Przedmiotowy system oceniania z plastyki

Transkrypt

PLANWYNIKOWY ROZKŁAD MATERIAŁU OCENIANIE
PLASTYKA KL 4
URSZULA OLCZYŃSKA
Wiadomości i umiejętności
Temat lekcji
Liczba godzin
Metody
pracy
Materiały i
pomoce
dydaktyczn
e
Treści
nauczania
konieczne
dopuszczająca
podstawowe
dostateczna
rozszerzające
dobra
dopełniające
bardzo dobra
wykraczające
celująca
 zna kryteria
oceniania z plastyki w
klasie IV i wymagania
dotyczące materiałów i
przyborów.
 zna kryteria oceniania z
plastyki w klasie IV i
wymagania dotyczące
materiałów i przyborów.
Po zakończonej lekcji uczeń:
Zaproszenie
do tworzenia.
1. Lekcja
organizacyjna
Strona
tytułowa w
zeszycie –
warsztat
rysownika.
(1)
 Prezentacja
podręcznika,
programu, zapoznanie
z kryteriami oceniania,
wymagania: materiały,
przybory, zeszyt
przedmiotowy.
2. Linia i
kreska.
Kontur.
Rodzaje kresek.
- Funkcje i rodzaje kresek
- Kreska jako wyznacznik
kształtu- rola konturu
- Warsztat rysownikanarzędzia rysunkowe
- Analiza przedmiotów,
określanie kształtu
- Funkcje i rodzaje kresek
- Warsztat rysownikanarzędzia rysunkowe
- Tworzenie kompozycji
przy użyciu różnych
narzędzi rysunkowych
 zna kryteria
oceniania z plastyki w
klasie IV i wymagania
dotyczące materiałów
i przyborów.
- potrafi narysować różne
rodzaje kresek
-nazywa narzędzia
rysunkowe i potrafi je
zastosować w pracy
plastycznej
-wykonuje proste rysunki
stosując różne rodzaje
kresek
- potrafi narysować różne
rodzaje kresek
-nazywa narzędzia
zastosować w pracy
plastycznej
-wie, co to jest kontur
 zna kryteria oceniania
z plastyki w klasie IV i
 zna kryteria oceniania
z plastyki w klasie IV i
- zna pojęcie kreski, określa
i nazywa rodzaje kresek
- nazywa narzędzia
zastosować w pracy
plastycznej
uwzględniając ich grubość,
długość, kierunek
- nazywa narzędzia
rysunkowe i potrafi
przewidzieć efekty ich
stosowania
- określa rolę linii i kreski
w tworzeniu kształtu
- umiejętnie stosuje
narzędzia rysunkowe dla
uzyskania zamierzonego
rezultatu
- tworzy kompozycje stosując
różne rodzaje kresek
- nazywa narzędzia
zastosować w pracy
plastycznej
- nazywa narzędzia
rysunkowe i potrafi
i natężenie walorowe
- nazywa narzędzia
rysunkowe i potrafi
stosowania
- wie czym jest kontur
rezultatu
- analizuje kształt
i spostrzeżenia realizuje
w zadaniu plastycznym
- tworzy estetyczne,
przemyślane kompozycje.
- nazywa narzędzia
rysunkowe i potrafi
- nazywa narzędzia
rysunkowe i potrafi
stosowania
rezultatu
- poszukuje własnego sposobu
wyrazu artystycznego
-realizuje zadnia dodatkowe
- nazywa narzędzia
rysunkowe i potrafi
Metody:
rozmowa dydaktyczna,
pokaz, ćwiczenia
praktyczne w obrębie
zagadnienia.
Materiały:
-podręcznik Plastyka.
Lubię tworzyć 4,
rozdział I Rysunek,
temat 1 Warsztat
rysownika.
-zeszyt przedmiotowy
Metody:
rozmowa dydaktyczna,
pokaz, ćwiczenia
praktyczne w obrębie
zagadnienia.
Materiały:
(1)
i proporcji,
- Tworzenie kompozycji
przy użyciu różnych
-wykonuje proste rysunki
stosując różne rodzaje
kresek
-tworzy kompozycje stosując
- potrafi narysować kształt
obserwowanego przedmiotu
stosowania
rezultatu
-określa kształt przedmiotu
- tworzy kompozycje stosując
stosowania
- określa rolę linii i kreski w
tworzeniu kształtu
rezultatu
stosowania
rezultatu
Lubię tworzyć 4,
temat 1 Rysujemylinia, kreska, kontur.
3. Linia i
kreska.
Drapieżne koty
i domowe
mruczki.
Kreska
fakturowa,
kreska
dekoracyjna.
(2)
- Pojęcie faktury
- Kreska jako tworzywo
faktury
- Określanie cech
powierzchni fakturalnych
- Możliwości warsztatowe
z zakresie tworzenia
faktury
- Rola kreski
w przedstawianiu różnic
fakturowych
- Określanie efektu działań
przy stosowaniu różnych
- Rysunkowa interpretacja
zagadnienia faktury
- wie, co znaczy pojęcie
faktura
- nazywa rodzaje
powierzchni, używając
potocznych określeń
-tworzy rysunki próbując
przedstawić fakturę
-ćwiczy umiejętności
rysunkowe
- zna pojęcie: faktura
- potrafi zaobserwować
i określić cechy
różnych powierzchni
fakturalnych:
chropowatość, gładkość
- wie, że fakturę można
przedstawić przy pomocy
rożnych narzędzi
- tworzy rysunki, próbując
przedstawić fakturę
-kształci warsztat rysunkowy
- zna i rozumie pojęcie:
faktura
i określić cechy
fakturalnych:
- zna możliwości
warsztatowe w zakresie
tworzenia faktury
- zaobserwowaną fakturę
Interpretuje rysunkowo,
stosując różne kreski
- realizuje zadanie
w zakresie zagadnienia
- kształci warsztat rysunkowy
- zna i rozumie pojęcie:
faktura
i określić cechy
fakturalnych:
- zna możliwości
tworzenia faktury
interpretuje
rysunkowo stosując
różnorodne narzędzia
- stosuje różne rodzaje
kresek
- umiejętnie realizuje
zadanie
- kształci warsztat
rysunkowy
zna i rozumie pojęcie: faktura
i określić cechy
fakturalnych:
- zna możliwości
tworzenia faktury
interpretuje
rysunkowo stosując
różnorodne narzędzia
- stosuje różne rodzaje
kresek
- umiejętnie realizuje zadanie
- kształci warsztat rysunkowy
-w twórczy sposób realizuje
zagadnienie plastyczne
- stosuje oryginalne rozwiązania
w zakresie efektów fakturalnych,
stosując inne, dodatkowe
materiały
Metody:
rozmowa nauczająca,
analiza prac
rysunkowych,
palpation ( badanie
i określanie
powierzchni dotykiem),
ćwiczenia praktyczne
w obrębie zagadnienia
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
temat 2 Co potrafi
kreska?.
Plastyka Lubię tworzyć
4-ćwiczenie 3, str.7
-przykłady prac
rysunkowych,
materiały o różnej
powierzchni typu:
płótno, deska, futerko,
szkło itp.
-pudełkoniespodzianka
wypełnione
materiałami o różnej
fakturze
4. Barwa.
Tajemnice
kolorów
Barwy
podstawowe
i pochodne.
Warsztat
malarza.
- Definiowanie pojęcia
barwa
- Barwy podstawowe
- Określanie barw
pochodnych
- Określanie barw tęczy
- Wpływ koloru na nastrój
dzieła sztuki
- Tworzenie barw
pochodnych poprzez
zestawianie trzech par
barw
- wymienia barwy
podstawowe
- z pomocą nauczyciela
tworzy barwy pochodne
-realizuje zadnie
plastyczne uproszczone ,
schematyczne
rysunki
- wymienia barwy
podstawowe
- zna barwy pochodne
i wskazuje pary barw,
z których powstają
- kształci nawyk dbałości
o warsztat pracy
- realizuje zadanie
plastyczne zestawiając ze
sobą barwy podstawowe
- rozwija zdolności manualne
- wymienia barwy
podstawowe
- tworzy odcienie barw
pochodnych
- zestawia barwy
podstawowe tworząc
kompozycje w obrębie
zagadnienia
- wymienia barwy
podstawowe
pochodnych
- wymienia barwy tęczy
- rozumie, że barwy
wpływają
na nastrój dzieła
- umiejętnie zestawia barwy
- wymienia barwy
podstawowe
pochodnych
- rozumie, że barwy wpływają
na nastrój dzieła
podstawowe
Metody:
Pogadanka poparta
prezentacją działań w
obrębie zagadnienia,
pokaz, praktyczne
działanie
Materiały:
- podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć 4, rozdział
II Malarstwo,
(1)
5. Barwa.
Królestwo
Dzieci.
(3)
6. Barwa.
Martwa natura.
(2)warsztat
malarza
podstawowych
- Kształcenie warsztatu
malarskiego
o warsztat pracy:
zachowuje czystość barw
na palecie
- realizuje zadanie
plastyczne dbając
o estetykę
podstawowe
tworząc kompozycje
o warsztat pracy:
na palecie
- realizuje zadanie
plastyczne dbając
o estetykę
- wykazuje zaangażowanie
podczas wykonywania
zadań
tworząc kompozycje
o warsztat pracy:
na palecie
- realizuje zadanie
plastyczne dbając
o estetykę
- wykazuje pomysłowość
i zaangażowanie
podczas wykonywania
zadań
- wykonuje zadania dodatkowe
strona 20-21
- zeszyt przedmiotowy
- przykłady
dowolnych prac
rysunkowych
i malarskich
- barwy
Podstawowe
i pochodne
(prezentacja
w dowolnej formie)
lub magnetyczne
koło barw
- Definiowanie pojęcia
barwa
- Barwy podstawowe
- Określanie barw
pochodnych
- Określanie barw tęczy
- Wpływ koloru na nastrój
dzieła sztuki
- Tworzenie barw
pochodnych poprzez
zestawianie trzech par
barw
podstawowych
malarskiego
- wymienia barwy
podstawowe
- z pomocą nauczyciela
tworzy barwy pochodne
-realizuje zadnie
plastyczne uproszczone ,
schematyczne
rysunki
- wymienia barwy
podstawowe
o warsztat pracy
- realizuje zadanie
plastyczne zestawiając ze
sobą barwy podstawowe
- rozwija zdolności manualne
- wymienia barwy
podstawowe
pochodnych
- zestawia barwy
podstawowe tworząc
kompozycje w obrębie
zagadnienia
o warsztat pracy:
na palecie
- realizuje zadanie
plastyczne dbając
o estetykę
- wymienia barwy
podstawowe
pochodnych
- rozumie, że barwy
wpływają
na nastrój dzieła
podstawowe
tworząc kompozycje
o warsztat pracy:
na palecie
- realizuje zadanie
plastyczne dbając
o estetykę
- wykazuje zaangażowanie
podczas wykonywania
zadań
- wymienia barwy
podstawowe
pochodnych
- rozumie, że barwy wpływają
na nastrój dzieła
podstawowe
tworząc kompozycje
o warsztat pracy:
na palecie
- realizuje zadanie
plastyczne dbając
o estetykę
- wykazuje pomysłowość
i zaangażowanie
podczas wykonywania
zadań
Metody:
Pogadanka poparta
prezentacją działań w
obrębie zagadnienia,
pokaz, praktyczne
działanie
-Techniki malarskie:
akwarela, gwasz, akryl,
olej
- Warsztat malarzaRozpoznawanie narzędzi
i materiałów malarskich
- Poznawanie i określanie
terminów plastycznych:
sztaluga, blejtram, paleta,
szkic malarski
- Określanie techniki
malarskiej w dziełach
sztuki
- Tworzenie pracy
malarskiej w określonej
technice
- Stosowanie gamy
- nazywa niektóre techniki
malarskie: akwarela,
gwasz,
akryl, olej
- zna narzędzia malarskie:
pędzel, szpachelka.
- potrafi podać rodzaj
podłoża
malarskiego
- doskonali warsztat
malarski
- nazywa techniki malarskie:
akwarela, gwasz, akryl, olej
- określa niektóre rodzaje
podłoża malarskiego:
papier, płótno, deska
- nazywa i charakteryzuje
techniki malarskie:
- określa rodzaj podłoża
malarskiego: papier,
płótno, deska, tynk, tkanina
- posługuje się terminologią
plastyczną, rozumie
znaczenie słów: sztaluga,
blejtram, paleta, szkic
malarski, gama barwna
- rozpoznaje technikę
malarską w większości
prezentowanych dzieł
- tworzy tematyczną pracę
techniki malarskie:
akwarela, gwasz, akryl,
olej
płótno, deska, tynk,
tkanina
- właściwie posługuje się
terminologią plastyczną,
rozumie znaczenie słów:
szkic malarski, gama
barwna
techniki malarskie:
płótno, deska, tynk, tkanina
- właściwie posługuje się
terminologią plastyczną,
rozumie znaczenie słów:
szkic malarski, gama
barwna
malarską
w prezentowanych dziełach
Metody:
projekcja filmu,
rozmowa dydaktyczna
ilustrowana pokazem,
praca z podręcznikiem,
praktyczne działania
malarską w niektórych
z prezentowanych dzieł
- doskonali warsztat malarski
Materiały:
- przykłady
dowolnych prac
rysunkowych
i malarskich
- barwy
Podstawowe
i pochodne
(prezentacja
w dowolnej formie)
lub magnetyczne
koło barw
blok techniczny A3
biały lub czarny
pastele olejne
Materiały:
- podręcznik Plastyka.
Lubię tworzyć 4,
rozdział II Malarstwo,
strona 26-27
- zeszyt przedmiotowy,
barwnej w działaniu
plastycznych dla
osiągnięcia
zamierzonego efektu
- Doskonalenie warsztatu
malarskiego
plastyczną techniką
plakatówki
na papierze
- doskonali warsztat malarski
7. Barwa.
Zimowe okno.
Barwy ciepłe i
zimne. Collage.
(3)
- Temperatura barw-barwy
ciepłe i zimne
- Określanie gamy
barwnej
w dziele malarskim
- Wpływ barwy na nastrój
obrazu
- Uzyskiwanie zestaw
barw w określonej
tonacji
- Tworzenie tematycznych
prac malarskich
w określonej tonacji
barwnej
malarskiego
-Twórcza realizacja
zadania plastycznego
- podaje przykłady barw
ciepłych i zimnych
- wie, że temperatura
barw
ma wpływ na nastrój
obrazu
- potrafi tworzyć barwy
ciepłe i zimne mieszając
kolory
-tworzy prace plastyczne
odbiegające założeniem
w zakresie tonacji
barwnych
- zna i wymienia barwy
ciepłe i zimne
- określa gamy barwne
w prezentowanych
dziełach
- wie, że temperatura barw
obrazu
- potrafi tworzyć barwy
ciepłe i zimne mieszając
kolory
-tworzy tematyczne prace
plastyczne z dominującą
przewagą barw w określonej
tonacji
ciepłe i zimne
w prezentowanych
dziełach
obrazu; rozumie, że barwy
ciepłe tworzą pogodny,
ciepły klimat w dziełach
malarskich a zimne
wrażenie smutku i powagi
- potrafi tworzyć wachlarz
barw ciepłych i zimnych
- tworzy tematyczne prace
plastyczne w określonej
tonacji barwnej
- kształci warsztat twórczy,
8.
Kompozycja.
Wprowadzenie.
Ozdobny
łańcuch(1)
- Kompozycja jako
uporządkowany układ
elementów
- Kompozycja
symetryczna:
jednoosiowa
i wieloosiowa
- Rytm w kompozycji
- Kompozycje
symetryczne
i rytmiczne w dziełach
plastycznych i
przestrzeni
- Działania kompozycyjne
na płaszczyźnie
- Rozwój umiejętności
kompozycyjnych
-wie, że kompozycja to
elementów
-potrafi wskazać
kompozycję
symetryczną jednoosiową
i wieloosiową
-wie, co to jest
kompozycja
rytmiczna
stosując kompozycję
symetryczną lub
rytmiczną
-zdobywa umiejętności
kompozycyjne
- określa kompozycję jako
elementów
- określa kompozycję
symetryczną jako układ
elementów rozmieszonych
jednakowo po przeciwnych
stronach osi symetrii
- określa układ kompozycji
jednoosiowej i wieloosiowej
rytmiczną
- umiejętnie tworzy
kompozycję rytmiczną
i symetryczną
- zdobywa umiejętności
kompozycyjne
elementów
rytmiczną
- wskazuje kompozycję
symetryczną i rytmiczną
w dziełach plastycznych,
architekturze i otaczającej
przestrzeni
i symetryczną
Kompozycja symetryczna,
rytmiczna
malarską
w prezentowanych
dziełach
tematyczną pracę
plastyczną techniką
plakatówki
na papierze
- w pracy stosuje gamę
barwną uzyskując
zamierzony efekt
- doskonali warsztat
malarski
ciepłe i zimne
w prezentowanych
dziełach
malarskich a zimne
- potrafi tworzyć szeroki
wachlarz barw ciepłych
i zimnych
tonacji barwnej
nabiera odwagi w
przekazie
zaobserwowanych zjawisk
w działaniu plastycznym
- w indywidualny, twórczy
sposób tworzy klimat
obrazu
tematyczną pracę
plastyczną techniką plakatówki
na papierze
- w pracy stosuje gamę
barwną uzyskując
zamierzony efekt w sposób
indywidualny i twórczy
- osiąga zauważalne efekty
ciepłe i zimne
w prezentowanych
dziełach
malarskich a zimne
- potrafi tworzyć szeroki
wachlarz barw ciepłych
i zimnych
tonacji barwnej
nabiera odwagi w przekazie
zaobserwowanych zjawisk
- w indywidualny, twórczy
sposób tworzy klimat
obrazu
Metody:
mapa myśli, rozmowa
nauczająca
praca z podręcznikiem,
praktyczne działanie
elementów
jednoosiowej i
wieloosiowej
rytmiczną
przestrzeni
elementów
rytmiczną
przestrzeni
i symetryczną
Metody:
rozmowa nauczająca
praca
z podręcznikiem,
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
rozdział II Malarstwo,
strona 22-23
- barwne kartki; koło
barw.
- elementy mapy myśli:
obrazki
przedstawiające
elementy zimowego
krajobrazu
Karton, papier
kolorowy
Materiały:
podręcznik Plastyka.
Lubię tworzyć 4,
zeszyt przedmiotowy
9.
Kompozycja.
Śnieżynka.Wyci
nanka
Kompozycja
symetryczna na
płaszczyźnie
(2)
10. Grafika.
Grafika.
Wprowadzenie.
(1)
kompozycyjne
i symetryczną
kompozycyjne
kompozycyjne
-rozwija ciekawość poznawczą,
wytrwałość, poczucie własnej
wartości
–kształci umiejętności
dokonywania wartościowania
estetycznego
- Kompozycja jako
elementów
- Kompozycja
symetryczna:
jednoosiowa
i wieloosiowa
- Rytm w kompozycji
- Kompozycje
symetryczne
i rytmiczne w dziełach
plastycznych i
przestrzeni
- Działania kompozycyjne
na płaszczyźnie
- Rozwój umiejętności
kompozycyjnych
-wie, że kompozycja to
elementów
-potrafi wskazać
kompozycję
symetryczną jednoosiową
i wieloosiową
-wie, co to jest
kompozycja
rytmiczna
stosując kompozycję
symetryczną lub
rytmiczną
-zdobywa umiejętności
kompozycyjne
elementów
rytmiczną
i symetryczną
kompozycyjne
elementów
rytmiczną
przestrzeni
i symetryczną
kompozycyjne
elementów
jednoosiowej i
wieloosiowej
rytmiczną
przestrzeni
i symetryczną
kompozycyjne
elementów
rytmiczną
przestrzeni
i symetryczną
kompozycyjne
-rozwija ciekawość poznawczą,
wytrwałość, poczucie własnej
wartości
–kształci umiejętności
dokonywania wartościowania
estetycznego
Metody:
rozmowa nauczająca
praca
z podręcznikiem,
- Charakter grafiki
użytkowej i artystycznej
- Znajomość procesu
tworzenia form
graficznych
- Rodzaje druków
graficznych: wypukły,
wklęsły, płaski
- Techniki graficzne
- Warsztat grafika:
narzędzia i materiały
graficzne
- Znajomość i stosowanie
terminów i pojęć
grafiki
- Tworzenie prostych form
graficznych
pracy w obrębie
Zagadnienia
- Rozwijanie wyobraźni
- Wie, jak powstaje
odbitka
graficzna
- Podaje przykład druku
- Podaje przykład techniki
graficznej
- Zna narzędzia jakimi
posługuje się artysta
grafik
- Używa prostego
słownictwa
- Tworzy proste prace
graficzne
- Wie czym jest grafika
