rynki_fin_(61) (00).vp - The Journal of Management and Finance

rynki_fin_(61) (00).vp - The Journal of Management and Finance

Bogumi³a Brycz*
Marek Pauka**
Bogumi³a Brycz, Marek Pauka
Dywidendy inicjalne jako sygna³y o przysz³ych
wynikach na przyk³adzie spó³ek z GPW w Warszawie
Dywidendy inicjalne jako sygna³y o przysz³ych wynikach...
Wstêp
W ostatnich latach zwiêkszy³a siê liczba spó³ek gie³dowych, które
zaczê³y wyp³acaæ dywidendy. Równoczeœnie mo¿na zauwa¿yæ, ¿e coraz
wiêksze znaczenie w ocenie atrakcyjnoœci inwestycyjnej zaczyna odgrywaæ wyp³ata dywidend. Argument ten jest podnoszony zarówno przez
analityków gie³dowych, jak i przez zarz¹dy spó³ek. Ta swoista moda na
wyp³acanie dywidend przez polskie spó³ki jest efektem wyst¹pienia kilku
czynników, wœród których du¿e znaczenia mog¹ mieæ:
– rosn¹ce znaczenie inwestorów instytucjonalnych, w tym przede
wszystkim funduszy emerytalnych, i ich wiêksza aktywnoœæ w roli
akcjonariuszy na walnych zgromadzeniach,
– przechodzenie kolejnych spó³ek na wy¿szy poziom dojrza³oœci,
– chêæ œwiadomego kreowania w oczach inwestorów wizerunku spó³ki
jako podmiotu dojrza³ego i stabilnego 1,
– stworzenie swoistej mody na wyp³atê dywidend, podkreœlanie elitarnoœci itp. przez organizatora rynku (GPW), który stworzy³ indeks
spó³ek dywidendowych.
Autorzy referatu postawili pytanie, czy informacje o rozpoczêciu
wyp³at dywidend mo¿na traktowaæ jako faktyczne sygna³y zarz¹dów
tych spó³ek o ich spodziewanej lepszej kondycji finansowej w przysz³oœci.
Dlatego celem artyku³u jest zweryfikowanie tezy, i¿ spó³ki rozpoczynaj¹ce wyp³atê dywidend w kolejnych okresach znacz¹co poprawiaj¹
swoje wyniki finansowe. Publikacja wpisuje siê w liczne na rynkach rozwiniêtych badania weryfikuj¹ce teoriê sygnalizacji. Jak wynika z badañ
innych autorów, rozpoczêcie i zaprzestanie wyp³at dywidend dawa³o
najsilniejsze sygna³y o kierunku zmiany cen.
*
Dr, Instytut Organizacji i Zarz¹dzania, Wydzia³ Informatyki i Zarz¹dzania, Politechnika
