Łk 23,35-43 - Lectio Divina

A przecieŜ cherubiny strzegły raju? Tak, ale On jest Panem i cherubinów. Miecz ognisty tam
się obraca? Ale On ma władzę i nad ogniem, i nad piekłem, i nad Ŝyciem, i nad śmiercią. I
choć Ŝaden król nie zniósłby tego, aby łotra lub kogoś innego z niewolników obok siebie
posadzić i tak wprowadzić do miasta, to jednak Chrystus tak postąpił: wkraczając do świętej
ojczyzny, wprowadza z sobą łotra, nie depcząc przez to raju ani go nie hańbiąc stopami łotra,
lecz raczej zaszczycając raj. Zaszczyt to bowiem dla raju mieć takiego Pana, który nawet łotra
moŜe uczynić godnym rajskich szczęśliwości. Wszak i wtedy, gdy wprowadzał do królestwa
niebieskiego celników i nierządnice, nie czynił tego dla zbezczeszczenia raju, lecz dla
większego uczczenia, pokazując się takim Panem królestwa niebieskiego, który moŜe nawet
nierządnice i celników uczynić tak dobrymi, Ŝe wydają się godni tamtego zaszczytu i daru.
Jak bowiem wtedy najbardziej podziwiamy lekarza, gdy uwalnia od niemocy i doprowadza
do zdrowia ludzi dotkniętych nieuleczalnymi chorobami, tak słuszną jest rzeczą podziwiać i
Chrystusa, kiedy leczy nieuleczalne rany, kiedy celnika i nierządnicę doprowadza do takiego
zdrowia, Ŝe wydają się godni nieba.
I czegóŜ takiego dokonał łotr, zapytasz, Ŝe po ukrzyŜowaniu osiągnął raj? Czy chcesz, abym
krótko przedstawił jego odwagę? Kiedy Piotr zapierał się na dole, wtedy on wyznawał Go na
górze. A mówię to nie dla oskarŜenia Piotra (BoŜe uchowaj!), lecz aby okazać wielkoduszność
łotra. Uczeń nie zniósł pogróŜki lichej dziewczyny, a łotr widząc cały lud stojący dokoła,
krzyczący, szalejący, miotający złorzeczenia i szyderstwa, nie zwrócił na nich uwagi, nie
myślał o ówczesnej słabości UkrzyŜowanego, ale przebiegając to wszystko oczyma wiary,
odrzucił te li niskie przeszkody, uznał Pana Niebios i oddając Mu duchem hołd, powiedział:
„Wspomnij na mnie, Panie, gdy przyjdziesz do królestwa Twego” (Łk 23,42).
Nie pomijajmy lekcewaŜąco tego łotra i nie wstydźmy się wziąć go za nauczyciela, skoro Pan
nasz nie wstydził się wprowadzić go pierwszego do raju! Nie wstydźmy się brać za
nauczyciela człowieka, który przed całą naturą ukazał się godnym Ŝycia w niebie, lecz
roztrząśnijmy dokładnie kaŜdy szczegół, abyśmy poznali potęgę krzyŜa.
Pan nie powiedział do niego jak do Piotra: „Pójdź za Mną, a uczynię cię rybakiem ludzi” (Mt
4,19); nie powiedział do niego jak do Dwunastu: „Będziecie siedzieć na dwunastu tronach
sądząc dwanaście pokoleń Izraela” (Mt 19,28), a raczej Ŝadnym słowem go w ogóle nie
zaszczycił. Nie pokazał cudu: łotr nie widział ani wskrzeszonego umarłego, ani wypędzonych
demonów, nie widział posłusznego Mu morza; Chrystus nie mówił mu nic o królestwie ani o
piekle, a jednak on wyznał Go przed wszystkimi, i to wtedy, kiedy drugi Mu złorzeczył.
