ProSpecT Entamoeba histolytica Microplate Assay [PL]

Transkrypt

ProSpecT Entamoeba histolytica Microplate Assay [PL]
Test mikropłytkowy
ProSpecT™
Entamoeba histolytica
R2456048 ..................48 testów
R2456096 ..................96 testów
PL
1.
PRZEZNACZENIE
Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica służy
do jakościowego wykrywania swoistego antygenu pełzaka
czerwonki (E. histolytica) (EHSA) w wodnych ekstraktach próbek
ludzkiego stolca. Test wykrywa EHSA chorobotwórczych i
niechorobotwórczych szczepów pasożyta.
2.
Omówienie
Entamoeba histolytica jest amebą jelitową, która powoduje
zakażenie po połknięciu cyst. Około 12% ludności świata
jest zakażone E. histolytica1,7. U dziewięćdziesięciu procent
zakażonych osób zakażenia są bezobjawowe i stanowią
ogromny rezerwuar pierwotniaka. U około 10% zakażonych
osób występują objawy kliniczne od nieswoistych objawów
choroby przewodu pokarmowego po czerwonkę, zapalenie jelita
grubego i pełzakowicę. Spośród tych osób u około 2-20% nastąpi
progresja z pozajelitową inwazją i powstaniem ropni, szczególnie
w wątrobie1,7.
Rozpoznanie pełzakowicy następowało dotąd za pomocą
obserwacji mikroskopowej obecności jaj i trofozoitów pasożyta
w stolcu lub próbkach tkankowych. Badanie mikroskopowe jest
skomplikowane w związku z delikatnym charakterem trofozoitów
i naprzemiennym zmienianiem form życiowych pasożyta.
Wykazano, że nawet przy wykonaniu 6-9 badań na obecność
jaj i trofozoitów rozpoznanie było trafne tylko w 72-76%4. W
jednym badaniu prawdopodobieństwo rozpoznania oparte na
badaniu w kierunku obecności jaj i trofozoitów wynosi tylko
50% w przypadku dziennego wydalania 100 000 jaj lub 0,45% w
przypadku wydalania 1000 jaj3. Potwierdzono poważne problemy
powodowane nieprawidłowym rozpoznaniem E. histolytica2.
Fałszywe ujemne wyniki występują, gdy pasożyt zostaje pominięty
przez niedoświadczonego analityka, a fałszywe dodatnie wyniki
występują w przypadku, gdy leukocyty, inne ameby, komórki
krwi lub pozostałości są nieprawidłowo identyfikowane jako E.
histolytica2.
W przypadku pełzakowicy pozajelitowej postacie pasożyta mogą
nie być wydalane do stolca i dla dokonania rozpoznania mogą
być potrzebne testy serologiczne. Niemniej jednak problemy
z testami serologicznymi występują w przypadku niskich mian
przeciwciał lub są one trudne do zinterpretowania. Na obszarach
endemicznych duża prewalencja dodatnich wyników testów
serologicznych utrudnia rozpoznanie rzeczywistego zakażenia.
U bezobjawowych nosicieli jaj pasożyta mogą występować
ujemne wyniki serologiczne1. Długotrwała obecność przeciwciał
po zakażeniu utrudnia rozróżnienie pomiędzy bieżącym i
wcześniejszym zakażeniem.
Namnażanie E. histolytica w jelitach powoduje powstawanie
swoistych antygenów (EHSA), które są obecne w stolcu
zakażonych osób. EHSA można wykryć w pojedynczej próbce
stolca w porównaniu do wielu próbek wymaganych do badania na
obecność jaj i trofozoitów. Wykrycie EHSA eliminuje powszechne
problemy diagnostyczne takie jak nieprawidłowa identyfikacja,
błąd prawidłowej identyfikacji pasożytów i długo utrzymujące
się lub brak miana przeciwciał. Test mikropłytkowy ProSpecT
Entamoeba histolytica służy do wykrywania swoistego antygenu
EHSA.
3.
ZASADA DZIAŁANIA Testu
Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica jest
immunologicznym testem fazy stałej do wykrywania EHSA6.
