Nazwa przedmiotu1): Konserwacja i restauracja mebli ECTS 2) 2

Rok akademicki:
Grupa przedmiotów:
2014/2015
Numer katalogowy:
Nazwa przedmiotu1):
Konserwacja i restauracja mebli
Tłumaczenie nazwy na jęz. angielski3):
Conservation and renovation of furniture
4)
Kierunek studiów :
ECTS
2)
2
Technologia drewna
Koordynator przedmiotu5):
dr inż Anna Różańska
6)
Prowadzący zajęcia :
dr inż. Anna Różańska
Jednostka realizująca7):
Wydział Technologii Drewna, Katedra Technologii i Przedsiębiorczości w Przemyśle Drzewnym , Zakład
Konstrukcji i Technologii Wyrobów z Drewna
Wydział, dla którego przedmiot jest
realizowany8):
-
Status przedmiotu9):
a) przedmiot specjalistyczny
10)
Cykl dydaktyczny :
Semestr 3 (zimowy)
12)
Założenia i cele przedmiotu :
Formy dydaktyczne, liczba godzin13):
Metody dydaktyczne14):
Pełny opis przedmiotu15):
Wymagania formalne (przedmioty
wprowadzające)16):
Założenia wstępne17):
Efekty kształcenia18):
Sposób weryfikacji efektów kształcenia19):
b) stopień 2, rok 2
11)
Jęz. wykładowy :
c) niestacjonarne (zaoczne)
polski
Przedmiot obejmuje podstawy konserwacji mebli (podstawowe pojęcia konserwatorskie, historię doktryn
konserwatorskich, zasady konserwacji mebli) pozwalające na stworzenie programu konserwacji i restauracji
mebli oraz samodzielne wykonanie konserwacji i restauracji mebli zabytkowych. Przedmiot opiera się o wiedzę z
zakresu historii mebli, następstwa stylów i stosowanych w nich rozwiązań konstrukcyjnych oraz technik
zdobniczych czy wykończeniowych.
a) wykład; liczba godzin 7;
b)
ćwiczenia laboratoryjne; liczba godzin 14;
Przekazywanie i porządkowanie wiedzy z zakresu teorii i praktyki konserwacji mebli, dyskusje koncepcji
konserwatorskich, konsultacje, obserwacje, indywidualne prace konserwatorskie studentów. Ćwiczenia
manualne, analiza wykonanych prac, wnioski w odniesieniu do mebli zabytkowych.
Wykłady
Podstawowe pojęcia konserwatorskie. Historia doktryn konserwatorskich. Zasady obowiązujące przy
konserwacji mebli zabytkowych. Zasada Primum non nocere, zachowania technik i materiałów z epoki,
zachowania konstrukcji, wymiarów, kształtu i zdobnictwa mebli, stosowanie odwracalnych materiałów i środków.
Pojęcia „substancji zabytkowej”, „dawności”, „kompletności” i „autentyczności mebla”. Opis i analiza stylistyczna,
konstrukcyjna i materiałowa obiektu jako podstawowe kryterium doboru metod konserwacji, określenie stanu
zachowania i przyczyn zniszczeń mebla. Zasady opracowania programu konserwacji i restauracji mebli oraz
zaleceń dla użytkownika.
Cechy konstrukcyjne, materiałowe i stylistyczne mebli jako kryterium identyfikacji na przykładzie
konserwowanych i restaurowanych mebli. Charakterystyka i problemy konserwatorskie oraz konserwacja i
restauracja wybranych mebli: barokowej sekretery angielskiej, austriackiej, niemieckiej i saskiej, barokowej,
komody kolbuszowskiej oraz mebli chinizujących. Charakterystyka i problemy konserwatorskie mebli Gdańskich,
Elbląskich i Toruńskich.
Ćwiczenia:
Wykonywanie tradycyjnych profilowanych połączeń stolarskich. Wytworzenie imitacji fragmentu ściany bocznej
mebla fornirowanego, wykonanie sztucznych uszkodzeń a następnie wykonanie konserwacji preparatu.
Zaznajomienie się z pracą tradycyjnymi narzędziami ręcznymi, technikami fornirowania, właściwościami kleju
glutynowego. Nauka XIX wiecznej techniki pokrywania mebli politurą szelakową.
Studenci uczą się prawidłowo dobierać materiały drzewne i stosować je w konserwacji zabytków drewnianych
stosując tradycyjne, metody i narzędzia konserwatorskie.
Studenci uczą się prawidłowo określać priorytety pracy podczas konserwacji wyrobów zabytkowych.
