BIULETYN PARAFIALNY

Biuletyn Parafii Niepokalanego Serca NMP w Grudziądzu – Księża Marianie
Intencje mszalne
Poniedziałek 08.02.2016
700 – Za śp. Anastazję i Władysława z okazji urodzin
830 – John Peter Baker (greg.22)
1830 - Za śp. Klemensa Kuszajewskiego w 30 dni po śmierci
Wtorek 09.02.2016
700 – John Peter Baker (greg.23)
830 – Za śp. Otylię i Stanisława Gurbisz i zmarłych z rodziny
1830 - Za śp. Grażynę Graczewską w 30 dni po śmierci
Środa 10.02.2016 - Popielec
700 – John Peter Baker (greg.24)
830 – O szczęśliwe rozwiązanie dla córki Agnieszki, o zdrowie i błogosławieństwo
Boże dla Agnieszki i Michała
1000 – Za śp. ks. Czesława Knozowskiego ( intencja od Zofii Sołtys i rodziny)
1630 –
1830 – Za śp. Danutę Hołownia (greg. 1/30)
Czwartek 11.02.2016
700 – John Peter Baker (greg.25)
830 – Za śp. Henryka w 4 rocznicę śmierci, Marię, Aleksandra i Helenę
Dobrzyńskich
1830 – Za śp. Danutę Hołownia (greg. 2/30)
Piątek 12.02.2016
700 – John Peter Baker (greg.26)
830 – Dziękczynna za otrzymane łaski, z prośbą o dalsze Boże błogosławieństwo w
rocznicę urodzin dla Marzeny
1830 – Za śp. Danutę Hołownia (greg. 3/30)
Sobota 13. 02.2016
700 – John Peter Baker (greg.27)
830 – Za śp. rodziców: Walerię i Michała, Irenę, teściów: Joannę i Franciszka ,
Stanisława i Halinę
1830 - Za śp. Danutę Hołownia (greg. 4/30)
Niedziela 14.02.2016
730 – Za śp. Danutę Hołownia (greg. 5/30)
900 – Za śp. męża Zygmunta Nogę w 3 rocznicę śmierci oraz rodziców i krewnych
z obojga stron
1030 – ZA PARAFIAN
1200 - Za śp. Helenę, Jana, Mirosława Sakowicz
1830 – Za śp. Tadeusza Heberlein w rocznicę śmierci oraz Kazimierza, Janusza i
Łukasza
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.
BIULETYN
PARAFIALNY
Parafia Niepokalanego Serca NMP
Księża Marianie, ul. Mickiewicza 43,
86-300 Grudziądz, tel. 881 762 522
www.grudziadz.marianie.pl
Numer konta na remont dachu: 91 1240 3998 1111 0010 5093 0549
Kancelaria parafialna czynna we wtorki i czwartki : 10.00 - 12.00 i 17.00 - 18.00
w piątki od 9.00 - 12.00 i 17.00 - 18.00
1.
2.
3.
4.
5.
7 lutego 2016 roku
V Niedziela Zwykła
We wtorek 9 lutego o godz. 21.00 Apel Jasnogórski w intencji Ojczyzny.
W środę 10 lutego Środa Popielcowa rozpoczynająca Okres Wielkiego Postu.
Msze święte wraz z posypaniem głów popiołem zostaną odprawione o godzinie
7.00, 8.30, 10.00, 16.30 i 18.30. W Wielkich Lniskach Msza święta o godzinie
17.00.
W Środę Popielcową obowiązuje post ścisły. Polega on nie tylko na
wstrzemięźliwości od potraw mięsnych, ale także na ograniczeniu ilości
spożywanych pokarmów – możemy spożyć trzy posiłki dziennie, w tym dwa
skromne i jeden do syta. Post ilościowy obowiązuje chrześcijan między 18 a 60
rokiem życia. Wstrzemięźliwość od mięsa obowiązuje zaś chrześcijan począwszy
od 14 roku życia.
W Okresie Wielkiego Postu zapraszamy na tradycyjne nabożeństwa pokutne.
Droga Krzyżowa będzie odprawiana w każdy piątek o godzinie 8.00 i 18.00. O
godzinie 16.30 Droga Krzyżowa dla dzieci. W Wielkich Lniskach Droga
Krzyżowa o godzinie 17.00. W kaplicy Sióstr Elżbietanek Droga Krzyżowa o
godzinie 18.30. Gorzkie Żale w każdą niedzielę po Mszy świętej o godzinie 10.30.