Wroc³awska, [email protected], ul. Smoluchowskiego 25, Wroc³aw
** Dr, Katedra Finansów, Wydzia³ Nauk Ekonomicznych, Uniwersytet Ekonomiczny we
Wroc³awiu, [email protected], ul. Komandorska 118/120, Wroc³aw
1 Por. przypadki spó³ek Ekoexport, LUG w 2012 r.
20
Bogumi³a Brycz, Marek Pauka
1. Dotychczasowe badania
Ju¿ w latach 50. i na pocz¹tku lat 60. XX w. wskazywano na istnienie
tzw. zawartoœci informacyjnej dywidend, zgodnie z któr¹ zmiana poziomu dywidendy jest postrzegana przez inwestorów jako Ÿród³o informacji
o sytuacji finansowej przedsiêbiorstwa. Z badañ przeprowadzonych przez
Lintnera [Lintner, 1956] wynika, ¿e mened¿erowie uwa¿aj¹, i¿ wiêkszoœæ
akcjonariuszy woli rozs¹dn¹, stabiln¹ stopê wyp³aty dywidendy, a inwestorzy gie³dowy akceptuj¹ dodatkow¹ premiê w cenie za stabilnoœæ lub
stopniowy wzrost tej stopy. Dlatego te¿, jak zauwa¿y³ autor, polityka dywidend wiêkszoœci firm opiera siê na ustalonych d³ugoterminowych docelowych wskaŸnikach wyp³aty dywidendy oraz standardach okreœlaj¹cych stopê dopasowania dywidendy (czyli okreœlaj¹cych, w jakim
stopniu w danym roku dywidenda powinna siê zmieniaæ w kierunku dywidendy docelowej, wyznaczonej przez docelowy wskaŸnik wyp³aty dywidendy). Do zmiany istniej¹cej stopy wyp³aty dywidendy mog¹ sk³oniæ
mened¿erów tylko takie czynniki, które s¹ znane akcjonariuszom i ca³ej
spo³ecznoœci finansowej i na podstawie których mened¿erowie mog¹
oczekiwaæ, ¿e ich decyzja bêdzie uznana za racjonalnie uzasadnion¹, jeœli
nie przekonuj¹c¹. Za najwa¿niejszy taki czynnik uznano zysk netto. Mened¿erowie realizuj¹ przy tym politykê stopniowych, czêœciowych dostosowañ, co oznacza, ¿e zmiana bie¿¹cych zysków determinuje tylko
czêœciowo zmiany w wyp³acanych dywidendach za dany rok, natomiast
dalsze czêœciowe zmiany stopy wyp³aty dywidendy s¹ przeprowadzane
w nastêpnych latach, pod warunkiem, ¿e s¹ one wówczas nadal uzasadnione.
Równie¿ Miller i Modigliani wskazywali na zawartoœæ informacyjn¹
dywidend. W artykule Dividend Policy, Growth, and the Valuation of Shares
wskazali, ¿e zmiana ceny rynkowej czêsto nastêpuje po zmianie stopy dywidend, co – zdaniem autorów – ma oznaczaæ, ¿e inwestorzy s¹ sk³onni
interpretowaæ zmiany dywidend jako zmiany w postrzeganiu przysz³ych
zysków ze strony mened¿erów [Miller, Modigliani, 1961, s. 430].
Na istnienie zawartoœci informacyjnej dywidend wskazywano wprawdzie ju¿ w latach 50. i na pocz¹tku lat 60. XX w., jednak pierwsze modele
dotycz¹ce efektu sygnalizacji pojawi³y siê pod koniec lat 70. i w latach 80.,
jak na przyk³ad model Bhattacharya [Bhattacharya, 1979], Millera i Rocka
[Miller, Rock, 1985] oraz Johna i Williamsa [John, Williams, 1985]. G³ównym za³o¿eniem tych modeli jest to, ¿e firmy wykorzystuj¹ dywidendy
celowo, aby – ponosz¹c okreœlony koszt – wys³aæ rynkowi sygna³ o spo-
Dywidendy inicjalne jako sygna³y o przysz³ych wynikach...
21
dziewanych przysz³ych zyskach. Model Bhattacharya wskazuje na koszty
emisji nowych akcji jako koszty sygna³ów. W modelu Millera i Rocka
zak³ada siê, ¿e koszty sygna³ów s¹ traktowane jako przewidziana inwestycja, o której wiadomo z góry, a z kolei John i Williams [John, Williams,
1991] uwzglêdnili równie¿ jako koszty sygna³ów wy¿sze podatki nak³adane na dywidendy w porównaniu z podatkami od zysków kapita³owych.
Teoria sygnalizacji by³a rozwijana równie¿ w pracach innych autorów
[Asquith, Mullins, 1983, 1986], [Bar-Yosef, Huffman, 1986], [Ofer, Thakor,
1987]. Zak³adali oni, ¿e mened¿erowie maj¹ dostêp do informacji o rzeczywistej sytuacji finansowej spó³ki i jej perspektywach rozwoju, których
nie posiadaj¹ uczestnicy rynków finansowych, a dywidenda jest sposobem na ich przekazanie, co redukuje asymetriê informacji. W szczególnoœci og³oszenie rozpoczêcia wyp³aty albo podwy¿szenia poziomu dywidend jest odczytywane jako wiarygodny sygna³, ¿e w przysz³oœci firma
bêdzie w stanie utrzymaæ taki poziom dywidend i zazwyczaj powoduje
wzrost popytu na akcje spó³ki oraz wzrost ceny jej akcji. Zaprzestanie lub
zmniejszanie poziomu wyp³aty dywidend jest z kolei odbierane przez
inwestorów jako sygna³ negatywny, czego efektem jest spadek ceny akcji.