użytkowa i artystyczna
- Wie, jak powstaje odbitka
graficzna
- Zna rodzaje druków:
wypukły, wklęsły, płaski
- Podaje przykłady technik
graficznych
posługuje się artysta grafik
- zna terminologię w zakresie
zagadnienia
graficzne
- Komponuje elementy na
płaszczyźnie
- Kształci warsztat pracy
- Określa różnice pomiędzy
grafiką artystyczną
i użytkową
graficzna
- Zna techniki graficzne i wie
na jakim materiale
są wykonane
- Poprawnie operuje
słownictwem w zakresie
zagadnienia
graficzne
płaszczyźnie, przewidując
efekty swoich działań
i użytkową
graficzna
- Zna techniki graficzne i
wie
na jakim materiale
są wykonane
- Poprawnie operuje
zagadnienia
graficzne
- Umiejętnie komponuje
elementy na płaszczyźnie,
przewidując efekty swoich
działań
i użytkową
graficzna
na jakim materiale
są wykonane
- Poprawnie operuje
zagadnienia
graficzne
działań
Metody:
projekcja filmu,
rozmowa dydaktyczna
praca
z podręcznikiem,
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
zeszyt przedmiotowy
biały papier, przykłady
wycinanek
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
rozdział IV Grafika,
strona 52-53
- tablica interaktywna
lub komputer i rzutnik
multimedialny, materiał
poglądowy
znajdujący się na
płycie CD- film
z cyklu dziedziny
sztuki-W pracowni
grafika.
i myślenia twórczego
- Rozwija wyobraźnię
i twórcze myślenie
- Poszukuje własnego sposobu
- Wykonuje zadania dodatkowe
11. Grafika.
Poranek w
lesie(ogrodzie).
Grafika –
monotypia.
(2)
- Charakter grafiki
użytkowej i artystycznej
- Znajomość procesu
tworzenia form
graficznych
- Rodzaje druków
graficznych: wypukły,
wklęsły, płaski
- Techniki graficzne
- Warsztat grafika:
narzędzia i materiały
graficzne
- Znajomość i stosowanie
terminów i pojęć
grafiki
- Tworzenie prostych form
graficznych
pracy w obrębie
Zagadnienia
- Rozwijanie wyobraźni
i myślenia twórczego
- Wie, jak powstaje
odbitka
graficzna
- Podaje przykład druku
- Podaje przykład techniki
graficznej
posługuje się artysta
grafik
- Używa prostego
słownictwa
graficzne
- Wie czym jest grafika
użytkowa i artystyczna
graficzna
- Podaje przykłady technik
graficznych
- zna terminologię w zakresie
zagadnienia
graficzne
płaszczyźnie
i użytkową
graficzna
na jakim materiale
są wykonane
- Poprawnie operuje
zagadnienia
graficzne
płaszczyźnie, przewidując
efekty swoich działań
i użytkową
graficzna
- Zna techniki graficzne i
wie
na jakim materiale
są wykonane
- Poprawnie operuje
zagadnienia
graficzne
działań
i użytkową
graficzna
na jakim materiale
są wykonane
- Poprawnie operuje
zagadnienia
graficzne
działań
- Poszukuje własnego sposobu
- Wykonuje zadania dodatkowe
Metody:
rozmowa dydaktyczna
12. Grafika.
Grafika
użytkowa.
Sport i zdrowie
- plakat.
(3)
- Plakat, jako kompozycja
obrazu i słowa
- Funkcje plakatu:
informujący, reklamowy,
społeczny
- Projektowanie
i wykonanie plakatu
- rozwijanie umiejętności
pracy w zespole
- określa plakat jako
kompozycję obrazu i
słowa
- zna niektóre funkcje
plakatu: informacyjną,
reklamową lub społeczną
- wykonuje plakat
zestawiając
elementy tekstu i obrazu
-uczy się współpracy
w zespole zadaniowym
- określa plakat jako
kompozycję obrazu i słowa
- wie, że plakat jest formą
grafiki użytkowej
- zna niektóre funkcje
plakatu: informacyjną,
reklamową lub społeczną
- projektuje i wykonuje
plakat zestawiając elementy
tekstu i obrazu
- nabywa umiejętności
kompozycyjnych
- definiuje plakat jako spójną
kompozycję słowa i obrazu
- wie, że plakat jest jedną
z form grafiki użytkowej
- wymienia funkcje plakatu:
informacyjna, reklamowa,
społeczna
- dostrzega rolę plakatu
w propagowaniu wydarzeń
i akcji społecznych
- projektuje i wykonuje plakat
- w kompozycji właściwie
zestawia elementy tekstu
i obrazu
- kształci umiejętności
kompozycyjne
pracy w zespole
- definiuje plakat jako
spójną
społeczna
w propagowaniu
wydarzeń
- projektuje i wykonuje
plakat
- w kompozycji umiejętnie
i obrazu
- rozwija kreatywne
myślenie,
nabiera odwagi twórczej
pracy w zespole
Metody:
rozmowa nauczająca
praca
z podręcznikiem,
twórcze działanie
13. Działania
w przestrzeni.
- Rola rzeźby
w przestrzeni publicznej
- Warsztat rzeźbiarza-
- zna materiały
rzeźbiarskie
- wie, jakich narzędzi
- zna materiały rzeźbiarskie
- wie, jakich narzędzi używa
artysta rzeźbiarz
artysta rzeźbiarz
artysta rzeźbiarz
- definiuje plakat jako spójną
społeczna
w propagowaniu wydarzeń
- projektuje i wykonuje plakat
- w kompozycji umiejętnie
i obrazu
- rozwija kreatywne myślenie,
nabiera odwagi twórczej
– omawia rolę środków
plastycznych zastosowanych
przez siebie w pracy
plastycznej
pracy w zespole
artysta rzeźbiarz
Materiały:
Folia, kartka A4, farby
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
rozdział IV Grafika ,
str.50
, materiał ilustracyjny
z zakresu zagadnienia,
arkusz papieru, pastele
olejne
Metody:
rozmowa dydaktyczna
Bryła, rzeźba,
płaskorzeźba.
(1)
(Ptaszek z
papieru – forma
przestrzenna)
materiały i narzędzia
rzeźbiarskie
- Różnice w sposobie
tworzenia form
przestrzennych
w określonych
materiałach
- Komponowanie
przestrzenne-tworzenie
projektów
architektonicznych
- Kształcenie wyobraźni
przestrzennej
- Rozwijanie kreatywności
i twórczego myślenia
używa
artysta rzeźbiarz
- tworzy pracę plastyczną
- kształci wyobraźnię
przestrzenną
- zauważa różnice w
sposobie tworzenia rzeźb
w różnych materiałach
- tworzy własny projekt
architektoniczny
przestrzenną
- zauważa różnice
w sposobie tworzenia rzeźb
- wie jaka rolę pełnią rzeźby
umieszczane w przestrzeni
publicznej
architektoniczny
przestrzenną
14. Działania
w przestrzeni.
Twarz miłego
potwora.
Płaskorzeźba.
(2)
- Pojęcie płaskorzeźby
jako dzieła
rzeźbiarskiego na
płaszczyźnie
- Rodzaje płaskorzeźb:
wypukłe i wgłębne
- Funkcje płaskorzeźby:
dekoracyjna, jako
element związany
z architekturą
- Rozpoznawanie i analiza
wybranych dzieł
rzeźbiarskich
- Tworzenie płaskich form
rzeźbiarskich z użyciem
różnych materiałów
- Świadome stosowanie
narzędzi dla uzyskanie
zamierzonych efektów
- Tworzenie prac
o zróżnicowanej
fakturze
- Kształcenie zdolności
manualnych
- wie, czym jest
płaskorzeźba
- wie, że rzeźba ma dwa
wymiary
- wskazuje relief wgłębny
i wypukły
- wykonuje prostą
płaskorzeźbę
- wie, czym jest płaskorzeźba
- określa płaskorzeźbę jako
dzieło dwuwymiarowe,
oglądane z przodu i boku
- wie, jaka jest różnica
miedzy reliefem wgłębnym
i wypukłym
- podaje przykłady
płaskorzeźby w sztuce
- wie, jaką rolę pełni
płaskorzeźba
w architekturze
- potrafi wykonać
płaskorzeźbę
i wypukłym
- podaje przykłady
- wie , jaką rolę pełni
płaskorzeźba
w architekturze
- potrafi wykonać
płaskorzeźbę
różnorodne materiały
dla uzyskania
zamierzonego efektu
kompozycji
- kształci zdolności manualne
15. Działania
w przestrzeni.
Lato rzeźba .
(1)
- Rola rzeźby
w przestrzeni publicznej
- Warsztat rzeźbiarzamateriały i narzędzia
rzeźbiarskie
- Różnice w sposobie
tworzenia form
przestrzennych
w określonych
materiałach
- Komponowanie
przestrzenne-tworzenie
projektów
architektonicznych
- Kształcenie wyobraźni
przestrzennej
- zna materiały
rzeźbiarskie
- wie, jakich narzędzi
używa
artysta rzeźbiarz
przestrzenną
artysta rzeźbiarz
- zauważa różnice w
sposobie tworzenia rzeźb
architektoniczny
przestrzenną
artysta rzeźbiarz
publicznej
architektoniczny
przestrzenną
w sposobie tworzenia
rzeźb
umieszczane w
przestrzeni
publicznej
architektoniczny
- potrafi wkomponować
zaprojektowana
rzeźbę w otoczenie
przestrzenną
- rozwija kreatywność
- wie, czym jest
płaskorzeźba
i wypukłym
- podaje przykłady
- wie , jaką rolę pełni
płaskorzeźba
w architekturze
- potrafi wykonać
płaskorzeźbę
dla uzyskania
zamierzonego
efektu kompozycji
- uzyskuje w pracy
zróżnicowaną
powierzchnię, świadomie
stosując różne narzędzia
- kształci zdolności
manualne
publicznej
architektoniczny
zaprojektowana
przestrzenną
- wykonuje dodatkowe zadania
praca
z podręcznikiem,
i wypukłym
- podaje przykłady
- wie, jaką rolę pełni
płaskorzeźba
w architekturze
- potrafi wykonać
płaskorzeźbę
dla uzyskania zamierzonego
efektu kompozycji
- uzyskuje w pracy
zróżnicowaną
powierzchnię, świadomie
stosując różne narzędzia
- kształci zdolności manualne- wykonuje dodatkowe zadania
Metody:
Rozmowa dydaktyczna
praca
z podręcznikiem,
artysta rzeźbiarz
w sposobie tworzenia
rzeźb
umieszczane w
przestrzeni
publicznej
architektoniczny
zaprojektowana
artysta rzeźbiarz
publicznej
architektoniczny
zaprojektowana
przestrzenną
Metody:
rozmowa dydaktyczna
praca
z podręcznikiem,
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
rozdział III Rzeźba,
strona 38-39
Kartka papieru
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
strona 40
- materiał ilustracyjny
z przykładami dziełpłaskorzeźba
tektura, plastelina
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
strona 38-39
Glina, plastelina
- Rozwijanie kreatywności
i twórczego myślenia
przestrzenną
- definiuje architekturę jako
dziedzinę sztuki
- zna materiały budowlane
stosowane do wznoszenia
budowli
- podaje przykłady
architektury z różnych
epok
- wie, czym zajmuje się
architekt
- wie czym zajmuje się
projektant wnętrz
- zna określenie:
architektura
krajobrazu
- umiejętnie posługuje się
terminologią w zakresie
zagadnienia
- kształci poczucie estetyki
i wyobraźni przestrzennej
- wykonuje dodatkowe zadania
dziedzinę sztuki
budowli
- podaje przykłady
architektury z różnych epok
architekt
projektant wnętrz
- zna określenie: architektura
krajobrazu
zagadnienia
plastycznej
– rozwija twórcze myślenie,
kreatywność, własne
możliwości twórcze
Metody:
rozmowa nauczająca
praca
z podręcznikiem,
16. Działania
w przestrzeni.
Warsztat
architekta.
(1)
-Architektura dziedziną
sztuk plastycznych
-Architektura wybranych
epok
-Materiały budowlane:
kamień, cegła, metal,
beton, szkło
-Specyfika twórczej pracy
architekta i projektanta
wnętrz
-Terminologia w zakresie
zagadnienia
- potrafi określić czym jest
architektura
-używa podstawowych
pojęć
i terminów plastycznych
architekt
projektant wnętrz
- projektuje budynek
dziedzinę sztuki
budowli
- podaje przykłady
architekt
projektant wnętrz
- zna pewien zasób terminów
plastycznych w zakresie
zagadnienia
dziedzinę sztuki
budowli
- podaje przykłady
architekt
projektant wnętrz
krajobrazu
- potrafi zaprojektować
budynek
17. Działania
w przestrzeni.
Wymarzony
dom - makieta
Przestrzenny
projekt
architektoniczn
y.
(2)
-Architektura dziedziną
sztuk plastycznych
-Architektura wybranych
epok
-Materiały budowlane:
kamień, cegła, metal,
beton, szkło
-Specyfika twórczej pracy
architekta i projektanta
wnętrz
-Terminologia w zakresie
zagadnienia
architektura
-używa podstawowych
pojęć
i terminów plastycznych
architekt
projektant wnętrz
dziedzinę sztuki
budowli
- podaje przykłady
architekt
projektant wnętrz
- zna pewien zasób terminów
plastycznych w zakresie
zagadnienia
dziedzinę sztuki
budowli
- podaje przykłady
architekt
projektant wnętrz
krajobrazu
- potrafi zaprojektować
budynek
dziedzinę sztuki
budowli
- podaje przykłady
architektury z różnych
epok
architekt
projektant wnętrz
- zna określenie:
architektura
krajobrazu
zagadnienia
dziedzinę sztuki
budowli
- podaje przykłady
architekt
projektant wnętrz
krajobrazu
zagadnienia
plastycznej
– rozwija twórcze myślenie,
kreatywność, własne
możliwości twórcze
Metody:
rozmowa nauczająca
praca
z podręcznikiem,
18. Rysunek
Kraina smoków
- Techniki rysunkowe
- Znajomość warsztatu
artysty rysownika
- Stosowanie wiedzy
- posiada
fragmentaryczną
wiedzę o rysunku
- operuje prostym
- posiada ogólną wiedzę
o rysunku
- zna terminologię
- posiada usystematyzowaną
wiedzę o rysunku
- zna i operuje terminologią
- posiada
usystematyzowaną
wiedzę o rysunku
- zna i właściwie operuje
wiedzę o rysunku
- zna i właściwie operuje
Metody:
Rozmowa nauczająca
praktyczne działanie
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
rozdział V Architektura,
strona 62-65, materiał
poglądowy w dowolnej
formie
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
rozdział V Architektura,
strona 62-65, materiał
poglądowy w dowolnej
formie
(owadów,
ptaków, ryb).
(1)
19. Znak
plastyczny,
plakat,
ilustracja.
Znaczek
reklamowy przypinka.Logo
.
Projekt.
(1)
o rysunku w praktyce
- Tworzenie tematycznych
kompozycji rysunkowych
przy użyciu
odpowiednich
narzędzi
- Twórcza realizacja
zadania plastycznego
pracy w zespole
zagadnienia
- zna niektóre techniki
rysunkowe
- zna narzędzia
rysunkowe
- tworzy proste rysunki
wykorzystując dostępne
narzędzia
- wymienia przykłady technik
rysunkowych i potrafi
wymienić narzędzia
- stosuje poznaną
wiedzę w praktyce
- tworzy kompozycje
tematyczne
- wymienia techniki
rysunkowe i potrafi
przyporządkować im
odpowiednie narzędzia
- umiejętnie stosuje poznaną
wiedzę w praktyce
- tworzy kompozycje
tematyczne stosując
zróżnicowaną kreskę przy
użyciu odpowiednich
narzędzi
- realizuje zadanie
plastyczne wykazując się
wyobraźnią
pracy w zespole
zagadnienia
- wymienia techniki
rysunkowe i potrafi
poznaną
wiedzę w praktyce
- tworzy przemyślane
kompozycje tematyczne,
stosując zróżnicowaną
kreskę przy użyciu
odpowiednich narzędzi
- w twórczy, indywidualny
sposób realizuje zadanie
wyobraźnią
pracy w zespole
zagadnienia
- wymienia techniki
rysunkowe i potrafi
- umiejętnie stosuje poznaną
wiedzę w praktyce
- tworzy przemyślane
kompozycje tematyczne,
stosując zróżnicowaną
kreskę przy użyciu
odpowiednich narzędzi
- w twórczy, indywidualny
sposób realizuje zadanie
wyobraźnią
pracy w zespole
Materiały:
- podręcznik
Plastyka. Lubię
I Rysunek,
- Definicja znaku
plastycznego jako
informacja, obraz pojęcia
- Określanie pojęć:
symbol, logo, plakat,
ilustracja
- rozpoznawanie formy
znaku plastycznego
na przykładach
- projektowanie
i wykonanie logo klasy
- wie, czym jest znak
plastyczny
- wskazuje znaki
plastyczne
w swoim otoczeniu
- wie, co znaczy pojecie
logo
lub potrafi je wskazać
w prezentowanym
materiale
ilustracyjnym
- tworzy w zespole logo
swojej klasy
- rozwija zdolności
rysunkowe
- wie, czym jest znak
plastyczny
- wskazuje znaki plastyczne
w swoim otoczeniu
- wie, co znaczy pojecie logo
i jaką rolę pełni
- określa ilustrację jako
element tekstu literackiego
- tworzy w zespole logo
swojej klasy
- rozwija zdolności
rysunkowe
- definiuje znak plastyczny
jako informację, obraz
pojęcia
symbol
- wie, czym jest logo i jaką
rolę pełni
- określa ilustrację jako
obrazową formę tekstu
baśni, opowiadania, wiersza
- określa plakat jako spójną
w prezentowanych pracach
- tworzy logo swojej klasy
- posiada
usystematyzowaną
wiedzę o znaku
plastycznym
pojęcia
symbol
rolę pełni
- definiuje ilustrację jako
baśni, opowiadania,
wiersza
- rozpoznaje formę znaku
plastycznego
w prezentowanych
pracach
wiedzę o znaku
plastycznym
pojęcia
symbol
rolę pełni
- definiuje ilustrację jako
baśni, opowiadania, wiersza
- rozpoznaje formę znaku
plastycznego
w prezentowanych pracach
wykazując szczególne
zaangażowanie
- wykazuje się szerszymi
umiejętnościami i wiedzą
Metody:
rozmowa nauczająca
gdy dydaktyczne,
- materiały
Ilustracyjne
prezentowane
podczas lekcji 1-4.
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
rozdział VI Znak
plastyczny, strona 78,
materiał poglądowy
prezentowany podczas
omawiania zagadnień
o znaku plastycznym,
20. Znak
plastyczny,
plakat,
ilustracja.
Ilustracja
(1)
- Rola ilustratora
w przekazywaniu treści
literackich
- Narzędzia ilustratora
- Rola programów
graficznych w tworzeniu
ilustracji
- Etapy tworzenia ilustracji
- Wykonanie ilustracji do
wybranego
utworu literackiego
Ilustrator
- zna narzędzia jakimi
posługuje się ilustrator
- wie, że ilustracje można
wykonywać za pomocą
graficznych programów
komputerowych
- wykonuje ilustrację do
wybranego utworu
literackiego
- kształci zdolności
rysunkowe
- zna rolę ilustratora
w ubogacaniu
przekazywanych treści
literackich
- rozumie przydatność
komputerowych
w tworzeniu ilustracji
wybranego utworu
literackiego
rysunkowe
- określa rolę ilustratora
w ubogacaniu
literackich, szczególnie
w książkach dla dzieci.
- rozumie przydatność
komputerowych
w tworzeniu ilustracji
- wie jak powstaje ilustracja
wybranego utworu
literackiego
rysunkowe
w ubogacaniu
- rozumie rolę i przydatność
komputerowych w
tworzeniu
ilustracji
- zna etapy powstawania
ilustracji
wybranego utworu
literackiego
- dostrzega znaczenie
