Protokół Nr XXI/2016 z XXI Uroczystego Posiedzenia Rady Miejskiej

Transkrypt

Protokół Nr XXI/2016 z XXI Uroczystego Posiedzenia Rady Miejskiej
PROTOKÓŁ Nr XXI/2016
z XXI Uroczystego Posiedzenia Rady Miejskiej w Starym Sączu, które odbyło się dnia
18 czerwca 2016 r. w sali kina Centrum Kultury i Sztuki im. Ady Sari w Starym Sączu,
ul. Stefana Batorego 23.
Posiedzenie trwało od godz. 18.00 do godz. 19.25
Ad. pkt 1. Otwarcie i powitanie
Posiedzenie otworzyła i obradom przewodniczyła Przewodnicząca Rady Miejskiej Pani Ewa
Zielińska.
Otwierając posiedzenie powitała przybyłych na posiedzenie:
- Posła na Sejm RP Pana Jana Dudę
- Senatora RP Pana Stanisława Koguta
- Ks. prałata Alfreda Kurka Honorowego Obywatela MiG Stary Sącz
- Radnych Rady Powiatu: Pana Jana Gomółkę i Pana Stanisława Dąbrowskiego
- Prezydenta Nowego Sącza Pana Ryszarda Nowaka
- Panią Adrienne Körmendy Konsula Generalnego Węgier
- Burmistrza Starego Sącza Pana Jacka Lelka
- Zastępcę Burmistrza Pana Kazimierza Gizickiego
- Wójta Gminy Podegrodzie Panią Małgorzatę Gromalę
- Wójta Gminy Łącko Pana Jana Dziedzinę i Zastępcę Wójta Pana Pawła Dybca
- Wójta Gminy Kamionka Pana Kazimierza Siedlarza
- Panie i Panów Radnych Rady Miejskiej obecnej kadencji i poprzednich kadencji
- ks. dra Ryszarda Banacha – prelegenta o Św. Kindze
- ks. prałata Marka Tabora
- Burmistrza miasta Kesthej Pana Ferenca Ruzsics (Rużicz) z małżonką
- Sekretarza miasta Kesthej Panią Teréz Horváth
- Pana dr Géza Cséby (Czebi) miłośnika i przyjaciela Starego Sącza
- delegację z miasta partnerskiego Dunakesi
- ks. Dariusza Wilka Przełożonego Generalnego Michalitów
- Panią Krystynę Menio Kierownika Delegatury WUOZ Oddział w Nowym Sączu
- Pana prof. Wojnarowskiego wraz z małżonką
- Sekretarza Gminy Pana Jana Migacza
- Dyrektorów, prezesów, przedstawicieli firm oraz organizacji społecznych
- Dyrektorów jednostek organizacyjnych gminy i Kierowników Referatów Urzędu Miejskiego
- wszystkich zaproszonych gości, mieszkańców miasta i gminy oraz wszystkich zebranych
- przedstawicieli mediów obecnych na sali
- przedstawiciela Związku Miast Polskich Pana Marka Wójcika
- wszystkich gości, którzy nie zostali wymienieni z imienia i nazwiska
Na podstawie listy obecności stwierdziła, że w sesji uczestniczy 21 radnych na 21 ustawowego składu
Rady, w związku z tym obrady są prawomocne.
Ad pkt 2. Przyjęcie porządku obrad
Przewodnicząca Rady przedstawiła proponowany porządek obrad, który Rada przyjęła jednogłośnie.
XXI Uroczyste Posiedzenie Rady Miejskiej odbywało się według następującego porządku:
1
1.
2.
3.
4.
5.
6.
Otwarcie i powitanie.
Przyjęcie porządku obrad.
Święta Kinga w dziejach Starego Sącza – wykład ks. dr Ryszarda Banacha.
Podjęcie uchwały w sprawie przyjęcia Świętej Kingi za patronkę Starego Sącza (druk nr 324)
Wystąpienia zaproszonych gości.
Zakończenie obrad.
Przewodnicząca Rady poprosiła o powstanie, wprowadzenie sztandaru Rady Miejskiej
odśpiewanie Hymnu Narodowego.
Sztandar Rady Miejskiej został wprowadzony.
i
Ad pkt 3. Święta Kinga w dziejach Starego Sącza – wykład ks. dr Ryszarda Banacha.
Przewodnicząca Rady przedstawiła krótką sylwetkę ks. dra Banacha.
