docHRSpot 17/2015
download 
Reklamacja Transkrypt
HRSpot 17/2015
18 września HRSpot 17/2015 W skrócie Obciążenia pracownicze: Obowiązki płatnika w związku z udostępnieniem członkom zarządu oraz pracownikom mieszkania służbowego Zwolnienie przychodu pracownika z tytułu sfinansowania z ZFŚŚ wycieczki integracyjnej pracownika Prawo pracy: Bezpodstawna i bezprawna ocena podwładnego przez przełożonego a ciążący na nim obowiązek dbania o dobro pracodawcy Obciążenia pracownicze Obowiązki płatnika w związku z udostępnieniem członkom zarządu oraz pracownikom mieszkania służbowego. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 26 czerwca 2015 r. wypowiedział się w zakresie obowiązków płatnika wynikających z udostępnienia pracownikom mieszkania służbowego. Wnioskodawca wyjaśnił, że członkowie zarząd Spółki i pracownicy będą delegowani do załatwiania spraw związanych z działalnością Spółki poza miejscem prowadzenia je działalności, stąd Spółka planuje najem mieszkania. Mieszkanie to będzie oddane do użytkowania pracownikom w czasie odbywania podróży służbowych i nie będzie wykorzystywane do celów prywatnych. W ocenie Wnioskodawcy w sytuacji, gdy pracodawca wynajmuje mieszkanie służbowe i udostępnia je pracownikom odbywającym podróż służbową, tj. pracownik nie będzie wykorzystywał mieszkania do celów prywatnych, wówczas pracownik nie uzyska przysporzenia majątkowego odpowiadającego wartości np. czynszu najmu. W konsekwencji nie powstanie przychód ani obowiązek naliczania podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach potwierdził prawidłowość prezentowanego stanowiska. Odnosząc się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego, sygn. akt K 7/13 stwierdził, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego z pominięciem okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach zauważył, że skorzystanie przez pracowników – w ramach odbywanej podróży służbowych – ze świadczenia w postaci zamieszkania w wynajętym przez Spółkę mieszkaniu służbowym niewątpliwie następować będzie za zgodą pracownika, niemniej świadczenie to nie będzie spełnione w interesie pracownika, ale w interesie pracodawcy oraz nie przyniesie pracownikowi korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatków, które musiałby ponieść. Udostępnienie mieszkania służbowego pracownikom odbywającym podróż służbową (delegację) leżeć będzie wyłącznie w interesie pracodawcy, a nie samych pracowników, którzy – gdyby nie konieczność www.pwc.pl/podatki HRSpot 17/2015 wywiązania się z obowiązków służbowych – nie mieliby powodu do korzystania z wynajmowanego przez Wnioskodawcę mieszkania. Tym samym na Spółce jako pracodawcy nie będą ciążyły z tego tytułu obowiązki płatnika. Zwolnienie przychodu pracownika z tytułu sfinansowania z ZFŚŚ wycieczki integracyjnej pracownika. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 9 września 2015 r. wypowiedział się w zakresie opodatkowania kosztów sfinansowania z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (dalej ZFŚS) wycieczki integracyjnej pracownika. Wnioskodawca wyjaśnił, że zamierza zorganizować wycieczkę integracyjną dla pracowników, sfinansowaną w części ze środków ZFŚS z częściową dopłatą przez pracownika. Zdaniem Wnioskodawcy koszt udziału w wycieczce integracyjnej sfinansowany ze środków ZFŚS korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej PIT) zgodnie, z którym wolna od podatku jest wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków ZFŚS lub funduszy związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. W ocenie Wnioskodawcy koszt udziału w wycieczce zakładowej przypadający na pracownika, sfinansowany ze środków ZFŚS jest świadczeniem rzeczowym. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy nie zgodził się powyższym stanowiskiem Wnioskodawcy. Przywołując wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 08 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 wyjaśnił, że udział w spotkaniu (wyjeździe) integracyjnym czy szkoleniu zaoferowanym przez pracodawcę pracownikom, nie oznacza uzyskania przychodu przez pracownika, gdyż nie ma podstaw, by świadczenie adresowane do wszystkich pracowników przypisać indywidualnym uczestnikom, jako ich wymierną korzyść. Bez elementu realnego w postaci otrzymania korzyści przez pracownika nie jest możliwe stwierdzenie, że uzyskuje on przychód, z którym ustawa wiąże powstanie obowiązku podatkowego. W konsekwencji koszt udziału pracownika w wycieczce integracyjnej, w części sfinansowanej przez Wnioskodawcę ze środków ZFŚS, nie generuje u pracownika przychodu, co wyklucza możliwość zastosowania względem tego świadczenia (niezależnie od jego pieniężnego lub rzeczowego charakteru) zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 PIT. Prawo pracy Bezpodstawna i bezprawna ocena podwładnego przez przełożonego a ciążący na nim obowiązek dbania o dobro pracodawcy Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 22 kwietnia 2015 roku o sygnaturze II PK 157/14 uznał, iż przełożony, który bezpodstawnie, bezprawnie i niesprawiedliwie ocenia podwładnego, rażąco naruszając jego dobra osobiste, nie tylko naraża swojego pracodawcę na znaczące straty wizerunkowe oraz szkodę majątkową, w wypadku powstania obowiązku wypłaty odszkodowania z tytułu uprawnionego ze strony podwładnego rozwiązania umowy o pracę z winy pracodawcy, ale narusza również „ własne” podstawowe obowiązki pracownicze oraz „własną” powinność godnego reprezentowania zatrudniającego go pracodawcy. W przedmiotowej sprawie, powódka zatrudniona u pozwanego pracodawcy na stanowisku menedżera, zdecydowała się wytoczyć do sądu pracy powództwo o sprostowanie świadectwa pracy oraz odszkodowanie z tytułu popełnionego przez pracodawcę deliktu prawa pracy, polegającego na naruszeniu dóbr osobistych pracownika, dającego podstawę do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracodawcy w rozumieniu art. 55 § 11 Kodeksu Pracy. Powodem złożenia przez powódkę oświadczenia o rozwiązaniu z pracodawcą stosunku pracy bez pwc HRSpot 17/2015 wypowiedzenia z winy pracodawcy było celowe i konsekwentne naruszanie przez przełożonego jej dóbr osobistych poprzez agresywną, autorytarną, obcesową i niemerytoryczną krytykę jej pracy, a niezależnie od tego również sfabrykowanie i wręczenie jej bezpodstawnego zwolnienia dyscyplinarnego w trybie art. 52 § 1 pkt 1 KP. Po zbadaniu zasadności złożonej przez powódkę skargi kasacyjnej, Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, iż zachowania pracodawcy, w tym bezprawne dyscyplinarne zwolnienie z pracy w trybie art. 52 § 1 pkt 1 KP, które umyślnie naruszają godność oraz inne dobra osobiste pracownika w rozumieniu art. 111 KP dają wystarczającą podstawę do rozwiązania przez poniżanego pracownika umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracodawcy w trybie art. 55 § 11 Kodeksu Pracy, choćby czyny pracodawcy nie nosiły znamion mobbingu. Sąd Najwyższy podkreślił jednocześnie, iż opisane wyżej zachowanie przełożonego wobec powódki uznać należy za przykład pogwałcenia pracowniczego obowiązku dbania o dobro pracodawcy, któremu może w ten sposób wyrządzić istotne szkody materialne i niematerialne. Oznacza to, że przełożony, który bezpodstawnie i bezzasadnie narusza dobra osobiste podwładnego pracownika może dopuścić się kwalifikowanego naruszenia własnych podstawowych obowiązków pracowniczych. Porozmawiajmy W przypadku pytań, prosimy o kontakt: Katarzyna Serwińska Dyrektor Doradztwo Podatkowe tel. +48 22 746 47 94 [email protected] Robert Kujoth Menedżer Doradztwo HR tel. +48 22 746 72 22 [email protected] Monika Dmochowska Senior Associate Prawo pracy tel. +48 22 746 49 07 [email protected] Zastrzeżenie prawne: Publikacja ma jedynie charakter informacyjny i nie stanowi porady podatkowej w rozumieniu polskich przepisów, w szczególności Ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym. Nie powinni Państwo opierać swoich działań/decyzji na treści informacji zawartych w tej publikacji bez uprzedniego uzyskania profesjonalnej porady. © 2015 PricewaterhouseCoopers Sp. z o.o. Wszystkie prawa zastrzeżone. W tym dokumencie nazwa "PwC" odnosi się do PricewaterhouseCoopers Sp. z o.o., firmy wchodzącej w skład sieci PricewaterhouseCoopers International Limited, z których każda stanowi odrębny i niezależny podmiot prawny.
