egzamin na 10 sho-kyu - polskie centrum karate-do shito-ryu
Transkrypt
egzamin na 10 sho-kyu - polskie centrum karate-do shito-ryu
EGZAMIN NA 10 SHO-KYU (BIAŁY PAS Z TRZEMA CZERWONYMI BELKAMI) CZĘŚĆ TEORETYCZNA 1. LOSOWE PYTANIE Z JEDNEGO POPRZEDNCH EGZAMINÓW. Egzaminator zadaje jedno pytanie z dotychczasowego materiału, w przypadku błędnej odpowiedzi lub jej braku, zadane zostaje kolejne pytanie (z dotychczasowego materiału). W przypadku kolejnej nieprawidłowej odpowiedzi, egzamin zostaje przerwany. 2. Co to jest Karate-Do i do czego służy? (odpowiedź rozszerzona) Karate-do („Droga pustej ręki”) jest tradycyjną sztuką walki, pochodzącą z Okinawy (małej wyspy, obok Japonii). Początki karate sięgają XIV wieku, lecz sama nazwa „karate” powstała w 1906 roku. Karate służy do samoobrony, a także do poprawy zdrowia i siły, poprzez trening fizyczny. Dzięki nauce układów kata oraz skupieniu podczas ćwiczeń, trening Karate poprawia również koncentrację i pamięć, przydatną w codziennym życiu (np. w szkole). 3. Co to jest styl shito-ryu? Shito-ryu jest to styl Karate który ćwiczymy. Twórcą stylu Shito-Ryu jest mistrz Kenwa Mabuni, który stworzył go w latach dwudziestych XX wieku. Nazwa stylu to hołd złożony dwóm głównym nauczycielom Mabuniego: Anko Itosu i Kanryo Higashionna. Ideogram "shi" można odczytać jako "ito", a ideogram "to" - jako "higashi". "Ryu" znaczy "styl". CZĘŚĆ PRAKTYCZNA 1. SHIHO-ZUKI. (jap. „Uderzenia w Cztery Kierunki” lub „Cztery Strony Świata”) Na komendę egzaminatora, należy wykonać układ Shiho-Zuki, według zasad poznanych na treningu. Egzaminator może liczyć każde uderzenie po kolei, lub zażądać wykonania całego układu samodzielnie. UWAGA! Przy wykonywaniu kata, egzaminator nie podpowiada, ani nie pomaga w wykonaniu. Układ należy dobrze pamiętać, mieć go wielokrotnie przećwiczonym i samodzielnie go wykonywać. W razie niepowodzenia egzamin zostaje przerwany. 2. 10 uderzeń ZUKI (jap. pchnięcie), w pozycji SHIKO-DACHI (jap. Pozycja Kwadratowa) Na komendę egzaminatora (liczącego do dziesięciu) należy wykonywać uderzenia w powietrze, zwracając szczególną uwagę na poprawność techniki: prawidłowo zaciśniętą pięść, prosty i sztywny nadgarstek, maksymalną siłę wydech przy każdym ciosie. Przez cały czas należy utrzymywać poprawną pozycję shiko-dachi – kolana ugięte, stopy pod kątem 45°, kręgosłup prosty, głowa uniesiona. 3. 10 powtórzeń AGE-UKE, w pozycji SHIKO-DACHI. Prezentacja bloku na strefę jodan, według zasad jw. 4. 10 powtórzeń YOKO-UCHI-UKE, w pozycji SHIKO-DACHI. Prezentacja bloku na strefę chudan, według zasad jw. 5. 10 powtórzeń HARAI-UKE, w pozycji SHIKO-DACHI. Prezentacja bloku na strefę gedan, według zasad jw. 6. 10 powtórzeń YOKO-UKE, w pozycji SHIKO-DACHI. Prezentacja bloku na strefę chudan, według zasad jw. 7. Uderzenie OI-ZUKI (jap. Pchnięcie Ręką Zgodną z Nogą) w kroku do przodu, w pozycji ZEN-KUTSU-DACHI (jap. Pozycja Ciężkości z Przodu/Na nodze przedniej) Na komendę egzaminatora należy zająć poprawną pozycję Zen-kutsu-dachi, a następnie wykonywać kroki w przód (3-5 razy), wykonując uderzenie Oi-Zuki, według zasad poznanych na treningach, zwracając szczególną uwagę na poprawność wykonania techniki, siłę i dynamikę ruchu. 8. Blok AGE-UKE w kroku do przodu. Prezentacja bloku na strefę jodan, według zasad jw. 9. Blok YOKO-UCHI-UKE w kroku do przodu. Prezentacja bloku na strefę chudan, według zasad jw. 10. Blok HARAI-UKE w kroku do przodu. Prezentacja bloku na strefę gedan, jw. 11. Blok YOKO-UCHI-UKE w kroku do przodu. Prezentacja bloku na strefę chudan, według zasad jw. 12. 10 powtórzeń MAE-GERI (jap. Kopnięcie w Przód) Prezentacja kopnięcia na strefę chudan, naprzemiennie, raz jedną, raz drugą nogą, w miejscu, w pozycji heiko-dachi. Łącznie 10 powtórzeń, po 5 na każdą nogę.