Ksiądz dr Ryszard Banach jest kapłanem Diecezji Tarnowskiej, doktorem teologii. Święcenia
kapłańskie przyjął 4 czerwca 1967 r. Za rok będzie obchodził 50-tą rocznicę święceń kapłańskich.
Pracował w parafiach w Bieczu, Żegiestowie Zdrój oraz w Starym Sączu. W roku 1988 podjął
obowiązki Dyrektora Archiwum Diecezjalnego w Tarnowie. W latach 1992 – 1999 prowadził
wykłady i seminarium magisterskie w zakresie historii kościoła w Instytucie Teologicznym
w
Tarnowie i Sandomierzu. Od 1996 r. jest archiwistą Instytutu Teologicznego i Wyższego Seminarium
Duchownego w Tarnowie. Był członkiem Komisji Historycznej w procesie kanonizacyjnym Św.
Kingi. Dodała, że jest nam bardzo miło, że ksiądz dr Banach przyjął zaproszenie i wyraził zgodę na
wygłoszenie prelekcji.
Poprosiła ks. dra Banacha o podejście do mównicy.
Ks. dr Ryszard Banach – stwierdził, że ma trudne zadanie ponieważ chcąc mówić o Świętej Kindze
w dziejach Starego Sącza to trzeba mieć dużo czasu. W skrócie przedstawił historię wybierania
świętych na patronów miast. Dodał, że miasta wybierały także na swoich patronów świętych, którzy
nie byli niczym związani z ich miastami. Samorządowcy naszych miast i gmin na spotkaniu w Starym
Sączu podjęli starania o ustanowieniu Św. Kingi patronką samorządów i wystąpili
z wnioskiem
do ówczesnego ordynariusza biskupa Wiktora Skworca. Biskup Tarnowski w 2000 roku ustanowił
Świętą Kingę patronką samorządowców Diecezji Tarnowskiej. Następnie prezydenci, burmistrzowie
i wójtowie polskich miast i gmin podjęli starania o ustanowienie
Św. Kingi swoją patronką, bo
jak stwierdzili „Święta Kinga, która w swoim życiu doskonale miłość do Boga realizowała między
innymi poprzez dbałość o wzrost gospodarczy i poprawę bytu mieszkańców powierzonych sobie
ziem, jest dla samorządowców wspaniałym wzorem do naśladowania”. Prośba ta została przedłożona
Księdzu Prymasowi, który z kolei przekazał ją do watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i
Dyscypliny Sakramentów. Na mocy dekretu Kongregacji z 27 października 2006 r. Stolica
Apostolska zatwierdziła „wybór Św. Kingi jako niebiańskiej Patronki samorządowców i
pracowników samorządowych. Uroczyste ogłoszenie nastąpiło w Starym Sączu 17 czerwca 2007 r.
Święta Kinga, do której postaci i osobowości nawiązał Papież Jan Paweł II podczas jej kanonizacji
w Starym Sączu w roku 1999 w sposób tak wyraźnie odnoszący się do lokalnej i regionalnej służby
publicznej jest do tej roli szczególnie predysponowana. Ze swoim mężem Bolesławem na czele
fundowała liczne miasta i wioski. Zakładała przytułki i szpitale dla biednych. Dbała o rozwój polskich
szkół. Godziła zwaśnionych polityków. Piętnowała skorumpowanych i niesprawiedliwych wójtów i
rajców, doprowadzając nawet do usuwania najgorszych z urzędu. Jest wzorem dla dzisiejszych
samorządów. Wzorem miłości społecznej tak potrzebnej w dzisiejszych czasach. Mieć kogoś za
patrona to znaczy liczyć na niego i na nim się opierać. Mieć powiązany z wiarą w Boga punkt
odniesienia na rzeczywistość. Mieć system wartości w poszukiwaniu rozwiązań. Takie odniesienie
nie przemija. Mieć kogoś za patrona to umieć odczytywać dziś z niego model własnej postawy
życiowej. Dostrzegać elementy jego tożsamości i działalności, które przetrwały próbę czasu. Znaleźć
w nich sprawdzone motywy wyboru i postanowień. Patroni, których opiece się powierzamy i których
2
bierzemy za wzór są najczęściej święci lub błogosławieni. Jan Paweł II tu w Starym Sączu podczas
kanonizacji Św. Kingi wskazał na podstawową siłę, jaka czyni ze świętych lub błogosławionych,
których zwykle obieramy za patronów postaci nieprzemijających. Jest nią miłość. Papież tak to
przedkłada na praktyczne wskazówki dla nas. Dzisiejszy świat potrzebuje świętości chrześcijan,
którzy w zwyczajnych warunkach życia rodzinnego i zawodowego podejmują swoje codzienne
obowiązki, którzy pragną wypełniać wolę Stwórcy i na co dzień służyć ludziom. Dotyczy to również
takich dziedzin życia jak polityka, działalność gospodarcza, społeczna, prawodawcza. Niech tu nie
braknie ducha służby, uczciwości i prawdy. Troski o dobro wspólne nawet za cenę dobrodusznej
rezygnacji ze swego, na wzór świętej Księżnej tych ziem. Niech w tych dziedzinach nie zabraknie
pragnienia świętości, którą zdobywa się przez kompetentne, służebne działanie w duchu miłości Boga
i bliźniego. Dzisiaj świat coraz dalej odchodzi od tych wzorców. Stąd rodzi się potrzeba znalezienia
takich punktów odniesienia, które pomogą wyjść z kręgu zła i skierować się ponownie ku dobru.