ilustracji książkowej
- pogłębia wrażliwość
estetyczną
w ubogacaniu
- rozumie rolę i przydatność
komputerowych w tworzeniu
ilustracji
- zna etapy powstawania
ilustracji
wybranego utworu
literackiego
- dostrzega znaczenie
ilustracji książkowej
- pogłębia wrażliwość
estetyczną
- wykazuje inwencje twórczą
i zaangażowanie
- gromadzi i prezentuje
materiały ilustracyjne
– rozwija umiejętność
współpracy podczas działań
zespołowych
Metody:
pokaz , pogadanka,
Materiały:
Lubię tworzyć 4,
rozdział VI Znak
plastyczny, strona 76,
materiał poglądowynarzędzia
i materiały rysunkowe
niezbędne w pracy
ilustratora
(kartony, papier
kredowy, farby
i kredki akwarelowe,
gwasze, pędzle, pisaki,
cienkopisy, kredki,
ołówki
PLASTYKA KL 5
URSZULA OLCZYŃSKA
Wymagania
Temat
lekcji
Liczba
godzin
Treści
nauczania
konieczne
dopuszczająca
podstawowe
dostateczna
rozszerzające
dobra
dopełniające
bardzo dobra
wykraczające
celująca
Metody
pracy
Materiały i
pomoce
dydaktyczn
e
1. Lekcja
organizacy
jna.
„Drzewo”
–
dziedziny
sztuk
plastyczny
ch.
Przypomnienie kryteriów
oceniania, wymagań:
materiały, przybory, zeszyt
przedmiotowy.
•Podsumowanie
wiadomości z kl 4
dotyczących poznanych
dziedzin sztuki
• Określanie
podstawowych
pojęć dotyczących
architektury, rzeźby,
malarstwa, rysunku,
grafiki, sztuki użytkowej
(wzornictwo
przemysłowe), rzemiosła
artystycznego - (funkcje,
materiały, przybory,
narzędzia itp.).
wymienia podstawowe
dziedziny sztuki:
architektura, rzeźba,
malarstwo, rysunek,
grafika,
•rozróżnia, materiały,
przybory, narzędzia typowe dla danej
dziedziny sztuki
dziedziny sztuki
•wymienia podstawowe
dziedziny sztuki:
malarstwo, rysunek,
grafika,
•rozróżnia, materiały,
dziedziny sztuki
• potrafi wymienić
podstawowe dziedziny
sztuki: architektura,
rzeźba, malarstwo,
rysunek, grafika, sztuka
użytkowej, rzemiosła
artystycznego
•rozróżnia i określa
funkcje, materiały,
dziedziny sztuki
podstawowe dziedziny
sztuki: architektura, rzeźba,
malarstwo, rysunek,
grafika, sztuka użytkowej,
rzemiosła artystycznego
•rozróżnia i określa
funkcje, materiały,
dziedziny sztuki
podstawowe dziedziny sztuki:
malarstwo, rysunek, grafika,
sztuka użytkowej, rzemiosła
artystycznego
•rozróżnia i określa funkcje,
materiały, przybory,
narzędzia - typowe dla
danej dziedziny sztuki
2. Jak to
narysować
?
Od figury
do kształtu.
Przedmiot
y, szkic,
światło
i cień.
(2)
• Funkcje i sposoby
operowania
kreską w rysunku.
• Szkicowanie,
wykonywanie
rysunków konturowych.
• Rysunek jako szkic
geometryczny
uwzględniający trzy
wymiary.
• Określanie figur
geometrycznych,
budujących kształt
przedmiotów.
• Analiza wyglądu
przedmiotów
w oparciu o układ figur
geometrycznych,
które budują ich kształty.
• Analiza i określanie
rozłożenia
• wykonuje szkic
przedmiotu
w oparciu o układ figur
geometrycznych
budujących jego kształt,
• obserwuje różnice
światłocieniowe i
wykorzystuje swoje
obserwacje w ćwiczeniu
rysunkowym,
• potrafi wykonać pracę
rysunkową z
zastosowaniem
światłocienia.
• wykonuje szkic
przedmiotu
w oparciu o układ
figur
geometrycznych
budujących jego
kształt,
światłocieniowe
i wykorzystuje
swoje obserwacje w
ćwiczeniu
rysunkowym,
• potrafi wskazać i
opisać rysunek
światłocieniowy
• potrafi wykonać
pracę rysunkową z
zastosowaniem
światłocienia,
• określa źródło
• wykonuje szkic
przedmiotu
w oparciu o układ
figur geometrycznych
budujących jego
kształt,
• analizuje i określa
rozłożenie światła i
cienia na przedmiocie,
światłocieniowe
i wykorzystuje swoje
obserwacje w
ćwiczeniu
rysunkowym,
• potrafi wskazać i
opisać rysunek
światłocieniowy,
rysunkową z
zastosowaniem
• wykonuje szkic
przedmiotu w oparciu
o układ figur
geometrycznych
budujących jego kształt,
rozłożenie światła
i cienia na przedmiocie,
światłocieniowe
obserwacje
w ćwiczeniu
rysunkowym,
• potrafi wskazać i opisać
rysunek
światłocieniowy,
rysunkową
z zastosowaniem
światłocienia,
• wykonuje szkic
przedmiotu w oparciu
o układ figur
geometrycznych budujących jego kształt,
rozłożenie światła
i cienia na przedmiocie,
światłocieniowe
obserwacje
w ćwiczeniu
rysunkowym,
• potrafi wskazać i opisać
rysunek światłocieniowy,
rysunkową
z zastosowaniem
światłocienia,
• określa źródło światła i
Metody pracy:
• miniwykład
pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne –
rysunek
światłocieniowy,
• praca pod
kierunkiem
nauczyciela.
Materiały i
pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć
Materiały dla
ucznia:
zeszyt
Metody pracy:
• miniwykład
pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne –
rysunek
światłocieniowy,
• praca pod
kierunkiem
nauczyciela.
Materiały i
pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć 5,
rozdział 1.
Kreska, temat: 2.
Światło i cień,
światła i jego
kierunek.
światła i cienia na
przedmiocie.
• Obserwowanie różnic
światłocieniowych
i wykorzystywanie
obserwacji w ćwiczeniu
rysunkowym.
• Określanie źródła światła
i jego
kierunku.
•Pojęcie waloru w rysunku
3. Dziwny
las i pałac
czarnoksię
żnika.
Frotaż.
(2)
4.
Kolorowe
jabłka.
• Pojęcie faktury w naturze
i w sztuce.
• Funkcja faktury w dziele
danej
dziedziny sztuki.
• Tworzenie faktur w
obrębie
działań plastycznych w
rysunku.
• Posługiwanie się techniką
frotażu
ze znajomością cech
charakterystycznych
tej techniki.
• Tworzenie zestawień
fakturalnych
i kompozycyjnych
z różnych materiałów w
technice
frotażu.
• określa fakturę w
rysunku,
• wyjaśnia pojęcie frotaż,
• posługuje się techniką
frotażu i wie, jakie są
cechy charakterystyczne
dla tej techniki.
• Forma przestrzenna przypomnienie
• Stosowanie materiałów
papierowych w tworzeniu
form dekoracyjnych
- Tworzy dekoracyjną formę
przestrzenną
- Rozwija umiejętności pracy
w grupie
rysunku,
• potrafi tworzyć
faktury
w obrębie działań
plastycznych w
rysunku,
• wyjaśnia pojęcie
frotaż,
• posługuje się
techniką frotażu i
wie, jakie są cechy
charakterystyczne
dla tej techniki
• potrafi za pomocą
wybranego
narzędzia stworzyć
rysunki pokazujące
różne faktury.
- Tworzy dekoracyjną
formę
przestrzenną
- Ma świadomość roli
działań plastycznych
światłocienia,
• określa źródło światła
i jego kierunek.
rysunku,
• potrafi tworzyć faktury
plastycznych w
rysunku,
dla tej techniki,
• tworzy zestawienia
fakturalne i
kompozycyjne z
różnych materiałów w
technice frotażu.
• potrafi posługiwać się
technologią
informacyjnokomunikacyjną w
wyszukiwaniu
potrzebnych informacji
i w działaniach
plastycznych.
przestrzenną
z dbałością o estetykę
- Doskonali umiejętności
komponowania
jego kierunek,
• posługuje się
technologią
informacyjnokomunikacyjną
w twórczych
działaniach
plastycznych,
• kształci umiejętność
dokonywania
wartościowania
estetycznego,
• poszukuje własnego
sposobu wyrazu
artystycznego.
rysunku,
• potrafi tworzyć faktury
plastycznych w rysunku,
dla tej techniki,
fakturalne i
kompozycyjne z różnych
materiałów
w technice frotażu,
sposobu wyrazu
artystycznego,
odpowiednimi
materiałami i
narzędziami dla
uzyskania określonych
efektów,
technologią
w wyszukiwaniu
potrzebnych informacji i
w działaniach
plastycznych.
przestrzenną
komponowania
jego kierunek,
• posługuje się
technologią
twórczych działaniach
plastycznych,
dokonywania
wartościowania
estetycznego,
sposobu wyrazu
artystycznego,
• omawia rolę środków
artystycznych
zastosowanych w pracy
plastycznej,
• wykonuje dodatkowe prace
plastyczne
i ćwiczenia.
• określa fakturę w rysunku,
• potrafi tworzyć faktury w
obrębie działań
plastycznych w rysunku,
dla tej techniki,
fakturalne i kompozycyjne
z różnych materiałów w
technice frotażu.
sposobu wyrazu
artystycznego
• wykonuje zadania
dodatkowe,
odpowiednimi materiałami
i narzędziami dla
uzyskania określonych
efektów
• twórczo interpretuje
elementy postrzegane w
naturze za pomocą
środków plastycznych,
technologią informacyjnokomunikacyjną w
wyszukiwaniu potrzebnych
informacji i
w działaniach
plastycznych.
przestrzenną
komponowania przestrzennego
Materiały dla
ucznia:
• blok rysunkowy,
ołówki o różnej
twardości.
Metody pracy:
• pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć 5,
Materiały dla
ucznia:
• kartki papieru do
ksero, kilka
ołówków o różnej
twardości, kredki,
płaskie przedmioty
o wyraźnej
fakturze (np.
tektura falista,
grzebień, koronki,
monety, spinacze
biurowe, liście).
Metody:
Rozmowa nauczająca
praca
twórcza
Dekoracyj
ne formy
przestrzen
ne
(2)
w tworzeniu klimatu
świąt
- Rozwija umiejętności
pracy
w grupie
przestrzennego
- Kształci zdolności
manualne
- Ma świadomość roli działań
plastycznych w tworzeniu
klimatu świąt
w grupie
przestrzennego
- Kształci wyobraźnię
przestrzenną i umiejętność
przewidywania swoich
działań przy doborze
właściwej wielkości figur
- Kształci zdolności
manualne
klimatu świąt
w grupie
5.
Tajemnice
barw –
złamane,
ddopełniaj
ące.
• Otrzymywanie barw
złamanych
przez mieszanie farb w
kolorach
kontrastowych.
• Barwa jako komunikat i
sposób
wyrażania emocji.
• Stosowanie technik
rysunkowych i malarskich
w działaniu
plastycznym.
• określa barwy czyste
i złamane,
• potrafi zastosować
barwy czyste do
wykonania kompozycji
malarskiej na
płaszczyźnie,
• uzyskuje barwy złamane
poprzez mieszanie farb
na palecie i stosuje je w
pracy plastycznej.
i złamane,
barwy czyste do
wykonania
kompozycji
malarskiej na
płaszczyźnie,
• uzyskuje barwy
złamane poprzez
mieszanie farb na
palecie i stosuje je w
pracy plastycznej,
• utrwala wiadomości
na temat kompozycji
rytmicznej przez
zastosowanie jej
układu w pracy
plastycznej.
i złamane,
barwy czyste do
malarskiej na
płaszczyźnie,
na palecie i świadomie
stosuje je w pracy,
• wie, że przewaga barw
czystych w dziele
malarskim tworzy
nastrój radości,
• wie, że barwy złamane
tworzą w dziele
malarskim nastrój
poważny i smutny,
• utrwala wiadomości na
temat kompozycji
rytmicznej przez
zastosowanie jej układu
w pracy plastycznej.
• określa barwy czyste i
złamane,
barwy czyste do
malarskiej na
płaszczyźnie,
na palecie i świadomie
stosuje je w pracy,
czystych
w dziele malarskim
tworzy nastrój radości i
energii, stosuje tę
wiedzę
w indywidualnym
działaniu plastycznym,
tworzą
w dziele malarskim
nastrój poważny i
smutny, stosuje tę
wiedzę we własnej
ekspresji twórczej,
artystycznych
zastosowanych przez
siebie
w pracy plastycznej,
• oryginalnie interpretuje
elementy postrzegane
w naturze za pomocą
odpowiednich środków
plastycznych w pracy
plastycznej.
6. Jesienny
pejzaż.
Barwy
czyste i
• Zdefiniowanie pojęcia
barw
czystych i złamanych.
• Otrzymywanie barw
złamanych
poprzez mieszanie farb.
• łączy pary barw
kontrastowych,
otrzymując różnego
rodzaju brązy
i szarości,
• stosuje technikę gwaszu
• wykonuje własne
prace plastyczne,
świadomie stosując
wiadomości
o barwie,
• wykonuje własne prace
plastyczne, świadomie
stosując wiadomości
o barwie,
• łączy pary barw kontrastowych, otrzymując
o barwie,
kontrastowych,
- Kształci wyobraźnię
przestrzenną i umiejętność
przewidywania swoich
działań przy doborze
właściwej wielkości figur
- Kształci zdolności manualne
klimatu świąt
w grupie
-wykazuje się pomysłowością
w zakresie dekorowania formy
- wykazuje odwagę twórczą
• określa barwy czyste i
złamane,
• potrafi zastosować barwy
czyste do wykonania
kompozycji malarskiej na
płaszczyźnie,
poprzez mieszanie farb na
palecie i świadomie stosuje
je w pracy,
czystych
w dziele malarskim tworzy
nastrój radości i energii,
stosuje tę wiedzę
w indywidualnym działaniu
plastycznym,
tworzą w dziele malarskim
nastrój poważny i smutny,
stosuje tę wiedzę we
własnej ekspresji twórczej,
• utrwala wiadomości na
temat kompozycji
rytmicznej przez
zastosowanie jej układu w
pracy plastycznej.
artystycznych
zastosowanych przez siebie
w pracy plastycznej,
naturze za pomocą
odpowiednich środków
plastycznych w pracy
plastycznej,
• poszukuje sposobu
własnego wyrazu
artystycznego.
o barwie,
kontrastowych,
Materiały:
zestaw ilustracji lub
modeli
prezentujących
dekoracyjne formy
przestrzenne
Metody pracy:
• miniwykład z
elementami
pogadanki i
prezentacją,
• praca z
podręcznikiem,
• malarskie
ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i
pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć 5,
rozdział 2. Barwa,
temat: 1.
Właściwości
barw,
• prezentacja
Właściwości
barw. Barwy
czyste i złamane
Materiały dla
ucznia:
• farby plakatowe,
paleta
jednorazowa,
naczynie na
wodę, pędzle
różnej grubości,
blok techniczny.
Metody pracy:
• miniwykład z
elementami
pogadanki i
prezentacją,
• praca z
złamane.
(2)
• Stosowanie techniki
gwaszu
(farb plakatowych) w
działaniu
plastycznym.
• Uzyskiwanie określonego
nastroju obrazu poprzez
świadome
i celowe stosowanie barw
czystych i złamanych.
do tworzenia
określonych tematycznie
i kompozycyjnie prac
plastycznych,
• interpretuje plastycznie
utwór literacki – wiersz.
kontrastowych,
rodzaju brązy
i szarości,
• stosuje technikę
gwaszu do tworzenia
określonych
tematycznie i
kompozycyjnie prac
plastycznych,
• interpretuje
plastycznie utwór
literacki – wiersz,
dotyczące ilustracji
książkowej i
warsztatu ilustratora.
•
•
•
•
•
różnego rodzaju brązy
i szarości,
wykorzystuje barwę
jako sposób wyrażania
emocji
i jako komunikat –
potrafi wyrazić nią
nastrój smutku, spokój.
stosuje technikę gwaszu
do tworzenia
plastycznych,
stosuje komputerowy
program graficzny jako
narzędzie do tworzenia
kompozycji plastycznej,
interpretuje plastycznie
utwór literacki – wiersz,
utrwala wiadomości
książkowej
i warsztatu ilustratora.
•
•
•
•
•
•
•
7.
Kolorowe
drzewa,
liście,
i kwiaty.
Plamy
barwne
w
malarstwie
.
• Barwa. Rodzaje plam
barwnych
w malarstwie.
• Uzyskiwanie różnego
rodzaju
plam barwnych i
stosowanie
wiadomości o nich w
działaniu
plastycznym.
• Stosowanie techniki
rysunku i akwareli.
• Posługiwanie się
konturem do
określania kształtów.
• rozróżnia rodzaje plam
barwnych w malarstwie,
• uzyskuje różne rodzaje
plam barwnych w
akwareli,
• posługuje się konturem.
• rozróżnia i określa
rodzaje plam
barwnych
w malarstwie,
• uzyskuje różne
rodzaje plam
barwnych w
działaniu
plastycznym,
akwareli do
tworzenia pracy
określonej
tematycznie,
• posługuje się
konturem do
określenia kształtów
zgodnych z tematem
pracy.
rodzaje plam barwnych
w malarstwie,
plam barwnych w
• wykonuje pracę
plastyczną, świadomie
stosując wiadomości o
rodzajach plam i gam
barwnych,
akwareli do tworzenia
pracy określonej
tematycznie,
• posługuje się konturem
do określenia kształtów
zgodnych z tematem
pracy.
rodzaju brązy
i szarości,
wykorzystuje barwę
jako sposób wyrażania
emocji i jako komunikat
– potrafi wyrazić nią
nastrój smutku, spokój.
stosuje technikę gwaszu
do tworzenia
plastycznych,
stosuje komputerowy
interpretuje plastycznie
utrwala wiadomości
książkowej i warsztatu
ilustratora,
poszukuje sposobu
własnego wyrazu
artystycznego poprzez
ekspresję barw,
oryginalnie interpretuje
naturze za pomocą
środków plastycznych.
rodzaje plam barwnych
w malarstwie,
plam barwnych w
• wykonuje pracę
plastyczną, świadomie
o rodzajach plam i gam
barwnych,
akwareli do tworzenia
pracy określonej
tematycznie,
• posługuje się konturem
do określenia kształtów
zgodnych
z tematem pracy.
naturze za pomocą
środków plastycznych
rodzaju brązy
i szarości,
• wykorzystuje barwę jako
sposób wyrażania emocji i
jako komunikat – potrafi
wyrazić nią nastrój
smutku, spokój.
• stosuje technikę gwaszu
do tworzenia określonych
tematycznie
plastycznych,
• stosuje komputerowy
• interpretuje plastycznie
książkowej i warsztatu
ilustratora,
własnego wyrazu
ekspresję barw,
plastycznych
zastosowanych przez
siebie w pracy plastycznej,
naturze za pomocą
• rozróżnia i określa rodzaje
plam barwnych w
malarstwie,
plam barwnych w działaniu
plastycznym,
• wykonuje pracę plastyczną,
świadomie stosując
wiadomości o rodzajach
plam
i gam barwnych,
• stosuje technikę akwareli
do tworzenia pracy
określonej tematycznie,
• posługuje się konturem do
określenia kształtów
zgodnych z tematem pracy,
• oryginalnie i twórczo
interpretuje elementy
postrzegane w naturze za
pomocą środków
plastycznych,
własnego wyrazu
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne
z wykorzystaniem
komputerowego
programu
graficznego.
Materiały i
pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć 5,
rozdział 2. Barwa,
temat: 1.
Właściwości
barw,
• prezentacja
Właściwości
barw. Barwy
czyste i złamane
