doznania mistyczne powodowane halucynogenną psilocybiną

Transkrypt

Doznania mistyczne powodowane halucynogenną
psilocybiną prowadzą do wzrostów w sferze otwartości
charakteru
(Mystical Experiences Occasioned by the Hallucinogen Psilocybin Lead to Increases in the Personality Domain of Openness)
by
Katherine A. MacLean1, Matthew W. Johnson1 oraz Roland R. Griffiths1,2
Oryginał opublikowany online 28 wrzesień 2011
© Autorzy 2011
wersja ang. www.en.psilosophy.info/dyfgrduabxjebtcncnambrgw
original report: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3537171/pdf/nihms-430337.pdf
backup source: http://www.psilosophy.info/resources/nihms-430337.pdf
[ tłumaczenie: cjuchu ]
Spis Tresci:
Wprowadzenie
Metody
Uczestnicy
Sesje psilocybinowe
Pomiary
Analiza
Wyniki
Zmiany osobowości następujące po sesji psilocybinowej
Powiązanie między efektami dnia sesyjnego a zmianami w Otwartości
Wpływ doznania mistycznego na zmiany w Otwartości
Uzupełnienie
Omówienie
Finansowanie
Konﬂikt interesów
Podziękowania
Odnośniki
1
Department of Psychiatry and Behavioral Sciences, Johns Hopkins University School of Medicine, Baltimore,
MD, USA.
2
Department of Neuroscience, Johns Hopkins University School of Medicine, Baltimore, MD, USA.
Autor korespondencyjny: Katherine MacLean, 5510 Nathan Shock Drive, Baltimore, MD 21224-6823, USA, email; katherine.a.maclean (@t) gmail.com
Streszczenie - Obszerny materiał dowodowy, obejmujący analizy obserwacyjne zmiany osobowości, sugeruje,
że po 30 roku życia główne cechy osobowości są w przeważającej mierze stabilne. Według naszej wiedzy,
żadne badanie nie zaprezentowało zmian w osobowości u zdrowych dorosłych po dyskretnym wydarzeniu
pokierowanym eksperymentalnie. Co ciekawe, badania kontrolowane podwójnie ślepą próbą ukazały, że
klasyczny halucynogen psilocybina powoduje osobowo i duchowo istotne doznania mistyczne, które
przepowiadają długoterminowe zmiany w zachowaniach, postawach oraz wartościach. W obecnym
sprawozdaniu oceniliśmy wpływ psilocybiny na zmiany w pięciu głównych sferach charakteru - Neurotyczności,
Ekstrawersji, Otwartości, Ugodowości oraz Sumienności. W następstwie wysokodawkowych sesji
psilocybinowych stwierdziliśmy istotne wzrosty w Otwartości, odpowiadające zapewnieniom uczestników o
halucynogennie powodowanych wzrostach świadomości estetycznej, wyobraźni oraz kreatywności. U
soma rights re-served
1
od 08.05.2013 na http://www.psilosophy.info/
doznania mistyczne powodowane halucynogenną psilocybiną prowadzą do wzrostów w sferze otwartości
charakteru
www.psilosophy.info/dyfgrduabxjebtcncnambrgw
uczestników, którzy mieli doznania mistyczne podczas sesji psilocybinowej, Otwartość pozostała istotnie
wyższa od punktu odniesienia, dłużej niż 1 rok po sesji. Wyniki sugerują specyficzną rolę psilocybiny i doznań
typu mistycznego w zmianie osobowości dorosłego.
Słowa kluczowe - Halucynogen, doznanie mistyczne, otwartość, osobowość, psilocybina, psychedelik
Wprowadzenie
Psilocybina i inne klasyczne halucynogeny z działaniem pośredniczonym na miejscach wiązania receptora 5HT2A (Glennon et al., 1984; Nichols, 2004) wytwarzają wyjątkowy profil efektów subiektywnych obejmujących
silne zmiany w postrzeganiu, poznawaniu, afekcie, woli, oraz somestezji (Isbell, 1959; Rosenberg et al., 1964;
Wolbach et al., 1962). We wczesnych testach halucynogenów podawanych w sprzyjających warunkach, 50-80%
uczestników stwierdziło trwałe korzystne zmiany w charakterze, wartościach, postawach i zachowaniu
(McGlothlin i Arnold, 1971; Metzner i Redaktorzy, 1963). Niektóre z najczęstszych raportów subiektywnych
obejmowały większe zrozumienie muzyki, sztuki oraz natury, większą tolerancję dla innych, oraz zwiększoną
kreatywność i wyobraźnię (McGlothlin et al., 1967). Zgodnie z tymi wnioskami, Studerus et al. (2011)
sprawozdał ostatnio, że blisko 40% uczestników w kilku badaniach laboratoryjnych psilocybiny stwierdziło
pozytywne zmiany długoterminowe w doznawaniu estetycznym oraz w swych relacjach z otoczeniem (tj.
naturą) w następstwie swych sesji psilocybinowych.
