4 pismo pg - Politechnika Gdańska
Transkrypt
4 pismo pg - Politechnika Gdańska
4 PISMO PG Dokument nr 90/III Konferencji Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich Uchwa³a Zgromadzenia Plenarnego KRASP z dnia 23 maja 2005 r. w zwi¹zku z 25. rocznic¹ utworzenia NSZZ „Solidarnoœæ” Zgromadzenie Plenarne Konferencji Rektorów Akademickich Szkó³ Polskich – w zwi¹zku z 25. rocznic¹ utworzenia NSZZ „Solidarnoœæ” – wielkiego ruchu spo³ecznego na rzecz wolnoœci – sk³ada ho³d wszystkim tym, których poœwiêcenie, cierpienie, a nawet ofiara ¿ycia, sta³y siê Ÿród³em si³y idei prawdy i solidarnoœci. „Solidarnoœæ” – zwi¹zek zawodowy zrodzony w nastêpstwie strajków 1980 roku – doprowadzi³a do przemian demokratycznych w Polsce, stymuluj¹cych upadek komunizmu, nie tylko w naszym, lecz tak¿e w innych krajach. Œrodowiska akademickie i œwiat nauki, pracownicy uczelni i m³odzie¿ akademicka, od pierwszych dni „Solidarnoœci” wnosili swój wk³ad we wspóln¹ walkê milionów Polaków, staj¹c siê istotn¹ czêœci¹ rodz¹cego siê ruchu na rzecz przywrócenia zasad i wartoœci w ¿yciu publicznym. Dziêki „Solidarnoœci” obywatele Rzeczypospolitej stali siê sprawcami demokratycznych przemian w wolnej i suwerennej Polsce oraz beneficjentami szans rozwojowych naszego kraju we wspólnej Europie. Dlatego apelujemy do tych cz³onków spo³ecznoœci akademickiej, którzy byli uczestnikami i œwiadkami wydarzeñ sprzed 25 lat, o przekazywanie pamiêci o tych wydarzeniach, a tak¿e wartoœci, jakie wprowadzi³y one do naszego ¿ycia, kolejnym pokoleniom polskiej m³odzie¿y – studentom naszych uczelni. Przewodnicz¹cy KRASP prof. dr hab. Franciszek Ziejka Prof. dr hab. in¿. Janusz Rachoñ – rektor PG, odczytuje tekst uchwa³y KRASP-u na posiedzeniu Komisji Krajowej NSZZ „Solidarnoœæ”, Gdañsk, 17 sierpnia 2005 r. Fot. Krzysztof Krzempek PISMO PG Srebrny Jubileusz NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej J u¿ æwieræ wieku mija od chwili, gdy w Politechnice Gdañskiej, tak jak w ca³ym kraju, powstawa³ zwi¹zek, który przyj¹³ wielce zobowi¹zuj¹c¹ nazwê „Solidarnoœæ”. Zwi¹zek zrodzi³ siê z buntu przeciwko totalitarnym rz¹dom, które d¹¿y³y do podporz¹dkowania ¿ycia spo³ecznego interesom „nieomylnej” partii, unicestwiaj¹c wszelk¹ inicjatywê ludzk¹, ingeruj¹c w ka¿dy mo¿liwy obszar aktywnoœci swoich obywateli. W³adza ta doprowadzi³a do ruiny gospodarkê, wyczerpane zosta³y wszelkie zasoby, brakowa³o ¿ywnoœci, zniszczone zosta³o œrodowisko naturalne. 14 sierpnia zastrajkowa³a Stocznia Gdañska, rozpocz¹³ siê Polski Sierpieñ. Na uczelniach okres urlopowy w pe³ni, a mimo to, ju¿ 19 sierpnia na Politechnice Gdañskiej dosz³o do spontanicznego wiecu, w którym wziê³o udzia³ ponad 300 osób. Zebrani uchwalili list skierowany do Miêdzyzak³adowego Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdañskiej, w którym zawarto pe³ne poparcie dla ¿¹dañ strajkuj¹cych za³óg. Zebrano te¿ ok. 10 tys. z³ i wy³oniono 5-osobow¹ delegacjê w sk³adzie: 1. Józef Ciapka, 2. Wojciech Gruszecki, 3. Stefan Hirsz, 4. Andrzej Sto³yhwo, 5. Andrzej ¯urek, która mia³a przekazaæ list i pieni¹dze na rêce MKS-u. W Stoczni delegacja zosta³a powitana owacyjnie, a MKS zarejestrowa³ Politechnikê na 249 pozycji. 