• zeszyt
Materiały dla
ucznia:
• farby plakatowe,
paleta
jednorazowa,
naczynie na
wodę, pędzle
różnej grubości,
blok
techniczny.naczy
nie na wodę, folia
ochronna.
Metody pracy:
• miniwykład
poparty
prezentacją,
• pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne pod
kierunkiem
nauczyciela.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
2. Barwa, temat: 2.
Plamy barwne w
malarstwie,
• prezentacja
Rodzaje plam
barwnych na płycie
CD dołączonej do
przewodnika,
Materiały dla
ekspresję kształtów i barw.
8. Ale
buty! Ale
wóz!
Sztuka
użytkowa.
(2)
9. Statyka
i
dynamika
Rzeźby z
różnych
epok.
Postać
stojąca,
• Dziedziny sztuki: sztuka
użytkowa.
• Określanie funkcji sztuki
użytkowej.
• Definiowanie dziedzin
sztuki
obecnych w życiu
codziennym:
projektowanie
przedmiotów,
moda.
• Projektowanie
przedmiotu użytkowego.
• potrafi określić
praktyczne
i estetyczne funkcje
sztuki użytkowej,
• projektuje przedmiot
codziennego użytku w
wybranej technice
plastycznej
i układzie
kompozycyjnym,
• omawia wykonany
projekt pod względem
jego funkcji i
zastosowanych środków
plastyczny.
praktyczne
sztuki użytkowej,
• wie, dlaczego i po co
projektowaniem
przedmiotów
codziennego
• użytku zajmują się
artyści,
codziennego użytku
w wybranej technice
plastycznej
i układzie
kompozycyjnym,
• omawia wykonany
projekt pod
względem jego
funkcji i
zastosowanych
środków
plastycznych.
praktyczne
sztuki użytkowej,
• rozumie pojęcia
rzemiosło artystyczne i
design,
projektowaniem
przedmiotów
codziennego użytku
zajmują się artyści,
wybranej technice
plastycznej i układzie
kompozycyjnym,
• omawia wykonany
jego funkcji
i zastosowanych
• wymienia i opisuje
dziedziny sztuki w życiu
codziennym –
projektowanie
przedmiotów, moda.
praktyczne i estetyczne
funkcje sztuki
użytkowej,
rzemiosło artystyczne i
design,
projektowaniem
przedmiotów
codziennego użytku
zajmują się artyści,
wybranej technice
kompozycyjnym,
• omawia wykonany
jego funkcji i
zastosowanych środków
plastycznych.
dziedziny sztuki w życiu
codziennym –
projektowanie
przedmiotów, moda.
dokonywania
wartościowania
estetycznego, m.in.
poprzez świadomy
dobór kolorystyki i
formy ubioru i
przedmiotów, którymi
się otacza, i które stosuje
we własnych pracach
plastycznych.
• Dziedziny sztuki: rzeźba
na przestrzeni
epok w sztuce.
• Inspiracja rzeźbą
w zadaniu plastycznym.
• Rodzaje kompozycji:
statyczna i dynamiczna,
• Stosowanie
odpowiednich
środków plastycznych na
płaszczyźnie lub w
przestrzeni
do uzyskania wrażenia
odpowiednie środki do
uzyskania wrażenia
bezruchu i spokoju oraz
siły i dynamiki w
• zna i świadomie stosuje
zasady budowy
określonych układów
kompozycyjnych we
własnych działaniach
plastycznych.
• rozpoznaje i opisuje
kompozycję
statyczną i
dynamiczną w
dziełach sztuki i
pracach
plastycznych,
odpowiednie środki
do uzyskania
wrażenia bezruchu i
spokoju oraz siły i
dynamiki w
kompozycję statyczną i
dynamiczną w dziełach
sztuki i pracach
plastycznych,
uzyskania wrażenia
siły i dynamiki w
zasady budowy
sztuki i pracach
plastycznych,
uzyskania wrażenia
siły i dynamiki w
zasady budowy
• potrafi określić praktyczne
i estetyczne funkcje sztuki
użytkowej,
• rozumie pojęcia rzemiosło
artystyczne
i design,
projektowaniem
przedmiotów codziennego
użytku zajmują się artyści,
wybranej technice
kompozycyjnym,
• omawia wykonany projekt
pod względem jego funkcji
i zastosowanych środków
plastycznych
dziedziny sztuki
w życiu codziennym –
projektowanie
przedmiotów, moda.
dokonywania
wartościowania
estetycznego, m.in. poprzez
świadomy dobór
kolorystyki
i formy ubioru i
przedmiotów, którymi się
otacza, i które stosuje we
własnych pracach
plastycznych,
• rozwija twórcze myślenie i
kreatywność,
dodatkowe.
sztuki
i pracach plastycznych,
uzyskania wrażenia
siły i dynamiki w
zasady budowy
ucznia:
• kredki lub farby
akwarelowe,
miękkie pędzelki,
naczynie na wodę,
blok techniczny,
czarny flamaster
lub kredki.
Metody pracy:
• miniwykład,
• prezentacja,
• pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne
połączone
z
zaprezentowaniem
pracy plastycznej.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
6. Sztuka jest
blisko, temat: 1.
Sztuka użytkowa,
• prezentacja Sztuka
użytkowa
znajdująca się na
płycie CD
dołączonej do
przewodnika.
Materiały dla
ucznia:
• blok techniczny
A3, papier
kolorowy,
flamastry,
cienkopisy, kredki,
klej, nożyczki.
Metody pracy:
• prezentacja,
• praca z
podręcznikiem,
• pogadanka,
• praca praktyczna.
Materiały i
pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć 5,
rozdział 4.
postać
siedzą
(3)
10.
Wizerunek
człowieka.
Portret
i
autoportre
t.
Moja
Przyjaciółk
a
(Przyjaciel)
– rzeżba w
mydle
bezruchu
i spokoju oraz ruchu i
dynamiki
w kompozycji plastycznej.
ca
kompozycyjnych we
plastycznych.
• ogląda i inspiruje się
dziełami rzeźby
dotyczącymi tematu
lekcji.
kompozycyjnych we
plastycznych.
• aktywnie ogląda i
analizuje dzieła rzeżby
dotyczące tematu lekcji,
• inspiruje się tymi
dziełami do wykonania
własnego projektu.
kompozycyjnych we
plastycznych.
• aktywnie ogląda i analizuje
dzieła rzeżbiarskie
dotyczące tematu lekcji,
• inspiruje się tymi dziełami
do wykonania własnego
oryginalnego projektu,
własnego wyrazu
ekspresję i kompozycję.
• Tematyka dzieł sztuki:
portret
i autoportret.
• Definicja portretu i
autoportretu;
określanie właściwości
portretów: grupowy,
oficjalny,
z profilu, en face (ą fas).
• Mona Lisa Leonarda da
Vinci –
najsłynniejszy portret
świata.
• Polskie i europejskie
portrety
inspiracją do wykonania
zadania
plastycznego.
• kwalifikuje i opisuje
portret jako temat dzieła
sztuki,
• inspiruje się
reprodukcjami
przedstawiającymi
polskie
i europejskie portretowe
dzieła malarskie,
• interpretuje wybrany
portret, posługując się
określoną techniką
plastyczną,
portret jako temat
dzieła sztuki,
• odróżnia portret od
autoportretu,
• wymienia autora i
tytuł najsłynniejszego
portretu świata,
• inspiruje się
reprodukcjami
przedstawiającymi
polskie
i europejskie
portretowe dzieła
portret, posługując
się określoną
techniką plastyczną,
• posługuje się
technologią
w wyszukiwaniu
potrzebnych
informacji
dotyczących
twórczych działań
plastycznych,
sztuki,
autoportretu,
• wymienia autora i tytuł
najsłynniejszego
portretu świata,
• inspiruje się
reprodukcjami
przedstawiającymi
polskie
i europejskie portretowe
dzieła malarskie,
plastyczną,
• przyswaja i utrwala
wiadomości na temat
sztuki minionych epok
poprzez dotyczące jej
działania plastyczne.
• posługuje się
technologią
w wyszukiwaniu
dotyczących twórczych
działań plastycznych,
sztuki,
autoportretu,
• określa właściwości
portretu – np. grupowy,
oficjalny, z profilu,
najsłynniejszego
portretu świata,
• inspiruje się
reprodukcjami
przedstawiającymi
polskie i europejskie
portretowe dzieła
malarskie,
plastyczną,
wiadomości na temat
• posługuje się
technologią
w wyszukiwaniu
• kwalifikuje i opisuje portret
jako temat dzieła sztuki,
autoportretu,
portretu – np. grupowy,
najsłynniejszego portretu
świata,
• inspiruje się reprodukcjami
przedstawiającymi polskie i
europejskie portretowe
dzieła malarskie,
plastyczną,
wiadomości na temat sztuki
minionych epok poprzez
dotyczące jej działania
plastyczne.
• poszukuje własnych,
oryginalnych metod
wyrazu artystycznego,
dzieła – portrety.
• posługuje się technologią
w wyszukiwaniu
• Przestrzeń: pojęcie
perspektywy,
perspektywa pasowa,
kulisowa,
zbieżna, barwna, malarska
i powietrzna.
• Zastosowanie
• definiuje pojęcie
perspektywy,
• projektuje kompozycję
plastyczną opartą na
zasadach perspektywy
pasowej,
• wyjaśnia, czym są i
perspektywy,
perspektywę pasową,
kulisową, zbieżną,
barwną i powietrzną,
• projektuje
perspektywy,
• rozpoznaje perspektywę
pasową, kulisową,
zbieżną, barwną i
powietrzną
w dziełach sztuki,
perspektywy,
• rozpoznaje
perspektywę kulisową,
zbieżną, barwną i
powietrzną
w dziełach sztuki,
perspektywy,
pasową, kulisową, zbieżną,
barwną i powietrzną w
dziełach sztuki,
• rozróżnia i potrafi
(2)
11. To, co
znajduje
się
najbliżej i
kompozycji
plastycznej,
• zna i świadomie
stosuje zasady
budowy określonych
układów
kompozycyjnych we
plastycznych.
Kompozycja.
Przestrzeń,
temat: 1. Rodzaje
kompozycji,
• prezentacja
Rodzaje
kompozycji
znajdująca się na
płycie CD
dołączonej do
przewodnika,
Materiały dla
ucznia:
• miękki ołówek,
kartka
z bloku
technicznego
Metody pracy:
• miniwykład
poparty
demonstracją,
• pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
5. Temat, temat: 1.
Portret i
autoportret,
• galeria Portret i
autoportret
znajdująca się na
płycie CD
dołączonej do
podręcznika,
ucznia:
• kostka szarego
mydła lub glina,
nożyk plastikowy,
dłutka
Metody pracy:
• prezentacja,
• pogadanka,
• ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
to, co
znajduje
się nieco
dalej.
Perspekty
wa.
perspektywy
rzędowej (pasowej) w
pracy
plastycznej.
wskazuje plany w
obrazie.
kompozycję
zasadach
perspektywy
pasowej,
• wyjaśnia, czym są
plany
w obrazie i je
wskazuje.
wymienić cechy
poszczególnych
rodzajów perspektywy,
pasowej,
plany
w obrazie i je
wskazuje.
wymienić cechy
poszczególnych
rodzajów
perspektywy,
zasadach
perspektywy pasowej,
plany w obrazie
i je wskazuje.
• twórczo interpretuje za
pomocą środków
plastycznych elementy
postrzegane w naturze.
•
•
•
•
12.
Przestrzen
ny
Krajobraz
– Układ
kulisowy.
• Przestrzeń: pojęcie
perspektywy,
perspektywa pasowa,
kulisowa,
zbieżna, barwna, malarska
i powietrzna.
• Określa plany w dziele
malarstwa,
rysunku lub grafiki.
.
• konstruuje układ
przestrzenny oparty na
barwnej i kulisowej,
• rozumie, na czym
polega układ kulisowy,
• potrafi współpracować
współpracy podczas
działań zespołowych.
przestrzenny oparty
na zasadach
perspektywy barwnej
i kulisowej,
polega układ
kulisowy,
poszczególne plany
w dziele malarstwa,
• potrafi
współpracować
podczas działań
zespołowych.
• opisuje funkcję
perspektywy w dziele
plastycznym,
poszczególne plany w
dziele malarstwa,
podczas działań
zespołowych
• posługuje się
technologią
w wyszukiwaniu
działań plastycznych.
• opisuje funkcję
perspektywy
w dziele plastycznym,
poszczególne plany w
dziele malarstwa,
rysunku lub grafiki,
podczas działań
zespołowych,
• posługuje się
technologią
w wyszukiwaniu
naturze za pomocą
•
•
•
•
•
•
•
•
•
wymienić cechy
poszczególnych rodzajów
perspektywy,
projektuje kompozycję
pasowej, wyjaśnia, czym są
plany
w obrazie i je wskazuje,
oryginalnie i twórczo
interpretuje za pomocą
środków plastycznych
naturze,
kształci umiejętność
dokonywania
wartościowania
estetycznego,
analizuje rodzaj
zastosowanej perspektywy
w dziele malarstwa.
opisuje funkcję
perspektywy w dziele
plastycznym,
konstruuje układ
rozumie, na czym polega
układ kulisowy,
potrafi określić
poszczególne plany
w dziele malarstwa,
rysunku lub grafiki,
potrafi współpracować
podczas działań
zespołowych,
posługuje się technologią
w wyszukiwaniu
działań,
omawia rolę środków
plastycznych
zastosowanych przez siebie
w pracy plastycznej ,
poszukuje sposobu
własnego wyrazu,
artystycznego,
twórczo interpretuje
naturze za pomocą
• podręcznik
Plastyka. Lubię
4. Kompozycja.
Przestrzeń, temat:
3. Jak pokazać
przestrzeń na
obrazie?
Perspektywa,
• prezentacja
Rodzaje
perspektywy
znajdująca się na
płycie CD
dołączonej do
przewodnika.
Materiały dla
ucznia:
• kredki ołówkowe.
Metody pracy:
• pogadanka,
• praca praktyczna.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
4. Kompozycja.
Przestrzeń, temat:
3. Jak pokazać
przestrzeń na
obrazie?
Perspektywa; 5.
Układ kulisowy,
• instrukcja Krok po
kroku znajdująca
się w podręczniku
(s. 55),
• film nr 4
Przestrzenny
krajobraz
znajdujący się w
dodatku
multimedialnym na
płycie CD
dołączonej do
podręcznika,
• prezentacja
Rodzaje
perspektywy
znajdująca się na
płycie CD
dołączonej do
przewodnika.
Materiały dla
ucznia:
• zeszyt
przedmiotowy,
kredki
13. Film,
teatr
i
scenografi
a.
“Czerwon
y
Kapturek”
scenografi
a
(2)
• Dziedziny sztuki: teatr i
film,
scenografia.
• Terminologia związana z
filmem
i teatrem.
• Definiowanie i
opisywanie scenografii
jako sztuki kształtowania
przestrzeni sceny za
pomocą
środków malarskich i
architektonicznych.
• zna ogólną terminologię
związaną z filmem i
teatrem,
• wie, że scenografia to
sztuka kształtowania
pomocą środków
malarskich i
architektonicznych,
światła, kostiumów
i rekwizytów,
• zna ogólną
terminologię
teatrem,
pomocą środków
malarskich i
architektonicznych,
światła, kostiumów i
rekwizytów,
• zna konkretną
terminologię związaną z
filmem: plan filmowy,
kadry, film fabularny,
animowany,
dokumentalny,
• zna terminologię
związaną z teatrem:
scena, teatr
dramatyczny, lalkowy,
pantomima, balet,
opera, teatr tańca, teatr
uliczny,
pomocą środków
malarskich i
architektonicznych,
rekwizytów,
• zna konkretną
animowany,
dokumentalny,
związaną
z teatrem: scena, teatr
pantomima, balet, opera,
teatr tańca, teatr uliczny,
pomocą środków
malarskich i
architektonicznych,
rekwizytów,
• zna konkretną terminologię
związaną
z filmem: plan filmowy,
animowany, dokumentalny,
• zna terminologię związaną
pomocą środków
malarskich i
architektonicznych, światła,
kostiumów i rekwizytów,
• twórczo i oryginalnie
interpretuje temat pracy,
• rozwija twórcze myślenie
i kreatywność,
dodatkowe.
14. Film,
teatr
film,
charakteryzacja.
filmem
i teatrem.
• Zadania kostiumologa i
charakteryzatora
– tworzenie projektów
kostiumów, fryzur,
makijażu itd.
• Projektowanie
charakteryzacji
dla aktora.
• zna ogólną terminologię
teatrem,
• opisuje zadania, które
wykonuje kostiumolog,
• projektuje
charakteryzację dla
aktora do wybranej roli.
• zna ogólną
terminologię
teatrem,
• opisuje zadania
kostiumologa jako
twórcy projektów
kostiumów, fryzur i
rekwizytów dla
aktorów
występujących
w filmie lub
przedstawieniu
teatralnym,
• projektuje
aktora do wybranej
roli.
• zna konkretną
animowany,
dokumentalny,
związaną z teatrem:
scena, teatr
pantomima, balet,
opera, teatr tańca, teatr
uliczny,
• opisuje zadania
kostiumologa jako
twórcy projektów
rekwizytów dla aktorów
występujących w filmie
lub przedstawieniu
teatralnym,
• projektuje
aktora do wybranej roli.
• zna konkretną
animowany,
dokumentalny,
związaną
• opisuje zadania
kostiumologa jako
twórcy projektów
kostiumów, fryzur
i rekwizytów dla aktorów
występujących w filmie
lub przedstawieniu
teatralnym,
• projektuje
aktora do wybranej roli,
• inspiruje się twórczością
malarską
i kostiumami z
minionych epok,
• zna konkretną terminologię
związaną
z filmem: plan filmowy,
animowany, dokumentalny,
• zna terminologię związaną
• opisuje zadania
kostiumologa jako twórcy
projektów kostiumów,
fryzur i rekwizytów dla
aktorów występujących w
filmie lub przedstawieniu
teatralnym,
• projektuje charakteryzację
dla aktora do wybranej roli,
• inspiruje się twórczością
malarską
i kostiumami z minionych
epok,
interpretuje temat pracy,
• rozwija twórcze myślenie
i kreatywność,
Charakter
yzacja.
Inne
oblicze
mojej
twarzy
Król,
Królowa
owadów
(2)
Metody pracy:
• miniwykład
poparty
prezentacją,
• pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
6. Sztuka jest
blisko, tematy:
Film, 4. Teatr
i scenografia,
30.,
• prezentacja Teatr i
film.
Charakteryzacja
znajdująca się na
płycie CD
dołączonej do
przewodnika.
Materiały dla
ucznia:
• blok techniczny,
papier kolorowy,
Metody pracy:
• miniwykład
poparty
prezentacją,
• pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
6. Sztuka jest
blisko, tematy:
Film, 4. Teatr
i scenografia,
Materiały dla
ucznia:
• zdjęcie portretowe
ucznia odbite na
ksero i
powiększone do
formatu A4, farby,
papier kolorowy.
interpretuje temat pracy.
15. Projekt
budowli
inspirowanej
formami
przyrody.
Magiczne
Drzewo i jego
mieszkańcy.
• Dziedziny sztuki:
architektura na
przestrzeni epok w sztuce.
• Projektowanie układu
przestrzennego
na płaszczyźnie
• Przypomnienie
podstawowych
pojęć dotyczących
architektury
(funkcje, materiały itp.).
• Układy kompozycyjne w
architekturze
• projektuje układ
przestrzenny na
płaszczyźnie,
• obserwuje i rozumie
inspiracje architektów
tworzących współczesne
budowle – formy
występujące w naturze
i otaczające ich
przedmioty,
• inspiruje się ilustracjami
w podręczniku,
fotografiami
i reprodukcjami
przedstawiającymi
architekturę w Polsce
i Europie do interpretacji
plastycznej,
