podstawa prawna - Serwis Administracyjno

Transkrypt

PRZEGL¥D LEGISLACYJNY
TEMAT MIESIĄCA
POWOWIATOWA ADMINISTRACJA ZESPOLONA
24
kierownik usc z awansu wewnętrznego
Możliwe jest przeniesienie na stanowisko
kierownika USC innego pracownika urzędu.
26
ODPOWIEDZIALNOŚĆ funkcjonariusza
za rażące naruszeniE prawa
Do pociągnięcia funkcjonariusza do odpowiedzialności
wymagane jest nie tylko jego zawinione działanie lub
zaniechanie, ale także stwierdzenie rażącego naruszenia
przez organ prawa w postaci ostatecznej decyzji administracyjnej lub prawomocnego wyroku sądu.
FINANSE SAMORZ¥DU
spisowy
28 dodatek
Dodatek spisowy, nie powinien zostać wypłacony, jeśli
kto składa wniosek
o udostępnienie danych
Wniosek o udostępnienie danych z rejestru publicznego powinien podpisać prezydent miasta jako organ wykonawczy,
a adresatem tego wniosku powinien być starosta.
15
Jednym z warunków, które musi spełniać pracownik
samorządowy, jest brak skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe.
Stwierdzenie zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań i
kierunków zagospodarowania przestrzennego jest obligatoryjnym elementem tworzenia planu. Stwierdzenie zgodności nie musi jednak przybrać formy odrębnej uchwały.
CZY WYROK JEST podstawą
wpisu do księgi wieczystej?
35
brak możliwości odstąpienia
od naliczania opłaty podwyższonej
Obowiązujące regulacje nie przewidują możliwości odstąpienia od naliczenia opłaty podwyższonej, w tym w sytuacji,
w której postępowanie prowadzone było przewlekle.
2
SERWIS ADMINISTRACYJNO-SAMORZ¥DOWY
45
48
prawo nauczyciela do urlopu
dla poratowania zdrowia
Warunkami nabycia prawa do urlopu dla poratowania
zdrowia są: co najmniej 7-letni staż pracy w warunkach
zatrudnienia na czas nieokreślony i w pełnym wymiarze
czasu pracy oraz dalsze zatrudnienie na tych zasadach.
Obecnie brak jest podstaw prawnych do zatrudnienia osoby
na stanowisku kierownika GOZ na podstawie powołania.
50
37
38
adresat decyzji rozbiórkowej
Decyzje dotyczące obiektów powstałych w warunkach
samowoli budowlanej organ nadzoru budowlanego
winien kierować w pierwszej kolejności do inwestora
- jako sprawcy samowoli budowlanej.
policjant odmawia wykonania
polecenia służbowego
Odmowa wykonania rozkazu lub polecenia służbowego
jest naruszeniem dyscypliny służbowej.
GRUDZIEŃ 2012
54
56
naliczanie odprawy
emerytalnej nauczyciela
58
Podstawy wymiaru składek nie stanowią nagrody
jubileuszowe, które według zasad przysługują pracownikowi nie częściej niż co 5 lat.
Art. 42 Karty Nauczyciela jest podstawą, aby nauczyciel
był do dyspozycji pracodawcy 40 godzin tygodniowo.
zmiana terminu składania ofert
W sytuacji wprowadzenia zmian istotnych w treści
ogłoszenia o zamówieniu, zamawiający jest zobligowany do przedłużenia terminu składania ofert.
możliwość dokonania zmiany umowy
o zamówienie publiczne
remonty bieżące dróg
nie mogą być klasyfikowane
jako usługi usuwania awarii
Prace polegające na usuwaniu uszkodzeń i awarii
dróg mieszczą się w definicji remontu, określonego w
ustawie Prawo budowlane, a tym samym powinny być
klasyfikowane jako roboty budowlane.
62
Wysokość odprawy liczy się tak, jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy nauczycieli.
składka zus od nagrody jubileuszowej
dyspozycyjność nauczYCIELA
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień
publicznych w art. 144 ust. 1 zakazuje istotnych zmian
postanowień zawartej umowy w stosunku do treści oferty.
podwyżka WYNAGRODZENIA
po powrocie z macierzyńskiego
Odniesieniem dla określenia wysokości wynagrodzenia
nie jest wynagrodzenie pobierane przed urlopem, lecz
wynagrodzenie przysługujące aktualnie na stanowisku.
Prawo do łączenia świadczenia emerytalnego z wynagrodzeniem z tytułu wykonywania pracy bez żadnych
ograniczeń mają emeryci, którzy: osiągnęli podstawowy wiek emerytalny oraz rozwiązali stosunek pracy
zawarty przed nabyciem prawa do emerytury.
ZAMÓWIENIA PUBLICZNE
konkurs na stanowisko kierownika goz
Kwestie dotyczące lokali mieszkalnych dla strażaków
w służbie państwowej reguluje rozdział 8 ustawy
o Państwowej Straży Pożarnej.
Gmina odzyskuje nieruchomość rolną od starostwa.
20
43
Uzasadnionym wydaje się być pogląd, że wskaźnik rewaloryzacji kwoty dofinansowania kosztów kształcenia jednego
młodocianego pracownika wynosi co najmniej 105%.
prawo DO zajmowania lokalu
służbowego po śmierci strażaka
53
lekarz pełniący czasowo funkcję
dyrektora szpitala nie może
prowadzić prywatnej praktyki
Dyrektor powinien otrzymywać wynagrodzenie
miesięczne uwzględniające zakres jego obowiązków,
w tym ewentualnie świadczenie usług zdrowotnych,
tym niemniej bez możliwości uzyskania dodatkowego
wynagrodzenia z tytułu pełnienia dyżurów lekarskich.
47
POWIATOWA ADMINISTRACJA ZESPOLONA
bez obowiązku podjęcia
odrębnej uchwały
18
41
nie był on ani ruchomym składnikiem wynagrodzenia,
ani też nie została zawarta z pracownikiem umowa
cywilnoprawna.
kosztów kształcenia
30 dofinansowanie
młodocianych pracowników
urzędnik skazany
prawomocnym wyrokiem?
17
zdolność procesowa wójta i rady
gminy w sprawach ze skarg
na uchwały rady gminy - uchwała nsa
NSA stwierdził, że podmiotem władzy publicznej, posiadającym osobowość prawną, jest gmina. To ona zatem ma zdolność sądową w rozumieniu art. 25 § 1 ppsa.
FUNKCJONOWANIE SAMORZ¥DU
13
samorządowe kolegium odwoławcze
wydaje rozstrzygnięcie reformatoryjne
wyjazdy pracownika do pracy
w innej instytucji na obszarze gminy
Nie będzie podróżą służbową wyjazd pracownika do
innej miejscowości w sytuacji, gdy wyjazd ten należy
do rutynowych obowiązków pracownika i pozostaje
na obszarze wykonywania jego pracy.
Zmiany postanowienia zarządu powiatu odnośnie
uzgodnień w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
ODPOWIEDZIALNOŒÆ URZÊDNIKÓW
11
63
64
odstąpienie od umowy
Ustawa Prawo zamówień publicznych przewiduje dla
zamawiającego wyjątkową instytucję odstąpienia od
umowy z powołaniem się na interes publiczny.
ORZECZNICTWO
WZORY
Numer zamkniêto: 12 grudnia 2012 r.
Nakład: 3.050 egz.
ISSN 1426-112X
WYDAWCA: Skibniewski Media
REDAKTOR NACZELNY:
Dariusz Skibniewski;
Tel.: 790 779 232; [email protected]
SEKRETARIAT REDAKCJI:
Tel./faks (41) 275-60-60; kom. 537 330 338
[email protected]
REKLAMA:
Marzena Kwiatek
Tel./faks (41) 275-60-60; [email protected]
PORADY: [email protected]
PRENUMERATA 2013
SPIS TREŚCI
39
POSTÊPOWANIE ADMINISTRACYJNE
TEMAT MIESI¥CA
9
FUNKCJONOWANIE SAMORZĄDU
Zmiana postanowień poprzez powołanie
na art. 251 § 1 Kodeksu Pracy.
czy wcześniejszą emeryturę można
łączyć z wynagrodzeniem z tytułu
wykonywania pracy?
POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE
informatyzacja w urzędach
i sądach administracyjnych
52
PRAWO PRACY
Zamówienia na prenumeratę przyjmują również:
GARMOND PRESS, KOLPORTER, RUCH SA.
STALE WSPÓLPRACUJ¥:
Janusz Groñski, S³awomir PyŸlak, Monika Mikucka,
Monika Truksa, Micha³ Pêczkowski, Micha³ Su³kowski,
Anna Strmiska-Mietliñska, Zbigniew Mietliñski, Marek Okniñski,
£ukasz Mackiewicz, Katarzyna Pazdyka, Edyta Partyn
Informujemy, ¿e przes³anie materia³ów prasowych - zamówionych lub napisanych z w³asnej
inwencji - do druku jest to¿same z udzieleniem bezwarunkowej zgody na ich publikacjê,
z jednoczesnym aprobowaniem obowi¹zuj¹cych w Skibniewski Media stawek honoraryjnych i zasad p³atnoœci. Jest to zarazem udzielenie Skibniewski Media licencji niewy³¹cznej
na wykorzystanie ww. materia³ów w druku w Serwisie Administracyjno-Samorz¹dowym,
w internecie i na innych noœnikach elektronicznych oraz we fragmentach w celach promocyjnych
i reklamowych Skibniewski Media.
Zastrzegamy sobie prawo do: adiustacji i skracania tekstów, zwrotu materia³ów zamówionych a niezatwierdzonych do druku. Materia³ów niezamówionych nie zwracamy. Bez
zgody wydawcy zabraniamy: wykonywania kserokopii lub powielania innymi metodami,
rozpowszechniania ca³oœci lub we fragmentach. Nie ponosimy odpowiedzialnoœci za
treœæ reklam i og³oszeñ ukazuj¹cych siê w Serwisie Administracyjno-Samorz¹dowym.
Artyku³y prezentowane na ³amach Serwisu s¹ poradami redakcyjnymi i nie mog¹
stanowiæ podstawy jakichkolwiek roszczeñ. Kontakt z autorami mo¿e odbywaæ siê
wy³¹cznie za poœrednictwem redakcji.
BIURO OBS£UGI PRENUMERATORA: 27-200 Starachowice, ul. Murarska 11, Tel./faks (41) 275-60-60
[email protected]; Kierownik: Beata Lech; czynne: 7.30 – 16.00
Poradnik dla gmin, powiatów i województw
PRAWO PRACY
AKTUANOŚCI
5
6
konieczna modyfikacja statutu
jednostki organizacyjnej
22
AKTUALNOŒCI
FINANSE SAMORZĄDU
W NUMERZE
W NUMERZE
3
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
Informatyzacja
w urzędach i sądach
administracyjnych
FINANSE SAMORZĄDU
W dniu 27 listopada 2012 r. Rada Ministrów przyjęła założenia do projektu ustawy o zmianie
ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych
innych ustaw, przedłożone przez ministra administracji i cyfryzacji. Założenia zawierają propozycje rewolucyjnych zmian zarówno w Kodeksie postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.),
jak i ordynacji podatkowej i wreszcie procedury sądowoadministracyjnej. W odniesieniu do k.p.a.
zaproponowano możliwość wyrażenia przez stronę zgody na stałe kontaktowanie się z daną osobą
za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w określonej przez organ kategorii spraw
prowadzonych na podstawie k.p.a. Organ będzie mógł drogą elektroniczną zwrócić się do obywatela
o zgodę korzystając z dostępnego adresu elektronicznego strony.
PRAWO PRACY
Inną propozycją jest wprowadzenie nowej przesłanki dopuszczającej e-doręczenia przez organ,
polegającej na zobligowaniu organu do elektronicznej komunikacji już poprzez samo złożenie
elektronicznego podania. Założenia polegają również na rozszerzeniu zakresu prawa strony do elektronicznego wglądu w akta sprawy, choć tego rodzaju rozwiązanie ograniczone będzie wyłącznie
w odniesieniu do organów, które posiadać będą system elektronicznego zarządzania dokumentami.
Proponuje się także wprowadzenie możliwości posługiwania się przez strony w postępowaniach
przed podmiotami publicznymi elektronicznymi kopiami dokumentów papierowych, wymaganych
w danej sprawie. Kopie takie muszą być jednak uwierzytelnione przez zastosowanie kwalifikowanego
certyfikatu lub profilu zaufanego ePUAP.
Daleko idące zmiany proponuje się również w sądach administracyjnych. Przede wszystkim
dopuszcza się możliwość tworzenia i przetwarzania akt sądowych z wykorzystaniem technik informatycznych, choć będzie to uzależnione od woli sądu (nie jako obowiązek). W konsekwencji
przyjęto, że zmiany mają umożliwić utrwalanie pism stron w postaci elektronicznej oraz składanie
skargi, elektroniczny wgląd w akta sprawy, możliwość utrwalania pism sądu w postaci elektronicznej
i ich doręczanie uczestnikom postępowania oraz wewnętrzne zarządzanie w sądzie elektronicznymi
dokumentami.
Podkreślenia wymaga, że w przypadku składania e-pisma do sądu administracyjnego wymagany
będzie podpis elektroniczny zapewniający jego uwierzytelnienie (bezpieczny podpis elektroniczny
weryfikowany kwalifikowanym certyfikatem, podpis potwierdzony profilem zaufanym ePUAP).
Z kolei przy przesyłaniu pism w formie dokumentu elektronicznego nie będzie obowiązku dostarczania odpisów dokumentów elektronicznych.
4
GRUDZIEŃ 2012
PRENUMERATA 2013
SPIS TREŚCI
AKTUALNOŒCI
5
Dz. U. z 2012 poz., 1101, 1102, 1115, 1136, 1188, 1246, 1247, 1258, 1194; M.P. z 2012 r., poz. 882
(Dz. U. z 2012 r., poz. 1136)
TEMAT MIESIĄCA
Nowelizacja ma na celu dostosowanie systemu prawa do orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego wydanych w dniach
5 maja 2004 r. (sygn. akt P 2/03) oraz 1 grudnia 2010 r. (sygn. akt K 41/07), stwierdzających niezgodność norm
prawnych dekodowanych z art. 46 ust. 1 oraz niektórych przepisów rozdziału 5 ustawy z dnia 26 stycznia 1984
r. - Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24, z późn. zm.; dalej jako: Prawo prasowe) z Konstytucją. Wyrokiem z dnia
5 maja 2004 r. Trybunał orzekł o niekonstytucyjności art. 46 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 6 Prawa prasowego
w zakresie, w jakim nie definiując pojęć sprostowania oraz odpowiedzi zakazuje pod groźbą kary komentowania
tekstu sprostowania w tym samym numerze lub audycji, w której sprostowanie to zostało opublikowane.
Badania osób zatrzymanych przez Policję
OBOWI¥ZUJE OD 5 LISTOPADA 2012
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 13 września 2012 r. w sprawie badań lekarskich
osób zatrzymanych przez Policję
(Dz. U. z 2012 r., poz. 1102)
Rozporządzenie wydano na podstawie art. 15 ust. 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr
287, poz. 1687, z późn. zm.) i w § 1 stanowi, że osobie zatrzymanej przez Policję udziela się niezwłocznie pierwszej
pomocy lub kwalifikowanej pierwszej pomocy w przypadku, gdy osoba ta znajduje się w stanie nagłego zagrożenia
zdrowotnego, określonego w przepisach o państwowym ratownictwie medycznym. Policjant niezwłocznie podejmuje działania zmierzające do skutecznego powiadomienia dyspozytora medycznego o stanie nagłego zagrożenia
NIEPEŁNOSPRAWNI
zdrowotnego osoby zatrzymanej i postępuje zgodnie z przekazanymi przez niego informacjami.
Osobę zatrzymaną poddaje się badaniu lekarskiemu w przypadku, gdy:
osoba ta oświadcza, że cierpi na schorzenia wymagające stałego lub okresowego leczenia, którego przerwanie powodowałoby zagrożenie życia lub zdrowia, żąda przeprowadzenia badania lekarskiego lub posiada
widoczne obrażenia ciała niewskazujące na stan nagłego zagrożenia zdrowotnego;
z posiadanych przez Policję informacji lub z okoliczności zatrzymania wynika, że osobą zatrzymaną jest:
– kobieta w ciąży,
– kobieta karmiąca piersią,
– osoba chora zakaźnie,
– osoba z zaburzeniami psychicznymi,
– nieletni po spożyciu alkoholu lub innego, podobnie działającego środka.
PRAWO KARNE
Ustawa z dnia 31 sierpnia 2012 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1101)
Podstawowym celem zmiany jest wykonanie obowiązku dostosowania systemu prawa do orzeczenia Trybunału
Konstytucyjnego wydanego w dniu 22 marca 2011 r. (sygn. akt SK 13/08), stwierdzającego niezgodność art.
4 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu
sądowym (Dz. U. Nr 49, poz. 445, z późn. zm.; dalej jako: dekret) z art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej
6
GRUDZIEŃ 2012
PRAWO O ZGROMADZENIACH
Ustawa z dnia 14 września 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo prasowe
Ustawa z dnia 14 września 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo o zgromadzeniach
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1115)
Nowelizacja wprowadza:
zakaz uczestniczenia w zgromadzeniach osób posiadających przy sobie wyroby pirotechniczne oraz materiały pożarowo niebezpieczne,
obowiązek informowania przez organ gminy Szefa Biura Ochrony Rządu o miejscu, dacie i przewidywanej
liczbie uczestników zgromadzenia, w przypadku gdy zgromadzenie planowane jest w pobliżu obiektów
podlegających ochronie Biura Ochrony Rządu,
przepis nakładający na przewodniczącego obowiązek posiadania wyróżników określających jego funkcję
przekazanych przez organ gminy,
obowiązek delegowania przez organ gminy swoich przedstawicieli na zgromadzenie, w przypadku gdy
przewidywana liczba uczestników jest większa niż 500 osób lub istnieje ryzyko niebezpieczeństwa naruszenia porządku publicznego,
możliwość rozwiązania zgromadzenia także w przypadku niemożności skontaktowania się z jego przewodniczącym.
Wynagrodzenia funkcjonariuszy Straży Granicznej
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 października 2012 r. w sprawie wielokrotności kwoty bazowej,
stanowiącej przeciętne uposażenie funkcjonariuszy Straży Granicznej
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1188)
PRAWO PRACY
Rozporządzenie wydano na podstawie art. 103 ust. 4 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675 ze zm.). Zgodnie z § 1 wielokrotność kwoty bazowej, stanowiącej
przeciętne uposażenie funkcjonariuszy Straży Granicznej ustala się na 2,89.
RYNEK OWOCÓW
Ustawa z dnia 10 października 2012 r. o zmianie ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku
chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno.
AKTUANOŚCI
PRAWO PRASOWE
Polskiej. Trybunał zakwestionował art. 4 ust. 1 dekretu, tj. przepis regulujący kwestię zwrotu kosztów podróży
osobie wezwanej w charakterze świadka przez sąd (lub inny organ) w związku z toczącym się postępowaniem.
Zgodnie z postanowieniem powołanego art. 4 ust. 1, za koszty podróży uznaje się koszty przejazdu środkiem
transportu masowego (koleją, autobusem itp.) w klasie najniższej, w braku zaś takiego środka - koszty przejazdu najtańszym z dostępnych środków lokomocji.
SPIS TREŚCI
JANUSZA GROÑSKIEGO
FINANSE SAMORZĄDU
POD REDAKCJ¥
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1258)
Nowelizacja ma na celu wykonanie przepisów rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 302/2012 z dnia 4
kwietnia 2012 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 ustanawiające szczegółowe zasady
stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora
przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 99 z 05.04.2012, str. 21). Rozporządzeniem tym Komisja Europejska (KE) wprowadziła dwa limity pomocy na zakup inwestycji przez grupy producentów owoców i warzyw.
PRENUMERATA 2013
7
(M.P. z 2012 r., poz. 882)
TEMAT MIESIĄCA
Uchwałę podjęto na podstawie art. 11 ust. 4 oraz art. 12a ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach
prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.). Przyjęła ona Strategię Rozwoju
Kraju 2020, stanowiącą załącznik do uchwały. Strategia opiera się na trzech filarach: aktywnym społeczeństwie, konkurencyjnej gospodarce i sprawnym państwie.
GEODEZJA I KARTOGRAFIA
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 października 2012 r. w sprawie państwowego systemu
odniesień przestrzennych
(Dz. U. z 2012 r., poz. 1247)
Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne
i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287) i określa państwowy system odniesień przestrzennych
obowiązujący na terenie całego kraju.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 września 2012 r. w sprawie gleboznawczej klasyfikacji gruntów
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1246)
Rozporządzenie wydano na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i
kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287) i określa:
urzędową tabelę klas gruntów;
sposób i tryb przeprowadzania gleboznawczej klasyfikacji gruntów.
KONTROLA WETERYNARYJNA
Ustawa z dnia 14 września 2012 r. o zmianie ustawy o weterynaryjnej kontroli granicznej oraz ustawy Prawo pocztowe
(Dz. U. z 2012 r., poz. 1194)
Nowelizacja ma na celu wykonanie przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 206/2009 z dnia 5 marca
2009 r. w sprawie wprowadzania do Wspólnoty osobistych przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego
i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 136/2004 (Dz. Urz. UE L 77 z 24.03.2009). Rozporządzenie to dotyczy
wprowadzania na terytorium Unii Europejskiej osobistych przesyłek produktów pochodzenia zwierzęcego
o charakterze niehandlowym, które stanowią część bagażu podróżnych albo są wysyłane jako małe przesyłki
do osób prywatnych, albo są zamawiane na odległość (na przykład pocztą elektroniczną, przez telefon lub
przez Internet) i dostarczane konsumentom. Osobiste przesyłki produktów pochodzenia zwierzęcego, wskazane w przepisach tego rozporządzenia, nie podlegają weterynaryjnej kontroli granicznej.
8
GRUDZIEŃ 2012
PYTANIE INSPEKTORA DS. ORGANIZACYJNYCH

ESS!
A EXPR
PORAD
ODPOWIED PRAWNIKA
Kierownikiem USC z mocy ustawy jest
Zwolnienie pracownika z pełnionej funkcji kieburmistrz. Jednakże burmistrz wyznaczył
rownika USC nie wymaga uchwały rady gminy.
na kierownika USC pracownika urzędu,
Możliwe jest także przeniesienie na stanowisko
który został powołany uchwałą rady
kierownika USC innego pracownika w ramach
miejskiej w latach 90-tych i pracuje
tzw. „awansu wewnętrznego”.
na tym stanowisku do chwili obecnej.
W roku 2013 r. pracownik
będzie odchodził na zasłużoną emeryturę.
Czy w związku z odejściem pracownika na emeryturę powinna
być podjęta uchwała rady miejskiej o odwołaniu kierownika USC?
Na stanowisko odchodzącego kierownika USC chcemy przenieść
– awansem wewnętrznym - pracownika urzędu.
Czy możemy na to stanowisko w drodze awansu wewnętrznego przenieść innego pracownika
urzędu, czy powinniśmy ogłosić nabór na wolne stanowisko urzędnicze?
Czy należy podjąć uchwałę rady miejskiej o powołaniu kierownika USC?
..........................................................................................................................................................................................................................................
O
dpowiadając na pierwsze z pytań należy zauważyć, że osoba pełniąca funkcję kierownika
urzędu stanu cywilnego została powołana na to
stanowisko w latach 90-tych. Zgodnie z art. 6 ust.
3 ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego (dalej:
p.a.s.c.), w stanie prawnym obowiązującym do dnia
29 października 2008 r. rada gminy mogła powołać innego (niż wójt, burmistrz, prezydent miasta)
kierownika urzędu stanu cywilnego i jego zastępcę
(zastępców) w drodze uchwały. Powodowało to
oczywistą konieczność zastosowania analogicznej
procedury w przypadku odwołania kierownika urzędu
PRENUMERATA 2013
stanu cywilnego i powołania nowej osoby. Dlatego
wówczas do odwołania kierownika konieczne było
podjęcie stosownej uchwały rady gminy.
ZATRUDNIENIE KIEROWNIKA USC
Zatrudnienie kierownika USC odbywa się
obecnie na podstawie umowy o pracę z wójtem
(burmistrzem, prezydentem miasta), a zatem
podjęcie uchwały rady gminy nie jest w tym
zakresie wymagane.
SPIS TREŚCI
KIEROWNIK USC
Z AWANSU
WEWNĘTRZNEGO
Uchwała Rady Ministrów z dnia 25 września 2012 r. w sprawie przyjęcia Strategii Rozwoju Kraju 2020
FINANSE SAMORZĄDU
AKTUANOŚCI
ROZWÓJ KRAJU
TEMAT MIESI¥CA
PRAWO PRACY
9
Odpowiadając na drugi z przedstawionych problemów
należy wskazać, że w zakresie nieuregulowanym w p.a.s.c. do naboru na ww. stanowisko stosuje się przepisy
ustawy o pracownikach samorządowych, które wymagają przeprowadzenia odpowiedniego naboru na wolne
stanowisko urzędnicze. Należy przy tym zaznaczyć, że
ustawa ta przewiduje możliwość zatrudnienia na wolnym
stanowisku w pierwszej kolejności pracownika danego
urzędu. Zgodnie bowiem z art. 12 ustawy o pracownikach
samorządowych, wolnym stanowiskiem urzędniczym,
w tym wolnym kierowniczym stanowiskiem urzędniczym, jest stanowisko, na które, zgodnie z przepisami
ustawy albo w drodze porozumienia, nie został przeniesiony pracownik samorządowy danej jednostki, lub na
które nie został przeniesiony inny pracownik samorządowy zatrudniony na stanowisku urzędniczym, w tym
kierowniczym stanowisku urzędniczym, posiadający
kwalifikacje wymagane na danym stanowisku lub nie
został przeprowadzony na to stanowisko nabór, albo
na którym mimo przeprowadzonego naboru nie został
zatrudniony pracownik.
W pierwszej kolejności możliwe jest zatem przeniesienie na stanowisko kierownika USC innego pracownika w ramach tzw. „awansu wewnętrznego”. Zgodnie
z art. 20 ustawy o pracownikach samorządowych,
pracownik samorządowy, który wykazuje inicjatywę
w pracy i sumiennie wykonuje swoje obowiązki, może
zostać przeniesiony na wyższe stanowisko (awans wewnętrzny). Należy jednak pamiętać, że przeniesienie
pracownika samorządowego w ramach awansu wewnętrznego może się odbywać w granicach tej samej
kategorii pracowników, a zatem na wyższe stanowisko
urzędnicze może być awansowany inny urzędnik samorządowy. W przeciwnym przypadku konieczne jest
przeprowadzenie otwartego naboru, w którym może
uczestniczyć pracownik samorządowy zatrudniony
do tej pory na stanowisku pomocniczym lub obsługi.
10
Należy również pamiętać, że pracownik zatrudniony na stanowisku kierownika USC, niezależnie od tego czy następuje to w formie otwartego
naboru czy w drodze awansu wewnętrznego,
czyli przeniesienia i zatrudnienia na nowym stanowisku, musi spełniać warunki formalne, czyli:
posiadać obywatelstwo polskie, pełną zdolność
do czynności prawnych i korzystać z pełni
praw publicznych;
nie być prawomocnie skazanym za przestępstwo umyślne;
cieszyć się nieposzlakowaną opinią;
posiadać stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na określonym stanowisku;
mieć ukończone studia prawnicze lub administracyjne i uzyskany tytuł magistra lub
podyplomowe studia administracyjne;
posiadać łącznie co najmniej pięcioletni staż pracy:
– na stanowiskach urzędniczych w urzędach lub
biurach jednostek samorządu terytorialnego; lub
– w służbie cywilnej; lub
– w urzędach państwowych, z wyjątkiem stanowisk pomocniczych i obsługi; lub
– w służbie zagranicznej, z wyjątkiem stanowisk
pomocniczych i obsługi.
Zatrudnienie kierownika USC odbywa się obecnie
na podstawie umowy o pracę z wójtem (burmistrzem,
prezydentem miasta), a zatem podjęcie uchwały rady
gminy nie jest w tym zakresie wymagane. Tym bardziej nie jest konieczne podejmowanie takiej uchwały
w sytuacji przeniesienia pracownika z innego stanowiska urzędniczego i dokonania zmiany warunków
zatrudnienia, pracy i płacy.