20 sierpnia zwo³ano zebranie pracowników Politechniki, na którym wys³uchano sprawozdania z pobytu w Stoczni i informacji o postulatach za³óg robotniczych. Bezpoœrednio po tym odby³o siê rozszerzone plenum Rady Zak³adowej ZNP, które uzna³o wybran¹ uprzednio delegacjê za oficjalne przedstawicielstwo Rady Zak³adowej ZNP i udzieli³o formalnego upowa¿nienia do pe³nienia funkcji ³¹cznika pomiêdzy MKS a ca³¹ za³og¹ Politechniki. Mia³o to stanowiæ pewn¹ ochronê przed ewentualnymi represjami ze strony w³adzy – trudno by³o przewidzieæ bieg dalszych wydarzeñ. 21 sierpnia po zebraniach na wydzia³ach, na których zbierano wnioski i formu³owano postulaty, odby³o siê ogólne zebranie, na którym uchwalono apel o podjêcie natychmiastowych rozmów pomiêdzy komisj¹ rz¹dow¹ a MKS-em bez jakichkolwiek warunków wstêpnych. Natychmiast po uchwaleniu treœci apelu ³¹cznicy: Józef Ciapka, Wojciech Gruszecki oraz Andrzej Sto³yhwo udali siê z nim do MKS-u, a koledzy: Kazimierz Wysokiñski i Pawe³ Zimny – do komisji rz¹dowej. Przyjêcie w Stoczni by³o entuzjastyczne – apel zosta³ odczytany przez zak³adowy radiowêze³, natomiast Wojciecha Gruszeckiego przez aklamacjê dokooptowano do Prezydium Miêdzyzak³adowego Komitetu Strajkowego. A potem 10 dni nadziei przeplataj¹cej siê z obaw¹ o losy kraju, ludzi bliskich i dalekich, o prawdziwe intencje s³abn¹cej w³adzy. ... I wreszcie pamiêtny dzieñ 31 sierpnia – wielki d³ugopis Lecha Wa³êsy i jego triumfalne „Mamy swoje, niezale¿ne, samorz¹dne zwi¹zki zawodowe...”. Niemo¿liwe sta³o siê faktem!!! W dniu 2 wrzeœnia 1980 r. na ogólnym zebraniu pracowników PG, z ich woli, powo³any zostaje Komitet Inicjatorów Niezale¿nego Samorz¹dnego Zwi¹zku Zawodowego w sk³adzie: 1. Jacek Paw³owski, 2. Katarzyna Pawlak, 3. Stefan Hirsz, 4. Józef Ciapka, 5. Andrzej Sto³yhwo, 6. Andrzej ¯urek. Zadaniem Komitetu Inicjatorów by³o wykonanie prac przygotowawczych, maj¹cych na celu rejestracjê potencjalnych cz³onków nowego Zwi¹zku i powo³anie Komitetu Za³o¿ycielskiego Niezale¿nego Zwi¹zku Zawodowego. O tej inicjatywie poinformowane zostaj¹ w³adze uczelni, a do dnia 6 wrzeœnia 1980 r. akces do NSZZ zg³osi³o 2139 osób zatrudnionych w Politechnice Gdañskiej W dniu 6 wrzeœnia ukonstytuowa³ siê Komitet Za³o¿ycielski NSZZ, którego zadaniem by³o wykonanie prac przygotowawczych do utworzenia NSZZ na Politechnice i przeprowadzenie pierwszych wyborów do w³adz nowo utworzonego Zwi¹zku. Na jego czele stan¹³ Stefan Gomowski, zastêpcami zostali: Stanis³aw Kowalski i Andrzej Kopeæ, a w sk³ad Sekretariatu weszli: Krzysztof Snopek, Andrzej Ogonowski, Mieczys³aw Katkowski i Ryszard Ku³akowski. PóŸniej do 5 sk³adu Sekretariatu dokooptowano Jolantê Grzybowsk¹ i Czes³awa Dudê oraz Kazimierza Grelaka, któremu powierzono organizacjê grupy ekspertów. Ju¿ 15 wrzeœnia odby³o siê pierwsze spotkanie z w³adzami uczelni, na którym ustalono zasady wspó³pracy oraz powo³ano grupy ekspertów do rozwi¹zywania problemów œrodowiska. Komitet Za³o¿ycielski zorganizowa³ pierwsze wybory, które w dwóch etapach wy³oni³y 45-osobow¹ Komisjê Zak³adow¹: dwie trzecie sk³adu Komisji wy³oniono w listopadzie 1980 r. w wyborach bezpoœrednich w