i podstawowe funkcje
architektury.
przestrzenny na
płaszczyźnie,
inspiracje
architektów
tworzących
współczesne budowle
– formy występujące
w naturze
i otaczające ich
przedmioty,
• inspiruje się
ilustracjami
w podręczniku,
fotografiami i
reprodukcjami
przedstawiającymi
przestrzenny na
płaszczyźnie,
budowle – formy
występujące w naturze i
otaczające ich
przedmioty,
przestrzenny na
płaszczyźnie,
budowle – formy
otaczające ich
przedmioty,
w podręczniku,
fotografiami
i reprodukcjami
przedstawiającymi
i Europie do
interpretacji plastycznej,
rozumie pojęcia
architektury,
zna podstawowe
materiały stosowane do
tworzenia dzieł
architektury
rozróżnia układy
kompozycyjne
stosowane w
architekturze,
rozumie, że na
przestrzeni epok
zmieniał się wygląd
dzieł architektury i
materiały, z jakich je
budowano.
w podręczniku,
fotografiami
i reprodukcjami
przedstawiającymi
architekturę w Polsce i
Europie do interpretacji
plastycznej,
rozumie pojęcia i
podstawowe funkcje
architektury,
zna podstawowe
tworzenia dzieł
architektury
rozróżnia układy
kompozycyjne
stosowane w
architekturze,
rozumie, że na
przestrzeni epok
budowano.
wymienia środki
plastyczne zastosowane
we własnym projekcie,
ilustruje wydarzenia z
życia codziennego lub
przeszłości związane
bezpośrednio z jego
życiem i
doświadczeniem,
wyraża treści
emocjonalne przez język
koloru, kształtu i faktury,
świadomie stosuje
wybrany układ
kompozycyjny i technikę
plastyczną,
rozróżnia rodzaje scen w
malarstwie: rodzajową,
historyczną i religijną,
opisuje cechy
charakterystyczne scen
malarskich.
•
i Europie do
interpretacji
plastycznej,
architektury,
• rozróżnia układy
kompozycyjne
stosowane w
architekturze.
•
•
•
•
•
•
•
•
16. Ważne
wydarzeni
e.
Sceny w
malarstwie
.
(2)
• ilustruje wydarzenia z
bezpośrednio
z jego życiem i
doświadczeniem,
• wyraża treści
emocjonalne przez język
koloru, kształtu
i faktury,
• opisuje cechy
malarskich.
przeszłości
• związane bezpośrednio
z jego życiem
i doświadczeniem,
• wyraża treści
emocjonalne przez
język koloru, kształtu i
faktury,
• świadomie stosuje
wybrany układ
kompozycyjny i
technikę plastyczną,
• opisuje cechy
malarskich.
życia codziennego
lub przeszłości
związane
bezpośrednio
z jego życiem
i doświadczeniem,
• wyraża treści
emocjonalne przez
język koloru, kształtu
i faktury,
wybrany układ
kompozycyjny
i technikę plastyczną,
• rozróżnia rodzaje
scen
w malarstwie:
rodzajową,
bezpośrednio z jego
życiem i
doświadczeniem,
• wyraża treści
emocjonalne przez
język koloru, kształtu i
faktury,
wybrany układ
kompozycyjny i
technikę plastyczną,
• rozróżnia rodzaje scen
w malarstwie:
rodzajową, historyczną
i religijną,
• opisuje cechy
•
•
•
•
•
dodatkowe.
przestrzenny na
płaszczyźnie,
budowle – formy
występujące
w naturze i otaczające ich
przedmioty,
• inspiruje się ilustracjami w
podręczniku, fotografiami i
reprodukcjami
przedstawiającymi
architekturę
w Polsce i Europie do
• rozumie pojęcia i
podstawowe funkcje
architektury,
• zna podstawowe materiały
stosowane do tworzenia
dzieł architektury
kompozycyjne stosowane
w architekturze,
• rozumie, że na przestrzeni
epok zmieniał się wygląd
budowano.
• wymienia środki plastyczne
zastosowane we własnym
projekcie,
• twórczo poszukuje
sposobów własnego
zabytki kultury materialnej
Metody pracy:
• ćwiczenie praktyczne,
• miniwykład poparty
prezentacją,
• pogadanka,
• praca z podręcznikiem.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik Plastyka. Lubię
tworzyć 5; rozdział 5. Temat,
temat: 2. Sceny w
malarstwie,
• galeria Scena rodzajowa,
Scena historyczna, Scena
religijna, znajdująca się na
płycie CD dołączonej do
podręcznika,
• zeszyt
Materiały dla ucznia:
Metody pracy:
• miniwykład
• pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
4. Kompozycja.
Przestrzeń; temat:
6. Budowle z
różnych epok,
Materiały dla
ucznia:
• kolorowa kreda.
17.
Happening
Zielona
Ziemia.
Kask ekostrażnika.
(2 -3)
• Definiowanie i
opisywanie
współczesnych form
wyrazu
artystycznego: happening,
performance,
environment, sztuka
wideo.
• Projektowanie i
wykonanie
rekwizytów i
charakteryzacji do
happeningu.
• Realizacja happeningu
propagującego
postawy pro-ekologiczne.
• rozumie i wyjaśnia
pojęcie happening,
• projektuje rekwizyty i
charakteryzację do
happeningu,
• wykonuje rekwizyt,
• współpracuje z kolegami
w zespole, aby
realizować wyznaczone
zadanie
plastyczne,
historyczną i
religijną,
• opisuje cechy
charakterystyczne
scen malarskich.
• posługuje się
technologią
w wyszukiwaniu
potrzebnych
informacji
dotyczących
twórczych działań
plastycznych.
malarskich.
• posługuje się
technologią
w wyszukiwaniu
realne zdarzenia za
pomocą środków
plastycznych.
pojęcia: happening,
performance,
environment, sztuka
wideo,
• projektuje rekwizyty
i charakteryzację do
happeningu,
• wykonuje rekwizyt –
kask, posługując się
zaproponowaną
techniką plastyczną,
• współpracuje z
kolegami
w zespole, aby
realizować
wyznaczone zadanie
plastyczne.
performance,
• environment, sztuka
wideo,
charakteryzację do
happeningu,
zaproponowaną
• techniką plastyczną,
w zespole, aby
• zadanie plastyczne,
• • potrafi współtworzyć z
odbiorcami ciąg zdarzeń
happeningu.
w wyszukiwaniu
• poszukuje własnych,
oryginalnych metod
• aktywnie ogląda i
analizuje dzieła
malarstwa – sceny
interpretuje realne
zdarzenia za pomocą
performance,
environment, sztuka
wideo,
charakteryzację do
happeningu,
zaproponowaną techniką
plastyczną,
w zespole, aby
zadanie
plastyczne,
• potrafi współtworzyć z
happeningu,
• wyraża własne opinie,
akceptując opinie
odmienne od własnych,
• potrafi planować
i organizować działania
plastyczne.
• pastele suche lub olejne albo
kredki, blok techniczny.
• rozumie i wyjaśnia pojęcia:
happening, performance,
environment, sztuka wideo,
charakteryzację do
happeningu,
• wykonuje rekwizyt – kask,
posługując się
zaproponowaną techniką
plastyczną,
• współpracuje z kolegami w
zespole,
aby realizować
wyznaczone zadanie
plastyczne,
• potrafi współtworzyć z
happeningu,
akceptując opinie
odmienne od własnych,
• potrafi planować i
organizować działania
plastyczne,
kreatywność, inspiruje
innych do działań
plastycznych,
dodatkowe.
Metody pracy:
• miniwykład,
• projekcja filmu,
• pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne,
• drama – happening.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
6. Sztuka jest
blisko, temat: 5.
Nowoczesne formy
realizacji
artystycznych,
Materiały dla
ucznia:
• papier ksero, klej
biurowy
w tubce, nożyczki,
bibuła, papier
kolorowy,
zszywacz,
dwustronna taśma
klejąca.
PLASTYKA KL 6
URSZULA OLCZYŃSKA
Wymagania
Temat
lekcji
Liczba
godzin
Treści nauczania
konieczne
dopuszczająca
podstawowe
dostateczna
rozszerzające
dobra
dopełniające
bardzo dobra
wykraczające
celująca
Metody
pracy
Materiały i
pomoce
dydaktyczn
e
1. Lekcja
organizacy
jna.
Zabawa
„Mój liść
przypomin
a…”.
Studium
rysunkowe
liścia.
(2)
•Przypomnienie kryteriów
oceniania, wymagań:
materiały, przybory, zeszyt
przedmiotowy.
• Obserwowanie różnic
wiatłocieniowych i
wykorzystywanie obserwacji
w ćwiczeniu rysunkowym.
• Funkcje i sposoby
operowania kreską w
rysunku.
• Szkicowanie
• Analiza wyglądu liści
kształtu, ich „mapy”przebarwienia, kropki,
skręcenia, żyłki
• Analiza i określanie
rozłożenia
światła i cienia na
przedmiocie i obok
przedmiotu.
• Określanie źródła światła i
jego
kierunku.
•Gama Walorowa w rysunku
2.
Sztuka
starożyt
nej
Grecji.
Architek
tura
• Starożytna Grecja i
Ateny kolebką
kultury europejskiej.
• Akropol – wzgórze z
kompleksem
świątyń.
• Partenon i Erechtejon
– cechy świątyni
greckiej.
• Defi nicje pojęć:
kolumna, kolumnada,
tympanon, fryz.
• określa rysunek jako
szkic geometryczny
wymiary,
• potrafi określić cechy
oglądanego liścia - jego
„mapę”- przebarwienia,
kropki, skręcenia, żyłki
• szkicuje, wykonuje
rysunki konturowe,
• analizuje wygląd
liścia, wymienia
przedmioty które
przypominają jego
kształt.
światłocieniowe
• wykonuje pracę
rysunkową z próbą
zastosowania
Światłocienia poprzez
gamę walorową
• określa źródło światła
i jego kierunek.
szkic geometryczny
wymiary,
rysunki konturowe,
• analizuje wygląd
liścia, wymienia
przedmioty które
przypominają jego
kształt.
• obserwuje rozłożenie
światła i cienia na liściu
i na podłożu,
światłocieniowe
rysunkową z
zastosowaniem
gamę walorową
• określa źródło
światła i jego
kierunek.
szkic geometryczny
wymiary,
rysunki konturowe,
• analizuje wygląd liścia,
wymienia przedmioty
które przypominają jego
kształt.
rozłożenie światła i cienia
na liściu i na podłożu,
światłocieniowe i
wykorzystuje swoje
rysunkowym,
rysunkową z
zastosowaniem
gamę walorową
jego kierunek.
• określa rysunek jako szkic
geometryczny
wymiary,
rysunki konturowe,
wymienia przedmioty które
przypominają jego kształt.
rozłożenie światła i cienia
na liściu i na podłożu,
światłocieniowe i
wykorzystuje swoje
rysunkowym,
rysunkową z
zastosowaniem
Światłocienia poprzez gamę
walorową
jego kierunek.
• określa rysunek jako szkic
geometryczny uwzględniający
trzy wymiary,
• szkicuje, wykonuje rysunki
konturowe,
wymienia przedmioty które
przypominają jego kształt.
• analizuje i określa rozłożenie
światła i cienia na liściu i na
podłożu,
światłocieniowe i
wykorzystuje swoje
rysunkowym,
rysunkową z zastosowaniem
Światłocienia poprzez szeroką
gamę walorową
jego kierunek.
Pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
• wymienia trzy
porządki
w architekturze
greckiej: dorycki,
joński, koryncki;
• zna konstrukcję
kolumny: baza, trzon,
kapitel;
• wymienia i opisuje na
przykładach
charakterystyczne
• wie, co to jest
Akropol;
• wymienia trzy
porządki
w architekturze
greckiej: dorycki,
joński, koryncki;
kapitel;
• wskazuje różnice
• wie, co to jest Akropol;
• opisuje konstrukcję
Partenonu, używając
takich pojęć, jak:
kolumnada, tympanon,
fryz, cella, styl dorycki;
• wymienia trzy porządki
w architekturze greckiej:
dorycki, joński,
koryncki;
dorycki, joński, koryncki;
Partenonu, używając takich
pojęć, jak: kolumnada,
tympanon, fryz, cella, styl
dorycki;
• zna konstrukcję kolumny:
baza, trzon, kapitel;
Miniwykład
poparty
prezentacją, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
plansze
– podręcznik
Plastyka. Lubię
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
Rysunki, liście
Materiały dla
ucznia:
Karton A4, ołówek,
gumka, liść
• Trzy style: dorycki,
joński i koryncki.
w konstrukcji kolumn
reprezentujących trzy
porządki;
•
3.
Sztuka
starożyt
nej
Grecji.
Rzeźba
4.
Starożyt
ność.
Malarst
wo
greckie.
Projekt
wazy.
• Grecja – słynni
rzeźbiarze: Fidiasz,
Myron, Poliklet.
• Idealizm rzeźby
greckiej –
przedstawianie idealnie
pięknych postaci
ludzkich.
• Pojęcie ceramiki.
• Wazy greckie jako
naczynia użytkowe o
różnych kształtach.
• Dwa style malowania
waz w starożytnej
Grecji: czarnofigurowy
i czerwonofigurowy.
• Tematy w zdobieniach
waz reckich:
sceny mitologiczne,
sceny
z życia codziennego lub
ważne
wydarzenia historyczne.
• Motywy dekoracyjne
• charakteryzuje rzeźbę
grecką pod względem
sposobu
przedstawiania
postaci ludzkiej i
proporcji;
• charakteryzuje
portret realistyczny w
rzeźbie;
• określa portret jako
temat dzieł sztuki;
• tworzy portret w
technice
płaskorzeźby.
ceramika;
dwa typy malarstwa
wazowego:
czarnofigurowy
i czerwonfigurowy;
• tworzy własną pracę
plastyczną, stosując
zbliżone do greckich
motywy dekoracyjne
w technice sgraffito.
sposobu
przedstawiania
postaci ludzkiej i
proporcji;
• charakteryzuje portret
realistyczny w
rzeźbie;
•
ceramika;
dwa typy malarstwa
wazowego:
czarnofigurowy
i czerwonofigurowy;
• rozróżnia motywy
dekoracyjne takie
jak: meander,
palmeta, ornament
falowy i astragal;
greckie motywy
kapitel;
porządki;
•
kapitel;
• wskazuje różnice w
konstrukcji kolumn
porządki;
• wskazuje
charakterystyczne
elementy świątyni
Erechtejon, posługując
się pojęciem kariatydy;
•
konstrukcji kolumn
porządki;
• wskazuje
charakterystyczne elementy
świątyni Erechtejon,
posługując się pojęciem
kariatydy;
•
1. Wokół piękna
i harmonii;
temat: Architektura,
– zeszyt
sposobu przedstawiania
postaci ludzkiej i
proporcji;
realistyczny w rzeźbie;
• rozpoznaje i definiuje
rzeźbiarski portret
realistyczny – analizuje
dzieło architektury
starożytnego Rzymu;
technice płaskorzeźby;
• zna wielkich greckich
rzeźbiarzy starożytnych:
Fidiasza, Myrona i
Polikleta,
a także ich dzieła;
•
postaci ludzkiej
i proporcji;
Fidiasza, Myrona
i Polikleta, a także ich
dzieła;
•
postaci ludzkiej i proporcji;
• określa portret jako temat
dzieł sztuki;
• tworzy portret w technice
płaskorzeźby
• • zna wielkich greckich
Fidiasza, Myrona
dzieła;
• wymienia cechy
rzymskiego portretu
realistycznego;
• aktywnie ogląda dzieła
sztuki;
sposobu wyrazu
artystycznego;
• rozwija umiejętność
Prezentacja, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
• wyjaśnia pojęcie ceramika;
• wymienia i opisuje dwa typy
malarstwa wazowego:
czarnofigurowy i
czerwonofigurowy;
dekoracyjne takie jak:
meander, palmeta, ornament
falowy i astragal;
• wymienia tematykę zdobień
waz greckich: sceny
mitologiczne, sceny
ważne wydarzenia
historyczne;
Prezentacja,
praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
ceramika;
• wymienia i opisuje dwa
typy malarstwa
wazowego:
czarnofigurowy
i czerwonofigurowy;
meander, palmeta,
ornament falowy i
astragal;
• wymienia tematykę
zdobień waz greckich:
sceny mitologiczne,
ceramika;
• wymienia i opisuje dwa
typy malarstwa
wazowego:
czarnofigurowy i
czerwonofigurowy;
meander, palmeta,
ornament falowy i
astragal;
• wymienia tematykę
zdobień waz greckich:
sceny mitologiczne, sceny
Materiały dla
ucznia: ołówek,
długopis.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
1. Wokół piękna i
harmonii, temat:
Rzeźba,
– zeszyt ćwiczeń
Plastyka. Lubię
tworzyć 6, ćwiczenie
3.,
– płyta dołączona do
podręcznika
Plastyka. Lubię
tworzyć 6: Galerie:
Starożytność –
Rzeźba.
Materiały dla
ucznia:
Zeszyt, ołówek
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
1. Wokół piękna i
harmonii
temat: Inspiracje
waz: meander,
palmeta, ornament
falowy i astragal.
• Projektowanie
kształtu i dekoracji
wazy w technice
skraffitto.
5.
Sztuka
starożyt
nego
Rzymu.
Architek
tura i
rzeźba.
Portret
bez
upiększ
eń
• Rzym – miasto
słynące z zabytków
starożytności:
Koloseum, Panteon,
łuki triumfalne,
akwedukty.
• Realizm rzeźby
rzymskiej – rzeźbiarze
starożytnego Rzymu
przedstawiali ludzi
takimi, jakimi byli
naprawdę.
• Portrety rzymskie –
podkreślenie
fizycznych cech
starszego wieku:
zmarszczek, bruzd
wokół ust i na
czole, zapadniętych
policzków,
głęboko osadzonych
oczu.
dekoracyjne
w technice sgraffito.
budowle rzymskie –
świątynie, amfiteatry,
akwedukty.
przykładach
charakterystyczne
akwedukty;
• opisuje Koloseum
i Panteon;
• wie, że łuki
triumfalne, pomniki i
kolumny były
wznoszone w
starożytnym Rzymie
na cześć zwycięskich
władców, rozróżnia te
budowle.
realistyczny –
analizuje dzieło
architektury
technice
płaskorzeźby;
• wymienia cechy
rzymskiego portretu
realistycznego.
sceny z życia
codziennego lub ważne
wydarzenia historyczne;
greckie motywy
dekoracyjne w technice
sgraffito.
ważne wydarzenia
historyczne;
greckie motywy
dekoracyjne w technice
sgraffito;
dokonywania
wartościowania
estetycznego;
• potrafi wykorzystać
specyficzne właściwości
materiałów do otrzymania
zamierzonego celu
plastycznego.
plastyczną, stosując greckie
motywy dekoracyjne w
technice sgraffito;
dokonywania
wartościowania
estetycznego;
zamierzonego celu
plastycznego;
• twórczo poszukuje własnych
form ekspresji;
dodatkowe.
sztuką starożytną.
Malarstwo greckie,
wymienia i opisuje na
przykładach
charakterystyczne budowle
rzymskie – świątynie,
amfiteatry, akwedukty;
opisuje Koloseum,
używając pojęć: amfiteatr,
arkady;
opisuje Panteon, używając
pojęć: kopuła, fasada,
tympanon;
wie, że
łuki triumfalne, pomniki i
kolumny były wznoszone
w starożytnym Rzymie na
cześć zwycięskich
budowle.
przykładach
charakterystyczne
akwedukty;
• opisuje Koloseum,
używając pojęć:
amfiteatr, arkady;
• opisuje Panteon,
używając pojęć: kopuła,
fasada, tympanon;
• wie, że łuki triumfalne,
pomniki
i kolumny były
wznoszone
w starożytnym Rzymie
budowle;
wartościowania
estetycznego;
aktywnie ogląda dzieła
sztuki.
•
wymienia cechy
rzymskiego
portretu
realistycznego;
•
przykładach
