Ubistesin_ POBIERZ

Ubistesin™ forte
Roztwór do iniekcji
Do użycia w obrębie błony śluzowej jamy ustnej
DO STOSOWANIA WYŁĄCZNIE W ZNIECZULENIACH STOMATOLOGICZNYCH
ULOTKA DOŁĄCZONA DO OPAKOWANIA
SKŁAD
1 ml roztworu do iniekcji zawiera:
Składniki aktywne:
Chlorowodorek artykainy
Chlorowodorek adrenaliny
(odpowiada 0,010 mg adrenaliny)
40 mg
0,012 mg
Inne składniki:
Bezwodny siarczyn sodowy
max 0,6 mg
(odpowiada max 0,31 mg SO2)
Chlorek sodu
Woda do iniekcji
Kwas chlorowodorowy i wodorotlenek sodowy jako regulatory pH
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA I ZAWARTOŚĆ
Roztwór do wstrzyknięć; opakowanie handlowe zawiera 50 ampułek o pojemności 1,7
ml.
Środek miejscowo znieczulający (czynnik, który znosi czucie w określonym
obszarze) typu amidowego, zawierający składnik zwężający naczynia,
przeznaczony do stosowania w stomatologii.
3M ESPE AG
ESPE Platz
D-82229 Seefeld
Germany
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
WSKAZANIA TERAPEUTYCZNE
Znieczulenie miejscowe (nasiękowe i przewodowe) w stomatologii.
Ubistesin forte jest szczególnie wskazany w przypadku skomplikowanych zabiegów,
wymagających przedłużonego znieczulenia.
PRZECIWWSKAZANIA
Ubistesinu forte nie wolno stosować w przypadku:
- dzieci poniżej 4 roku życia,
- nadwrażliwości (alergii) na jakikolwiek ze składników.
Ze względu na zawartość artykainy (czynnika znieczulającego), Ubistesinu forte nie
wolno stosować w przypadkach:
- ustalonej alergii lub nadwrażliwości na amidowe środki miejscowo znieczulające,
- ciężkiego upośledzenia inicjacji i przewodnictwa impulsów systemu przewodzenia
serca, np. bloku AV II i III stopnia, zaznaczonej bradykardii (zwolnienie akcji serca),
- ostrej, niewyrównanej niewydolności serca (ostrego zmniejszenia wydajności serca),
- ciężkiego niedociśnienia (niskiego ciśnienia krwi),
- pacjentów ze stwierdzonym upośledzeniem aktywności cholinesterazy osocza
(substancja chemiczna występująca naturalnie w organizmie),
- skaz krwotocznych (tendencja do krwawień) – szczególnie w przypadku znieczulenia
przewodowego,
- wstrzyknięć do obszarów objętych procesem zapalnym
Ze względu na zawartość adrenaliny jako środka zwężającego naczynia, Ubistesinu
forte nie wolno stosować w przypadkach:
- Chorób serca, takich jak:
- niestałej dusznicy bolesnej (ból w centralnej części klatki piersiowej),
- ostatnio przebytego zawału mięśnia sercowego (martwicy segmentu mięśnia
sercowego),
- ostatnio przebytej operacji wszczepienia bypasów tętnicy wieńcowej (operacja
serca),
- opornych arytmii (zaburzenia regularnej pracy serca), częstoskurczu
napadowego (nagłego zwiększenia częstości skurczów) lub stałej niemiarowości
o wysokiej częstotliwości (mocno przyspieszone, nieregularne uderzenia),
- nie leczonego lub niekontrolowanego ciężkiego nadciśnienia (wysokie ciśnienie
krwi),
- nie leczonej lub niekontrolowanej zastoinowej niewydolności serca
(zmniejszenie wydajności serca).
- jednocześnie prowadzonego leczenia inhibitorami monoamino oksydazy (MAO) lub
trójcyklicznymi antydepresantami (leki leczące depresję) (patrz rozdział: „Interakcje”).
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
Ze względu na zawartość siarczynów, Ubistesinu forte nie wolno stosować w
przypadkach:
- alergii lub nadwrażliwości na siarczyny,
- ciężkiej astmy oskrzelowej.
Ubistesin forte może wywołać ostre reakcje alergiczne z objawami anafilaktycznymi (np.
skurcz oskrzeli (zwężenie oskrzeli)).
