Praca Domowa (1)

Praca Domowa (1)
Paweł Jamer
Zadanie 1 (pisanie tekstów)
Przepisać poniższe teksty w dowolnym edytorze testu i przesłać je do prowadzącego:
A. A. Milne, Chatka Puchatka
Pewnego dnia, gdy Puchatek nie miał nic do roboty, pomyślał sobie, że warto byłoby coś zrobić.
Więc postanowił pójść do Prosiaczka, zobaczyć, co Prosiaczek porabia. Śnieg wciąż sypał z nieba,
gdy Puchatek dreptał po białej ścieżynce leśnej i idąc wyobrażał sobie, że zastanie Prosiaczka w
domu, grzejącego sobie pięty przy kominku. Ale jakże się zdziwił, gdy zobaczył, że drzwi jego
mieszkania są otwarte. I im bardziej zaglądał do środka, tym bardziej Prosiaczka tam nie było.
– Wyszedł – powiedział smutno Puchatek – ot co. Nie ma go w domu. Będę więc musiał odbyć
Przechadzkę Zadumy sam. Masz ci los!
Ale nim poszedł, pomyślał sobie, że może by tak bardzo mocno zastukać do drzwi, żeby się
c a ł k o w i c i e upewnić... I gdy czekał na to, żeby Prosiaczek się nie odezwał, podskakiwał sobie
dla rozgrzewki i gdy tak sobie podskakiwał, przyszła mu nagle do głowy nowa mruczanka, która
mu się wydała Dobrą Mruczanką, taką, którą się mruczy ku Pokrzepieniu Serc.
Im bardziej pada śnieg,
Bim-bom
Im bardziej prószy śnieg,
Bim-bom
Tym bardziej sypie śnieg
Bim-bom
Jak biały puch z poduszki.
I nie wie zwierz ni człek,
Bim-bom
Choć żyłby cały wiek,
Bim-bom
Kiedy tak pada śnieg,
Bim-bom
Jak marzną mi paluszki.
A TON ETOILE
DO TWOJEJ GWIAZDY
Sous la lumière en plein
et dans l'ombre en silence
si tu cherches un abri
Inaccessible
Dis toi qu'il n'est pas loin et qu'on y brille
W świetle jasnym
I w cieniu cichym
Nie do osiągnięcia
Powiedz sobie że (ona) jest niedaleko i że
tam błyszczy
A ton étoile
Do twojej gwiazdy
Petite soeur de mes nuits
ça m'as manqué tout ça
quand tu sauvais la face
à bien d'autres que moi
sache que je n'oublie rien mais qu'on efface
Siostrzyczka moich nocy
Tego mi brakuje, właśnie to
Kiedy (uratowałeś) skryłeś twarz
Wielu innym jak ja
Wiedz że nie zapominam nic, lecz niech
(jednak) (ta) (złuda) zniknie
A ton étoile
Do twojej gwiazdy
Toujours à l'horizon,
Des soleils qui s'inclinent
comme on a pas le choix il nous reste le
coeur
tu peux cracher même rire, et tu le dois
Zawsze na horyzoncie
Słońca niech się pochylą
Skoro nie mamy wyboru, zostaje nam serce
Ty możesz wypluć nawet śmiech, ty musisz
to (zrobić)
A ton étoile
Do twojej gwiazdy
A Marcos
A la joie
A la beauté des rêves
A la mélancolie
A l'espoir qui nous tient
A la santé du feu
Et de la flamme
A ton étoile
Do Marcos(a)
Ku radości
Na piękność snów
Na melancholię
Ku nadziei która nas trzyma
Na zdrowie ognia (w ogniu)
Ku płomieniu
Do twojej gwiazdy