Rozcieńczone próbki stolca są dodawane do odrywalnych
studzienek mikropłytek, na których związane są przeciwciała antyEHSA. Jeśli antygen EHSA jest obecny, jest on przechwytywany
przez związane przeciwciało. Studzienki są poddawane inkubacji
a następnie przemywane w celu usunięcia niezwiązanego
materiału. Dodawany jest koniugat enzymu (przeciwciało
anty-EHSA znakowane enzymem peroksydazy chrzanowej).
Studzienki są poddawane inkubacji, a następnie przemywane
w celu usunięcia niezwiązanego koniugatu enzymu. W reakcji
dodatniej EHSA wiąże koniugat enzymu do studzienki. Dodawany
jest substrat dla enzymu 3,3’,5,5’-tetrametylobenzydyna (TMB) i
powstaje produkt reakcji kolorymetrycznej. Wybarwienie można
obserwować wzrokowo lub spektrofotometrycznie. W reakcji
ujemnej brak obecności EHSA lub jest obecne stężenie EHSA
niewystarczające do związania koniugatu enzymu i nie powstaje
produkt reakcji kolorymetrycznej.
4.
Instrukcja użycia
Pipety transferowe
Uchwyt pasków mikropłytek i pokrywa
Karta procedury
Mikropłytka* (8 studzienek / pasek)
6 pasków (R2456048) lub 12 pasków
(R2456096) opłaszczonych króliczym
przeciwciałem anty-EHSA. Niezużyte paski
mikropłytek przechowywać w worku
foliowym ze środkiem osuszającym w celu
wyeliminowania wilgoci.
Koniugat enzymu*
Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca
12 ml (R2456048) lub 25 ml (R2456096)
mysiego przeciwciała anty-EHSA znakowanego
peroksydazą chrzanową w matrycy białkowej
zawierającej albuminy surowicy bydlęcej ze
środkiem przeciwbakteryjnym.
Wyrób medyczny do diagnostyki in vitro
Zawiera ilość materiału wystarczającą do <n>
badań
Sprawdzić w instrukcji stosowania (IFU)
Temperatury
graniczne
przechowywania)
Kod serii (numer serii)
5.
Zawartość zestawu, przygotowanie do
stosowania i przechowywanie
Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica zawiera
odczynniki wystarczające do wykonania
48 lub
96 testów.
Patrz także Środki ostrożności, punkt 6.
Data ważności każdego zestawu jest podana na etykiecie
opakowania.
Wszystkie komponenty przechowywać w temperaturze 2-8°C.
Przed użyciem umożliwić wszystkim odczynnikom osiągnięcie
temperatury pokojowej (20-25 °C) i delikatnie wymieszać. Po
użyciu niezużyte odczynniki umieścić w lodówce.
Wszystkie odczynniki, za wyjątkiem buforu płuczącego, są
dostarczane w stężeniu gotowym do użycia. Odczynniki można
rozdzielać bezpośrednio z butelek z zakraplaczem lub przelewać
do użycia za pomocą pipet wielokanałowych. Jeśli przelano więcej
odczynnika niż potrzeba, taką pozostałą ilość należy wylać. Nie
wolno przelewać pozostałej ilości odczynnika ponownie do butelki.
Informacje dotyczĄce bhp
6.1. Odczynniki są przygotowywane z materiałów biologicznych
i należy je traktować jako materiał potencjalnie zakaźny.
Usuwać stosując procedury odpowiednie dla materiałów
stanowiących zagrożenie biologiczne.
6.3.
J e d n a b u t e l ka za w i e ra j ą c a 1 2 0 m l
zbuforowanego roztworu z surowicą
króliczą, czerwonym barwnikiem i środkami
przeciwbakteryjnymi.
Próbki mogą zawierać czynniki potencjalnie zakaźne
i należy je traktować jako Poziom biozagrożenia 2
zgodnie z zaleceniem w podręczniku Centrum Kontroli
i Zapobiegania Chorób/Krajowego Instytutu Zdrowia
(CDC/NIH) pt. „Biosafety in Microbiological and
Biomedical Laboratories” (Bezpieczeństwo biologiczne
w laboratoriach mikrobiologicznych i biomedycznych), 5
wyd.
