grudzień 2007 - wfosigw.olsztyn.pl

GŁOS EKO
ŚRODA 19.12.2007
OLSZTYŃSCY
LEŚNICY GÓRĄ!
Adam Krzyśków
Prezes zarządu WFOŚiGW
w Olsztynie
Koniec roku to okres podsumowań, w tym największych osiągnięć w dziedzinie
ekologii. Sukcesem, o którym należy przy tej okazji
wspomnieć jest niewątpliwie Projekt małej retencji na
obszarach Leśnego Kompleksu Promocyjnego „Lasy
Mazurskie”. Dzięki niemu
zretencjonowano 2 mln m3
wody oraz odtworzono siedliska wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt. Przedsięwzięcie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych
w Olsztynie zostało docenione nie tylko na forum krajowym, ale również międzynarodowym. W listopadzie br.
Dyrektor RDPL w Olsztynie
pan Jan Karetko, odebrał
w Londynie prestiżową nagrodę „The Green Apple
Awards 2007” za osiągnięcia w dziedzinie ochrony środowiska. To cenne wyróżnienie zwraca uwagę na niezwykle ważny i aktualny problem małej retencji lasów.
Jeszcze kilkanaście lat temu
leśnicy premiowani byli za
zalesianie wszelkich możliwych powierzchni. Osuszano bagna, zalesiano śródleśne łąki — las miał produkować drewno niezbędne
dla gospodarki. Ale z czasem spojrzenie to uległo
zmianie. Las jest naszą
wspólną wartością i nie powinien być wyłącznie fabryką drewna. Teraz leśnicy
dostrzegają złożoność ekosystemu leśnego, a leśne
monokultury to już wspomnienie. Aby las był zdrowszy, potrzebuje bowiem różnorodności. Jednym z warunków, zapewniających taką różnorodność, jest obecność wody. Wody, której
nam coraz bardziej brakuje,
stąd nie budowa wielkich
zapór, ale mała retencja
i sprawne melioracje są
gwarancją tego, że naszym
dzieciom i wnukom nie zabraknie wody. Realizacja
wyróżnionego projektu
kosztowała dotychczas ok.
2,5 mln euro. Jestem niezmiernie dumny, że w tej
kwocie istotny wkład miał
WFOŚiGW w Olsztynie.
dodatek bezpłatny
Szkolenia z pozyskiwania środków unijnych
Priorytetowe osie
dla Warmii i Mazur
Pierwsze w naszym województwie szkolenia,
przeprowadzone
na tak dużą skalę,
dotyczące pozyskania środków unijnych na projekty
środowiskowe.
W celu przygotowania potencjalnych beneficjentów
z województwa warmińsko-mazurskiego do skutecznego wykorzystania środków
unijnych, Regionalne Centrum Projektów Środowiskowych WFOŚiGW w Olsztynie
zorganizowało na początku
grudnia br. dwie konferencje
szkoleniowe. W dniach 5-6
grudnia 2007r. w Starych Jabłonkach
zorganizowano
konferencję pt. „Zarządzanie
projektem w fazie przedinwestycyjnej dla beneficjentów Programu Operacyjnego
Infrastruktura i Środowisko”.
Dotyczyła ona osi priorytetowej I: Gospodarka wodno-ściekowa oraz osi priorytetowej II: Gospodarka odpadami i ochrona powierzchni
ziemi. Dla tych właśnie osi
priorytetowych POIiŚ, Wojewódzki Fundusz w Olsztynie
stanowi Instytucję Wdrażającą. Wykłady i warsztaty dla
80 osób poprowadzili specjaliści z firmy „Lemtech Konsulting Sp. z o.o.” w Krakowie.
Jak przygotować
i zarządzać projektem
Omawiana problematyka
obejmowała m.in. zagadnienia dotyczące studium wykonalności oraz sposobów przygotowania i zarządzania projektem, realizowanym w ramach POIiŚ. Na pytania
uczestników odpowiadała
goszcząca na konferencji
Szkolenie z Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata 2007-2013
Fot. Joanna Czyżewska
Aleksandra Malarz — dyrektor Departamentu Infrastruktury i Środowiska w Ministerstwie Środowiska. Przybliżyła
ona uczestnikomaktualny
stan prac nad Programem,
a w szczególności nad Indykatywnym Wykazem Indywidualnych Projektów Kluczowych, w tym Dużych. Na zakończenie pierwszego dnia
konferencji zaprezentowane
zostały przykłady dobrych
praktyk z terenu województwa warmińsko-mazurskiego.
O swoich doświadczeniach
przy realizacji projektów opowiedzieli Piotr Kowalski —
kierownik Iławskich Wodociągów Sp. z o.o. oraz Marian
Wojtkowski — dyrektor Zakładu Utylizacji Odpadów
Sp. z o.o. w Elblągu.
Po zakończeniu konferencji
dotyczącej POIiŚ, rozpoczęło
się dwudniowe szkolenie pt.
„Zarządzanie
projektem
w fazie przed inwestycyjnej
dla beneficjentów Regionalnego Programu Operacyjnego Warmia i Mazury na lata
2007-2013”. Dotyczyło ono
osi priorytetowej VI — Śro-
dowisko przyrodnicze i wzięło w nim udział 150 osób.
Uroczystego otwarcia dokonała Urszula Pasławska —
wicemarszałek województwa
warmińsko-mazurskiego.