Janusz Groński
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 29 września 1986 r.
Prawo o aktach stanu cywilnego
(t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1264),
– Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r.
o pracownikach samorządowych
(Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1458 ze zm.)
GRUDZIEŃ 2012
Ustawa określająca zasady odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych
wobec Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub innych podmiotów ponoszących odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przy wykonywaniu władzy publicznej, za
działania lub zaniechania prowadzące do rażącego naruszenia prawa oraz zasady postępowania w przedmiocie takiej odpowiedzialności obowiązuje od 17 maja 2011 r.
Kto jest funkcjonariuszem publicznym
Ustawa definiuje funkcjonariusza publicznego jako
osobę działającą w charakterze organu administracji
publicznej lub z jego upoważnienia albo jako członka kolegialnego organu administracji publicznej lub
osobę wykonującą w urzędzie organu administracji
publicznej pracę w ramach stosunku pracy, stosunku
służbowego lub umowy cywilnoprawnej, biorącą
udział w prowadzeniu sprawy rozstrzyganej w drodze
decyzji lub postanowienia przez taki organ.
Powstanie odpowiedzialności
Zgodnie z art. 5 ustawy funkcjonariusz publiczny
ponosi odpowiedzialność majątkową, gdy podmiot
odpowiedzialny wypłacił odszkodowanie za szkodę
wyrządzoną przy wykonywaniu władzy publicznej
z rażącym naruszeniem prawa na mocy prawomocnego orzeczenia sądu lub na mocy ugody, a rażące
naruszenie prawa zostało spowodowane zawinionym
działaniem lub zaniechaniem funkcjonariusza publicznego i zostało odpowiednio stwierdzone, np. w drodze
decyzji lub wyrokiem sądu. Wszystkie wspomniane
przesłanki muszą wystąpić łącznie, a zatem do pociągnięcia funkcjonariusza do odpowiedzialności
wymagane jest nie tylko jego zawinione działanie
lub zaniechanie, ale także stwierdzenie rażącego
naruszenia przez organ prawa w postaci ostatecznej
decyzji administracyjnej lub prawomocnego wyroku
sądu. Co więcej, nie wystarczy prawomocny wyrok
PRENUMERATA 2013
sądu lub ugoda nakazujące wypłatę odszkodowania.
Do powstania odpowiedzialności konieczne jest
faktyczne wypłacenie odszkodowania. Z konstrukcji
przedstawionych przepisów wynika również w sposób
jasny, że wbrew postulatom części społeczeństwa odpowiedzialność funkcjonariusza nie będzie polegała
na wypłacie odszkodowania wprost osobie, która np.
poniosła szkodę z powodu rażącego naruszenia prawa
przez organ administracji publicznej (np. podatkowy),
ale na ewentualnej konieczności spełnienia świadczenia już po wypłacie odszkodowania stronie przez
organ działający w imieniu Skarbu Państwa. Jest to
zatem typowa odpowiedzialność następcza, której
powstanie uzależnione jest od powstania wcześniejszej
odpowiedzialności organu wobec strony.
Przez stwierdzenie rażącego naruszenia prawa
należy rozumieć m. in. wydanie ostatecznej decyzji
stwierdzającej nieważność decyzji lub postanowienia
na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 lub art. 156 § 1 pkt
2 k.p.a., wydanie ostatecznej decyzji stwierdzającej
nieważność decyzji lub postanowienia na podstawie
art. 247 § 1 pkt 2 albo pkt 3 lub art. 247 § 1 pkt 2 albo
pkt 3, w związku z art. 219 Ordynacja podatkowej,
wydanie prawomocnego wyroku na podstawie art. 145
§ 1 pkt 2 ppsa w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
wydanie prawomocnego wyroku na podstawie art. 145
§ 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 247 § 1 pkt 2 albo 3
Ordynacji podatkowej oraz prawomocne stwierdzenie
rażącego naruszenia prawa na podstawie art. 149 lub
art. 154 § 2 p.p.s.a.
11
SPIS TREŚCI
Odpowiedzialność
funkcjonariusza za
rażące naruszenie prawa
Awans wewnętrzny „kontrolowany”
KTO MOŻE ZOSTAĆ KIEROWNIKIEM USC
FINANSE SAMORZĄDU
W obecnym stanie prawnym, stosownie do obowiązującego brzmienia art. 6 ust. 3-5 p.a.s.c., zarówno
kierownika USC, jak i jego zastępców zatrudnia wójt
(burmistrz, prezydent miasta). W rezultacie, również
zwolnienie pracownika z pełnionej funkcji kierownika
USC nie wymaga uchwały rady gminy. Co więcej należy
stwierdzić, że w obecnym stanie prawnym brak jest
podstaw prawnych do podjęcia takiego aktu, co mogłoby się wiązać z odpowiednią reakcją organu nadzoru.
PRAWO PRACY
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
Zwolnienie bez ingerencji gminy
ODPOWIEDZIALNOŚĆ URZĘDNIKÓW
TEMAT MIESI¥CA
W mieście na prawach powiatu
12
OSTATECZNA DECYZJA
ADMINISTRACYJNA
LUB PRAWOMOCNY WYROK SĄDU
Do pociągnięcia funkcjonariusza do odpowiedzialności wymagane jest nie tylko jego
zawinione działanie lub zaniechanie, ale także
stwierdzenie rażącego naruszenia przez organ
prawa w postaci ostatecznej decyzji administracyjnej lub prawomocnego wyroku sądu.
prawa. W przypadku, gdy zgodnie ze zdaniem poprzedzającym wynagrodzenie może być określone
w różnej wysokości, przyjmuje się wysokość najwyższą. Jeżeli ustalenie wynagrodzenia według zasad
określonych w zdaniach poprzedzających nie jest
możliwe, wynagrodzenie przysługujące funkcjonariuszowi publicznemu określa się na dzień stwierdzenia
rażącego naruszenia prawa, a jeżeli w tym dniu osobie
odpowiedzialnej nie przysługuje już wynagrodzenie,
jako funkcjonariuszowi publicznemu, wynagrodzenie
określa się na ostatni dzień, w którym jej ono przysługiwało.
Janusz Groński
kto składa wniosek
o udostępnianie danych
STAN FAKTYCZNY
STAN PRAWNY
Jesteśmy miastem na prawach powiatu. Tworząc
lokalny system informacji przestrzennej, który
umożliwia gromadzenie szeroko rozumianych
danych przestrzennych i opisowych zmuszeni
jesteśmy do korzystania z zasobów pochodzących z państwowego zasobu geodezyjnego
i kartograficznego. Dane te znajdują się w jednej
z komórek organizacyjnych urzędu (Wydziale
Geodezji i Kartografii).
Gromadzenie, prowadzenie i udostępnianie
państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w zakresie zasobów powiatowych leży
w kompetencji starosty (w przypadku miasta na
prawach powiatu – Prezydenta Miasta).
Lokalny system informacji przestrzennej prowadzi i nadzoruje inna komórka organizacyjna
naszego urzędu (Wydział Informatyki), lecz
korzystają z niego pozostałe wydziały oraz
jednostki organizacyjne miasta do realizacji
zadań publicznych.
W związku z powyższym uważamy, że powstał problem prawny dotyczący zasad i trybu
udostępnienia przedmiotowych danych będących w gestii de facto jednej osoby fizycznej
(występującej raz jako starosta raz zaś jako
włodarz gminy).
Zgodnie z art. 40 ust. 3c ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne
i kartograficzne udostępnienie danych i informacji zgromadzonych
w bazach danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego jest odpłatne z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 i 2; art. 14 ust. 1; art.
15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji
przestrzennej i art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji
działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Z art. 15
ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
publiczne wynika konieczność złożenia wniosku w celu uzyskania
nieodpłatnego dostępu do zgromadzonych w zasobie danych (§ 2
rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 września 2005 r. w sprawie sposobu, zakresu i trybu udostępnienia danych zgromadzonych
w rejestrze publicznym – dane zgromadzone w rejestrze udostępnia
się podmiotom publicznym albo podmiotom niebędącym podmiotem
publicznym realizującym zadania publiczne na podstawie odrębnych
przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot
publiczny ich realizacji na ich wniosek złożony w formie pisemnej
lub elektronicznej).
W miastach na prawach powiatu, w których kompetencje starosty
pełni prezydent miasta powstaje problem kompetencyjny w przypadku chęci wykorzystywania opisanych powyżej danych przez
samą gminę (tj. miasto na prawach powiatu).
W takim wypadku wniosek o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym musiałby podpisać prezydent miasta
na prawach powiatu, a rozpatrzyć starosta w mieście na prawach
powiatu czyli de facto jedna i ta sama osoba.
KONIECZNE:
FINANSE SAMORZĄDU
W terminie 14 dni od dnia wypłaty odszkodowania kierownik podmiotu odpowiedzialnego, który
wypłacił odszkodowanie, albo kierownik jednostki
organizacyjnej podmiotu odpowiedzialnego, która
wypłaciła odszkodowanie, składa do prokuratora
okręgowego, właściwego ze względu na siedzibę podmiotu odpowiedzialnego, wniosek o przeprowadzenie
postępowania wyjaśniającego. Do wniosku załącza się
dowód wypłaty odszkodowania i stanowiące podstawę
tej wypłaty orzeczenie lub ugodę oraz rozstrzygnięcie
stwierdzające rażące naruszenie prawa oraz uwierzytelnione kopie posiadanych akt postępowania sądowego lub administracyjnego, w którym zostało wydane to
rozstrzygnięcie. Następnie prokurator przeprowadza
postępowanie wyjaśniające, zmierzające do ustalenia
przesłanek uzasadniających wytoczenie na rzecz podmiotu odpowiedzialnego powództwa o odszkodowanie
przeciwko funkcjonariuszowi publicznemu z tytułu
szkody wyrządzonej przy wykonywaniu władzy publicznej z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku
stwierdzenia istnienia podstaw do wytoczenia przeciwko funkcjonariuszowi publicznemu powództwa,
prokurator przed jego wytoczeniem wzywa na piśmie
funkcjonariusza publicznego do dobrowolnego spełnienia świadczenia w określonym terminie, nie krótszym jednak niż 7 dni od dnia otrzymania wezwania,
a po bezskutecznym upływie tego terminu wytacza
powództwo. W przypadku natomiast braku podstaw do
wytoczenia powództwa prokurator odmawia podjęcia
tej czynności.
Odszkodowanie ustala się w wysokości odszkodowania wypłaconego przez podmiot odpowiedzialny,
jednak nie może ono przewyższać kwoty dwunastokrotności miesięcznego wynagrodzenia przysługującego funkcjonariuszowi publicznemu. Jeżeli kilku
funkcjonariuszy publicznych dopuściło się zawinionego działania lub zaniechania, każdy z nich ponosi
odpowiedzialność stosownie do przyczynienia się do
rażącego naruszenia prawa i stopnia winy. Jeżeli nie
jest możliwe ustalenie stopnia winy i przyczynienia
się poszczególnych funkcjonariuszy publicznych do
rażącego naruszenia prawa, odpowiadają oni w częściach równych.
Wynagrodzenie funkcjonariusza publicznego
określa się na dzień działania lub na koniec okresu
zaniechania, które spowodowało rażące naruszenie
PRAWO PRACY
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
Procedura
PYTANIE NACZELNIKA WYDZIAŁU ORGANIZACYJNEGO

PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy
publicznych za rażące naruszenie prawa
(Dz. U. z 2011 r. Nr 34, poz. 173)
GRUDZIEŃ 2012
Czy składanie wniosku
jest w takim wypadku
w ogóle konieczne?
Jeżeli tak - to kto jest uprawniony do jego podpisania?
Jeżeli nie – to czy istnieje
konieczność wewnętrznego
uregulowania tego zagadnienia – np. w drodze zarządzenia
kierownika jednostki?
ODPOWIED PRAWNIKA
W tej sprawie wniosek o udostępnienie danych zgromadzonych
w rejestrze publicznym powinien podpisać – w myśl § 2 ust.
2 pkt 9 ww. rozporządzenia - prezydent miasta jako reprezentant miasta - organ wykonawczy (osobiście lub inna osoba
upoważniona do działania w jego imieniu), a adresatem tego
wniosku powinien być starosta (art. 40 ust. 3 pkt 3 p.g.k.).
Przepis rozporządzenia wprowadza wymóg złożenia wniosku o udostępnienie danych ze zbioru, więc nie można go
w żaden sposób pominąć i trzeba się do niego zastosować.
..........................................................................................................................................................................................................................................
PRENUMERATA 2013
SPIS TREŚCI
13
ODPOWIEDZIALNOŚĆ URZĘDNIKÓW
Głównego Geodety Kraju - w zakresie zasobu
centralnego;
marszałków województw - w zakresie zasobów
wojewódzkich;
starostów - w zakresie zasobów powiatowych.
Kopie baz danych z zasobów: centralnego, wojewódzkich i powiatowych są wzajemnie przekazywane
między zasobami nieodpłatnie, dla celów bieżącej
aktualizacji oraz ich udostępniania zgodnie z przepisami ustawy. Nadzór nad prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego należy
do Głównego Geodety Kraju, a w zakresie zasobów
powiatowych i wojewódzkich także do wojewódzkich
inspektorów nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.
Przepis art. 40 ust. 3c p.g.k. wprowadza zasadę
odpłatności za udostępnianie danych i informacji
zgromadzonych w powyższych bazach danych, standardowych opracowań kartograficznych oraz innych
materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego
i kartograficznego, a także za wykonywanie czynności
związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań i materiałów. Wyjątki od zasady odpłatności
przewidują art. 40 ust. 3d p.g.k., art. 12 ust. 1 i 2, art.
14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010
r. o infrastrukturze informacji przestrzennej oraz art. 15
ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
14
Dostęp do danych na wniosek
W niniejszej sprawie znajduje zastosowanie przepis
art. 15 tej ostatniej ustawy z dnia 17 lutego 2005 r.,
zgodnie z którym podmiot prowadzący rejestr publiczny zapewnia podmiotowi publicznemu albo podmiotowi niebędącemu podmiotem publicznym, realizującym
zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów
albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot
publiczny ich realizacji, nieodpłatny dostęp do danych
zgromadzonych w prowadzonym rejestrze, w zakresie
niezbędnym do realizacji tych zadań. Sposób, tryb i zakres udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze
publicznym określa rozporządzenie Rady Ministrów
z dnia 27 września 2005 r. (Dz. U. nr 205, poz. 1692).
Warunkiem uzyskania dostępu do danych (przewidzianym w § 2 ww. rozporządzenia) jest złożenie wniosku
w formie pisemnej bądź elektronicznej. Wzór wniosku
o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze,
składanego w formie pisemnej, stanowi załącznik do
rozporządzenia, a udostępnienie jego wersji elektronicznej przewidziano w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do
spraw informatyzacji (§ 2 ust. 4 ww. rozporządzenia).
Przechodząc do odpowiedzi na pytanie, należy
podkreślić, że skoro przepis rozporządzenia wprowadza wymóg złożenia wniosku o udostępnienie
danych ze zbioru, to nie można go w żaden sposób
pominąć i trzeba się do niego zastosować. Nawet
jeśli – tak jak w niniejszej sprawie – wniosek będzie
podpisany i adresowany do tej samej osoby. W tym
miejscu zauważyć wypada, iż sprawowanie różnych
funkcji przez jedną i tą samą osobę to problem wielu
miast na prawach powiatu, w których prezydent miasta
pełni jednocześnie funkcję starosty. Pamiętać jednak
GRUDZIEŃ 2012
Monika Mikucka
PODSTAWA PRAWNA:
– Art. 40 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo
geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U.
z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.),
– Art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania
publiczne (Dz. U. nr 64, poz. 565 ze zm.),
– § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27
września 2005 r. w sprawie sposobu,zakresu i trybu
udostępniania danych zgromadzonych w rejestrze
publicznym (Dz. U. nr 205, poz. 1692).
Zatarcie skazania czy pomówienie
urzędnik skazany
prawomocnym wyrokiem?
PYTANIE SEKRETARZA GMINY
Urząd otrzymał pisemną informację od osoby
fizycznej, że w urzędzie jest zatrudniony pracownik skazany prawomocnym wyrokiem sądu
za przestępstwo umyślne. Do pisma została
dołączona kserokopia aktu oskarżenia (stroną
skarżącą była Komenda Powiatowa Policji).
Pracownik ten zwrócił się z prośbą o wydanie
kserokopii otrzymanego pisma wraz z aktem
oskarżenia lub o możliwość zrobienia zdjęcia
tych dokumentów. Czy można wydać pracownikowi kserokopie tych dokumentów lub wyrazić zgodę na wykonanie fotografii? Pracownik
argumentuje, że kserokopie są niezbędne
w celu wytoczenia procesu cywilnego.
ODPOWIED PRAWNIKA
Przepis art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 21
listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 223, poz. 1458 z późn.
zm.) określa warunki, które musi spełniać
pracownik samorządowy zatrudniony na
stanowisku urzędniczym. Jednym z tych
warunków jest brak skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub
umyślne przestępstwo skarbowe (pkt 1).
..........................................................................................................................................................................................................................................
PRENUMERATA 2013
SPIS TREŚCI

Gromadzenie i prowadzenie państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, kontrola
opracowań przyjmowanych do zasobu oraz udostępnianie tego zasobu zainteresowanym jednostkom oraz osobom prawnym i fizycznym należy do:
Pamiętać należy, iż tylko w sensie faktycznym prezydent miasta i starosta to jedna
osoba; w sensie prawnym są to dwa różne
podmioty pełniące odmienne zadania i mające inne zakresy odpowiedzialności.
FINANSE SAMORZĄDU
Organy prowadzące
zasób geodezyjny i kartograficzny
WAŻNE
należy, iż tylko w sensie faktycznym prezydent miasta
i starosta to jedna osoba; w sensie prawnym są to dwa
różne podmioty pełniące odmienne zadania i mające
inne zakresy odpowiedzialności.
Reasumując, w niniejszej sprawie wniosek o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym
powinien podpisać – w myśl § 2 ust. 2 pkt 9 ww. rozporządzenia - prezydent miasta jako reprezentant miasta - organ
wykonawczy (osobiście lub inna osoba upoważniona
do działania w jego imieniu), a adresatem tego wniosku
powinien być starosta (art. 40 ust. 3 pkt 3 p.g.k.). Jak już
wyżej wspomniano, taka sytuacja w miastach na prawach
powiatu wcale nie należy do rzadkości.
PRAWO PRACY
S
tosownie do przepisów art. 40 ust. 1 – 3a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne
i kartograficzne - tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r.,
nr 193, poz. 1287 ze zm. (dalej p.g.k.), państwowy
zasób geodezyjny i kartograficzny służy gospodarce
narodowej, obronności państwa, nauce, kulturze,
ochronie przyrody i potrzebom obywateli. Stanowi
własność Skarbu Państwa, gromadzony w ośrodkach
dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej i składa
się z zasobu centralnego, zasobów wojewódzkich
i zasobów powiatowych.
15
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
Gdyby okazało się, że informacje zawarte w pisemnej informacji od osoby fizycznej potwierdziłyby
się w Krajowym Rejestrze Karnym, co skutkowałoby
koniecznością rozwiązania stosunku pracy z pracownikiem samorządowym zatrudnionym na stanowisku
urzędniczym, to nie wydaje się konieczne udostępnie-

16
Stwierdzenie zgodności miejscowego
planu zagospodarowania przestrzennego (zwanego dalej m.p.z.p.) ze studium
uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (zwanego
dalej studium) jest obligatoryjnym elementem tworzenia planu. Stwierdzenie
zgodności nie musi jednak przybrać
..........................................................................................................................................................................................................................................
formy odrębnej uchwały.
Proszę o opinię w kwestii technicznej dotyczącej sposobu stwierdzania przez radę gminy
zgodności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ze studium uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
Czy stwierdzenie zgodności musi zostać przeprowadzone w drodze odrębnej uchwały?
Sławomir Pyźlak
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach
samorządowych (Dz.U. z 223, poz. 1458 z późn. zm.),
– Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny
(Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.)
GRUDZIEŃ 2012
ODPOWIED PRAWNIKA
Z
godnie z art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym plan uchwala
rada gminy, po stwierdzeniu że nie narusza on ustaleń
studium (…). Sformułowanie „uchwala rada gminy”
nie pozostawia wątpliwości, że nieodłącznym elementem procedury tworzenia m.p.z.p. jest stwierdzenie
jego zgodności ze studium, a także, że zgodność musi
zostać stwierdzona w drodze uchwały. Z omawianego
przepisu nie wynika jednak konieczność stwierdzenia
zgodności w drodze uchwały odrębnej w stosunku do
uchwały dotyczącej m.p.z.p. W związku z tym należy
przyjąć, że stwierdzenie zgodności m.p.z.p. z ustaleniami studium następuje zarówno w sytuacji, gdy
zostanie podjęta odrębna uchwała w tym przedmiocie,
jak i wówczas, gdy uchwała o zgodności projektu planu
miejscowego z ustaleniami studium zostanie podjęta
w części wstępnej uchwały w sprawie uchwalenia
m.p.z.p. (tak NSA w wyroku z dnia 22 lutego 2007 r.,
sygn. akt II OSK 1863/06, Lex nr 337467).
PRENUMERATA 2013
Z omawianego przepisu nie wynika jednak
konieczność stwierdzenia zgodności w drodze
uchwały odrębnej w stosunku do uchwały
dotyczącej m.p.z.p.
Michał Pęczkowski

PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.Dz.U.2012 Nr 647)
SPIS TREŚCI
Bez obowiązku podjęcia
odrębnej uchwały
W przypadku zaś, gdyby informacje te się nie potwierdziły, to pracownik ma prawo żądać, zaś pracodawca ma obowiązek udostępnić temu pracownikowi
te dokumenty w celu ich skopiowania, ponieważ są one
niezbędne do wytoczenia przez pracownika samorządowego przeciwko osobie, która podała te nieprawdziwe informacje, procesu cywilnego o naruszenie jego
dóbr osobistych.
W takiej sytuacji dane osoby, która podała opisane
na wstępie informacje, nie są objęte ochroną przewidzianą przez ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 101, poz.
926 z późn. zm.).
Skierowanie pozwu, w trybie art. 24 k.c. bez wskazania pozwanego z imienia i nazwiska, jego adresu
oraz okoliczności, w których oraz w jakim zakresie
doszło do naruszenia dóbr osobistych, jest w praktyce
niemożliwe.
Walka o dobre imię - proces cywilny
o naruszenie dóbr osobistych
FINANSE SAMORZĄDU
Konieczna weryfikacja
w Krajowym Rejestrze Karnym
Stwierdzenie zgodności miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego ze studium uwarunkowań
i kierunków zagospodarowania przestrzennego
PRAWO PRACY
Zwrócić należy uwagę, że art. 106 Kodeksu karnego
jest instytucją prawa karnego, która powoduje uznanie
przestępstwa za niebyłe. Oznacza to, że osoba, co do
której nastąpiło zatarcie skazania jest uważana za
niekaraną, a z zatartego skazania nie wolno wyciągać
żadnych skutków prawnych oraz nikt nie ma prawa
czynić zarzutu z tego tytułu (por. Kodeks karny – komentarz pod red. J. Wojciechowskiego, str. 190 i nast.).
Zatarcie skazania następuje z mocy prawa lub z mocy
orzeczenia sądu. W przypadku, gdy nastąpiło zatarcie
skazania, brak jest podstaw do odmowy zatrudnienia
osoby w charakterze pracownika samorządowego, na
podstawie informacji o dokonanym czynie zabronionym, gdy nałożona za ten czyn kara uległa zatarciu
(vide wyrok SN z dnia 23.12.1976 r., sygn. IV KRN
69/75, OSP 1978, z. 2, poz. 31). Dane osób, które
zostały skazane za przestępstwa karne gromadzone są
w Krajowym Rejestrze Karnym. Pracodawcy, w tym
pracodawcy samorządowi, mają prawo do uzyskania
informacji zgromadzonych w tym rejestrze w zakresie,
w jakim wykażą uzasadniony interes prawny w uzyskaniu informacji o określonych osobach.
nie dokumentów, a w szczególności imienia i nazwiska
oraz adresu zamieszkania osoby, która poinformowała
o skazaniu pracownika.
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
Zatarcie skazania
17
ODPOWIED PRAWNIKA
W obecnej sytuacji koniecznym wydaje się wstrzymanie przez gminę działań w sprawie do momentu
otrzymania postanowienia o odmowie dokonania wpisu (art. 6269 Kodeksu postępowania cywilnego
– dalej k.p.c.). Postanowienie to powinno zostać doręczone i uzasadnione z urzędu, zgodnie z treścią
art. 517 w zw. z. art. 13 § 2 k.p.c. Wtedy też gmina pozna motywy odmowy uznania powyższego
wyroku za tytuł własności. Wówczas konieczne będzie też podjęcie decyzji w sprawie ewentualnego
zaskarżenia postanowienia. Postanowienie o odmowie dokonania wpisu jest postanowieniem co do
istoty sprawy, a zatem zgodnie z art. 518 k.p.c. przysługuje od niego apelacja.
D
okumenty będące podstawą wpisu do księgi
wieczystej, w tym również niezbędne do jej założenia, określone zostały w art. 31 ustawy o księgach
wieczystych i hipotece (zwanej dalej u.k.w.h.) oraz
w § 19 i 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości
w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów
dokumentów (zwanego dalej Rozporządzeniem). Art.
18
31 ust. 1 u.k.w.h. stanowi, że wpis może być dokonany na podstawie dokumentu z podpisem notarialnie
poświadczonym, jeżeli przepisy szczególne nie przewidują innej formy dokumentu. Przewidziana w art.
31 ust. 1 u.k.w.h. zasada notarialnego poświadczenia
podpisu na dokumencie, który ma stanowić podstawę
wpisu do księgi wieczystej, nie odnosi się do doku-
GRUDZIEŃ 2012
Z § 19 ust. 1 Rozporządzenia wynika natomiast,
że założenie księgi wieczystej dla nieruchomości dokonywane jest na podstawie wniosku zawierającego
w szczególności:
oznaczenie nieruchomości, miejsca jej położenia,
obszaru oraz sposobu korzystania z nieruchomości;
wymienienie wszystkich uprawnionych, na których
rzecz własność ma być wpisana, w sposób określony
w § 41, oraz wskazanie ich adresów;
powołanie tytułu własności nieruchomości;
wyszczególnienie obciążających nieruchomość
ograniczonych praw rzeczowych lub ograniczeń
w jej rozporządzaniu albo oświadczenie wnioskodawcy, że nie wie o istnieniu takich praw lub
ograniczeń.
Szczególne wątpliwości w powyższym zakresie
budzi to, jakie dokumenty powinny zostać przedłożone w celu wykazania tytułu własności. Kwestii
tej nie rozstrzyga § 20 ust. 1 Rozporządzenia, który
stanowi, że do wniosku o założenie księgi wieczystej
dla nieruchomości powinny być dołączone dokumenty stwierdzające nabycie własności nieruchomości
określonej we wniosku oraz dokumenty stanowiące
podstawę oznaczenia nieruchomości.
W doktrynie przyjmuje się, że dokumentami mogącymi stanowić podstawę wpisu do księgi wieczystej
są m.in. orzeczenia sądów cywilnych rozstrzygające
o prawach podlegających ujawnieniu w księdze
wieczystej.
Mogą to być zarówno orzeczenia konstytutywne, jak
i deklaratoryjne – stwierdzające istnienie określonego
stanu prawnego, w tym także wyroki ustalające istnienie
bądź brak istnienia określonego prawa (por. E. Bałan –
Gonciarz w: E. Bałan – Gonciarz, H. Ciepła, Ustawa
o księgach wieczystych i hipotece. Komentarz po nowelizacji prawa hipotecznego. Wzory wniosków o wpis.
Wzory wpisów do księgi wieczystej, wyd. 1, Lex 2011).
PRENUMERATA 2013
W obecnej sytuacji koniecznym wydaje się wstrzymanie przez gminę działań w sprawie do momentu
otrzymania postanowienia o odmowie dokonania wpisu (art. 6269 Kodeksu postępowania cywilnego – dalej
k.p.c.). Postanowienie to powinno zostać doręczone
i uzasadnione z urzędu, zgodnie z treścią art. 517 w zw.
z. art. 13 § 2 k.p.c. Wtedy też gmina pozna motywy
odmowy uznania powyższego wyroku za tytuł własności. Wówczas konieczne będzie też podjęcie decyzji
w sprawie ewentualnego zaskarżenia postanowienia.
Postanowienie o odmowie dokonania wpisu jest postanowieniem co do istoty sprawy, a zatem zgodnie z art.
518 k.p.c. przysługuje od niego apelacja.
SPIS TREŚCI
Biorąc pod uwagę nieuregulowany stan prawny nieruchomości rolnej w obrębie X, tutejsza
gmina wystąpiła z powództwem przeciwko starostwu powiatowemu o ustalenie, że przysługuje jej prawo własności powyższej nieruchomości.
Sąd Rejonowy uwzględnił powództwo przesądzając o prawie własności gminy. Następnie
gmina wystąpiła do sądu wieczystoksięgowego z wnioskiem o założenie księgi wieczystej
dla tej nieruchomości. Do wniosku, jako tytuł własności, gmina dołączyła odpis wyżej
opisanego prawomocnego wyroku. Sąd wieczystoksięgowy wezwał gminę do uzupełnienia
wniosku o założenie księgi poprzez dołączenie odpowiedniego tytułu własności.
Proszę o wskazanie dalszego toku postępowania oraz wskazania działań, jakie powinna
podjąć gmina w celu zakończenia postępowania w sprawie założenia księgi wieczystej.
TREŚĆ WNIOSKU
Niejasnym pozostaje, dlaczego sąd wieczystoksięgowy odmówił uznania wyżej
wskazanego wyroku ustalającego, że prawo
własności działki przysługuje gminie, za
dokument stwierdzający tytuł własności
będący podstawą założenia księgi.
FINANSE SAMORZĄDU
PYTANIE SEKRETARZA MIASTA
mentów urzędowych w rozumieniu art. 244 k.p.c. (por.
uchwała SN z dnia 30 października 1984 r., III CZP
62/84, OSNCP 1985, nr 7, poz. 88; orzeczenie SN
z dnia 9 marca 2005 r., III CK 132/04, LEX nr 453048),
takich jak np.: odpis aktu stanu cywilnego, odpis orzeczenia sądowego, wyrys z mapy ewidencyjnej.
Michał Pęczkowski

