ProSpecT Entamoeba histolytica Microplate Assay [PL]
Transkrypt
ProSpecT Entamoeba histolytica Microplate Assay [PL]
Test mikropłytkowy ProSpecT™ Entamoeba histolytica R2456048 ..................48 testów R2456096 ..................96 testów PL 1. PRZEZNACZENIE Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica służy do jakościowego wykrywania swoistego antygenu pełzaka czerwonki (E. histolytica) (EHSA) w wodnych ekstraktach próbek ludzkiego stolca. Test wykrywa EHSA chorobotwórczych i niechorobotwórczych szczepów pasożyta. 2. Omówienie Entamoeba histolytica jest amebą jelitową, która powoduje zakażenie po połknięciu cyst. Około 12% ludności świata jest zakażone E. histolytica1,7. U dziewięćdziesięciu procent zakażonych osób zakażenia są bezobjawowe i stanowią ogromny rezerwuar pierwotniaka. U około 10% zakażonych osób występują objawy kliniczne od nieswoistych objawów choroby przewodu pokarmowego po czerwonkę, zapalenie jelita grubego i pełzakowicę. Spośród tych osób u około 2-20% nastąpi progresja z pozajelitową inwazją i powstaniem ropni, szczególnie w wątrobie1,7. Rozpoznanie pełzakowicy następowało dotąd za pomocą obserwacji mikroskopowej obecności jaj i trofozoitów pasożyta w stolcu lub próbkach tkankowych. Badanie mikroskopowe jest skomplikowane w związku z delikatnym charakterem trofozoitów i naprzemiennym zmienianiem form życiowych pasożyta. Wykazano, że nawet przy wykonaniu 6-9 badań na obecność jaj i trofozoitów rozpoznanie było trafne tylko w 72-76%4. W jednym badaniu prawdopodobieństwo rozpoznania oparte na badaniu w kierunku obecności jaj i trofozoitów wynosi tylko 50% w przypadku dziennego wydalania 100 000 jaj lub 0,45% w przypadku wydalania 1000 jaj3. Potwierdzono poważne problemy powodowane nieprawidłowym rozpoznaniem E. histolytica2. Fałszywe ujemne wyniki występują, gdy pasożyt zostaje pominięty przez niedoświadczonego analityka, a fałszywe dodatnie wyniki występują w przypadku, gdy leukocyty, inne ameby, komórki krwi lub pozostałości są nieprawidłowo identyfikowane jako E. histolytica2. W przypadku pełzakowicy pozajelitowej postacie pasożyta mogą nie być wydalane do stolca i dla dokonania rozpoznania mogą być potrzebne testy serologiczne. Niemniej jednak problemy z testami serologicznymi występują w przypadku niskich mian przeciwciał lub są one trudne do zinterpretowania. Na obszarach endemicznych duża prewalencja dodatnich wyników testów serologicznych utrudnia rozpoznanie rzeczywistego zakażenia. U bezobjawowych nosicieli jaj pasożyta mogą występować ujemne wyniki serologiczne1. Długotrwała obecność przeciwciał po zakażeniu utrudnia rozróżnienie pomiędzy bieżącym i wcześniejszym zakażeniem. Namnażanie E. histolytica w jelitach powoduje powstawanie swoistych antygenów (EHSA), które są obecne w stolcu zakażonych osób. EHSA można wykryć w pojedynczej próbce stolca w porównaniu do wielu próbek wymaganych do badania na obecność jaj i trofozoitów. Wykrycie EHSA eliminuje powszechne problemy diagnostyczne takie jak nieprawidłowa identyfikacja, błąd prawidłowej identyfikacji pasożytów i długo utrzymujące się lub brak miana przeciwciał. Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica służy do wykrywania swoistego antygenu EHSA. 3. ZASADA DZIAŁANIA Testu Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica jest immunologicznym testem fazy stałej do wykrywania EHSA6. Rozcieńczone próbki stolca są dodawane do odrywalnych studzienek mikropłytek, na których związane są przeciwciała antyEHSA. Jeśli antygen EHSA jest obecny, jest on przechwytywany przez związane przeciwciało. Studzienki są poddawane inkubacji a następnie przemywane w celu usunięcia niezwiązanego materiału. Dodawany jest koniugat enzymu (przeciwciało anty-EHSA znakowane enzymem peroksydazy chrzanowej). Studzienki są poddawane inkubacji, a następnie przemywane w celu usunięcia niezwiązanego koniugatu enzymu. W reakcji dodatniej EHSA wiąże koniugat enzymu do studzienki. Dodawany jest substrat dla enzymu 3,3’,5,5’-tetrametylobenzydyna (TMB) i powstaje produkt reakcji kolorymetrycznej. Wybarwienie można obserwować wzrokowo lub spektrofotometrycznie. W reakcji ujemnej brak obecności EHSA lub jest obecne stężenie EHSA niewystarczające do związania koniugatu enzymu i nie powstaje produkt reakcji kolorymetrycznej. 4. Instrukcja użycia Pipety transferowe Uchwyt pasków mikropłytek i pokrywa Karta procedury Mikropłytka* (8 studzienek / pasek) 6 pasków (R2456048) lub 12 pasków (R2456096) opłaszczonych króliczym przeciwciałem anty-EHSA. Niezużyte paski mikropłytek przechowywać w worku foliowym ze środkiem osuszającym w celu wyeliminowania wilgoci. Koniugat enzymu* Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca 12 ml (R2456048) lub 25 ml (R2456096) mysiego przeciwciała anty-EHSA znakowanego peroksydazą chrzanową w matrycy białkowej zawierającej albuminy surowicy bydlęcej ze środkiem przeciwbakteryjnym. Wyrób medyczny do diagnostyki in vitro Zawiera ilość materiału wystarczającą do <n> badań Sprawdzić w instrukcji stosowania (IFU) Temperatury graniczne przechowywania) Kod serii (numer serii) 5. Zawartość zestawu, przygotowanie do stosowania i przechowywanie Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica zawiera odczynniki wystarczające do wykonania 48 lub 96 testów. Patrz także Środki ostrożności, punkt 6. Data ważności każdego zestawu jest podana na etykiecie opakowania. Wszystkie komponenty przechowywać w temperaturze 2-8°C. Przed użyciem umożliwić wszystkim odczynnikom osiągnięcie temperatury pokojowej (20-25 °C) i delikatnie wymieszać. Po użyciu niezużyte odczynniki umieścić w lodówce. Wszystkie odczynniki, za wyjątkiem buforu płuczącego, są dostarczane w stężeniu gotowym do użycia. Odczynniki można rozdzielać bezpośrednio z butelek z zakraplaczem lub przelewać do użycia za pomocą pipet wielokanałowych. Jeśli przelano więcej odczynnika niż potrzeba, taką pozostałą ilość należy wylać. Nie wolno przelewać pozostałej ilości odczynnika ponownie do butelki. Informacje dotyczĄce bhp 6.1. Odczynniki są przygotowywane z materiałów biologicznych i należy je traktować jako materiał potencjalnie zakaźny. Usuwać stosując procedury odpowiednie dla materiałów stanowiących zagrożenie biologiczne. 