Wykłady i warsztaty
Wykładowcy omówili m.in.
typy projektów środowiskowych, problematykę pomocy
publicznej, obliczania luki finansowej oraz zakresu studium wykonalności. Zajęcia
prowadzone były zarówno
w formie wykładów, jak
i warsztatów. Podobnie, jak
na konferencji dotyczącej
POIiŚ, zaprezentowano dwa
przykłady tzw. dobrych praktyk z terenu naszego województwa. Swoje prezentacje
przedstawili Marzenna Supranowicz — wójt gminy Pozezdrze oraz Piotr Jakubowski — burmistrz Mikołajek.
Drugiego dnia szkolenia tj.
7 grudnia, swoje referaty wygłosili przedstawiciele Urzędu
Marszałkowskiego.
O komplementarności RPO
WiM z innymi programami
operacyjnymi opowiedziała
Pani Lidia Wojtowicz — Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej, natomiast
o Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata
2007-2013 — Jarosław Sarnowski — Dyrektor Departamentu Rozwoju Obszarów
Wiejskich i Rolnictwa.
Oba powyższe szkolenia
skierowane były do wszystkich grup potencjalnych beneficjentów, którzy w praktyce zajmują się przygotowaniem projektów do dofinansowania z funduszy unijnych w ramach powyższych
osi priorytetowych, w tym
do pracowników jednostek
samorządu terytorialnego
i przedsiębiorców. Tematyka
konferencji spotkała się
z bardzo dużym zainteresowaniem. Jest to wynik coraz
większego zaangażowania
beneficjentów z naszego województwa w absorpcję
środków unijnych na inwestycje z zakresu ochrony środowiska.
Joanna Czyżewska
WFOŚiGW w Olsztynie
Rada Nadzorcza, Zarząd i Pracownicy Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
w Olsztynie z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku składają, Marszałkowi i Zarządowi
Województwa Warmińsko-Mazurskiego oraz wszystkim Prezydentom, Starostom, Burmistrzom, Wójtom, Prezesom,
Dyrektorom i ich współpracownikom, a także Służbom Ochrony Środowiska i sympatykom przyrody Warmii i Mazur,
najserdeczniejsze życzenia.
Niech święta upłyną w atmosferze rodzinnego ciepła i spokoju, a nadchodzący 2008 rok obfituje we wszelką
pomyślność. Niech Nowy Rok będzie wyzwaniem do realizacji proekologicznych zamierzeń oraz przyniesie innowacyjne
rozwiązania i da energię do działań przyjaznych środowisku naturalnemu naszego Regionu.
Nr 12
ZIELONA PŁUCA
POLSKI
Piotr Żuchowski
Wicemarszałek Województwa
Warmińsko-Mazurskiego
Założyciele Fundacji Zielone
Płuca Polski to Wicemarszałek Województwa Warmińsko-Mazurskiego, województwo podlaskie, kujawsko-pomorskie i pomorskie, Narodowa Fundacja Ochrony Środowiska i dwa samorządy
z naszego województwa —
Gołdap i Ostróda. Celem fundacji jest wspólna ochrona
unikalnego krajobrazu tych
terenów. Zdobywanie funduszy krajowych i europejskich
jest łatwiejsze, szybsze i skuteczniejsze. W tym regionie,
na skutek braku wielkiego
przemysłu, przyroda zachowała się w stosunkowo niezmienionym, naturalnym stanie. Region tradycyjnie rolniczy — teraz pokłada nadzieje
w turystyce, rolnictwie ekologicznym i rozwoju drobnego
przemysłu z nowoczesnymi,
nieszkodliwymi technologiami. Dla przykładu w województwie podlaskim znajdują
się aż 4 parki narodowe z 22
istniejących w Polsce, w tym
ostatni fragment lasu naturalnego w Europie — Puszcza
Białowieska. Na Warmii i Mazurach tereny prawnie chronione stanowią ponad połowę powierzchni województwa. Zielone Płuca Polski to
przykład ekorozwoju — pogodzenia działalności człowieka z zachowaniem walorów
środowiska i przyrody. Termin
Zielone Płuca Polski powstał
w 1983 roku, jako propozycja
zastosowania zasad ekorozwoju dla konkretnego obszaru Polski. W 1988 władze
administracyjne i samorządowe regionu północno-wschodniej Polski zawarły porozumienie w sprawie kompleksowej ochrony i racjonalnego
kształtowania środowiska.
Powołanie fundacji to kolejny
krok, bo staje się ona spadkobiercą wieloletniego dorobku Porozumienia Zielone
Płuca Polski. Liczymy, że dzięki jej działaniom uda się ożywić i proekologicznie ukierunkować rozwój społeczno-gospodarczy regionu. Zielone
Płuca Polski to też rozpoznawalna i uznana marka, co
ułatwia promocję produktów
i usług tu wytwarzanych.
2e
GAZETA OLSZTYŃSKA
DZIENNIK ELBLĄSKI
ŚRODA 19.12.2007
AKTUALNOŚCI
Ostoje przyrody, mapa skarbów i przyroda moich dziadków
Nauczyciele i uczniowie dla
Mechanizmy prawne i finansowe
towarzyszące tworzeniu systemu Natura
2000 w Polsce powodują, że efektywna
ochrona przyrody na danym obszarze
jest w dużej mierze uwarunkowana
świadomością ekologiczną mieszkańców
i decyzjami podejmowanymi na szczeblu
lokalnym. W związku z tym skuteczność
działań ochronnych na terenie obszarów
Natura 2000 zależy od rozwoju edukacji
ekologicznej i zaangażowania poszczególnych mieszkańców w działania na
rzecz ochrony przyrody.