opisuje Koloseum, używając
pojęć: amfiteatr, arkady;
tympanon;
wie, że łuki triumfalne,
pomniki
i kolumny były wznoszone
cześć zwycięskich władców,
rozróżnia te budowle;
kształci umiejętność
wartościowania estetycznego;
aktywnie ogląda dzieła sztuki;
wykonuje zadania dodatkowe;
rozpoznaje wybrane dzieła
sztuki należące do
dziedzictwa kultury,
postrzegając je w kontekście
miejsca tradycji we
współczesnej kulturze.
charakteryzuje rzeźbę grecką
pod względem sposobu
przedstawiania postaci
ludzkiej i proporcji;
charakteryzuje portret
rozpoznaje i definiuje
realistyczny – analizuje dzieło
architektury starożytnego
Rzymu;
określa portret jako temat
dzieł sztuki;
tworzy portret w technice
płaskorzeźby
Miniwykład
poparty
prezentacją, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
plansze
– podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć 6,
Materiały dla
ucznia:
blok techniczny,
pastele olejne
• Materiały dla
ucznia: ołówek,
długopis.
Fidiasza, Myrona
i Polikleta, a także ich dzieła;
wymienia cechy rzymskiego
portretu realistycznego;
6.
Powtórzen
ie
wiadomośc
i o sztuce
antycznej
• Starożytna Grecja i
Ateny kolebką
kultury europejskiej.
• Akropol – wzgórze z
kompleksem
Świątyń
• Grecja – słynni
rzeźbiarze: Fidiasz,
Myron, Poliklet.
Rzym – miasto słynące
z zabytków
starożytności:
Koloseum, Panteon,
łuki triumfalne,
akwedukty.
Portrety rzymskie
• wymienia trzy
porządki
w architekturze
greckiej: dorycki,
joński, koryncki;
kapitel;
przykładach
charakterystyczne
akwedukty.
• wie, co to jest
Akropol;
• wymienia trzy
porządki
w architekturze
greckiej: dorycki,
joński, koryncki;
kapitel;
porządki;
przykładach
charakterystyczne
akwedukty;
i Panteon;
• wie, że łuki
triumfalne, pomniki i
kolumny były
wznoszone w
starożytnym Rzymie
budowle.
realistyczny –
analizuje dzieło
architektury
technice
płaskorzeźby;
wymienia cechy
rzymskiego portretu
realistycznego.
wie, co to jest Akropol;
opisuje konstrukcję
wymienia trzy porządki
zna konstrukcję kolumny:
wskazuje różnice
porządki;
przykładach
charakterystyczne
akwedukty;
i Panteon;
pomniki i kolumny były
wznoszone w
starożytnym Rzymie na
cześć zwycięskich
budowle.
• wymienia cechy
rzymskiego portretu
realistycznego.
kapitel;
konstrukcji kolumn
porządki;
• wskazuje
charakterystyczne
elementy świątyni
Erechtejon, posługując
się pojęciem kariatydy;
przykładach
charakterystyczne
akwedukty;
• opisuje Koloseum,
używając pojęć:
amfiteatr, arkady;
• opisuje Panteon,
używając pojęć: kopuła,
fasada, tympanon;
pomniki
i kolumny były
wznoszone
w starożytnym Rzymie
budowle;
wartościowania
estetycznego;
aktywnie ogląda dzieła
sztuki.
•
wymienia cechy
rzymskiego
portretu
realistycznego;
•
Partenonu, używając takich
pojęć, jak: kolumnada,
tympanon, fryz, cella, styl
dorycki;
• zna konstrukcję kolumny:
konstrukcji kolumn
porządki;
• wskazuje
charakterystyczne elementy
świątyni Erechtejon,
posługując się pojęciem
kariatydy;
przykładach
opisuje Koloseum, używając
pojęć: amfiteatr, arkady;
tympanon;
wie, że łuki triumfalne,
pomniki
i kolumny były wznoszone
cześć zwycięskich władców,
rozróżnia te budowle;
charakteryzuje rzeźbę grecką
pod względem sposobu
przedstawiania postaci
ludzkiej i proporcji;
charakteryzuje portret
rozpoznaje i definiuje
realistyczny – analizuje dzieło
architektury starożytnego
Rzymu;
Fidiasza, Myrona
i Polikleta, a także ich dzieła;
wymienia cechy rzymskiego
Prezentacja,
quiz
portretu realistycznego;
•
7.
Starożytno
ść i
nowoczesn
ość w
architektu
rze
Pałac,
teatr, dom
kultury –
projekt
budowli
• Dziedziny sztuki:
architektura na przestrzeni
epok w sztuce.
• Projektowanie układu
przestrzennego na
płaszczyźnie
• Przypomnienie
podstawowych pojęć
dotyczących architektury
(funkcje, materiały itp.).
Układy kompozycyjne
w architekturze.
przestrzenny na
płaszczyźnie,
tworzących
w naturze
i otaczające ich
przedmioty,
• inspiruje się
ilustracjami
w podręczniku,
fotografiami
i reprodukcjami
przedstawiającymi
i Europie do
interpretacji
plastycznej,
architektury.
przestrzenny na
płaszczyźnie,
inspiracje
architektów
tworzących
w naturze
i otaczające ich
przedmioty,
• inspiruje się
ilustracjami
w podręczniku,
fotografiami i
reprodukcjami
przedstawiającymi
przestrzenny na
płaszczyźnie,
budowle – formy
otaczające ich
przedmioty,
•
i Europie do
interpretacji
plastycznej,
architektury,
kompozycyjne
stosowane w
architekturze.
•
•
•
8.
Średnio
wiecze.
Architek
tura
romańs
ka
i
gotycka
• Dwa style w sztuce
średniowiecza:
romański (XI–XIII wiek)
oraz gotycki
(XII–XV wiek).
• Charakterystyczne
elementy kościołów
romańskich:
przysadzista, zwarta
bryła, małe okna, wieże
zakończone
hełmami, dwuspadowy
dach,
absyda, prezbiterium,
sklepienia
kolebkowe, krzyżowe i
kopuły, nawy
oddzielone od siebie
arkadami.
elementy kościołów
• rozróżnia i opisuje
dwa style
w sztuce
średniowiecznej:
romański i gotycki;
• wymienia typy
budowli
średniowiecznych;
• opisuje kościół
romański;
gotycki;
• rozróżnia i opisuje
dwa style
w sztuce
średniowiecznej:
• wymienia typy
budowli
średniowiecznych;
romański;
gotycki;
• wymienia polskie
zabytki
średniowieczne:
kolegiatę
w Tumie i kościół
Mariacki
w Krakowie;
w podręczniku,
fotografiami
i reprodukcjami
przedstawiającymi
i Europie do
rozumie pojęcia
architektury,
zna podstawowe
tworzenia dzieł
architektury
rozróżnia układy
kompozycyjne
stosowane w
architekturze,
rozumie, że na
przestrzeni epok
budowano.
• rozróżnia i opisuje dwa
style
w sztuce
średniowiecznej:
• wymienia typy budowli
średniowiecznych;
• opisuje kościół romański,
używając pojęć: absyda,
plan krzyża łacińskiego,
prezbiterium, sklepienie
kolebkowe, sklepienie
krzyżowe, portal;
• opisuje kościół gotycki,
prezbiterium, portal, łuk
ostry, łuki przyporowe,
sklepienie żebrowe;
postaci ludzkiej
i proporcji;
Fidiasza, Myrona
dzieła;
•
postaci ludzkiej i proporcji;
• określa portret jako temat
dzieł sztuki;
• tworzy portret w technice
płaskorzeźby
• • zna wielkich greckich
Fidiasza, Myrona
dzieła;
• wymienia cechy
rzymskiego portretu
realistycznego;
sztuki;
sposobu wyrazu
artystycznego;
• rozróżnia i opisuje dwa
style
w sztuce średniowiecznej:
średniowiecznych;
krzyżowe, portal;
polskie zabytki
• rozróżnia i opisuje dwa style
w sztuce średniowiecznej:
średniowiecznych;
krzyżowe, portal;
• wymienia i opisuje polskie
zabytki średniowieczne:
kolegiatę w Tumie
Metody pracy:
• miniwykład
poparty
prezentacją,
• pogadanka,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć 6.
• zeszyt
Materiały dla
ucznia:
• kolorowe
czasopisma i
gazety, ołówek,
kredki, flamastry,
czarny cienkopis,
blok techniczny.
Prezentacja,
praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
2. Epoka katedr i
zamków,
temat:
Architektura,
gotyckich: łuk ostry,
łuki
przyporowe, trzy
portale (wejścia)
zakończone łukiem
ostrym o bogatej
dekoracji rzeźbiarskiej,
tworzące
dolną część fasady
świątyni, witraże
i rozeta nad wejściem
głównym,
smukłe wieże,
sklepienie żebrowe,
występujące w wielu
odmianach.
9.
Średnio
wiecze.
Zamek
obronny
(2)
• Zamek jako
zamknięty zespół
budowli obronnych (np.
wałów,
murów, baszt itp.) oraz
zabudowań
mieszkalnych.
• Zamki warowne –
elementy
charakterystyczne:
wysokie, grube mury
otaczające budowlę,
wieża ostatecznej
obrony – stołp, ufortyfi
kowane
wejścia, często
wyposażone
w kraty (brony) i mosty
zwodzone,
małe otwory okienne
umieszczone
wysoko na zewnątrz
murów,
kaplica i dziedziniec,
przeszkody
terenowe na zewnątrz
budowli (np.
dodatkowe mury, wały,
fosy, mosty
zwodzone, ewentualnie
dodatkowe
fortyfi kacje),mury
zakończone
blankami, baszty w linii
murów.
• Wykonanie
przestrzennej makiety
zamku
średniowiecznego.
polskie zabytki
średniowieczne:
kolegiatę
w Tumie i kościół
Mariacki
w Krakowie;
•
• wymienia typy
budowli
średniowiecznych;
• opisuje
średniowieczny
zamek;
makietę
średniowiecznego
zamku.
• wymienia typy
budowli
średniowiecznych;
• opisuje
średniowieczny zamek
warowny;
makietę
średniowiecznego
zamku warownego.
średniowiecznych;
• opisuje średniowieczny
zamek warowny,
używając takich pojęć,
jak: fortyfikacje, blanki,
brona, stołp, fosa, most
zwodzony, baszta;
• potrafi wykonać makietę
średniowiecznego zamku
warownego.
średniowieczne: kolegiatę
w Tumie
i kościół Mariacki w
Krakowie;
sposobu wyrazu
artystycznego;
sztuki;
i kościół Mariacki w
Krakowie;
• poszukuje własnego sposobu
wyrazu artystycznego;
współpracy podczas działań
zespołowych.
średniowiecznych;
zamek warowny,
używając takich pojęć,
jak: stołp, ufortyfikowane
wejścia wyposażone w
kraty (brony), most
zwodzony, małe otwory
okienne umieszczone
wysoko na zewnątrz
murów, kaplica,
dziedziniec, przeszkody
budowli (np. mury, wały,
fosy, mosty zwodzone,
fortyfikacje),mury
zakończone blankami,
baszty w linii murów;
• wykonuje estetyczną i
oryginalną makietę
warownego.
średniowiecznych;
zamek warowny, używając
takich pojęć, jak: stołp,
ufortyfikowane wejścia
wyposażone w kraty
(brony), most zwodzony,
małe otwory okienne
umieszczone wysoko na
zewnątrz murów, kaplica,
dziedziniec, przeszkody
budowli (np. mury, wały,
fosy, mosty zwodzone,
dodatkowe
fortyfikacje),mury
zakończone blankami,
baszty w linii murów;
• wykonuje estetyczną i
oryginalną makietę
warownego, stosując
elementy takie jak: blanki,
brona, stołp, fosa, most
zwodzony, baszta;
zamierzonego celu
plastycznego.
Prezentacja, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
2. Epoka katedr i
zamków,
temat: Inspiracje
sztuką
średniowiecza.
Zamki
i fortyfikacje,
Plastyka. Lubię
tworzyć 6, ćwiczenie
8.,
– płyta dołączona do
podręcznika
Plastyka. Lubię
tworzyć 6: Galerie –
Średniowiecze –
Architektura,
– prezentacja Zamek
średniowieczny
znajdująca się na
dołączonej do
przewodnika
Plastyka. Lubię
tworzyć 6 płycie.
Materiały dla
ucznia:
pudełka, rolki
tekturowe (np. po
ręcznikach
jednorazowych),
szary papier, klej,
taśmę dwustronną,
nożyczki, tektura.
10.
Średnio
wiecze.
Witraż
(2)
• Formy malarstwa
średniowiecznego.
• Definicje witrażu,
inicjału oraz bordiury,
wypełniającej
marginesy.
• Projektowanie
barwnego witrażu
inspirowanych wzorami
średniowiecza.
• Przedstawianie światła we
własnej ekspresji
plastycznej.
• Zapoznanie się z techniką
witrażu profesjonalnego.
• Wykonanie witrażu z
czarnego brystolu i bibuły.
• rozpoznaje witraż
jako technikę
malarską,
• opisuje rolę światła w
witrażu,
• wykonuje witraż,
dotyczące
kompozycji i barw.
• rozpoznaje witraż
jako technikę
malarską,
witrażu,
dotyczące
kompozycji i wpływu
światła na barwę.
• potrafi wyjaśnić związki
pomiędzy światłem a
barwami,
• rozpoznaje witraż jako
technikę malarską,
witrażu,
dotyczące kompozycji i
wpływu światła na
barwę,
posługuje się technologią
w wyszukiwaniu
działań plastycznych •
•
wylicza formy
średniowiecznego
malarstwa: witraż,
freski, obrazy
sztalugowe,
iluminacje
(miniatury);
• projektuje witraż,
opierając
• się na wzorach
średniowiecza.
barwami,
witrażu,
dotyczące kompozycji i
wpływu światła na
barwę.
• posługuje się
technologią
w wyszukiwaniu
działań plastycznych
• rozwija twórcze
myślenie i kreatywność
• • aktywnie ogląda i
analizuje dzieła witrażu
wylicza formy
średniowiecznego
malarstwa: witraż,
freski, obrazy
sztalugowe, iluminacje
(miniatury);
• projektuje witraż,
opierając
• się na wzorach
średniowiecza.
barwami,
witrażu,
• wykonuje witraż, stosując
wiadomości dotyczące
kompozycji i wpływu
światła na barwę,
w wyszukiwaniu
kreatywność,
dzieła witrażu,
własnego wyrazu
artystycznego,
• inspiruje się dziełami
witrażu do wykonania
własnego – oryginalnego
projektu.
Metody pracy:
• miniwykład
połączony
z prezentacją,
• praca z
podręcznikiem,
• ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i
pomoce
dydaktyczne:
• podręcznik
Plastyka. Lubię
tworzyć6
• prace plastyczne
Materiały dla
ucznia:
• arkusz brystolu
B2 w kolorze
czarnym
kolorowa, bibuła
gładka
i gufrowana, klej,
nożyczki, biała
lub żółta kredka
ołówkowa,
szablon witraża
11. Kto
tworzy
teatr?.
Inscenizacj
a baśni.
(3-4)
film,
scenografia.
filmem
i teatrem.
• Definiowanie i opisywanie
scenografii
jako sztuki kształtowania
przestrzeni sceny.
• Zadania kostiumologa i
charakteryzatora
• Praca aktora, scenarzysty,
reżysera, oświetleniowca,
dźwiękowca, suflera,
Przygotowanie spektaklu
związana z teatrem:
scena, teatr
dramatyczny,
przestrzeni
sceny kostiumów i
rekwizytów,
• zna zadania
kostiumologa jako
twórcy projektów
kostiumów,
• zna zadania aktora,
reżysera,
• przygotowuje spektakl
przestrzeni
sceny za pomocą
środków malarskich i
architektonicznych,
rekwizytów,
• opisuje zadania
kostiumologa jako
twórcy projektów
występujących
w filmie lub
przedstawieniu
przestrzeni
sceny za pomocą środków
malarskich i
architektonicznych,
rekwizytów,
• opisuje zadania
projektów
występujących
w filmie lub
przedstawieniu teatralnym,
przestrzeni
malarskich i
architektonicznych,
rekwizytów,
• opisuje zadania
projektów
występujących
w filmie lub przedstawieniu
teatralnym,
• wie, że scenografia to sztuka
kształtowania przestrzeni
malarskich i
architektonicznych,
rekwizytów,
• opisuje zadania
projektów
występujących
w filmie lub przedstawieniu
teatralnym,
Metody pracy:
• miniwykład
poparty
prezentacją,
• pogadanka,
pomoce
dydaktyczne:
• prezentacja Teatr i
film.
Materiały dla
ucznia:
• zeszyt
przedmiotowy,
rekwizyty
teatralnego
12.
Renesa
ns.
Sztuka
renesan
su:
malarst
wo,
rzeźba,
architek
tura
13.
Renesa
ns.
Architek
tura
renesan
• Architektura
renesansu –
poszukiwanie
idealnych proporcji.
• Wzorowanie
elementów i porządków
architektonicznych, a
także
ornamentyki na
budowlach
starożytnych.
• Harmonia rzeźby
renesansowej
nawiązującej
do antycznych wzorów
przedstawiania
człowieka.
• Malarstwo renesansu
– portrety,
sceny religijne i
mitologiczne.
• Najbardziej znani i
wszechstronni
artyści: Leonardo da
Vinci, Rafael
Santi, Michał Anioł.
• Opracowanie zasad
perspektywy
zbieżnej.
budowle renesansu:
zamki, kamienice,
ratusze,
arsenały i pałace.
• Zamość – miasto
idealne.
• Defi nicja attyki jako
muru z gzymsem
teatralny
teatralnym,
scenarzysty, reżysera,
oświetleniowca,
dźwiękowca, suflera
teatralny
oświetleniowca,
teatralny
oświetleniowca,
teatralny
• rozwija twórcze
myślenie i kreatywność
•
oświetleniowca, dźwiękowca,
suflera
teatralny
kreatywność,
• sam tworzy scenariusz
baśni
• wymienia cechy
budowli
renesansowych:
idealne proporcje,
wzory starożytne;
• wymienia rzeźbiarzy
renesansowych
i charakterystyczne
rzeźby renesansu;
• wymienia nazwiska
najważniejszych
artystów malarzy
renesansu: Leonardo
da Vinci, Rafael Santi,
Michał Anioł.
• wymienia cechy
budowli
renesansowych:
idealne proporcje,
wzory starożytne;
• opisuje budowle
renesansowe,
używając określeń:
pilastry, kopuła,
rotunda, latarnia,
krużganki, attyka;
• wymienia europejskie
i polskie zabytki
renesansu;
renesansowych
i charakterystyczne
rzeźby renesansu;
najważniejszych
artystów malarzy
renesansu: Leonardo
da Vinci, Rafael Santi,
Michał Anioł.
• wymienia cechy budowli
renesansowych: idealne
proporcje, wzory
starożytne;
• opisuje budowle
renesansowe, używając
określeń: pilastry, kopuła,
rotunda, latarnia,
krużganki, attyka;
• wymienia europejskie i
polskie zabytki
renesansu: Tempietto
w Rzymie, Villę Rotondę
w Vincenzy, krużganki
zamkowe
i kaplicę Zygmuntowską
na Wawelu, ratusz w
Zamościu
i kamienice Przybyłów
w Kazimierzu Dolnym;
renesansowych
i charakterystyczne
rzeźby renesansu;
najważniejszych artystów
malarzy renesansu:
Leonardo da Vinci,
Rafael Santi, Michał
Anioł.
• wie, że sztuka renesansu
nawiązuje do ideałów
starożytności, wartości
klasycznych – potrafi
uzasadnić taki pogląd;
proporcje, wzory
starożytne;
• opisuje budowle
rotunda, latarnia,
krużganki, attyka;
polskie zabytki renesansu:
Tempietto
w Rzymie, Villę Rotondę
w Vincenzy, krużganki
zamkowe
i kaplicę Zygmuntowską
na Wawelu, ratusz w
Zamościu i kamienice
Przybyłów w Kazimierzu
Dolnym;
renesansowych i
charakterystyczne rzeźby
renesansu;
malarzy renesansu:
Leonardo da Vinci, Rafael
Santi, Michał Anioł;
sztuki.
• wie, że sztuka renesansu
nawiązuje do ideałów
starożytności, wartości
klasycznych – potrafi
uzasadnić taki pogląd;
proporcje, wzory starożytne;
• opisuje budowle
rotunda, latarnia, krużganki,
attyka;
polskie zabytki renesansu:
Tempietto w Rzymie, Villę
Rotondę w Vincenzy,