PRAWO PRACY
czy wyrok jest
podstawą wpisu
do księgi wieczystej?
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
SPÓŁKA PŁACI ZA SKŁADOWANIE ODPADÓW
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych
i hipotece (t.j.Dz.U.2001 Nr 124, poz. 1361)
– Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia
17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg
wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz.U.2001 Nr
102, poz. 1122 ze zm.)
– Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U.1964 Nr 43, poz. 296 ze zm.)
19
Decyzją z 24 lipca 2012 r. marszałek województwa nałożył na działającą na terenie województwa spółkę z o.o.,
do przedmiotu działalności której należy m.in. składowanie i unieszkodliwianie odpadów, obowiązek uiszczenia
opłaty podwyższonej z tytułu przystąpienia do składowania odpadów bez wymaganej decyzji określającej sposób i miejsce składowania. W odwołaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od wymienionej wyżej
decyzji spółka podniosła, że przystąpienie przez nią do składowania odpadów bez wymaganej decyzji nastąpiło
wyłącznie na skutek przewlekłego prowadzenia postępowania przez właściwy organ. Spółka wskazała, że decyzję
określającą sposób i miejsce składowania odpadów uzyskała prawie 20 miesięcy po dacie złożenia wniosku o jej
wydanie, co ewidentnie świadczy o naruszeniu przez organ art. 35 § i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W konsekwencji, zdaniem spółki, nie powinna być ona obciążana opłatą podwyższoną, gdyż nie ponosi winy za
to, że przystąpiła do składowania bez wymaganych uprawnień.
PYTANIE PRACOWNIKA URZĘDU MARSZAŁKOWSKIEGO
ODPOWIED PRAWNIKA
Czy argumentacja
spółki jest słuszna?
Czy obecnie obowiązujące przepisy
przewidują możliwość odstąpienia
od naliczenia opłaty podwyższonej?
Argumentacja zaprezentowana przez spółkę z o.o. nie
zasługuje na uwzględnienie, gdyż obecnie obowiązujące regulacje nie przewidują możliwości odstąpienia
od naliczenia opłaty podwyższonej, w tym także w sytuacji, w której postępowanie w sprawie przyznania
..........................................................................................................................................................................................................................................
odpowiednich uprawnień prowadzone było w sposób
przewlekły, z naruszeniem przepisów art. 35 k.p.a.
Z
godnie z art. 276 ust. 1 ustawy Prawo ochrony
środowiska (zwanej dalej p.o.ś), podmiot korzystający ze środowiska bez uzyskania wymaganego
pozwolenia lub innej decyzji ponosi opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska. W świetle art. 293
20
ust. 2 p.o.ś. magazynowanie odpadów bez wymaganej
decyzji określającej sposób i miejsce magazynowania
traktuje się jako składowanie odpadów bez wymaganej
decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska. Ust. 1 powyższej regulacji stanowi natomiast,
GRUDZIEŃ 2012
PRENUMERATA 2013
Uzależnienie ustalania opłat podwyższonych
od przesłanek obiektywnych, niezależnych od
winy, nie pozbawia jednostek ubiegających
się o pozwolenie na korzystanie ze środowiska dochodzenia od organów administracji
roszczeń odszkodowawczych na drodze
postępowania cywilnego.
giczny pogląd został zaprezentowany w wyroku WSA
w Warszawie z dnia 8 lipca 2005 r., sygn. akt IV SA/
Wa 714/05, gdzie wskazano, że „wobec uprawdopodobnienia przez stronę, że nie ponosi ona odpowiedzialności za brak pozwolenia na wprowadzanie do
powietrza gazów lub pyłów i że spowodowane zostało
to wyjątkowo przewlekłym rozpatrywaniem sprawy
przez właściwy organ, bezwzględne o 100% opłaty za
gospodarcze korzystanie ze środowiska byłoby trudne
do pogodzenia z konstytucyjnymi zasadami państwa
prawa, w tym zasady sprawiedliwości”.
Autor niniejszego tekstu podkreśla, że pomimo
pojawiania się gdzieniegdzie poglądów odmiennych,
powszechną aprobatą cieszy się pierwsze z przedstawionych stanowisk. Warto przy tym wskazać,
że uzależnienie ustalania opłat podwyższonych od
przesłanek obiektywnych, niezależnych od winy, nie
pozbawia jednostek ubiegających się o pozwolenie na
korzystanie ze środowiska dochodzenia od organów
administracji roszczeń odszkodowawczych na drodze
postępowania cywilnego.
Michał Pęczkowski

PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j.Dz.U.2008 Nr 25, poz. 150)
– Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz.U.2000 Nr 98, poz. 1071)
SPIS TREŚCI
OPIS SYTUACJI
ROSZCZENIE ODSZKODOWAWCZE
FINANSE SAMORZĄDU
Brak możliwości
odstąpienia
od naliczenia
opłaty podwyższonej
że za składowanie odpadów bez uzyskania decyzji
zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska
odpadów podmiot korzystający ze środowiska ponosi,
z zastrzeżeniem ust. 3-5, opłaty podwyższone w wysokości 0,05 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie
odpadów na składowisku za każdą dobę składowania.
W orzecznictwie i doktrynie zarysowały się pewne
rozbieżności w kwestii dopuszczalności odstąpienia
od naliczenia opłaty podwyższonej w przypadkach,
gdy podmiot korzystający ze środowiska podjął
wszelkie działania, by nie doprowadzić do naruszenia przepisów. Według poglądu dominującego nie
ma możliwości odstąpienia od naliczenia opłaty
podwyższonej, nawet przy ewidentnym zawinieniu
po stronie organów administracji publicznej – np.
w przypadku bezczynności lub przewlekłości postępowania. Na szczególną uwagę zasługuje tu stanowisko
K. Gruszeckiego, który jest zdania, że skoro przepisy
p.o.ś. nie przewidują możliwości odstąpienia od obowiązku wniesienia opłat podwyższonych, oznacza to,
że ustawodawca po prostu ich nie przewidział i nie
mogą być one wyinterpretowane (K. Gruszecki, Prawo
ochrony środowiska. Komentarz, wyd. 2, Warszawa
2008, s. 544.). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreślono z kolei, że przesłanki ustalenia
opłaty podwyższonej mają charakter obiektywny, a ich
zaistnienie wywołuje skutki określone w ustawie, niezależnie od winy jednostki organizacyjnej ponoszącej
opłaty. W związku z tym, nawet w tych przypadkach,
gdy przyczyną braku przedmiotowej decyzji była zawiniona przez właściwy organ administracji publicznej
zwłoka w rozpatrzeniu wniosku te jednostki o jej wydanie, to fakt ten nie może prowadzić do zwolnienia
podmiotu od ponoszenia opłaty podwyższonej (tak
NSA w wyroku z dnia 21 kwietnia 1998 r., sygn. akt IV
SA 998/96, Lex nr 45168, a także WSA w Warszawie
w wyroku z 13 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa
748/05, Lex nr 189843).
W tym miejscu warto jednak zwrócić uwagę, że
w judykaturze prezentowany był również pogląd
przeciwny. W wyroku NSA z dnia 11 lutego 1999
r., sygn. akt IV SA 990/96, Lex nr 48199, wyrażono
stanowisko, że podmiot, który nie dopełnił obowiązku administracyjnego, musi mieć możliwość obrony
i wykazania, że niedopełnienie obowiązku jest następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności, zaś odrzucenie tego poglądu byłoby
sprzeczne z podstawowymi zasadami konstytucyjnymi
wywodzonymi z klauzuli demokratycznego państwa
prawa oraz zasady bezpieczeństwa prawnego. Analo-
PRAWO PRACY
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
SPÓŁKA PŁACI ZA SKŁADOWANIE ODPADÓW
21
ODPOWIED PRAWNIKA
Należy zmodyfikować statut poprzez powołanie się na art. 251 § 1 Kodeksu pracy, np.
w następujący sposób: „Dyrektor wyłaniany
jest w drodze konkursu na 5-letnią kadencję,
z zastrzeżeniem art. 251 § 1 Kodeksu pracy”. Tak sformułowane postanowienie nie
pozostawia osobie zapoznającej się z treścią
statutu wątpliwości, że jego postanowienia
uwzględniają treść ustaw oraz uniemożliwia
skuteczne podniesienie zarzutu sprzeczności
statutu z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.
Trzecia umowa na czas określony osoby zatrudnionej na stanowisku dyrektora gminnej
jednostki organizacyjnej staje się z mocy prawa umową na czas nieokreślony (oczywiście
tylko wtedy, gdy zostały spełnione przesłanki
wymienione w art. 251 § 1 Kodeksu pracy).
Michał Pęczkowski

– Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach
samorządowych (Dz.U.2008 Nr 223, poz. 1458 ze zm.)
– Ustawa z dnia 26 czerwca 1972 r. Kodeks pracy
(t.j.Dz.U.1998 Nr 21, poz. 94 ze zm.)
– Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 marca
2009 r. w sprawie wynagradzania pracowników
samorządowych (Dz.U.2009 Nr 50, poz. 398)
..........................................................................................................................................................................................................................................
Z
godnie z art. 2 pkt 1-3 ustawy o pracownikach
samorządowych (zwane dalej ustawą) przepisy
ustawy stosuje się do pracowników zatrudnionych
w jednostkach organizacyjnych jednostek samorządu terytorialnego wszystkich szczebli. Z treści art. 4
ust. 1 pkt 3 ustawy wynika, że jeżeli dany pracownik
samorządowy nie jest zatrudniany na podstawie powołania lub wyboru, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 2
ustawy, wówczas właściwą formą jego zatrudnienia
jest umowa o pracę.
22
Z uwagi na powyższe należy przyjąć, że osoba
pełniąca funkcję dyrektora (kierownika) gminnej
jednostki organizacyjnej, jako niewymieniona w art.
4 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, zatrudniana jest na umowę
o pracę. Do wniosku tego prowadzi również analiza
Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 marca 2009 r.
w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (zwanego dalej Rozporządzeniem).
Zgodnie z § 1 pkt 1 Rozporządzenia określa ono
wykaz stanowisk, z uwzględnieniem podziału na
GRUDZIEŃ 2012
SPIS TREŚCI
PODSTAWA PRAWNA:
FINANSE SAMORZĄDU
Czy statuty jednostek organizacyjnych,
które przewidują kadencyjność w zatrudnieniu kierowników jednostek lub posługują się pojęciem „powołanie dyrektora na
czas określony 5-ciu lat” powinny zostać
bezwzględnie zmienione w sytuacji, gdy
podstawą nawiązania stosunku pracy jest
umowa o pracę? Jak prawidłowo powinien
brzmieć zapis statutu uwzględniający właściwą informację o sposobie zatrudnienia
w samorządowej jednostce organizacyjnej? Warto wskazać, że zapis w jednym ze
statutów stanowi, że „Dyrektor wyłoniony
jest w drodze konkursu na 5–letnią kadencję”. Treść zapisu wyklucza więc zatrudnienie tej samej osoby po raz trzeci na czas
określony, z uwagi na art. 251 § 1 Kodeksu
pracy, zgodnie z którym trzecia kolejna
umowa na czas określony z mocy prawa
staje się umową na czas nieokreślony.
PRAWO PRACY
PYTANIE KIEROWNIKA REFERATU KADR URZĘDU MIASTA
Odnosząc się bezpośrednio do zadanych pytań,
autor sugeruje modyfikację omawianych postanowień
statutów poprzez powołanie się na art. 251 § 1 Kodeksu
pracy, np. w następujący sposób: „Dyrektor wyłaniany jest w drodze konkursu na 5 – letnią kadencję,
z zastrzeżeniem art. 251 § 1 Kodeksu pracy”. Tak
sformułowane postanowienie nie pozostawia osobie
zapoznającej się z treścią statutu wątpliwości, że jego
postanowienia uwzględniają treść ustaw oraz uniemożliwia skuteczne podniesienie zarzutu sprzeczności statutu z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
Konieczna modyfikacja
statutu jednostki
organizacyjnej
stanowiska kierownicze urzędnicze, urzędnicze, pomocnicze i obsługi oraz doradców i asystentów. Z załącznika nr 3 do Rozporządzenia wynika natomiast,
że stanowisko dyrektora (kierownika, naczelnika)
gminnej jednostki organizacyjnej jest stanowiskiem
urzędniczym kierowniczym, zaś właściwą formą
zatrudnienia jest umowa o pracę.
Idąc dalej wskazać trzeba, że zgodnie z art. 16 ust.
1 ustawy ustawodawca przewidział możliwość zatrudnienia pracownika samorządowego zarówno na czas
określony, jak i nieokreślony. Następnie konieczne
jest ustalenie, czy art. 251 § 1 Kodeksu pracy znajduje zastosowanie do pracowników samorządowych
jednostek organizacyjnych, zatrudnionych na umowę
o pracę. Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Podkreślić trzeba, że zgodnie z art.
43 ust. 1 ustawy w sprawach w niej nieuregulowanych
stosuje się odpowiednio Kodeks pracy. W ustawie brak
jest też regulacji wskazujących na to, że stosowanie art.
251 § 1 Kodeksu pracy jest względem pracowników
samorządowych wyłączone.
W związku z tym należy przyjąć, że trzecia umowa
na czas określony osoby zatrudnionej na stanowisku
dyrektora gminnej jednostki organizacyjnej staje się
z mocy prawa umową na czas nieokreślony (oczywiście tylko wtedy, gdy zostały spełnione przesłanki
wymienione w art. 251 § 1 Kodeksu pracy).
PRENUMERATA 2013
23
OPIS SYTUACJI
Burmistrz, na podstawie art. 17 pkt 6 lit a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
przestrzennym wystąpił do zarządu powiatu o uzgodnienie projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania
przestrzennego. Zarząd powiatu, po podjęciu uchwały, postanowieniem odmówił uzgodnienia projektu zmiany
miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podając przyczyny odmowy. Na powyższe postanowienie
burmistrz wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO uchyliło postanowienie zarządu
powiatu i uzgodniło projekt zmiany planu miejscowego.
ODPOWIED PRAWNIKA
PYTANIE SEKRETARZA POWIATU
Czy w związku z opisaną wyżej sytuacją SKO ma
uprawnienia do zmiany postanowienia zarządu powiatu odnośnie uzgodnień w projekcie miejscowego
planu zagospodarowania przestrzennego i dokonania uzgodnień zgodnych z wolą gminy? Art. 24 ust.
1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wyraźnie wskazuje organy, do kompetencji których należy opiniowanie i uzgadnianie projektów planu miejscowego. Przepis ten nie wymienia
jednak SKO. Co może zrobić powiat w przypadku
uznania, że SKO przekroczyło swoje uprawnienia?
Czy służy mu odwołanie np. do WSA?
Samorządowe Kolegium Odwoławcze posiadało kompetencje do
wydania rozstrzygnięcia reformatoryjnego i pozytywnego uzgodnienia
projektu zmiany miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego.
Powiatowi, jako organowi uzgadniającemu projekt planu miejscowego,
nie przysługują żadne środki zaskarżenia, w tym również skarga do sądu
administracyjnego.
W związku z tym należy przyjąć, że właściwą
formą kontroli odmowy tego uzgodnienia jest
wniesienie, zażalenia do Samorządowego Kolegium
Odwoławczego, na podstawie art. 106 § 5 k.p.a. (tak
NSA w wyroku z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK
1097/09, LEX nr 706919). Idąc dalej podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 144 k.p.a. do zażaleń odpowiednie
zastosowanie znajdują przepisy dotyczące odwołań od
decyzji. Rozpoznając sprawę SKO mogło zatem skorzystać z katalogu rozstrzygnięć wymienionych w art.
138 § 1 k.p.a. Tym samym SKO było uprawnione do
dokonania uzgodnienia zmiany miejscowego planu
zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie bowiem
z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. organ odwoławczy wydaje
decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości
lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty
sprawy albo - uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części.
Postanowienie reformatoryjne
..........................................................................................................................................................................................................................................
Uprawnienie SKO do wydania postanowienia reformatoryjnego wynika zatem z jego kompetencji jako
organu odwoławczego (rozpoznającego zażalenie)
w stosunku do jednostek samorządu terytorialnego,
a nie z przepisów prawa materialnego, gdyż przepisy
te nie przewidują udziału tego organu w postępowaniu
dotyczącym uzgodnień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
24
PRENUMERATA 2013
GRUDZIEŃ 2012
prokurator,
Rzecznik Praw Obywatelskich,
Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna
w zakresie jej statutowej działalności w sprawach
dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Uprawnionym do wniesienia skargi jest również
inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do
wniesienia skargi.
W ORZECZNICTWIE
Organ nie ma prawa do wniesienia skargi do sądu
administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie
W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie akceptowany jest pogląd, że organ powołany do wydania decyzji (postanowienia) w postępowaniu administracyjnym nie może być jednocześnie
stroną tego postępowania, reprezentującą w nim
własne interesy i, co za tym idzie - nie ma prawa
do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na
ostateczne rozstrzygnięcie podjęte w tym postępowaniu (por. wyroki NSA z dnia 6.01.2010 r., sygn.
akt II GSK 263/09 oraz z dnia 13.05.2010 r., sygn.
akt II FSK 773/10; Centralna Baza Orzeczeń Sądów
Administracyjnych).
25
SPIS TREŚCI
Zażalenie do SKO
Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podmiotem
uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma
w tym interes prawny, tj.:
Kto ma interes prawny

RESS!
A EXP
PORAD
Odnosząc się do drugiego z postawionych pytań
wskazać należy, że organ administracji dokonujący uzgodnienia projektu planu zagospodarowania
przestrzennego nie posiada środków zaskarżenia
rozstrzygnięcia, wydanego wskutek wniesienia przez
gminę zażalenia na postanowienie odmawiające
uzgodnienia. Środki takie nie zostały bowiem przewidziane w u.p.z.p. W niniejszej sprawie powiatowi nie
przysługuje także skarga do sądu administracyjnego.
Powiat bez środków
zaskarżenia rozstrzygnięcia
FINANSE SAMORZĄDU
Samorządowe Kolegium
Odwoławcze wydaje
rozstrzygnięcie
reformatoryjne
Zgodnie z art. 27 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (zwanej dalej u.p.z.p.) zmiana
studium lub planu miejscowego następuje w takim
trybie, w jakim są one uchwalane. Oznacza to, że
decydując się na dokonanie zmian w projekcie planu
miejscowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta
zobowiązany jest do ponownego przeprowadzenia
czynności wymienionych w art. 17 u.p.z.p., w tym
także do ponownego zwrócenia się do właściwych
organów o wydanie opinii i dokonanie wymaganych
uzgodnień. Art. 24 ust. 1 zd. 2 u.p.z.p. stanowi natomiast, że uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106
Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego
dalej k.p.a.).
PRAWO PRACY
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
Zmiany postanowienia zarządu powiatu
odnośnie uzgodnień w projekcie miejscowego
planu zagospodarowania przestrzennego
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania
administracyjnego (t.j.Dz.U.2000 Nr 98, poz. 1071);
– Ustawa z dnia 27 marca 2007 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.Dz.U.2012, poz. 647);
– Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(t.j.Dz.U.2012, poz. 270).
W orzecznictwie sądów administracyjnych pojawiły się rozbieżności
dotyczące tego, czy w sprawie ze skargi na uchwałę rady gminy, która
jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego, jako organ,
którego działanie jest przedmiotem skargi, zdolność sądową i zdolność
procesową ma rada gminy, czy wójt gminy (burmistrz, prezydent miasta)
Zdolność procesowa wójta
i rady gminy w sprawach
ze skarg na uchwały rady
gminy - uchwała NSA
W części orzeczeń przyjmowano, że w sprawach ze skarg na uchwały rady gminy czynności
w postępowaniu sądowym powinny być podejmowane przez radę gminy (jej przewodniczącego).
Takie stanowisko zaprezentowano m.in.: w wyroku NSA z dnia 1 czerwca 2004 r. sygn. akt OSK
289/04, postanowieniu NSA z dnia 14 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 706/07 i wyroku NSA z
dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. akt II OSK 1456/07.
Z
kolei w części orzeczeń przyjmowano, że w sprawach
ze skarg na uchwały rady gminy czynności w postępowaniu sądowym za radę gminy powinien podejmować wójt
gminy (burmistrz, prezydent miasta). Takie stanowisko
26
zaprezentowano m.in.: w wyroku NSA z dnia 16 czerwca
2010 r. sygn. akt II OSK 387/10, wyroku NSA z dnia 22
listopada 1990 r. sygn. akt SA/Gd 965/90 i wyroku NSA
z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OSK 385/05.
GRUDZIEŃ 2012
Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołując się na wskazaną rozbieżność, wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o podjęcie
przez skład siedmiu sędziów uchwały mającej na celu
wyjaśnienie „czy zdolność procesową w postępowaniu przed sądem administracyjnym w sprawach skarg,
których przedmiotem jest uchwała rady gminy ma wójt
(burmistrz, prezydent) czy rada gminy?”.
Zgodnie z art. 31 ustawy o samorządzie gminnym
organem reprezentującym gminę na zewnątrz jest
wójt. Reprezentacja ta dotyczy zarówno sfery cywilnoprawnej, jak i publicznoprawnej.
Kompetencje wójta w tym zakresie nie są zawężone,
ani ograniczone. Zdaniem NSA, w konsekwencji nie do
zaakceptowania jest pogląd, że gmina nie ma jednego
organu, który reprezentuje ją na zewnątrz.
Należy zaznaczyć, że chociaż NSA uznał, iż powyższemu stanowisku trzeba przypisać charakter
zasady ogólnej, to nadmienił zarazem, że w przypadku
postępowań sądowoadministracyjnych w sprawach ze
skarg na uchwały rady gminy, nie można nadawać mu
charakteru bezwzględnego.
Na gruncie poszczególnych spraw, w nadzwyczajnych
sytuacjach, może bowiem okazać się, że gmina nie może
być reprezentowana w postępowaniu sądowym przez
wójta. Taka sytuacja będzie miała miejsce, gdy zachodzi
konflikt interesów prawnych rady gminy i wójta, bądź, gdy
z przedmiotu uchwały wynika, że sprawa dotyczy interesu prawnego wójta. Przyjęcie w takich przypadkach, że
zdolność do podejmowania czynności w postępowaniu za
gminę ma wójt (burmistrz, prezydent miasta), mogłoby spowodować pozbawienie organu stanowiącego (rady gminy)
możliwości ochrony sądowej jej interesu prawnego, uprawnień i kompetencji. NSA dodał, że za zaakceptowaniem
stanowiska, iż w tego typu szczególnych (konfliktowych)
sytuacjach zdolność procesową należy przypisać radzie
gminy (jej przewodniczącemu), a nie wójtowi, przemawiają
również rozwiązania właściwe wyłącznie procedurze sądowoadministracyjnej, odróżniające ją od procedury cywilnej,
wynikające z odmienności przedmiotu i zakresu kontroli
sądów administracyjnych, a także wykładnia celowościowa
i koniczność uwzględnienia relacji pomiędzy zdolnością
sądową (art. 25 § 1 ppsa), zdolnością procesową (art. 26
§ 1 ppsa) a przepisem art. 32 ppsa, określającym strony
postępowania sądowoadministracyjnego.
Uchwała NSA
W dniu 13 listopada 2012 r. NSA podjął uchwałę,
w której stwierdził, że „w postępowaniu przed sądem
administracyjnym w sprawach skarg, których przedmiotem jest uchwała rady gminy, zdolność procesową
(art. 26 § 1 w związku z art. 28 § 1 i art. 32 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ma
wójt (burmistrz, prezydent miasta), chyba że w sprawie
zachodzą okoliczności szczególne, których nieuwzględnienie mogłoby prowadzić do pozbawienia rady gminy
prawa do ochrony sądowej”.
W uzasadnieniu podjętej uchwały NSA przedstawił
obszerną argumentację, odnoszącą się do ogólnych przepisów procedury sądowoadministracyjnej i procedury
cywilnej, a także do przepisów ustrojowych i proceduralnych ustawy o samorządzie gminnym.
Podsumowując NSA stwierdził, że podmiotem
władzy publicznej, posiadającym osobowość prawną, jest gmina. To ona zatem ma zdolność sądową
w rozumieniu art. 25 § 1 ppsa, to znaczy zdolność do
występowania przed sądem administracyjnym jako
strona, a czynności w postępowaniu, zgodnie z art. 28
§ 1 ppsa dokonuje przez organy albo osoby uprawnione
do działania w jej imieniu.
Jak NSA wskazał, w strukturze gminy
wyróżnia się dwa organy:
radę gminy - jako organ stanowiący
wójta (burmistrza, prezydenta miasta) - jako
organ wykonawczy.
Zadania i kompetencje tych organów są ustawowo
określone i rozdzielone. Bez szczególnego uzasadnienia
nie powinny być przenoszone z jednego organu na drugi.
PRENUMERATA 2013