Wiedza społeczności, na
terenie których znajdują się
obszary sieci Natura 2000,
tymczasem jest jeszcze mała. Wychodząc naprzeciw
tym potrzebom Regionalne
Centrum Ekologiczne na
Europę
Środkową
i Wschodnią — Polskie Biuro REC w Warszawie,
w 2007 roku przygotowało
projekt edukacyjny „Edukacja dla Natury 2000”, którego celem było wsparcie edukacji ekologicznej na terenach sąsiadujących z obszarami Natura 2000 poprzez
podniesienie kwalifikacji
nauczycieli, dostarczenie im
pomocy dydaktycznych oraz
zachęcenie do tworzenia Kół
Przyjaciół Natury.
Dla kogo ten projekt?
Adresatami projektu byli
nauczyciele i uczniowie
szkół podstawowych, gimnazjalnych, szkół ponadgimnazjalnych i ośrodków
szkolno-wychowawczych.
Projekt realizowany był na
terenie 4 województw: warmińsko-mazurskiego, lubelskiego, mazowieckiego oraz
wielkopolskiego. W naszym
regionie projekt koordynowany był przez Olsztyńskie
Centrum Edukacji Ekologicznej przy Warmińsko-Mazurskim Ośrodku Doskonalenia
Nauczycieli
w Olsztynie i Zespół Parków
Krajobrazowych Pojezierza
Iławskiego i Wzgórz Dylewskich. W ramach projektu
OCEE zorganizowało 6 jednodniowych warsztatów dla
95 nauczycieli. Zajęcia miały
na celu: wyjaśnienie, co to
jest sieć Natura 2000, ukazanie nauczycielom wartości
przyrodniczych chronionych
w sieci Natura 2000, zaprezentowanie działań edukacyjnych, które można realizować na terenie ostoi oraz
zapoznanie ze ścieżkami
edukacyjnymi na obszarach
Natura 2000 w województwie
warmińsko-mazurskim. Podczas zajęć terenowych nauczyciele poznali
siedliska i zwyczaje bocianów białych w największej
kolonii lęgowej bocianów
białych: „Warmińsko-Mazurskiej Bocianiej Wsi Żywkowo”. Uczestniczyli także
w zajęciach na obszarze
ostoi „Lasy Iławskie”, gdzie
poznali fragment ścieżki histor yczno-przyrodniczej
„Solniki” w Parku Krajobrazowym Pojezierza Iławskiego. Polskie Biuro REC wydało także publikację „Wycieczka? Naturalnie! Podręcznik dla nauczyciela. Województwo warmińsko-mazurskie”. Książka zawiera
szereg informacji przyrodniczych i metodycznych ułatwiających nauczycielom zaplanowanie zajęć dotyczących sieci Natura 2000.
Osiem konkursowych
miesięcy
Ważnym elementem projektu był konkurs Koła Przyjaciół Natury. Pod kierunkiem nauczycieli uczniowie
realizowali przez osiem miesięcy trzy zadania:
1. Szkolne ostoje przyrody.
W porozumieniu z właścicielem terenu należało wyznaczyć „Szkolną ostoję
przyrody” ciekawy obiekt
przyrodniczy w najbliższej
okolicy szkoły. Mogło to być
stare drzewo, strumyk, cie-
Spotkania i rozmowy
z seniorami nie tylko
dostarczyły młodzieży
wielu cennych informacji, ale również pozwoliły zacieśnić więzy
międzypokoleniowe.
kawa skała itp. Wybrana
ostoja powinna pełnić funkcje edukacyjne. Teren należało oznakować napisem
„Szkolna ostoja przyrody”.
Terenem powinni opiekować się uczniowie oraz przeprowadzić niezbędne działania porządkowe i ochronne.
Zadaniem uczniów było także sporządzenie dokumentacji ostoi, poznanie jej hi-
Uczniowie SP 15 w Elblągu realizują projekt „Przyroda naszych dziadków“ Fot. SP 15 w Elblągu
storii i walorów przyrodniczych oraz zaznajomienie się
z zagrożeniami mogącymi
mieć wpływ na jej przetrwanie.
2. Przyrodnicza mapa
skarbów.
Uczniowie pod kierunkiem
nauczyciela mieli przeprowadzić inwentaryzację przyrodniczą najbliższej okolicy.
Inwentaryzacja ta mogła dotyczyć jednego wybranego
elementu przyrody (np. stare drzewa, gniazda bocianów) lub całego spektrum
walorów
przyrodniczych
okolicy. Inwentaryzacji mogły być poddane także zagrożenia przyrody np. dzikie
wysypiska śmieci. Na podstawie swoich obserwacji
uczniowie mieli opracować
„Przyrodniczą mapę skarbów”, czyli wykonać własnoręcznie stylizowaną mapę
z zaznaczonymi najciekawszymi obiektami przyrodniczymi okolicy. Mapa powinna zostać wyeksponowana
tak, by mogli ją obejrzeć
wszyscy uczniowie i nauczyciele.