6.3. J e d n a b u t e l ka za w i e ra j ą c a 1 2 0 m l zbuforowanego roztworu z surowicą króliczą, czerwonym barwnikiem i środkami przeciwbakteryjnymi. Próbki mogą zawierać czynniki potencjalnie zakaźne i należy je traktować jako Poziom biozagrożenia 2 zgodnie z zaleceniem w podręczniku Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorób/Krajowego Instytutu Zdrowia (CDC/NIH) pt. „Biosafety in Microbiological and Biomedical Laboratories” (Bezpieczeństwo biologiczne w laboratoriach mikrobiologicznych i biomedycznych), 5 wyd. 6.4. Bufor płuczący zawiera substancje działające potencjalnie uczulająco na skórę (< 1% v/v). Unikać kontaktu ze skórą. Nosić jednorazowe rękawiczki winylowe lub nitrylowe. Bufor płuczący 6.5. Bufor płuczący usuwać w odpowiednich pojemnikach dla materiałów stanowiących zagrożenie biologiczne. Jedna butelka zawierająca 120 ml (x10) skoncentrowanego roztworu buforu ze środkami przeciwbakteryjnymi. 10-krotny koncentrat buforu płuczącego (x10) należy rozcieńczać dodając (x1) 1 część koncentratu do 9 części wody destylowanej lub dejonizowanej. Rozcieńczony bufor płuczący zachowuje stabilność przez 1 miesiąc, jeśli jest przechowywany w temperaturze 2 - 8 °C. Producent Rozcieńczona próbka Informacje na temat ewentualnych szkodliwych składników znajdują się w Karcie Charakterystyki Bezpieczeństwa Materiału (MSDS) i na etykietach produktu. Bufor do rozpuszczania próbki (temperatury Stosować do (data ważności) Wyłącznie do profesjonalnego stosowania. Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca 4 ml matrycy białkowej roztworu z czerwonym barwnikiem i środkami przeciwbakteryjnymi. ŚRODKI OSTROŻNOŚCI Odczynniki są przeznaczone wyłącznie do stosowania w diagnostyce in vitro. Kontrola ujemna Numer katalogowy 6. Nie pipetować ustami. Podczas postępowania z próbkami i wykonywania analizy należy nosić jednorazowe rękawiczki i okulary ochronne. Po zakończeniu procedury dokładnie umyć ręce. Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca 4 ml oczyszczonego antygenu EHSA w matrycy białkowej ze środkami przeciwbakteryjnymi. DEFINICJE SYMBOLI Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca 12 ml 0,46 mol/l kwasu siarkowego. *Uwaga: Nie zamieniać odczynników pomiędzy zestawami o różnych numerach serii. 6.2. Kontrola dodatnia Roztwór zatrzymujący reakcję Środki ostroŻności dotyczĄce procedury 6.6. Dokładnie przeczytać i postępować zgodnie z niniejszą „Instrukcją użycia”. 6.7. Z wyjątkiem koncentratu buforu płuczącego odczynniki dostarczono w wymaganym stężeniu roboczym. Nie rozcieńczać odczynników, z wyjątkiem, jeśli tak polecono. 6.8. Nie wolno stosować odczynników po upływie podanego terminu ważności. Termin ważności jest wydrukowany na każdej etykiecie odczynnika. Stosowanie odczynnika po terminie ważności może wpłynąć na dokładność wyników. 6.9. Poniższe wspólne odczynniki mogą być używane w serii produktów ProSpecT: Bufor płuczący, substrat zabarwienia i roztwór zatrzymujący reakcję. Substrat zabarwienia Jedna butelka z zakraplaczem zawierająca 12 ml (R2456048) lub 25 ml (R2456096) 3,3’,5,5’-tetrametylobenzydyny (TMB) w buforze. Substrat zabarwienia należy przechowywać i pobierać z butelki chroniącej przed dostępem światła, w której jest dostarczony. Jeśli z dowolnego powodu pobrano porcję substratu z oryginalnej butelki, nie wolno ponownie dodawać niezużytej objętości substratu zabarwienia do oryginalnej butelki. 