Michał Sułkowski
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.),
– Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
(Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
27
SPIS TREŚCI
Wójt reprezentuje gminę na zewnątrz

Michał Pęczkowski
Zdolność procesowa: wójt czy rada
FINANSE SAMORZĄDU
Komentarz do art. 50 P.p.s.a., Lex Omega 34/2012,
podobnie postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 27
września 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 420/12, Centralna
Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
PRAWO PRACY
Postępowanie sądowoadministracyjne może być
uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność
ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por.
postanowienie NSA z 14.06.2011 r., sygn. akt II GZ
302/11, Lex nr 1083429).
W myśl tych poglądów należy przyjąć, że legitymacja skargowa nie przysługuje również organowi administracyjnemu, który zajął stanowisko w sprawie
w trybie uzgodnieniowym, wskazanym w art. 106 §
1 k.p.a. (patrz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa
2010 r., s. 151; red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, C. H. Beck, 2011, s. 268; B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
PYTANIE
ODPOWIED PRAWNIKA
Dodatek taki, nie powinien zostać wypłacony, jeśli nie
Czy dodatek spisowy
był on ani ruchomym składnikiem wynagrodzenia, ani
można traktować jako
też nie została zawarta z pracownikiem umowa cywilnodochód utracony?
prawna. Dla autorki, w świetle przedstawionego stanu
..........................................................................................................................................................................................................................................
faktycznego, niezrozumiałym jest używanie pojęcia
„dochodu utraconego” - w szczególności w sytuacji,
gdy doszło do faktycznej wypłaty środków finansowych.
W
ustawie z dnia 4 marca 2010 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r.
uregulowano zakres, formę i tryb przeprowadzenia przez
Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego narodowego
spisu powszechnego ludności i mieszkań, oraz zakres,
formę i tryb prac związanych z jego przygotowaniem
i opracowaniem wyników.
Prace spisowe
W art. 7 wymienionej ustawy zawarto definicję
pojęcia „prac spisowych”. Zgodnie z ustawą prace
związane z przygotowaniem, przeprowadzeniem oraz
opracowaniem wyników spisu, są zwane dalej „pracami spisowymi”. Prace te obejmują etapy:
prace przygotowawcze, w tym spis próbny,
spis,
spis kontrolny,
opracowanie wyników spisu,
udostępnienie i upowszechnienie wynikowych
informacji statystycznych.
28
Zadania gminy, w ramach prac spisowych, obejmowały m.in.: delegowanie pracowników urzędu
gminy do prac spisowych i nadzorowanie czynności
spisowych (art. 18 omawianej ustawy), przy czym, stosownie do art. 19 powołanej ustawy, rachmistrzów spisowych powoływał - na wniosek gminnego komisarza
spisowego - dyrektor urzędu statystycznego spośród
osób pełnoletnich, godnych zaufania, posiadających
co najmniej średnie wykształcenie.
Zgodnie z art. 20 wymienionej ustawy, prace spisowe są finansowane ze środków budżetu państwa
ujmowanych w części dotyczącej Głównego Urzędu
Statystycznego. Środki na wykonanie zadań, o których
mowa w art. 18 pkt 2, będą przekazywane gminom
przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za
pośrednictwem właściwych miejscowo dyrektorów
urzędów statystycznych w terminach umożliwiających
realizację kolejnych etapów prac spisowych. Ostateczne rozliczenie tych środków nastąpić powinno do dnia
30 października 2011 r.
GRUDZIEŃ 2012
Grupa II – osoby, które są pracownikami jednostek
służb statystyki publicznej i jednostek samorządu
terytorialnego, oddelegowanymi przez komisarzy spisowych do pracy w biurach spisowych, które za czas
wykonywania prac spisowych zachowywały prawo do
wynagrodzenia u swojego pracodawcy.
Osobom z tej drugiej grupy oraz zastępcom komisarzy spisowych i innym pracownikom jednostek służb
statystyki publicznej wykonującym prace spisowe,
mogły być przyznawane dodatki spisowe i nagrody,
a komisarzom spisowym - nagrody.
Wynagrodzenie
Działając na podstawie delegacji zawartej w art. 20
ust. 6 ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r. Rada Ministrów określiła,
w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2010 r. wydanym
w sprawie wynagrodzenia za wykonywanie czynności związanych z narodowym spisem powszechnym
ludności i mieszkań w 2011 r., kryteria obliczania
wynagrodzenia za wykonywanie czynności związanych z narodowym spisem powszechnym ludności
i mieszkań w 2011 r., dla osób z pierwszej grupy
i przyznawania dodatków spisowych i nagród dla osób
z drugiej grupy.

SPIS TREŚCI
Miejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej odmówił naszemu pracownikowi przyznania „zasiłku rodzinnego”
z uwagi na przekroczenie dochodów. W 2011 r. pracownik pełnił funkcję „lidera” w czasie spisu powszechnego ludności
i mieszkań. Główny Urząd Statystyczny przekazał środki finansowe z przeznaczeniem na wypłacenie dodatków spisowych dla członków Gminnego Biura Spisowego. Dodatek był wypłacony w czasie trwania spisu (kwiecień – sierpień
2011 r.). Urząd Gminy wypłacał ww. środki jako dodatek spisowy niezwiązany z umową o pracę.
Grupa I – osoby, które na mocy art. 20 ust. 3 otrzymały wynagrodzenie w ramach umów zlecenia lub
umów o dzieło, zawieranych na wykonanie określonych czynności.
Monika Truksa
PRAWO PRACY
OPIS SYTUACJI
Z dalszej części art. 20 wynika, że osoby wykonujące prace spisowe można podzielić na dwie grupy:
Z powyższych przepisów wynika, że nie ma możliwości powierzenia wykonywania prac spisowych
osobom, z którymi nie funkcjonuje w obrocie prawnym jakakolwiek zawarta umowa.
W świetle powyższego, opierając się jedynie na
treści pytania, gdyż pytający nie dookreślił, co miał
na myśli, niezrozumiałym jest, na jakiej podstawie
pracownikowi wypłacono wskazany dodatek, gdyż
w stanie faktycznym przedstawionym w pytaniu,
dodatek taki, jak się wydaje, nie powinien zostać
wypłacony, jeśli nie był on ani ruchomym składnikiem wynagrodzenia, ani też nie została zawarta
z pracownikiem umowa cywilnoprawna. Ewentualny
tytuł do wypłaty powinien być ustalony przed, a nie
po wypłacie środków.
Z przedstawionego w pytaniu stanu faktycznego
przypuszczać można, że dodatek ten winien być
wypłacany jak dla osób wymienionych w grupie II,
tj. jako składnik ruchomy wynagrodzenia. W takiej
sytuacji nie było możliwości zawarcia umowy zlecenia
w celu wykonania prac związanych ze spisem, gdyż
obie opcje tytułów prawnych do wypłaty środków (tj.
gr. I i gr. II) wykluczają się, a nie uzupełniają.
Jednocześnie zauważyć należy, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego niezrozumiałym jest
używanie pojęcia „dochodu utraconego” - w szczególności w sytuacji, gdy doszło do faktycznej wypłaty
środków finansowych.
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 4 marca 2010 r. o narodowym
spisie powszechnym ludności
i mieszkań w 2011 r. (Dz. U. 47, poz. 277)
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
Dodatek spisowy
Podział osób wykonujących
prace spisowe
FINANSE SAMORZĄDU
FINANSE SAMORZ¥DU
FINANSE SAMORZ¥DU
PRENUMERATA 2013
29
W związku z wejściem w życie od dnia 1 września 2012 r. art. 1 pkt 31 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie
ustawy o systemie oświaty, zmianie ulegają przepisy dotyczące dofinansowania pracodawcom kosztów kształcenia
młłodocianego pracownika. W związku z powyższym proszę o opinię prawną dotyczącą poniższych kwestii. Dofinansowanie pracodawcom kosztów kształcenia młodocianych pracowników to pomoc de minimis, zatem do wniosku należy
wypełnić formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu sie o pomoc de minimis. W niniejszym formularzu,
znajduje się tabela D, w której należy wykazać „Informacje dotyczące pomocy otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis”.
W § 6 ust. 3 rozporządzenia MPiPS z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie refundowania ze środków Funduszu Pracy
wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom podane jest, iż „za koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą
uznaje się koszty wynagrodzeń wypłacanych młodocianym”, a w ustawie o systemie oświaty nie ma wyznaczonych
kosztów kwalifikujących – a jedynie ogólny zapis, że jest to dofinansowanie kosztów kształcenia.
Czy w formularzu informacji, do tabeli D
należy wpisywać refundację kosztów wynagrodzeń jakie pracodawca otrzymał z OHP
na pracownika, na którego składa wniosek?
Przyjmując, że w formularzu informacji
w tabeli D miałyby być wypisane kwoty
refundacji wynagrodzeń z OHP, to czy może
to wpłynąć na wysokość kwoty dofinansowania pracodawcom kosztów kształcenia
młodocianych pracowników, które wypłaca
się na podstawie ustawy o systemie oświaty?
Mając na uwadze, iż art. 14 ustawy
z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie
ustawy o systemie oświaty podaje,
iż za 24-miesięczny okres kształcenia należy wypłacić 4.587 zł.
W przepisie tym nie ma informacji
o waloryzacji. Czy kwotę tę należy
waloryzować wg. starych zasad?
pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu
pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy
posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych,
określone w przepisach w sprawie przygotowania
zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;
młodociany pracownik ukończył naukę zawodu
lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy
i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których
mowa w pkt 1.
Wysokość dofinansowania
PYTANIE 1:
PYTANIE 2:
Jak słusznie wskazano, zgodnie z art. 70b ust. 1-3
ustawy o systemie oświaty, po zmienie wprowadoznej
ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy
o systemie oświaty, pracodawcom, którzy zawarli
z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu
przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli:
ODPOWIED PRAWNIKA
Wysokość kwoty dofinansowania kosztów kształcenia jednego młodocianego pracownika wynosi:
Przy przyjęciu, że w tabeli D byłyby wypisane
kwoty refundacji wynagrodzeń z OHP, to jej
wartość mogłaby potencjalnie wpłynąć na wysokość kwoty dofinansowania pracodawcom
kosztów kształcenia młodocianych pracowników, które wypłaca się na podstawie ustawy
o systemie oświaty, gdyż ewentualnie mogłaby
mieć miejsce sytaucja, w której wartość tej
pomocy byłaby liczona również do wartości
możliwej do udzielenia pomocy de minimis.
w przypadku nauki zawodu – 8.081 zł, przy okresie
kształcenia wynoszącym 36 miesięcy; jeżeli okres
kształcenia jest krótszy niż 36 miesięcy, kwotę
dofinansowania wypłaca się w wysokości proporcjonalnej do okresu kształcenia,
w przypadku przyuczenia do wykonywania określonej
pracy – 254 zł za każdy pełny miesiąc kształcenia.
ODPOWIED PRAWNIKA
Dokonując łącznej wykładni art. 70b w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy
o systemie oświaty i art. 14 ustawy o systemie oświaty
uzasadnionym wydaje się być pogląd, że wskaźnik rewaloryzacji kwoty dofinansowania kosztów kształcenia jednego
młodocianego pracownika wynosi co najmniej 105%.
Wyżej wymienione kwoty dofinansowania, określone w ust. 2, podlegają waloryzacji wskaźnikiem cen
towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, jeżeli ten
wskaźnik w roku kalendarzowym poprzedzającym rok,
w którym następuje wypłata dofinansowania, wynosi
co najmniej 105%”.
Formularaz przy ubieganiu się
o pomoc de minimis
..........................................................................................................................................................................................................................................
Równocześnie, zgodnie z 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty, powyższe dofinansowanie, o którym
mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną
zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu
Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r.
30
PRENUMERATA 2013
GRUDZIEŃ 2012
31
SPIS TREŚCI
w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy
de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006 r., str. 5).
Dofinansowania te podlegają wszelkim zasadom
i regułom, przewidzianym w prawie unijnym i polskim, dla wsparcia pochodzącego ze środków publicznych, udzielanego w ramach zasady de minimis.
Jednym z takich obowiązków jest, co słusznie
zauważa pytający, załączenie do wniosku o dofinansowanie, wypełnionego „Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu sie o pomoc de minimis”.
Formularz ten zawiera m.in. tabelę D, zatytułowaną „Informacje dotyczące pomocy otrzymanej
w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma
być przeznaczona pomoc de minimis”. Tabela ta ma
być wypełniona zgodnie z objaśnieniami zawartymi
w „Instrukcji wypełnienia tabeli w części D formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się
o pomoc de minimis”, stanowiącej załącznik do formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu
się o pomoc de minimis.
Stosownie do wymienionej instrukcji, wypełniając
formularz należy podać informacje o dotychczas
otrzymanej pomocy, w odniesieniu do tych samych
kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na
pokrycie których udzielana będzie pomoc de minimis.
Na przykład, jeżeli podmiot ubiegający się o pomoc
de minimis, otrzymał w przeszłości pomoc w związku
z realizacją inwestycji, należy wykazać jedynie pomoc
przeznaczoną na te same koszty kwalifikujące się do
objęcia pomocą, na pokrycie których ma być udzielona
pomoc de minimis.
Pytający ma wątpliwości, co do tego, czy do tabeli
D należy wpisywać refundację kosztów wynagrodzeń,
jakie pracodawca otrzymał z OHP na pracownika, na
którego składa wniosek i czy są to takie same koszty
kwalifikujące, z uwagi na okoliczność, iż w rozporządzeniu MPiPS z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie refundowania ze środków Funduszu Pracy wynagrodzeń
wypłacanych młodocianym pracownikom, w § 6 ust. 3
podane jest, iż „za koszty kwalifikujące się do objęcia
pomocą, uznaje się koszty wynagrodzeń wypłacanych
młodocianym”, oraz w ustawie o systemie oświaty
nie ma wyznaczonych kosztów kwalifikujących –
a jedynie jest ogólny zapis, że jest to dofinansowanie
kosztów kształcenia.

OPIS SYTUACJI
Ad. 1:
FINANSE SAMORZĄDU
Dofinansowanie kosztów
kształcenia młodocianych
ESS!
pracowników
A EXPR
PORAD
PRAWO PRACY
FINANSE SAMORZ¥DU
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
FINANSE SAMORZ¥DU
Zgodnie z §6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 kwietnia 2007 r.
w sprawie refundowania ze środków Funduszu Pracy
wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom do kosztów kwalifikujących się do objęcia
pomocą zalicza się:
wynagrodzenia i obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne osób prowadzących szkolenie
koszty podróży osób prowadzących szkolenie
i uczestników szkolenia, w tym koszty zakwaterowania
inne wydatki bieżące, w tym w szczególności
wydatki na materiały bezpośrednio związane ze
szkoleniem
amortyzację narzędzi i wyposażenia w zakresie,
w jakim są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby
szkolenia
koszty usług konsultacyjnych i doradczych związanych ze szkoleniem.
oraz stanowi o tym, że za koszty kwalifikujące się
do objęcia pomocą uznaje się również koszty wynagrodzeń wypłacanych młodocianym do wysokości
najniższych stawek, określonych w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich
wynagradzania, obowiązujących w okresie, za który
pomoc jest przyznawana, i składek na ubezpieczenia
społeczne od tych wynagrodzeń, jakie ponosi praco-
32
Zgodnie z objaśnieniami do załącznika D: „Informacje dotyczące pomocy otrzymanej w odniesieniu do
tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia
pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis”, jeżeli w tabeli wykazano otrzymaną
pomoc inną niż pomoc de minimis, należy dodatkowo
wypełnić pkt. 1-8:
1.opis przedsięwzięcia,
2.koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą w wartości nominalnej i zdyskontowanej oraz ich rodzaje,
3.maksymalną dopuszczalną intensywność pomocy,
4.intensywność pomocy już udzielonej w związku
z kosztami, o których mowa w pkt. 2,
5.lokalizacja przedsięwzięcia,
6.cele, które mają być osiągnięte w związku z realizacją przedsięwzięcia,
7.etapy realizacji przedsięwzięcia,
8.data rozpoczęcia i zakończenia
realizacji przedsięwzięcia.
GRUDZIEŃ 2012
Zgodnie z powyższym rozporządzeniem
z dnia 15 grudnia 2006 r. :
łączna kwota pomocy de minimis dla danego beneficjenta nie może przekroczyć 200 tys. euro w okresie
trzech kolejnych lat podatkowych (uwzględnia się
wszelką pomoc de minimis otrzymaną przez danego
przedsiębiorcę, niezależnie od jej źródła i przeznaczenia),
pomocy de minimis nie może otrzymać przedsiębiorca zagrożony w rozumieniu wytycznych
wspólnotowych dotyczących pomocy państwa
w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych
przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C Nr 244 z 1 października 2004 r.),
pomoc de minimis musi być „przejrzysta”, tzn. musi
istnieć możliwość obliczenia ex ante ekwiwalentu
dotacji brutto bez potrzeby przeprowadzania oceny
ryzyka,
w niektórych sektorach możliwość udzielania pomocy de minimis podlega szczególnym zasadom,
wykluczającym lub ograniczającym możliwości
jej udzielania (dotyczy to rolnictwa, rybołówstwa,
akwakultury, transportu i górnictwa węgla).
W świetle powyższego, z uwagi na przesądzenie
przez ustawodawcę „z góry”, iż dane przysporzenie
przyznawane na podstawie ustawy o systemie oświaty
PRENUMERATA 2013
Ad. 2:
W pytaniu podniesiono, że stosownie do art. 14
ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy
o systemie oświaty, do dnia 31 grudnia 2014 r. wysokość kwoty dofinansowania kosztów kształcenia
jednego młodocianego pracownika, o którym mowa
w art. 70b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu
nadanym niniejszą ustawą, wynosi - w przypadku
nauki zawodu - 4.587 zł przy okresie kształcenia wynoszącym 24 miesiące.
Przy dokonywaniu interpretacji wyżej zacytowanego przepisu prawa należy jednak mieć również na
uwadze, że zgodnie z art. 70b w brzmieniu nadanym
ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy
o systemie oświaty:
Pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi
pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie
kosztów kształcenia, jeżeli:
– pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu
pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy
posiada kwalifikacje wymagane do prowadze-
33
SPIS TREŚCI
stanowi pomoc udzielaną w ramach zasady de minimis,
pytający przed udzieleniem wnioskowanego wsparcia,
zobowiązany jest do zbadania dopuszczalności jego
udzielenia.
Jednym z takich kryteriów jest pułap wartości
pomocy de minimis. Przy przyjęciu, że w tabeli D
miałyby być wypisane kwoty refundacji wynagrodzeń
z OHP, to jej wartość mogłaby potencjlanie wpłynąć
na wysokość kwoty dofinansowania pracodawcom
kosztów kształcenia młodocianych pracowników,
które wypłaca się na podstawie ustawy o systemie
oświaty, gdyż ewentualnie mogłaby mieć miejsce
sytaucja, w której wartość tej pomocy byłaby liczona
również do wartości możliwej do udzielenia pomocy
de minimis.
Podsumowując należy zasugerować, że z uwagi
na znaczne skomplikowanie problematyki oraz
“świeżość” problemu, która powoduje brak stnanowisk orzecznictwa i doktryny w zakresie interpretacji
omawianej problematyki, być może celowym byłoby
wystąpienie o stanowisko do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
FINANSE SAMORZĄDU
KosztY kwalifikujące się
do objęcia pomocą
Interpretacja powyższych przepisów prawa polskiego i unijnego, przemawia za tym, że wymienione
w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej
z dnia 26 kwietnia 2007 r. koszty kwalifikowane do
objęcia pomocą, są uznane za pomoc udzielaną na
podstawie Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008
z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu
art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie
wyłączeń blokowych) z dnia 06.08.2008 r. Oznacza to,
że w razie otrzymania pomocy na podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26
kwietnia 2007 r. w sprawie refundowania ze środków
Funduszu Pracy wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom, w zakresie kosztów w nim
wymienionych, te same koszty nie mogą stanowić
podstawy do ponownego udzielenia wsparcia ze środków publicznych w ramach zasady de mimims czyli na
podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006
z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87
i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L
379 z 28.12.2006 r., str. 5) (obecnie – art. 107 TFUE
– wyjaśnienie autorki).
Wydaje się zatem, że do tabeli D należy wpisywać
refundację kosztów wynagrodzeń jakie pracodawca
otrzymał z OHP na pracownika, na którego składa wniosek, z tym, że na te same koszty, na które już udzielono
refundacji na podsawtie rozporządzenia Ministra Pracy
i Polityki Społecznej z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie
refundowania ze środków Funduszu Pracy wynagrodzeń
wypłacanych młodocianym pracownikom, nie będzie
można udzielić już wsparcia na podstawie rozporządzenia
Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r.
w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy
de minimis, gdyż stanowiłoby to kolejne przysporzenie
ze środków publicznych na ten sam cel.
W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006
z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87
i 88 Traktatu do pomocy de minimis. W wymienionym
Rozporządzeniu Komisji, określone zostały zasady
dopuszczalności pomocy de minimis, o której jest
mowa w art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty,
po zmianie wprowadzonej ustawą z dnia 19 sierpnia
2011 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty
PRAWO PRACY
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
dawca w okresie, w którym pracownik ten faktycznie
uczestniczy w szkoleniu, po odjęciu efektywnego czasu
pracy - do wysokości sumy ogólnej kosztów określonych w ust. 2 (§6 ust. 2).
Powoływane wyżej rozporządzenie w §6 stanowi
o tym, że refundacja, o której mowa w §1 (tj. refundacja pracodawcom ze środków Funduszu Pracy
wynagrodzeń wypłacanych młodocianym pracownikom, zwanym dalej „młodocianymi”, oraz składek
na ubezpieczenia społeczne od refundowanych wynagrodzeń) zwana dalej „pomocą”, spełnia warunki
dopuszczalności udzielania pomocy publicznej na
szkolenia ogólne określone w rozdziale I, sekcji 8 rozdziału II oraz rozdziale III rozporządzenia w sprawie
wyłączeń blokowych, czyli Rozporządzenia Komisji
(WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym
rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne
rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych) z
dnia 06.08.2008r. (Dz.Urz.UE.L 2008 Nr 214, str. 3).
FINANSE SAMORZ¥DU
FINANSE SAMORZ¥DU
Kwoty dofinansowania określone w ust. 2 podlegają waloryzacji wskaźnikiem cen towarów
i usług konsumpcyjnych ogółem, jeżeli ten wskaźnik w roku kalendarzowym poprzedzającym rok,
w którym następuje wypłata dofinansowania,
wynosi co najmniej 105%”
Dokonując łącznej wykładni art. 70b w brzmieniu
nadanym ustawą z dnia 19 sierpnia 2011r. o zmianie
ustawy, o systemie oświaty i art. 14 wyżej powołanej
ustawy, uzasadnionym wydaje się być pogląd, że
wskaźnik rewaloryzacji kwoty dofinansowania kosztów kształcenia jednego młodocianego pracownika
wynosi co najmniej 105%.
Dodatkowo zauważyć należy, że przepisy art. 22 ust.
1 pkt 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy
o systemie oświaty, stanowią o tym, że ustawa wchodzi
w życie z dniem 1 września 2012 r., z wyjątkiem m.in.
art. 1 pkt 31 lit. a w zakresie dotyczącym ust. 3, który
wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2013 r., nie zaś od
dnia 1 września 2012 r.
Monika Truksa

PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy
o systemie oświaty (Dz. U. Nr 205 z 2011 r., poz. 1206)
34
GRUDZIEŃ 2012
Przepisy ustawy o Państwowej Straży Pożarnej w sposób szczególny uregulowały status
prawny lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz
podległych mu organów. Podobnie zresztą ustawodawca postąpił w odniesieniu do ustawy
o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży
Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
RODZINA STRAŻAKA
Członkami rodziny strażaka, których uwzględnia się
przy przydziale lokalu mieszkalnego, są pozostający ze
strażakiem we wspólnym gospodarstwie domowym:
małżonek,
dzieci,
rodzice strażaka i jego małżonka będący na jego
wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na
wiek i inwalidztwo albo inne okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia (za rodziców
uważa się również ojczyma i macochę oraz osoby
przysposabiające).
Co istotne, prawo do zajmowania lokalu mieszkalnego
przez członka rodziny utrzymuje się również po śmierci
strażaka. Stanowią o tym przepisy ustawy o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby
Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Woj-
PRENUMERATA 2013
skowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży
Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży
Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin. Zgodnie
z art. 1 tej ustawy funkcjonariuszom Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu
Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży
Pożarnej i Służby Więziennej, zwolnionym ze służby,
przysługuje z budżetu państwa, na zasadach określonych
w ustawie, zaopatrzenie emerytalne z tytułu wysługi lat
lub w razie całkowitej niezdolności do służby, a członkom
ich rodzin - w razie śmierci żywiciela.
Należy zaznaczyć, że w ramach zaopatrzenia emerytalnego na zasadach określonych w ww. ustawie
przysługują nie tylko świadczenia pieniężne, w postaci chociażby emerytury policyjnej, ale także inne
świadczenia i uprawnienia, jak świadczenia socjalne
lub prawo do lokalu mieszkalnego albo do pomocy
w budownictwie mieszkaniowym.
35
FINANSE SAMORZĄDU
– w przypadku nauki zawodu – 8.081 zł przy okresie
kształcenia wynoszącym 36 miesięcy; jeżeli okres
kształcenia jest krótszy niż 36 miesięcy, kwotę
dofinansowania wypłaca się w wysokości proporcjonalnej do okresu kształcenia;
– w przypadku przyuczenia do wykonywania określonej pracy – 254 zł za każdy pełny miesiąc
kształcenia.
Prawo DO zajmowania
lokalu służbowego
po śmierci strażaka
PRAWO PRACY
TEMAT MIESIĄCA
Wysokość kwoty dofinansowania kosztów kształcenia jednego młodocianego pracownika wynosi:
Kwestie dotyczące lokali mieszkalnych dla strażaków w służbie państwowej reguluje
rozdział 8 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Zgodnie z art. 74 ust. 1 tej ustawy
strażakowi mianowanemu na stałe przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem
liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych.
AKTUANOŚCI
nia przygotowania zawodowego młodocianych
określone w przepisach w sprawie przygotowania
zawodowego młodocianych i ich wynagradzania;
– młodociany pracownik ukończył naukę zawodu
lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy
i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których
mowa w pkt. 1.
SPIS TREŚCI
FINANSE SAMORZ¥DU
36
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm.)
– Ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu
emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu,
Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu
Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich
rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.).
GRUDZIEŃ 2012
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
W praktyce często powstają wątpliwości, w stosunku do którego podmiotu powinno być prowadzone postępowanie legalizacyjne i wydawana ewentualna decyzja nakazująca rozbiórkę.
W szczególności dotyczy ona wyboru właściwego adresata decyzji rozbiórkowej, która musi
być precyzyjna, wykonalna i skierowana do osoby legitymującej się prawem do dysponowania
nieruchomością na cele budowlane (rozbiórka jest formą robót budowlanych).
O
dpowiedź na pytanie dotyczące właściwego adresata decyzji rozbiórkowej znajduje się w art.
52 Prawa budowlanego, zgodnie z którym obowiązek
wykonania czynności nakazanych decyzją, o której
mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51 tej samej
ustawy, ciąży na inwestorze, właścicielu lub zarządcy
obiektu budowlanego. Powstaje jednak wątpliwość,
czy decyzja powinna być skierowana np. do sprawcy
samowoli czy do właściciela nieruchomości w sytuacji, gdy nie występuje tożsamość obu podmiotów.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla
się, że kolejność powołanych w art. 52 Prawa budowlanego podmiotów nie jest przypadkowa. A zatem przyjmuje się, że decyzje dotyczące obiektów powstałych
w warunkach samowoli budowlanej organ nadzoru
budowlanego winien kierować w pierwszej kolejności
do inwestora - jako sprawcy samowoli budowlanej,
czyli naruszenia prawa. Reguła ta jest jednak ograniczona możliwością wykonania decyzji w sytuacji, gdy
inwestor nie dysponuje już gruntem. Co oczywiste,
organ może wskazać jako zobowiązanego wyłącznie
PRENUMERATA 2013
inwestora dysponującego tytułem prawnym do obiektu
budowlanego, natomiast gdy brak jest tego tytułu, kolejnym wskazanym przez ustawodawcę do obciążenia
jest właściciel, a kolejnym zarządca nieruchomości.
Decyzje dotyczące obiektów powstałych w warunkach samowoli budowlanej organ nadzoru
budowlanego winien kierować w pierwszej kolejności do inwestora - jako sprawcy samowoli
budowlanej, czyli naruszenia prawa.
Janusz Groński

PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
(Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.)
37
FINANSE SAMORZĄDU

Adresat decyzji
rozbiórkowej
PRAWO PRACY
Niezależnie od powyższego warto zwrócić uwagę
na sentencję wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 maja
2003 r. (sygn. akt III RN 69/02), w którym uznał, że
uprawniona do renty rodzinnej wdowa po strażaku
Janusz Groński
Zgodnie z przepisami Prawa budowlanego organ nadzoru może nakazać rozbiórkę
obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez
wymaganego pozwolenia na budowę (art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego), obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ (art. 49b ust.
1 Prawa budowlanego), w przypadku wykonywania robót budowlanych pomimo ich
wstrzymania (art. 50a Prawa budowlanego) i w przypadku niewykonania w terminie
nałożonych obowiązków (art. 51 Prawa budowlanego).
Wdowa zachowuje prawo
do mieszkania służbowego
Państwowej Straży Pożarnej zachowuje prawo do
lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, ale nie
przysługuje jej równoważnik pieniężny za remont
mieszkania (art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia
1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, jednolity
tekst: Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1230 ze zm.;
§ 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji z dnia 10 stycznia 1998 r. w sprawie
wysokości i szczegółowych zasad przyznawania
strażakom Państwowej Straży Pożarnej równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu
mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak
lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich
wypłaty i zwrotu (Dz. U. Nr 15, poz. 67).
Nawiązując do ostatniego uprawnienia należy wskazać na art. 29 ustawy „emerytalnej”, zgodnie z którym
funkcjonariusze zwolnieni ze służby, uprawnieni do
policyjnej emerytury lub renty, mają prawo do lokalu
mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio:
ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub podległych im organów,
albo Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
Szefa Agencji Wywiadu, Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego i Szefa Służby Wywiadu Wojskowego, w rozmiarze przysługującym im w dniu
zwolnienia ze służby. Do mieszkań tych stosuje się
odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych
dla funkcjonariuszy. Co istotne, wspomniane wyżej
prawo do lokalu mieszkalnego przysługuje również
członkom rodzin uprawnionym do renty rodzinnej po
funkcjonariuszach, którzy w chwili śmierci spełniali
warunki wymagane do uzyskania emerytury lub renty
policyjnej, oraz po zmarłych emerytach i rencistach.
Prawo do lokalu mieszkalnego przysługuje do czasu
przydzielenia zastępczego lokalu mieszkalnego, nie
krócej jednak niż na czas posiadania uprawnień do
policyjnej renty rodzinnej.
SPIS TREŚCI
W
szczególności naruszeniem dyscypliny służbowej jest odmowa wykonania albo niewykonanie
rozkazu lub polecenia przełożonego, względnie organu
uprawnionego na podstawie ustawy do wydawania poleceń policjantom, z wyłączeniem rozkazów i poleceń,
o których mowa w art. 58 ust. 2. Zgodnie natomiast
z art. 58 ust. 2 ustawy o Policji, policjant obowiązany jest odmówić wykonania rozkazu lub polecenia
przełożonego, a także polecenia prokuratora, organu
administracji państwowej lub samorządu terytorialnego, jeśli wykonanie rozkazu lub polecenia łączyłoby
się z popełnieniem przestępstwa.
Jak wynika z treści powołanego przepisu jedyną
sytuacją, która uprawniałaby policjanta do odmowy
wykonania rozkazu, byłby przypadek jednoznacznego
ustalenia przez policjanta bezprawnego charakteru rozkazu (polecenia) i jego potencjalnego skutku w postaci
przestępstwa. Polemika z merytoryczną zasadnością
rozkazu jest natomiast niedopuszczalna i stanowi przewinienie dyscyplinarne. Jak się przyjmuje w orzecznictwie, za odmowę wykonania polecenia należy uznać
zarówno bezpośrednią i zdecydowaną wypowiedź
stanowiącą negatywną reakcję na polecenia, jak też
np. odmowę przez wskazanie innej czynności, którą
jest się gotowym wykonać czy też odmowę poprzez
wskazanie warunku wykonania polecenia (wyrok
WSA w Bydgoszczy z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn.
akt II SA/Bd 311/08). Wprawdzie przyjmuje się, że
podwładny ma prawo do informowania przełożonego o możliwościach wykonania polecenia w sposób
sprawniejszy lub skuteczniejszy, niemniej jednak
ostateczna decyzja, co do sposobu wykonania zadania,
38
PYTANIE SEKRETARZA
należy do przełożonego (wyrok WSA w Gorzowie
Wielkopolskim z dnia 21 stycznia 2010 r. sygn. akt II
SA/Go 970/09).
Jako przykład warto wskazać sprawę, w której
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem
z dnia 3 października 2012 r. (sygn. akt III SA/Łd
736/12) oddalił skargę na orzeczenie dyscyplinarne
wymierzające policjantowi karę nagany. W sprawie tej
policjant odmówił wykonania polecenia służbowego
wydanego mu przez uprawnionego przełożonego, dotyczącego wykonania czynności służbowej polegającej
na zatrzymaniu osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa oraz sporządzenia protokołu z tej czynności.
Policjant miał wątpliwości co do słuszności
wydanych poleceń. Przyjmował także, że nie istniały żadne dowody świadczące o tym, że wskazana
osoba jest w posiadaniu dowodów przestępstwa
i ma zamiar je ukryć. W rezultacie funkcjonariusz
miał wątpliwości co do zasadności wydanego polecenia. Natomiast w żadnym wypadku nie mógł
przyjąć, że rozkaz służy popełnieniu przestępstwa
w rozumieniu art. 58 ust. 2 ustawy o Policji. W tej
sytuacji Sąd uznał, że orzeczenie dyscyplinarne
było prawidłowe.
Janusz Groński

PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
(Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.)
GRUDZIEŃ 2012

ODPOWIED PRAWNIKA
Nie będzie podróżą służbową wyjazd pracownika do
innej miejscowości w sytuacji, gdy wyjazd ten należy
do rutynowych obowiązków pracownika i pozostaje na
obszarze wykonywania jego pracy. Jeżeli wyjazdy pracownika z miejscowości, w której znajduje się siedziba
pracodawcy, nie należą do podstawowych obowiązków
pracownika, którego miejsce pracy jest ściśle powiązane
z siedzibą pracodawcy i są dokonywane na podstawie polecenia służbowego w celu wykonania konkretnego zadania służbowego, mamy do czynienia z podróżą służbową,
..........................................................................................................................................................................................................................................
nawet jeżeli podróż odbywa się na terenie jednej gminy.
Jak traktować służbowe
wyjścia pracownika z zakładu pracy do innej instytucji,
mającej swoją siedzibę w
innej miejscowości, a wchodzącej w skład tej samej
gminy? Czy jest to wyjście
służbowe, czy też wymaga
wystawienia delegacji?
O
dpowiedź na postawione pytanie, uzależniona jest
od precyzyjnego ustalenia miejsca wykonywania
pracy przez pracownika.
Według definicji zawartej w art. 771 § 1 Kodeksu pracy,
pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy
zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje
się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy,
przysługują należności na pokrycie kosztów związanych
z podróżą służbową.
Definicja podróży służbowej
Podróżą służbową jest podróż wykonywana na jednostronne, wiążące pracownika, polecenie pracodawcy
wykonania określonej pracy poza miejscowością, w której
znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza miejscem
stałej pracy.
Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Ministra
Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz
warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
PRENUMERATA 2013
jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej
na obszarze kraju, miejscowość rozpoczęcia i zakończenia podróży określa pracodawca. Należy zaznaczyć, że
pracodawca nie musi określać - jako początku i końca
podróży służbowej - miejsca wykonywania pracy, lecz
miejscowość pobytu stałego lub czasowego pracownika.
Podróż służbowa lub jazda lokalna
Z treści pytania wynika, że pracownik opuszcza siedzibę pracodawcy i udaje się do innej instytucji, mającej
swoją siedzibę w innej miejscowości, choć położonej na
obszarze tej samej gminy. Należy założyć, że wyjścia
pracownika mają związek z wykonywaniem pracy zawodowej. Teoretycznie, skoro odbywa podróż do innej
miejscowości, należałoby uznać, że jest to podróż służbowa, w związku z czym pracownikowi przysługują diety
i zwrot kosztów podróży. Sprawa jednak przedstawia się
odmiennie, jeżeli wyjścia pracownika stanowią element
zwykłego wykonywania codziennych obowiązków pracowniczych i mieszczą się w zakresie tych obowiązków.
39
SPIS TREŚCI
Podkreślenia wymaga, że jako naruszenie dyscypliny służbowej ustawodawca
definiuje czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień
lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów
i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów.
ESS!
A EXPR
PORAD
FINANSE SAMORZĄDU
Policjant odmawia wykonania
polecenia służbowego
Wyjazdy pracownika
do pracy w innej instytucji
na obszarze gminy
PRAWO PRACY
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o Policji policjant odpowiada dyscyplinarnie
za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na naruszeniu
dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej.
PRAWO PRACY
OkreŚlenie miejscA pracy
Podstawowe znaczenie dla ustalenia czy podróż pracownika jest służbowa, ma precyzyjne określenie miejsca
pracy. Należy zwrócić uwagę, że jakkolwiek jest to siedziba pracodawcy, to jednak miejsce to nie musi się w ogóle
pokrywać z siedzibą (ochroniarz, kierowca, kurier, itp.).
Miejsce pracy może być określone obszarowo (np. obszar kilku miejscowości, obszar całej gminy). W takim
przypadku podróżami służbowymi będą jedynie te, które
wiążą się z koniecznością przemieszczenia pracownika
poza obszar wykonywanej pracy.
Stanowisko Sądu Najwyższego
Takie stanowisko zajął również Sąd Najwyższy, który
w wyroku z dnia 11 kwietnia 2001 r., sygn. akt I PKN
40
Janusz Groński

PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy
(t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.)
– Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce
sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na
obszarze kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.)
– Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25
marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz
sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do
celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27, poz. 271 ze zm.)
GRUDZIEŃ 2012

ESS!
A EXPR
PORAD
PYTANIE 1
ODPOWIED PRAWNIKA
Czy w świetle art. 4 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia
1997 r. o ograniczeniu prowadzenia działalności
gospodarczej lekarz, któremu powierzono na czas
określony funkcję dyrektora SP ZOZ, może
prowadzić - w dalszym ciągu - prywatną praktykę
lekarską? Należy dodać, że pełnienie tej funkcji
sprawowane będzie do czasu rozstrzygnięcia
konkursu na stanowisko dyrektora SP ZOZ.
Osoba, która pełni stanowisko dyrektora szpitala, jako instytucji gminnej,
powinna na okres wykonywania tej
pracy powstrzymać się od prowadzenia praktyki lekarskiej.
ODPOWIED PRAWNIKA
PYTANIE 2
Czy dyrektor może pełnić dyżury? Kto może
podpisywać zgodę na dyżury w sytuacji, gdy
całkowita wysokość wynagrodzenia przekroczy
pułap ustalony tzw. ustawą kominową?
Dyrektor szpitala nie powinien pełnić
dyżurów lekarskich, a jego zarobki nie
mogą wykraczać poza limity określone
w ustawie o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi
(tzw. ustawie kominowej).
..........................................................................................................................................................................................................................................
D
o osoby pełniącej funkcję dyrektora szpitala
czasowo, tj. do czasu rozstrzygnięcia konkursu,
należy stosować te same reguły, które mają odniesienie
do dyrektora powołanego na to stanowisko docelowo.
W przeciwnym wypadku praca p.o. dyrektora, przy jednoczesnym prowadzeniu działalności gospodarczej, będzie
służyła omijaniu obowiązujących przepisów prawnych
i sankcjonowała ewentualne konflikty interesów.
Dyrektor szpitala nie może jednocześnie prowadzić
prywatnej praktyki lekarskiej. Stanowi o tym art. 4 pkt
6 w zw. z art. 2 pkt 6 ustawy o ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby pełniące
PRENUMERATA 2013
funkcje publiczne. Zgodnie z tymi przepisami kierownicy jednostek organizacyjnych gminy oraz osoby
zarządzające i członkowie organów zarządzających
gminnymi osobami prawnymi nie mogą w okresie
zajmowania stanowiska (pełnienia funkcji) prowadzić
działalności gospodarczej na własny rachunek lub
wspólnie z innymi osobami, a także zarządzać taką
działalnością lub być przedstawicielem czy pełnomocnikiem w prowadzeniu takiej działalności. Nie dotyczy
to działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie
produkcji roślinnej i zwierzęcej, w formie i zakresie
gospodarstwa rodzinnego.
41
SPIS TREŚCI
Lekarz PEŁNIĄCY czasowo
FUNKCJĘ dyrektora szpitala
nie może prowadzić
prywatnej praktyki
350/00 (publ. OSNP 2003/2/36, OSNP-wkł. 2001/20/9,
M.Prawn. 2003/4/175, M.Prawn. 2001/22/1102) wskazał
jednoznacznie, że nie jest podróżą służbową stałe wykonywanie zadań w różnych miejscowościach i terminach,
których wyboru dokonuje każdorazowo sam pracownik
w ramach uzgodnionego rodzaju pracy.
Sąd w uzasadnieniu wyroku zwrócił uwagę, że nie każde wykonywanie zadania poza miejscowością, w której
znajduje się stałe miejsce pracy pracownika, jest podróżą
służbową, natomiast polecenie wyjazdu musi być skonkretyzowane, nie może zaś mieć charakteru generalnego.
Nie będzie więc podróżą służbową wyjazd pracownika do innej miejscowości w sytuacji, gdy wyjazd ten
należy do rutynowych obowiązków pracownika i pozostaje na obszarze wykonywania jego pracy. W takiej
sytuacji należy rozważyć wsparcie pracownika środkiem
komunikacyjnym, należącym do dyspozycji pracodawcy
lub zastosowanie instytucji ryczałtu na podstawie umowy
cywilnoprawnej.
Jeżeli wyjazdy pracownika z miejscowości, w której
znajduje się siedziba pracodawcy, nie należą do podstawowych obowiązków pracownika, którego miejsce
pracy jest ściśle powiązane z siedzibą pracodawcy
i są dokonywane na podstawie polecenia służbowego
w celu wykonania konkretnego zadania służbowego,
mamy do czynienia z podróżą służbową, nawet jeżeli
podróż odbywa się na terenie jednej gminy.
Wszystkie powyższe kwestie wymagają jednoznacznego i precyzyjnego wskazania w umowie o pracę i zakresie
obowiązków pracownika.
FINANSE SAMORZĄDU
Ze względu na rodzaj wykonywanej pracy, pracownik może być uprawniony do wykonywania tzw. jazd
lokalnych, których nie należy utożsamiać z odbywaniem
podróży służbowej na terenie kraju.
W § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury
w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania
zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących
własnością pracodawcy określono, że zwrot kosztów
używania przez pracownika w celach służbowych do jazd
lokalnych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, następuje
na podstawie umowy cywilnoprawnej, zawartej między
pracodawcą a pracownikiem o używanie pojazdu do celów
służbowych, na warunkach określonych w rozporządzeniu.
Natomiast w ust. 2 tego paragrafu postanowiono, że zwrot
kosztów używania przez pracownika pojazdu do celów służbowych poza miejscowością, w której znajduje się siedziba
pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy pracownika,
określają przepisy w sprawie szczegółowych zasad ustalania
oraz wysokości należności przysługujących pracownikowi
z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.
Z treści powołanych przepisów jednoznacznie wynika,
że inaczej przepisy traktują pracownika, który sporadycznie odbywa podróż służbową poza miejscowość, w której
znajduje się siedziba pracodawcy i w której jednocześnie
pracownik świadczy pracę a inaczej pracownika, który - ze
względu na charakter wykonywanej pracy - często opuszcza
budynek urzędu i wykonuje swoje obowiązki „w terenie”.
Dla takich pracowników przepisy przewidują właśnie możliwość skorzystania z odbywania jazd lokalnych na podstawie umowy z pracodawcą i otrzymywanie odpowiednich
środków finansowych w formie ryczałtu w zależności od
limitu kilometrów dostosowanego do zakresu obowiązków.
PRAWO PRACY
PRAWO PRACY
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
PRAWO PRACY
W związku z powyższym osoba, która pełni stanowisko dyrektora szpitala, jako instytucji gminnej,
powinna na okres wykonywania tej pracy powstrzymać
się od prowadzenia praktyki lekarskiej.
Dyżury lekarskie
Odnosząc się do drugiego z przedstawionych
problemów, należy wskazać, że dyrektor szpitala nie
powinien pełnić dyżurów lekarskich. Dyrektor musi
przede wszystkim koncentrować się na wykonywaniu
obowiązków kierowniczych, a jego zarobki nie mogą
wykraczać poza limity określone w ustawie o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami
prawnymi (tzw. ustawie kominowej).
Zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej, pracownicy wykonujący zawód medyczny i posiadający wyższe wykształcenie, zatrudnieni w podmiocie
leczniczym wykonującym działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne,
mogą być zobowiązani do pełnienia w przedsiębiorstwie
tego podmiotu, dyżuru medycznego.
42
Jak stanowi definicja określona w art. 95
ust. 2 ww. ustawy, dyżurem medycznym jest
wykonywanie, poza normalnymi godzinami
pracy, czynności zawodowych w podmiocie
leczniczym wykonującym stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne.
Nienormowany czas pracy
Dyrektor szpitala nie jest zwykłym pracownikiem,
a jego czas pracy jest, co do zasady, nienormowany
(określony obowiązkami związanymi z kierowaniem
zespołem ludzi i zarządzania podmiotem leczniczym).
Zgodnie z art. 1514 § 1 Kodeksu pracy pracownicy
zarządzający w imieniu pracodawcy zakładem pracy
i kierownicy wyodrębnionych komórek organizacyjnych wykonują, w razie konieczności, pracę poza
normalnymi godzinami pracy bez prawa do wynagrodzenia oraz dodatku z tytułu pracy w godzinach
nadliczbowych.
Praca w ramach pełnienia dyżuru medycznego
może być planowana również w zakresie, w jakim
będzie przekraczać 37 godzin 55 minut na tydzień
w przyjętym okresie rozliczeniowym, a ustawodawca
wyłączył jednoznacznie stosowanie w tym zakresie
art. 1514 Kodeksu pracy.
Teoretycznie zatem, pracownik zarządzający zakładem pracy może wykonywać dyżury (pełniąc np.
jednocześnie funkcję ordynatora oddziału), tym niemniej pozostaje to w kolizji z podstawowym zakresem
obowiązków dyrektora (co do zasady nie obejmującego świadczenia usług leczniczych) i ograniczeniami
w wysokości zarobków.
Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej kierownik podmiotu leczniczego niebędącego
przedsiębiorcą, z którym podmiot tworzący nawiązał
stosunek pracy na podstawie powołania, umowy
o pracę albo zawarł umowę cywilnoprawną, wykonujący zawód medyczny, może udzielać świadczeń
zdrowotnych, jeżeli zawarta z nim umowa przewiduje
taką możliwość. W takim przypadku umowa określa
również warunki udzielania świadczeń zdrowotnych,
w tym wymiar czasu pracy. W rezultacie, w pierwszej
GRUDZIEŃ 2012
Tylko wynagrodzenie miesięczne
Zgodnie z art. 5 ustawy „kominowej” osobom
podlegającym jej przepisom, niezależnie od podstawy nawiązania stosunku pracy lub rodzaju umowy
cywilnoprawnej, stanowiącej podstawę zatrudnienia,
przysługuje wyłącznie wynagrodzenie miesięczne.
Pracownikowi takiemu mogą zostać przyznane tzw.
świadczenia dodatkowe oraz nagroda roczna, jednakże
niedopuszczalne jest wynagrodzenie poza limit określony w ustawie „kominowej”.
Po 7-letnim stażu pracy

Janusz Groński
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ograniczeniu
prowadzenia działalności gospodarczej przez osoby
pełniące funkcje publiczne (Dz. U. z 2006 r. Nr 216,
poz. 1584 ze zm.)
– Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 ze zm.)
– Ustawa z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu
osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi
(Dz. U. Nr 26, poz. 306 ze zm.)
– Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 1994 r.
(sygn. akt I PZP 12/94, publ. OSNP 1995, Nr 10, poz. 119)

Prawo nauczyciela
do urlopu dla
poratowania zdrowia
A
PORAD
Zwracam się z prośbą o interpretację
z zapisu art. 73 ust. 1 Karty Nauczyciela.
Czy nauczyciel, wnioskując o udzielenie
urlopu dla poratowania zdrowia, winien
spełniać wymóg okresu zatrudnienia
w pełnym wymiarze zajęć w ciągu ostatnich
siedmiu lat, poprzedzających złożenie wniosku?
S!
EXPRES
ODPOWIED PRAWNIKA
Warunkami nabycia prawa do urlopu dla
poratowania zdrowia są: co najmniej 7-letni staż pracy w warunkach zatrudnienia na
czas nieokreślony i w pełnym wymiarze
czasu pracy oraz dalsze zatrudnienie na
tych zasadach.
..........................................................................................................................................................................................................................................
PRENUMERATA 2013
SPIS TREŚCI
Dyrektor powinien zatem otrzymywać wynagrodzenie miesięczne uwzględniające zakres
jego obowiązków, w tym ewentualnie świadczenie usług zdrowotnych, tym niemniej bez
możliwości uzyskania dodatkowego wynagrodzenia z tytułu pełnienia dyżurów lekarskich.
jednoosobowej działalności gospodarczej jako:
indywidualna praktyka lekarska, indywidualna
praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania,
indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska,
indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualna praktyka
lekarska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu
leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem
lub indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska
wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego
na podstawie umowy z tym podmiotem,
spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki partnerskiej jako grupowa praktyka lekarska.
Definicja - dyżur medyczny
PRAWO PRACY
W świetle obecnie obowiązujących przepisów nie wywołuje wątpliwości, że prowadzenie prywatnej praktyki
lekarskiej jest kwalifikowane jako rodzaj działalności
gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 ustawy
o działalności leczniczej lekarze i pielęgniarki mogą wykonywać swój zawód w ramach działalności leczniczej,
na zasadach określonych w ustawie oraz w przepisach
odrębnych, po wpisaniu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 100.
W art. 5 ust. 2 tej ustawy postanowiono, że działalność lecznicza lekarzy może być wykonywana
w formie:
kolejności należy w ogóle przewidzieć możliwość
udzielania świadczeń zdrowotnych przez osobę
pełniącą jednocześnie funkcję dyrektora, a dopiero
w dalszej kolejności rozważyć wykonywanie tego
rodzaju czynności w formie dyżurów.
Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na uchwałę
Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 1994 r., w której wyrażono stanowisko, że nawiązanie przez zakład
pracy dodatkowego stosunku pracy z własnym pracownikiem może być uznane za obejście przepisów prawa
pracy, traktujących o czasie pracy, jak też przepisów
dotyczących wynagrodzenia za pracę.
43
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
Działalność lecznicza
FINANSE SAMORZĄDU
PRAWO PRACY
PRAWO PRACY
Udzielenie ww. urlopu następuje wyłącznie na
wniosek nauczyciela (por. wyrok SN z dnia 25 lipca
2006 r.). Jeżeli nauczyciel korzysta z przedmiotowego
urlopu przez cały rok kalendarzowy, to nie przysługuje
mu za ten rok urlop wypoczynkowy.
44