Badania empiryczne nie potwierdzaj¹ jednoznacznie efektu sygnalizacji, jednak wiele dowodów wskazuje na to, ¿e zmiany poziomu wyp³aty
dywidend skutkuj¹ zmianami cen akcji. Przyk³adowo, Aharony i Swary
[Aharony, Swary, 1980, s. 8-11] w badaniach opartych na wynikach 149
firm wykazali, ¿e w nastêpstwie zapowiedzi o podwy¿szeniu dywidendy
nast¹pi³ wyraŸny wzrost cen akcji, natomiast informacja o obni¿eniu dywidend prowadzi³a do spadku cen akcji. Zdaniem autorów, obserwowane reakcje inwestorów na og³oszenia zmian poziomu dywidend zdecydowanie potwierdzaj¹ hipotezê o zawartoœci informacyjnej dywidend.
Z kolei Asquith i Mullins [Asquith, Mullins, 1983, s. 85-87] zbadali reakcje
rynku na og³oszenie przez 168 firm rozpoczêcia wyp³aty dywidend lub
wznowienia wyp³aty po co najmniej 10 latach okresu bez wyp³aty dywidend. Wyniki badañ potwierdzi³y reakcje rynku, przy czym dwa dni od
og³oszenia wyp³aty dodatkowa stopa zwrotu (excess return) wynios³a
œrednio 3,7%. Healy i Palepu [Healy, Palepu, 1988, s. 149-175] przeprowadzili badania dotycz¹ce nie tylko zapowiedzi o rozpoczêciu wyp³aty
dywidendy, ale równie¿ o zaprzestaniu jej p³acenia. Autorzy wykazali, ¿e
inwestorzy intepretuj¹ te zdarzenia jako prognozy mened¿erów w zakresie przysz³ych zysków. Przytoczone powy¿ej badania pokazuj¹, i¿
nieoczekiwane zmiany dywidend powoduj¹ zmiany cen akcji, co wska-
22
Bogumi³a Brycz, Marek Pauka
zuje na to, ¿e inwestorzy interpretuj¹ zmiany dywidend jako prognozy
zmian przysz³ych wyników finansowych ze strony mened¿erów i tym samym potwierdzaj¹, ¿e w dywidendach zawarta jest pewna informacja.
Badania na temat reakcji inwestorów na zmiany poziomu dywidend
w Polsce prowadzi³ S³oñski [2011].
Z kolei niektórzy badacze postanowili zbadaæ, czy po zmianach dywidend w tym samym kierunku nastêpuj¹ równie¿ zmiany w zyskach, co
jest zgodnie z teori¹ sygnalizacji, tj. decyzje mened¿erów odnoœnie poziomu dywidend maj¹ zawieraæ informacje o kszta³towaniu siê zysków
w przysz³oœci. Badania w tym zakresie przeprowadzili m.in. DeAngelo,
DeAngelo i Skiner [DeAngelo, DeAngelo, Skiner, 1996, s. 341-371] na próbie 145 firm notowanych na NYSE, które po co najmniej 9 latach ci¹g³ego
wzrostu rocznych zysków odnotowa³y ich spadek. Decyzje dotycz¹ce poziomu wyp³aty dywidend podejmowane w takim w³aœnie roku mog¹ zawieraæ informacje szczególnie przydatne dla inwestorów, pozwalaj¹ce na
ocenê, czy spadek zysków ma charakter trwa³y, czy tylko tymczasowy.
Jednak¿e otrzymane wyniki nie potwierdzi³y wcale, ¿e podjête wówczas
korzystne decyzje w zakresie poziomu dywidend s¹ wiarygodnym sygna³em o wy¿szych zyskach w przysz³oœci. W przypadku 99 firm, w których mened¿erowie podjêli decyzje o wzroœcie dywidendy, wzrost ten nie
znalaz³ odzwierciedlenia w odpowiednim wzroœcie przysz³ych zysków.