6.10. Zanieczyszczenie mikrobiologiczne odczynników może zmniejszyć dokładność testu. Unikać zanieczyszczenia mikrobiologicznego odczynników stosując sterylne jednorazowe pipety podczas pobierania części odczynnika z butelek. 6.11. Przed użyciem wszystkie odczynniki i próbki należy pozostawić do osiągnięcia temperatury pokojowej (20-25 °C). 6.12. Paski mikropłytek należy przechowywać w zamykanych torebkach foliowych ze środkiem pochłaniającym wilgoć w celu ochrony studzienek mikropłytek przed wilgocią. 6.13. Próbki stolca należy dokładnie wymieszać przed przygotowaniem próbek w celu zapewnienia jednolitej zawartości próbki. NIE WYKONYWAĆ KONCENTRATU PRÓBKI PRZED BADANIEM. Procedura 8.1. Przygotowanie próbek do testu: 8.10. Z akryć mikropłytkę i inkubować w temperaturze pokojowej (20-25 °C) przez 10 minut. 8.11. Dodać 1 kroplę (50 µl) roztworu zatrzymującego reakcję do każdej studzienki. Delikatnie postukać lub wymieszać studzienki na mieszadle typu Vortex aż żółte zabarwienie będzie równomierne. Odczytać reakcje w ciągu 10 minut po dodaniu roztworu zatrzymania reakcji. 1. Rozmrozić zamrożone próbki stolca. Próbki stolca powinny być dokładnie zemulgowane za pomocą silnego wstrząsania lub mieszania na wytrząsarce w celu zapewnienia jednakowego rozkładu antygenu. 2. Oznaczyć wymaganą liczbę probówek numerem identyfikacyjnym pacjenta. 3. Pipetować lub przelać 1 ml buforu do rozcieńczania próbek do każdej probówki. 4. W przypadku stałych lub półstałych próbek należy użyć jednego wacika dokładnie pokrytego stolcem. W przypadku płynnych próbek, użyć 3 waciki lub 300 µl. 5. Obracać aplikator(y) kilka razy w buforze do rozcieńczania próbek w celu utworzenia zawiesiny stolca w roztworze. Następnie dociskać aplikator(y) o ściankę fiolki w celu wyciśnięcia jak najwięcej płynu. Aplikatory usuwać w odpowiedni sposób. Przygotowane próbki mogą pozostawać w buforze do rozcieńczania próbek w temperaturze pokojowej (20 - 25 °C) do 8 godzin lub w lodówce (2 - 8 °C) do 48 godzin przed badaniem. 6.14. Substrat zabarwienia jest wrażliwy na światło. Jeśli odczynnik zostanie wystawiony na działanie światła i pojawi się zabarwienie, odczynnik należy wyrzucić. 6.15. Osoby nie rozpoznające kolorów lub z uszkodzeniem wzroku mnoga nie być w stanie odczytać wizualnie testu i powinny stosować odczyt spektrofotometryczny w celu zinterpretowania wyników. 6.16. Podczas całej procedury odczynniki dodawać do studzienek testu w takiej samej kolejności. Aby uniknąć skażenia, nie wolno dotykać płynu w studzienkach końcówkami butelek. 6.17. Dokładnie mierzyć czas każdej inkubacji. Rozpocząć pomiar czasu po dodaniu odczynnika do ostatniej studzienki na każdej badanej mikropłytce. W celu zapewnienia dokładnego pomiaru czasu jednorazowo badać nie więcej niż płytki z 96 studzienkami. Odchylenie od ustalonej procedury może zmienić wynik badania. 8.2. 6.18. Ważne jest utrzymywanie butelek z zakraplaczami w pozycji pionowej, aby kropla tworzyła się na zakończeniu dyszy. Jeśli dysza stanie się wilgotna, zamiast na końcówce, wokół zakończenia dyszy powstanie kropla o nieodpowiedniej objętości. Jeśli to nastąpi, należy osuszyć dyszę przed kontynuowaniem zakraplania. 