WAŻNE
– Wykorzystanie urlopu dla poratowania zdrowia konsumuje urlop wypoczynkowy
(SN w wyroku z dnia 10 lutego 1988 r.).
– Urlop ten przysługuje tylko nauczycielom zatrudnionym w szkołach lub placówkach publicznych (por. wyrok SN z dnia 10 września 1998 r.).
Monika Mikucka
W gminnym ośrodku zdrowia, będącym samodzielnym publicznym zakładem opieki zdrowotnej (niebędącym
przedsiębiorcą), z dniem 31.12.2012 r. kończy się umowa o pracę (umowa w wymiarze ½ etatu) na stanowisko
kierownika GOZ. Kierownik został zatrudniony (umowę zawarto na podstawie starej ustawy o zakładach opieki
zdrowotnej na podstawie art. 44a ust. 1 pkt. 1) bez przeprowadzania konkursu (umowę zawarto na czas określony
do dnia 31.12.2012 r. na podstawie zarządzenia wójta z dnia 23.12.2008 r., które wskazuje: kto ma być zatrudniony
na stanowisku kierownika, w jakim wymiarze oraz z jakim zakresem obowiązków, zarządzenie zawiera szczegółowe warunki zatrudnienia oraz dopuszcza możliwość świadczenia przez kierownika GOZ usług medycznych).
Dodatkowo z kierownikiem GOZ zawarta została z dniem 23.12.2008 r. umowa cywilnoprawna na świadczenie
na rzecz GOZ usług medycznych. Umowa ta również wygasa z dniem 31.12.2012 r.
Podmiot tworzący GOZ ma wolę dalszego zatrudnienia tej samej osoby na stanowisko kierownika, która również wyraża wolę i chęć dalszego zatrudnienia na tym stanowisku.
Statut GOZ, jeśli chodzi o zatrudnienie kierownika, mówi: „Z kierownikiem podmiotu leczniczego nawiązuje się
stosunek pracy na podstawie powołania, umowy o pracę lub na podstawie umowy cywilnoprawnej.”
PYTANIE 1

PODSTAWA PRAWNA:
– Art. 73 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 26 stycznia
1982 r. Karta Nauczyciela
(t. j.: Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.)
– Art. 1 pkt 30 ustawy z dnia 15 lipca 2004 r.
o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz
o zmianie niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 179, poz. 1845)
– Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2005 r.
(sygn. akt II PZP 5/05, publ. OSNP 2005,
nr 24, poz. 387)
– Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lipca 2006 r.
(sygn. akt I PK 47/06, publ. Pr.Pracy 2006/12/36)
– Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 1988 r.
(sygn. akt III PZP 4/88, publ. LEX 55402)
– Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 września
1998 r. (sygn. akt I PKN 303/98, publ. OSNP
1999, nr 19, poz. 609)
GRUDZIEŃ 2012
ESS!
A EXPR
PORAD
OPIS SYTUACJI
Po siedmiu latach pracy
Dokonując wykładni literalnej przepisu art. 73 ust. 1
k.n., stwierdzić należy, że nie nasuwa wątpliwości krąg
adresatów tego przepisu - „Nauczycielowi zatrudnionemu
w pełnym wymiarze zajęć na czas nieokreślony, po przepracowaniu co najmniej 7 lat w szkole (…)”. Z powyższego jasno wynikają warunki nabycia prawa do urlopu
dla poratowania zdrowia: co najmniej siedmioletni staż
pracy w warunkach zatrudnienia na czas nieokreślony i w pełnym wymiarze czasu pracy oraz dalsze
zatrudnienie na tych zasadach. W zakresie podmiotowym tego uprawnienia mieszczą się również nauczyciele
jednocześnie zatrudnieni w jednej szkole w niepełnym,
a w drugiej - w pełnym wymiarze czasu pracy.
Urlop dla poratowania zdrowia jest okresem
usprawiedliwionej nieobecności nauczyciela w pracy.
W okresie korzystania z tego urlopu nauczyciel jest
zwolniony z wszelkich obowiązków w szkole - nie może
brać udziału w posiedzeniach rady pedagogicznej oraz
prowadzić zajęć z uczniami. Jak wskazał w uchwale
z dnia 7 lipca 2005 r. Sąd Najwyższy (dalej SN), kontynuowanie zatrudnienia na podstawie stosunku pracy lub
wykonywanie innej działalności zarobkowej uzasadnia
odwołanie nauczyciela z tego urlopu.
Czy w takiej sytuacji wójt gminy może podpisać z kierownikiem GOZ kolejną umowę
o pracę, bez przeprowadzania konkursu?
ODPOWIED PRAWNIKA
Obecnie brak jest podstaw prawnych
do zatrudnienia osoby na stanowisku
kierownika GOZ na podstawie powołania.
..........................................................................................................................................................................................................................................
PYTANIE 2
ODPOWIED PRAWNIKA
Komisję konkursową powołuje się w terminie 2 miesięcy od dnia zwolnienia stanowiska objętego konkursem.
Jeśli jednak musi być przeproPrzez okres nawet kilku miesięcy od dnia zwolnienia
wadzony konkurs na stanowisko
stanowiska kierownika GOZ do czasu zakończenia
kierownika GOZ, to jak wygląda
postępowania konkursowego i nawiązania stosunku
szczegółowo ta procedura i kto
pracy z kandydatem, który wygra konkurs, nie bępełni funkcję kierownika w okredzie kierownika tej jednostki. Wydaje się, że w takim
sie trwania procedury?
przypadku dopuszczalne jest powierzenie pełnienia
..........................................................................................................................................................................................................................................
obowiązków kierownika GOZ jednemu z pracowników
tej jednostki na czas określony.
PRENUMERATA 2013
45
SPIS TREŚCI
Konkurs na stanowisko
kierownika GOZ
Bez urlopu wypoczynkowego
FINANSE SAMORZĄDU
Zgodnie z przepisem art. 73 ust. 1 ustawy z dnia
z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (dalej
k.n.), nauczycielowi zatrudnionemu w pełnym wymiarze zajęć na czas nieokreślony, po przepracowaniu co
najmniej 7 lat w szkole, dyrektor szkoły udziela urlopu
dla poratowania zdrowia, w celu przeprowadzenia
zaleconego leczenia, w wymiarze nieprzekraczającym
jednorazowo roku, z zastrzeżeniem ust. 2 (stanowiącego, iż nauczycielowi, któremu do nabycia prawa do
emerytury brakuje mniej niż rok, urlop dla poratowania
zdrowia nie może być udzielony na okres dłuższy niż
do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym
nauczyciel nabywa uprawnienia emerytalne).
Obecne brzmienie art. 73 k.n. zostało wprowadzone
przepisem art. 1 pkt 30 ustawy z dnia 15 lipca 2004 r.
o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie
niektórych innych ustaw. Celem, jaki przyświecał
ustawodawcy w odniesieniu do modyfikacji art. 73
k.n., było ograniczenie prawa do korzystania z urlopu
dla poratowania zdrowia z uwagi na liczne przypadki
nadużywania tego prawa oraz doprecyzowanie wynagrodzenia nauczyciela w trakcie przebywania na
urlopie dla poratowania zdrowia.
PRAWO PRACY
PRAWO PRACY
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
PRAWO PRACY
Zgodnie z art. 49 ust. 6 z osobą wybraną na stanowisko kierownika w drodze konkursu lub w trybie
ust. 4 tego przepisu, nawiązuje się stosunek pracy
albo zawiera umowę cywilnoprawną, co do zasady na
6 lat. Brak jest zatem obecnie podstaw prawnych do
zatrudnienia osoby na tym stanowisku na podstawie
powołania.
Sławomir Pyźlak

46
Zgodnie z art. 183² Kodeksu pracy pracodawca
dopuszcza pracownicę po zakończeniu
urlopu macierzyńskiego m.in. na dotychczasowe
lub równorzędne stanowisko za wynagrodzeniem
jakie otrzymywałaby, gdyby nie korzystała z urlopu.
Czy pracownica powracająca do pracy powinna
otrzymać wynagrodzenie nie niższe niż przed
korzystaniem z urlopu macierzyńskiego?
Czy w sytuacji, kiedy w czasie przebywania na
urlopie macierzyńskim w zakładzie pracy wystąpiły
zmiany wynagrodzeń (podwyżki)
- podwyżką należy objąć pracownicę?

ESS!
A EXPR
PORAD
ODPOWIED PRAWNIKA
Odniesieniem dla określenia wysokości wynagrodzenia nie jest
wynagrodzenie pobierane przez
pracownicę przed urlopem, lecz wynagrodzenie przysługujące aktualnie
na stanowisku, z którego pracownica
odeszła na urlop macierzyński.
..........................................................................................................................................................................................................................................
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 z późn. zm.)
– Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego
2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzenia konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie
leczniczym niebędącym przedsiębiorcą
(Dz.U. z 2012 r., poz. 182)
GRUDZIEŃ 2012
PYTANIE DZIAŁU KADR I PŁAC
P
rzepis art. 183² ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. –
Kodeks pracy stanowi, że pracodawca dopuszcza
pracownika po zakończeniu urlopu macierzyńskiego,
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego lub dodatkowego
urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, do
pracy na dotychczasowym stanowisku, a jeżeli nie
jest to możliwe, na stanowisku równorzędnym z zajmowanym przed rozpoczęciem urlopu lub na innym
stanowisku odpowiadającym jego kwalifikacjom
zawodowym, za wynagrodzeniem za pracę jakie
otrzymywałby, gdyby nie korzystał z urlopu.
Z wyżej powołanego przepisu wynika, że niezależnie od tego, czy pracownik powrócił do pracy na
swoje dotychczasowe stanowisko, na równorzędne czy
też inne zgodne z jego kwalifikacjami, nie powinno
to wpłynąć niekorzystnie na jego sytuację finansową.
Przepis gwarantuje mu bowiem wynagrodzenie, jakie
otrzymywałby, gdyby nie korzystał z urlopu. To oznacza, że objęta gwarancją nie jest nominalna kwota płacy
pracownika sprzed urlopu, lecz kwota, która za pracę
na danym stanowisku by mu przysługiwała, gdyby nie
wystąpiła przerwa urlopowa. Jeżeli w tym zakresie
wystąpią zmiany (najczęściej będą to podwyżki, lecz
PRENUMERATA 2013
nie można wykluczyć, że wynagrodzenie ulegnie obniżeniu), należy uwzględnić ich wpływ na wysokość
wynagrodzenia pracownika (tak: M. Włodarczyk i in.,
Kodeks pracy z komentarzem, Wyd. Lex 2012 r.).
Jeżeli w trakcie korzystania przez pracownika
z urlopu, doszło do zmian płacowych dotyczących
tego stanowiska, to zmiany te dotyczą także jego
wynagrodzenia. Innymi słowy, podstawą odniesienia dla określenia wysokości wynagrodzenia nie jest
wynagrodzenie pobierane przez pracownika przed
urlopem, lecz wynagrodzenie przysługujące aktualnie na stanowisku, z którego pracownik odszedł
na urlop (tak: K. Jaśkowymi i E. Maniewska, Kodeks
pracy – komentarz).
Analogiczny pogląd wyraziła M. Podgórska,
uznając, że pracodawca jest obowiązany dopuścić
pracownika po zakończeniu dodatkowego urlopu
macierzyńskiego do pracy na dotychczasowym stanowisku, a jeżeli nie jest to możliwe - na stanowisku
równorzędnym z zajmowanym przed rozpoczęciem
urlopu lub na innym odpowiadającym kwalifikacjom
zawodowym, za wynagrodzeniem za pracę, jakie
otrzymywałby, gdyby nie korzystał z urlopu (vide: Sł.
Pracownicza 2010/21-3).
47
SPIS TREŚCI
Sposób przeprowadzenia konkursu na stanowisko
kierownika m.in. w GOZ, określa rozporządzenie
Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie
sposobu przeprowadzenia konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą. Zgodnie z § 3 ust. 2 komisję
konkursową powołuje się w terminie 2 miesięcy od
dnia zwolnienia stanowiska objętego konkursem. Tym
samym komisja ta może być powołana najwcześniej
w następnym dniu od dnia zwolnienia tego stanowiska,
najpóźniej zaś w terminie dwóch miesięcy. Oznacza
to w praktyce, że przez okres nawet kilku miesięcy
od dnia zwolnienia stanowiska kierownika GOZ do
czasu zakończenia postępowania konkursowego i nawiązania stosunku pracy z kandydatem, który wygra
Umowa na 6 lat
podwyżka WYNAGRODZENIA
po powrocie z macierzyńskiego
FINANSE SAMORZĄDU
Postępowanie konkursowe
konkurs, nie będzie kierownika tej jednostki. Wydaje
się, że w takim przypadku dopuszczalne jest powierzenie pełnienia obowiązków kierownika GOZ jednemu
z pracowników tej jednostki na czas określony (krótki),
niezbędny do przeprowadzenia przedmiotowego postępowania konkursowego i zatrudnienia kierownika
GOZ, z możliwością jej przedłużenia, gdyby postępowanie konkursowe nie zakończyło się w tym terminie.
PRAWO PRACY
rzepis art. 49 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia
2011 r. o działalności leczniczej stanowi, że w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą, za
który ww. ustawa uważa samodzielny publiczny zakład
opieki zdrowotnej, obligatoryjne jest przeprowadzenie
konkursu na stanowisko kierownika tej jednostki.
Przepis ten nie pozostawia swobody: w wyborze
osoby, która ma być zatrudniona, formy zatrudnienia
oraz czasu, na jaki dana osoba zostanie zatrudniona.
W zasadzie możliwe jest zatrudnienie tylko osoby
wybranej w drodze konkursu, z zastrzeżeniem ust.
4, który i tak wymaga dwukrotnego nieskutecznego
przeprowadzenia konkursu, dla zatrudnienia osoby
wskazanej przed podmiot tworzący.
P
PRAWO PRACY
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
PRAWO PRACY
PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy
(Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.)
– Dyrektywa Rady z 19 czerwca 1996 r.
(96/34/WE) - Porozumienie ramowe dotyczące
urlopu rodzicielski dyrektywa Rady
z 19 czerwca 1996 r. (96/34/WE) - Porozumienie
ramowe dotyczące urlopu rodzicielskiego
– Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2008 r.
(sygn. II PK 143/07, opubl. OSNP 2009/5-6/67)

!
XPRESS
AE
PORAD
OPIS SYTUACJI
Nauczyciel zajmował stanowisko dyrektora szkoły od dnia 01.09.2006 r. do dnia 31.08.2012 r. Z dniem 01.09.2012 r.
został zatrudniony w tej samej szkole na stanowisku nauczyciela z odpowiednio niższym wynagrodzeniem. Osoba ta
była nauczycielem mianowanym. Od dnia 31.08.2012 r. do 28.10.2012 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Z dniem
29.10.2012 r. stosunek pracy ustał w związku z przejściem ww. osoby na emeryturę.
..........................................................................................................................................................................................................................................
GRUDZIEŃ 2012
dprawa emerytalna jest świadczeniem przysługującym pracownikowi w związku z jego przejściem
na emeryturę. Jest to świadczenie powszechne – przysługuje każdemu pracownikowi, którego stosunek
pracy ustaje w związku z przejściem na emeryturę.
Nauczycielom szkół publicznych przysługuje odprawa
emerytalna na zasadach określonych w art. 87 ustawy
z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela.
Wypłata odprawy emerytalnej powinna nastąpić
w dniu ustania stosunku pracy lub w dniu, w którym
pracownik spełnił wymogi uprawniające do ubiegania
się o emeryturę. Pracownikowi przysługuje tylko jedna
odprawa emerytalna w życiu, a prawo do wypłaty tej
odprawy wygasa po 3 latach.
Wysokość odprawy liczy się tak, jak ekwiwalent
pieniężny za urlop wypoczynkowy nauczycieli,
a więc zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy
i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie
szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za
czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop,
należy uwzględnić stałe i zmienne elementy płacy
pracowniczej według zasad:
stałe składniki wynagrodzenia określone w stałej
stawce miesięcznej – wliczamy w wysokości należnej w miesiącu nabycia prawa do ekwiwalentu
(tj. w tym przypadku w październiku br.),
zmienne składniki wynagrodzenia za okresy nie
dłuższe niż miesiąc (np. wynagrodzenie według
stawki godzinowej, premie regulaminowe, dodatki za nadgodziny i porę nocną) – wliczamy
w przeciętnej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie trzech miesięcy poprzedzających
miesiąc uzyskania uprawnienia do świadczenia,
składniki płacowe przysługujące za okresy dłuższe niż miesiąc (np. premie kwartalne czy roczne)
PRENUMERATA 2013
uwzględniamy w średniej wysokości z okresu 12
miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc
nabycia prawa do ekwiwalentu.
Rozporządzenie to określa również zasady uzupełniania podstawy ekwiwalentu – jeżeli w okresie, z którego wyznaczana jest baza należności za niewykorzystany
urlop, pracownik nie przepracował wszystkich dni (np.
wskutek choroby lub urlopu), wówczas niezbędne jest
dokonanie tzw. dopełnienia polegającego na podzieleniu
uzyskanego przez zatrudnioną osobę wynagrodzenie
przez liczbę dni pracy, za które ono przysługiwało,
i pomnożeniu wyniku przez te dni, które pracownik
powinien przepracować (w ciągu trzech lub 12 miesięcy) w ramach normalnego czasu pracy, zgodnie
z wyznaczonym mu rozkładem czasu pracy.
W opisanej sytuacji podstawą do naliczenia
odprawy emerytalnej przysługującej na podstawie
art. 87 ust. 2 Karty Nauczyciela będzie wynagrodzenie przysługujące na stanowisku nauczyciela od
dnia 1 września 2012 r.
Anna Strmiska-Mietlińska
Zbigniew Mietliński


Naliczanie odprawy
emerytalnej
nauczyciela
48
W opisanej sytuacji podstawą do naliczenia
odprawy emerytalnej, przysługującej na podstawie art. 87 ust. 2 Karty Nauczyciela, będzie
wynagrodzenie przysługujące na stanowisku
nauczyciela od dnia 01.09.2012 r.
O
Stanowisko wspólnoty europejskiej
Powyższe stanowisko, odnośnie uprawnień pracowników powracających z urlopów wychowawczych, znajduje także potwierdzenie w normach
prawa Wspólnoty Europejskiej. Kwestię urlopów
rodzicielskich reguluje dyrektywa Rady z 19 czerwca
1996 r.- Porozumienie ramowe dotyczące urlopu rodzicielskiego zawarte przez UNICE, CEEP i ETUC,
powoływana dalej jako „porozumienie”.
Z klauzuli 2.5 tego porozumienia wynika, że po zakończeniu urlopu rodzicielskiego pracownicy mają prawo
powrotu do pracy na to samo miejsce pracy, lub jeżeli
nie jest to możliwe, do pracy równorzędnej lub podobnej,
zgodnej z umową o pracę lub stosunkiem zatrudnienia.
ODPOWIED PRAWNIKA
Czy podstawą do naliczenia odprawy
emerytalnej, przysługującej na podstawie
art. 87 ust. 2 Karty Nauczyciela będzie wynagrodzenie przysługujące na stanowisku
nauczyciela od dnia 01.09.2012 r.,
czy też wynagrodzenie otrzymywane
na stanowisku dyrektora szkoły?
FINANSE SAMORZĄDU
Sławomir Pyźlak
PYTANIE SEKRETARZA MIASTA
PRAWO PRACY
Stanowisko to potwierdził również Sąd Najwyższy
w wyroku z dnia 29 stycznia 2008 r. W wyroku tym,
sąd stwierdził, że podstawą określenia wysokości
wynagrodzenia pracownika powracającego do pracy
po urlopie wychowawczym, nie jest wynagrodzenie
pobierane przez niego przed urlopem, lecz wynagrodzenie przysługujące w dniu podjęcia pracy na stanowisku, które zajmował przed urlopem. Orzeczenie
to dotyczy urlopu wychowawczego, ale jest również
aktualne w zakresie urlopu macierzyńskiego.
Natomiast w myśl klauzuli 2.6 porozumienia,
uprawnienia nabyte lub nabywane przez pracownika
w chwili rozpoczęcia urlopu rodzicielskiego zachowane są w niezmienionej formie do zakończenia urlopu
rodzicielskiego. Po zakończeniu urlopu rodzicielskiego uprawnienia te mają zastosowanie, ze wszystkimi
zmianami wynikającymi z prawa krajowego, układów
zbiorowych pracy lub praktyki.
PODSTAWA PRAWNA:
– Art. 87 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta
Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 z
późniejszymi zmianami)
– Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej
z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad
udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i
wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz
ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz. U. z 1997r.
Nr 2, poz. 14 z późniejszymi zmianami)
49
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
Stanowisko sądu najwyższego
SPIS TREŚCI
PRAWO PRACY
PRAWO PRACY
Pracownica w roku 2009 otrzymała nagrodę jubileuszową za 30 lat pracy zawodowej. Zgodnie z ustawą o pracownikach samorządowych, w dniu 28 września 2012 r. przedłożyła dokument (zaświadczenie wystawione
przez Stowarzyszenie Archiwistów) potwierdzające zatrudnienie w latach 1973-1975. Złożenie tego dokumentu
spowodowało, że staż ww. pracownicy wyniósł 35 lat 4-mce i 26 dni, co stanowi podstawę do wypłaty nagrody
jubileuszowej za 35 lat pracy. W naszej ocenie, od powyższej nagrody nie powinny zostać potrącone składki
ZUS, jednakże ZUS powyższą sytuację interpretuje wprost przeciwnie do naszego stanowiska.
PYTANIE
Czy od nagrody jubileuszowej należy potrącić
składkę ZUS na ubezpieczenia społeczne?
Jak interpretować zapis § 2.1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej
z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe?
ODPOWIED PRAWNIKA
W przedstawionej sytuacji, od nagrody
jubileuszowej powinny być odprowadzone składki na ubezpieczenie społeczne do
ZUS oraz zaliczka na podatek dochodowy
do urzędu skarbowego.
..........................................................................................................................................................................................................................................
N
agroda jubileuszowa jest świadczeniem przyznawanym pracownikowi w związku z upływem
określonego czasu pracy, czyli stażu. Nie jest to świadczenie powszechne.
Okres pracy warunkujący otrzymanie nagrody
jubileuszowej to nie tylko okres pracy u danego pracodawcy samorządowego (zakładowy staż pracy),
ale również wszystkie poprzednio zakończone okresy
zatrudnienia oraz inne okresy, jeżeli z mocy odrębnych
przepisów podlegają one wliczeniu do okresu pracy,
od którego zależą uprawnienia pracownicze.
Podstawę obliczenia tej nagrody stanowi wynagrodzenie przysługujące pracownikowi samorządowemu
w dniu nabycia do niej prawa, a jeżeli dla pracownika
jest to korzystniejsze – wynagrodzenie przysługujące
mu w dniu jej wypłaty.
Jeżeli pracownik samorządowy nabył prawo do nagrody jubileuszowej, będąc zatrudniony w innym wymiarze czasu pracy niż w dniu jej wypłaty, podstawę
jej obliczenia stanowi wynagrodzenie przysługujące
pracownikowi w dniu nabycia uprawnień.
50
Nagrodę jubileuszową wypłaca się w dniu nabycia
do niej uprawnień. Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, gdy dojdzie do ustania stosunku pracy w związku
z przejściem na emeryturę lub rentę. Wówczas pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody
jubileuszowej brakuje mniej niż 12 miesięcy, licząc
od dnia rozwiązania stosunku pracy, wypłaca się ją
w dniu rozwiązania stosunku pracy.

– Art. 38 ust. 2 ustawy z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2008 r. Nr
223, poz. 1458, z późniejszymi zmianami)
– § 8 ust. 8 Rozporządzenia Rady Ministrów z 18 marca 2009 r. w sprawie wynagradzania pracowników
samorządowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 50, poz. 398)
– Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej
z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych
zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. z 1998 r. Nr
161, poz. 1106, z późniejszymi zmianami)
Nagroda jubileuszowa
przysługuje po przepracowaniu:
20 lat - 75 % pensji,
45 lat - 400 % pensji.
GRUDZIEŃ 2012
SPIS TREŚCI
PODSTAWA PRAWNA:
FINANSE SAMORZĄDU
TEMAT MIESIĄCA
OPIS SYTUACJI
S!
EXPRES
PRAWO PRACY

A
PORAD
Wysokość nagrody jubileuszowej stanowi wskazany procent wynagrodzenia miesięcznego pracownika,
czyli stanowiącego sumę wszystkich jego składników.
Nagroda jubileuszowa, mimo że nie jest świadczeniem powszechnym stanowi element systemu wynagradzania pracowników.
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie
szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru
składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe nie
każda nagroda jubileuszowa podlega oskładkowaniu
na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.
Zgodnie z § 2 ust. 1 przytoczonego rozporządzenia
podstawy wymiaru składek nie stanowią (...) nagrody jubileuszowe (gratyfikacje), które według zasad
określających warunki ich przyznawania przysługują
pracownikowi nie częściej niż co 5 lat.
Oznacza to, że jeżeli według zakładowego regulaminu wynagradzania, nagroda jubileuszowa należy
się pracownikowi po 25, 30, 35 itd. latach, to takie
świadczenie nie stanowi podstawy wymiaru składek.
Natomiast, gdyby nagroda jubileuszowa należna
była po 30, 33, 36 itd. latach, wówczas należy od dniej
odprowadzić składki na ubezpieczenia społeczne.
W przedstawionej sytuacji „pracownica w roku
2009 otrzymała nagrodę jubileuszową za 30 lat
pracy zawodowej zgodnie z ustawą o pracownikach
samorządowych, w dniu 28 września 2012 roku
przedłożyła dokument (zaświadczenie wystawione
przez Stowarzyszenie Archiwistów w Bydgoszczy)
potwierdzające zatrudnienie w latach 1973-1975.
Złożenie tego dokumentu spowodowało, że staż
ww. pracownicy wyniósł 35 lat 4-mce i 26 dni, co
stanowi podstawę do wypłaty nagrody jubileuszowej
za 35 lat pracy.
Tak więc, pomiędzy dwoma nagrodami jubileuszowymi nie ma okresu 5 lat, a jest około 3 lat (okres
pomiędzy 2009 r. a 2012 r.).
Stąd też, w tym przypadku, stanowisko Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawnymi.
AKTUANOŚCI
Składka ZUS od nagrody
jubileuszowej
Wysokość nagrody jubileuszowej
PRAWO PRACY
PRAWO PRACY
PRENUMERATA 2013
51
52
- emerytura, renta z tytułu niezdolności do pracy oraz
renta rodzinna dla jednej osoby ulegną zmniejszeniu
o kwotę przekroczenia, nie więcej jednak niż o kwotę
maksymalnego zmniejszenia (ustalaną przy kolejnych waloryzacjach), tj. od 1 marca 2012 r.:
– 528,00 zł - emerytura, renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy,
– 396,03 zł - renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy,
– 448,83 zł - renta rodzinna dla jednej osoby,
powyżej 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia (od 1 września 2012 r. powyżej 4.545,90 zł) –
zawiesza się wypłatę świadczenia.
W 2011 r. roczna granica przychodu (przychód
powodujący zawieszenie wypłaty bądź zmniejszenie
świadczenia rozliczany jest miesięcznie lub w skali
rocznej) odpowiadająca 70% przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia wyniosła 28 444,40 zł, natomiast roczna
granica odpowiadająca 130% przeciętnego miesięcznego
wynagrodzenia - 52 824,80 zł.