Na podstawie otrzymanych wyników autorzy stwierdzili, ¿e decyzje dotycz¹ce dywidend nie s¹ dobrym sygna³em o perspektywach w zakresie
przysz³ych zysków i nie pomagaj¹ w odró¿nieniu firm maj¹cych dobre
perspektywy zysków na przysz³oœæ od firm z gorszymi perspektywami.
Z kolei Brav i inni, badaj¹c opinie mened¿erów na temat polityki dywidend, w tym równie¿ na temat zawartoœci informacyjnej dywidend
i efektu sygnalizacji, stwierdzili, ¿e owszem wyp³ata dywidendy zawiera
pewne informacje, ale rzadko jest traktowana jako narzêdzie, za pomoc¹
którego firmy chc¹ siê wyró¿niaæ na tle konkurencji, a mened¿erowie nie
wykorzystuj¹ jej w sposób œwiadomy jako sygna³u informacyjnego [Brav
i inni, 2005, s. 511-513].
2. Opis próby badawczej i metodyka badañ
Badanie przeprowadzono na grupie spó³ek notowanych na GPW
w Warszawie, które po raz pierwszy w swojej historii lub po co najmniej
5 latach przerwy zaczê³y wyp³acaæ dywidendê. Ze wzglêdu na koniecznoœæ pozyskania danych finansowych za okres co najmniej 4 lat przed
i 3 lat po rozpoczêciu wyp³aty dywidend badaniem objêto spó³ki, które
Dywidendy inicjalne jako sygna³y o przysz³ych wynikach...
23
wyp³aci³y dywidendê inicjaln¹ nie wczeœniej ni¿ w 2002 r. i nie póŸniej ni¿
w 2009 r. Na podstawie danych zawartych w rocznikach gie³dowych publikowanych przez GPW za lata 2003–2009 zidentyfikowano 21 takich
spó³ek, przy czym do próby w³¹czono spó³ki spe³niaj¹ce dodatkowo
nastêpuj¹ce warunki:
– spó³ka nie nale¿y do bran¿y us³ug finansowych,
– przed wejœciem na gie³dê spó³ka nie wyp³aca³a dywidendy,
– spó³ka kontynuowa³a wyp³atê dywidendy przez co najmniej 2 lata
od rozpoczêcia wyp³aty inicjalnej,
– istnieje mo¿liwoœæ pozyskania danych z baz lub raportów finansowych spó³ek (Monitor Polski B, NOTORIA, EMIS, strony internetowe
spó³ek).
Na potrzeby przeprowadzonych badañ wykorzystano dane finansowe zamieszczone w serwisie EMIS i Notoria, które by³y weryfikowane
z danymi zawartymi w sprawozdaniach finansowych i prospektach emisyjnych publikowanych na stronach internetowych spó³ek. Dane dotycz¹ce wskaŸnika DPS zosta³y pozyskane z raportów bie¿¹cych, zawieraj¹cych
informacje o propozycjach zarz¹du i podjêtych uchwa³ach o wyp³acie dywidend.
Dla tak zidentyfikowanych spó³ek zebrano dane finansowe dotycz¹ce:
– zysków netto,
– zysków operacyjnych,
– salda przep³ywów pieniê¿nych z dzia³alnoœci operacyjnej,
– przychodów ze sprzeda¿y produktów, towarów i materia³ów,
– poziomu aktywów,
– poziomu kapita³ów w³asnych.
Pochodzi³y one z okresów ustalanych wzglêdnie w stosunku do roku,
w którym wyp³acono dywidendê (rok 0), konstruuj¹c dla ka¿dej kategorii
tzw. dwa okna czasowe:
– dotycz¹ce przesz³oœci (od roku –3 do roku –1) – okres bez dywidendy2,
– sygnalne, dotycz¹ce przesz³oœci (rok 0, rok + 1, rok + 2)3 – okres z dywidend¹.
2
Pocz¹tkowy okres obejmowa³ 5 lat, jednak ze wzglêdu na ograniczony dostêp do potwierdzonych danych zawê¿ony zosta³ do 3 lat sprzed roku, za który wyp³acono dywidendê.