SPECJALNE OSTRZEŻENIA I ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Ubistesin forte stosować ze szczególną ostrożnością w przypadkach:
- znacznego upośledzenia funkcji nerek,
- dusznicy bolesnej (ból w centralnej części klatki piersiowej) (patrz rozdziały:
„Dawkowanie i sposób podawania“ oraz „Przeciwwskazania“),
- arteriosklerozy (stwardnienie tętnic),
- znacznie upośledzonego krzepnięcia krwi (patrz rozdział: „Interakcje”),
- tyreotoksykozy (zespół powstający w wyniku nadmiernej ilości hormonów tarczycy we
krwi),
- jaskry z wąskim kątem przesączania (stan w którym na skutek nienormalnie wysokiego
ciśnienia w gałce ocznej następuje utrata widzenia),
- cukrzycy (choroba w której cukry nie są utleniane, ze względu na brak hormonu
insuliny, - produkowanego przez trzustkę),
- chorób płuc- szczególnie astmy na tle alergicznym,
- pheochromocytomy (rodzaj raka atakującego nadnercza)
Przypadkowe wstrzyknięcie może spowodować drgawki, po których następuje depresja
centralnego układu nerwowego lub zatrzymanie akcji serca i czynności układu
oddechowego. Sprzęt do resuscytacji, tlen i leki do reanimacji powinny być dostępne do
natychmiastowego użycia.
Amidowe środki miejscowo znieczulające są metabolizowane również w wątrobie.
Ubiestesin forte stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami wątroby.
Pacjenci z poważnymi chorobami wątroby obarczeni są większym ryzykiem
przekroczenia toksycznego poziomu środka w osoczu.
Pacjentów z upośledzoną czynnością układu sercowo-naczyniowego charakteryzuje
zmniejszona zdolność do wyrównywania zmian czynnościowych związanych z
przedłużeniem przewodzenia A-V, spowodowanego podaniem tych środków. Pacjentom
z upośledzoną czynnością układu sercowo-naczyniowego produkt podawać ostrożnie.
Środek stosować ostrożnie u pacjentów z padaczką w wywiadzie (zaburzenia
funkcjonowania mózgu objawiające się nawracającymi atakami).
Istnieje możliwość uzyskania pozytywnych wyników testów dopingowych
przeprowadzanych u sportowców.
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
U pacjentów leczonych środkami przeciwzakrzepowymi (leki, które zapobiegają
krzepnięciu, np. heparyna lub kwas acetylosalicylowy) istnieje ogólnie zwiększona
tendencja do występowania krwotoków. W takim przypadku nieuważne nakłucie
naczynia podczas podawania środka znieczulającego może prowadzić do poważnego
krwawienia (patrz rozdział: „Interakcje”).
Unikać nieuważnego podania środka do naczyń (patrz rozdział: „Dawkowanie i sposób
podawania“).
W trakcie opracowywania ubytków lub zębów filarowych należy wziąć pod uwagę
zmniejszony przepływ krwi w miazdze w wyniku zastosowania adrenaliny zawatej w
środku miejscowo znieczulającym. W takim przypadku istnieje ryzyko przeoczenia
odsłoniętej miazgi.
Środki ostrożności:
W każdym przypadku, gdy stosuje się środek miejscowo znieczulający należy zapewnić
sobie dostęp do następujących leków i terapii:
- Leki przeciwdrgawkowe (środki do leczenia napadów, np. benzodiazepiny lub
barbiturany), leki miorelaksacyjne (środki zmniejszające napięcie mięśni podległych
woli), atropina i wazopresory (środki do leczenia niskiego ciśnienia krwi) lub adrenalina
w przypadku poważnej reakcji alergicznej lub anafilaktycznej.
- Sprzęt do resuscytacji do (szczególnie źródło tlenu) ułatwiający w razie potrzeby
sztuczne oddychanie.
- Po każdym podaniu środka miejscowo znieczulającego należy dokładnie i stale
monitorować oznaki prawidłowego funkcjonowania układu sercowo- naczyniowego i
oddechowego (właściwa wentylacja) oraz stan świadomości pacjenta.