Łotr nie tylko był obecny, lecz poniechawszy swoich spraw, troszczył się o sprawy drugich,
stając się na krzyŜu nauczycielem i ganiąc towarzysza tymi słowami: „Ty nawet Boga się nie
boisz?” Nie zwracaj uwagi -mówi -na ten sąd na dole; jest inny, niewidzialny Sędzia, jest sąd
nieprzekupny. Nie patrz więc na to, Ŝe (Jezus) na dole został skazany, bo tam, na górze jest
inaczej. Tu bowiem, w sądzie na dole i sprawiedliwi bywają skazani, i niesprawiedliwi
uwalniani; winnych się puszcza, a niewinnych karze. Sędziowie przecieŜ chcąc nie chcąc
nieraz błądzą; albo nie znają słuszności i są oszukani, albo znając ją wprawdzie, przekupieni
pieniędzmi, nieraz zdradzają wyrok. Tam zaś, w górze, nie ma nic takiego: Bóg jest Sędzią
sprawiedliwym, a wyrok Jego wyjdzie jak światło, bez ciemności, bez nieświadomości...
Czy widzisz, jak wielką rzeczą jest wyznanie? Łotr wyznał swą grzeszność i otworzył raj:
wyznał i nabrał takiej ufności, Ŝe od łotrostwa przeszedł do prośby o królestwo. Czy widzisz,
jak wielkich dóbr przyczyną jest dla nas krzyŜ?
O królestwie wspominasz? A cóŜ to widzisz takiego? Powiedz mi! Gwoździe i krzyŜ są
widoczne, lecz sam krzyŜ jest znakiem królestwa. Dlatego zaś wzywam samego Króla,
poniewaŜ widzę Go ukrzyŜowanego, a rzeczą Króla jest umierać za poddanych. On sam o
sobie powiedział: „Dobry pasterz Ŝycie własne daje za owce swoje” (J 10,11). A więc i dobry
Król Ŝycie własne daje za podwładnych. PoniewaŜ zaś oddał własne Ŝycie, dlatego nazywam
Go Królem: „Wspomnij o mnie, Panie, w królestwie Twoim”.
Stronice te zawierają Słowa Pisma Świętego.
Dlatego powinny być uczczone i godnie traktowane!
XXXIV Niedziela zwykła w roku C:
Lk 23,35-43
35. Gdy
ukrzyŜowano Jezusa lud stał i patrzył. Lecz członkowie Wysokiej Rady
drwiąco mówili: Innych wybawiał, niechŜe teraz siebie wybawi, jeśli On jest
Mesjaszem, Wybrańcem BoŜym.
36. Szydzili z Niego i Ŝołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet,
37. mówiąc: Jeśli Ty jesteś królem Ŝydowskim, wybaw sam siebie.
38. Był takŜe nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: To jest
Król Ŝydowski.
39. Jeden ze złoczyńców, których [tam] powieszono, urągał Mu: Czy Ty nie
jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas.
40. Lecz drugi, karcąc go, rzekł: Ty nawet Boga się nie boisz, chociaŜ tę samą
karę ponosisz?
41. My przecieŜ - sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze
uczynki, ale On nic złego nie uczynił.
42. I dodał: Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa.
43. Jezus mu odpowiedział: Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w
raju.
35 A lud stał i patrzył. Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili:
«Innych wybawiał, niechŜe teraz siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem,
Wybrańcem BoŜym».
Ps 22,13-14 Otacza mnie mnóstwo cielców, osaczają mnie byki Baszanu. Rozwierają
przeciwko mnie swoje paszcze, jak lew drapieŜny i ryczący.
Ps 22,17-19 Bo sfora psów mnie opada, osacza mnie zgraja złoczyńców. Przebodli ręce i
nogi moje, policzyć mogę wszystkie moje kości. A oni się wpatrują, sycą mym widokiem;
moje szaty dzielą między siebie i los rzucają o moją suknię.
Za 12,10 Na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalem wyleję Ducha poboŜności. Będą
patrzeć na tego, którego przebili, i boleć będą nad nim, jak się boleje nad jedynakiem, i płakać
będą nad nim, jak się płacze nad pierworodnym.