3
DeAngelo, DeAngelo, Skinner brali odpowiednio okna: 5- i 3-letnie oraz Benartzi, Michaely, Thaler: 6- i 4-letnie.
24
Bogumi³a Brycz, Marek Pauka
Badanie zosta³o przeprowadzone w nastêpuj¹cych etapach:
1. Ustalono, czy w tzw. okresie bez dywidendy poprawia³y siê w spó³kach podstawowe parametry finansowe, tj. przychody, zyski operacyjne, zysk netto, œrodki pieniê¿ne z dzia³alnoœci operacyjnej (parametry podstawowe); wyniki zosta³y przedstawione albo jako tempo
wyników z roku n – 1 do wyników z roku n – 3 (ze wzglêdu na dostêp
do danych).
2. Ustalono œredni¹ stopê wzrostu poszczególnych parametrów (CAGR)
w okresie bez dywidendy.
3. Na podstawie danych z okresu bez dywidendy dokonano oszacowania zmian parametrów podstawowych w stosunku do oczekiwañ, wykorzystuj¹c tzw. random-walk model, tj. przyjmuj¹c, ¿e oczekiwane
wyniki z lat z dywidend¹ bêd¹ takie jak w roku 0,
4. Dokonano oceny, czy w okresie z dywidend¹ wyniki spó³ek siê poprawi³y, czy pogorszy³y, analizuj¹c przychody, skonsolidowany zysk
netto, zysk operacyjny oraz wartoœæ aktywów. Analiza zosta³a przeprowadzona na bazie tempa zmian oraz wystandaryzowanych zmian
(zmian nominalnych odniesionych do wartoœci ksiêgowej kapita³u
w³asnego).
3. Wyniki i wnioski
Zgodnie z oczekiwaniami, wyniki wiêkszoœci podmiotów z roku na
rok poprawia³y siê (zob. tab. 1). W artykule [Grullon i inni, 2005] autorzy
wskazuj¹, ¿e do oceny poprawy lub pogorszenia sytuacji w firmie z perspektywy w³aœcicieli mo¿na zastosowaæ inne miary ni¿ tylko tradycyjne
zyski. Dotychczasowy dorobek teorii sygnalizacji dywidend (dividend-signaling theory) nie wskazuje precyzyjnie, które parametry s¹ miar¹ dokonañ przedsiêbiorstwa. W innym opracowaniu [Fama, French, 2000]
u¿ywaj¹ podobnych metod co Grullon, analizuj¹c przysz³e zmiany zarówno w zyskach, jak i w rentownoœci nie tylko kapita³u w³asnego, ale
i aktywów.
Najwiêksz¹ poprawê wyników w ramach badanego panelu mo¿na zauwa¿yæ w przypadku wyniku operacyjnego, gdzie wszystkie wyniki s¹
lepsze. Z drugiej strony najwiêksz¹ zmiennoœci¹ cechuj¹ siê przep³ywy
z dzia³alnoœci operacyjnej. Przede wszystkim ze wzglêdu na zmiennoœæ
poziomu inwestycji w kapita³ pracuj¹cy w przypadku CFO w niewielkim
stopniu mo¿na pos³ugiwaæ siê danymi historycznymi do oceny przy-
25
Dywidendy inicjalne jako sygna³y o przysz³ych wynikach...
sz³oœci, dlatego w dalszej czêœci badañ zrezygnowano z analizy tego
parametru.
Tablica 1. Zmiany wyników w okresie bez dywidendy
przychody
zysk
netto
zysk
operacyjny
aktywa
CFO
CAGR
œrednia
25,3%
26,9%
39,3%
21,4%
25,1%
odch. standard.
0,247
0,644
0,423
0,165
0,723
kwartyl 1
7,7%
15,0%
20,5%
9,6%
–0,3%
mediana
19,6%
34,2%
35,5%
18,2%
15,4%
kwartyl 3
33,5%
51,2%
50,4%
30,7%
46,0%
struktura spó³ek z próby (wyniki (œrednia od -5 do -3) w stosunku do 0
poprawa
pogorszenie
95%
86%
81%
95%
81%
5%
14%
19%
5%
19%
ród³o: Opracowanie w³asne na podstawie danych z: [www.notoria.pl, dostêp dnia
13.07.2013, dane spó³ek].