Długoterminowy pozytywny wpływ halucynogenów może zależeć od ich zdolności do powodowania
gruntownych wglądów i doświadczeń typu mistycznego (Doblin, 1991; Pahnke, 1963). Główne funkcje
doznania mistycznego, określonego przez Stace (1960) i Hood (2003), są odczuciami jedności i wzajemnego
powiązania ze wszystkimi ludźmi i rzeczami, poczuciem świętości, odczuciami pokoju i radości, poczuciem
wykroczenia poza normalny czas i przestrzeń, niewysłowionością, oraz intuicyjnym przekonaniem, że doznanie
jest źródłem prawdy obiektywnej o naturze rzeczywistości. Ponieważ doświadczenia takie zdają się pozwalać
osobom wykraczać poza zwyczajne wzorce myślenia, czucia, i działania, wiarygodnym jest, że mogą
powodować zmiany w podstawowych wymiarach osobowości. Na poparcie tego, badanie Griffiths et al. (2006,
2008) kontrolowane podwójnie ślepą próbą, zademonstrowało, że pojedyncza sesja psilocybinowa
spowodowała mistyczne doznania związane z pozytywnymi zmianami w zachowaniach, postawach oraz
wartościach ponad rok później. Ponadto, niezależne oceny współpracowników, przyjaciół, i partnerów
miłosnych uczestników, potwierdziły pierwszoosobowe sprawozdania. Wnioski te sugerują fundamentalne
zmiany w osobistych związkach, celach i tożsamości, uważanych za ważne wymiary osobowości (np. w zakresie
opisanym w McAdams, 1995). Jednakże, wpływ doznania mistycznego powodowanego psilocybiną na
podstawowe cechy charakteru jest nieznany.
Panuje powszechna zgoda, że cechy osobowości są relatywnie trwałymi stylami myślenia, czucia, i działania
(McCrae i Costa, 1997). Najpowszechniej akceptowanym modelem struktury osobowości jest model
pięcioczynnikowy, opisujący pięć ogólnych domen osobowości, każda obejmująca wiele spokrewnionych cech:
Neurotyczność, Ekstrawersja, Otwartość, Ugodowość, Sumienność (Digman, 1990; McCrae, 2009). Wiele
badań potwierdziło, że te czynniki osobowości są dziedziczne (Bouchard et al., 1990) i wiarygodne w różnych
kulturach, wskazując na uniwersalną ludzką strukturę osobowości zakorzenioną w biologii (McCrae i Costa,
1997). Badania obserwacyjne wykazały, że w ciągu całego życia indywidualna osobowość jest w przeważającej
mierze stabilna. Mimo że po 30 roku życia występują średniopoziomowe zmiany osobowości, zmiany te są
zazwyczaj łagodne i subtelne (1-2 punkty wyniku-T na dekadę; Terracciano et al., 2005).
Pomimo względnie stabilnej natury osobowości, badacze hipotezują, że ważne wydarzenia życiowe mogą dość
dramatycznie zmienić osobowość dorosłego. Badania sprawdzające indywidualne różnice w zmianie cech
osobowości wykryły, że pewne doświadczenia życiowe związane są ze zmianami osobowości dorosłego (patrz
przegląd u Roberts i Mroczek, 2008). Na przykład, zmiany osobowości związane z rozwodem (np. zwiększona
Ekstrawersja i Otwartość u kobiet, Costa et al., 2000), powtórne małżeństwo (np. zmniejszona Neurotyczność u
mężczyzn, Mroczek i Spiro, 2003), oraz sukces zawodowy (np. spadki Skrupulatności u osób, które zostały
zwolnione i na odwrót, awansowane, Costa et al., 2000). Jednakże, takie badania współzależności nie mogą
stanowić związku przyczynowego między określonymi wydarzeniami a późniejszą zmianą osobowości.