Mt 27,38-43 Wtedy teŜ ukrzyŜowano z Nim dwóch złoczyńców, jednego po prawej,
drugiego po lewej stronie. Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali
głowami, mówiąc: «Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw
sam siebie; jeśli jesteś Synem BoŜym, zejdź z krzyŜa!» Podobnie arcykapłani z uczonymi w
Piśmie i starszymi, szydząc, powtarzali: «Innych wybawiał, siebie nie moŜe wybawić. Jest
królem Izraela: niechŜe teraz zejdzie z krzyŜa, a uwierzymy w Niego. Zaufał Bogu: niechŜe
Go teraz wybawi, jeśli Go miłuje. PrzecieŜ powiedział: "Jestem Synem BoŜym"».
Rdz 37,18-20 Oni ujrzeli go z daleka i zanim się do nich zbliŜył, postanowili podstępnie
go zgładzić, mówiąc między sobą: «Oto nadchodzi ten, który miewa sny! Teraz zabijmy go i
wrzućmy do którejkolwiek studni, a potem powiemy: Dziki zwierz go poŜarł. Zobaczymy, co
będzie z jego snów!»
Ps 35,15 Lecz kiedy się chwieję, z radością się zbiegają, przeciwko mnie się schodzą obcy,
których nie znałem, szarpią mnie bez przerwy,
Ps 35,19-25 Niech wrogowie zakłamani nie cieszą się ze mnie; nienawidzący mnie bez
powodu mrugają oczami. Bo nie mówią o tym, co słuŜy pokojowi, a dla spokojnych w kraju
obmyślają zdradliwe plany. I otwierają przeciw mnie swe usta, wołają: «Ha, ha, ha,
widzieliśmy na własne oczy!» Widziałeś, Panie, zatem nie milcz, o Panie, nie bądź ode mnie
daleko! Przebudź się, wystąp w obronie mego prawa, w mojej sprawie, mój BoŜe i Panie!
Osądź mnie, Panie, BoŜe mój, w Twej sprawiedliwości; niech się nie cieszą oni nade mną.
Niech nie pomyślą w swym sercu: «Ha, tegośmy chcieli!» Niechaj nie powiedzą: «Otośmy go
poŜarli».
Ps 69,8-13 Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie i hańba twarz mi okrywa. Dla braci moich
stałem się obcym i cudzoziemcem dla synów mej matki. Bo gorliwość o dom Twój mnie
poŜera i spadły na mnie obelgi uwłaczających Tobie. Trapiłem siebie postem, a spotkały mnie
za to zniewagi. Przywdziałem wór jako szatę i pośmiewiskiem stałem się dla tamtych. Mówią
o mnie siedzący w bramie i śpiewają pieśni ci, co piją sycerę.
Ps 71,11 «Bóg go opuścił - mówią - gońcie go, chwytajcie, bo nie ma on wybawcy».
Iz 49,7 Tak mówi Pan, Odkupiciel Izraela, jego Święty, do wzgardzonego w swej osobie, do
budzącego odrazę pogan, do niewolnika przemoŜnych: «Królowie zobaczą cię i powstaną,
ksiąŜęta padną na twarz, przez wzgląd na Pana, który jest wierny, na Świętego Izraelowego,
który cię wybrał».
Iz 53,3 Wzgardzony i odepchnięty przez ludzi, MąŜ boleści, oswojony z cierpieniem, jak
ktoś, przed kim się twarze zakrywa, wzgardzony tak, iŜ mieliśmy Go za nic.
Lm 3,13-15 Sprawił, Ŝe tkwią w moich nerkach strzały Jego kołczanu; drwią ze mnie
wszystkie narody: jam stale treścią ich pieśni, On mnie nasycił goryczą, piołunem napoił.
Łk 22,67-69 Rzekli: «Jeśli Ty jesteś Mesjasz, powiedz nam!» On im odrzekł: «Jeśli wam
powiem, nie uwierzycie Mi, i jeśli was zapytam, nie dacie Mi odpowiedzi. Lecz odtąd Syn
Człowieczy siedzieć będzie po prawej stronie Wszechmocy BoŜej». Zawołali wszyscy: «Więc
Ty jesteś Synem BoŜym?» Odpowiedział im: «Tak. Jestem Nim».
Ps 22,7-9 Ja zaś jestem robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu.