U sióstr o godzinie 18.30. W Wielkich Lniskach Gorzkie Żale po Mszy o godz.
9.00.
W ostatnim tygodniu odeszła do Pana śp. Marianna Zabielska. Wieczny
odpoczynek………
ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA NA WIELKI POST 2016 ROKU „CHCĘ
RACZEJ MIŁOSIERDZIA NIŻ OFIARY” (MT 9,13) UCZYNKI
MIŁOSIERDZIA W ROKU JUBILEUSZOWYM cz.1
1. MARYJA, IKONA KOŚCIOŁA EWANGELIZUJĄCEGO, BO JEST
EWANGELIZOWANY
Biuletyn Parafii Niepokalanego Serca NMP w Grudziądzu – Księża Marianie
Pro Christo et Ecclesia – Dla Chrystusa i Kościoła
W bulli ogłaszającej Jubileusz napisałem: „Niech Wielki Post w Roku Jubileuszowym
będzie przeżywany jeszcze bardziej intensywnie, jako ważny moment, by celebrować
miłosierdzie Boga i go doświadczać” . Przez wezwanie do słuchania Słowa Bożego
oraz inicjatywę „24 godziny dla Pana” pragnąłem podkreślić prymat modlitewnego
słuchania Słowa Bożego, zwłaszcza prorockiego. Miłosierdzie Boże jest bowiem
przesłaniem skierowanym do świata, ale każdy chrześcijanin jest powołany do tego, by
sam go doświadczać. Dlatego w czasie Wielkiego Postu roześlę Misjonarzy
Miłosierdzia, aby byli dla wszystkich żywym znakiem Bożego przebaczenia i bliskości.
Po przyjęciu od archanioła Gabriela Dobrej Nowiny, Maryja w Magnificat
profetycznie sławi miłosierdzie, z którym Bóg Ją wybrał. Tym samym zaręczona z
Józefem Dziewica z Nazaretu stała się doskonałą ikoną Kościoła, który ewangelizuje,
bo sam jest nieustannie ewangelizowany za sprawą Ducha Świętego, który zapłodnił
jej dziewicze łono. W tradycji prorockiej miłosierdzie – jak wskazuje etymologia tego
słowa – ma ścisły związek z matczynym łonem (rahamim) i z dobrocią wielkoduszną,
wierną i współczującą (hesed), praktykowaną w związkach mał- żeńskich i w rodzinie.
najdalej, tam właśnie, gdzie się zagubił i od Niego oddalił. Robi to z nadzieją, że zdoła
poruszyć zatwardziałe serce swojej Oblubienicy.
2. PRZYMIERZE BOGA Z LUDŹMI: HISTORIA MIŁOSIERDZIA
Tajemnica Bożego Miłosierdzia objawia się w dziejach Przymierza mię- dzy Bogiem i
Izraelem. Bóg jest bowiem zawsze bogaty w miłosierdzie, w każdych okolicznościach
gotowy otoczyć swój lud wielką czułością i współczuciem, zwłaszcza w najbardziej
dramatycznych momentach, gdy niewierność zrywa przymierze i trzeba je na nowo
ustanowić, w sposób bardziej stabilny, w sprawiedliwości i prawdzie. Jest to
prawdziwy dramat miłości, w którym Bóg odgrywa rolę zdradzonego Ojca i męża, a
Izrael – niewiernych syna/córki i małżonki. Właśnie obrazy z 5 życia rodzinnego – jak
w Księdze Ozeasza (por. Oz 1-2) – pokazują, jak bardzo Bóg pragnie związać się ze
swoim ludem. Ten dramat miłości osiągnął swój szczyt w Synu, który stał się
człowiekiem. Na Niego Bóg wylał swe bezgraniczne miłosierdzie, czyniąc z niego
„wcielone Miłosierdzie” (por. Misericordiae Vultus, 8). Jako człowiek, Jezus z
Nazaretu jest w pełni synem Izraela. Uosabia owo doskonałe słuchanie Boga, które jest
wymagane od każdego Żyda w Szema Jisrael, jeszcze dzisiaj stanowiące sedno
przymierza Boga z Izraelem: “Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Pan jedynie.
