kniil i sherborne

TERAPIE, KTÓRE MOŻEMY
POPROWADZIĆ SAMI
PROGRAM AKTYWNOŚCI KNILL’ÓW
RUCH ROZWIJAJĄCY W.SHERBORNE
Opracowała: Joanna Dolna
Marianna i Christopher Knill
• Metoda powstała w wyniku
trudności, jakie napotykali terapeuci
komunikując się z osobami
nienawiązującymi kontaktu z
otoczeniem.
Część I
Dotyk i Komunikacja
Część II
Programy aktywności:
Świadomość Ciała, Kontakt i
Komunikacja
„Dotyk i Komunikacja”
• Polega na uświadomieniu sobie własnego ciała
poprzez właściwy odbiór bodźców płynących z
rąk terapeuty w trakcie masowania
poszczególnych jego części.
• Sesje w tym programie powinny odbywać się
systematycznie, ale nie częściej niż 2-3 razy w
ciągu tygodnia.
5 części
• 1- trwa 3 minuty - ma na celu przygotowanie dziecka do
zajęć i poprzez relaksację stworzyć przyjazną atmosferę.
• 2 - 7 minut - muzyka jest już wyraźnie zrytmizowana – jest
to moment do prowadzenia pierwszych ruchów masażu
(nogi, ramiona).
• 3 - 6 minut - muzyka jest bardzo intensywna, zarówno pod
względem melodii, jak i rytmu – służy ona wsparciu
większych ruchów (plecy) i nawiązaniu bardziej
intensywnego kontaktu.
• 4 - 4 minuty - muzyka staje się łagodniejsza i melodyjna,
dając okazję do bardziej zabawowego charakteru masażu
(twarz).
• 5 - 3 minuty - muzyka zamykająca o działaniu
uspokajającym i medytacyjnym (refleksja nad atmosferą w
czasie trwania sesji).
„Programy aktywności” - też 5 części
• Stanowią ramy, dzięki którym rozwija się kontakt
społeczny, ruch i zabawa.
• Mogą też stanowić punkt wyjścia dla rozwoju
rozumienia i używania języka.
• Podstawowym ich założeniem jest przekonanie,
że rozwój człowieka zależy od zdolności
nabywania, organizowania i wykorzystywania
wiedzy o sobie, także od tego, w jaki sposób
ludzie zaznajamiają się ze swoim ciałem i uczą się,
jak go używać.
„Rozwój człowieka uzależniony jest od zdolności do nabywania, organizowania
i wykorzystywania wiedzy o sobie (…), zależy również od sposobu, w jaki
ludzie zaznajamiają się ze swoim ciałem i uczą się, jak go używać…”
• Aby przełamywać trudności związane z
nabywaniem i organizowaniem informacji o
sobie, należy rozwinąć świadomość ciała.
• Wymaga to stworzenia bezpiecznego
środowiska, w którym udaje się
skoncentrować uwagę dziecka i kierować nią.
• Pomocna tu jest specjalnie dobrana muzyka,
odzwierciedlająca rytm i mowę dostosowaną do
czynności, której towarzyszy.
• Każdy ruch dziecka jest wspierany przez specjalny
akompaniament. Jest on „sygnałem” konkretnej
aktywności.
• Dzięki specjalnemu tonowi na początku i końcu
każdej aktywności dziecko uczy się rozpoznawać
sytuację, łączyć dźwięki z określoną aktywnością.
• Muzyka tworzy pewne czasowe ramy dla ruchu,
pomagając dziecku wzmocnić kontrolę nad
częściami ciała.
• Program zakłada wzrost inicjatywy dziecka, nie
czyni go zależnym od osoby dorosłej.
• Dziecko powinno stawać się coraz bardziej
świadome zależności pomiędzy swoimi
ruchami a obecnością terapeuty i muzyką.
• Świadomość ciała uzależniona jest od
doświadczania własnych ruchów w relacji z
innymi ludźmi, sytuacjami i rzeczami,
świadomości wykorzystywania swoich rąk,
nóg, ust, ramion, stóp i całego ciała podczas
zwykłych czynności jak jedzenie czy ubieranie,
komunikacji.
Ta metoda
• jest doskonałym sposobem w tworzeniu
pomostu pomiędzy dzieckiem a otoczeniem,
gdyż przyswajane formy aktywności sprzyjają
występowaniu spontanicznych form
porozumiewania się. Stanowi ponadto
podstawę pozwalającą dziecku opanować
coraz bardziej złożone umiejętności konieczne
do codziennego funkcjonowania i dalszego
rozwoju.
KIEDY I JAK?
• Najlepsze rezultaty osiąga się, gdy program
jest włączony do codziennej rutyny,
• odbywa się regularnie i o stałej porze dnia.
• Należy wybrać taką porę dnia, kiedy dziecko
jest optymalnie ożywione.
„Ruch rozwijający”
• Metoda Sherborne oparta jest na analizie
ludzkiego ruchu dokonanej przez Rudolfa
Labana.
• Celem Labana było rozwijanie poprzez ruch
osobowości i możliwości człowieka oraz
pomoc w doświadczaniu i rozumieniu ruchu.
CEL
Dzieci mogą zaspokoić dwie bardzo
istotne potrzeby:
• panowania nad własnym ciałem
(dobrego kontaktu z ciałem),
• nawiązywania kontaktów z innymi
ludźmi.
JAK DZIAŁA?
wykorzystuje dotyk, ruch oraz
wzajemne relacje fizyczne,
emocjonalne i społeczne do
poszerzania świadomości samego
siebie i pogłębiania kontaktu z
innymi ludźmi.
WSPOMAGA !!!
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
pozytywne relacje między ludźmi,
umiejętność współdziałania w grupie,
rozwój emocjonalny dziecka,
poczucie bezpieczeństwa i zaufania,
postawę opiekuńczości,
akceptację siebie,
pewność siebie,
wiarę we własne siły i możliwości,
otwartość,
rozwój inicjatywy i spontaniczności,
umiejętność komunikowania się,
umiejętność relaksowania się i rozładowywania napięcia,
umiejętność wymiany społecznej (dawania i brania),
satysfakcję związaną z wysiłkiem fizycznym,
wytrwałość w dążeniu do celu,
zaufanie do siebie i innych,
spontaniczność.
ZALECANE (uniwersalizm metody)
• DZIECIOM MAJĄCYM PROBLEMY W SFERZE
EMOCJONALNEJ LUB/I SPOŁECZNEJ,
• DZIECIOM ZDROWYM, BY JESZCZE LEPIEJ SIĘ
ROZWIJAŁY,
• DZIECIOM Z WSZELKIMI ZABURZENIAMI
ROZWOJU.