Szydzą ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrzą, rozwierają wargi, potrząsają głową: «Zaufał
Panu, niechŜe go wyzwoli, niechŜe go wyrwie, jeśli go miłuje».
Iz 42,1 Oto mój Sługa, którego podtrzymuję. Wybrany mój, w którym mam upodobanie.
Sprawiłem, Ŝe Duch mój na Nim spoczął; On przyniesie narodom Prawo.
Mt 12,18 Oto mój Sługa; którego wybrałem, Umiłowany mój, w którym moje serce ma
upodobanie. PołoŜę ducha mojego na Nim, a On zapowie prawo narodom.
1 P 2,4-6 ZbliŜając się do Tego, który jest Ŝywym kamieniem, odrzuconym wprawdzie
przez ludzi, ale u Boga wybranym i drogocennym, wy równieŜ, niby Ŝywe kamienie, jesteście
budowani jako duchowa świątynia, by stanowić święte kapłaństwo, dla składania duchowych
ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa. To bowiem zawiera się w Piśmie: Oto kładę
na Syjonie kamień węgielny, wybrany, drogocenny, a kto wierzy w niego, na pewno nie
zostanie zawiedziony.
36 Szydzili z Niego i Ŝołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet,
Łk 23,11 Wówczas wzgardził Nim Herod wraz ze swoją straŜą; na pośmiewisko kazał ubrać
Go w lśniący płaszcz i odesłał do Piłata.
Ps 69,22 Dali mi jako pokarm truciznę, a gdy byłem spragniony, poili mnie octem.
Iz 53,11 Po udrękach swej duszy, ujrzy światło i nim się nasyci. Zacny mój Sługa
usprawiedliwi wielu, ich nieprawości On sam dźwigać będzie.
Iz 55,6-9 Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko!
Niechaj bezboŜny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci
do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyŜ hojny jest w przebaczaniu. Bo
myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami - wyrocznia Pana. Bo jak
niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje - nad waszymi drogami i myśli moje - nad myślami
waszymi.
Iz 65,24 I będzie tak, iŜ zanim zawołają, Ja im odpowiem; oni jeszcze mówić będą, a Ja juŜ
wysłucham.
Mi 7,18 KtóryŜ Bóg podobny Tobie, co oddalasz nieprawość, odpuszczasz występek Reszcie
dziedzictwa Twego? Nie Ŝywi On gniewu na zawsze, bo upodobał sobie miłosierdzie.
Mt 20,15-16 Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz,
Ŝe ja jestem dobry?" Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».
1 Tm 1,15-16 Nauka to zasługująca na wiarę i godna całkowitego uznania, Ŝe Chrystus
Jezus przyszedł na świat zbawić grzeszników, spośród których ja jestem pierwszy. Lecz
dostąpiłem miłosierdzia po to, by we mnie pierwszym Jezus Chrystus pokazał całą
wielkoduszność jako przykład dla tych, którzy w Niego wierzyć będą dla Ŝycia wiecznego.
Hbr 7,25 Przeto i zbawiać na wieki moŜe całkowicie tych, którzy przez Niego zbliŜają się
do Boga, bo zawsze Ŝyje, aby się wstawiać za nimi.
J 14,3 A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie,
abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem.
J 17,24 Ojcze, chcę, aby takŜe ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby
widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed załoŜeniem świata.
Flp 1,21-24 Dla mnie bowiem Ŝyć - to Chrystus, a umrzeć - to zysk. Jeśli bowiem Ŝyć w
ciele - to dla mnie owocna praca, co mam wybrać? Nie umiem powiedzieć. Z dwóch stron
doznaję nalegania: pragnę odejść, a być z Chrystusem, bo to o wiele lepsze, pozostawać zaś w
ciele - to bardziej dla was konieczne.
Ap 2,7 Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów. Zwycięzcy dam spoŜyć
owoc z drzewa Ŝycia, które jest w raju Boga.
Jan Chryzostom, Homilia pierwsza o krzyŜu i łotrze 2n
Chcesz poznać dobroczynne działanie krzyŜa? Dziś nam otworzył raj przez przeszło pięć
tysięcy lat zamknięty. W tym bowiem dniu, w tej godzinie wprowadził tam Bóg łotra,
spełniając swe miłosierne uczynki: jeden, Ŝe otworzył raj, drugi zaś, Ŝe wprowadził tam łotra.