Tak znacz¹cy odsetek spó³ek, które rozpoczê³y wyp³aty dywidend,
jest zgodny z teori¹ cyklu ¿ycia, co jednak nie bêdzie przedmiotem opracowania. Na potrzeby artyku³u wa¿ne jest postawienie pytania, czy po
wyp³acie dywidend wyniki siê poprawi¹, czy pogorsz¹ w stosunku do
tych z roku, za który bêdzie wyp³acana dywidenda.
Polityka firm inicjuj¹cych dywidendy znacz¹co siê od siebie ró¿ni³a.
Tylko jedna spó³ka prowadzi³a w analizowanym okresie politykê sta³ego
DPS w okresie analizowanych trzech lat. Z kolei w drugim roku tak¹ sam¹
dywidendê utrzyma³y cztery spó³ki. W drugim roku jedna spó³ka zdecydowa³a siê obni¿yæ dywidendê. Pozosta³e, tj. 16 podmiotów, zwiêkszy³o
dywidendê przypadaj¹c¹ na akcjê. Na tablicy 2 zosta³y przedstawione parametry wyp³at dywidend inicjalnych.
Tablica 2. Parametry polityki dywidend
D/E
rok 0
rok 1
rok 2
kwartyl 1
20,2%
25,0%
47,0%
mediana
41,9%
59,8
66,4%
kwartyl 3
62,8%
88,5%
87,4%
œrednia
39,3%
65,8%
71,9%
26
Bogumi³a Brycz, Marek Pauka
DPS
rok 1/rok 0
sta³e
rok 2/rok 1
4
4
17
17
spadki
1
4
wzrosty
16
13
zmienne
ród³o: Opracowanie w³asne na podstawie danych z: [www.notoria.pl, dostêp dnia
13.07.2013, dane spó³ek].
Mo¿na zauwa¿yæ, ¿e spó³ki stara³y siê poprawiaæ zarówno poziom
DPS, jak i udzia³ dywidendy w zysku netto. Zw³aszcza ten drugi warunek
mo¿e sugerowaæ, ¿e albo próbowa³y utrzymaæ si³ê sygna³ów, albo kondycja spó³ki pozwala³a na zwiêkszanie dywidend.
Tablica 3. Struktura populacji spó³ek inicjuj¹cych wyp³atê dywidend wg
kryterium poprawy wyników w okresie z dywidend¹
zysk
netto
przychody
1
2
3
1
2
zysk
operacyjny
3
aktywa
1
2
3
1
2
3
struktura w %
poprawa*
71
76
67
52
62
67
67
67
71
71
86
95
pogorszenie*
29
19
33
24
19
29
24
33
29
24
14
5
0
5
0
24
19
5
10
0
0
5
0
0
bez zmian*
zmiany w pkt %
kwartyl 1
–3,5
2,3 –3,7 –0,6 –0,1 –1,0 –0,8 –3,8 –3,1 –0,8 15,4 14,0
mediana
6,5 39,9 57,7
kwartyl 3
80,3 197,2 262,9
2,3
2,7
6,2
3,0
6,5
5,1 13,1 61,2 86,2
5,7 12,8 12,3 13,0 15,6 16,0 71,5 120,8 146,0
* Do grupy „bez zmian” kwalifikowano zmiany poni¿ej 1% kapita³u w³asnego, do wzrostów zaliczono zmiany dodatnie odniesione do kapita³u w³asnego wiêksze ni¿ 1%, do grupy „pogorszenie” zaliczono zmiany ujemne wiêksze ni¿ 1%.
ród³o: Opracowanie w³asne na podstawie danych z: [www.notoria.pl, dostêp dnia
13.07.2013, dane spó³ek].