3. Przyroda moich dziadków.
Zadaniem uczniów było
przeprowadzenie wywiadów
ze starszymi osobami, by dowiedzieć się jak zmieniała
się przyroda w ich najbliższej okolicy na przestrzeni
ostatnich kilkudziesięciu
lat. Jak kiedyś ludzie korzystali z przyrody? Co było
przyczyną zmian w środowisku? Jakie gatunki roślin
i zwierząt były kiedyś liczniejsze niż teraz? Zebrane
informacje uczniowie mieli
opisać w formie artykułu
prezentującego materiały
zebrane przez cały zespół.
Walory artykułu mogło podnieść wyszukanie fotografii
prezentujących przyrodę
kiedyś i obecnie. Uczniowie
Szkoły Podstawowej nr 16
w Elblągu utworzyli „Szkolną Ostoję Przyrody” na
działce rekreacyjno-użytkowej w Jagodnie. Posesja,
której właścicielem jest
dziadek jednej z uczennic,
położona jest nad Zalewem
Wiślanym — obszarze objętym ochroną w sieci Natura
2000. Efektem działań było
oznakowanie terenu napisem „Szkolna Ostoja Przyrody”, przeprowadzenie akcji
porządkowej i ochronnej,
sporządzenie dokumentacji
ostoi, poznanie historii i walorów przyrodniczych tego
obszaru.
Gimnazjaliści
z Dźwierzut przygotowali
wiele propozycji obiektów,
które mogłyby zostać ostoją
przyrody. Wybór padł na
maleńki cmentarzyk ewangelicki położony między Targowską Wólką a Kałęczynem.
Po
uzgodnieniu
z dzierżawcą terenu młodzież oznakowała szkolną
ostoję przyrody odpowiednią tabliczką i rozpoczęła
prace
inwentaryzacyjne
i porządkowe. Przy każdej
wizycie na cmentarzyku
sprzątała śmieci, które po
sobie zostawiali zbieracze
ślimaków
winniczków.
Cmentarzyk porośnięty jest
obficie barwinkiem i gajowcem żółtym. Występują tu
też w mniejszych ilościach
niezapominajki, gwiazdnice,
przylaszczki, fiołki. Wśród
drzew najokazalsze to lipy
i klony, rośnie również jesion i bardzo dużo bzu lilaka. Szkolną ostoją przyrody
jest skupisko drzew na niewielkim wzniesieniu odda-
lonym około 200 m od pobliskiej drogi Targowska
Wólka — Kałęczyn. Uczniowie Szkoły Podstawowej
w Miłakowie uczestniczyli
w zajęciach terenowych,
których celem było wybranie ciekawego obiektu przyrodniczego na szkolną ostoję
przyrody. Wybrali stary dąb,
który rośnie przy wjeździe
do Miłakowa od strony Morąga. Zaciekawił ich głaz
z wyrytymi datami i posąg
jelenia obok dębu. Uczniowie dowiedzieli się, kto jest
właścicielem terenu i wystąpili z pismem do Urzędu
Miasta i Gminy w Miłakowie o umożliwienie utworzenia „Szkolnej Ostoi Przyrody”. Zorganizowali spotkanie z burmistrzem Miłakowa — panem Aleksandrem
Gawrylukiem.
Kolejnym
krokiem działań było przygotowanie odpowiedniej tablicy i oznaczenie wybranego obiektu przyrodniczego.
Poznali historię swojego
miasta i miejsca, gdzie rośnie dąb, wyjaśnili intrygujące daty wykryte na głazie.
W ramach realizacji zadania
„Przyroda moich dziadków”
GAZETA OLSZTYŃSKA
ŚRODA 19.12.2007
DZIENNIK ELBLĄSKI
AKTUALNOŚCI
3e
Natury 2000
uczniowie Szkoły Podstawowej i Niepublicznego Gimnazjum w Hartowcu przeprowadzili wiele wywiadów
z najstarszymi mieszkańcami swojej miejscowości. Odnaleźli też mapę Hartowca
z 1909 r., dzięki której mogli
dokonać analizy porównawczej stanu przyrody 100 lat
temu i dziś. Młodzież Publicznego
Gimnazjum
w Dźwierzutach przeprowadziła 9 wywiadów z najstarszymi mieszkańcami swojej
gminy. W większości były to
babcie uczennic, ale znalazł
się również emerytowany leśnik. Odwiedzili także jedyne muzeum w gminie, tzw.
„Babską izbę” w Sąpłatach.
Poznali tam urządzenie chaty mazurskiej i przedmioty
codziennego użytku. Zadanie to okazało się bardzo zajmujące, uczniowie zainteresowali się czasami, w których żyli ich dziadkowie.
A były to ciekawe czasy, bez
elektryczności, telewizji, Internetu. Życie na wsi płynęło
zupełnie inaczej niż dziś.
Istotne zmiany na
przestrzeni pokolenia
Małgorzata
Kacprzak,
uczennica Gimnazjum w Lipowie dzięki wywiadom przeprowadzonym z mieszkańcami wsi dowiedziała się, że na
przestrzeni zaledwie jednego
pokolenia, nastąpiło wiele
istotnych zmian. Jedna z nich
to zmniejszenie liczebności
niektórych zwierząt, w szczególności królików i zajęcy
oraz wielu gatunków ptaków.
Znacznie pogorszyła się jakość wody, w rzekach jest dużo mniej ryb, a wodę zanieczyszczają ścieki i nawozy
sztuczne spływające z pól.