Dziś oddał nam dawną ojczyznę, dziś zaprowadził nas do rodzinnego miasta i uŜyczył
łaskawie domu wspólnej naturze ludzi mówiąc: „Dziś ze Mną będziesz w raju” (Łk 23,43n).
Co mówisz? Jesteś ukrzyŜowany i gwoździami przybity, a obiecujesz raj? Tak - rzecze - abyś
na krzyŜu poznał moją moc! PoniewaŜ jednak rzecz była smutna, chcąc, byś nie zwracał
uwagi na krzyŜ, lecz byś poznał moc UkrzyŜowanego, na krzyŜu spełnia się ten cud, który
najbardziej ukazuje Jego siłę. Albowiem nie wtedy, gdy wskrzesił zmarłego, gdy zganił morze
i wiatry, gdy wypędzał demony, ale gdy był ukrzyŜowany, przybity gwoździami, zniewaŜony,
oplwany i wyszydzany, potrafił zmienić nieprawy sposób myślenia łotra, abyś ujrzał z dwóch
stron Jego potęgę. Poruszył bowiem całe stworzenie, skały rozerwał, lecz takŜe przyciągnął
do siebie i uczcił duszę łotra od skał twardszą: „Dziś bowiem - rzekł - ze Mną będziesz w
raju”.
i nad Jego królestwem, które On utwierdzi i umocni prawem i sprawiedliwością, odtąd i na
wieki. Zazdrosna miłość Pana Zastępów tego dokona.
Łk 12,8 A powiadam wam: Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn
Człowieczy do niego wobec aniołów BoŜych;
Iz 53,10-12 Spodobało się Panu zmiaŜdŜyć Go cierpieniem. Jeśli On wyda swe Ŝycie na
ofiarę za grzechy, ujrzy potomstwo, dni swe przedłuŜy, a wola Pańska spełni się przez Niego.
Po udrękach swej duszy, ujrzy światło i nim się nasyci. Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu,
ich nieprawości On sam dźwigać będzie. Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy, i posiądzie
moŜnych jako zdobycz, za to, Ŝe Siebie na śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy
przestępców. A On poniósł grzechy wielu, i oręduje za przestępcami.
Dn 7,13-14 Patrzałem w nocnych widzeniach: a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn
Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu
panowanie, chwałę i władzę królewską, a słuŜyły Mu wszystkie narody, ludy i języki.
Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie
zagładzie.
1 P 1,11 Badali oni, kiedy i na jaką chwilę wskazywał Duch Chrystusa, który w nich był i
przepowiadał cierpienia przeznaczone dla Chrystusa i mające potem nastąpić uwielbienia.
43 Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz
w raju».
Łk 15,4-5 «KtóŜ z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia
dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aŜ ją znajdzie? A gdy ją
znajdzie, bierze z radością na ramiona
Łk 15,20-24 Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał
go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i
ucałował go. A syn rzekł do niego: "Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, juŜ
nie jestem godzien nazywać się twoim synem". Lecz ojciec rzekł do swoich sług: "Przynieście
szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu teŜ pierścień na rękę i sandały na nogi!
Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i bawić się, poniewaŜ ten mój
syn był umarły, a znów oŜył; zaginął, a odnalazł się". I zaczęli się bawić.
Łk 19,10 Albowiem Syn Człowieczy przyszedł szukać i zbawić to, co zginęło».
Hi 33,23-27 Gdy ma on swego anioła, obrońcę jednego z tysiąca, co mu wyjaśni
powinność; zlituje się nad nim i prosi: Uwolnij od zejścia do grobu, za niego okup znalazłem to wraca do dni młodości, jak wtedy ciało ma rześkie, błaga Boga, a On się lituje, radosne
oblicze nań zwraca. Przywrócono mu dawną prawość i ludziom swym tak wyśpiewuje:
"Grzeszyłem, przewrotnie działałem, nie oddał mi On według mej winy, uwolnił od zejścia do
grobu, me Ŝycie raduje się światłem". Wszystko to dwa i trzy razy Bóg czyni względem
człowieka, chcąc go uwolnić od grobu i oświecić blaskiem Ŝyjących.