Będziesz więc miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy
swojej, ze wszystkich swych sił” (Pwt 6, 4-5). Syn Boży jest Oblubieńcem czyniącym
wszystko, by zdobyć miłość swojej Oblubienicy, z którą łą- czą Go więzy
bezwarunkowej miłości, uwidoczniającej się w wiecznych zaślubinach z nią. To jest
pulsujące serce kerygmatu apostolskiego, w którym Boże miłosierdzie ma centralne i
fundamentalne miejsce. On jest „pięknem zbawczej miłości Boga objawionej w
Jezusie Chrystusie, który umarł i zmartwychwstał” (Evangelii gaudium, 36), głównym
orędziem, “do którego trzeba stale powracać i słuchać na różne sposoby i które trzeba
stale głosić podczas katechezy” (tamże, 164). Miłosierdzie zatem wyraża zachowanie
Boga w stosunku do grzesznika, ofiarując mu jeszcze jedną możliwość skruchy,
nawrócenia i wiary” (Misericordiae Vultus, 21), a tym samym odbudowania relacji z
Nim. W Jezusie Ukrzyżowanym Bóg pragnie dotrzeć do grzesznika, który odszedł
3. DZIEŁA MIŁOSIERDZIA
Miłosierdzie Boże zmienia serce człowieka i pozwala mu doświadczyć wiernej miłości,
sprawiając, że i on staje się zdolny do miłosierdzia. Wciąż odnawiającym się cudem
jest fakt, że miłosierdzie Boże może opromienić życie każdego z nas, pobudzając nas
do miłości bliźniego i tego, co tradycja Kościoła nazywa uczynkami miłosierdzia
względem ciała i duszy. Przypominają nam one o tym, że nasza wiara wyraża się w
konkretnych, codziennych uczynkach, które mają pomagać naszemu bliźniemu w
potrzebach jego ciała i duszy i na podstawie których będziemy sądzeni: karmienie,
nawiedzanie, pocieszanie, pouczanie. Dlatego życzyłem sobie, „aby chrześcijanie
zastanowili się podczas Jubileuszu nad uczynkami miłosierdzia względem ciała i duszy.
Będzie to sposób na obudzenie naszego sumienia, często uśpionego w obliczu 6
dramatu ubóstwa, a także na wchodzenie coraz głębiej w serce Ewangelii, gdzie
ubodzy są uprzywilejowani przez Boże miłosierdzie” (Misericordiae Vultus, 15).
Bowiem to w człowieku ubogim i potrzebują- cym ciało Chrystusa „staje się znów
widoczne w umęczonych, poranionych, ubiczowanych, niedożywionych,
uciekinierach..., abyśmy mogli Go rozpoznać, dotknąć i troskliwie Mu pomóc” (tamże).
Niebywała i skandaliczna tajemnica przedłużającego się w dziejach cierpienia
Niewinnego Baranka, krzaku gorejącego bezinteresowną miłością, przed którym
można tylko, jak Mojżesz, zdjąć z nóg sandały (por. Wj 3, 5); a jeszcze bardziej, gdy
ubogim jest brat lub siostra w Chrystusie cierpiący z powodu swojej wiary. W obliczu
tej miłości potężnej jak śmierć (por. Pnp 8, 6) najnędzniejszym ubogim jest ten, kto nie
chce przyznać się, że nim jest. Wydaje mu się, że jest bogaty, a w rzeczywistości jest
najuboższym z ubogich.
Słowo na Niedzielę
Iz 6,1-2a.3-8; Ps 138,1-5.7-8; 1 Kor 15,1-11; Mt 4,19; Łk 5,1-11
Zdarzyło się raz, gdy tłum cisnął się do Niego, aby słuchać słowa Bożego, a On stał
nad jeziorem Genezaret - zobaczył dwie łodzie, stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli
z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił
go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy. Gdy przestał
mówić, rzekł do Szymona: Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów! A Szymon
odpowiedział: Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i niceśmy nie ułowili. Lecz na Twoje
słowo zarzucę sieci. Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich
zaczynały się rwać. Skinęli więc na współtowarzyszy w drugiej łodzi, żeby im przyszli
z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały. Widząc to
Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: Odejdź ode mnie, Panie, bo jestem
człowiek grzeszny. I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił
połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy
byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzekł do Szymona: Nie bój się, odtąd ludzi
będziesz łowił. I przyciągnąwszy łodzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za
Nim.