6.4.
Bufor płuczący zawiera substancje działające potencjalnie
uczulająco na skórę (< 1% v/v). Unikać kontaktu ze skórą.
Nosić jednorazowe rękawiczki winylowe lub nitrylowe.
Bufor płuczący
6.5.
Bufor płuczący usuwać w odpowiednich pojemnikach dla
materiałów stanowiących zagrożenie biologiczne.
Jedna butelka zawierająca 120 ml (x10)
skoncentrowanego roztworu buforu ze
środkami przeciwbakteryjnymi.
10-krotny koncentrat buforu płuczącego
(x10) należy rozcieńczać dodając (x1) 1 część
koncentratu do 9 części wody destylowanej lub
dejonizowanej. Rozcieńczony bufor płuczący
zachowuje stabilność przez 1 miesiąc, jeśli jest
przechowywany w temperaturze 2 - 8 °C.
Producent
Rozcieńczona próbka
Informacje na temat ewentualnych szkodliwych składników
znajdują się w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiału
(MSDS) i na etykietach produktu.
Bufor do rozpuszczania próbki
(temperatury
Stosować do (data ważności)
Wyłącznie do profesjonalnego stosowania.
Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca
4 ml matrycy białkowej roztworu z czerwonym
barwnikiem i środkami przeciwbakteryjnymi.
ŚRODKI OSTROŻNOŚCI
Odczynniki są przeznaczone wyłącznie do stosowania w
diagnostyce in vitro.
Kontrola ujemna
Numer katalogowy
6.
Nie pipetować ustami. Podczas postępowania z próbkami i
wykonywania analizy należy nosić jednorazowe rękawiczki
i okulary ochronne. Po zakończeniu procedury dokładnie
umyć ręce.
Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca
4 ml oczyszczonego antygenu EHSA w matrycy
białkowej ze środkami przeciwbakteryjnymi.
DEFINICJE SYMBOLI
Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca
12 ml 0,46 mol/l kwasu siarkowego.
*Uwaga: Nie zamieniać odczynników pomiędzy zestawami o
różnych numerach serii.
6.2.
Kontrola dodatnia
Roztwór zatrzymujący reakcję
Środki ostroŻności dotyczĄce procedury
6.6. Dokładnie przeczytać i postępować zgodnie z niniejszą
„Instrukcją użycia”.
6.7.
Z wyjątkiem koncentratu buforu płuczącego odczynniki
dostarczono w wymaganym stężeniu roboczym. Nie
rozcieńczać odczynników, z wyjątkiem, jeśli tak polecono.
6.8.
Nie wolno stosować odczynników po upływie podanego
terminu ważności. Termin ważności jest wydrukowany na
każdej etykiecie odczynnika. Stosowanie odczynnika po
terminie ważności może wpłynąć na dokładność wyników.
6.9.
Poniższe wspólne odczynniki mogą być używane w serii
produktów ProSpecT: Bufor płuczący, substrat zabarwienia
i roztwór zatrzymujący reakcję.
Substrat zabarwienia
Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca
12 ml (R2456048) lub 25 ml (R2456096)
3,3’,5,5’-tetrametylobenzydyny (TMB) w
buforze.
Substrat zabarwienia należy przechowywać i
pobierać z butelki chroniącej przed dostępem
światła, w której jest dostarczony. Jeśli z
dowolnego powodu pobrano porcję substratu
z oryginalnej butelki, nie wolno ponownie
dodawać niezużytej objętości substratu
zabarwienia do oryginalnej butelki.
6.10. Zanieczyszczenie mikrobiologiczne odczynników może
zmniejszyć dokładność testu. Unikać zanieczyszczenia
mikrobiologicznego odczynników stosując sterylne
jednorazowe pipety podczas pobierania części odczynnika
z butelek.
6.11. Przed użyciem wszystkie odczynniki i próbki należy
pozostawić do osiągnięcia temperatury pokojowej
(20-25 °C).
6.12. Paski mikropłytek należy przechowywać w zamykanych
torebkach foliowych ze środkiem pochłaniającym wilgoć
w celu ochrony studzienek mikropłytek przed wilgocią.