Trzeba więc mieć nadzieję, że ustanawianie patronów miast jest przejawem autentycznej potrzeby a
nie tylko kolejną formą celebracji zewnętrznej. Ma nadzieję, że tak właśnie jest z patronką Starego
Sącza, o której pisała Marii Sandoz, (przytoczył fragment):
„Cóż to za klasztor w uroczej dolinie, przez którą Poprad i Dunajec płynie. A otoczony jednym
wieńcem wzgórz, stoi tu z dala od światowych burz. Wszak to przed nami klasztor Św. Klary,
a
dalej widać gród dawny Sącz Stary, co o świetności niby przeszłej śni, a tylko klasztor został z tych
dni. W niebo strzela wspaniały, wyniosły, to Świętej Kingi ręce go podniosły. Ona na tutaj całe
otoczenie, rzuciła jakby świętości promienie.” Wiersz ten jest streszczeniem tego jak bardzo
Św.
Kinga jest kojarzona ze Starym Sączem i uznawana za jego nieformalną patronkę od początku
istnienia miasta. Ona założyła miasto. Ona ufundowała tu dwa klasztory i przez wieki była ratunkiem
i ucieczką dla mieszkańców miasta. O wysłuchanych prośbach trzeba by było tomy pisać. Wiemy z
opowiadań i z własnych doświadczeń, że do klasztoru, do grobu Świętej Kingi biegli mieszkańcy
nawet z prozaicznymi problemami. Poniedziałkowe nowenny są wymownym świadectwem opieki
Świętej Kingi nad miastem i nad poszczególnymi rodzinami. Dobrze, że właśnie Rada Miasta podjęła
taką rezolucję w sprawie ustanowienia Świętej Kingi patronką Starego Sącza. Jest to rezolucja
doniosła. Kim jest Święta Kinga. Wiemy, że urodziła się w 1234 r.
w Esztergom jako córka
króla Węgier Belli IV z dynastii Arpadów i Marii, córki cesarza bizantyjskiego Teodora Laskarisa.
Jako dziecko została przyrzeczona księciu sandomierskiemu Bolesławowi Wstydliwemu. Opuściła
dwór rodziców i została przywieziona do Polski. Wychowała się wraz z mężem na dworze jego matki
w Nowym Korczynie, Sandomierzu i w Krakowie.
W 1246 r. została poślubiona Bolesławowi
i wraz ze śmiercią Henryka Pobożnego, kiedy Bolesław uzyskał prawo do Księstwa Krakowskiego
była jego współwładczynią. To Kinga na odbudowę państwa zniszczonego podczas najazdu Tatarów
przekazała swój bogaty posag. Jej wpływ na sprawy ekonomiczne i polityczne, a tym samym zasługi
dla Księstwa były bardzo duże. Pragnąc zabezpieczyć małżonkę na przyszłość książę ofiarował jej w
wieczyste posiadanie Ziemię Sądecką. Stało się to jak tradycja mówi w 1257 roku. Rok ten
przyjmowany jest jako data założenia miasta Sącz, który w późniejszym czasie przyjął nazwę Stary
Sącz. Po śmierci Bolesława w 1279 r. Kinga przybyła do Starego Sącza. Jako Pani Księżna Sądecka
rządziła Sądecczyzną dbając o jej rozwój ekonomiczny i troszcząc się o byt ludności. Zakładała wsie,
kontynuowała budowę starosądeckich klasztorów i kościołów. Zamieszkała w ufundowanym przez
siebie klasztorze od 1281 r. razem
z siostrami, które przybyły ze Skały. Troszczyła się także o
byt materialny klasztoru i wszystkich sióstr. Po przekazaniu praw książęcych żonie Leszka Czarnego
Gryfinie, została klaryską, przyjmując 24 kwietnia 1289 r. konsekrację z rąk biskupa z Przemkowa.