okrêgach wyborczych utworzonych na poszczególnych wydzia³ach, a 1/3 – w dniu 8.01.1981 r. na Walnym Zebraniu Delegatów NSZZ „Solidarnoœæ” Politechniki Gdañskiej. Pierwszym przewodnicz¹cym Komisji Zak³adowej zosta³ Tadeusz Sukowski, a zastêpcami – Kazimierz Frydel i Wojciech Gruszecki. NSZZ „Solidarnosæ” w PG od pocz¹tku dzia³a³a niezwykle aktywnie – dla wielu osób by³o to zach³yœniecie siê niczym nieskrêpowan¹, w pe³ni niezale¿n¹ dzia³alnoœci¹ na rzecz œrodowiska naukowego, regionu, kraju. Zwi¹zek na PG ¿ywo reagowa³ na wszystkie wydarzenia w kraju, zajmowa³ stanowiska w najistotniejszych dla nas sprawach, ostrzega³ przed zagro¿eniami. Od pocz¹tku nasi przedstawiciele dostrzegli koniecznoœæ systemowego rozwi¹zania problemów nauki polskiej i czynnie zaanga¿owali siê w tworzenie krajowych struktur. Tempo by³o zawrotne! 16 paŸdziernika 1980 odbywaj¹ce siê w Krakowie Ogólnopolskie Spotkanie Œrodowiska Nauki NSZZ, reprezentowane przez wy¿sze uczelnie, PAN oraz instytuty resortowe, upowa¿- Stefan Gomowski – prezes Komitetu Za³o¿ycielskiego NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej 6 PISMO PG Tadeusz Sukowski – pierwszy przewodnicz¹cy NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej ni³o gdañskie œrodowisko NSZZ „Solidarnoœæ” do : rozmów z rz¹dem na temat postulatów p³acowych, zainicjowania w rozmowach rz¹dowych prac o zasiêgu ogólnopolskim, zmierzaj¹cych do samodzielnoœci nauki. W zwi¹zku z tym powo³ano komisjê upowa¿nion¹ do prowadzenia rozmów z rz¹dem w sk³adzie: Stefan Gomowski, Kazimierz Grelak, Les³aw Buczkowski, Wojciech Charkin i Jan Patkowski. W nastêpstwie tego 19 paŸdziernika na Politechnice Gdañskiej odby³ siê Ogólnopolski Zjazd Delegatów Nauki NSZZ „Solidarnoœæ”, którego efektem by³o m.in. powo³anie Komisji Porozumiewawczej Nauki Polskiej. By³y to zrêby naszej struktury bran¿owej. W tym samym czasie w KZ PG utworzono Grupê Problemow¹ ds. Organizacji Samorz¹dnej Uczelni, na czele której stan¹³ Bogdan Krasucki. Zwi¹zek próbowa³ za³atwiæ nabrzmia³e w przesz³oœci sprawy i wybiega³ w przysz³oœæ. I tak 27 maja 1981 roku Tadeusz Sukowski omawia³ z rektorem PG sprawê rehabilitacji prof. Damazego Tilgnera i doc. Emila Tasznera (fina³ dopiero w III RP!), a w czerwcu 1981 opracowano program dzia³alnoœci NSZZ „S” w PG. Dotyczy³ on zarówno spraw istotnych dla uczelni, jak i ca³ego œrodowiska (wolnoœci nauki, autonomii uczelni), praw pracowniczych (ochrony interesów materialnych i socjalnych wszystkich grup pracowniczych), czy utworzeniu takich cia³, jak zwi¹zkowy s¹d kole¿eñski. Jednoczeœnie pracownicy PG dzia³ali na szczeblu ogólnopolskim. Wojciech l l Gruszecki wszed³ w sk³ad Prezydium MKZ-u, Stefan Gomowski i Kazimierz Grelak uczestniczyli w posiedzeniach MKZ, a delegatem na I Krajowy Zjazd NSZZ „Solidarnosæ” by³ Les³aw Buczkowski. Jednak ju¿ w tym czasie Zwi¹zek na ka¿dym kroku spotyka³ siê z niechêci¹, czy wrêcz prowokacyjnymi dzia³aniami ze strony w³adz. Tote¿ w celu skoordynowania ewentualnych akcji strajkowych opracowano regulamin strajkowy i na g³ównych koordynatorów wybrano Tadeusza Sukowskiego i Les³awa Buczkowskiego. Szefem biura strajkowego zosta³ Ryszard Kloskowski. Ju¿ wtedy zaplanowano, i¿ w razie og³oszenia stanu wojennego natychmiast nast¹pi akcja strajkowa. Raz siêgnêliœmy po broñ strajkow¹ – pamiêtamy doskona³¹ organizacjê strajku okupacyjnego jesieni¹ 1981 r. i podnios³¹ mszê œw. w holu GG. To by³ ju¿ trudny czas – sytuacja w kraju pogarsza³a siê z dnia na dzieñ. W dniu 3 grudnia 1981 r. Prezydium Komisji Krajowej przedstawi³o swoje stanowisko w sprawie sytuacji w kraju i ostrzeg³o Sejm przed uchwaleniem nadzwyczajnych uprawnieñ dla rz¹du oraz za¿¹da³o podjêcia dzia³añ antykryzysowych w gospodarce i demokratyzacji ¿ycia w kraju. Nastêpnego dnia Komisja Zak³adowa w PG podejmuje uchwa³ê popieraj¹c¹ stanowisko Komisji Krajowej i zg³asza propozycje dzia³añ w skali uczelni i kraju. Okazuje siê, ¿e s¹ to ostatnie dni wolnoœci, brutalnie przerwane 13 grudnia 1981 r. I potem nasta³y mroczne dni stanu wojennego. Wtedy internowani zostali m.in. Tadeusz Sukowski, Jacek Gajek i student Jerzy Kobyliñski, a Les³aw Buczkowski, jako cz³onek utworzonego wówczas Miêdzyzak³adowego Komitetu Strajkowego, do ostatniej chwili trwa³ w Stoczni Gdañskiej. Solidarnoœæ w PG nie przerwa³a swojej dzia³alnoœci. W latach 1982-88 ok. 500 cz³onków regularnie p³aci³o sk³adki zwi¹zkowe, które pozwala³y wspieraæ najbardziej potrzebuj¹cych. Uhonorowano ich potem specjalnymi, „wojennymi” legitymacjami. Przez ca³y czas wydawano podziemn¹ Gazetê PG oraz podziemny Biuletyn autorstwa Staszka Kowalskiego. Politechnika Gdañska szczyci siê przede wszystkim masowoœci¹ udzia³u swoich pracowników i studentów we wszystkich dzia³aniach organizowanych przez struktury podziemnej – „Solidar- noœci”. Na PG funkcjonowa³o kilka ponadregionalnych kana³ów kolporta¿u ksi¹¿ek II obiegu i podziemnej prasy, w czym oprócz pracowników znacz¹cy udzia³ mieli studenci Politechniki - cz³onkowie NZS-u. Najbardziej zaanga¿owani uczestniczyli w kierowniczych gremiach podziemnych struktur, w których zapada³y najwa¿niejsze decyzje zarówno dla d³ugofalowych, jak i bie¿¹cych dzia³añ Zwi¹zku. Ogromn¹ rolê w stanie wojennym odegrali pracownicy i studenci w obs³udze dzia³añ – krajowych i regionalnych struktur Zwi¹zku. 56 cz³onków NZS-u rozwozi³o po ca³ym kraju komunikaty i materia³y informacyjne. Innym przejawem tej solidarnoœci by³y kilkuletnie dzia³ania zwi¹zane z dystrybucj¹ darów dla Polski, gdzie profesorowie obok pracowników technicznych, o ka¿dej porze dnia i nocy uczestniczyli przy roz³adunku wielotonowych kontenerów, daj¹c ciê¿k¹ prac¹ fizyczn¹ przyk³ad kole¿eñskoœci, partnerstwa i godnych postaw stroni¹cych od w³asnych korzyœci. Za swoj¹ dzia³alnoœæ zostali aresztowani i skazani na kary wiêzienia m.in. Henryk Majewski, Andrzej Ogonowski, Andrzej Szczepañski. I przyszed³ czas odwil¿y – pojawi³y siê pierwsze, wyraŸne pêkniêcia na monolitycznym fundamencie systemu. Politechnika zareagowa³a natychmiast Ju¿ 19 wrzeœnia 1988 r powo³ano 11-osobowy Komitet Organizacyjny Niezale¿nego Samorz¹dnego Zwi¹zku Zawodowego „Solidarnoœæ” Pracowników PG, na którego czele stan¹³ Kazimierz Frydel – lider podziemnej „Solidarnoœci” od momentu odejœcia Tadeusza Sukowskiego z Politechniki. Dzia³aj¹c zgodnie z intencj¹ 354 pracowników, w S¹dzie Wojewódzkim w Gdañsku z³o¿ono wniosek o rejestracjê Zwi¹zku. Wniosek ten 3 listopada zosta³ odrzucony. Odwo³ano siê do S¹du Najwy¿szego w Warszawie, który na rozprawie 27 stycznia 1989 r utrzyma³ w mocy odmowê rejestracji. Nied³ugo jednak trwa³ triumf upadaj¹cej ju¿ w³adzy! 