Wspomnienia Julii

Bo wszystkie drogi prowadzą do… Mrzeżyna.
Zaledwie tydzień temu wróciliśmy znad naszego Morza Bałtyckiego. Wylegiwanie się na
piaszczystej plaży Bałtyku było niezwykle relaksującym zajęciem, kojącym nerwy i poprawiającym
samopoczucie. Tym bardziej, że prawie zawsze towarzyszyła nam doskonała pogoda.
Do Mrzeżyna dojechaliśmy w poniedziałkowy ranek, przed godziną ósmą. Nasz ośrodek
prezentował się naprawdę świetnie. Dookoła, a raczej na terenie „Piramidy” było mnóstwo sposobów
na zabicie nudy – nawet jeśli jej nie odczuliśmy. Pisząc o sposobach przeciw nudzie mam na myśli
różne atrakcje i formy aktywności fizycznej m.in. plac zabaw, który wzbudził wielkie zainteresowanie
wśród uczniów gimnazjum (do lat 10 :), boisko do gry w siatkówkę, koszykówkę i piłkę nożną, stoły
do tenisa, z których - podobnie jak basenu - nie korzystaliśmy.
Następnego dnia po przyjeździe odbyła się zabawa w podchody, którą uczestnicy wycieczki
miło wspominają. Były osoby, które znalazły się w roli nauczycieli (nabraliśmy szczerego szacunku
dla nauczycieli - ciężko jest wytłumaczyć pewne kwestie). Na terenie ośrodka znajdowało się również
miejsce, w którym mogliśmy rozpalić ognisko. Tak też zrobiliśmy, spędzając miło wieczór i zajadając
kiełbaski. Nawet otaczające nas komary nie były w stanie zakłócić tej wspaniałej atmosfery.
W środę wybraliśmy się do Kołobrzegu. Pogoda z początku niespecjalnie nam dopisywała
(lekko kropiło), jednakże znów wyjrzało słońce, a niebo zabarwiło się na błękit. Wielu uczestników
tejże wycieczki najmilej wspomina „Piracką przygodę” a także Wojtka, jakże charyzmatycznego
i humorystycznego pirata, który przewodniczył tej imprezie, polegającej na wielu konkurencjach
umysłowych jak i siłowych oraz zadaniach z zakresu komunikacji międzyludzkiej.
Zaraz po zwiedzeniu Muzeum Minerałów, do którego udaliśmy się po „Pirackiej Przygodzie”
wybraliśmy się na rejs statkiem o wdzięcznej nazwie „Monika III” – to także było ciekawe
i wspaniałe przeżycie. Żeglowanie owym okrętem było wręcz bezcennym doświadczeniem.
Wieczorem tego samego dnia odbyła się dyskoteka, o której nasza klasa – 2b opowiada
z uciechą oraz tęsknotą, ponieważ wszyscy bawili się przednio. Chłopaki oraz dziewczyny z naszej
klasy rozkręcili się na tyle, by domagać się przedłużenia zabawy tanecznej. Byliśmy więc
niezadowoleni, gdy dyskoteka się skończyła, a my nadal chcieliśmy tańczyć, a nawet przetańczyć
całą noc.
Drodzy czytelnicy! Żałujcie, że nie mogliście zobaczyć tego wszystkiego na własne oczy.
Troszeńkę się rozpisałam, ale nie można jednym słowem opisać tych wszystkich chwil spędzonych
w Mrzeżynie, w tej jakże malowniczej i magicznej miejscowości. Mogę śmiało dodać tę wycieczkę do
listy najwspanialszych wyjazdów szkolnych.
Julia G.