W ramach modelu dokonano prognozy wyników metod¹ b³¹dzenia
losowego, przyjmuj¹c, ¿e inwestorzy uznaj¹ za lepsze wyniki takie, które
bêd¹ lepsze od wyników z roku, za który po raz pierwszy by³a wyp³acana
Dywidendy inicjalne jako sygna³y o przysz³ych wynikach...
27
dywidenda. W warunkach polskich dla roku obrachunkowego równego
kalendarzowemu mo¿na uznaæ, ¿e propozycje zarz¹dów i podzia³ zysków na WZA mog³yby s³u¿yæ do wysy³ania komunikatu o oczekiwanych
zmianach w wynikach za rok, w którym dywidenda bêdzie po raz pierwszy wyp³acana. Na tablicy 3 zosta³y przedstawione wskaŸniki pokazuj¹ce
zmiany w wynikach w stosunku do oczekiwañ w modelu.
Zauwa¿yæ mo¿na, ¿e zdecydowana wiêkszoœæ spó³ek roœnie (wzrost
aktywów), jednak w przypadku analizy wyników taka jednoznacznoœæ
nie wystêpuje. W ka¿dym roku ponad po³owa spó³ek pokonywa³a wyniki
z poprzedniego roku. Równie¿ mediana wyników dla wszystkich analizowanych kategorii w ka¿dym kolejnym roku by³a wiêksza. Jednak
w analizowanej grupie spó³ek inicjuj¹cych znalaz³y siê 2–3, które w ka¿dym roku wykazywa³y wyniki gorsze ni¿ w roku bazowym. W szczególnoœci wynik netto w pierwszym roku by³ lepszy tylko dla 52% podmiotów, a w trzecim roku – dla 67%, co wskazywa³oby na to, ¿e znaczenie
dywidend inicjalnych nie jest tak du¿e, jak mo¿na by oczekiwaæ.
Zakoñczenie
W pracy zosta³a postawiona teza, i¿ dywidendy inicjalne nios¹ ³adunek informacyjny wskazuj¹cy na to, ¿e spó³ki rozpoczynaj¹ce wyp³atê dywidend znacz¹co poprawiaj¹ swoje wyniki finansowe w kolejnych latach
w stosunku do oczekiwañ inwestorów. Przeprowadzone analizy wykaza³y, i¿ spó³ki inicjuj¹ce dywidendy zwiêkszaj¹ swoje aktywa i przychody
ze sprzeda¿y, jednak przekaz prognostyczny dywidend inicjalnych co do
przysz³ych wyników nie jest ju¿ na tyle silny, aby inwestorzy mogli tylko
na nim oprzeæ swoje oczekiwania.
Ze wzglêdu na ograniczone ramy publikacji przeprowadzono analizê
z wykorzystaniem jednego modelu (random-walk model). W kolejnych publikacjach badania nad przyczynami niezbyt silnej roli prognostycznej
dywidend inicjalnych zostan¹ rozszerzone.
Literatura
1. Aharony J., Swary I. (1980), Quarterly Dividend and Earnings Announcements and Stockholders’ Returns: An Empirical Analysis, „The Journal of
Finance”, vol. 35, no. 1, s. 1-12.
2. Asquith P., Mullins D.W. (1983), The Impact of Initiating Dividend Payments on Shareholders’ Wealth, „The Journal of Business”, vol. 56, no. 1,
s. 77-96.
28
Bogumi³a Brycz, Marek Pauka
3. Asquith P., Mullins D.W. (1986), Signalling with Dividends, Stock Repurchases, and Equity Issues, „Financial Management”, vol. 15, no. 3, s. 27-44.
4. Bar-Yosef S., Huffman L. (1986), The Information Content of Dividends:
A Signalling Approach, „Journal of Financial and Quantitative Analysis”, vol. 21, issue 01, s. 47-58.
5. Bernheim B.D. (1991), Tax Policy and the Dividend Puzzle, „The RAND
Journal of Economics”, vol. 22, no. 4, s. 455-476.
6. Bhattacharya S. (1979), Imperfect Information, Dividend Policy, and „The
Bird in the Hand” Fallacy, „The Bell Journal of Economics”, vol. 10, no. 1,
s. 259-270.