W lesie wciąż powstają nowe
dzikie wysypiska śmieci. Wieś
położona jest wzdłuż szosy,
po której przejeżdżają duże
ilości pojazdów, dodatkowo
w okolicy powstało kilka ferm
hodowlanych, co razem powoduje duże zanieczyszczenie
powietrza. Mieszkańcy widzą
też dobre zmiany w przyrodzie — dbają o swoje ogródki
i obejścia, segregują śmieci,
we wsi postawiono kontenery
na szkodliwe dla środowiska
odpady. Radością mieszkańców są przylatujące każdego
roku bociany, którym postawiono wygodne, metalowe
gniazdo. W ramach realizacji
trzech zadań konkursowych
uczniowie mieli okazję zdobyć cenne doświadczenia
i wiedzę z wielu dziedzin, np.:
ekologii, biologii, geografii,
historii, języka polskiego. Powstał słownik gwary, który
znajduje się w bibliotece
szkolnej. Możliwość poznania
najbliższej okolicy, ciekawych
i cennych miejsc sprawiła im
dużą satysfakcję. W sposób
naturalny uczyli się odpowie-
dzialności za realizację powierzonego zadania, umiejętności planowania prac długofalowych oraz pracy w grupie.
Członkowie Koła Przyjaciół
Natury ze Szkoły Podstawowej w Lidzbarku wykonali
„Przyrodniczą mapę skarbów” gminy Lidzbark. Najważniejszymi elementami
mapy były: gniazda bociana
białego, rezerwaty przyrody,
parki krajobrazowe, szkolne
ostoje przyrody i pomniki
przyrody. Mapa została
umieszczona na korytarzu
szkolnym i udostępniona
społeczności szkolnej. Dzięki
realizacji zadań konkursowych dzieci dowiedziały się
czegoś więcej na temat form
ochrony przyrody w swojej
gminie, o celu tworzenia obszarów Natura 2000. W dzia-
łania uczniów włączyli się rodzice oraz osoby pracujące
w ważnych instytucjach miasta i gminy Lidzbark, np.
Nadleśnictwo
Lidzbark,
Urząd Miasta i Gminy Lidzbark, Welski Park Krajobrazowy.
Czas pochwał i nagród
17 grudnia 2007 roku
w Warmińsko-Mazurskim
Urzędzie
Wojewódzkim
w Olsztynie odbyła się konferencja podsumowująca
konkurs Koła Przyjaciół Natury. Przyznano nagrody
główne 18 Kołom Przyjaciół
Natury z Warmii i Mazur,
które wykonały po trzy zadania konkursowe. Koła
uczniowskie otrzymały aparaty cyfrowe, zestawy do badania wody, siatki do poło-
wu i strącania owadów, lupy,
książki o tematyce przyrodniczej, plecaki, pamięć USB,
plansze edukacyjne, gry dydaktyczne. Wszystkim placówkom uczestniczącym
w konkursie przyznano dyplomy i pamiątkowe statuetki. Uczniowie otrzymali także dyplomy. Na konkurs
wpłynęło 49 prac, ogółem
udział wzięło 921 uczniów
i 62 nauczycieli z naszego
regionu. Podczas konferencji Koła Przyjaciół Natury
zaprezentowały efekty swoich działań w formie prezentacji multimedialnych i kronik zawierających dokumentację zdjęciową, rysunki
i opisy.? Fundatorami nagród byli: Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska
i Gospodarki Wodnej, Woje-
wódzki Fundusz Ochrony
Środowiska i Gospodarki
Wodnej w Olsztynie oraz
Polskie Górnictwo Naftowe
i Gazownictwo S.A. — Gazownia Olsztyńska. Podziękowania należą się także
Warmińsko-Mazurskiemu
Kuratorium Oświaty, które
zaangażowało się w organizację konferencji. Zarówno
Kuratorium, jak i sponsorzy
od wielu lat wspierają różne
inicjatywy ekologiczne podejmowane przez Olsztyńskie Centrum Edukacji Ekologicznej.
Alicja Szarzyńska
Kierownik Olsztyńskiego Centrum Edukacji Ekologicznej
przy Warmińsko-Mazurskim
Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli w Olsztynie
Nagrody główne otrzymały:
1. Katolickie Gimnazjum Społeczne w Biskupcu, Alicja
Suchocka
2. Gimnazjum nr 1 w Reszlu, Elżbieta Majcher
3. Szkoła Podstawowa nr 15 w Elblągu, Anna Rodziewicz
4. Szkoła Podstawowa nr 16 w Elblągu, Marzena Otłowska
5. Zespół Szkół — Gimnazjum w Miłakowie, Brygida Macyra
6. Zespół Szkół — Szkoła Podstawowa w Miłakowie,
Janina Drobnica
7. Zespół Szkolno-Przedszkolny w Łęgajnach, Bożena Szewc
8. Szkoła Podstawowa w Zajączkowie, Maria Majewska
9. Szkoła Podstawowa w Zajączkowie, Dorota Nowińska
10. Szkoła Podstawowa w Rumianie, Iwona Cybulska
11. Niepubliczne Gimnazjum w Hartowcu, Iwona Cybulska
12. Szkoła Podstawowa w Hartowcu, Iwona Łukwińska,
Iwona Cybulska
13. Szkoła Podstawowa — Oddział Przedszkolny
w Hartowcu, Anna Zabłotna
14. Gimnazjum w Lipowie, Krystyna Kerner, Anna Jaworska
15. Publiczne Gimnazjum w Dźwierzutach, Janina
Bruchwałd, Andrzej Pawłowski
16. Szkoła Podstawowa w Lidzbarku, Danuta Bielecka
17. II Liceum Ogólnokształcące w Olsztynie, Anna
Romanowska, Aneta Maszczak
18. Świetlica w Jabłonce, Dorota Taratycka, Gabrysia
Malkiewicz
„Srebrna Puszka, PET i bateria” — cyklicznie i ekologicznie
Kreatywni ekolodzy
Projekt „Srebrna Puszka, PET
i baterie” to cykl akcji ekologicznych, organizowanych od
2004 roku przy Gimnazjum nr
1 im. Noblistów Polskich
w Gołdapi. Akcję organizują
„Kreatywni Ekolodzy” —
prężnie działająca grupa gołdapskich nauczycieli.