17 kwietnia 1989 r w wyniku rozmów „Okr¹g³ego Sto³u” ponownie zalegalizowano NSZZ „Solidarnoœæ”. W kraju rozpoczê³o siê porz¹dkowanie wszystkich dziedzin ¿ycia, budowa demokratycznego pañstwa i mozolna odbudowa zrujnowanej gospodarki. Dla Zwi¹zku zacz¹³ siê czas organizowania normalnej ju¿ pracy zwi¹zkowej. W ci¹gu miesi¹ca we wszystkich ko³ach jednostek organiza- PISMO PG Ogólnopolski Zjazd Przedstawicieli Nauki, paŸdziernik 1980 r. Napis na drzwiach: „Pañstwo policyjne to pañstwo, w którym policjant zarabia wiêcej ni¿ nauczyciel. W. I. Lenin” cyjnych PG przeprowadzono demokratyczne wybory, a 20 czerwca Walne Zebranie Delegatów NSZZ „Solidarnoœæ” w PG wybra³o swoje w³adze na okres czerwiec 1989 – listopad 1991. Pierwszym przewodnicz¹cym politechnicznej „Solidarnoœci” w III Rzeczypospolitej zosta³ Kazimierz Frydel. Przez dwie nastêpne kadencje, tj. w latach 1991-94 i ponownie 1995-98 Komisji Zak³adowej przewodniczy³ Tadeusz Kolenda, a od marca 1998 r. do chwili obecnej ja mam zaszczyt pe³niæ tê funkcjê. 25. rocznica sk³ania do refleksji, a jej uroczyste obchody s¹ okazj¹ do przypomnienia idea³ów, w imiê których podjêto walkê z totalitarnym systemem, a tak¿e z³o¿enia ho³du ludziom, którzy w tamtym czasie wykazali siê odwag¹ i determinacj¹ w walce o szeroko pojêt¹ wolnoœæ. Wymieniono osoby stoj¹ce na czele ró¿nych struktur, a przecie¿ wspó³pracowa³o z nimi wielu wspania³ych ludzi. Nasze uznanie i czeœæ nale¿y siê im wszystkim! Wyra¿amy w tym miejscu uznanie wielkiej grupie naszych kolegów, którzy zbierali pieni¹dze, przekazywali gazetki, czy wreszcie uczestniczyli w manifestacjach rocznicowych, kontrpochodach i nabo¿eñstwach patriotycznych. Oni maj¹ swój istotny wk³ad w ostateczny sukces i przywrócenie narodowej suwerennoœci. Wielu wspania³ych kolegów nie doczeka³o tej chwili – jakby klamr¹ czasu spiête s¹ œcie¿ki ¿ycia tak dawno po¿egnanych: Staszka Kowalskiego i Leszka Buczkowskiego oraz Tadeusza Klocka, Kazimierza Dzieduszyckiego, Jacka Gajka czy Bogus³awa Niemkiewicza, których po¿egnaliœmy tak niedawno… Pamiêtajmy o nich wszystkich! Na koniec chcia³bym zawrzeæ kilka refleksji o dzisiejszym Zwi¹zku. Rocznica ta powinna byæ obchodzona radoœnie, a jednak nie widaæ ani w naszej spo³ecznoœci, ani w spo³eczeñstwie, pe³nego zadowolenia. •ród³em tego stanu rzeczy jest krytyczna, mo¿e zbyt krytyczne ocena efektów transformacji oraz dzia³alnoœci ludzi, wywodz¹cych siê ze Zwi¹zku, w rz¹dzie, parlamencie i organach w³adzy samorz¹dowej. Skala bezrobocia jest najwy¿sza w Europie, a jej skutki w du¿ej mierze dotykaj¹ tych, Solidarnoœciowy strajk okupacyjny 1988 r. 7 którzy walczyli o suwerennoœæ polityczn¹ i gospodarcz¹. Dra¿ni nas nieskutecznoœæ wymiaru sprawiedliwoœci, bezkarnoœæ przestêpców i aferzystów, niesprawiedliwy proces prywatyzacji, korupcja, egoizm i brak propañstwowoœci w dzia³aniach tzw. klasy politycznej. Zaowocowa³o