Stosunkowo mało badań sprawdziło zmianę osobowości w laboratorium, najprawdopodobniej dlatego, że
2
charakteru
wydarzenia, po których można by oczekiwać, że zmienią osobowość są trudne do wytworzenia w warunkach
eksperymentalnych (tj. randomizowanych lub przypisanych). Niektóre badania ukazały zmiany w osobowości
pacjentów po eksperymentalnych interwencjach leczniczych, takich jak kilkutygodniowa kuracja
antydepresantem (np. Costa et al., 2005) oraz poradnictwo ambulatoryjne przy rehabilitacji w nadużywaniu
substancji (Piedmont, 2001). Zmiany osobowości zostały również wykazane u zdrowych dorosłych po 3
miesiącach intensywnego treningu kontemplacyjnego z regulacji uwagi i emocji (Sahdra et al., 2011). Te
zmiany osobowości, jak również poprawy socjoemocjonalne i zachowaniowe, utrzymywały się kilka miesięcy po
ukończeniu treningu, wskazując na możliwe korzyści długoterminowe.
Według naszej wiedzy, żadne badanie prospektywnie nie wykazało zmiany osobowości u zdrowych dorosłych
po eksperymentalnym oddziaływaniu dyskretnym wydarzeniem. Mimo że spekulowano, iż leczenie klasycznymi
halucynogenami może być metodą wzbudzania zasadniczej i szybkiej zmiany osobowości (Unger, 1964),
kontrolowane badanie LSD u zdrowych ochotników nie wykryło istotnych zmian w dużym zestawie
empirycznych pomiarów osobowości, wrażliwości estetycznej, oraz kreatywności 6 miesięcy po sesjach LSD
(McGlothlin et al., 1967). Niemniej jednak badacze ci potwierdzili twierdzenia subiektywne o długoterminowej
zmianie często sprawozdawanej w próbach niekontrolowanych.
Subiektywne wnioski o powodowanych halucynogennie zmianach długoterminowych (McGlothlin i Arnold,
1971; McGlothlin et al., 1967; Metzner i Redaktorzy, 1963; Studerus et al., 2011) wydają się zgodne ze
współczesnym konstruktem osobowościowym Otwartości, który obejmuje świadomość estetyczną i wrażliwość,
wyobraźnię oraz fantazję, a także liberalną tolerancję punktów widzenia oraz wartości innych osób. Niniejsze
sprawozdanie łączy dane z dwóch badań psilocybiny kontrolowanych podwójnie ślepą próbą (Griffiths et al.,
2006, 2011), by przeanalizować zmiany w Otwartości i pozostałych czterech ogólnych sferach osobowości
stosując Inwentarz Osobowości NEO (Costa i McCrae, 1992). Zmiana osobowości została oszacowana 1-2
miesiące po wysokodawkowej sesji psilocybiny oraz powtórnie dalej niż 1 rok później, by ustalić trwałość
zmiany osobowości. Zgodnie z poprzednimi wynikami wskazującymi na współzależność między
doświadczeniami mistycznymi podczas sesji a przypisywaniem trwałej wagi duchowej i znaczenia osobistego
(Griffiths et al., 2008), hipotetyzowaliśmy, że doznania mistyczne podczas sesji psilocybinowej mogą
doprowadzić do trwałych wzrostów w Otwartości.
Metody
Uczestnicy
Metody rekrutacji i procedury selekcji były podobne w obu badaniach. Uczestnicy zostali wyrekrutowani z
miejscowej społeczności przy pomocy ulotek reklamujących "badanie stanów świadomości powodowanych
psilocybiną, naturalnie występującą substancją psychoaktywną stosowaną sakramentalnie w pewnych
kulturach". Pierwsza faza selekcji obejmowała oskryptowany wywiad telefoniczny, zastosowany do preselekcji
głównych kryteriów zaliczających/wykluczających. Najczęstsze przyczyny nie przejścia telefonicznej selekcji
obejmowały odległość od miejsca badania, wcześniejsze znaczne stosowanie halucynogenów, oraz niezdolność
do podjęcia zobowiązań czasowych wymaganych dla uczestnictwa. Osoby, które zaliczyły przesiew telefoniczny
(średnio 20% z selekcjonowanych) były oceniane osobiście pod względem kryteriów
zaliczających/wykluczających oraz zdrowia fizycznego i psychicznego, jak opisano poprzednio dla badań
prowadzonych na ludziach z klasycznymi halucynogenami (Johnson et al., 2008). Kryteria
zaliczające/wykluczające były podobne dla tych dwóch badań, mimo że uczestnikom w Badaniu 2 zezwolono
mieć ograniczone wcześniejsze doświadczenie z halucynogenami (Griffiths et al., 2011). Jeden uczestnik
Badania 2, który miał wcześniejsze całożyciowe doświadczenie z psilocybiną został wykluczony z niniejszych
analiz. Ponadto, jeden z uczestników w Badaniu 1 (Griffiths et al., 2006) miał niekompletne dane osobowe i
został wykluczony. Tak więc, niniejsze analizy obejmują 52 halucynogennie naïwnych uczestników (Tabela 1).
