni maj¹ swój istotny wk³ad w
ostateczny sukces i przywrócenie narodowej suwerennoœci.
Wielu wspania³ych kolegów nie doczeka³o tej chwili – jakby klamr¹ czasu
spiête s¹ œcie¿ki ¿ycia tak dawno po¿egnanych: Staszka Kowalskiego i Leszka
Buczkowskiego oraz Tadeusza Klocka,
Kazimierza Dzieduszyckiego, Jacka Gajka czy Bogus³awa Niemkiewicza, których po¿egnaliœmy tak niedawno… Pamiêtajmy o nich wszystkich!
Na koniec chcia³bym zawrzeæ kilka
refleksji o dzisiejszym Zwi¹zku. Rocznica ta powinna byæ obchodzona radoœnie, a jednak nie widaæ ani w naszej
spo³ecznoœci, ani w spo³eczeñstwie, pe³nego zadowolenia. •ród³em tego stanu
rzeczy jest krytyczna, mo¿e zbyt krytyczne ocena efektów transformacji oraz
dzia³alnoœci ludzi, wywodz¹cych siê ze
Zwi¹zku, w rz¹dzie, parlamencie i organach w³adzy samorz¹dowej. Skala
bezrobocia jest najwy¿sza w Europie, a
jej skutki w du¿ej mierze dotykaj¹ tych,
Solidarnoœciowy strajk okupacyjny 1988 r.
7
którzy walczyli o suwerennoœæ polityczn¹ i gospodarcz¹. Dra¿ni nas nieskutecznoœæ wymiaru sprawiedliwoœci, bezkarnoœæ przestêpców i aferzystów, niesprawiedliwy proces prywatyzacji, korupcja, egoizm i brak propañstwowoœci
w dzia³aniach tzw. klasy politycznej. Zaowocowa³o to m.in. swojego rodzaju
amnezj¹ historycznej pamiêci w spo³eczeñstwie, a brakiem historycznej wiedzy w m³odym pokoleniu – i co równie
wa¿ne – prze³o¿y³o siê na pomijanie roli,
jak¹ odegra³o powstanie NSZZ „Solidarnoœæ” w budowaniu nowego porz¹dku w œwiecie. Mamy równie¿ uzasadnione pretensje, i¿ kolejne rz¹dy RP nie
dostrzegaj¹ na czas naszych œrodowiskowych potrzeb i nie mo¿emy doczekaæ siê, kiedy edukacja zostanie uznana
za dobro narodowe. Ci¹g³e upominanie
siê o nasze sprawy da³o ju¿ efekty choæby w postaci znacznie lepszego systemu wynagrodzeñ. Jednak ci¹gle czekamy na chwilê, kiedy zwyciê¿y przekonanie, i¿ tylko dobrze wykszta³cony
Polak bêdzie szanowanym obywatelem
zjednoczonej Europy, a zdobywanie
przydatnej wiedzy jest najlepszym œrodkiem na likwidacjê bezrobocia. B¹dŸmy
krytyczni, ale sprawiedliwi i oceniajmy
NSZZ „Solidarnoœæ” za efekty jej statutowej dzia³alnoœci. Dzisiejsza „Solidarnoœæ”, która walczy o sprawy pracownicze to, wbrew opiniom powtarzanym zarówno przez naszych oponentów,
jak i zawiedzionych rodaków, nie jest
inna „Solidarnoœæ”. Dzia³amy w innych
realiach, opieraj¹c siê na klarownych
ustawodawstwie, i wyznajemy te same
Fot. Tadeusz Chmielowiec
8
PISMO PG
Op³atek Komisji Zak³adowej, grudzieñ 1991 r. Od lewej trzech kolejnych przewodnicz¹cych KZ:
Tadeusz Kolenda, Tadeusz Szymañski, Kazimierz Frydel i Andrzej Wiœniewski – skarbnik
Fot. Andrzej £uczak
idee – TO JEST TA SAMA „SOLIDARNOŒÆ”!! Przejêliœmy tradycje le¿¹ce u
podstaw jej powstania i zgodnie z ni¹
szanujemy prawo ustanowione przez
w³adzê ustawodawcz¹ demokratycznego pañstwa – pomagaj¹c swoim cz³onkom i broni¹c praw pracowniczych.
NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice
Gdañskiej w dalszym ci¹gu jest jedn¹ z
najwiêkszych organizacji w Regionie
Gdañskim. Z racji rangi i liczebnoœci organizowano na PG spotkania i zjazdy
regionalne. Dziêki temu goœciliœmy na
uczelni wielu cz³onków Zwi¹zku – w
tym najznakomitsze osobowoœci. W
obecnej kadencji wielu naszych cz³onków dzia³a w najwa¿niejszych jego
strukturach. I tak m.in. Krzysztof Czerwiñski jest cz³onkiem Komisji Krajowej
NSZZ „Solidarnoœæ” oraz Zarz¹du Regionu Gdañskiego, a Tadeusz Szymañski wszed³ w sk³ad Prezydium Zarz¹du
Regionu Gdañskiego. Natomiast Ryszard Mosakowski pe³ni funkcjê wiceprzewodnicz¹cego Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarnoœæ”, a Tadeusz
Kolenda jest cz³onkiem Prezydium
KSN. NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej, jako jedna z nielicznych
organizacji zwi¹zkowych, szanowa³a
pluralizm pogl¹dów i ró¿ne sympatie
polityczne swoich cz³onków i nie w³¹cza³a siê do dzia³alnoœci politycznej, a
¿aden z funkcyjnych dzia³aczy nie jest
cz³onkiem ¿adnej partii politycznej.
Jako symboliczny moment przejœcia
Zwi¹zku na uczelni do bardziej „zwi¹zkowego” dzia³ania mo¿na traktowaæ mo-
ment poœwiêcenia sztandaru naszej politechnicznej organizacji. Warto przypomnieæ, ¿e uroczyste poœwiêcenie sztandaru odby³o siê w Œwiêto Niepodleg³oœci, 11 listopada 1998 r., w Bazylice Mariackiej w Gdañsku, a aktu poœwiêcenia
dokona³ Metropolita Gdañski Arcybiskup Tadeusz Goc³owski. W tej piêknej
uroczystoœci bardzo licznie uczestniczyli nasi cz³onkowie i inni pracownicy PG.
Przez wiele lat, równie¿ w stanie wojennym, w dniu 1 paŸdziernika delegacja KZ
NSZZ „Solidarnoœæ” w PG sk³ada³a wieniec pod pomnikiem Poleg³ych Stoczniowców. W 1996 r., rektor Politechniki
Gdañskiej, prof. Aleksander Ko³odziejczyk, doceniaj¹c znaczenie tego ho³du,
w³¹czy³ go do oficjalnego programu uro-
czystoœci inauguruj¹cych œrodowiskowe
rozpoczêcie roku akademickiego. I do
chwili obecnej jest to sta³ym punktem tych
uroczystoœci, w którym udzia³ wraz z nami
bior¹ rektorzy trójmiejskich uczelni. Czy
nie jest to naturalna kolej rzeczy w stabilizuj¹cej siê demokracji?!...
Bior¹c to wszystko pod uwagê, oceniajmy sprawiedliwie dzia³ania Zwi¹zku
w kontekœcie zmieniaj¹cej siê rzeczywistoœci. Patrz¹c na te 25 lat aktywnoœci –
odwa¿nej i m¹drej w czasie tworzenia
Zwi¹zku, aktywnej i okupionej cierpieniami w okresie stanu wojennego i mo¿e
mniej efektownej, lecz skutecznej, ju¿ w
III Rzeczypospolitej – mo¿emy powiedzieæ, ¿e NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej dobrze zapisa³a siê w
budowê nowej rzeczywistoœci. Nie dajmy siê podzieliæ, ale te¿ sami nie dzielmy siê na tych lepszych, z Pierwszej „Solidarnoœci” i na gorszych, obecnych dzia³aczy. I w naszych krytycznych ocenach
nie zapomnijmy, ¿e spuœciznê po minionej epoce – zad³u¿enie gospodarki oraz
spustoszenia w sferze moralnej i intelektualnej – przyjdzie nam jeszcze d³ugo odrabiaæ. ¯yczê wiêc wszystkim moim
kolegom, aby ich dalsza dzia³alnoœæ,
gdziekolwiek w chwili obecnej j¹ prowadz¹, w sposób istotny przyczynia³a siê
do przebudowy i wzmacniania ³adu spo³ecznego, opartego na uniwersalnych
wartoœciach, do których nawi¹zuje preambu³a statutu NSZZ „Solidarnoœæ”.