Ps 32,5 Grzech mój wyznałem Tobie i nie ukryłem mej winy. Rzekłem: «Wyznaję
nieprawość moją wobec Pana», a Tyś darował winę mego grzechu.
Ps 50,15 wtedy wzywaj Mnie w dniu utrapienia: Ja cię uwolnię, a ty Mnie uwielbisz».
Iz 1,18-19 Chodźcie i spór ze Mną wiedźcie! - mówi Pan. Choćby wasze grzechy były jak
szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby czerwone jak purpura, staną się jak wełna. JeŜeli
będziecie ulegli i posłuszni, dóbr ziemskich będziecie zaŜywać.
Mt 27,29-30 Uplótłszy wieniec z ciernia włoŜyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu
trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: «Witaj, Królu śydowski!»
Mt 27,34 Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejscem Czaszki, dali Mu pić
wino zaprawione goryczą. Skosztował, ale nie chciał pić. Przy tym pluli na Niego, brali trzcinę
i bili Go po głowie.
Mk 15,19-20 Przy tym bili Go trzciną po głowie, pluli na Niego i przyklękając oddawali
Mu hołd. A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego purpurę i włoŜyli na Niego własne Jego szaty.
Następnie wyprowadzili Go, aby Go ukrzyŜować.
Mk 15,36 Ktoś pobiegł i napełniwszy gąbkę octem, włoŜył na trzcinę i dawał Mu pić,
mówiąc: «Poczekajcie, zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, Ŝeby Go zdjąć z krzyŜa».
J 19,28-30 Potem Jezus świadom, Ŝe juŜ wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo,
rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. NałoŜono więc na hizop gąbkę pełną octu i do
ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Wykonało się!» I skłoniwszy głowę
oddał ducha.
37-38 mówiąc: «Jeśli Ty jesteś królem Ŝydowskim, wybaw sam siebie». Był
takŜe nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: «To jest
Król śydowski».
Łk 23,3 Piłat zapytał Go: «Czy Ty jesteś Królem Ŝydowskim?» Jezus odpowiedział mu:
«Tak, Ja Nim jestem».
J 19,3 Potem podchodzili do Niego i mówili: «Witaj, Królu śydowski!» I policzkowali Go.
J 19,19-21 Wypisał teŜ Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyŜu. A było napisane:
«Jezus Nazarejczyk, Król śydowski». Ten napis czytało wielu śydów, poniewaŜ miejsce,
gdzie ukrzyŜowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim,
łacińskim i greckim. Arcykapłani Ŝydowscy mówili do Piłata: «Nie pisz: Król śydowski, ale
Ŝe On powiedział: Jestem Królem śydowskim». Odparł Piłat: «Com napisał, napisałem».
39 Jeden ze złoczyńców, których tam powieszono, urągał Mu: «Czy Ty nie
jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas».
Łk 17,34-36 Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie
wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą mleć razem: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona».
Pytali Go: «Gdzie, Panie?»
Mk 15,27-33 Razem z Nim ukrzyŜowali dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego
po lewej Jego stronie. Tak wypełniło się słowo Pisma: W poczet złoczyńców został zaliczony.
Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go, potrząsali głowami, mówiąc: Ej, Ty, który
burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz,. zejdź z krzyŜa i wybaw samego siebie!
Podobnie arcykapłani wraz z uczonymi w Piśmie drwili między sobą i mówili: Innych
wybawiał, siebie nie moŜe wybawić. Mesjasz, król Izraela, niechŜe teraz zejdzie z krzyŜa,
Ŝebyśmy widzieli i uwierzyli». LŜyli Go takŜe ci, którzy byli z Nim ukrzyŜowani.
40 Lecz drugi, karcąc go, rzekł: «Ty nawet Boga się nie boisz, chociaŜ tę
samą karę ponosisz?