Niepokój, lęk, szum (dzwonienie) w uszach, zawroty głowy, niewyraźne widzenie,
drżenie (rytmiczny i naprzemienny ruch), depresja lub senność mogą być wczesnymi
oznakami zatrucia centralnego układu nerwowego (patrz rozdział “Postępowanie w
przypadku przedawkowania”).
Pacjenci przyjmujący fenotiazyny (środki stosowane do leczenia poważnych zaburzeń
umysłowych)
Fenotiazyny mogą zmniejszyć lub odwrócić efekt hipertensyjny adrenaliny.
Ogólnie, należy unikać jednoczesnego zastosowania tych dwóch czynników. W
sytuacjach, gdy niezbędna jest jednoczesna terapia, podstawą postępowania jest
dokładne monitorowanie pacjenta.
Pacjenci przyjmujący nieselektywne beta-blokery (środki leczące wysokie ciśnienie krwi)
Jednoczesne podawanie nieselektywnych beta-blokerów może prowadzić do wzrostu
ciśnienia krwi ze względu na zawartość adrenaliny w środku znieczulającym (patrz
rozdział: „Interakcje”).
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
STOSOWANIE W CZASIE CIĄŻY I LAKTACJI
Brak jest dostatecznych badań umożliwiających ocenę bezpieczeństwa zastosowania
Ubistesin forte w czasie ciąży. Nie badano bezpieczeństwa środków miejscowo
znieczulających w czasie ciąży pod względem efektów ubocznych dotyczących rozwoju
płodu. W czasie ciąży stosować forte wyłącznie po ostrożnym rozważeniu ryzyka i
korzyści wynikających z jego zastosowania.
Wydalanie i metabolity artykainy w mleku kobiety nie zostały zbadane. Jednakże
przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa sugerują, że w mleku matki artykaina
nie osiąga stężenia istotnego klinicznie. W związku z tym, karmiące matki powinny
wylać pierwszą porcję mleka wydzieloną po wykonaniu znieczulania środkami
zawierającymi artykainę.
WPŁYW NA ZDOLNOŚĆ DO KIEROWANIA LUB OBSŁUGI POJAZDÓW
MECHANICZNYCH
Testowani pacjenci nie wykazywali upośledzenia normalnej reakcji w czasie kierowania
pojazdami, jednak w każdym przypadku lekarz powinien zdecydować indywidualnie, czy
pacjent może kierować pojazdem silnikowym lub obsługiwać urządzenia mechaniczne.
Pacjent nie powinien opuszczać gabinetu w ciągu przynajmniej 30 minut po wykonaniu
znieczulenia.
INTERAKCJE
- Sympatomimetyczne działanie adrenaliny może zostać wzmocnione przy
jednoczesnym podaniu inhibitorów MAO lub trójpierścieniowych antydepresantów (leki
do leczenia depresji) (patrz rozdział: „Przeciwwskazania”).
- Adrenalina może hamować wydzielanie insuliny z trzustki i zmniejszyć efekt działania
doustnych antydiabetyków (leków przeciwcukrzycowych).
- Ze względu na zawartość adrenaliny, podanie Ubistesinu forte łącznie z
nieselektywnymi ß -blokerami sercowymi (leki stosowane do leczenia wysokiego
ciśnienia krwi) może spowodować wzrost ciśnienia krwi.
- Niektóre anestetyki (czynnik znoszący czucie) podawane wziewnie, np. halotan mogą
uczulać serce na działanie katecholamin i po podaniu Ubistesinu forte mogą wywołać
arytmie.
- Pacjenci leczeni środkami przeciwzakrzepowymi (środki zapobiegające krzepnięciu
krwi) mają zwiększoną tendencję do krwotoków (patrz także rozdział: „ Specjalne
ostrzeżenia i środki ostrożności”).
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
DAWKOWANIE I SPOSÓB PODAWANIA
W czasie podawania postępować zgodnie z poniższymi informacjami:
Zawsze należy stosować najmniejszą objętość płynu, która doprowadzi do wywołania
efektywnego znieczulenia.
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
W ekstrakcjach zębów szczęki, przy znieczuleniu pojedynczego zęba, w większości
przypadków wystarczy podanie 1,7 ml Ubistesin forte, przy czym można zrezygnować z
bolesnej iniekcji od strony podniebienia. W przypadku mnogich ekstrakcji zębów
sąsiadujących często możliwe jest zredukowanie ilości płynu iniekcyjnego.