to m.in. swojego rodzaju amnezj¹ historycznej pamiêci w spo³eczeñstwie, a brakiem historycznej wiedzy w m³odym pokoleniu – i co równie wa¿ne – prze³o¿y³o siê na pomijanie roli, jak¹ odegra³o powstanie NSZZ „Solidarnoœæ” w budowaniu nowego porz¹dku w œwiecie. Mamy równie¿ uzasadnione pretensje, i¿ kolejne rz¹dy RP nie dostrzegaj¹ na czas naszych œrodowiskowych potrzeb i nie mo¿emy doczekaæ siê, kiedy edukacja zostanie uznana za dobro narodowe. Ci¹g³e upominanie siê o nasze sprawy da³o ju¿ efekty choæby w postaci znacznie lepszego systemu wynagrodzeñ. Jednak ci¹gle czekamy na chwilê, kiedy zwyciê¿y przekonanie, i¿ tylko dobrze wykszta³cony Polak bêdzie szanowanym obywatelem zjednoczonej Europy, a zdobywanie przydatnej wiedzy jest najlepszym œrodkiem na likwidacjê bezrobocia. B¹dŸmy krytyczni, ale sprawiedliwi i oceniajmy NSZZ „Solidarnoœæ” za efekty jej statutowej dzia³alnoœci. Dzisiejsza „Solidarnoœæ”, która walczy o sprawy pracownicze to, wbrew opiniom powtarzanym zarówno przez naszych oponentów, jak i zawiedzionych rodaków, nie jest inna „Solidarnoœæ”. Dzia³amy w innych realiach, opieraj¹c siê na klarownych ustawodawstwie, i wyznajemy te same Fot. Tadeusz Chmielowiec 8 PISMO PG Op³atek Komisji Zak³adowej, grudzieñ 1991 r. Od lewej trzech kolejnych przewodnicz¹cych KZ: Tadeusz Kolenda, Tadeusz Szymañski, Kazimierz Frydel i Andrzej Wiœniewski – skarbnik Fot. Andrzej £uczak idee – TO JEST TA SAMA „SOLIDARNOŒÆ”!! Przejêliœmy tradycje le¿¹ce u podstaw jej powstania i zgodnie z ni¹ szanujemy prawo ustanowione przez w³adzê ustawodawcz¹ demokratycznego pañstwa – pomagaj¹c swoim cz³onkom i broni¹c praw pracowniczych. NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej w dalszym ci¹gu jest jedn¹ z najwiêkszych organizacji w Regionie Gdañskim. Z racji rangi i liczebnoœci organizowano na PG spotkania i zjazdy regionalne. Dziêki temu goœciliœmy na uczelni wielu cz³onków Zwi¹zku – w tym najznakomitsze osobowoœci. W obecnej kadencji wielu naszych cz³onków dzia³a w najwa¿niejszych jego strukturach. I tak m.in. Krzysztof Czerwiñski jest cz³onkiem Komisji Krajowej NSZZ „Solidarnoœæ” oraz Zarz¹du Regionu Gdañskiego, a Tadeusz Szymañski wszed³ w sk³ad Prezydium Zarz¹du Regionu Gdañskiego. Natomiast Ryszard Mosakowski pe³ni funkcjê wiceprzewodnicz¹cego Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarnoœæ”, a Tadeusz Kolenda jest cz³onkiem Prezydium KSN. NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej, jako jedna z nielicznych organizacji zwi¹zkowych, szanowa³a pluralizm pogl¹dów i ró¿ne sympatie polityczne swoich cz³onków i nie w³¹cza³a siê do dzia³alnoœci politycznej, a ¿aden z funkcyjnych dzia³aczy nie jest cz³onkiem ¿adnej partii politycznej. Jako symboliczny moment przejœcia Zwi¹zku na uczelni do bardziej „zwi¹zkowego” dzia³ania mo¿na traktowaæ mo- ment poœwiêcenia sztandaru naszej politechnicznej organizacji. Warto przypomnieæ, ¿e uroczyste poœwiêcenie sztandaru odby³o siê w Œwiêto Niepodleg³oœci, 11 listopada 1998 r., w Bazylice Mariackiej w Gdañsku, a aktu poœwiêcenia dokona³ Metropolita Gdañski Arcybiskup Tadeusz Goc³owski. W tej piêknej uroczystoœci bardzo licznie uczestniczyli nasi