Ilona Mrowińska Współpraca leśników z

Ilona Mrowińska Współpraca leśników z nauczycielami w edukacji leśnej. Plan wystąpienia: 1. Leśnik i nauczyciel, jako partnerzy w edukacji leśnej. 2. Edukacja przyrodnicza na poszczególnych etapach kształcenia – krótka analiza z
komentarzem zapisów w Podstawie programowej wychowania przedszkolnego oraz
kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół. 3. Szkolny projekt edukacyjny jako płaszczyzna współpracy leśników z nauczycielami. 4. Problemy na linii leśnik – nauczyciel w pracy edukatora – określenie przyczyn oraz
przykłady dobrych rozwiązań. 5. Dyskusja. Streszczenie: W prowadzonej przez Lasy Państwowe edukacji leśnej społeczeństwa najważniejszą rolę na
poziomie nadleśnictwa odgrywa współpraca leśników z miejscowymi placówkami
oświatowymi – przedszkolami i szkołami. Po prawie 20. latach od powołania leśnych
kompleksów promocyjnych i po 10. latach od wprowadzenia „Wytycznych do tworzenia
Programu edukacji leśnej społeczeństwa w nadleśnictwie” nikogo nie trzeba o tym
przekonywać. Jednak, aby cele i treści edukacji leśnej były skutecznie realizowane należy
iść z duchem czasu. Rozwiązania, które sprawdzały się kilka lat temu mogą okazać się
dzisiaj niewystarczające lub nawet nieskuteczne. Leśnikom-edukatorom potrzebna jest zatem aktualna wiedza na temat zmian w oświacie,
aktualnych trendów, nowych założeń. Niezbędna jest także znajomość Podstawy
programowej wychowania przedszkolnego i kształcenia ogólnego (rozporządzenie MEN z
dnia 15 stycznia 2009) – ważnego dokumentu z zakresu prawa oświatowego, w którym jasno
i konkretnie określone są cele i treści edukacji, a także warunki i sposób ich realizacji. Podstawa programowa precyzyjnie określa treści nauczania na każdym etapie kształcenia,
zachęcając jednocześnie do ich wzbogacania i pogłębiania. Takim pogłębieniem mogą
okazać się treści edukacji leśnej. Należy tylko dostrzec szansę, jaką stwarzają zmiany w
organizacji pracy szkoły i wprowadzane nowe działania, takie jak szkolny projekt edukacyjny. Zmiany, jakie następują w formalnej edukacji, powinny powodować ewolucyjne zmiany w
edukacji pozaszkolnej, w tym edukacji leśnej. Jeżeli treści, metody i formy edukacji leśnej
będą modyfikowane zgodnie z kierunkami zmian zachodzącymi w szkole, tym chętniej
nauczyciele i wychowawcy będą z Lasami Państwowymi współpracowali, a działania
leśników w realizowaniu założeń edukacji leśnej będą bardziej skuteczne. Określenie
wzajemnych oczekiwań i wspólne wypracowanie stosowanych rozwiązań umożliwia
efektywne organizowanie przestrzeni do edukacji leśnej. Przykłady dobrych rozwiązań zastosowanych w codziennej pracy leśnika – edukatora
pozwolą na zapobieganie ewentualnym problemom na linii leśnik – nauczyciel. Literatura:
Mrowińska I., Mrowiński P. 2003. Treści edukacji leśnej oraz ich realizacja, w: Poradnik
edukacji leśnej. Zeszyt 5. CILP, Warszawa.
Podstawa programowa z komentarzami. Tom 5. Edukacja przyrodnicza w szkole
podstawowej, gimnazjum i liceum. MEN, Warszawa.
Poręba-Konopczyńska A. 2004. Współpraca leśnika i nauczyciela w edukacji leśnej, w:
Poradnik edukacji leśnej. Zeszyt 14. CILP. Warszawa.
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 r. w sprawie podstawy
programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych
typach szkół, opublikowane w dniu 15 stycznia 2009 r., w Dzienniku Ustaw Nr 4, poz. 17.
Strzemieczny J. 2010. Jak organizować i prowadzić gimnazjalne projekty edukacyjne.
Poradnik dla dyrektorów, szkolnych organizatorów i opiekunów projektów.
Ustawa z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie Ustawy o systemie oświaty oraz o zmianie
niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 56, poz. 458).
http://www.reformaprogramowa.men.gov.pl