Mieszkała tutaj aż do śmierci tj. do 24 lipca 1292 r. Święta Kinga nie tylko modliła się, ale również
działała. Jest to bardzo ciekawa osobowość, rozmodlona jak mistyczka a równocześnie bardzo
gospodarna. Osobiście miał kiedyś okazję pokazać konsulowi USA akwedukt, który biegnie od
rzeczki Moszczeniczanki do klasztoru, który został zbudowany na polecenie Świętej Kingi. Wtedy
Pan Konsul powiedział, że szkoda, że dzisiaj nie ma takich gospodarzy. To wszystko spowodowało,
że kult Świętej Kingi był bardzo silny i bardzo szeroki. Beatyfikacja jej odbyła się dopiero w 1690
roku, kiedy Papież Urban VIII zakazał oddawania czci osobom, które nie miały potwierdzenia
Stolicy Apostolskiej o świętości. Wtedy zaczęto się starać o uznanie jej świętości. W roku 1753
3
rozpoczęto starania o kanonizację, ale niestety wtedy rozpoczęły się ciężkie czasy, przyszły zabory a
wraz z nimi kasata starosądeckiego klasztoru. Mimo iż z tej próby klasztor wyszedł zwycięsko,
nadzieja na szybką kanonizację upadła. Późniejsze czasy nie sprzyjały do podjęcia tego tematu.
Dopiero 16 czerwca 1999 r. Papież Jan Paweł II ogłosił Kingę Świętą podczas Mszy Świętej
kanonizacyjnej celebrowanej na ołtarzu polowym, stojącym nadal wśród starosądeckich pól. Jest to
jedyny w Polsce zachowany w całości i na miejscu powstania ołtarz papieski. Ołtarz ten obok
klasztoru Sióstr Klarysek, który stanowi cel pielgrzymek ze względu na relikwie Świętej Kingi, jest
drugim miejscem w Starym Sączu bardzo licznie odwiedzanym przez turystów. Nie byłoby tego
ołtarza i nie byłoby tu też Ojca Świętego, gdyby nie kanonizacja Świętej Kingi. Dzisiaj na tym
miejscu jest Diecezjalne Centrum Pielgrzymowania im. Jana Pawła II. Stary Sącz przyciąga nie tylko
ludzi pielgrzymujących do sanktuarium Świętej Kingi czy do ołtarza papieskiego. Część osób nie
przybywa tu w celach religijnych lecz jako turyści. Mogą oni jednak zobaczyć zabytkowe miasto,
stojący od średniowiecza klasztor i jego zabytki oraz jedyny zachowany ołtarz papieski. Święta Kinga
jest dla Starego Sącza postacią niezwykle ważną. Stary Sącz jest „Grodem Kingi” jak głosi tytuł
wydawanego tu czasopisma. Święta Kinga sprawia, że jej miasto jest powszechnie znane
i
uważane za atrakcyjne nie tylko w Polsce. Jest ona również patronką górników soli. W 1715 r. papież
Benedykt XIII ogłosił Błogosławioną Kingę patronką całego Królestwa Polskiego i Litwy a w roku
1901 biskup Leon Wałęga ogłosił Kingę patronką Diecezji Tarnowskiej. Mieszkańcy Starego Sącza
zawsze uważali, że Święta Kinga jest patronką miasta. Patron to opiekun, obrońca. Starosądeczanie
są przekonani, że Święta Kinga nieustająco z wyżyn niebieskich czuwa nad swoim miastem i chroni
je przed różnymi nieszczęściami, klęskami żywiołowymi i innym złem a także wspiera w trudnych
chwilach oraz w dążeniu do tego co dobre. Czczą i kochają swoją Panią Ziem Sądeckich. Zawsze
nazywali ją świętą pomimo że nie była jeszcze ogłoszona świętą wierząc, że kiedyś tytuł ten zostanie
jej oficjalnie przyznany. W homilii Ojca Świętego Jana Pawła II czytanej podczas mszy
kanonizacyjnej znalazły się takie słowa: „ Wiem, że Stary Sącz słynie ze swego przywiązania do
Świętej Kingi. Całe wasze miasto zdaje się być Jej sanktuarium.” Tę ziemię otrzymała Święta Kinga