krużganki zamkowe i
kaplicę Zygmuntowską na
Wawelu, ratusz w Zamościu
i kamienice Przybyłów w
Kazimierzu Dolnym;
renesansowych
i charakterystyczne rzeźby
renesansu;
malarzy renesansu:
Leonardo da Vinci, Rafael
Santi, Michał Anioł;
sztuki;
dodatkowe;
• wykazuje się wrażliwością
i świadomie wyraża własne
myśli, uczucia i
spostrzeżenia na temat
sztuki.
Miniwykład
poparty
prezentacją, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
samodzielne
rozwiązywanie
problemów – karty
pracy.
• wymienia cechy
budowli
renesansowych:
idealne proporcje,
wzory starożytne;
• opisuje budowle
renesansowe,
używając określeń:
proporcje, wzory
starożytne;
• opisuje budowle
określeń: pilastry,
kopuła, rotunda, latarnia,
proporcje, wzory
starożytne;
• opisuje budowle
rotunda, latarnia,
proporcje, wzory starożytne;
• opisuje budowle
rotunda, latarnia, krużganki,
attyka;
Prezentacja, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
• wymienia cechy
budowli
renesansowych:
idealne proporcje,
wzory starożytne;
• wyjaśnia, że attyka to
mur
z gzymsem w formie
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
3. Sztuka wielkich
mistrzów,
tematy:
Architektura.
Rzeźba. Malarstwo,
– zeszyt
Materiały dla
ucznia:
blok techniczny,
papier kolorowy,
klej, nożyczki,
ekierka, linijka,
cyrkiel.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
su –
projekt
attyki
14.
Renesa
ns.
Perspek
tywa
zbieżna.
Prostop
adłościa
n–
bryła
przestrz
eni.
(2)
zasłaniającego dach; w
okresie
renesansu we Włoszech
i w Polsce
attyki zdobiono
balustradą lub
dekoracyjnym
grzebieniem.
• Uczniowie projektują
nowoczesną
attykę, inspirując się
tym rodzajem
renesansowej dekoracji
architektonicznej.
• Perspektywa jako
sposób przedstawiania
trójwymiarowych
obiektów
i przestrzeni na
płaszczyźnie obrazu.
• Zasady perspektywy
zbieżnej.
• Pojęcia linii horyzontu
i punktu
zbiegu.
• Perspektywa z
jednym punktem
zbiegu.
• Perspektywa czołowa
i boczna.
• Perspektywa żabia.
• Perspektywa z lotu
ptaka.
• Wykreślanie bryły
w perspektywie
zbieżnej bocznej,
czołowej, żabiej, z lotu
ptaka.
balustrady lub
dekoracyjnego
grzebienia,
zasłaniający dach
wieńczący kamienicę;
• projektuje attykę,
inspirując się
renesansowymi
wzorami tego typu
zwieńczeń budynków.
pilastry, kopuła,
rotunda, latarnia,
krużganki, attyka;
mur
z gzymsem w formie
balustrady lub
dekoracyjnego
grzebienia,
zasłaniający dach
inspirując się
renesansowymi
wzorami tego typu
zwieńczeń budynków.
krużganki, attyka;
• wymienia polskie zabytki
renesansu;
mur
z gzymsem w formie
balustrady lub
dekoracyjnego
grzebienia, zasłaniający
dach wieńczący
kamienicę;
inspirując się
renesansowymi wzorami
tego typu zwieńczeń
budynków.
krużganki, attyka;
renesansu: krużganki
zamkowe
i kaplica Zygmuntowska
na Wawelu, ratusz w
Zamościu
i kamienice Przybyłów
• wyjaśnia, że attyka to mur
z gzymsem w formie
balustrady lub
dekoracyjnego grzebienia,
zasłaniający dach
inspirując się
renesansowymi wzorami
budynków;
dokonywania
wartościowania
estetycznego;
sposobu wyrazu
artystycznego;
sztuki.
renesansu: krużganki
zamkowe i kaplica
Zygmuntowska na Wawelu,
ratusz
w Zamościu i kamienice
Przybyłów
• wyjaśnia, że attyka to mur
z gzymsem w formie
balustrady lub
dekoracyjnego grzebienia,
zasłaniający dach wieńczący
kamienicę;
• projektuje attykę, inspirując
się renesansowymi wzorami
budynków;
dokonywania
wartościowania
estetycznego;
sztuki;
dodatkowe.
– podręcznik
Plastyka. Lubię
3. Sztuka wielkich
mistrzów,
tematy:
Architektura,
– zeszyt
• rozpoznaje
perspektywę zbieżną
jako metodę
przedstawiania
przestrzeni na obrazie;
• wykonuje pracę
rysunkową na
określony temat
z zastosowaniem
perspektywy zbieżnej
bocznej; czołowej,
żabiej, z lotu
ptaka
.
• rozpoznaje
jako metodę
przedstawiania
• stosuje wiedzę o
zasadach wykreślania
w praktyce;
• wykonuje pracę
rysunkową na
określony temat
z zastosowaniem
bocznej;
czołowej, żabiej, z
lotu ptaka
zbieżną jako metodę
przedstawiania
perspektywy zbieżnej w
praktyce;
• rozróżnia perspektywę
zbieżną czołową, boczną,
z lotu ptaka
i żabią;
• wykonuje pracę
rysunkową na określony
temat z zastosowaniem
bocznej; czołowej,
żabiej, z lotu ptaka
• posiada umiejętność
posługiwania się
technologią
w wyszukiwaniu
wskazanych informacji
oraz w twórczych
działaniach plastycznych.
przedstawiania przestrzeni
na obrazie;
• potrafi wyjaśnić zasady
wkreślania brył w
perspektywie zbieżnej;
• stosuje wiedzę o zasadach
wykreślania perspektywy
zbieżnej
w praktyce;
z lotu ptaka
i żabią;
• wykonuje pracę
bocznej; czołowej,
żabiej, z lotu ptaka
posługiwania się
wyszukiwaniu
oraz
w twórczych działaniach
plastycznych.
na obrazie;
wkreślania brył w
zbieżnej
w praktyce;
zbieżną czołową, boczną, z
lotu ptaka i żabią;
• wykonuje pracę rysunkową
na określony temat z
zastosowaniem perspektywy
zbieżnej bocznej;
czołowej, żabiej, z lotu
ptaka
posługiwania się technologią
wyszukiwaniu wskazanych
informacji oraz
plastycznych;
• wykreśla rysunek,
świadomie stosując środki
Praca z programem
graficznym, praca
z podręcznikiem,
miniwykład,
prezentacja,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
Materiały dla
ucznia:
blok techniczny,
papier kolorowy,
niepotrzebne gazety
i czasopisma, klej,
nożyczki, flamastry.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
3. Sztuka wielkich
mistrzów,
tematy: Inspiracje
sztuką renesansu.
Perspektywa
zbieżna,
Materiały dla
ucznia:
zeszyt, ołówek,
gumka, ekierka,
linijka, kredki,
flamastry.
formalne;
• wykazuje się postawą
twórczą
i świadomością wizualną.
15.
Renesa
ns.
Perspek
tywa
zbieżna.
Ulica.
Korytar
z.
16.
Barok
i
klasycyz
m.
Podobie
ństwa
i różnice
• Perspektywa jako
sposób przedstawiania
trójwymiarowych
obiektów
i przestrzeni na
płaszczyźnie obrazu.
• Zasady perspektywy
zbieżnej.
• Pojęcia linii horyzontu
i punktu
zbiegu.
• Perspektywa z
jednym punktem
zbiegu.
• Perspektywa czołowa
i boczna.
• Perspektywa żabia.
• Perspektywa z lotu
ptaka.
• Rysowanie widoku
miasta
w perspektywie
zbieżnej bocznej.
• rozpoznaje
jako metodę
przedstawiania
• wykonuje pracę
rysunkową na
określony temat
z zastosowaniem
bocznej;
posługiwania się
technologią
w wyszukiwaniu
wskazanych
informacji oraz w
plastycznych.
• Charakterystyka
sztuki baroku
(XVI–XVII wiek):
bogactwo i przepych
dzieł tego okresu.
• Przykłady barokowego
malarstwa,
rzeźby i architektury.
• Charakterystyka
sztuki klasycyzmu:
harmonijne układy
symetryczne
i rytmiczne, wrażenie
ładu, równowagi
i spokoju w dziełach
tego
okresu.
• Przykłady
klasycystycznego
malarstwa,
rzeźby i architektury.
• Barokowe pałace i
rezydencje
• wymienia typy
budowli wznoszonych
w baroku;
• wskazuje cechy
budowli
klasycystycznych
nawiązujące do
elementów sztuki
antycznej Grecji i
Rzymu;
• opisuje wybraną
rzeźbę Gianlorenzo
Berniniego (np.
Dawid (kl. 5) lub
Ekstaza św. Teresy);
• wymienia cechy
malarstwa
barokowego;
klasycyzmu;
• wymienia cechy
malarstwa
• rozpoznaje
jako metodę
przedstawiania
w praktyce;
• wykonuje pracę
rysunkową na
określony temat
z zastosowaniem
bocznej;
posługiwania się
technologią
w wyszukiwaniu
wskazanych
informacji oraz w
plastycznych.
przedstawiania
perspektywy zbieżnej w
praktyce;
z lotu ptaka
i żabią;
• wykonuje pracę
bocznej;
posługiwania się
technologią
w wyszukiwaniu
oraz w twórczych
działaniach plastycznych.
na obrazie;
wkreślania brył w
zbieżnej
w praktyce;
z lotu ptaka
i żabią;
• wykonuje pracę
bocznej;
posługiwania się
wyszukiwaniu
oraz
plastycznych.
na obrazie;
wkreślania brył w
zbieżnej
w praktyce;
zbieżną czołową, boczną, z
lotu ptaka i żabią;
• wykonuje pracę rysunkową
na określony temat z
zastosowaniem perspektywy
zbieżnej bocznej;
informacji oraz
plastycznych;
• projektuje rysunek,
świadomie stosując środki
formalne;
twórczą
Praca z programem
graficznym, praca
z podręcznikiem,
miniwykład,
prezentacja,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
• wymienia typy
budowli wznoszonych
w baroku;
• wskazuje cechy
budowli
klasycystycznych
nawiązujące do
elementów sztuki
antycznej Grecji i
Rzymu;
• opisuje wybraną
rzeźbę Gianlorenzo
Berniniego (np. Dawid
(kl. 5) lub Ekstaza św.
Teresy);
• wymienia
najznakomitszych
malarzy barokowych;
• wymienia cechy
malarstwa
barokowego;
wznoszonych w baroku:
budowle sakralne, pałace
i rezydencje (Wersal pod
Paryżem, rezydencja
króla Jana III
Sobieskiego
w Wilanowie);
• wskazuje cechy budowli
klasycystycznych
nawiązujące do
elementów sztuki
antycznej Grecji i
Rzymu;
• wymienia przykład
polskiego zabytku
klasycystycznego, np.
Teatr Wielki lub pałac Na
Wodzie w Łazienkach;
• opisuje wybraną rzeźbę
Gianlorenzo Berniniego
(np. Dawid (kl. 5) lub
wznoszonych w baroku:
budowle sakralne, pałace i
rezydencje (Wersal pod
Paryżem, rezydencja króla
Jana III Sobieskiego
w Wilanowie);
klasycystycznych
nawiązujące do
elementów sztuki
antycznej Grecji
i Rzymu;
• • wymienia przykład
polskiego zabytku
klasycystycznego, np.
Teatr Wielki lub pałac Na
Wodzie
w Łazienkach;
Gianlorenzo Berniniego
(np. Dawid – kl. 5 lub
wznoszonych
w baroku: budowle sakralne,
pałace
i rezydencje (Wersal pod
Paryżem, rezydencja króla
Jana III Sobieskiego
w Wilanowie);
klasycystycznych
nawiązujące do elementów
sztuki antycznej Grecji
i Rzymu;
• wymienia przykład
polskiego zabytku
klasycystycznego, np. Teatr
Wielki lub pałac Na Wodzie
w Łazienkach;
Gianlorenzo Berniniego (np.
Dawid – kl. 5 lub Ekstaza
św. Teresy);
Miniwykład
poparty
prezentacją, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
samodzielne
rozwiązywanie
problemów – karty
pracy.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
3. Sztuka wielkich
mistrzów,
tematy: Inspiracje
sztuką renesansu.
Perspektywa
zbieżna,
Materiały dla
ucznia:
zeszyt, ołówek,
gumka,
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
4. Przepych i umiar,
tematy:
Architektura.
Rzeźba. Malarstwo,
Materiały dla
z ogrodami.
17.
Barok
i
klasycyz
m.
Projekt
parteru
ogrodo
wego
Uczeń:
• Ogrody barokowe jako
rozległe
układy obejmujące
aleje dojazdowe,
dziedzińce, pałac oraz
salon
ogrodowy z ozdobnym
parterem,
alejami i gabinetami
ogrodowymi.
cechy typowych
ogrodów francuskich:
regularna
kompozycja, zwykle
symetryczna
względem głównej
alejki biegnącej
przez środek ogrodu,
formowane
i równo strzyżone
drzewa i krzewy,
aleje, szpalery,
labirynty i punkty
widokowe.
• Parter ogrodowy jako
klasycyzmu.
• wymienia
najważniejsze cechy
ogrodu barokowego;
• wymienia najbardziej
znane ogrody
barokowe: Wersal we
Francji, a w Polsce –
Wilanów;
• potrafi zaplanować
ogród barokowy,
posługując się zdobytą
na ten temat wiedzą,
dotyczącą np.
parterów ogrodowych.
klasycyzmu;
• wymienia cechy
malarstwa
klasycyzmu;
• wie, że najbardziej
znanym malarzem
tego okresu
w Polsce jest Bernardo
Belotto zwany
Canaletto (malarz
widoków Warszawy).
• wymienia
najznakomitszych
malarzy barokowych:
Peter Paul Rubens i
Rembrandt van Rijn
i charakteryzuje ich
dzieła;
• wymienia cechy
malarstwa barokowego;
klasycyzmu;
• wymienia cechy
malarstwa klasycyzmu;
znanym malarzem tego
okresu w Polsce jest
Bernardo Belotto zwany
Canaletto (malarz
widoków Warszawy).
• wymienia
najznakomitszych
malarzy barokowych:
Peter Paul Rubens
i Rembrandt van Rijn
i ich charakteryzuje
dzieła;
• wymienia cechy
malarstwa barokowego:
bogata paleta barw,
światłocień i iluzja;
klasycyzmu na podstawie
pomnika księcia Józefa
Poniatowskiego autorstwa
Berthela Thorwaldsena;
• wymienia cechy
malarstwa klasycyzmu:
statyka, klasyczne
proporcje, stonowane
barwy;
znanym malarzem tego
okresu w Polsce jest
Bernardo Belotto zwany
Canaletto (malarz
widoków Warszawy);
sztuki;
zachowując tolerancję
wobec odmiennych od
własnych sądów.
• wymienia najznakomitszych
malarzy barokowych: Peter
Paul Rubens
i Rembrandt van Rijn i ich
charakteryzuje dzieła;
• wymienia cechy malarstwa
barokowego: bogata paleta
barw, światłocień i iluzja;
klasycyzmu na podstawie
pomnika księcia Józefa
Poniatowskiego autorstwa
Berthela Thorwaldsena;
klasycyzmu: statyka,
klasyczne proporcje,
stonowane barwy;
• wie, że najbardziej znanym
malarzem tego okresu w
Polsce jest Bernardo Belotto
zwany Canaletto (malarz
widoków Warszawy);
dokonywania
wartościowania
estetycznego;
sztuki;
dodatkowe;
zachowując tolerancję
wobec odmiennych od
własnych sądów.
ucznia:
ołówek.
• wymienia
najważniejsze cechy
ogrodu barokowego
znane ogrody
barokowe: Wersal we
Francji, a w Polsce –
Wilanów;
• zna znaczenie pojęć:
parter ogrodowy,
gabinety, boskiety;
• potrafi zaplanować
ogród barokowy,
posługując się zdobytą
na ten temat wiedzą,
dotyczącą np.
• wymienia
charakterystyczne cechy
ogrodu barokowego
(francuskiego):
powiązanie
z architekturą pałacową,
rozległy
i skomplikowany układ
obejmujący aleje,
dziedzińce, salony
ogrodowe z parterami,
gabinetami i boskietami;
znane ogrody barokowe:
Wersal we Francji, a w
Polsce – Wilanów;
• potrafi zaplanować ogród
barokowy, posługując się
zdobytą na ten temat
wiedzą, dotyczącą np.
• wymienia
charakterystyczne cechy
ogrodu barokowego
(francuskiego):
powiązanie z architekturą
pałacową, rozległy i
skomplikowany układ
obejmujący aleje,
dziedzińce, salony
ogrodowe z parterami,
gabinetami
i boskietami;
znane ogrody barokowe:
Wersal we Francji,
a w Polsce – Wilanów;
• zna znaczenie pojęć:
parter ogrodowy,
gabinety, boskiety;
zdobytą na ten temat
wiedzą, dotyczącą np.
parterów ogrodowych;
• wymienia charakterystyczne
cechy ogrodu barokowego
(francuskiego): powiązanie z
architekturą pałacową,
rozległy i skomplikowany
układ obejmujący aleje,
dziedzińce, salony ogrodowe
z parterami, gabinetami
i boskietami;
• wymienia najbardziej znane
ogrody barokowe: Wersal
we Francji, a w Polsce –
Wilanów;
• zna znaczenie pojęć: parter
ogrodowy, gabinety,
boskiety;
• rozpoznaje wybrane dzieła,
należące do europejskiego
dziedzictwa kultury,
postrzegając je w kontekście
miejsca tradycji we
współczesnej kulturze;
zdobytą na ten temat wiedzą,
Prezentacja, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
4. Przepych i umiar,
tematy: Inspiracje
sztuką baroku.
Ogrody,
– zeszyt
Materiały dla
ucznia:
zielony lub brązowy
karton A2, papier
kolorowy, klej,
nożyczki,
czasopisma i gazety.
ułożony
według określonego
wzoru dywan
roślinny.
• Zespoły pałacowoogrodowe w Europie:
Wersal we Francji, w
Polsce
– Wilanów.
• Wykonanie pracy
plastycznej – planu
(widok z góry) parteru
ogrodu
barokowego w technice
kolażu.
18.
Sztuka
XIX
wieku.
To robi
wrażeni
e
–
interpre
tacja
obrazu
• Analiza
poszczególnych dzieł
XIX-wiecznych artystów
malarzy
przedstawionych w
podręczniku:
Eugene Delacroix
Wolność wiodąca
lud na barykady, Piotr
Michałowski
Bitwa pod Somosierrą,
Gustave Courbet
Kamieniarze, Claude
Monet
Impresja, wschód
słońca, Vincent
van Gogh Gwiaździsta
noc, Paul
Gauguin Skąd
przyszliśmy? Kim
jesteśmy? Dokąd
idziemy?
• Twórcza interpretacja
wybranego
obrazu XIX-wiecznego
artysty
w technice malarskiej.
twórczą
romantyzm
i wymienia dzieła
twórców romantyzmu:
Eugène Delacroix
Wolność wiodąca lud
na barykady, Piotr
Michałowski Bitwa
pod Somosierrą;
• wie, co w malarstwie
oznacza termin
realizm;
• wymienia cechy
malarstwa
impresjonistycznego;
• zna twórców
postimpresjonistyczny
ch: Vincenta van
Gogha, Paula
Gauguina i przykłady
ich twórczości;
wybrany obraz XIXwiecznego artysty
romantyzm
i wymienia dzieła
Eugène Delacroix
Wolność wiodąca lud
na barykady, Piotr
Michałowski Bitwa
pod Somosierrą;
oznacza termin
realizm – rozróżnia
dwa znaczenia tego
określenia – obraz
realistyczny jako
dzieło przedstawiające
wiernie rzeczywistość
i jako dzieło
z nurtu realizmu, czyli
ukazujące codzienne
życie ludzi, ich ciężką
pracę, zwyczaje itp.;
• wymienia cechy
malarstwa
impresjonistycznego;
• zna twórców
postimpresjonistyczny
ch: Vincenta van
Gogha, Paula
Gauguina i przykłady
ich twórczości;
romantyzm
i wymienia dzieła
Eugène Delacroix
Wolność wiodąca lud na
barykady, Piotr
Michałowski Bitwa pod
Somosierrą;
oznacza termin realizm –
rozróżnia dwa znaczenia
tego określenia – obraz
realistyczny jako dzieło
przedstawiające wiernie
rzeczywistość, i jako
dzieło
z nurtu realizmu, czyli
ukazujące codzienne
• wymienia cechy
malarstwa
impresjonistycznego, zna
założenia tego kierunku
oraz imię i nazwisko
(Claude Monet) autora
obrazu, od którego
pochodzi nazwa
impresjonizmu i
wymienia tytuł tego