Tadeusz Szymañski
Przewodnicz¹cy
KZ NSZZ „Solidarnoœæ”
w Politechnice Gdañskiej
Poœwiêcenie sztandaru KZ NSZZ „Solidarnoœæ” PG w Bazylice Mariackiej, 11 listopada 1998 r.
PISMO PG
9
Sk³ad Komitetu Za³o¿ycielskiego Niezale¿nych Samorz¹dnych Zwi¹zków Zawodowych
w Politechnice Gdañskiej
Przewodnicz¹cy:
Stefan Gomowski (Wydzia³ Budowy Maszyn)
wiceprzewodnicz¹cy:
Stanis³aw Kowalski ( Wydzia³ Elektroniki)
Andrzej Kopeæ (Oœrodek Obliczeniowy)
Cz³onkowie:
Wydzia³ Budownictwa L¹dowego:
Wilk Zbigniew
Kloskowski Ryszard
Wydzia³ Budowy Maszyn:
Dr¹¿kowski Piotr
Mosakowski Ryszard
Wydzia³ Chemiczny:
Witkowska Ewa
Ogonowski Andrzej
Szukalski Jan
Becker Barbara
Wydzia³ Elektroniki:
Stepnowski Andrzej
Sawicki Leopold
Wydzia³ Elektryczny:
Snopek Krzysztof
Duzinkiewicz Kazimierz
Zabia³³o Miros³awa
Wydzia³ Mechaniczny Technologiczny:
Grelak Kazimierz
Werc Marian
Instytut Architektury i Urbanistyki:
Hueckel Krzysztof
Walczyk Adam
Instytut Hydrotechniki:
Piwecki Teofil
Sukowski Tadeusz
Instytut Okrêtowy:
Dzieduszycki Kazimierz
Patkowski Jan
Buczkowski Les³aw
Instytut Fizyki:
Kuœba Józef
Lizak Witold
Instytut Matematyki:
Berndt Marek
Szczepañski Andrzej
Instytut Nauk Spo³ecznych:
Migoñ Mieczys³aw
Ma³yjasiak Andrzej
Charkin Wojciech
Studium WFiS:
Kutek Ryszard
Katkowski Mieczys³aw
Pion Techniczny:
Ko³akowski Ryszard
Ciapka Józef
Pion Prorektora ds. Badañ Naukowych:
Czabajski Jacek
Pion Administracji:
Dobrowolska Wanda
Bober Gizella
Biblioteka G³ówna:
Koz³owska Teresa
Wierska Barbara
Wilicka Jadwiga
Zak³ad Studyjno-Projektowy:
Zalewski Jerzy
S³awiñski Wiktor
Dzia³ Gospodarczy:
Krawczyk Bo¿ena
Dziat³owska Dagmara
Osiedle Studenckie:
BudŸko Ryszard
Gonarska Jadwiga
Studium Jêzyków Obcych:
Szypi³³o Katarzyna
Buæko Kazimiera
Sk³ad pierwszej Komisji Zak³adowej NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej
kadencja 1980-81
Przewodnicz¹cy:
Tadeusz Sukowski (Wydz. Hydrotechniki)
wiceprzewodnicz¹cy:
Kazimierz Frydel (Instytut Okrêtowy)
Wojciech Gruszecki (Wydz. Chemiczny)
Cz³onkowie:
Wydzia³ Architektury:
Miros³aw Hrynkiewicz
Jan Bart³omiej Zwiejski
Wydzia³ Budownictwa L¹dowego:
Tadeusz Klocek
Ryszard Kloskowski
Wydzia³ Budowy Maszyn:
Ryszard Mosakowski
Wydzia³ Chemiczny:
Andrzej Chimiak
Jan Mazerski
Micha³ Pietrzyk
Jan Szukalski
Andrzej Sto³yhwo
Wydzia³ Elektroniki:
Gustaw Budzyñski
Piotr Dêbicki
Tomasz Iwaszkiewicz
Roman Koturbasz
Irena Leszczyñska
Wydzia³ Elektryczny:
Wieczes³aw Augustyniak
Bogdan Krasucki
Stefan Wywia³
Krzysztof W¹sek
Wydzia³ Hydrotechniki:
Ryszard Dunikowski
Wydzia³ Mechaniczny Technologiczny:
Kazimierz Grelak
Andrzej Meller
Instytut Okrêtowy:
Juliusz Baczyñski
Les³aw Buczkowski
Wies³aw Próchnicki
Olgierd Skibski
Wydzia³ Fizyki Techn.