w darze w zamian za posag, który przekazała na ratowanie kraju i ta ziemia nigdy nie przestała być
jej szczególną własnością. Ona wciąż troszczy się o ten lud, który tu żyje. Pragniemy więc żeby tak
dalej było i żeby to zostało oficjalnie uznane, co się już stało dzięki Stolicy Apostolskiej. Kiedy
ważyły się losy Starego Sącza, kiedy wydawało się, że to miasto zniknie bo powstawało nowe miasto
Nowy Sącz, to właśnie wtedy Siostry Klaryski przypominając sobie słowa Świętej Kingi, żeby się
„stąd nie ruszały” pozostały i dzięki temu ocaliły istnienie miasta Starego Sącza. Święta Kinga jest
postacią niezwykłą i można o niej mówić dużo. Jest zasłużona dla całego narodu polskiego bo
odgrywa wielką rolę w dziejach Polski. Miasto Stary Sącz przez całe swoje dzieje jest nierozerwalnie
związane z osobą Świętej Kingi. W sytuacjach zagrożeń do Niej zwracali się mieszkańcy. Dlatego
też Świętej Kindze należało się to, żeby być oficjalnie patronką miasta Starego Sącza.
Przewodnicząca Rady podziękowała ks. dr Banachowi za piękny wykład.
Ad pkt 4. Podjęcie uchwały w sprawie przyjęcia Świętej Kingi za patronkę Starego Sącza (druk
nr 324)
Przewodnicząca Rady poprosiła wszystkich o powstanie i odczytała treść uchwały.
Uchwała została podjęta jednogłośnie: „za” - 21 radnych.
UCHWAŁA Nr XXI/315/2016
**************************
Przewodnicząca Rady zwróciła się o wyprowadzenie sztandaru Rady Miejskiej.
Ad pkt 5. Wystąpienia zaproszonych gości.
4
Prezydent Nowego Sącza Pan Ryszard Nowak - pogratulował przyjęcia Św. Kingi za patronkę.
Stwierdził, że jest to wielkie wydarzenie nie tylko dla miasta Starego Sącza, ale także dla wszystkich
Sądeczan i samorządowców. Przyjęcie Świętej Kingi za patronkę jest tylko potwierdzeniem tego, co
od stuleci nie tylko w Starym Sączu, ale także na Sądecczyźnie było czymś oczywistym. Na taki gest
czeka również Nowy Sącz. Miasto formalnie wystąpiło
o uzyskanie zgody Stolicy
Apostolskiej, aby Św. Małgorzata była patronką Nowego Sącza, chociaż wszyscy wiemy, że jest nią
od 724 lat. Odniósł się do słów z wykładu ks. dr Banacha mówiących o tym, że Święta Kinga była
patronką akweduktu, twierdząc, że także dzisiaj my samorządowcy tworzymy akwedukty tylko pod
ziemią. Stary Sącz, Nowy Sącz i okoliczne gminy budują chyba największą inwestycję w Polsce w
tym zakresie. Na pewno jest to też za przyczyną Świętej Kingi, która patronuje temu zadaniu. Dzisiaj
mamy wśród nas Konsula Węgier i niejednokrotnie zastanawialiśmy się i dyskutowaliśmy nad tym,
skąd wzięła się ta przyjaźń i braterstwo. Do dzisiaj tego nie wiemy. Arpad, który tworzył państwo
węgierskie jak również scalił naród węgierski na pewno wtedy nie myślał o Polsce bo jej jeszcze nie
było. Ale jak popatrzymy to i Święta Kinga
i Święta Elżbieta, to dar narodu węgierskiego dla
Polski. O tym należy pamiętać. W związku
z powyższym można się domyśleć skąd się wzięła
ta przyjaźń. Święta Kinga od samego początku czuwała. Poświęciła się obcemu dla niej narodowi i
stała się jego częścią. Taką namacalną opiekunką, patronką, fundatorką. Stała się Polką. Za to
dziękujemy narodowi węgierskiemu. Na ręce Pana Burmistrza złożył figurkę Świętej Małgorzaty,
patronki nie tylko miasta Nowego Sącza, ale całej Ziemi Sądeckiej.