Kpł 19,17 Nie będziesz Ŝywił w sercu nienawiści do brata. Będziesz upominał bliźniego,
aby nie zaciągnąć winy z jego powodu.
Ef 5,11 I nie miejcie udziału w bezowocnych czynach ciemności, a raczej piętnując,
nawracajcie tamtych!
Łk 12,5 PokaŜę wam, kogo się macie obawiać: bójcie się Tego, który po zabiciu ma moc
wtrącić do piekła. Tak, mówię wam: Tego się bójcie!
Ps 36,2 Nieprawość mówi do bezboŜnika w głębi jego serca; bojaźni Boga nie ma przed
jego oczyma.
Ap 15,4 KtóŜ by się nie bał, o Panie, i Twego imienia nie uczcił? Bo Ty sam jesteś Święty,
bo przyjdą wszystkie narody i padną na twarz przed Tobą, bo ujawniły się słuszne Twoje
wyroki».
Jer 5,3 Panie! CzyŜ oczy Twoje nie są zwrócone ku temu, co prawdziwe? Dotknąłeś ich
klęską - nic sobie z tego nie robili, zagładą - nie chcieli przyjąć pouczenia. Skamieniało ich
oblicze bardziej niŜ skała, i nie nawrócili się.
41 My przecieŜ - sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze
uczynki, ale On nic złego nie uczynił».
Łk 15,18-19 Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw
Bogu i względem ciebie; juŜ nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mię choćby
jednym z najemników.
Kpł 26,40-41 Wtedy uznają przestępstwo swoje i przestępstwo swoich przodków, to jest
zdradę, którą popełnili względem Mnie, i to, Ŝe Mnie postępowali na przekór, wskutek czego
Ja postępowałem na przekór im i zaprowadziłem ich do kraju nieprzyjacielskiego, aŜeby
upokorzyło się ich nieobrzezane serce i aŜeby zapłacili za swoje przestępstwo.
Joz 7,19-20 Rzekł więc Jozue do Akana: «Synu mój, daj chwałę Panu, Bogu Izraela, i złóŜ
przed Nim wyznanie. Powiedz mi: Coś uczynił? Nic nie ukrywaj przede mną!» Odpowiedział
Akan Jozuemu: «Istotnie zgrzeszyłem przeciw Panu, Bogu Izraela. Oto co uczyniłem:
2 Krn 33,12 W ucisku przebłagał on Pana, Boga swego, i upokorzył się bardzo przed
Bogiem swych przodków.
Ezd 9,13-15 I po tym wszystkim, co przyszło na nas za nasze złe uczynki i za naszą wielką
winę - a przecieŜ Ty, BoŜe nasz, wymierzyłeś karę poniŜej naszej winy i pozostawiłeś nam
tylu ocalonych - czy znowu mamy przekraczać twoje polecenia i spowinowacać się z tymi
obrzydliwymi narodami? Czy nie rozgniewasz się na nas aŜ do wytępienia, tak Ŝe nie
pozostanie Reszta ocalonych? Panie, BoŜe Izraela, to łaska Twoja, Ŝeśmy tym razem pozostali
ocaleni. Otośmy przed Tobą obarczeni winą. Zaprawdę, niepodobna wobec tego ostać się
przed Tobą.
Neh 9,3 Stali więc na swoim miejscu, a lewici czytali z księgi Prawa Pana, Boga swojego,
przez ćwierć dnia, a przez drugą ćwierć wyznawali swe grzechy klęcząc przed Panem, Bogiem
swoim.
Dn 9,4 I modliłem się do Pana, Boga mojego, wyznawałem i mówiłem: "O Panie, BoŜe mój,
wielki i straszliwy, który dochowujesz wiernie przymierza tym, co Ciebie kochają i
przestrzegają Twoich przykazań.
Jk 4,7 Bądźcie poddani Bogu, przeciwstawiajcie się natomiast diabłu, a ucieknie od was.
1 J 1,8-9 Jeśli mówimy, Ŝe nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas
prawdy. JeŜeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i
oczyści nas z wszelkiej nieprawości.