Założycielką i liderem grupy
jest nauczycielka chemii (z
wykształcenia ekolog) — Justyna Maciesiak. W skład grupy wchodzą także nauczycielki biologii, chemii oraz geografii — Anna Janonis, Justyna Maciesiak, Justyna Przekop oraz Ewa Ruszewska.
Pomysł narodził się spontanicznie z racji mojego wykształcenia. Chciałam zrobić
coś, czego do tej pory nie robił
nikt w naszej szkole. Projekt
jest bardzo prosty i godny polecenia innym placówkom.
Polega na selektywnej zbiórce
aluminium oraz opakowań
plastikowych PET. Od 2006
roku w ramach akcji zbieramy
również zużyte baterie, a także apelujemy do władz lokalnych o rozsądne zagospodarowanie zbędnych i przeterminowanych leków. Zasady
zbiórki są uczniom dobrze
znane. Zorganizowaliśmy je
w taki sposób, aby dzieci widziały korzyści z akcji nie tylko dla siebie, ale również dla
środowiska. Akcja od samego
początku przybrała formę
konkursu, gdzie zwycięzcą,
przy odrobinie chęci, może
być każdy uczeń. Co roku każdy gimnazjalista dostaje własne eko-konto, gdzie gromadzi zebrane przez siebie eko-punkty. Za każdą puszkę przyznajemy 1 eko-punkt, za każde 4 butelki plastikowe PET
1 eko-punkt, za 4 baterie
1 eko-punkt.
Zwycięzcami w naszej akcji są
te klasy, które potrafią zmobilizować się i nazbierać najwięcej eko-punktów, a także indywidualni gimnazjaliści, którzy zbiorą najwięcej eko-punktów. Najbardziej zaangażowana klasa wraz z wychowawcą oraz uczniowie, którzy
pracowali indywidualnie wyjeżdżają na wycieczkę.
W ubiegłych latach były to
wyjazdy do Olsztyna, Fromborka i Malborka. W kategorii
indywidualnej rozdajemy nagrody: rowery, śpiwory, radiomagnetofony, namioty, karimaty, słowniki, encyklopedie,
torby, plecaki i wiele innych.
Naszym akcjom towarzyszyły
zawsze dodatkowe konkursy,
np. na plakat informujący
o akcji „Srebrna Puszka” lub
na plan eko-wycieczki. W tym
roku, z inicjatywy Anny Janonis, przyprowadzone zostaną
dodatkowo dwie akcje —
„Srebrna loteria” oraz „Srebrna promocja”. Pierwsza polegać będzie na losowaniu nagród przez tych uczniów, którzy przyniosą określoną ilość
surowców wtórnych. „Srebrna
promocja” natomiast pozwoli
gimnazjalistom uzyskać dwa
razy więcej punktów, niż mogliby otrzymać normalnie.
Nasze działania ekologiczne
cieszą się ogromnym zainteresowaniem gimnazjalistów, ich
rodziców, znajomych oraz
przyjaciół. W akcji
2006/2007 wzięło udział ok.
450 uczniów oraz ich rodziny
i znajomi. Przypuszczamy, że
w naszą akcję zaangażowało
się do tej pory ok. 2000 osób.
Jesteśmy niezmiernie dumni,
że nasza działalność jest doceniana i dostrzegana nie tylko
w Gołdapi. W tym roku dwoje
naszych uczniów zostało zaproszonych na zajęcia prowa-
Uczniowie gimnazjum w Gołdapi wykonali piękny żaglowiec Fot. Justyna Maciesiak
dzone w ramach „Zielonej
Szkoły Recala”, które odbywały się w Niemczech. Zajęcia
prowadzili fachowcy z Centrum Badawczego Ball Europe w Bonn oraz huty aluminium w Neuss. Zostań naszym partnerem Założenia
i działania zawarte w projekcie są realizowane w naszej
placówce od kilku lat. Monitorowanie tych działań poka-
zało, iż są one trafnymi rozwiązaniami, godnymi kontynuacji. Zachęcam inne placówki do wykorzystania mojego pomysłu!
Partnerami naszych projektów byli już: starosta gołdapski, burmistrz miasta i gminy
Gołdap, Sklep Bajka, sieć
sklepów Lewiatan, PGK Gołdap, NC Koperty, Sortzłom,
Fundacja Ochrony Wielkich
Jezior Mazurskich, Reba, Departament Ochrony Przyrody
i Kształtowania Postaw Proekologicznych w Warszawie,
Dom Dziecka Gołdap, Centrum Edukacji Ekologicznej
w Ełku oraz Wojewódzki
Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
w Olsztynie.