Burmistrz Starego Sącza Pan Jacek Lelek – stwierdził, że Stary Sącz jest miastem Świętej Kingi. Ona
jest patronką tej ziemi i dla mieszkańców jest to oczywista prawda od zawsze. Ten fakt od dnia
dzisiejszego znajduje oficjalne potwierdzenie w dokumentach kościoła i samorządu lokalnego. Jutro
przed uroczystą Mszą Świętą na ołtarzu papieskim ks. biskup ordynariusz wręczy nam dekret Stolicy
Apostolskiej o ustanowieniu Świętej Kingi patronką Starego Sącza. Rada Miejska wychodząc na
przeciw temu dokumentowi przed chwilą podjęła uchwałę w tej sprawie. To ważne symboliczne dni
w historii naszego miasta. Kult Świętej Kingi trwał od jej śmierci przez całe wieki. Dopiero po
czterystu latach została oficjalnie beatyfikowana a znów kolejnych trzysta lat musieliśmy czekać na
jej kanonizację. Dzisiaj wiemy, że ten fakt kanonizacji, tego oficjalnego ogłoszenia też prawdy, o
której wszyscy byliśmy od wieków przekonani, jak ważną, symboliczną i przełomową datą stał się
dla Starego Sącza i dla kultu Świętej Kingi. Cieszy się, że w tych dniach dzięki szeregowi zbiegu
sprzyjających okoliczności, Święta Kinga pojawiła się także w herbie swojego miasta. Chciałby
bardzo serdecznie podziękować tym wszystkim, którzy przyczynili się do tych wydarzeń a przede
wszystkim:
- Świętej Kindze za wszystko,
- Prezesowi Towarzystwa Miłośników Starego Sącza Panu Andrzejowi Długoszowi za tą pierwszą
inspirację do tego, że Stary Sącz nie ma takiego oficjalnego dokumentu i warto by było o niego się
postarać,
- Radzie Miejskiej poprzedniej kadencji, ponieważ ten przedstawiony pomysł natychmiast uzyskał
pełną aprobatę i rezolucja została jednogłośnie podjęta,
- Radzie Miejskiej obecnej kadencji, która w tej sprawie nie wnosiła żadnych uwag a wiemy, że
dzisiaj świat jest różny i nie wszędzie jest jednomyślnie,
Szczególne słowa podziękowania skierował na ręce księdza Biskupa Ordynariusza, który od samego
początku bardzo życzliwie odniósł się do tej inicjatywy a następnie już formułami prawa
kanonicznego tę sprawę pilotował aż do szczęśliwego końca, który będziemy mieli szczęście jutro
przeżywać. Podziękował również wszystkim tym, którzy tej inicjatywie sprzyjali swoją modlitwą,
wsparciem, dobrym słowem a zwłaszcza Siostrom Klaryskom, które przez prawie 750 lat o ten kult
Świętej Kingi tak bardzo dbają, opiekują się Jej grobem i poprzez modlitwę opiekują się również
miastem i wszystkimi mieszkańcami naszej ziemi.
Poseł na Sejm RP Pan Jan Duda – stwierdził, że cofając się pamięcią do 2001 r. kiedy tu na tej sali
5
samorządy całego Powiatu Nowosądeckiego łącznie z Radą Powiatu, której był wtedy
Przewodniczącym, podjęły wspólnie uchwałę o zwróceniu się do władz kościelnych o ustanowienie
Świętej Kingi patronką samorządów sądeckich, nie myślał że tak wszystko pójdzie szybko, że Święta
Kinga zostanie także patronką samorządów w Polsce. Teraz jakby dopełnieniem tego wszystkiego
Święta Kinga jest patronką Starego Sącza. W związku z tym złożył serdeczne gratulacje Panu
Burmistrzowi i Pani Przewodniczącej Rady Miejskiej, ponieważ Święta Kinga jak żadna inna święta
z tym miastem, z tą ziemią starosądecką jest związana już na zawsze. Serdeczne gratulacje przekazał
także dla mieszkańców Starego Sącza i dla całej Starosądecczyzny. Stwierdził, że ponieważ Święta
Kinga jest patronką samorządów w całej Polsce to może czas pomyśleć o tym, aby stolicę polskiej
samorządności przenieść do Starego Sącza. Może czas pomyśleć, żeby zamienić pałac w Warszawie
na siedzibę w Starym Sączu, bo na pewno Stary Sącz tego jest wart.