7. POBIERANIE PRÓBEK stolca Do wykorzystania w teście nie nadają się próbki stolca stężone lub pobierane do 10% formaliny, SAV lub utrwalacza PVA. ŚWIEŻE Próbki stolca bez środków konserwujących należy pobierać do czystych i szczelnych pojemników plastikowych. Próbki należy przechowywać w temperaturze 2 - 8 °C i badać w ciągu 48 godzin. ZAMROŻONA Jeśli próbek nie można zbadać w ciągu 48 godzin, należy je zamrozić w temperaturze od -20 do -70 °C. CARY BLAIR Próbki stolca pobierane do pożywki transportowej Cary Blair należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2 - 8 °C i badać w ciągu 1 tygodnia od pobrania. 8. SPOSÓB WYKONANIA testu Wymagane materiaŁy dostarczone Patrz Zawartość zestawu, rozdział 5 MateriaŁy Wymagane ale nie dostarczone Pojemniki do pobierania próbek stolca Stoper do pomiaru minut Butelka na bufor płuczący Woda destylowana lub dejonizowana MateriaŁy opcjonalne, nie dostarczane Czytnik mikropłytek odpowiedni do odczytu przy długości fali 450 nm lub 450/620 do 650 nm Aplikator z końcówkami bawełnianymi lub wiskozowymi Mikropipeta do dostarczania objętości do 200 µl Jednorazowe probówki, plastikowe lub szklane Wytrząsarka typu Vortex z adapterem do płytek lub wytrząsacz Przygotować rozcieńczenia 1:10 v/v każdej próbki stolca. 8.3. 8.4. 8.5. Otworzyć torebkę foliową, wyjąć wymaganą liczbę pasków mikropłytek i umieścić je w uchwycie pasków mikropłytek. Należy wykorzystać jedną studzienkę na kontrolę ujemną i jedną studzienkę na kontrolę dodatnią. W przypadku użycia mniej niż 8 studzienek, należy odłamać wymaganą liczbę studzienek od paska i umieścić nie wykorzystane studzienki z powrotem w torebce foliowej z pochłaniaczem wilgoci. SZCZELNIE ZAMKNĄĆ TOREBKĘ, ABY ZABEZPIECZYĆ PRZED WILGOCIĄ I UMIEŚCIĆ Z POWROTEM W LODÓWCE. Dodać 4 krople (200 µl) kontroli ujemnej, kontroli dodatniej lub rozcieńczonej próbki pacjenta do poszczególnych studzienek uważając, aby nie skazić sąsiednich studzienek. Kontrole można podawać bezpośrednio z butelki z zakraplaczem do odpowiedniej studzienki lub jeśli wymagane 200 µl można przepipetować z butelki. Z akryć mikropłytkę i inkubować w temperaturze pokojowej (20-25 °C) przez 60 minut. Po dodaniu ostatniej próbki rozpocząć pomiar czasu. Wytrząsnąć lub odessać zawartość studzienek. Przepłukać napełniając całkowicie każdą studzienkę rozcieńczonym buforem płuczącym (~350-400 µl/studzienkę). Wytrząsnąć lub odessać cały płyn ze studzienek po każdym płukaniu. Płukać łącznie 3 razy. Po ostatnim płukaniu usunąć zawartość i wystukać płytkę na czystych ręcznikach papierowych lub odessać. Usunąć jak najwięcej buforu płuczącego, ale przez cały czas nie pozwalać na wyschnięcie studzienek. 8.6. Dodać 4 krople (200 µl) koniugatu enzymu do każdej studzienki. 8.7. Z akryć mikropłytkę i inkubować w temperaturze pokojowej (20-25 °C) przez 30 minut. 8.8. Wytrząsnąć lub odessać i przepłukać każdą studzienkę 5 razy jak w kroku 8.5. 8.9. Dodać 4 krople (200 µl) substratu barwiącego do każdej studzienki. 8.12. Odczytać wizualnie lub spektrofotometrycznie przy długości fali 450 nm (pojedyncza długość fali) lub 450/620 do 650 nm (podwójna długość fali). 