Justyna Maciesiak
„Kreatywni Ekolodzy”
4e
GAZETA OLSZTYŃSKA
DZIENNIK ELBLĄSKI
ŚRODA 19.12.2007
AKTUALNOŚCI
RDLP w Olsztynie laureatem w konkursie ekologicznym „The Green Apple Awards 2007”
Wysiłek nie poszedł
w las
9 listopada bieżącego roku delegacja Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych
w Olsztynie z dyrektorem Janem Karetko na czele, podczas wielkiej gali w Izbie
Gmin Angielskiego Parlamentu, odebrała srebrną nagrodę „The Green Apple
Awards 2007” za osiągnięcia w dziedzinie ochrony środowiska.
Uroczyste wręczenie nagród odbyło się pod patronatem Pani Patrycji Hewitt
— członkini Brytyjskiego
Parlamentu. Nagrody wręczał prof. Dawid Bellamy.
Przedstawiciele nagrodzonych samorządów brytyjskich („krajowy“ konkurs
podzielony był na wiele kategorii, a terytorialnie na
Anglię, Szkocję, Walię, Północną Irlandię) występowali
z insygniami władzy samorządowej. Wśród uczestników zagranicznych byli
przedstawiciele USA, Nowej
Zelandii, Syrii, Indonezji,
Sri Lanki, Bułgarii i wielu
innych krajów świata.
W tym doborowym towarzystwie RDLP w Olsztynie
otrzymała srebrną nagrodę.
RDLP w Olsztynie, jako
laureat konkursu Lider
Polskiej Ekologii 2006, została poinformowana przez
Ambasadę RP w Londynie,
o możliwości zgłoszenia
swego projektu proekologicznego do, organizowanego w Anglii, międzynarodowego konkursu „The
Green
Apple
Awards
2007“. We wrześniu br.
zgłoszono do tego konkursu projekt „Renaturalizacja
obszarów wodno-bagiennych na obszarze Leśnego
Kompleksu Promocyjnego
Lasy Mazurskie“ (nadleśnictwa: Mrągowo, Spychowo, Strzałowo). I wła-
śnie realizacja projektu,
który spowodował zretencjonowanie 2 mln m3 wody, odtworzenie siedlisk
i powrót na nie charakterystycznych, rzadkich roślin
i zwierząt, przyniósł nam
międzynarodowy laur.
O samym projekcie
słów kilka
W wyniku prowadzonej
przez człowieka, już od średniowiecza, działalności gospodarczej i związanych
z nią odwodnień, wiele naturalnych ekosystemów uległo głębokim przekształceniom lub całkowitej zagładzie. Od czasów Fryderyka
Wielkiego (król pruski w latach 1740-1786) na Mazurach niezmordowanie i efektywnie prowadzono prace
odwodnieniowe. Działania
te nasiliły się szczególnie na
przełomie XIX i XX wieku,
kiedy to na terenie Puszczy
Piskiej większość, położonych w pobliżu wsi, olsów
i łęgów osuszono, zmieniając je w łąki i pastwiska.
Efekty tych działań, pogłębione przez błędy meliorantów XX-wiecznych, odczuwamy do dziś.
Na terenie całego kraju
obserwuje się spadek poziomu wód gruntowych i powierzchniowych. Zjawisko
to skorelowane jest prawdopodobnie z globalnym ocieplaniem klimatu i ze zwią-
zanymi z nim suszami. Prowadzi to do niekorzystnych
zmian w środowisku przyrodniczym, do przekształcania ekosystemów bogatych
w wodę w ekosystemy o coraz mniejszej jej ilości. I tak
jeziorka śródleśne zmieniają się w torfowiska wysokie
lub niskie, a te dalej w bory
bagienne lub łozowiska, olsy lub łęgi, obniża się poziom wód gruntowych,
skutkiem czego kurczą się,
zanikają biotopy fauny i flory bagiennej, pogarsza się
stan zdrowotny lasów
i zwiększa się zagrożenie
pożarowe. Aby przeciwdziałać tym niekorzystnym
zmianom, wyhamować odwodnienie, zatrzymać wodę
w lokalnym środowisku, odtworzyć zdegradowane i zanikające siedliska bagienne,
w latach 2003 —2008 realizowany jest projekt „Renaturalizacja zbiorowisk wilgotno-błotnych Leśnego
Kompleksu Promocyjnego
Lasy Mazurskie“ (w Puszczy
Piskiej w granicach RDLP
w Olsztynie). W ramach
projektu, dotychczas wykonano wiele urządzeń wodno-melioracyjnych (zastawki, groble, progi, bystrooki,
przepusty), zlikwidowano
zbędne rowy, odtworzono
meandry na strudze, usunięto zakrzaczenia porastające obszary poddane renaturalizacji.
POLEKO — szczycieńska edukacja ekologiczna
23 listopada na Międzynarodowych Targach Ekologicznych POLEKO w Poznaniu
zaprezentowała się również
delegacja ze Szczytna. Po raz
pierwszy na Zielonej Scenie
Ekomediaforum w jednym
z targowych pawilonów wystąpiła młodzież Gimnazjum
NR1, prezentując skecz „Kargul i Pawlak” (wystawiany
wcześniej w Miejskim Domu
Kultury z okazji Szczycieńskiego Dnia Ekologii).