W przypadku nacięcia lub zszywania tkanek podniebienia zaleca się wykonanie iniekcji
podniebiennej ca. 0,1 ml na wkłucie.
W prostych ekstrakcjach przedtrzonowców w żuchwie zwykle wystarczy wstrzyknięcie
metodą nasiękową 1,7 ml Ubistesin forte. W pojedynczych przypadkach niezbędne jest
dodatkowe wstrzyknięcie 1-1,7 ml znieczulenia od strony policzkowej. W rzadkich
przypadkach może okazać się niezbędne wykonanie iniekcji do otworu żuchwowego
Wstrzyknięcie przedsionkowe 0,5-1,7 ml Ubistesin przy odpowiednim zębie umożliwia
opracowanie ubytków i oszlifowanie zębów filarowych.
Przy leczeniu trzonowców w żuchwie wskazane jest wykonanie znieczulenia
przewodowego.
W przypadku wszystkich zabiegów chirurgicznych Ubistesin forte dawkować
indywidualnie, zależnie od zasięgu i czasu trwania zabiegu oraz czynników związanych
z pacjentem.
Ogólnie, u dzieci ważących około 20-30 kg wystarczy 0.25-1 ml płynu; u dzieci
ważących 30-45 kg, 0.5-2 ml płynu.
Ubistesinu forte nie wolno stosować u dzieci poniżej 4 roku życia.
U starszych pacjentów, ze względu na zwolnione procesy metaboliczne i niższą
objętość dystrybucji, poziom Ubistesin forte w osoczu może ulec podwyższeniu. Ryzyko
nagromadzenia Ubistesin forte wzrasta szczególnie w przypadku powtórnych aplikacji,
np. po dodatkowym wstrzyknięciu. Podobne efekty mogą powstać w wyniku gorszego
stanu ogólnego pacjenta oraz silnego upośledzenia funkcji wątroby i nerek (patrz także
rozdział: „ Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności”). We wszystkich tego typu
przypadkach zaleca się podanie mniejszej dawki (minimalna ilość niezbędna do
uzyskania znieczulenia o odpowiedniej głębokości).
U pacjentów z niektórymi istniejącymi chorobami (dusznica bolesna (ból w centralnej
części klatki piersiowej), arterioskleroza (stwardnienie tętnic)) należy również zmniejszyć
dawkę Ubistesin forte (patrz także rozdział: „ Specjalne ostrzeżenia i środki
ostrożności”).
Maksymalna zalecana dawka:
Dorośli:
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
W przypadku dorosłych, zdrowych pacjentów maksymalna dawka aktywnego składnika
artykainy wynosi 7 mg/kg wagi ciała (500 mg w przypadku pacjenta ważącego 70 kg).
Jest to ilość równoważna 12,5 ml Ubistesin forte. Maksymalna dawka wynosi 0,175 ml
gotowego roztworu na kg wagi ciała.
Dzieci:
Wstrzykiwana ilość roztworu zależy od wieku i wagi dziecka oraz zasięgu zabiegu. Nie
przekraczać dawki równoważnej 7 mg artykainy/ kg (0,175 ml Ubistesin forte/ kg) wagi
ciała.
W przypadku krótkich zabiegów i gdy krwawienie w polu operacyjnym nie ma znaczenia
można również stosować Ubistesin.
Sposób stosowania
Do iniekcji/ użycie w obrębie błony śluzowej jamy ustnej
ŚRODEK MIEJSCOWO ZNIECZULAJĄCY DO STOSOWANIA WYŁĄCZNIE W
STOMATOLOGII
Aby uniknąć przypadkowego podania do naczyń, zawsze ostrożnie przeprowadzać
aspirację, przynajmniej w dwóch pozycjach (obrót igły o 180°). Negatywny wynik
aspiracji nie wyklucza możliwości niezamierzonego i niezauważonego wstrzyknięcia
środka do naczyń.
Szybkość wstrzyknięcia nie powinna przekraczać 0.5 ml w ciągu 15 sekund, tj. 1
ampułka na minutę.