6.13. Próbki stolca należy dokładnie wymieszać przed
przygotowaniem próbek w celu zapewnienia jednolitej
zawartości próbki. NIE WYKONYWAĆ KONCENTRATU
PRÓBKI PRZED BADANIEM.
Procedura
8.1. Przygotowanie próbek do testu:
8.10. Z akryć mikropłytkę i inkubować w temperaturze
pokojowej (20-25 °C) przez 10 minut.
8.11. Dodać 1 kroplę (50 µl) roztworu zatrzymującego reakcję
do każdej studzienki. Delikatnie postukać lub wymieszać
studzienki na mieszadle typu Vortex aż żółte zabarwienie
będzie równomierne. Odczytać reakcje w ciągu 10 minut
po dodaniu roztworu zatrzymania reakcji.
1. Rozmrozić zamrożone próbki stolca. Próbki stolca
powinny być dokładnie zemulgowane za pomocą
silnego wstrząsania lub mieszania na wytrząsarce w
celu zapewnienia jednakowego rozkładu antygenu.
2. Oznaczyć wymaganą liczbę probówek numerem
identyfikacyjnym pacjenta.
3. Pipetować lub przelać 1 ml buforu do rozcieńczania
próbek do każdej probówki.
4. W przypadku stałych lub półstałych próbek należy
użyć jednego wacika dokładnie pokrytego stolcem. W
przypadku płynnych próbek, użyć 3 waciki lub 300 µl.
5. Obracać aplikator(y) kilka razy w buforze do
rozcieńczania próbek w celu utworzenia zawiesiny
stolca w roztworze. Następnie dociskać aplikator(y)
o ściankę fiolki w celu wyciśnięcia jak najwięcej
płynu. Aplikatory usuwać w odpowiedni sposób.
Przygotowane próbki mogą pozostawać w buforze
do rozcieńczania próbek w temperaturze pokojowej
(20 - 25 °C) do 8 godzin lub w lodówce (2 - 8 °C) do
48 godzin przed badaniem.
6.14. Substrat zabarwienia jest wrażliwy na światło. Jeśli
odczynnik zostanie wystawiony na działanie światła i
pojawi się zabarwienie, odczynnik należy wyrzucić.
6.15. Osoby nie rozpoznające kolorów lub z uszkodzeniem
wzroku mnoga nie być w stanie odczytać wizualnie testu
i powinny stosować odczyt spektrofotometryczny w celu
zinterpretowania wyników.
6.16. Podczas całej procedury odczynniki dodawać do
studzienek testu w takiej samej kolejności. Aby uniknąć
skażenia, nie wolno dotykać płynu w studzienkach
końcówkami butelek.
6.17. Dokładnie mierzyć czas każdej inkubacji. Rozpocząć pomiar
czasu po dodaniu odczynnika do ostatniej studzienki
na każdej badanej mikropłytce. W celu zapewnienia
dokładnego pomiaru czasu jednorazowo badać nie więcej
niż płytki z 96 studzienkami. Odchylenie od ustalonej
procedury może zmienić wynik badania.
8.2.
6.18. Ważne jest utrzymywanie butelek z zakraplaczami w
pozycji pionowej, aby kropla tworzyła się na zakończeniu
dyszy. Jeśli dysza stanie się wilgotna, zamiast na
końcówce, wokół zakończenia dyszy powstanie kropla o
nieodpowiedniej objętości. Jeśli to nastąpi, należy osuszyć
dyszę przed kontynuowaniem zakraplania.
7.
POBIERANIE PRÓBEK stolca
Do wykorzystania w teście nie nadają się próbki stolca stężone lub
pobierane do 10% formaliny, SAV lub utrwalacza PVA.
ŚWIEŻE Próbki stolca bez środków konserwujących należy
pobierać do czystych i szczelnych pojemników plastikowych.
Próbki należy przechowywać w temperaturze 2 - 8 °C i badać w
ciągu 48 godzin.
ZAMROŻONA Jeśli próbek nie można zbadać w ciągu 48 godzin,
należy je zamrozić w temperaturze od -20 do -70 °C.