9. KONTROLA JAKOŚCI Podczas przeprowadzania każdego testu należy uwzględnić kontrolę dodatnią i ujemną. Kontrola dodatnia i ujemna służą jako odczynniki i kontrole procedury. Kontrole są przeznaczone do monitorowania istotnych nieprawidłowych zachowań odczynników. Kontrola dodatnia nie zapewnia precyzji dla wartości granicznej testu. Gęstość optyczna (O.D.) kontroli ujemnej powinna wynosić ≤ 0,100 przy 450 nm lub < 0,070 przy długości fali od 450/620 do 650 nm. Kontrola ujemna powinna być bezbarwna podczas odczytu wzrokowego. Jeśli w kontroli ujemnej obecne jest żółte zabarwienie odpowiadające oznaczeniu 1+ lub większemu na Karcie procedury, test należy powtórzyć zwracając szczególną uwagę na procedurę płukania. Gęstość optyczna kontroli dodatniej powinna wynosić ≥ 0,300 przy długości fali 450 nm lub 450/620 do 650 nm, po odjęciu gęstości optycznej kontroli ujemnej i powinna być równa lub większa niż reakcja 2+ odczytywana wizualnie. Jeśli w kontroli dodatniej żółte zabarwienie jest mniejsze niż 2+ na Karcie procedury należy zwrócić się o pomoc techniczną. 10. WYNIKI Dodatkowe informacje dotyczące interpretacji zabarwienia podano w załączonej Karcie procedury. Odczyt wizualny 10.1. Odczytać wyniki testu porównując z zabarwieniem reakcji na Karcie procedury. Dodatni: żółte zabarwienie o intensywności przynajmniej 1+ Ujemny: bezbarwne 10.2. Interpretacja wyników wizualnych: Dodatni: Jeśli w badanej studzience pojawi się żółte zabarwienie o intensywności równej co najmniej 1+, wówczas próbka zawiera EHSA i wynik testu jest dodatni. Uwaga: Testy o jasno żółtym zabarwieniu (poniżej 1+) należy powtórzyć. Ujemny: Reakcja bezbarwna oznacza wynik ujemny i wskazuje na brak EHSA lub niewykrywalne stężenie EHSA w badanej próbce. Odczyt spektrofotometryczny 10.3. Odczytać wyniki przy pojedynczej (450 nm) lub podwójnej (450/620 do 650 nm) długości fali. 10.4. Odczytać gęstość optyczną (O.D.) kontroli ujemnej. 10.5. Odjąć (O.D.) studzienki kontroli ujemnej od odczytów gęstości optycznej studzienki kontroli dodatniej i studzienek z badanymi próbkami. Uwaga: Czytniki można wyzerować na studzienkę kontroli ujemnej, aby gęstość optyczna studzienki kontroli ujemnej była automatycznie odejmowana od wszystkich pozostałych odczytów. Jeśli czytnik nie ma takiej funkcji, należy wyzerować go na powietrze i odjąć gęstość optyczną studzienki kontroli ujemnej od odczytów gęstości optycznej studzienki kontroli dodatniej i studzienek badanych przed dokonaniem interpretacji wyników. 10.6. Odczytać wyniki testu: Dodatni: Odczyty gęstość optyczna. wynosi ≥ 0,050 wartości wyzerowanej (tj. po odjęciu gęstości optycznej kontroli ujemnej) Ujemny: Odczyty gęstość optyczna. wynosi < 0,050 wartości wyzerowanej (tj. po odjęciu gęstości optycznej kontroli ujemnej) 10.7. Interpretacja wyników spektrofotometrycznych: Dodatni: Jeśli odczyt wyzerowanej gęstości optycznej jest równy lub większy niż 0,050 w studzience badanej, próbka zawiera EHSA i wynik badania jest dodatni. Ujemny: Odczyt wyzerowanej gęstości optycznej mniejszy niż 0,050 oznacza wynik ujemny i wskazuje na brak EHSA lub niewykrywalne stężenie EHSA w badanej próbce. *Uwaga: Wszystkie próbki, które są wzrokowo bezbarwne, ale dają odczyt gęstości optycznej niespójny z interpretacją wzrokową należy uznać za odczyt rozbieżny i sprawdzić czy w studzienkach obecne są pęcherzyki powietrza, małe cząstki