Brak (nie)
Ćwiczenia: podstawowa wiedza z zakresu konserwacji i restauracji mebli
01 - Opanowanie technik konserwacji i restauracji
05 - Zdobycie umiejętności planowania ingerencji
mebli – student zna materiały, technologie, metody i
konserwatorskiej,
umiejętność
stworzenia
i
narzędzia stosowane przy rozwiązywaniu zadań
zrealizowania programu konserwacji oraz wykonania
inżynierskich w konserwacji drewnianych wyrobów
dokumentacji konserwatorskiej dotyczącej mebli
zabytkowych.
poddanych
zabiegom
konserwatorskim
i
02 – Student potrafi wykonać standardowe działania
restauratorskim.
konserwatorskie z wykorzystaniem odpowiednich
06 - Ma znajomość technologii wykonania mebli
metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów,
zabytkowych i rozumienie konieczności zachowania
dokonać oceny i sformułować wnioski oraz ocenić
technik i materiałów z epoki w procesie konserwacji
przydatność wybranych metod i narzędzi do
07
Rozumienie
potrzeby
dokształcania
i
rozwiązania prostego zadania konserwatorskiego i
samodoskonalenia dzięki możliwości popełniania
zastosować wybrane metody i narzędzia do wykonania
błędów konserwatorskich i umiejętności ich naprawy
zadania.
zgodnie z jedną z zasad konserwatorskich Primum non
03 – Student potrafi określić kolejność prac
nocere. Student potrafi dostrzec i ocenić problemy
konserwatorskich w celu realizacji określonego
konserwatorskie podczas wykonywania konserwacji
zadania.
mebla, ma świadomość potrzeby samokształcenia w
04 - Przyswojenie wiedzy o podstawowych pojęciach
związku z nieustannym rozwojem nauki
konserwatorskich i historii doktryn
01, 02, 03, 04, 05, 06, 07 – wykład: ocena wiedzy teoretycznej i kultury konserwatorskiej podczas ćwiczeń
03 – wykład: praktyczne planowanie ingerencji konserwatorskiej, umiejętność stworzenia i zrealizowania
programu konserwacji oraz wykonania dokumentacji konserwatorskiej dotyczącej mebli poddanych zabiegom
konserwatorskim i restauratorskim.
03-06 – wykład: ocena umiejętności opracowania programu konserwacji mebla, umiejętności posługiwania się
narzędziami stosowanymi w technologii wykonania mebli zabytkowych
01, 02, 03, 04, 05, 06 – wykład: ocena wiedzy i umiejętności w formie opisu formy, funkcji i konstrukcji mebla
oraz zaproponowania planu konserwacji i restauracji
01, 02, 03, 04 05, 06, 07 ćwiczenia: ocena zaangażowania studenta podczas pracy na ćwiczeniach, ocena
wykonanych prac konserwatorskich.
Karty ocen z rozwiązywania zadań problemowych realizowanych na wykładach dotyczących znajomości zasad
Forma dokumentacji osiągniętych efektów konserwatorskich, opisu mebla, jego charakterystyki stylistycznej, konstrukcyjnej i materiałowej oraz propozycji
kształcenia 20):
programu konserwacji i restauracji.
Karty ocen indywidualnych prac praktycznych realizowanych na ćwiczeniach.
Do weryfikacji efektów kształcenia służą:
1. Ocena z zadań problemowych realizowanych na wykładach dotyczących znajomości zasad konserwatorskich,
opisu mebla, jego charakterystyki stylistycznej, konstrukcyjnej i materiałowej oraz propozycji programu
Elementy i wagi mające wpływ na ocenę
konserwacji i restauracji
końcową21):
2. Praktyczne wykorzystanie wiedzy teoretycznej podczas procesów technologicznych stosowanych w
konserwacji i restauracji mebla w trakcie ćwiczeń. Zaangażowanie studenta w pracę podczas ćwiczeń – 40%,
znajomość i praktyczne wykorzystanie tradycyjnych technik stolarskich- 30%, ocena jakości wykonania prac
manualnych - 30%.
Miejsce realizacji zajęć22):
Sala wykładowa, Pracownia Konserwatorska, Pracownia Technologiczna
Literatura podstawowa i uzupełniająca23):
1. Grzeluk I., 2000: Słownik terminologiczny mebli. Wyd. PWN, Warszawa
2. Heurich J., 1862: Przewodnik dla stolarzy. Wyd. Księgarnia Celsa Lewickiego,Warszawa
3. Kodeks etyki konserwatora-restauratora dzieł sztuki, http://www.orkds-zpap.pl/?kodeks-etyki-konserwatora,53
4. Krawczyk J., 2006: Meble jako przedmioty użytkowe i zabytki. Wyd. UMK, Toruń
5. Międzynarodowa Karta Konserwacji i Restauracji Zabytków i Miejsc Zabytkowych opracowana na II Kongresie Architektów i Techników Konserwatorów,
Wenecja 1964r.