CARY BLAIR Próbki stolca pobierane do pożywki transportowej
Cary Blair należy przechowywać w lodówce w temperaturze
2 - 8 °C i badać w ciągu 1 tygodnia od pobrania.
8.
SPOSÓB WYKONANIA testu
Wymagane materiaŁy dostarczone
Patrz Zawartość zestawu, rozdział 5
MateriaŁy Wymagane ale nie dostarczone
Pojemniki do pobierania próbek stolca
Stoper do pomiaru minut
Butelka na bufor płuczący
Woda destylowana lub dejonizowana
MateriaŁy opcjonalne, nie dostarczane
Czytnik mikropłytek odpowiedni do odczytu przy długości
fali 450 nm lub 450/620 do 650 nm
Aplikator z końcówkami bawełnianymi lub wiskozowymi
Mikropipeta do dostarczania objętości do 200 µl
Jednorazowe probówki, plastikowe lub szklane
Wytrząsarka typu Vortex z adapterem do płytek lub
wytrząsacz
Przygotować rozcieńczenia 1:10 v/v każdej próbki stolca.
8.3.
8.4.
8.5.
Otworzyć torebkę foliową, wyjąć wymaganą liczbę pasków
mikropłytek i umieścić je w uchwycie pasków mikropłytek.
Należy wykorzystać jedną studzienkę na kontrolę
ujemną i jedną studzienkę na kontrolę dodatnią. W
przypadku użycia mniej niż 8 studzienek, należy odłamać
wymaganą liczbę studzienek od paska i umieścić nie
wykorzystane studzienki z powrotem w torebce foliowej
z pochłaniaczem wilgoci. SZCZELNIE ZAMKNĄĆ TOREBKĘ,
ABY ZABEZPIECZYĆ PRZED WILGOCIĄ I UMIEŚCIĆ Z
POWROTEM W LODÓWCE.
Dodać 4 krople (200 µl) kontroli ujemnej, kontroli dodatniej
lub rozcieńczonej próbki pacjenta do poszczególnych
studzienek uważając, aby nie skazić sąsiednich studzienek.
Kontrole można podawać bezpośrednio z butelki z
zakraplaczem do odpowiedniej studzienki lub jeśli
wymagane 200 µl można przepipetować z butelki.
Z akryć mikropłytkę i inkubować w temperaturze
pokojowej (20-25 °C) przez 60 minut. Po dodaniu ostatniej
próbki rozpocząć pomiar czasu.
Wytrząsnąć lub odessać zawartość studzienek. Przepłukać
napełniając całkowicie każdą studzienkę rozcieńczonym
buforem
płuczącym
(~350-400
µl/studzienkę).
Wytrząsnąć lub odessać cały płyn ze studzienek po
każdym płukaniu. Płukać łącznie 3 razy. Po ostatnim
płukaniu usunąć zawartość i wystukać płytkę na czystych
ręcznikach papierowych lub odessać. Usunąć jak najwięcej
buforu płuczącego, ale przez cały czas nie pozwalać na
wyschnięcie studzienek.
8.6.
Dodać 4 krople (200 µl) koniugatu enzymu do każdej
studzienki.
8.7.
Z akryć mikropłytkę i inkubować w temperaturze
pokojowej (20-25 °C) przez 30 minut.
8.8.
Wytrząsnąć lub odessać i przepłukać każdą studzienkę
5 razy jak w kroku 8.5.
8.9.
Dodać 4 krople (200 µl) substratu barwiącego do każdej
studzienki.
8.12. Odczytać wizualnie lub spektrofotometrycznie przy
długości fali 450 nm (pojedyncza długość fali) lub 450/620
do 650 nm (podwójna długość fali).
9.
KONTROLA JAKOŚCI
Podczas przeprowadzania każdego testu należy uwzględnić
kontrolę dodatnią i ujemną. Kontrola dodatnia i ujemna służą
jako odczynniki i kontrole procedury. Kontrole są przeznaczone
do monitorowania istotnych nieprawidłowych zachowań
odczynników. Kontrola dodatnia nie zapewnia precyzji dla
wartości granicznej testu.