lub czy na spodzie studzienki znajduje się nieprzezroczysta warstwa. W celu usunięcia warstwy przetrzeć spód studzienek i odczytać gęstość optyczną ponownie. Jeśli nadal występuje rozbieżność pomiędzy odczytem wzrokowym i odczytem gęstości optycznej, powtórzyć test. 11. Ograniczenia ZwiĄZANe z procedurĄ Poprawność wyników testu mikropłytkowego ProSpecT Entamoeba histolytica zależy od wykonania reakcji kontrolnych zgodnie z oczekiwaniami. Patrz „Kontrola jakości”, rozdział 9. Ujemny wynik testu nie wyklucza możliwości obecności Entamoeba histolytica i może wystąpić, gdy stężenie antygenu w próbce jest poniżej progu wykrycia testu. Nie ustalono korelacji pomiędzy ilością antygenu w próbce a obecnością kliniczną. Tak jak w przypadku wszystkich testów diagnostycznych IN VITRO lekarz powinien interpretować wyniki testu w połączeniu z objawami klinicznymi lub innymi wynikami laboratoryjnymi. Prawidłowe pobieranie i przygotowanie próbek ma istotne znaczenie dla uzyskania optymalnych wyników testu. Optymalne wyniki testu są uzyskiwane z próbek badanych jak najszybciej po pobraniu. Patrz Pobieranie próbek stolca, rozdział 7. Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica został zaklasyfikowany jako test o dużej złożoności. 12. WARTOŚCI OCZEKIWANE Entamoeba histolytica zakaża około 12% ludności świata1. Większość takich zakażeń przebiega bezobjawowo, u około 10% osób zakażonych występują objawy kliniczne od objawów nieswoistych choroby przewodu pokarmowego po zmiany pozajelitowe1. Na terenie Stanów Zjednoczonych średnio rocznie w Centróm Kontroli Chorób2 zgłaszanych jest 3500 przypadków pełzakowicy. Do grup podwyższonego ryzyka należą podróżnicy, imigranci, przemieszczający się pracownicy, osoby z obniżoną odpornością, pensjonariusze zakładów psychiatrycznych i seksualnie aktywni mężczyźni homoseksualni1. U mężczyzn homoseksualnych dominuje niechorobotwórczy szczep pierwotniaka5. Bezobjawowi nosiciele szczepów chorobotwórczych stanowią rezerwuar o istotnym znaczeniu dla przenoszenia zakażeń1. 13. CHARAKTERYSTYKA TESTU CzuŁość i swoistość Działanie testu mikropłytkowego ProSpecT Entamoeba histolytica (EIA) oznaczono przy użyciu 268 świeżych, zamrożonych próbek stolca. Duże laboratorium kliniczne dostarczyło 105 próbek, które były dodatnie w zakresie obecności E. histolytica w badaniu na obecność jaj i trofozoitów. Takie próbki były zamrożone i przechowywane przez ~2-3 lata przed badaniem za pomocą testu mikropłytkowego. Spośród nich, 91 było dodatnich zarówno badaniu na obecność jaj i trofozoitów jak i w teście EIA a 14 było ujemnych w teście EIA. 163 świeże, zamrożone próbki miały wynik ujemny w badaniu na obecność jaj i trofozoitów E. histolytica. Te próbki były przechowywane przez ~6 miesięcy. Spośród tych 48 zawierało pasożyty inne niż E. histolytica. Wszystkie 48 próbek uzyskało ujemny wynik w kierunku obecności E. histolytica w teście EIA. Pozostałe 115 próbek nie zawierało pasożytów w badaniu na obecność jaj i trofozoitów; 114 uzyskało wynik ujemny w teście EIA a jedna próbka była dodatnia. Charakterystykę testu mikropłytkowego ProSpecT Entamoeba histolytica podano poniżej. Rzeczywista czułość testu może być większa niż podana ponieważ występowanie