Łk 22,69-70 Lecz odtąd Syn Człowieczy siedzieć będzie po prawej stronie Wszechmocy
BoŜej». Zawołali wszyscy: «Więc Ty jesteś Synem BoŜym?» Odpowiedział im: «Tak. Jestem
Nim».
Mt 27,19 A Piłat odbywał przewód sądowy, Ŝona jego przysłała mu ostrzeŜenie: «Nie miej
nic do czynienia z tym Sprawiedliwym, bo dzisiaj we śnie wiele nacierpiałam się z Jego
powodu».
Mt 27,24 Piłat widząc, Ŝe nic nie osiąga, a wzburzenie raczej wzrasta, wziął wodę i umył
ręce wobec tłumu, mówiąc: «Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz».
Mt 27,54 Setnik zaś i jego ludzie, którzy odbywali straŜ przy Jezusie, widząc trzęsienie
ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili: «Prawdziwie, Ten był Synem BoŜym».
42 I dodał: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa».
Łk 18,13 Natomiast celnik stał z daleka i nie śmiał nawet oczu wznieść ku niebu, lecz bił się
w piersi i mówił: "BoŜe, miej litość dla mnie, grzesznika!"
Ps 106,4-5 Pamiętaj o nas, Panie, gdyŜ masz upodobanie w swym ludzie. Przyjdź nam z
pomocą, abyśmy ujrzeli szczęście Twych wybranych, radowali się radością Twojego ludu,
chlubili się razem z Twoim dziedzictwem.
J 20,28 Tomasz Mu odpowiedział: «Pan mój i Bóg mój!»
Dz 16,31 «Uwierz w Pana Jezusa - odpowiedzieli mu - a zbawisz siebie i swój dom».
Rz 10,9-14 JeŜeli więc ustami swoimi wyznasz, Ŝe JEZUS JEST PANEM, i w sercu swoim
uwierzysz, Ŝe Bóg Go wskrzesił z martwych - osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara
prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami - do zbawienia. Wszak mówi Pismo:
śaden, kto wierzy w Niego, nie będzie zawstydzony. Nie ma juŜ róŜnicy między śydem a
Grekiem. Jeden jest bowiem Pan wszystkich. On to rozdziela swe bogactwa wszystkim, którzy
Go wzywają. Albowiem kaŜdy, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony. JakŜe więc
mieli wzywać Tego, w którego nie uwierzyli? JakŜe mieli uwierzyć w Tego, którego nie
słyszeli? JakŜe mieli usłyszeć, gdy im nikt nie głosił?
1 Kor 6,10-11 ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani oszczercy, ani zdziercy nie
odziedziczą królestwa BoŜego. A takimi byli niektórzy z was. Lecz zostaliście obmyci,
uświęceni i usprawiedliwieni w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa i przez Ducha Boga
naszego.
1 P 2,6-7 To bowiem zawiera się w Piśmie: Oto kładę na Syjonie kamień węgielny,
wybrany, drogocenny, a kto wierzy w niego, na pewno nie zostanie zawiedziony. Wam zatem,
którzy wierzycie, cześć! Dla tych zaś, co nie wierzą, właśnie ten kamień, który odrzucili
budowniczowie, stał się głowicą węgła.
1 J 5,1 KaŜdy, kto wierzy, Ŝe Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził, i kaŜdy miłujący
Tego, który dał Ŝycie, miłuje równieŜ tego, który Ŝycie od Niego otrzymał.
1 J 5,11-13 A świadectwo jest takie: Ŝe Bóg dał nam Ŝycie wieczne, a to Ŝycie jest w Jego
Synu. Ten, kto ma Syna, ma Ŝycie, a kto nie ma Syna BoŜego, nie ma teŜ i Ŝycia. O tym
napisałem do was, którzy wierzycie w imię Syna BoŜego, abyście wiedzieli, Ŝe macie Ŝycie
wieczne.
Iz 9,5-6 Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany, na Jego barkach
spoczęła władza. Nazwano Go imieniem: Przedziwny Doradca, Bóg Mocny, Odwieczny
Ojciec, KsiąŜę Pokoju. Wielkie będzie Jego panowanie w pokoju bez granic na tronie Dawida