Gęstość optyczna (O.D.) kontroli ujemnej powinna wynosić
≤ 0,100 przy 450 nm lub < 0,070 przy długości fali od 450/620
do 650 nm. Kontrola ujemna powinna być bezbarwna podczas
odczytu wzrokowego. Jeśli w kontroli ujemnej obecne jest żółte
zabarwienie odpowiadające oznaczeniu 1+ lub większemu na
Karcie procedury, test należy powtórzyć zwracając szczególną
uwagę na procedurę płukania.
Gęstość optyczna kontroli dodatniej powinna wynosić ≥ 0,300 przy
długości fali 450 nm lub 450/620 do 650 nm, po odjęciu gęstości
optycznej kontroli ujemnej i powinna być równa lub większa
niż reakcja 2+ odczytywana wizualnie. Jeśli w kontroli dodatniej
żółte zabarwienie jest mniejsze niż 2+ na Karcie procedury należy
zwrócić się o pomoc techniczną.
10.
WYNIKI
Dodatkowe informacje dotyczące interpretacji zabarwienia
podano w załączonej Karcie procedury.
Odczyt wizualny
10.1. Odczytać wyniki testu porównując z zabarwieniem reakcji
na Karcie procedury.
Dodatni: żółte zabarwienie o intensywności przynajmniej
1+
Ujemny: bezbarwne
10.2. Interpretacja wyników wizualnych:
Dodatni: Jeśli w badanej studzience pojawi się żółte
zabarwienie o intensywności równej co najmniej 1+,
wówczas próbka zawiera EHSA i wynik testu jest dodatni.
Uwaga: Testy o jasno żółtym zabarwieniu (poniżej 1+) należy
powtórzyć.
Ujemny: Reakcja bezbarwna oznacza wynik ujemny i
wskazuje na brak EHSA lub niewykrywalne stężenie EHSA
w badanej próbce.
Odczyt spektrofotometryczny
10.3. Odczytać wyniki przy pojedynczej (450 nm) lub podwójnej
(450/620 do 650 nm) długości fali.
10.4. Odczytać gęstość optyczną (O.D.) kontroli ujemnej.
10.5. Odjąć (O.D.) studzienki kontroli ujemnej od odczytów
gęstości optycznej studzienki kontroli dodatniej i
studzienek z badanymi próbkami.
Uwaga: Czytniki można wyzerować na studzienkę kontroli
ujemnej, aby gęstość optyczna studzienki kontroli
ujemnej była automatycznie odejmowana od wszystkich
pozostałych odczytów. Jeśli czytnik nie ma takiej funkcji,
należy wyzerować go na powietrze i odjąć gęstość optyczną
studzienki kontroli ujemnej od odczytów gęstości optycznej
studzienki kontroli dodatniej i studzienek badanych przed
dokonaniem interpretacji wyników.
10.6. Odczytać wyniki testu:
Dodatni: Odczyty gęstość optyczna. wynosi ≥ 0,050 wartości
wyzerowanej
(tj. po odjęciu gęstości optycznej kontroli ujemnej)
Ujemny: Odczyty gęstość optyczna. wynosi < 0,050 wartości
wyzerowanej
(tj. po odjęciu gęstości optycznej kontroli ujemnej)
10.7. Interpretacja wyników spektrofotometrycznych:
Dodatni: Jeśli odczyt wyzerowanej gęstości optycznej jest
równy lub większy niż 0,050 w studzience badanej, próbka
zawiera EHSA i wynik badania jest dodatni.
Ujemny: Odczyt wyzerowanej gęstości optycznej mniejszy
niż 0,050 oznacza wynik ujemny i wskazuje na brak EHSA
lub niewykrywalne stężenie EHSA w badanej próbce.
*Uwaga: Wszystkie próbki, które są wzrokowo bezbarwne,
ale dają odczyt gęstości optycznej niespójny z interpretacją
wzrokową należy uznać za odczyt rozbieżny i sprawdzić
czy w studzienkach obecne są pęcherzyki powietrza,
małe cząstki lub czy na spodzie studzienki znajduje się
nieprzezroczysta warstwa. W celu usunięcia warstwy
przetrzeć spód studzienek i odczytać gęstość optyczną
ponownie. Jeśli nadal występuje rozbieżność pomiędzy
odczytem wzrokowym i odczytem gęstości optycznej,
powtórzyć test.