i Matematyki Stosowanej:
Marek Berndt
Tadeusz Kobzdej
Zenon Polacki
Oœrodek Obliczeniowy:
Ryszard Alesionek
Studium Jêzyków Obcych
i Instytut Nauk Spo³ecznych:
Wojciech Charkin
Katarzyna Epimach-Szypi³³o
Boles³aw Koœciukiewicz
Studium WFiS, Studium Wojskowe:
Mieczys³aw Katkowki
Biblioteka G³ówna:
Teresa Koz³owska
Administracja:
Wanda Dobrowolska
Zak³ad Studyjno-Projektowy:
Zygmunt Paszko
Pion Techniczny:
Józef Ciapka
Pion Rektora:
El¿bieta Chmielewska
Pion Gospodarczy:
El¿bieta Tomasikiewicz
Osiedle Studenckie:
Janina Gonerska
Oddzia³ Elbl¹g:
Klara Kosecka
Komisja Rewizyjna:
Aniela Grych
Jan Patkowski
Andrzej Kopeæ
Franciszek Milkiewicz
Stefan Gomowski
Andrzej Branicki
Witold Godzwon
10
PISMO PG
PISMO PG
11
Sk³ad Komisji Zak³adowej
NSZZ „Solidarnoœæ”
w Politechnice Gdañskiej
kadencja 1989-91 (pierwsza w III RP)
Przewodnicz¹cy:
Kazimierz Frydel (Instytut Okrêtowy)
wiceprzewodnicz¹cy:
Jerzy Sawicki (Wydz. Hydrotechniki)
Cz³onkowie:
1. Brzoska Edmund
2. Cichy Marian
3. Czerwiñski Krzysztof
4. Dunajska Bo¿ena
5. Gajek Jacek
6. Gr¹ziewicz Wojciech
7. Grzybowska Jolanta
8. Janiszewski Zbigniew
9. Jankowski Tadeusz
10. Kazimierczak Bogdan
11. Kensik Roman
12. Klocek Tadeusz
13. Kloskowski Ryszard
14. K³opocki Jan
15. Kolenda Tadeusz
16. Korbut Krzysztof
17. Koz³owska Teresa
18. £uczak Andrzej
19. Martin W³odzimierz J.
20. Mosakowski Ryszard
21. Niemkiewicz Bogus³aw
22. Ogonowski Andrzej
23. Reñski Andrzej
24. Rowiñska Anna
25. Samp³awski Henryk
26. Siuda Bernard
27. Soko³owska Teresa
28. So³tysik Maria Jolanta
29. Szklanny Jan
30. Szukalski Jan
31. Tollik Daniel
32. Wicikowski Leszek
33. Wierzbowski Edward
34. Wilczopolski Micha³
35. Wiœniewski Andrzej
36. Wiœniewski Zbigniew
37. Wroczyñski Piotr
Przewodnicz¹cy Ko³a Seniorów:
Skar¿yñski Ryszard
Komisja Rewizyjna:
1. Cantek Leszek
2. Gruszczyñski Walerian
3. Jagodziñski Krzysztof
4. Kowalczuk Zdzis³aw
5. Marcinkiewicz Janina
6. Milkiewicz Franciszek