Stosując odpowiednią technikę znieczulenia można, w większości przypadków, uniknąć
poważniejszych reakcji systemowych, związanych z przypadkowym wstrzyknięciem do
naczyń. Po aspiracji powoli wstrzyknąć 0,1-0,2 ml. Pozostałą część środka podać nie
wcześniej, niż po 20-30 sek.
Otwartych ampułek nie stosować u innych pacjentów. Wyrzucić pozostałości.
POSTĘPOWANIE W PRZYPADKU PRZEDAWKOWANIA
Efekty uboczne (wskazujące na niezwykle wysokie stężenie środka miejscowo
znieczulającego we krwi) mogą powstać zarówno natychmiast (w wyniku
przypadkowego podania do naczyń lub nienormalnych warunków wchłaniania, np. w
zmienionych zapalnie lub intensywnie unaczynionych tkankach), jak i później w wyniku
prawdziwego przedawkowania spowodowanego wstrzyknięciem nadmiernej ilości
roztworu środka znieczulającego i występują jako objawy ze strony centralnego układu
nerwowego i/ lub obawy naczyniowe.
Objawy spowodowane zawartością artykainy:
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
Łagodne powikłania ze strony centralnego układu nerwowego: metaliczny posmak,
szum (dzwonienie) w uszach, zawroty głowy, nudności (mdłości), wymioty, niepokój, lęk,
początkowy wzrost częstości oddechów (częstotliwość oddechów).
Poważniejsze objawy: senność, dezorientacja, drżenie (rytmiczny i naprzemienny ruch),
drganie mięśni, napady toniczno- kloniczne (konwulsje), śpiączka i porażenie układu
oddechowego (poważne zaburzenia oddychania).
Ciężkie powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego (krążenia): spadek ciśnienia
krwi, zaburzenia przewodnictwa impulsów w sercu, bradykardia (zwolnienie częstości
akcji serca), zatrzymanie czynności układu sercowo naczyniowego (krążenia).
Objawy spowodowane obecnością adrenaliny, zastosowanej jako środek zwężający
naczynia:
Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (krążenia) takie, jak: odczucie ciepła,
pocenie, kołatanie serca, migrenopodobny ból głowy, wzrost ciśnienia krwi, dusznica
bolesna (ból w centralnej części klatki piersiowej), tachykarde (przyspieszona akcja
serca), tachyarytmie (nieregularność tętna z przyspieszoną akcją serca), zatrzymanie
akcji układu sercowo-naczyniowego (krążenia).
Zaburzenia obrazu klinicznego mogą być wynikiem jednoczesnego pojawienia się
różnych powikłań i efektów ubocznych.
Postępowanie
W przypadku wystąpienia efektów ubocznych zaprzestać podawania środka
znieczulającego.
Wskazówki ogólne:
Diagnoza (oddychanie, krążenie, przytomność), podtrzymanie/przywrócenie ważnych
życiowo funkcji oddychania i krążenia, podanie tlenu, dostęp do żył.
Wskazówki szczegółowe:
Nadciśnienie:
unieść górną część ciała pacjenta, w razie potrzeby podać
podjęzykowo nifedypinę.
Drgawki:
chronić pacjenta przed możliwymi urazami, w razie potrzeby
podać dożylnie diazepam.
Niedociśnienie:
ułożyć pacjenta w pozycji leżącej, w razie konieczności
wykonać dożylny wlew roztworu elektrolitów, podać
wazopresory (np. etilefrinę- dożylnie).
Bradykardia:
podać dożylnie atropinę.
Wstrząs anafilaktyczny: skontaktować się z lekarzem pierwszej pomocy, w
międzyczasie ułożyć pacjenta w odpowiedniej pozycji,
wykonać obfity wlew roztworu elektrolitów, w razie
konieczności podać dożylnie epinefrynę, kortyzon.
Zatrzymanie akcji serca: natychmiastowa resuscytacja sercowo-płucna, skontaktować
się z lekarzem pierwszej pomocy.
EFEKTY NIEPOŻĄDANE
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
Ze względu na zawartość artykainy, po zastosowaniu Ubistesin forte mogą wystąpić
następujące efekty niepożądane:
Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego
Rzadkie (≥ 0.01%)
Zmniejszenie częstości akcji serca, niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi).