11.
Ograniczenia ZwiĄZANe z procedurĄ
Poprawność wyników testu mikropłytkowego ProSpecT
Entamoeba histolytica zależy od wykonania reakcji kontrolnych
zgodnie z oczekiwaniami. Patrz „Kontrola jakości”, rozdział 9.
Ujemny wynik testu nie wyklucza możliwości obecności
Entamoeba histolytica i może wystąpić, gdy stężenie antygenu w
próbce jest poniżej progu wykrycia testu. Nie ustalono korelacji
pomiędzy ilością antygenu w próbce a obecnością kliniczną.
Tak jak w przypadku wszystkich testów diagnostycznych IN VITRO
lekarz powinien interpretować wyniki testu w połączeniu z
objawami klinicznymi lub innymi wynikami laboratoryjnymi.
Prawidłowe pobieranie i przygotowanie próbek ma istotne
znaczenie dla uzyskania optymalnych wyników testu. Optymalne
wyniki testu są uzyskiwane z próbek badanych jak najszybciej po
pobraniu. Patrz Pobieranie próbek stolca, rozdział 7.
Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica został
zaklasyfikowany jako test o dużej złożoności.
12.
WARTOŚCI OCZEKIWANE
Entamoeba histolytica zakaża około 12% ludności świata1. Większość
takich zakażeń przebiega bezobjawowo, u około 10% osób
zakażonych występują objawy kliniczne od objawów nieswoistych
choroby przewodu pokarmowego po zmiany pozajelitowe1.
Na terenie Stanów Zjednoczonych średnio rocznie w Centróm
Kontroli Chorób2 zgłaszanych jest 3500 przypadków pełzakowicy.
Do grup podwyższonego ryzyka należą podróżnicy, imigranci,
przemieszczający się pracownicy, osoby z obniżoną odpornością,
pensjonariusze zakładów psychiatrycznych i seksualnie aktywni
mężczyźni homoseksualni1. U mężczyzn homoseksualnych
dominuje niechorobotwórczy szczep pierwotniaka5. Bezobjawowi
nosiciele szczepów chorobotwórczych stanowią rezerwuar o
istotnym znaczeniu dla przenoszenia zakażeń1.
13.
CHARAKTERYSTYKA TESTU
CzuŁość i swoistość
Działanie testu mikropłytkowego ProSpecT Entamoeba histolytica
(EIA) oznaczono przy użyciu 268 świeżych, zamrożonych próbek
stolca. Duże laboratorium kliniczne dostarczyło 105 próbek,
które były dodatnie w zakresie obecności E. histolytica w badaniu
na obecność jaj i trofozoitów. Takie próbki były zamrożone i
przechowywane przez ~2-3 lata przed badaniem za pomocą testu
mikropłytkowego. Spośród nich, 91 było dodatnich zarówno
badaniu na obecność jaj i trofozoitów jak i w teście EIA a 14 było
ujemnych w teście EIA.
163 świeże, zamrożone próbki miały wynik ujemny w badaniu
na obecność jaj i trofozoitów E. histolytica. Te próbki były
przechowywane przez ~6 miesięcy. Spośród tych 48 zawierało
pasożyty inne niż E. histolytica. Wszystkie 48 próbek uzyskało
ujemny wynik w kierunku obecności E. histolytica w teście EIA.
Pozostałe 115 próbek nie zawierało pasożytów w badaniu na
obecność jaj i trofozoitów; 114 uzyskało wynik ujemny w teście
EIA a jedna próbka była dodatnia.
Charakterystykę testu mikropłytkowego ProSpecT Entamoeba
histolytica podano poniżej. Rzeczywista czułość testu może być
większa niż podana ponieważ występowanie fałszywych dodatnich
identyfikacji jaj i trofozoitów zostało dobrze udokumentowane2.
ProSpecT
Entamoeba histolytica
+
-
Jaja i trofozoity
+
91
1
14
162
105
163
268
Czułość = 87%
Swoistość = 99%
Dodatnia wartość przewidywalna = 99%
Ujemna wartość przewidywalna = 92%
CzuŁość analityczna
Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica wykrywa
około 40 nanogramów/ml antygenu EHSA.