7. Brav A., Graham J.R., Harvey C.R., Michaely R. (2005), Payout policy
in the 21st century, „Journal of Financial Economics”, vol. 77, issue 3,
s. 483-527.
8. DeAngelo H., DeAngelo L. and Skinner D.J. (1996), Reversal of fortune:
Dividend signaling and the disappearance of sustained earnings growth,
„Journal of Financial Economics”, March, vol. 40, s. 341–71.
9. Fama E.F. and French K.R. (2000), Forecasting profitability and earnings,
„Journal of Business”, April, vol. 73, no. 2, s. 161–75.
10. Grullon G., Michaely R., Benartzi Sh., Thaler R. (2005), Dividend changes do not signal changes in future profitability, „Journal of Business”,
vol. 78, no. 5, s. 1659-1682.
11. Healy P.M., Palepu K.G. (1988), Earnings information conveyed by dividend initiations and omissions, „Journal of Financial Economics”, vol. 21,
issue 2, s. 149–175.
12. John K., Williams J. (1985), Dividends, Dilution, and Taxes: A Signalling
Equilibrium, „The Journal of Finance”, vol. 40, no. 4, s. 1053-1070.
13. Lintner J. (1956), Distribution of Incomes of Corporations Among Dividends, Retained Earnings and Taxes, „The American Economic Review”,
vol. 46, no. 2, s. 97-113.
14. Miller M.H., Modigliani F. (1961), Dividend Policy, Growth, and the Valuation of Shares, „The Journal of Business”, vol. 34, no. 4, s. 411-433.
15. Miller M.H., Rock K. (1985), The Dividend Policy under Asymmetric Information, „The Journal of Finance”, vol. 40, no. 4, s. 1031-1051.
16. Ofer A.R., Thakor A.V. (1987), A Theory of Stock Price Responses to Alternative Corporate Cash Disbursement Methods: Stock Repurchases and
Dividends, „The Journal of Finance”, vol. 42, no. 2, s. 365-394.
17. S³oñski T., Zawadzki B. (2011) Analiza reakcji inwestorów na zmianê wielkoœci wyp³acanej dywidendy przez spó³ki notowane na GPW w Warszawie,
Dywidendy inicjalne jako sygna³y o przysz³ych wynikach...
29
referat wyg³oszony na konferencji Rynek finansowy – konkurencyjnoœæ,
efektywnoœæ, wyzwania w Lublinie w 2011 r., artyku³ niepublikowany.
18. www.notoria.pl, dostêp dnia 12.07.2013.
Streszczenie
Zarówno w mediach bran¿owych, jak i wœród samych emitentów wyp³ata
dywidendy czêsto jest postrzegana jako narzêdzie do sygnalizowania kondycji
spó³ki i przysz³ych zmian tej kondycji w oczach zarz¹du. Celem artyku³u by³o
zweryfikowanie tezy, czy rozpoczêcie wyp³aty dywidendy równie¿ niesie ze
sob¹ informacje dla akcjonariuszy o przysz³ych wynikach finansowych. Badania
empiryczne zosta³y przeprowadzone na danych dotycz¹cych spó³ek z GPW
w Warszawie z lat 2002–2012. Autorzy wykazali, ¿e si³a prognostyczna dywidend inicjalnych nie jest na tyle jednoznaczna, aby inwestorzy mogli na niej oprzeæ swoje oczekiwania co do kszta³towania siê przysz³ych wyników.
S³owa kluczowe
polityka wyp³at dywidend, wyniki finansowe, hipoteza sygnalizacji
Initial dividends as signals of futures financial results based on
companies noted on the Warsaw Exchange (Summary)
Both in the financial media and among the issuers themselves dividends
payouts often seen as a tool to indicate the condition of the company and future
changes of this condition in the eyes of the board. The purpose of this article is to
verify the thesis, if the initial dividend payments also carries information to
shareholders about future financial results. Empirical studies were conducted on
financial data from the companies of the Warsaw Stock Exchange in the years
2002-2012. The authors have shown that the predictive power of initial dividends
is not so clear that investors could resist their expectations about the formation of
future results.
Keywords
dividend policy, financial results, signalling hypothesis