Zmniejszenie ciśnienia krwi, zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu, bradykardia
(zwolnienie akcji serca), asystolia (zatrzymanie serca), zatrzymanie akcji układu
sercowo-naczyniowego (krążenia).
Powikłania ze strony centralnego układu nerwowego
Rzadkie (≥0.01 %)
Metaliczny posmak, szum (dzwonienie) w uszach), zawroty głowy, nudności (mdłości),
wymioty, niepokój, lęk, ziewanie, drżenie, nerwowość, oczopląs (drganie oczu), słowotok
(nadmierna gadatliwość), ból głowy, wzrost częstości odddechów.
Parestezje (utrata czucia, palenie, mrowienie) wargi, języka lub obydwu.
W przypadku wystąpienia senności, dezorientacji, drżenia (rytmiczny i naprzemienny
ruch), drgania mięśni, napadów toniczno-klonicznych (konwulsje), śpiączki i porażenia
układu oddechowego (poważne zaburzenia oddychania) natychmiast zastosować
postępowanie zapobiegawcze, aby uniknąć pogorszenia stanu pacjenta.
Zaburzenia ze strony układu oddechowego
Rzadkie (≥ 0.01%)
Zwiększenie (gwałtowne oddychanie) a następnie zmniejszenie częstości oddechów
(zwolnione oddychanie), które może prowadzić do bezdechu (zatrzymanie oddechu).
Reakcje alergiczne
Niezwykle rzadkie(< 0.01%)
Nadwrażliwość na artykainę może objawiać się w postaci wysypki, obrzęku świądowego
(swędzące opuchnięcie), świądu (swędzenie), rumienia (zaczerwienienie skóry),
nudności (mdłości) , biegunki, świszczącego oddechu, anafilaksji.
W przypadku artykainy zaobserwowano odczyn krzyżowy u pacjenta z opóźnioną
nadwrażliwością na prilokainę.
Ogólnie, po wystąpieniu nadwrażliwości na artykainę lub inne, amidowe środki
miejscowo znieczulające, zastosować środki na bazie estrów podczas następnych wizyt
pacjenta.U pacjentów z subkliniczną methemoglobinemią zastosowanie dużych dawek
artykainy może wywołać methemoglobinemię.
Ze względu na zawartość adrenaliny (epinefryny) jako środka zwężającego naczynia
mogą wystąpić następujące efekty uboczne:
Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego
Rzadkie (≥ 0.01%)
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com
Nie można wykluczyć pojawienia się odczucia ciepła, pocenia, kołatania serca,
migrenopodobnego bólu głowy, wzrostu ciśnienia krwi, dusznicy bolesnej (ból w
centralnej części klatki piersiowej), tachykardii (przyspieszonej akcji serca), tachyarytmii
(nieregularność tętna z przyspieszoną akcją serca), zatrzymania akcji układu sercowonaczyniowego (krążenia) oraz ostrego obrzęku tarczycy.
Ze względu na zawartość siarczynów, w bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić
następujące efekty uboczne:
Reakcje alergiczne
Bardzo rzadkie (<0.01%)
Reakcje alergiczne lub nadwrażliwość, szczególnie w przypadku astmy oskrzelowej,
które objawiają się w postaci wymiotów, biegunki, sapania, ostrego napadu astmy,
zaćmienia świadomości lub wstrząsu.
Ze względu na zawartość artykainy i adrenaliny (epinefryny)mogą wystąpić następujące
efekty uboczne:
Zaburzenia ze strony układu nerwowego
Po 2 tygodniach od momentu zastosowania artykainy/ adrenaliny opisano wystąpienie
porażenia nerwu twarzowego, które utrzymywało się po 6 miesiącach.
Zaburzenia obrazu klinicznego mogą być wynikiem jednoczesnego pojawienia się
różnych powikłań i objawów ubocznych.
INFORMACJA DOTYCZĄCA PRZECHOWYWANIA I STABILNOŚCI
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnych opakowaniach, aby chronić przed światłem.
Nie stosować po upływie terminu przydatności. Termin przydatności podany jest na
dolnej części puszek i na ampułkach.
DATA OSTATNIEJ AKTUALIZACJI
08/2003
PDF created with pdfFactory trial version www.pdffactory.com