PODSTAWA PRAWNA:
– Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie
ustawy o finansach publicznych oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. z 2010 r. Nr 257, poz. 1726)
– Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego
w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2010 r.
Nr 77, poz. 512 z późniejszymi zmianami)
– Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie
ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205,
poz. 1585 z późniejszymi zmianami)
– Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U.
z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 z późniejszymi zmianami)
GRUDZIEŃ 2012
Z
godnie z art. 42 Karty Nauczyciela czas pracy
nauczyciela zatrudnionego w pełnym wymiarze
zajęć nie może przekraczać 40 godzin na tydzień. W ramach tego czasu pracy oraz ustalonego wynagrodzenia
nauczyciel obowiązany jest realizować:
zajęcia dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze, prowadzone bezpośrednio z uczniami lub wychowankami
albo na ich rzecz, w wymiarze określonym w ust. 3 lub
ustalonym na podstawie ust. 4a albo ust. 7 (powyższe
ustępy określają tygodniowy obowiązkowy wymiar
godzin zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych, prowadzonych bezpośrednio z uczniami
lub wychowankami albo na ich rzecz dla nauczycieli
zatrudnionych w pełnym wymiarze);
inne zajęcia i czynności wynikające z zadań statutowych szkoły, w tym zajęcia opiekuńcze i wychowawcze uwzględniające potrzeby i zainteresowania
uczniów, z tym że w ramach tych zajęć:
nauczyciel szkoły podstawowej i gimnazjum, w tym
szkół specjalnych, jest obowiązany prowadzić zajęcia opieki świetlicowej lub zajęcia w ramach godzin
przeznaczonych w ramowych planach nauczania do
dyspozycji dyrektora szkoły, z wyjątkiem godzin
przeznaczonych na zwiększenie liczby godzin
obowiązkowych zajęć edukacyjnych, w wymiarze
2 godzin w tygodniu,
nauczyciel szkoły ponadgimnazjalnej, w tym
specjalnej, jest obowiązany prowadzić zajęcia
w ramach godzin przeznaczonych w ramowych
planach nauczania do dyspozycji dyrektora szkoły,
z wyjątkiem godzin przeznaczonych na zwiększenie
liczby godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych,
w wymiarze 1 godziny w tygodniu;
zajęcia i czynności związane z przygotowaniem
się do zajęć, samokształceniem i doskonaleniem
zawodowym.
PRENUMERATA 2013
Zgodnie z art. 42b. 1. Karty Nauczyciela nauczyciel może być także obowiązany do realizowania
tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć
wychowawczych również w porze nocnej.
Art. 42 Karty Nauczyciela jest wystarczającą
podstawą, aby nauczyciel był do dyspozycji
pracodawcy 40 godzin tygodniowo, a tym samym wszystkie czynności związane ze swoimi
obowiązkami wykonywał w szkole tj. poświęcał
czas uczniom nie tylko w czasie zajęć dydaktycznych, ale też prowadził zajęcia wychowawcze i opiekuńcze oraz przygotowywał się do
prowadzenia lekcji.

SPIS TREŚCI
FINANSE SAMORZĄDU
E
meryci, którzy rozwiązali stosunek pracy w związku
z przejściem na emeryturę, mogą później ponownie
zatrudnić się u dotychczasowego pracodawcy (na podstawie nowej umowy o pracę), nie tracąc prawa do wypłaty
emerytury. Wypłata emerytury zostanie zawieszona przez
ZUS, niezależnie od wysokości osiąganego przychodu
z tytułu zatrudnienia kontynuowanego u tego samego
pracodawcy bez rozwiązania stosunku pracy w związku
z przyznaniem emerytury.
Regulacja ta dotyczy wszystkich emerytów, którzy
nie rozwiązali stosunku pracy w związku z przejściem
na emeryturę, a więc zarówno tych, którzy prawo do
emerytury uzyskali poczynając od 1 stycznia 2011 roku
oraz tych, którym przyznano emeryturę przed tą datą.
Pewne ograniczenia w zakresie łączenia świadczeń
z przychodami z tytułu pracy dotyczą:
emerytów, którzy uzyskali emeryturę przed osiągnięciem podstawowego wieku emerytalnego,
rencistów.
W przypadku tych osób prawo do pobieranego
świadczenia emerytalnego lub rentowego oraz jego
wysokość zależy od uzyskiwanych przychodów. Istnieją
trzy przedziały przychodów – tzn. gdy przychód wynosi
przeciętnie miesięcznie:
do 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia
(od 1 września 2012 r. do 2.447,80 zł) – wypłacane
jest całe świadczenie,
od 70% do 130% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia – świadczenie zmniejsza się o taką kwotę,
o jaką osiągany przychód przekracza 70% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, nie więcej jednak
niż o kwotę maksymalnych zmniejszeń ustalonych
dla danego rodzaju świadczeń. Tak więc, w przypadku gdy przychód osiągany przez świadczeniobiorcę
przekroczy 70% przeciętnego wynagrodzenia, ale nie
będzie wyższy niż 130% przeciętnego wynagrodzenia
Czy art. 42 Karty Nauczyciela jest podstawą, aby nauczyciel był do dyspozycji pracodawcy
40 godzin tygodniowo, a tym samym wszystkie czynności związane za swoimi obowiązkami
wykonywał w szkole, tj. poświęcał czas uczniom nie tylko w czasie zajęć dydaktycznych, ale też
prowadził zajęcia wychowawcze i opiekuńcze oraz przygotowywał się do prowadzenia lekcji?
PRAWO PRACY
Zgodnie z obowiązującymi przepisami, prawo do łączenia świadczenia emerytalnego z wynagrodzeniem z tytułu wykonywania pracy bez żadnych ograniczeń mają emeryci, którzy:
osiągnęli podstawowy wiek emerytalny wynoszący dla kobiet 60 lat, a dla mężczyzn 65 lat,
oraz rozwiązali stosunek pracy zawarty przed nabyciem prawa do emerytury.
Dyspozycyjność nauczyciela
PODSTAWA PRAWNA:
– Art. 42 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta
Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 z
późniejszymi zmianami: Dz. U. z 2006 r. Nr 170, poz.
1218 i Nr 220, poz. 1600, z 2007 r. Nr 17, poz. 95, Nr
80, poz. 542, Nr 102, poz. 689, Nr 158, poz. 1103, Nr
176, poz. 1238, Nr 191, poz. 1369 i Nr 247, poz. 1821,
z 2008 r. Nr 145, poz. 917 i Nr 227, poz. 1505, z 2009
r. Nr 1, poz. 1, Nr 56, poz. 458, Nr 67, poz. 572, Nr 97,
poz. 800, Nr 213, poz. 1650 i Nr 219, poz. 1706 oraz z
2011 r. Nr 149, poz. 887 i Nr 205, poz. 1206)
53
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
Czy wcześniejszą emeryturę
można łączyć z wynagrodzeniem
z tytułu wykonywania pracy?
PRAWO PRACY
PRAWO PRACY
Ustawodawca w ustawie Prawo
zamówień publicznych nie przewidział definicji „oferty”. W tym
zakresie należy odwołać się za
pośrednictwem art. 14 ustawy
p.z.p. do przepisów ustawy Kodeks
cywilny, który określa to pojęcie w
art. 66 § 1 k.c. Zgodnie z tym przepisem, przez ofertę należy rozumieć
oświadczenie woli zawarcia umowy skierowane do drugiej strony,
zawierające istotne postanowienia
tej umowy. Na gruncie zamówień
publicznych będzie to oświadczenie
woli składane zamawiającemu przez
wykonawców.
Terminy na złożenie oferty
W przeciwieństwie do Kodeksu
cywilnego, na gruncie ustawy p.z.p.
przewidziane zostały w sposób
bezwzględny terminy na złożenie
oferty. Długość tych terminów
uzależniona jest natomiast od trybu
postępowania, w ramach którego
zamówienie jest udzielane, a także
od wartości zamówienia. Ustawodawca przewidział okoliczności,
z zaistnieniem których zamawiający
będzie zobligowany, lub też będzie
54
Zmiana treści ogłoszenia
Ustawa p.z.p. nakłada na zamawiającego obowiązek publikacji
ogłoszeń o zamówieniach publicznych. Ustawodawca określił czas,
który powinien upłynąć od publikacji ogłoszenia do składania ofert.
Kwestia, czy termin składania
ofert podlega przedłużeniu czy też
nie, zależy od zakresu zmian treści
ogłoszenia o zamówieniu. Zakres
możliwych zmian ogłoszenia wynika w szczególności z treści art.
12a ust. 2 ustawy p.z.p. (katalog
otwarty). Zmiany w treści ogłoszenia mogą mieć zarówno charakter
istotny, jak i nieistotny. Ustawa
p.z.p. nie definiuje pojęcia istotności zmian. Wskazuje jedynie, jakie
zmiany ogłoszenia uznać należy za
niewątpliwie istotne (w szczególności określenie przedmiotu, wielkości
lub zakresu zamówienia, kryteriów
oceny ofert, warunków udziału
GRUDZIEŃ 2012
w postępowaniu lub sposobu oceny
ich spełniania).
W pierwszej kolejności wskazać
należy, iż art. 12a ustawy p.z.p.
nakłada na zamawiającego obowiązek rozważenia konieczności
przedłużenia terminu składania
ofert we wszystkich przypadkach,
w których wprowadzane są zmiany
do treści ogłoszenia o zamówieniu
publicznym. Ustawodawca określił,
iż w przypadku dokonywania zmian
treści ogłoszenia o zamówieniu,
opublikowanego w Biuletynie Zamówień Publicznych lub w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,
zamawiający przedłuża termin
składania ofert o czas niezbędny do
wprowadzenia zmian w ofertach,
jeżeli jest to konieczne. W przypadku stwierdzenia, iż konieczne jest
wprowadzenie zmian w ofertach,
zamawiający powinien rozważyć,
w jakim czasie może to nastąpić,
czyli w związku z tym, o jaki czas
powinien zostać przedłużony termin
składania ofert.
Z powyższego wynika, iż w sytuacji wprowadzenia zmian istotnych w treści ogłoszenia o zamówieniu, zamawiający jest zobligowany do przedłużenia terminu skła-
PRENUMERATA 2013
PRZEDŁUŻENIE terminu
składaniA ofert
W przypadku wprowadzania
istotnych zmian do treści ogłoszenia
w postępowaniach o wartości równej lub przekraczającej tzw. progi
unijne, ustawodawca ustalił, iż minimalny czas na przygotowanie i złożenie ofert nie może być krótszy niż
22 dni od dnia przekazania zmiany
ogłoszenia Urzędowi Oficjalnych
Publikacji Wspólnot Europejskich
- w trybie przetargu nieograniczonego i 30 dni dla trybów, w których
składane są wnioski o dopuszczenie
do udziału w postępowaniu. Jeżeli
zaś zamawiający prowadzi procedurę przyspieszoną z uwagi na pilną
potrzebę udzielenia zamówienia,
minimalny czas na wprowadzenie
zmian do treści ofert wynosi 10 dni.
W przypadku wprowadzania
istotnych zmian do treści ogłosze-
WARTO ZAPAMIĘTAĆ
Przedłużenie terminu składania ofert o czas niezbędny, poddane
powinno być zawsze indywidualnej analizie, z zastrzeżeniem konieczności uwzględnienia zasady zachowania uczciwej konkurencji.
Łukasz Mackiewicz
55
SPIS TREŚCI
mógł rozważyć konieczność przedłużenia terminu składania ofert.
Przedłużenie terminu składania
ofert może mieć charakter zarówno
obligatoryjny jak i fakultatywny.
Zamawiający, który decyduje się
na wprowadzenie zmian do treści
specyfikacji istotnych warunków
zamówienia, będzie musiał rozważyć, czy zmiany te nie wpływają
na treść ogłoszenia o zamówieniu.
Jeżeli bowiem modyfikacja SIWZ
dotyczy elementów, względem których istnieje obowiązek podawania
ich w ogłoszeniu, to niedokonanie
zmiany ogłoszenia, pomimo zmiany
zapisów SIWZ w przedmiotowym
zakresie, mogłoby narazić zamawiającego na zarzut nierównego traktowania potencjalnych wykonawców.
Pamiętać należy, iż nie każda
zmiana zapisów SIWZ będzie
powodować konieczność wprowadzenia zmian w treści ogłoszenia
o zamówieniu. Brak konieczności
zmiany ogłoszenia nie zawsze będzie przesądzał o braku konieczności przedłużenia terminu składania
ofert. Zgodnie bowiem z treścią
art. 38 ust. 6 ustawy p.z.p., jeżeli
w wyniku zmiany treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia, nieprowadzącej do zmiany
treści ogłoszenia o zamówieniu
jest niezbędny dodatkowy czas na
wprowadzenie zmian w ofertach,
zamawiający przedłuża termin
składania ofert i informuje o tym
wykonawców, którym przekazano
nia w postępowaniach o wartości
poniżej tzw. progów unijnych, czas
o jaki zamawiający przedłuża termin
składania ofert, pozostawiony został
jego uznaniu, przy czym należy brać
pod uwagę zasady ogólne rządzące
reżimem prawa zamówień publicznych (przede wszystkim zasada
uczciwej konkurencji). Co ciekawe,
podobna regulacja przewidziana
została dla zmian nieistotnych.
Zamawiający powinien mieć na
uwadze, iż przedłużenie terminu
składania ofert pociąga za sobą
konieczność przedłużenia również innych terminów wskazanych
w ogłoszeniu o zamówieniu publicznym oraz w SIWZ (np. terminu
otwarcia ofert czy terminu wniesienia wadium).
Przedłużanie terminu składania
ofert możliwe jest tylko przed upływem terminu składania ofert.
Nieprzedłużenie terminu składania ofert stanowi naruszenie
przepisów ustawy p.z.p., które ma
wpływ na wynik postępowania.
Zamawiający, który naruszył te
regulacje, musi liczyć się z sankcją
w postaci unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia.
FINANSE SAMORZĄDU
W sytuacji wprowadzenia zmian istotnych w treści ogłoszenia o zamówieniu, zamawiający jest zobligowany do przedłużenia terminu składania ofert. W przypadku zmian
nieistotnych zamawiający ma jedynie obowiązek rozważenia konieczności przedłużenia
terminu składania ofert. Nieco inne zasady obowiązują w przypadku wpływu zmian
w treści Specyfikacji Istotnych Warunków Zamówienia na termin składania ofert.
Zmiana SIWZ
specyfikację istotnych warunków
zamówienia, oraz zamieszcza informację na stronie internetowej, jeżeli
specyfikacja istotnych warunków
zamówienia jest udostępniana na
tej stronie.
PRAWO PRACY
dania ofert. W przypadku natomiast
zmian nieistotnych, zamawiający
ma obowiązek jedynie rozważenia
konieczności przedłużenia terminu
składania ofert.
Zmiana terminu
składania ofert
Definicja oferty
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
Przedmiotem opinii jest analiza możliwości dokonania zmiany zawartej umowy o wykonanie zamówienia publicznego na zaprojektowanie i wykonanie roboty budowlanej, polegającej na zamontowaniu instalacji kolektorów
słonecznych w celu przygotowania ciepłej wody użytkowej w budynkach mieszkalnych, położonych na terenie
czterech gmin.
Dla potrzeb niniejszej opinii przyjęto, zgodnie z informacjami uzyskanymi od zlecającego opinię, że wprowadzanych zmian nie można było przewidzieć na etapie prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz na etapie wykonywania zamówienia, i że proponowane zmiany są korzystne dla zamawiającego.
Ocena istotności zmiany umowy
winna być dokonywana w odniesieniu do realiów danego przypadku, tj.:
zakresu w jakim następuje zmiana warunków wykonania umowy,
okoliczności stanowiących przyczynę zmiany umowy,
wpływu zmiany umowy na pozycję wykonawcy w stosunku do
pozycji zamawiającego,
porównania sytuacji wykonawcy
po zmianie warunków wykonania
umowy w stosunku do sytuacji
innych wykonawców biorących
udział w postępowaniu,
potencjalny wpływ zmiany warunków wykonania zamówienia
na zwiększenie zainteresowania
zamówieniem u innych wykonawców.
Dokonując oceny istotności
zmiany umowy, należy w każdym
przypadku uwzględniać konieczność zachowania podstawowych zasad procedur udzielania zamówień
publicznych, tj.:
zasady uczciwej konkurencji,
zasady równego traktowania
wykonawców, a także
zasady przejrzystości.
Jeżeli zamawiający ogłaszając
przetarg, nie zamieści w treści
specyfikacji istotnych warunków
zamówienia okoliczności uzasadniających zmianę zawartej umowy,
dokonanie takiej zmiany będzie
możliwe jedynie w zakresie zmian
Analiza uwarunkowań
prawnych
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r.
Prawo zamówień publicznych w art.
144 ust. 1 zakazuje istotnych zmian
postanowień zawartej umowy w stosunku do treści oferty, na podstawie
której dokonano wyboru wykonawcy,
chyba, że zamawiający przewidział
możliwość dokonania takiej zmiany w ogłoszeniu o zamówieniu lub
w specyfikacji istotnych warunków
zamówienia oraz określił warunki
takiej zmiany.
Wskazany przepis w praktyce
oznacza, że zmiana umowy o zamówienie publiczne jest co do zasady
zakazana. Wyjątkiem od zakazu
wynikającego z art. 144 ust. 1 ustawy prawo zamówień publicznych są
dwie sytuacje.
Po pierwsze, zakaz zmiany umowy dotyczy wyłącznie takiej zmiany,
która stanowiłaby zmianę oferty, na
podstawie, której dokonano wyboru
wykonawcy. Należy zauważyć, że
możliwe jest dokonanie zmiany
zawartej umowy, która nie prowadzi
56
do zmiany postanowień zapisów
oferty złożonej przez wykonawcę
z którym została zawarta umowa.
Po drugie, dopuszczalna jest
zmiana umowy w stosunku do
treści oferty, na podstawie której
dokonano wyboru wykonawcy,
jeżeli są spełnione łącznie obie
przesłanki wskazane w art. 144
ust. 1 ustawy p.z.p. tj.:
gdy zamawiający przewidział
możliwość dokonania takiej
zmiany w ogłoszeniu o zamówienie lub specyfikacji istotnych
warunków zamówienia,
określił warunki takiej zmiany.
Powyższe stanowisko, wyrażone również w opiniach Urzędu
Zamówień Publicznych, oparte jest
na orzecznictwie Europejskiego
Trybunału Sprawiedliwości (ETS).
Przykładowo, w wyroku z dnia 19
czerwca 2008 r. w sprawie C-454/06
Presse-text Nachrichtenagentur Europejski Trybunał Sprawiedliwości
stwierdził, że zmiana zamówienia
publicznego w czasie jego trwania
może być uznana za istotną, jeżeli
GRUDZIEŃ 2012
wprowadza ona warunki, które
gdyby zostały ujęte w ramach pierwotnej procedury udzielenia zamówienia, umożliwiłyby dopuszczenie
innych oferentów niż ci, którzy
zostali pierwotnie dopuszczeni lub
umożliwiłyby dopuszczenie innej
oferty niż ta, która została pierwotnie dopuszczona. W konsekwencji
uznać należy, za dopuszczalne
zmiany nieistotne rozumiane w ten
sposób, że wiedza o ich wprowadzeniu do umowy na etapie postępowania o udzielenie zamówienia
nie wpłynęłaby na krąg podmiotów
ubiegających się o to zamówienie
czy też na wynik postępowania.
Zgodnie z opinią Urzędu Zamówień Publicznych wyrażoną przy
uwzględnieniu orzecznictwa ETS,
zmiana umowy wywołana przyczynami zewnętrznymi, które w sposób
obiektywny uzasadniają potrzebę tej
zmiany, niepowodującą zachwiania
równowagi ekonomicznej pomiędzy
wykonawcą a zamawiającym, która
nie prowadzi również do zachwiania
pozycji konkurencyjnej wykonawcy
w stosunku do innych wykonawców
PRENUMERATA 2013
Ocena zgodności
proponowanych zmian
z przesłankami
umożliwiającymi
zmianę umowy
Jak wyżej wykazano, zamawiający spełnił warunek wynikający
z przepisów ustawy prawo zamówień publicznych i przewidział
w umowie zakres możliwych istotnych zmian do umowy. Dla ważności zmiany muszą zostać dotrzy-
– gdy zamawiający przewidział możliwość dokonania
takiej zmiany w ogłoszeniu
o zamówienie lub specyfikacji istotnych warunków
zamówienia,
– określił warunki takiej zmiany.
mane pozostałe wymogi, zawarte
w umowie, a przede wszystkim
zgodna wola stron umowy na ich
wprowadzenie.
Biorąc pod uwagę informacje
zawarte w piśmie wykonawcy
przedmiotu umowy, wskazać należy,
że z powodu wystąpienia szeregu
względów organizacyjnych nie
było możliwe prowadzenie robót
w pełnym wymiarze ilości dni przewidzianych na prace I etapu.
W konsekwencji można uznać,
że czynnikiem istotnym jest ilość
dni prowadzenia robót, a nie data
zakończenia prowadzenia I etapu
prac, zwłaszcza w przypadku, gdy
ostateczne rozliczenie umowy następuje po zakończeniu realizacji
całego jej zakresu (tj. wszystkich
III etapów).
Wobec powyższego, jako niemające istotnego znaczenia, wydaje
się możliwe dokonanie zmiany daty
wykonania I etapu przedmiotu umowy w przypadku, gdy wykonawca
nie miał możliwości prowadzenia
prac przez wszystkie przewidziane
uprzednio dni np. z powodu braku
obecności poszczególnych właścicieli posesji na terenie których
roboty miały by być prowadzone.
57
SPIS TREŚCI
Ocena istotności
Tymczasem w postępowaniu
o udzielenie zamówienia publicznego na „zaprojektowanie i wykonanie
roboty budowlanej polegającej na
zamontowaniu instalacji kolektorów
słonecznych w celu przygotowania
ciepłej wody użytkowej w budynkach mieszkalnych położonych na
terenie Gmin: P., K., P., R.” realizowane w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa
Mazowieckiego na lata 2007-2012
współfinansowanego przez Unię Europejską ze środków Europejskiego
Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach IV Priorytetu „środowisko, zapobieganie zagrożeniom
i energetyka”, zamawiający przewidział możliwość dokonania zmiany umowy i określił warunki zmiany
umowy o wykonanie zamówienia
publicznego, które w oparciu o normę art. 144 ust. 1 uważa za istotne.
W przypadku, gdy zaistnieją
okoliczności wskazane w załączniku
do umowy, zmiana jej zapisów jest
możliwa i zgodna z obowiązującym
stanem prawnym.
Dopuszczalna jest zmiana
umowy w stosunku do treści
oferty, jeżeli są spełnione łącznie obie przesłanki:
FINANSE SAMORZĄDU
PRZEDMIOT OPINII
nieistotnych, w rozumieniu wyżej
wskazanych tez, wynikających ze
stanowiska Urzędu Zamówień Publicznych oraz orzecznictwa ETS.
PRAWO PRACY
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
Możliwości dokonania zmiany
umowy o zamówienie publiczne
biorących udział w postępowaniu,
jak też nie prowadzi do zmiany
kręgu wykonawców zdolnych do
wykonania zamówienia lub zainteresowanych udziałem w postępowaniu, może być uznana za zmianę
nieistotną.
PODSTAWA PRAWNA:
–Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U.
z 2010 r. Nr 113 poz. 759 z późn. zm.)
Remonty bieżące
dróg nie mogą być
klasyfikowane jako
usługi usuwania awarii
Prace polegające na usuwaniu uszkodzeń i awarii dróg mieszczą się w definicji remontu,
określonego w ustawie Prawo budowlane, a tym samym powinny być klasyfikowane jako
roboty budowlane w rozumieniu ustawy Prawo zamówień publicznych.
O
dpowiednia kwalifikacja zamówienia posiada istotne znacznie, albowiem w zależności od
rodzaju zamówienia zamawiający
jest zobowiązany do stosowania
odmiennych sposobów opisania
przedmiotu zamówienia, innych
zasad szacowania jego wartości,
jak również stosowania różnorodnego zakresu procedur udzielania
zamówienia.
58
Definicja robót
budowlanych
Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy
z dnia z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych, roboty
budowlane oznaczają wykonanie
albo zaprojektowanie i wykonanie
robót budowlanych w rozumieniu
ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, a także realizację
GRUDZIEŃ 2012
obiektu budowlanego w rozumieniu
ustawy Prawo budowlane, za pomocą dowolnych środków, zgodnie
z wymaganiami określonymi przez
zamawiającego. Jeżeli dane zamówienie jest kwalifikowane jako
robota budowlana w rozumieniu
Prawa budowlanego, to jest także
uznawane za robotę budowlaną
w rozumieniu ustawy Prawo zamówień publicznych.
Definicja pojęcia „remont”
Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 Prawa
budowlanego, który stanowi, że
przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie
budowlanym robót budowlanych,
polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących
bieżącej konserwacji, przy czym
dopuszcza się stosowanie wyrobów
budowlanych innych niż użyto
w stanie pierwotnym.
Mając na względzie zamówienia
dotyczące bieżącej konserwacji
dróg, należy dodatkowo wskazać,
że w ustawie z dnia z dnia 21 marca
1985 r. o drogach publicznych zostało zdefiniowane pojęcie „remontu
drogi”. Jak wynika z art. 4 pkt 19)
ww. ustawy, przez remont drogi należy rozumieć wykonywanie robót
przywracających pierwotny stan
PRENUMERATA 2013
„Bieżąca konserwacja”
w orzecznictwie sądowym
W wyroku NSA w Warszawie
z dnia 5 kwietnia 2006 r. sąd wskazał, iż : „W przepisie art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego określono pojęcie
remontu, wyraźnie je odgraniczając
od „bieżącej konserwacji”, która
nie wymaga pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, o którym mowa
w art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego.
Brak w przepisach definicji pojęcia
„bieżącej konserwacji” powoduje,
iż często stanowi problem rozróżnienie czynności wykonywanych
w ramach konserwacji od czynności
wykonywanych w związku z prowadzonym remontem.
Niewątpliwym jest, iż pojęcia te
różnią się zakresem realizowanych
prac. Przez pojęcie „bieżącej konserwacji” o jakiej mowa w art. 3
pkt 8 Prawa budowlanego należy
rozumieć wykonanie w istniejącym
obiekcie budowlanym robót nie
polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, ale mających na
celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie, w celu
jego zabezpieczenia przed szybkim
zużyciem się, czy też zniszczeniem
i dla utrzymania go w celu użytkowania w stanie zgodnym z przeznaczeniem tegoż obiektu.
Bieżącą konserwacją będą prace
budowlane wykonywane na bieżąco w węższym zakresie niż roboty
budowlane określone jako remont.
Zakwalifikowanie określonych robót do prac konserwacyjnych bądź
też prac remontowych jest kwestią
ocenną wynikającą z konkretnych
warunków, a przede wszystkim
odniesienia zakresu prowadzonych
robót do konkretnego obiektu, jego
wielkości, przeznaczenia.
Podzielić trzeba pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września
1999 r., iż ocena tego czy prowadzone są prace konserwacyjne czy
też roboty remontowe, wymagają
uzasadnienia opartego na wiarygodnym materiale faktograficznym
(protokoły z wizji lokalnej z oględzin, fotografie, ryciny, szkice)”.
(podobnie Wyrok NSA w Opolu
z dnia 24 lipca 2008 r.
Do podobnych wniosków doszedł Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15
59
SPIS TREŚCI
drogi, także przy użyciu wyrobów
budowlanych innych niż użyte w stanie pierwotnym. Mając na względzie
treść przywołanej definicji „remontu
drogi” należy stwierdzić, że jest ona
zbieżna z definicją „remontu” określoną w ustawie prawo budowlane,
co pozwala przypuszczać, iż definicja remontu stanowiła podstawę
opracowania definicji „remontu
dróg” na potrzeby ustawy o drogach
publicznych.
Najwięcej wątpliwości budzi
użyte przez ustawodawcę w definicji remontu pojęcie „bieżącej
konserwacji”, jako czynności, które
nie są utożsamiane z remontem
stanowiącym roboty budowlane
w rozumieniu Prawa budowlanego.
W konsekwencji zakwalifikowanie
danego zamówienia jako bieżącej
konserwacji powoduje, że zgodnie
z definicją art. 2 pkt 8 ustawy p.z.p.
nie stanowi ona roboty budowlanej, a więc zamawiający nie musi
w takiej sytuacji posiadać dokumentacji projektowej, specyfikacji
technicznej wykonania i odbioru
robót oraz sporządzać kosztorysu
inwestorskiego. Problematyczne
jest jednak to, że żaden przepis
prawa bezpośrednio nie definiuje
tego pojęcia. Niemniej jednak na
gruncie licznych orzeczeń sądowych
dokonano jego wyjaśnienia.