Konsul Generalny Węgier Pani Adrienne Körmendy – powiedziała, że dla Węgra jest to piękna
i
wzruszająca chwila, że może tutaj być w Starym Sączu, w dniu kiedy Święta Kinga z rodu Arpadów
staje się patronką tego pięknego historycznego miasta. Pan Prezydent Nowego Sącza pięknie
powiedział o kontaktach polsko-węgierskich. Podziękował za Kingę narodowi węgierskiemu. W
związku z tym podziękowała narodowi polskiemu za to, że Kinga otrzymała księcia z królewskiego
rodu Piastów i mogła tutaj działać. Kinga, która całym swoim życiem udowodniła, że podstawowe
interesy narodu węgierskiego i narodu polskiego są identyczne. Była ona córką króla Węgier Beli IV,
za którego panowania Tatarzy doszczętnie zniszczyli Węgry. Wtedy trzeba było nasze państwo na
nowo odbudować. Ona wiedziała, że w tych czasach ciężko jest żyć Polakom i Węgrom, i jeżeli będą
działać wspólnie to osiągną sukces. Nie jest przypadkiem to, że ona otrzymała od męża Ziemię
Sądecką. Przez Ziemię Sądecką prowadził główny szlak handlowy, wojskowy oraz turystyczny na
ówczesne czasy. A więc był to szlak, który łączył Polskę i Węgry. Kinga tutaj działała. Tutaj budowała
miasta. Tutaj rozwijała tę dzielnicę Polski, która leżała najbliżej do ówczesnych Węgier. Z tego
powodu, że Święta Kinga jest patronką samorządowców Polski, szczególnie Starego Sącza zwróciła
się z prośbą do Wysokiej Rady o zezwolenie, aby Węgrzy też mogli patrzeć na Świętą Kingę jako
patronkę naszej przyjaźni.
Burmistrz Kesthej Pan Ferenc Ruzsics (Rużicz) – powiedział, że nie będzie mówił o historii, ale od
swojego ojca bardzo dużo słyszał o przyjaźni polsko-węgierskiej. O tym zawsze pamiętał jak również
i o tym co było 60 lat temu. Postanowił sobie, że jeżeli tylko będzie mógł to podziękuje za to Polakom.
W tej rewolucji w 1956 r. Polska jako przyjacielski naród pomogła. Wagonami z Polski szła żywność,
lekarstwa i krew. Świat na to nie zareagował, pozostał niemy. W związku
z powyższym
przed całym Polskim narodem uchyli głowę za to, że bezinteresownie pomagał Węgrom. Co zaś do
Świętej Kingi to nasz ród królewski Arpadów dał chyba najwięcej świętych dla świata. Arpadowie i
Piastowie około 400 lat panowali w swoich krajach. Pan Prezydent Nowego Sącza powiedział, że dla
Polaków Kinga była darem od Węgier. Na pamiątkę tej uroczystości Burmistrz z przyjacielskiego
miasta Kesthej podarował Burmistrzowi Starego Sącza posąg Świętej Kingi.
Przewodnicząca Rady podziękowała całej delegacji z miasta Kestlej za przybycie.
Senator RP Pan Stanisław Kogut – stwierdził, że z ogromną uwagą wysłuchał wykładu
ks.
dr Banacha, który powiedział, że Święta Kinga była patronką Królestwa Polskiego i Królestwa Litwy.