W dowcipny sposób, nawiązując do tekstów i zachowań
ze znanego filmu „Sami
swoi”, przedstawiono problem gromadzenia i zagospodarowania odpadów. Wychowankowie pani Aliny Borodziuk oprócz występu mieli
okazję zwiedzić pozostałe
obiekty targowe, na których
prezentują się firmy związane
Młodzież Gimnazjum nr 1 na targach POLEKO w Poznaniu
Fot. Urząd Miasta Szczytno
z ochroną środowiska, parki
narodowe i krajobrazowe.
Delegacja pod przewodnictwem Sekretarza Miasta spotkała się również z pracowni-
kami wojewódzkich funduszy
ochrony środowiska, w tym
WFOŚiGW w Olsztynie.
Lucjan Wołos
Sekretarz Miasta Szczytno
Efekty realizacji
projektu
a) powstanie sztucznych
oczek wodnych — miejsc
rozrodu i żerowania dla bezkręgowców, płazów, ptaków
wodno-błotnych oraz kąpielisk i wodopojów dla ptaków
i ssaków,
b) podniesienie i stabilizacja poziomu wody w niewielkich śródleśnych jeziorach,
c) powstanie rozlewisk ze
stałym i okresowym lustrem
wody,
d) poprawa stosunków
wodnych w zbiorowiskach
szuwarów, wilgotnych łąk
i pastwisk, mszarów, łozowisk, olsów, łęgów, borów
i brzezin bagiennych, świerczyn borealnych, borów wilgotnych,
e) regeneracja i ochrona
(zachowanie)
szuwarów,
wilgotnych łąk i pastwisk,
mszarów, łozowisk, olsów,
łęgów, borów i brzezin bagiennych, świerczyn borealnych, borów i borów mieszanych wilgotnych,
f ) odtworzenie starych koryt cieków wodnych,
g) poprawa warunków rozwoju flory i fauny na powierzchni 2017ha objętych
zasięgiem
oddziaływania prac,
h) zretencjonowanie (głównie w glebach) już ok. 2 mln
m3 wody.
Warto podkreślić, że projekt zrealizowano na Obsza-
Dyrektor RDLP Jan Karetko odbiera prestiżową nagrodę
Fot. RDLP
Dzięki takim inicjatywom możemy cieszyć się wspaniałymi
widokami Fot. RDLP
rze Natury 2000 — „Ostoja
Ptasia Puszcza Piska“, poprawiając warunki bytowania i rozwoju 13 gatunków
ptaków
(wymienionych
w przepisach UE dotyczących Natury 2000): bociana
białego i czarnego, kani rudej i czarnej, bielika, błotniaka stawowego, orlika
krzykliwego, rybołowa, jarząbka, derkacza, żurawia,
puchacza i zimorodka; z pła-
zów kumaka nizinnego,
traszki zwyczajnej i grzebieniastej; z gadów: żółwia
błotnego i zaskrońca; spośród ssaków: bobra, wydry,
wilka, rysia, łosia.
Dotychczas realizacja projektu kosztowała ok. 2,5 mln
złotych. W kwocie tej istotny
jest wkład środków z WFOŚiGW w Olsztynie.
Ryszard Ziemblicki
i Stanisław Dąbrowski
Wartościowe śmieci
Coraz częściej widać, że ludzie
segregują śmieci. Zaczynają
myśleć o przyszłości. Rusza
także wiele inicjatyw, w których udział biorą nawet najmłodsi. To budujące.
Kupujemy nową lodówkę,
nowy telewizor, mikser lub
komputer. Jeśli stary jest
jeszcze sprawny, najlepiej
oddać go potrzebującym,
którzy mogą z niego dalej
korzystać. Ale co, gdy był
niesprawny? Sklepy, w których kupujemy nowy produkt mają ustawowy obowiązek odebrania starego
sprzętu bezpłatnie. Dotyczy
to małego i dużego sprzętu
AGD, RTV, komputerowego, baterii, żarówek. Jeśli
sklep nie świadczy takiej
usługi, to np. w Olsztynie
stary sprzęt można oddać
do Zakładu Gospodarki
Odpadami Komunalnymi,
który mieści sie przy ul. Lubelskiej 43D (tel. 533-8420). Jako osoba prywatna
oddamy go bezpłatnie, zapłacimy jedynie za baterie
— 1,50zł za kg + 7 proc.
VAT. Firmy za zużyte
przedmioty zapłacą:
- mało- i wielkogabarytowe
5zł za kg + 7 proc. VAT,
- baterie 1,50 zł za kg +
7 proc. VAT.
Zakład także przyjmuje
i magazynuje, a następnie
przekazuje do unieszkodliwaiania odpady niebezpieczne tj. zużyte źródła
światła zawierające rtęć,
zużyte akumulatory, odpady gumowe, w tym także
ogumienie pojazdów. Odzyskuje również surowce
wtórne z odpadów papieru
i tektury, tworzyw sztucznych, stłuczki szklanej od
instytucji i dostawców indywidualnych.
Zakład Gospodarki Odpadami Komunalnymi wychodzi nam naprzeciw i oprócz
prowadzonej szeroko kampanii ekologicznej, ustawia
w szkołach, urzędach, domach kultury specjalnie
oznakowane pojemniki (tu
za wrzucone baterie nie zapłacimy nic!).
Jeśli więc następnym razem będziemy chcieli pozbyć się zużytych baterii
czy monitora komputerowego zastanówmy się czy
naprawdę chcemy żyć
w zanieczyszczonym środowisku.
Maria Mikulewicz-Szałkowska