6. PN-85/F-06005 Złącza stolarskie meblowe- podział i rodzaje
7. Praca zbiorowa, 2000: Ochrona budynków przed korozją biologiczną. Wyd. Arkady, Warszawa
8. Schreiber M.,1915: Przewodnik stolarski. Wyd. Księgarnia i Drukarnia Zygmunt Jeleń, Tarnów
9. Sienicki S., 1934: Meble Kolbuszowskie Wyd. Instytut Wydawniczy Biblioteka Polska, Warszawa
10. Swaczyna I., 1995 I wyd., 1998 II wyd.: Meble naprawa i odnawianie. Państwowe Wydawnictwa Rolnicze i Leśne, Warszawa
11. Swaczyna I., 1992: Wybrane cechy konstrukcji jako kryterium identyfikacji mebli zabytkowych. Wyd. SGGW, Warszawa
12. Swaczyna I., 2001: 300- lat Kolbuszowej. Charakterystyka konstrukcji i intarsji mebli kolbuszowskich. Wyd. Towarzystwo Kultury im. J.M. Goslara,
Miejska i 13..Powiatowa Biblioteka Publiczna, Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej. Kolbuszowa s. 67-77
14. Tyszka J. 1955: Barwienie drewna, Wyd. Przemysłu Lekkiego i Spożywczego, Warszawa
15. Tyszka J. 1975: Powierzchniowe uszlachetnianie wyrobów z drewna, Wyd., WNT, Warszawa.
UWAGI24):
Pracownia konserwatorska wyposażona jest w stoły stolarskie tzw. strugnice oraz materiały i narzędzia stolarskie (piły, dłuta, strugi, papier ścierny, kliny,
ściski, forniry, kity, woski, politury szelakowe itp.)
Godziny kontaktowe to: 21 godzin zajęć, ok. 7 godzin konsultacji
Wskaźniki ilościowe charakteryzujące moduł/przedmiot25) :
Szacunkowa sumaryczna liczba godzin pracy studenta (kontaktowych i pracy własnej) niezbędna dla osiągnięcia zakładanych efektów
kształcenia18) - na tej podstawie należy wypełnić pole ECTS2:
82 (28+54)
Łączna liczba punktów ECTS, którą student uzyskuje na zajęciach wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli akademicki
1,7 ECTS
Łączna liczba punktów ECTS, którą student uzyskuje w ramach zajęć o charakterze praktycznym, takich jak zajęcia laboratoryjne,
projektowe, itp.:
3,2 ECTS
Tabela zgodności kierunkowych efektów kształcenia efektami przedmiotu 26)
Nr /symbol
efektu
01
02
03
04
05
06
07
Wymienione w wierszu efekty kształcenia:
Opanowanie technik konserwacji i restauracji mebli – student zna materiały, technologie,
metody i narzędzia stosowane przy rozwiązywaniu zadań inżynierskich w konserwacji
drewnianych wyrobów zabytkowych.
Student potrafi wykonać standardowe działania konserwatorskie z wykorzystaniem
odpowiednich metod, technik, technologii, narzędzi i materiałów, dokonać oceny i
sformułować wnioski oraz ocenić przydatność wybranych metod i narzędzi do rozwiązania
prostego zadania konserwatorskiego i zastosować wybrane metody i narzędzia do
wykonania zadania.
Student potrafi określić kolejność prac konserwatorskich w celu realizacji określonego
zadania.
Przyswojenie wiedzy o podstawowych pojęciach konserwatorskich i historii doktryn
Odniesienie do efektów dla programu
kształcenia na kierunku
KTDM_W05, KDTM_W08, KTDM_U01,
KTDM_U04, KTDM_U06, KDTM_U16
KDTM_U04, KDTI_U6, KDTI_U16
KDTM_K03
KTDM_W12, KTDM_U04
Zdobycie umiejętności planowania ingerencji konserwatorskiej, umiejętność stworzenia i
zrealizowania programu konserwacji oraz wykonania dokumentacji konserwatorskiej
dotyczącej mebli poddanych zabiegom konserwatorskim i restauratorskim. Student potrafi
zastosować i w razie potrzeby zmodyfikować typowe techniki i technologie dotyczące
technologii drewna, ocenić ich przydatność do konkretnego zadania konserwatorskiego,
dobrać i zastosować do jego wykonania odpowiednie metody i narzędzia dostrzegając ich
ograniczenia
Ma znajomość technologii wykonania mebli zabytkowych i rozumienie konieczności
zachowania technik i materiałów z epoki w procesie konserwacji
KTDM_W05, KDTM_W08, KDTM_U06,
Rozumienie potrzeby dokształcania i samodoskonalenia dzięki możliwości popełniania
błędów konserwatorskich i umiejętności ich naprawy zgodnie z jedną z zasad
konserwatorskich Primum non nocere. Student potrafi dostrzec i ocenić problemy
konserwatorskie podczas wykonywania konserwacji mebla, ma świadomość potrzeby
samokształcenia w związku z nieustannym rozwojem nauki
KTDM_W12, KTDM_U04, KTDM_K01,
KDTM_U07, KDTM_U16
KTDM_W05, KTDM_W08, KTDM_W12,
KTDM_U04
KDTM_K04, KTDM_K07