Marek Okniński
Oznacza to, że przy kwalifikacji
zamówienia jako roboty budowlanej
decydujące znaczenie mają regulacje Prawa budowlanego.
Powyższe stanowisko zostało
potwierdzone w wyroku Sądu
Okręgowego w Katowicach z dnia
27 czerwca 2011 r., w którym sąd
wskazał, iż: „zakwalifikowanie
przedmiotu danego zamówienia do
robót budowlanych możliwe jest
tylko wtedy, gdy podlega ono reżimowi ustawy Prawo budowlane”.
Mając na względzie powyższe, zgodnie z definicją zawartą
w art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego
pod pojęciem robót budowlanych,
rozumiemy budowę, przebudowę, montaż, remont lub rozbiórkę
obiektu budowlanego. Stosownie do
pkt. 3a ww. przepisu, drogi zostały
zaliczone do szczególnego rodzaju
obiektów budowlanych tzw. obiektów liniowych.
FINANSE SAMORZĄDU
Charakter wprowadzanych
zmian jest korzystny dla zamawiającego, nie prowadzi
do uproszczenia wymagań
związanych z realizacją całego zakresu umowy, a w konsekwencji nie wpływa na
wybór innego wykonawcy
przedmiotu zamówienia.
Zatem wprowadzona zmiana do
umowy jest możliwa i zgodna z przepisami, a w szczególności z ustawą
prawo zamówień publicznych.
PRAWO PRACY
Uprawnione wydaje się również
stanowisko, iż w przypadku gdy
ilość możliwych (faktycznych) dni
realizacji poszczególnych etapów
umowy jest mniejsza od przewidzianej w dacie jej podpisywania,
zmiana daty zakończenia prac
przy realizacji poszczególnych
etapów nie ma istotnego znaczenia
pod warunkiem, że nie wpływa na
zakończenie terminowego zrealizowania umowy.
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
60
Czy „bieżąca
konserwacja” to usługa?
Przy klasyfikacji rodzajowej
czynności z zakresu bieżącej konserwacji, zasadnicze znaczenie odgrywa okoliczność, iż ustawodawca definiując w ustawie Prawo budowlane
pojęcie remontu, wyraźnie wskazał
na konieczność rozróżnienia remontu od prac polegających na bieżącej
konserwacji. Ze względu na fakt, iż
bieżąca konserwacja została wyłączona z zakresu prac remontowych,
stwierdzić należy, że czynności
z zakresu bieżącej konserwacji nie
stanowią robót budowlanych i wobec tego nie podlegają przepisom
Prawa budowlanego. Jeżeli bieżąca
konserwacja nie jest robotą budowlaną w rozumieniu art. 3 pkt 7 ww.
ustawy, a w konsekwencji również
w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy
p.z.p., powstaje pytanie, czy powinna być kwalifikowana do kategorii
dostaw, czy też usług. Z pewnością
bieżąca konserwacja nie mieści się
w pojęciu dostaw określonych w art.
2 pkt 2 ustawy p.z.p., który stanowi,
iż przez dostawy należy rozumieć
nabywanie rzeczy, praw oraz innych
GRUDZIEŃ 2012
PRENUMERATA 2013
Z analogiczną sytuacja będziemy
mieli do czynienia w zakresie prac
dotyczących drogowych urządzeń
odwadniających. W przypadku, gdy
specyfika części prac w tym zakresie
sprowadzać się będzie do odtworzenia stanu pierwotnego (np. naprawa
uszkodzonych urządzeń odwadniających), to należy uznać, że
prace te mają charakter remontowy
w rozumieniu Prawa budowlanego,
a tym samym powinny być zakwalifikowane jako roboty budowlane
na gruncie ustawy Prawo zamówień
publicznych. Prace mające na celu
utrzymanie urządzeń odwadniających w należytym stanie, zmierzające do zapewnienia ich należytego
funkcjonowania (np. oczyszczanie
i udrożnienie studzienek kanalizacyjnych), niekiedy polegające na
wymianie jednych elementów na
inne – nowe, ale bez konieczności
odtwarzania stanu pierwotnego –
stanowią bieżącą konserwację,
a zamówienia w zakresie tych prac
powinny być klasyfikowane jako
usługi w rozumieniu ustawy p.z.p.
W sytuacji, gdy zamawiający
zdecyduje się udzielić jednego zamówienia, które swym zakresem
obejmowałoby zarówno roboty budowlane (remonty dróg) jak również
usługi (konserwacja urządzeń kanalizacyjnych) klasyfikując przedmiot
zamówienia do odpowiedniej kategorii zamówień, powinien stosować
reguły określone w art. 6 ust. 1
ustawy p.z.p.
Zgodnie z tym przepisem, jeżeli
zamówienie obejmuje równocześnie
roboty budowlane oraz usługi, do
udzielenia zamówienia, stosuje się
przepisy dotyczące tego przedmiotu
zamówienia, którego wartościowy
udział w danym zamówieniu jest
największy. Oznacza to, że w tym
przypadku klasyfikacja przedmio-
tu zamówienia do odpowiedniej
kategorii zamówień powinna być
poprzedzona ustaleniem wartości
robót budowlanych oraz usług,
które wchodzą w zakres przedmiotu
zamówienia.
W sytuacji, gdy udział wartościowy prac zakwalifikowanych jako
roboty budowlane będzie większy
niż wartość świadczonych usług,
zamawiający powinien stosować
przepisy ustawy p.z.p. właściwe dla
robót budowlanych.
Justyna Majecka-Żelazny
Grzegorz Dębski

PODSTAWA PRAWNA:
– Art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 29
stycznia 2004 r. Prawo zamówień
publicznych (t.j. Dz. U. z 2010 r.
Nr 113, poz. 759 z późn. zm.)
– Wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 27 czerwca 2011 r.
(sygn. akt Xix Ga 235/11)
– Ustawa z dnia z dnia 21 marca
1985 r. o drogach publicznych
(t.j. Dz.U.2007.19.115 ze zm.)
– Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5
kwietnia 2006 r. (II OSK 704/05)
– Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15
lipca 2008 r. (II OSK 844/07)
– Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4
lutego 2009 r. (II SA/Ke 2/09)
– Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26
lutego 2007 r. (sygn. akt II SA SA/
Op 701/06)
61
SPIS TREŚCI
niu ubytku odpowiednią mieszanką
chemiczno-asfaltową. Działania
te mają charakter odtworzeniowy,
wymagający wykorzystania nowych
elementów infrastruktury, a nie
utrzymanie w należytym stanie
elementów już istniejących. Jednocześnie roboty te prowadzone są
na drogach, które posiadają uszkodzenia nawierzchni, a zasadniczym
celem podjętych działań jest przywrócenie stanu pierwotnego drogi.
Roboty polegające na usuwaniu
awarii dróg nie mają charakteru
bieżącej konserwacji, której zasadniczym celem jest utrzymanie drogi
w dobrym stanie, zabezpieczenie
przed zużyciem lub zniszczeniem,
a tym samym zagwarantowanie
użytkowania drogi w sposób zgodny
z warunkami bezpieczeństwa i jej
przeznaczeniem. W przeciwieństwie
bowiem do remontów cząstkowych
dróg, prace z zakresu bieżącej konserwacji nie zmierzają do przywrócenia
pierwotnego stanu drogi, lecz mają
jedynie na celu utrzymanie drogi
w należytym stanie poprzez wykonywanie drobnych prac konserwacyjnych, porządkowych (np. mycie dróg,
usuwanie zalegającego piasku) oraz
realizowanie prac zmierzających do
zwiększenia bezpieczeństwa i wygody ruchu, takich jak usuwanie śniegu,
zwalczanie śliskości itp.
Za powyższym stanowiskiem
przemawia również okoliczność,
że co do zasady remonty cząstkowe dróg nie mają charakteru prac
bieżących, wykonywanych stale lub
powtarzanych cyklicznie w ściśle
określonych odstępach czasowych.
Roboty te są zazwyczaj zlecane dopiero po ujawnieniu się danej awarii
bądź ubytku nawierzchni, na wyraźne, wcześniejsze zlecenie inwestora,
co zasadniczo czyni je pracami
o charakterze interwencyjnym.
dóbr, w szczególności na podstawie
umowy sprzedaży, dostawy, najmu,
dzierżawy, oraz leasingu. Prace
wykonywane w ramach bieżącej
konserwacji należy zakwalifikować do kategorii usług.
Do usług należy zaliczyć bieżące
konserwacje dróg, przy tym bez
znaczenia pozostaje okoliczność, że
w klasyfikacji Wspólnego Słownika
Zamówień (CPV) czynności te zostały skonkretyzowane pod kodami
rozpoczynającymi się od cyfr 45
i kolejnych, a więc w dziale dotyczącym robót budowlanych. Jakkolwiek
słownik CPV może być pomocny
w przyporządkowaniu przedmiotu
zamówienia do określonej kategorii
zamówień, to w przedmiocie odpowiedniej klasyfikacji zamówienia
nie ma on charakteru wiążącego.
Stosowanie nazw i kodów CPV
służyć ma przede wszystkim celom
statystycznym oraz zapewnieniu
porównywalności przedmiotów
zamówień w ujęciu europejskim.
Rozstrzygające znaczenie w tej kwalifikacji odgrywa istota przedmiotu
zamówienia, szczegółowy zakres,
wielkości i rodzaj prac składających
się na dane zamówienie.
Mając na względzie charakterystykę prac związanych z bieżącą
konserwacją dróg, należy stwierdzić, że ich specyfika polega na
odtworzeniu stanu pierwotnego
drogi, tj. uzyskaniu efektu w postaci
przywrócenia drogi wolnej od wad
technicznych, uzyskaniu pierwotnej zdolności użytkowej utraconej
w skutek upływu czasu, eksploatacji
oraz działania czynników atmosferycznych i geologicznych.
Charakter tych prac sprowadza
się do uzupełnienia powstałych
ubytków w nawierzchni asfaltowej
poprzez uprzednią wycinkę części
zniszczonej, a następnie wypełnie-
FINANSE SAMORZĄDU
sownych działań ma na celu doprowadzenie go do stanu pierwotnego,
o tyle bieżąca konserwacja dotyczy
obiektu o niepogorszonym stanie.
Czynności noszące znamiona bieżącej konserwacji, mają bowiem
na celu utrzymanie nieruchomości
w odpowiednim stanie technicznym
i zapobiegnięcie pogorszeniu się
jej stanu przy codziennej eksploatacji. Polegają one na wykonaniu
prac, które w potocznym znaczeniu
określane są jako roboty budowlane, jednakże nie stanowią robót
budowlanych w rozumieniu Prawa
budowlanego”.
PRAWO PRACY
lipca 2008 r., w którym wskazał, iż:
„z literalnego brzmienia niniejszych
przepisów wynika, że prace wykonywane w obiekcie budowlanym
będą remontem, jeżeli będą polegały
na odtworzeniu stanu pierwotnego.
Prace niepolegające na odtworzeniu
stanu pierwotnego, ale mające na
celu utrzymanie obiektu budowlanego w dobrym stanie będą bieżącą
konserwację, a nie remontem. (…)
Natomiast to czy w konkretnym
przypadku zakres ocenianych prac
w odniesieniu do konkretnego
obiektu, jego wielkości, przeznaczenia przemawiać będzie za przyjęciem, że stanowią one remont bądź
bieżącą konserwację jest elementem
stanu faktycznego”.
W wyroku Wojewódzkiego Sądu
Administracyjnego w Kielcach
z dnia 4 lutego 2009 r. sąd stwierdził,
iż: „…w doktrynie i utrwalonym
orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że bieżącą
konserwacją można określić roboty
polegające na wymianie jednych
elementów na inne - nowe, bez
konieczności odtwarzania stanu
pierwotnego, co jest warunkiem
koniecznym przy kwalifikowaniu
robót budowlanych jako remontu.”
(por. wyrok NSA z dnia 12 stycznia
2007 r. w sprawie OSK 460/06, LEX
Nr 341271).
W kwestii różnic pomiędzy remontem a bieżącą konserwacją wypowiedział się również Wojewódzki
Sąd Administracyjny w Opolu
w wyroku z dnia 26 lutego 2007 r.,
który dodatkowo wskazał, iż: „…
remont od bieżącej konserwacji
odróżnia przede wszystkim stan
obiektu budowlanego, którego dotyczą roboty. O ile bowiem o remoncie
można mówić w sytuacji, gdy obiekt
znajduje się w nieodpowiednim
stanie technicznym, a podjęcie sto-
TEMAT MIESIĄCA
AKTUANOŚCI
Ustawa Prawo zamówień publicznych (p.z.p.) przewiduje dla zamawiającego wyjątkową
instytucję odstąpienia od umowy z powołaniem się na interes publiczny. Przepis ten
może godzić w interes wykonawców i powodować po ich stronie powstanie szkody.
Teza: „Stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą wydano inną przedmiotowo zależną decyzję, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji
zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa jako wydanej z rażącym naruszeniem
prawa, a nie do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa”.
Istotna zmiana
okoliczności
Pojęcie istotnej zmiany okoliczności można porównać do instytucji
nadzwyczajnej zmiany stosunków,
będącej przesłanką zastosowania
klauzuli rebus sic stantibus przewidzianą przepisami Kodeksu cywilnego. Przyjmuje się, iż „istotna zmiana
okoliczności” jest pojęciem na tyle
zbliżonym (choć o mniejszej intensywności – por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca
2011 r.) do „nadzwyczajnej zmiany
stosunków”, że można posłużyć się
jego dorobkiem orzeczniczym przy
interpretacji. Termin „zmiana stosunków” nie określa zmiany w indywidualnej sytuacji strony zobowiązania
(np. kłopoty finansowe, choroba), ale
zmiany w zakresie stosunków społecznych, dotyczące większej grupy
podmiotów, a w szczególności zmiany
warunków gospodarczych, o charakterze powszechnym i niezależnym od
stron (por. wyrok Sądu Najwyższego
62
z dnia 7 maja 1993 r.), a także zmiany
ustawodawcze, w szczególności w zakresie przepisów prawa podatkowego
(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia
22 listopada 2007 r.).
Koniecznym warunkiem dla skorzystania z prawa odstąpienia, jest
nieprzewidywalność istotnej zmiany
okoliczności w chwili podpisywania
umowy. W orzecznictwie Krajowej
Izby Odwoławczej wskazuje się, że
chodzi o zdarzenia przyszłe i niepewne, których wystąpienia nie tylko
nie można przewidzieć, ale również
zdefiniować (por. wyrok KIO z dnia
16 czerwca 2010 r.).
Ostatnim warunkiem umożliwiającym odstąpienie od umowy jest zaistnienie takiej zmiany okoliczności,
która spowodowała, że wykonanie
zamówienia nie leży w ogóle w interesie publicznym. Pojęcie interesu
publicznego stwarza problemy interpretacyjne. Z całą pewnością stwierdzić należy, iż interes publiczny nie
może być utożsamiany z interesem
samego zamawiającego.
Na każdym etapie
realizacji umowy
Zamawiający może wykonać
uprawnienie wynikające z art. 145 ust.
1 ustawy p.z.p. na każdym etapie realizacji umowy w sprawie zamówienia
publicznego, przy czym nie później
niż w terminie 30 dni od dnia powzięcia wiadomości o okolicznościach
stanowiących podstawy odstąpienia.
Oświadczenie o odstąpieniu
od umowy powinno być złożone
wykonawcy w formie pisemnej.
Oświadczenie woli zamawiającego
o odstąpieniu od umowy w sprawie
zamówienia publicznego wywołuje
swoje skutki dopiero od chwili, gdy
doszło do wykonawcy w taki sposób,
GRUDZIEŃ 2012
że ten mógł się zapoznać z jego treścią.
Uznaje się, iż zamawiający powinien
w treści oświadczenia o odstąpienia
wskazać na przyczyny, informując na
czym polegała istotna zmiana okoliczności, której nie dało się wcześniej
przewidzieć, oraz faktu, że wykonanie zamówienia nie leży w interesie
publicznym.
Wynagrodzenie tylko
za prace wykonane
W przypadku odstąpienia od umowy przez zamawiającego na podstawie
art. 145 ust. 1 ustawy p.z.p. wykonawca może żądać wyłącznie wynagrodzenia należnego z tytułu wykonania
części umowy. Biorąc pod uwagę, iż
odstąpienie od umowy może nastąpić
nawet na bardzo zaawansowanym
etapie, a wykonawca mógł poczynić
już wydatki na realizację zamówienia,
odstąpienie od umowy może spowodować powstanie, po stronie wykonawcy, rażącej szkody. Wątpliwości
budzi, czy wykonawca może w takim
przypadku dochodzić naprawienia
szkody, jeżeli zamawiający wykonał
swoje uprawnienie w sposób zgodny
z prawem.
Podjęcie uchwały powstało na tle sporu orzeczniczego dotyczącego wpływu jaki wywiera stwierdzenie nieważności decyzji, na której oparto inną decyzję zależną, a zatem sytuacji, gdy następuje ciąg zdarzeń prawnych,
w których jedna decyzja, będąca podstawą wydania ostatecznej decyzji zależnej, została wyeliminowana
w trybie art. 156 kpa. Zagadnienie prawne dotyczyło stosowania art. 145 §1 pkt 8 kpa, zgodnie z którym,
postępowanie administracyjne wznawia się w sprawie zakończonej ostateczną decyzją opartą na innej decyzji
lub orzeczeniu sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Podejmując uchwałę NSA wskazał, że ustawa przewiduje wprost dwie sankcje: sankcję wzruszalności i sankcję
nieważności, wiążąc odrębne konsekwencje prawne ich zastosowania, co jest podyktowane ciężarem wady,
którą dotknięte jest rozstrzygnięcie organu administracji publicznej. W aktualnym stanie prawnym, Kodeks
postępowania administracyjnego wyraźnie odróżnia uchylenie decyzji od stwierdzenia jej nieważności,
zarówno gdy chodzi o skutki tych rozstrzygnięć, jak i tryb ich podejmowania. W związku z tym nie można
w określeniu „decyzja została następnie uchylona lub zmieniona”, użytym w art. 145 §1 pkt 8 kpa, pomieścić
stwierdzenia nieważności decyzji.
FINANSE SAMORZĄDU
godnie z treścią przepisu art. 145
ust. 1 ustawy p.z.p. w razie zaistnienia istotnej zmiany okoliczności
powodującej, że wykonanie umowy
nie leży w interesie publicznym, czego
nie można było przewidzieć w chwili
zawarcia umowy, zamawiający może
odstąpić od umowy w terminie 30
dni od dnia powzięcia wiadomości
o tych okolicznościach.
Powyższa regulacja ma charakter
wyjątkowy w stosunku do powszechnie obowiązującej zasady prawa
cywilnego w postaci równości stron
w związku z przyznaniem tego prawa
jedynie zamawiającemu.
Ustawodawca przewidział przesłanki, które muszą zaistnieć, aby zamawiający mógł odstąpić od umowy.
PRAWO PRACY
Z
Łukasz Mackiewicz

SPIS TREŚCI
Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 13 listopada 2012 r. I OPS 2/12
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
Odstąpienie od umowy
ORZECZNICTWO
PODSTAWA PRAWNA:
– Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2011 r. (I ACa 13/1)
– Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7
maja 1993 r. (I CR 5/93)
– Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22
listopada 2007 r. (III CSK 111/07)
– Wyrok KIO z dnia 16 czerwca 2010 r.
(KIO/UZP 1041/10)
PRENUMERATA 2013
63
Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. b ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym ( Dz. U.
z 2001 r. Nr 142, poz.1591 z późn. zm.); art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach
publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.) oraz art. 2 pkt 2 i art. 9 pkt 3 ustawy z dnia 29 czerwca 1995
r. o obligacjach ( Dz. U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1300 z późn. zm.), Rada Gminy ……….. uchwala co następuje:
§ 1.
1. Gmina.............................wyemituje...........................sztuk (słownie ilość.................................) obligacji o wartości nominalnej..................................zł każda, (słownie złotych: ...........................), przy czym maksymalna
wartość nominalna emisji obligacji nie przekroczy kwoty ..........................zł (słownie złotych ..........................).
2. Emitowane obligacje będą obligacjami na okaziciela
3. Emisja obligacji nastąpi poprzez propozycję nabycia skierowaną do indywidualnych adresatów, w liczbie
mniejszej niż .......................................osób.
4. Obligacje nie będą posiadały formy dokumentu.
5. Obligacje nie będą zabezpieczone.
§ 2.
§ 6.
Upoważnia się Wójta (burmistrza, prezydenta miasta) Gminy ........................................................ do:
1) zawarcia umowy z podmiotem, któremu zostaną powierzone czynności związane ze zbywaniem i wykupem
obligacji oraz wypłatą oprocentowania,
2) dokonywania wszelkich czynności związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem emisji obligacji,
3) wypełnienia świadczeń wynikających z obligacji.
§ 7.
Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy .............................................................................................
§ 8.
Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
Celem emisji obligacji jest sfinansowanie.........................................................................................................
Przewodniczący Rady
........................................................................
§ 3.
1. Obligacje zostaną wyemitowane w ................... roku, nie później niż do.....................r. w następujących seriach:
Przepisy ustawowe:
1) seria.........................................o wartości..................................... zł,
2) .........................................................................................................
3) .........................................................................................................
Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 9 b do wyłącznej właściwości rady gminy należy podejmowanie uchwał w sprawach majątkowych
gminy, przekraczających zakres zwykłego zarządu, dotyczących emitowania obligacji oraz określania zasad ich zbywania, nabywania i wykupu przez wójta. Stosownie do treści art. 89 ust. 1 ustawy o finansach publicznych jednostki samorządu terytorialnego
mogą zaciągać kredyty i pożyczki oraz emitować papiery wartościowe na:
2. Cena emisyjna obligacji będzie równa wartości nominalnej obligacji.
3. Wydatki związane z przeprowadzeniem emisji zostaną pokryte z dochodów własnych Gminy ......................
§ 4.
1. Wydatki związane z wykupem obligacji i wypłatą oprocentowania zostaną pokryte z dochodów własnych
Gminy................................................
2. Wykup obligacji nastąpi zgodnie z poniższym harmonogramem:
1) seria ...................................................................z datą wykupu nie później niż w dniu ................................r.,
2) .........................................................................................................
3) .........................................................................................................
64
GRUDZIEŃ 2012
–
–
–
–
pokrycie występującego w ciągu roku przejściowego deficytu budżetu jednostki samorządu terytorialnego;
finansowanie planowanego deficytu budżetu jednostki samorządu terytorialnego;
spłatę wcześniej zaciągniętych zobowiązań z tytułu emisji papierów wartościowych oraz zaciągniętych pożyczek i kredytów;
wyprzedzające finansowanie działań finansowanych ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej.
W art. 2 pkt 2 ustawy o obligacjach przewidziano wprost, że obligacje mogą emitować gminy, powiaty, województwa, a także
związki tych jednostek oraz miasto stołeczne Warszawa. Zgodnie z art. 9 tej ustawy emisja obligacji może nastąpić przez:
– publiczne proponowanie nabycia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. Nr 184, poz. 1539),
– publiczne proponowanie nabycia w sposób wskazany w art. 3 ust. 1 ustawy, o której mowa w pkt 1, obligacji, do których nie
stosuje się przepisów tej ustawy,
– proponowanie nabycia obligacji w inny sposób niż określony w pkt 1 i 2.
PRENUMERATA 2013
65
SPIS TREŚCI
w sprawie emisji obligacji Gminy.............................................. oraz zasad ich zbywania, nabywania i wykupu.
1. Obligacje będą oprocentowane w stosunku rocznym, kupon odsetkowy płatny w okresach kwartalnych lub półrocznych, przy czym oprocentowanie obligacji będzie każdorazowo ustalane na dwa dni robocze przed rozpoczęciem
każdego okresu odsetkowego na podstawie stawki WIBOR 3M lub 6M, powiększonej o marże dla inwestorów.
2. Oprocentowanie wypłaca się w następnym dniu po upływie okresu odsetkowego, z tym, że jeżeli termin
wypłaty oprocentowania przypadnie na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, wypłata oprocentowania
nastąpi w najbliższym dniu roboczym.
3. Obligacje nie będą oprocentowane poczynając od dnia wykupu.
4. Szczegóły określą warunki emisji danej serii obligacji.
FINANSE SAMORZĄDU
§ 5.
UCHWAŁA Nr .........................................................
Rady Gminy ............................................................
z dnia ......................................................................
PRAWO PRACY
AKTUANOŚCI
TEMAT MIESIĄCA
WZÓR UCHWAŁY
W SPRAWIE EMISJI OBLIGACJI
3. Obligacje zostaną wykupione według wartości nominalnej.
4. Jeżeli data wykupu obligacji określonych w ust. 2 przypadnie na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy,
wykup obligacji nastąpi w najbliższym dniu roboczym.
5. Dopuszcza się nabycie przez Gminę obligacji dowolnej serii przed terminem ich wykupu w celu ich umorzenia.
WZORY
WZORY

podstawa prawna - Serwis Administracyjno

Transkrypt

Podobne dokumenty

Generuj PDF - Zamówienia publiczne KSP

FORMULARZ ZAMÓWIENIA

Druk zwrotu towaru - Bike Concept Store

oferta - Rokietnica

Słupca, dn……………………… Notatka służbowa z

Załącznik nr 2c do siwz i umowy FORMULARZ CENOWY 1. Aparat

ZAMÓWIENIA PUBLICZNE KSP CZĘŚCI KOMPUTEROWE

zlecenie pisemne zal7

Generuj PDF - Zamówienia publiczne KSP

Formularz zamówienia