fałszywych dodatnich identyfikacji jaj i trofozoitów zostało dobrze udokumentowane2. ProSpecT Entamoeba histolytica + - Jaja i trofozoity + 91 1 14 162 105 163 268 Czułość = 87% Swoistość = 99% Dodatnia wartość przewidywalna = 99% Ujemna wartość przewidywalna = 92% CzuŁość analityczna Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica wykrywa około 40 nanogramów/ml antygenu EHSA. Odtwarzalność Współczynnik wariancji (CV) pomiędzy testami lub pomiędzy oznaczeniami testu mikropłytkowego ProSpecT Entamoeba histolytica został oceniony poprzez wybranie czterech dodatnich próbek o różnych odczytach gęstości optycznej. Każda próbka była badana w 8 studzienkach dziennie przez pięć kolejnych dni. Średni CV pomiędzy testami wynosił 4,8%. Próbka 1 2 3 4 Średnia gęstość optyczna 0,950 0,620 0,450 0,260 Odchylenie standardowe 0,0210 0,0143 0,0355 0,0179 %CV 1 2 3 4 Średnia gęstość optyczna 1,086 0,685 0,481 0,289 Odchylenie standardowe 0,0242 0,0242 0,0207 0,0100 Ascaris lumbricoides (4) Blastocystis hominis (5) Chilomastix mesnili (1) Cryptosporidium parvum (6) Dientamoeba fragilis (5) Endolimax nana (4) Entamoeba coli (4) Entamoeba hartmanni (2) Giardia lamblia (5) Hookworm (1) Hymenolepis nana (1) Iodamoeba butschlii (1) Isospora spp. (2) Strongyloides stercoralis (2) Taenia spp. (1) Trichuris hominis (2) Trichuris trichiura (4) Liczby w nawiasach wskazują liczby badanych próbek. 14. PIŚMIENNICTWO 1. Bruckner, D.A., 1992. 2. Amoebiasis. Clin. Microbiol. Rev. 5(4):356-369. Krogstad, D.J., H.C. Spencer, G.R. Healy, N.N. Gleason, D.J. Sexton, C.A. Herron. 1978. 3. Amoebiasis: Epidemiologic Studies in the United States, 1971-1974. Ann. Int. Med., 88:89-97. Marsden, A.P.H. and H.F. Smith, 1946. 4. The detection of the cysts of E. histolytica in the faeces by microbiology examinations. Med. J. Ant:II, 915-919. Stamm, W. P., 1957. 5. The Laboratory Diagnosis of Clinical Amoebiasis. Trans. Roy. Soc. Trop. Med. Hyg., 51:306-312. Tannich, E. and G.D. Burchard, 1991. Differentiation of Pathogenic from Nonpathogenic Entamoeba histolytica by Restriction Fragment Analysis of a Single Gene Amplified In Vitro. J. Clin. Microbiol., 29(2):250-255. Tijssen, P., 1985. 6. 7. Practice and Theory of Enzyme Immunoassays. Laboratory Techniques in Biochemistry and Molecular Biology, R.H. Burdon and P.H. van Knippenberg, eds., Elsevier, N.Y. pp. 14-16. Walsh, J.A., 1986. Problems in Recognition and Diagnosis of Amoebiasis: Estimation of the Global Magnitude of Morbidity and Mortality. Rev. Inf. Dis. 8(2):228-238. ProSpecT™ jest zarejestrowanym znakiem towarowym. 2,20 2,30 7,90 6,90 CV w jednym teście lub w jednej serii oceniono poprzez zbadanie 24 studzienek przy użyciu każdej z 4 dodatnich próbek. Średni wynik CV w ramach jednego testu wynosił 3,4%. Próbka Reaktywność krzyŻowa Test mikropłytkowy ProSpecT Entamoeba histolytica badano za pomocą próbek stolca dodatnich w zakresie obecności kilku pasożytów obecnych w stolcu. Nie obserwowano żadnej reaktywności krzyżowej z żadnym czynnikiem zakaźnym wymienionym poniżej. %CV 2,23 3,54 4,31 3,50 Oxoid Ltd Wade Road Basingstoke Hants, RG24 8PW Wlk. Bryt Pomocy technicznej udziela lokalny dystrybutor. Instrukcja użycia X7292B zaktualizowany luty 2013