Odtwarzalność
Współczynnik wariancji (CV) pomiędzy testami lub pomiędzy
oznaczeniami testu mikropłytkowego ProSpecT Entamoeba
histolytica został oceniony poprzez wybranie czterech dodatnich
próbek o różnych odczytach gęstości optycznej. Każda próbka była
badana w 8 studzienkach dziennie przez pięć kolejnych dni. Średni
CV pomiędzy testami wynosił 4,8%.
Próbka
1
2
3
4
Średnia gęstość
optyczna
0,950
0,620
0,450
0,260
Odchylenie
standardowe
0,0210
0,0143
0,0355
0,0179
%CV
1
2
3
4
Średnia gęstość
optyczna
1,086
0,685
0,481
0,289
Odchylenie
standardowe
0,0242
0,0242
0,0207
0,0100
Ascaris lumbricoides (4)
Blastocystis hominis (5)
Chilomastix mesnili (1)
Cryptosporidium parvum (6)
Dientamoeba fragilis (5)
Endolimax nana (4)
Entamoeba coli (4)
Entamoeba hartmanni (2)
Giardia lamblia (5)
Hookworm (1)
Hymenolepis nana (1)
Iodamoeba butschlii (1)
Isospora spp. (2)
Strongyloides stercoralis (2)
Taenia spp. (1)
Trichuris hominis (2)
Trichuris trichiura (4)
Liczby w nawiasach wskazują liczby badanych próbek.
14.
PIŚMIENNICTWO
1.
Bruckner, D.A., 1992.
2.
Amoebiasis.
Clin. Microbiol. Rev. 5(4):356-369.
Krogstad, D.J., H.C. Spencer, G.R. Healy, N.N. Gleason, D.J. Sexton,
C.A. Herron. 1978.
3.
Amoebiasis: Epidemiologic Studies in the United States, 1971-1974.
Ann. Int. Med., 88:89-97.
Marsden, A.P.H. and H.F. Smith, 1946.
4.
The detection of the cysts of E. histolytica in the faeces by microbiology
examinations.
Med. J. Ant:II, 915-919.
Stamm, W. P., 1957.
5.
The Laboratory Diagnosis of Clinical Amoebiasis.
Trans. Roy. Soc. Trop. Med. Hyg., 51:306-312.
Tannich, E. and G.D. Burchard, 1991.
Differentiation of Pathogenic from Nonpathogenic Entamoeba
histolytica by Restriction Fragment Analysis of a Single Gene Amplified
In Vitro.
J. Clin. Microbiol., 29(2):250-255.
Tijssen, P., 1985.
6.
7.
Practice and Theory of Enzyme Immunoassays.
Laboratory Techniques in Biochemistry and Molecular Biology, R.H.
Burdon and P.H. van Knippenberg, eds., Elsevier, N.Y. pp. 14-16.
Walsh, J.A., 1986.
Problems in Recognition and Diagnosis of Amoebiasis: Estimation of
the Global Magnitude of Morbidity and Mortality.
Rev. Inf. Dis. 8(2):228-238.
ProSpecT™ jest zarejestrowanym znakiem towarowym.
2,20
2,30
7,90
6,90
CV w jednym teście lub w jednej serii oceniono poprzez zbadanie
24 studzienek przy użyciu każdej z 4 dodatnich próbek. Średni
wynik CV w ramach jednego testu wynosił 3,4%.
Próbka
Reaktywność krzyŻowa
Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica badano
za pomocą próbek stolca dodatnich w zakresie obecności
kilku pasożytów obecnych w stolcu. Nie obserwowano żadnej
reaktywności krzyżowej z żadnym czynnikiem zakaźnym
wymienionym poniżej.
%CV
2,23
3,54
4,31
3,50
Oxoid Ltd Wade Road Basingstoke Hants, RG24 8PW
Wlk. Bryt
Pomocy technicznej udziela lokalny dystrybutor.
Instrukcja użycia X7292B zaktualizowany luty 2013