Dzisiaj jest tylko Królestwo Polskie. Uważa, że Rada Miejska powinna w dniu dzisiejszym podjąć
rezolucję skierowaną do Pana Prezydenta RP Andrzeja Dudy wywodzącego się ze Starego Sącza, o
wystąpienie do Jego Świątobliwości Papieża Franciszka w sprawie ustanowienia Świętej Kingi
patronką Rzeczypospolitej Polskiej. W 1999 r. był na starosądeckich błoniach, kiedy
z ogromną
serdecznością powitaliśmy Ojca Świętego Jana Pawła II i kiedy Siostry Klaryski przyniosły obraz
Świętej Kingi wychodząc po raz pierwszy z zamkniętego klasztoru. Pamięta jak Ojciec Święty zdał
na „10” w skali „10” egzamin z geografii. Pamięta jak Papież dziękował temu regionowi za rodziny,
które dla niego są świętością. Wtedy te rodziny wielodzietne 11-osobowe, 10-cio czy 7-mio osobowe
6
składały dary ołtarza. Dlatego też słuchając wykładu ks. dr Banacha powinniśmy wziąć sobie do serca
to co mówiła i robiła Święta Kinga. My parlamentarzyści a także wszyscy samorządowcy wszystkich
szczebli powinniśmy być niezłomni, mieć własne kręgosłupy
i na pierwszym miejscu stawiać
moralność i to co jest na sztandarach, co przekazuje się tu w tym regionie z dziada pradziada „Bóg,
Honor, Ojczyzna”. Powinniśmy dziękować Panu Bogu za tą świętą i brać z niej przykład. Ponowił
apel o podjęcie rezolucji i wystąpienie do Pana Prezydenta RP o to, aby Święta Kinga była patronką
Polski. Zaznaczył, że mamy również od niedawna drugiego świętego z Podegrodzia i Podegrodzie
również powinno podjąć decyzję o patronat Świętego Stanisława Papczyńskiego. Gdyby prześledzić
jego biografię to on też był niezłomny, też upominał króla, upominał swoich przełożonych.
Pogratulował Radzie Miasta na czele z Panią Przewodniczącą i Panu Burmistrzowi podjętej decyzji
i życzył wszystkiego najlepszego, żeby Święta Kinga czuwała i błogosławiła Staremu Sączowi a
także całej ukochanej Ojczyźnie.
Wójt Gminy Łącko Pan Jan Dziedzina - pogratulował Wysokiej Radzie podjęcia dzisiejszej uchwały,
która na pewno wpisuje się złotymi literami w bardzo bogatą historię starosądeckiego samorządu.
Dodał, że Gminę Łącko i Stary Sącz łączy nie tylko geograficzne sąsiedztwo, ale także Święta Kinga,
gdyż Ziemia Łącka także należała do jej dóbr. Podobiznę Św. Kingi na szkle wraz
z życzeniami
od samorządu i mieszkańców Gminy Łącko wręczył Panu Burmistrzowi.
Pan Marek Wójcik – w imieniu Związku Miast Polskich serdecznie pogratulował mądrej i dobrej
decyzji. Patron jakim jest Święta Kinga to dla samorządu spore wyzwanie. Nie ma wątpliwości, że
Św. Kinga wyprzedzała w myśleniu o państwie swoją epokę. Dzisiejszym językiem można mówić,
że była innowacyjna, doskonale rozumiała potrzebę decentralizacji, potrzebę przekazywania władzy
w ręce ludzi. Pewnym paradoksem jest, że po ośmiu wiekach działania na rzecz tych zasad, wciąż są
one aktualne. Dla Państwa jest to wyzwanie. Stary Sącz jest także członkiem Związku Miast Polskich
w związku z tym w imieniu Pana Prezesa, Dyrektora Biura i swoim własnym stwierdził, że są dumni
z tego co Stary Sącz zrobił i robi dla całej wspólnoty. Jest taką dobrą praktyką dla wielu innych miast.
Tak należy trzymać. Na zakończenie odniósł się do wypowiedzi Pana Posła słowami piosenki „żeby
nie przenosić stolicy do Krakowa”. Wszyscy wiedzą jak się żyje w stolicy i co się dzieje, dlatego
należałoby się głęboko zastanowić, czy naprawdę chcielibyśmy, aby stolica nawet tylko
samorządności była przenoszona do Starego Sącza. Przyjmuje to jako początek dyskusji na ten temat
i głęboko zachęca do refleksji.
Ad pkt 6. Zakończenie obrad
Przewodnicząca Rady odnosząc się do propozycji podjęcia rezolucji stwierdziła, że jest to temat,
który należy przedyskutować i merytorycznie przygotować. Następnie podziękowała wszystkim za
przybycie. Zaprosiła do wzięcia udziału w uroczystościach niedzielnych. Poinformowała, że
uroczystości związane z ogłoszeniem Świętej Kingi Patronką Starego Sącza odbywają się pod
patronatem Prezydenta RP, który ze względu na swoje obowiązki nie może być na nich obecny. Na
tych uroczystościach będą natomiast rodzice Pana Prezydenta.
Na tym XXI Uroczyste Posiedzenie Rady Miejskiej zostało zakończone.
Protokół zakończono i podpisano.
Protokołowała:
S. Faron
7