cz³onkowie i inni pracownicy PG. Przez wiele lat, równie¿ w stanie wojennym, w dniu 1 paŸdziernika delegacja KZ NSZZ „Solidarnoœæ” w PG sk³ada³a wieniec pod pomnikiem Poleg³ych Stoczniowców. W 1996 r., rektor Politechniki Gdañskiej, prof. Aleksander Ko³odziejczyk, doceniaj¹c znaczenie tego ho³du, w³¹czy³ go do oficjalnego programu uro- czystoœci inauguruj¹cych œrodowiskowe rozpoczêcie roku akademickiego. I do chwili obecnej jest to sta³ym punktem tych uroczystoœci, w którym udzia³ wraz z nami bior¹ rektorzy trójmiejskich uczelni. Czy nie jest to naturalna kolej rzeczy w stabilizuj¹cej siê demokracji?!... Bior¹c to wszystko pod uwagê, oceniajmy sprawiedliwie dzia³ania Zwi¹zku w kontekœcie zmieniaj¹cej siê rzeczywistoœci. Patrz¹c na te 25 lat aktywnoœci – odwa¿nej i m¹drej w czasie tworzenia Zwi¹zku, aktywnej i okupionej cierpieniami w okresie stanu wojennego i mo¿e mniej efektownej, lecz skutecznej, ju¿ w III Rzeczypospolitej – mo¿emy powiedzieæ, ¿e NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej dobrze zapisa³a siê w budowê nowej rzeczywistoœci. Nie dajmy siê podzieliæ, ale te¿ sami nie dzielmy siê na tych lepszych, z Pierwszej „Solidarnoœci” i na gorszych, obecnych dzia³aczy. I w naszych krytycznych ocenach nie zapomnijmy, ¿e spuœciznê po minionej epoce – zad³u¿enie gospodarki oraz spustoszenia w sferze moralnej i intelektualnej – przyjdzie nam jeszcze d³ugo odrabiaæ. ¯yczê wiêc wszystkim moim kolegom, aby ich dalsza dzia³alnoœæ, gdziekolwiek w chwili obecnej j¹ prowadz¹, w sposób istotny przyczynia³a siê do przebudowy i wzmacniania ³adu spo³ecznego, opartego na uniwersalnych wartoœciach, do których nawi¹zuje preambu³a statutu NSZZ „Solidarnoœæ”. Tadeusz Szymañski Przewodnicz¹cy KZ NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej Poœwiêcenie sztandaru KZ NSZZ „Solidarnoœæ” PG w Bazylice Mariackiej, 11 listopada 1998 r. PISMO PG 9 Sk³ad Komitetu Za³o¿ycielskiego Niezale¿nych Samorz¹dnych Zwi¹zków Zawodowych w Politechnice Gdañskiej Przewodnicz¹cy: Stefan Gomowski (Wydzia³ Budowy Maszyn) wiceprzewodnicz¹cy: Stanis³aw Kowalski ( Wydzia³ Elektroniki) Andrzej Kopeæ (Oœrodek Obliczeniowy) Cz³onkowie: Wydzia³ Budownictwa L¹dowego: Wilk Zbigniew Kloskowski Ryszard Wydzia³ Budowy Maszyn: Dr¹¿kowski Piotr Mosakowski Ryszard Wydzia³ Chemiczny: Witkowska Ewa Ogonowski Andrzej Szukalski Jan Becker Barbara Wydzia³ Elektroniki: Stepnowski Andrzej Sawicki Leopold Wydzia³ Elektryczny: Snopek Krzysztof Duzinkiewicz Kazimierz Zabia³³o Miros³awa Wydzia³ Mechaniczny Technologiczny: Grelak Kazimierz Werc Marian Instytut Architektury i Urbanistyki: Hueckel Krzysztof Walczyk Adam Instytut Hydrotechniki: Piwecki Teofil Sukowski Tadeusz Instytut Okrêtowy: Dzieduszycki Kazimierz Patkowski Jan Buczkowski Les³aw Instytut Fizyki: Kuœba Józef Lizak Witold Instytut Matematyki: Berndt Marek Szczepañski Andrzej Instytut Nauk Spo³ecznych: Migoñ Mieczys³aw Ma³yjasiak Andrzej Charkin Wojciech Studium WFiS: Kutek Ryszard Katkowski Mieczys³aw Pion Techniczny: Ko³akowski Ryszard Ciapka Józef Pion Prorektora ds. Badañ Naukowych: Czabajski Jacek Pion Administracji: Dobrowolska Wanda Bober Gizella Biblioteka G³ówna: Koz³owska Teresa Wierska Barbara Wilicka Jadwiga Zak³ad Studyjno-Projektowy: Zalewski Jerzy S³awiñski Wiktor Dzia³ Gospodarczy: Krawczyk Bo¿ena Dziat³owska Dagmara Osiedle Studenckie: BudŸko Ryszard Gonarska Jadwiga Studium Jêzyków Obcych: Szypi³³o Katarzyna Buæko Kazimiera Sk³ad pierwszej Komisji Zak³adowej NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej kadencja 1980-81 Przewodnicz¹cy: Tadeusz Sukowski (Wydz. Hydrotechniki) wiceprzewodnicz¹cy: Kazimierz Frydel (Instytut Okrêtowy) Wojciech Gruszecki (Wydz. Chemiczny) Cz³onkowie: Wydzia³ Architektury: Miros³aw Hrynkiewicz Jan Bart³omiej Zwiejski Wydzia³ Budownictwa L¹dowego: Tadeusz Klocek Ryszard Kloskowski Wydzia³ Budowy Maszyn: Ryszard Mosakowski Wydzia³ Chemiczny: Andrzej Chimiak Jan Mazerski Micha³ Pietrzyk Jan Szukalski Andrzej Sto³yhwo Wydzia³ Elektroniki: Gustaw Budzyñski Piotr Dêbicki Tomasz Iwaszkiewicz Roman Koturbasz Irena Leszczyñska Wydzia³ Elektryczny: Wieczes³aw Augustyniak Bogdan Krasucki Stefan Wywia³ Krzysztof W¹sek Wydzia³ Hydrotechniki: Ryszard Dunikowski Wydzia³ Mechaniczny Technologiczny: Kazimierz Grelak Andrzej Meller Instytut Okrêtowy: Juliusz Baczyñski Les³aw Buczkowski Wies³aw Próchnicki Olgierd Skibski Wydzia³ Fizyki Techn. i Matematyki Stosowanej: Marek Berndt Tadeusz Kobzdej Zenon Polacki Oœrodek Obliczeniowy: Ryszard Alesionek Studium Jêzyków Obcych i Instytut Nauk Spo³ecznych: Wojciech Charkin Katarzyna Epimach-Szypi³³o Boles³aw Koœciukiewicz Studium WFiS, Studium Wojskowe: Mieczys³aw Katkowki Biblioteka G³ówna: Teresa Koz³owska Administracja: Wanda Dobrowolska Zak³ad Studyjno-Projektowy: Zygmunt Paszko Pion Techniczny: Józef Ciapka Pion Rektora: El¿bieta Chmielewska Pion Gospodarczy: El¿bieta Tomasikiewicz Osiedle Studenckie: Janina Gonerska Oddzia³ Elbl¹g: Klara Kosecka Komisja Rewizyjna: Aniela Grych Jan Patkowski Andrzej Kopeæ Franciszek Milkiewicz Stefan Gomowski Andrzej Branicki Witold Godzwon 10 PISMO PG PISMO PG 11 Sk³ad Komisji Zak³adowej NSZZ „Solidarnoœæ” w Politechnice Gdañskiej kadencja 1989-91 (pierwsza w III RP) Przewodnicz¹cy: Kazimierz Frydel (Instytut Okrêtowy) wiceprzewodnicz¹cy: Jerzy Sawicki (Wydz. Hydrotechniki) Cz³onkowie: 1. Brzoska Edmund 2. Cichy Marian 3. Czerwiñski Krzysztof 4. Dunajska Bo¿ena 5. Gajek Jacek 6. Gr¹ziewicz Wojciech 7. Grzybowska Jolanta 8. Janiszewski Zbigniew 9. Jankowski Tadeusz 10. Kazimierczak Bogdan 11. Kensik Roman 12. Klocek Tadeusz 13. Kloskowski Ryszard 14. K³opocki Jan 15. Kolenda Tadeusz 16. Korbut Krzysztof 17. Koz³owska Teresa 18. £uczak Andrzej 19. Martin W³odzimierz J. 20. Mosakowski Ryszard 21. Niemkiewicz Bogus³aw 22. Ogonowski Andrzej 23. Reñski Andrzej 24. Rowiñska Anna 25. Samp³awski Henryk 26. Siuda Bernard 27. Soko³owska Teresa 28. So³tysik Maria Jolanta 29. Szklanny Jan 30. Szukalski Jan 31. Tollik Daniel 32. Wicikowski Leszek 33. Wierzbowski Edward 34. Wilczopolski Micha³ 35. Wiœniewski Andrzej 36. Wiœniewski Zbigniew 37. Wroczyñski Piotr Przewodnicz¹cy Ko³a Seniorów: Skar¿yñski Ryszard Komisja Rewizyjna: 1. Cantek Leszek 2. Gruszczyñski Walerian 3. Jagodziñski Krzysztof 4. Kowalczuk Zdzis³aw 5. Marcinkiewicz Janina 6. Milkiewicz Franciszek