dzieła: Impresja, wschód
słońca;
• zna twórców
postimpresjonistycznych:
Vincenta van Gogha,
Paula Gauguina i
przykłady ich twórczości;
romantyzm i wymienia
dzieła twórców
romantyzmu: Eugène
Delacroix Wolność
wiodąca lud na barykady,
Piotr Michałowski Bitwa
pod Somosierrą;
rzeczywistość i jako
dzieło z nurtu realizmu,
czyli ukazujące codzienne
• wymienia cechy
malarstwa
oraz imię i nazwisko
(Claude Monet) autora
obrazu, od którego
pochodzi nazwa
impresjonizmu, i
wymienia tytuł tego
słońca;
• zna twórców
Vincenta van Gogha,
Paula Gauguina
i przykłady ich
twórczości;
wybrany obraz XIXwiecznego artysty w
technice malarskiej;
dokonywania
dotyczącą np. parterów
ogrodowych;
zamierzonego celu
plastycznego;
twórczą
• wyjaśnia pojęcie romantyzm
i wymienia dzieła twórców
romantyzmu: Eugène
Delacroix Wolność wiodąca
lud na barykady, Piotr
Michałowski Bitwa pod
Somosierrą;
rzeczywistość i jako dzieło z
nurtu realizmu, czyli
ukazujące codzienne życie
ludzi, ich ciężką pracę,
zwyczaje itp.;
założenia tego kierunku oraz
imię i nazwisko (Claude
Monet) autora obrazu, od
którego pochodzi nazwa
impresjonizmu, i wymienia
tytuł tego dzieła: Impresja,
wschód słońca;
• zna twórców
Vincenta van Gogha, Paula
Gauguina
i przykłady ich twórczości;
wybrany obraz XIXwiecznego artysty w
technice malarskiej;
dokonywania
wartościowania
estetycznego;
sztuki;
Prezentacja, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
5. Obrazy, życie,
wrażenia,
tematy: Malarstwo,
– zeszyt
Materiały dla
ucznia:
Zeszyt, ołówek,
kredkiu
19.
Sztuka
XIX
wieku.
Impresj
oniści –
Obraz
malowa
ny
światłe
m.
dywizjo
nizm
i
pointyli
zm
;
• Dywizjonizm jako
metoda malarska
polegająca na
nakładaniu farb na
płótno drobnymi
plamami czystych
kolorów, które –
obserwowane
z pewnej odległości –
mieszają się
w siatkówce oka widza,
tworząc
inne kolory.
• Impresjoniści –
artyści, którzy
zapoczątkowali
dywizjonizm w
malarstwie.
• Sylwetka artysty:
Claude Monet, np.
Budynek Parlamentu w
Londynie lub
Nenufary.
• Puentylizm lub
pointylizm (z jęz.
francuskiego pointiller
[czyt.: puętije]
– kropkować,
punktować) – to
technika stanowiąca
rozwinięcie
dywizjonizmu. Technika
ta była stosowana
przez
neoimpresjonistów.
• Sylwetka artysty:
Georges Seurat
Niedzielne popołudnie
na wyspie
Grande Jatte.
• Inspirowanie się
obrazami
impresjonistów,
postimpresjonistów
i malowanie martwej
natury lub
pejzażu metodą
dywizjonizmu lub
pointylizmu.
20.
Sztuka
• Informel lub art
informel jako kierunek
w malarstwie,
• wymienia cechy
malarstwa
impresjonistycznego,
zna założenia tego
kierunku;
nowe metody
malowania:
dywizjonizm i
pointylizm;
• potrafi zastosować te
metody we własnym
działaniu plastycznym.
• charakteryzuje
wybrane kierunki
wartościowania
estetycznego;
sztuk.
twórczą
i świadomością wizualną;
• posługuje się różnorodnymi
środkami ekspresji
artystycznej.
• wymienia cechy
malarstwa
impresjonistycznego,
zna założenia tego
kierunku;
• wymienia imię i
nazwisko autora
obrazu, od którego
pochodzi nazwa
impresjonizm
–
Claude Monet i tytuł
tego dzieła: Impresja,
wschód słońca;
nowe metody
malowania:
dywizjonizm i
pointylizm;
metody we własnym
• wymienia cechy
malarstwa
(studiowanie zmienności
natury, wzajemnych
relacji światła
i cienia w otoczeniu,
zmian koloru w
zależności od pory dnia;
• wymienia imię i
nazwisko autora obrazu,
od którego pochodzi
nazwa impresjonizm –
Claude Monet i tytuł tego
słońca;
• wymienia i opisuje nowe
metody malowania:
dywizjonizm
i pointylizm;
metody we własnym
• wymienia cechy
malarstwa
natury, wzajemnych
relacji światła i cienia w
otoczeniu, zmian koloru w
zależności od pory dnia;
• wymienia imię i nazwisko
autora obrazu, od którego
pochodzi nazwa
impresjonizm – Claude
Monet i tytuł tego dzieła:
Impresja, wschód słońca;
metody malowania:
dywizjonizm
i pointylizm;
metody we własnym
działaniu plastycznym;
twórczą i świadomością
wizualną;
• eksperymentuje, odkrywa
i wykorzystuje własne,
twórcze sposoby
rozwiązywania
problemów plastycznych.
natury, wzajemnych relacji
światła
i cienia w otoczeniu, zmian
koloru
w zależności od pory dnia;
• wymienia imię i nazwisko
autora obrazu, od którego
pochodzi nazwa
impresjonizm – Claude
Monet i tytuł tego dzieła:
Impresja, wschód słońca;
metody malowania:
dywizjonizm i pointylizm;
metody we własnym
działaniu plastycznym;
zamierzonego celu
plastycznego;
twórczą
• eksperymentuje, odkrywa
twórcze sposoby
rozwiązywania problemów
plastycznych;
• wyraża treści emocjonalne
w indywidualnej twórczości
plastycznej.
Prezentacja, praca
z podręcznikiem,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
• charakteryzuje
wybrane kierunki
• charakteryzuje wybrane
kierunki malarstwa XX
Praca z
podręcznikiem,
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
5. Obrazy, życie,
wrażenia,
temat: Inspiracje
sztuką XIX wieku.
Materiały dla
ucznia:
blok techniczny,
farby plakatowe,
pędzelki lub
patyczki
kosmetyczne.
XX
wieku:
obrazy
bezkszt
ałtne
i
popular
ne
Abstrakcja
– Dźwięki,
zapachy,
emocje.
proponujący
obrazy nieplanowane,
malowane
spontanicznie zgodnie z
tym, co
w danej chwili
wydawało się właściwe
artyście.
• Obrazy w stylu
informel – płótna
pokrywane barwnymi
plamami,
liniami – farby
wylewane bezpośrednio
na podłoże w celu
pozostawienia
na nim barwnych
śladów.
Przedstawiciel: Jackson
Pollock.
• Pop-art. odpowiedzią
artystów
na konsumpcyjny
charakter zachodniej
cywilizacji: malowanie
dowolnie zestawionych
fragmentów
reklam i komiksów,
przedstawianie
dokładnie
odwzorowanych
przedmiotów
codziennego użytku.
Przedstawiciel: Andy
Warhol.
Malowanie obrau
nieprzedstawiającego
malarstwa XX wieku,
takie jak informel i
pop-art;
• wykonuje kompozycję
w stylu informel lub
pop-art;
• wykorzystuje do
wykonania pracy
narzędzia;
komputerowego
programu graficznego.
21. Tag graffiti
Graffiti – sztuka ulicy
• Kiedy graffiti
przestaje być dziełem
sztuki
• graffiti - mural - jako
technika
malarska i motyw
dekoracyjny tworzący
wizerunek miast
• rysowanie tagu
techniką graffiti
- wyjaśnia pojęcie graffiti
odróżnia sztukę graffiti od
wandalizmu - zna historię
rozwoju graffiti jako sztuki
- rozumie potrzebę tworzenia
dzieł graffiti
- rysunek kredą na
bruku imitującym mur
malarstwa XX wieku,
takie jak informel i
pop-art;
zasady
poszczególnych,
poznanych kierunków
malarstwa XX wieku
we własnej
działalności
plastycznej;
• wykonuje kompozycję
w stylu informel lub
pop-art;
• wykorzystuje do
wykonania pracy
narzędzia
komputerowego
wieku, takie jak informel
i pop-art;
• wymienia cechy dzieł
Jacksona Pollocka;
• opisuje dzieła Andy’ego
Warhola;
zasady poszczególnych,
malarstwa XX wieku we
własnej działalności
plastycznej: wykonuje
kompozycję w stylu
informel lub pop-art;
• wykorzystuje do
wykonania pracy
narzędzia
komputerowego
wieku, takie jak informel i
pop-art;
Jacksona Pollocka;
Warhola;
• potrafi zastosować zasady
poszczególnych,
malarstwa XX wieku we
własnej działalności
plastycznej: wykonuje
kompozycję w stylu
informel lub pop-art;
• wykorzystuje do
wykonania pracy
narzędzia komputerowego
programu graficznego;
posługiwania się
wyszukiwaniu
oraz
plastycznych;
dokonywania
wartościowania
estetycznego;
sposobu wyrazu
artystycznego;
sztuki.
wieku, takie jak informel i
pop-art;
Jacksona Pollocka;
Warhola;
• potrafi zastosować zasady
poszczególnych, poznanych
kierunków malarstwa XX
wieku we własnej
działalności plastycznej:
wykonuje kompozycję w
stylu informel lub pop-art;
• wykorzystuje do wykonania
pracy narzędzia
komputerowego programu
graficznego;
informacji oraz
plastycznych;
dokonywania
wartościowania
estetycznego;
sztuki;
twórczą
• posługuje się różnorodnymi
środkami ekspresji
artystycznej;
• • eksperymentuje, odkrywa
twórcze sposoby
plastycznych.
pogadanka.
dzieł graffiti
dzieł graffiti
- ocenia walory estetyczne
wandalizmu - zna historię rozwoju
graffiti jako sztuki
Prezentacja,
pogadanka,
ćwiczenie
praktyczne.
- docenia oryginalne rozwią-
- docenia oryginalne rozwiązania
zania plastyczne z kręgu graffiti
dzieł graffiti
- ocenia walory estetyczne
obrazów graffiti
plastyczne z kręgu graffiti
dzieł graffiti
- ocenia walory estetyczne obrazów
graffiti
eksperymentuje, odkrywa
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
5. Obrazy, życie,
wrażenia,
temat: Inspiracje
sztuką XIX wieku.
obrazów graffiti
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
– podręcznik
Plastyka. Lubię
6. Śladami nowej
sztuki, temat:
Malarstwo,
– zeszyt
Materiały dla
ucznia:
alternatywnie: blok
techniczny, farby
plakatowe
w słoiczkach i w
tubkach, paletę oraz
pędzelki
o różnej grubości.
22.
Wizerunek
człowieka.
Karykatur
a.
Mój
nauczyciel
• Tematyka dzieł sztuki:
portret,
karykatura.
• Definicja portretu i
karykatury;
• portrety karykaturalne
inspiracją do wykonania
zadania
plastycznego.
portret i karykaturę
jako temat dzieła
sztuki,
• inspiruje się
reprodukcjami
przedstawiającymi
portret i karykaturę
jako temat dzieła
sztuki,
• odróżnia portret
realistyczny od
karykatury
• inspiruje się
reprodukcjami
przedstawiającymi
karykatury,
portret karykaturalny,
tworzy posługując się
techniką rysunkową,
portret i karykaturę jako
temat dzieła sztuki,
realistyczny od
karykatury
• inspiruje się
reprodukcjami
przedstawiającymi
karykatury,
•
portret i karykaturę jako
temat dzieła sztuki,
•
realistyczny od
karykatury
• inspiruje się
reprodukcjami
przedstawiającymi
karykatury,
• wiadomości na temat
• posługuje się
technologią
w wyszukiwaniu
twórcze sposoby
plastycznych.
Materiały dla
ucznia:
blok techniczny,
farby plakatowe,
pędzelki lub
patyczki
kosmetyczne.
• kwalifikuje i opisuje portret
i karykaturę jako temat
dzieła sztuki,
realistyczny od karykatury
portretu – np.karykaturalny,
• inspiruje się reprodukcjami
przedstawiającymi
karykatury,
• własnych, oryginalnych
metod wyrazu
artystycznego,
dzieła malarstwa – portrety.
w wyszukiwaniu
Metody pracy:
• miniwykład
poparty
demonstracją,
• pogadanka,
Materiały i pomoce
dydaktyczne:
• reprodukcje,
rysunki
Materiały dla
ucznia:
• karton A4,
przybory
rysunkowe
Przedmiotowy system oceniania z PLASTYKI
OCENA OSIĄGNIĘĆ UCZNIA
II etap edukacyjny - kryteria, jakimi należy kierować się, oceniając wiedzę i umiejętności uczniów.
Ocena powinna uwzględniać przede wszystkim stosunek ucznia do przedmiotu, systematyczność, wysiłek wkładany w
realizację wymagań oraz zaangażowanie ucznia w uczestnictwo w kulturze. Uzdolnienia plastyczne ucznia nie są
podstawowym kryterium oceniania. Oceniając postępy uczniów, uwzględnia się potencjalne umiejętności plastyczne w
przedziale wiekowym: dziewięć, dziesięć i jedenaście lat.
Ocenianie odbywa się systematyczne, gdyż ocena jest informacją dla ucznia, mówiącą o uzyskanych postępach. Jest także
jednym z elementów motywujących go do pracy.
Ocena uwzględnia:
– stosunek ucznia do przedmiotu – aktywność ucznia podczas pracy na lekcjach – zaangażowanie w realizację ćwiczeń
plastycznych – systematyczność w prezentowaniu ćwiczeń plastycznych – biegłość w posługiwaniu się technikami
plastycznymi – znajomość terminologii plastycznej – wykorzystanie posiadanej wiedzy w praktycznym działaniu – znajomość
zastosowania technologii informacyjno-komunikacyjnej do poszerzania wiedzy i umiejętności z plastyki – podstawową
umiejętność analizy dzieła sztuki – uczestnictwo w życiu kulturalnym szkoły, regionu, np. udział w imprezach artystycznych,
wystawach. Kulturalna postawa ucznia, dbałość o estetykę otoczenia.
Ogólne propozycje kryteriów oceniania
Ocena celująca – 6
Wykazywanie zainteresowania sztuką. Aktywny udział w lekcjach. Staranne wykonywanie ćwiczeń plastycznych, zaangażowanie
w ich realizację i systematyczność w ich prezentowaniu. Oryginalne rozwiązania tematów ćwiczeń. Wykazywanie się
ponadprogramową wiedzą z zakresu terminologii plastycznej, a także z historii sztuki. Biegłe posługiwanie się w swoich
działaniach plastycznych technikami plastycznymi. Umiejętność analizy dzieła sztuki wraz z elementami własnej interpretacji.
Wykonywanie zadań i ćwiczeń ponadprogramowych. Uczestnictwo w konkursach plastycznych o różnym zasięgu: szkolne,
regionalne, ogólnopolskie, międzynarodowe. Umiejętność posługiwania się technologią informacyjno-komunikacyjną w
wyszukiwaniu wskazanych informacji oraz w twórczych działaniach plastycznych. Prezentowanie swojej twórczości w klasie,
szkole, np. w formie wystaw, prezentacji. Kulturalna postawa ucznia, dbałość o estetykę otoczenia.
Ocena bardzo dobra – 5
Staranne wykonywanie ćwiczeń plastycznych i systematyczność w ich prezentowaniu. Przyswojenie wiadomości objętych
programem. Zaangażowany udział w lekcji. Umiejętność posługiwania się technologią informacyjno-komunikacyjną w
wyszukiwaniu wskazanych informacji oraz w twórczych działaniach plastycznych. Umiejętność analizy dzieła sztuki.
Wykonywanie zadań dodatkowych po zachęceniu przez nauczyciela. Kulturalna postawa ucznia, dbałość o estetykę otoczenia.
Ocena dobra – 4
Poprawne wykonywanie ćwiczeń plastycznych. Przyswojenie wiadomości objętych programem. Skupiony udział w lekcjach.
Sprawne posługiwanie się technikami plastycznymi. Umiejętność posługiwania się technologią informacyjno-komunikacyjną w
wyszukiwaniu wskazanych informacji oraz w twórczych działaniach plastycznych. Podstawowa umiejętność analizy dzieła
sztuki.
Ocena dostateczna – 3
Zgodne z tematem, ale mało staranne wykonywanie ćwiczeń plastycznych. Podstawowe opanowanie materiału objętego
programem. Posługiwanie się technikami plastycznymi w zakresie podstawowym. Bierny udział w lekcji. Podstawowe działania
w zakresie technologii informacyjno-komunikacyjnej.
Ocena dopuszczająca – 2
Zgodne z tematem, ale niestaranne wykonywanie ćwiczeń plastycznych. Posługiwanie się podstawowymi technikami
plastycznymi. Częściowe opanowanie wiadomości objętych programem. Bierny udział w lekcji.
Ocena niedostateczna – 1
Niewykonywanie ćwiczeń plastycznych. Nieopanowanie wiadomości objętych programem.
Brak zaangażowania i woli poprawy ocen.
Dostosowanie wymagań edukacyjnych z przedmiotu PLASTYKA
Symptomy zaburzeń i formy, metody, sposoby dostosowania wymagań u
uczniów z dysleksją w zakresie nauczania przedmiotu plastyka:
Objawy zaburzeń:
- trudności z rysowaniem
(rysunek schematyczny, uproszczony) i organizacją przestrzenną
prac plastycznych
- obniżony poziom wykonania prac plastycznych i technicznych (dobra własna inwencja twórcza i wyobraźnia)
- mylenie prawej i lewej strony
Formy, metody, sposoby dostosowania wymagań edukacyjnych:
- zawsze uwzględniać trudności ucznia
- w miarę możliwości pomagać, wspierać, dodatkowo instruować, naprowadzać, pokazywać na przykładzie
- dzielić dane zadanie na etapy i zachęcać do wykonywania malutkimi krokami
- dawać więcej czasu na opanowanie danej umiejętności, cierpliwie udzielać instruktażu
- nie krytykować, nie oceniać negatywnie wobec klasy
Dostosowanie wymagań edukacyjnych
podczas oceniania brać przede wszystkim pod uwagę stosunek ucznia do przedmiotu, jego chęci, wysiłek, przygotowanie do
zajęć w materiały, niezbędne pomoce itp.
- włączać do rywalizacji tylko tam, gdzie uczeń ma szanse.
Symptomy trudności i sposoby dostosowania wymagań
u uczniów o inteligencji niższej niż przeciętna w zakresie nauczania przedmiotu plastyka:
Symptomy trudności:
- obniżony poziom prac plastycznych i technicznych (słabsza własna inwencja twórcza, wyobraźnia)
Sposoby dostosowania wymagań edukacyjnych do potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych uczniów:
- podpowiadanie tematu pracy plastycznej czy technicznej, częste podchodzenie do ucznia, ukierunkowywanie w działaniu
- liberalne ocenianie wytworów artystycznych ucznia
- w ocenianiu zwracanie większej uwagi na wysiłek włożony w wykonanie zadania, niż ostateczny efekt pracy

Przedmiotowy system oceniania z plastyki

Transkrypt

Podobne dokumenty

Szczegółowe wymagania edukacyjne Przedmiot: Ekonomia w

poczatki-cywilizacji-nacobezu

– Zna modlitwy: Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo , Aniele Boży , Wieczny

KARTA PRÓBY NA STOPIEŃ BISZKOPTA Imię i

\(1.\214WIAT NA PRZE\243OMIE XIX i XX w.\)

str. 1 - ZSOI nr 4

WYMAGANIA EDUKACYJNE DO PRZEDMIOTU PLASTYKA KLAS 4-6

Muzyka - Centrum Autyzmu w Krakowie

pobierz plik pdf

Klasa VI