Uczestnicy byli generalnie dobrze wykształceni (54% miało stopnie podyplomowe) i duchowo aktywni (90%
regularnie uczestniczyło w nabożeństwach religijnych, grupach dyskusyjnych, modlitwie, lub medytacji).
Uczestnicy nie otrzymali pieniężnej rekompensaty lecz poinformowali, że byli w zasadzie zmotywowani
ciekawością efektów psilocybiny i możliwością obszernej autorefleksji. Badania zatwierdziła Instytucjonalna
Komisja Rewizyjna Medycznej Szkoły Uniwersyteckiej Johna Hopkinsa, a wszyscy uczestnicy wyrazili
3
charakteru
świadomą zgodę przed uczestnictwem.
Tabela 1 - Demograficzne i osobowościowe zmienne przy odsiewaniu.
Badanie 1
Badanie 2
Wiek przy przystąpieniu do badań (lat)
46 (24-64)
46 (29-62)
Płeć
14 M, 21 K
8 M, 9 K
4,2 (2-5)
4,0 (2-5)
215 (184-283)
216 (124-282)
Neurotyzm
41,8 (26,4-64,6)
46,1 (19,3-61,3)
Ekstrawersja
55,3 (31,3-76,4)
52,1 (34,0-78,0)
Otwartość
65,4 (42,1-80,3)
62,7 (45,6-83,8)
Ugodowość
55,7 (41,0-75,1)
55,1 (37,2-72,6)
Sumienność
51,0 (22,7-80,6)
51,7 (32,9-72,1)
Wykształcenie
Skala mistycyzmu - całożyciowa
Inwentarz osobowości NEO
Nota: Tabela prezentuje średnie wartości (z zakresami w nawiasach) dla halucynogennie naïwnych uczestników o kompletnych danych
osobowościowych (n=35 w Badaniu 1; n=17 w Badaniu 2). Osiągnięcia w wykształceniu były oceniane następującą skalą: 1 = dyplom szkoły
średniej; 2 = trochę studiów; 3 = ukończone studia; 4 = trochę studiów podyplomowych; 5 = ukończone studia podyplomowe. Mistyczne
doświadczenia z całego życia zostały określone ilościowo jako całkowity wynik na Skali Mistycyzmu Hood'a przy odsiewaniu (Hood et al., 2001).
Osobowość została oceniona przy zastosowaniu komputerowej wersji ulepszonego Inwentarza Osobowości NEO (Costa i McCrae, 1992). Żadne
istotne różnice badanej grupy w zmiennych demograficznych lub osobowości nie były widoczne przy odsiewaniu (ps < 0,10).
Sesje psilocybinowe
Forma dawki
Uczestnicy ukończyli 2-5 8-h sesji lekowych, przy kolejnych sesjach rozdzielonych przynajmniej 3 tygodniami.
Uczestnicy zostali poinformowani, że mogą otrzymać "umiarkowaną lub wysoką dawkę" psilocybiny podczas
jednej z trzech sesji lekowych, lecz ani uczestnik ani obserwatorzy sesji nie wiedzieli kiedy taka sesja nastąpi.
W Badaniu 1 (Griffiths et al., 2006), każdy uczestnik otrzymał psilocybinę (30mg/70kg wagi ciała) na jednej
sesji oraz aktywy lek kontrolny, metylofenidat (40mg/70kg), na kolejnej lub kolejnych sesjach. W Badaniu 2
(Griffiths et al., 2011), każdy uczestnik otrzymał cztery dawki psilocybiny (5, 10, 20, oraz 30mg/70kg) w
rosnącej lub malejącej kolejności (50% przydział losowy) na przestrzeni czterech sesji, z piątą nibylosową sesją
placebo wstawioną w serię. W niniejszym raporcie, przeanalizowaliśmy doświadczenia mistyczne i zmiany
osobowości związane z wysoką dawką (30mg/70kg) sesji psilocybinowej.
Protokół sesyjny
Przed swą pierwszą sesją lekową uczestniczy uzyskali rozległe przygotowanie i spotykali się z obserwatorami
sesyjnymi przez przynajmniej 8 godzin przy kilku różnych okazjach, zgodnie z zaleceniami do badań
halucynogenów (Johnson et al., 2008). Lek został podany doustnie na początku każdej sesji w formie kapsułki
ze 100 ml wody. Podczas sesji, uczestników zachęcano do położenia się na kanapie, do zastosowania maski na
oczy by powstrzymać zewnętrzne rozproszenia wzrokowe, do założenia słuchawek, przez które leciał program
muzyczny, oraz do skupienia uwagi na swych doświadczeniach wewnętrznych.
Pomiary
Inwentarz Osobowości NEO (NEO-PI). Osobowość została oceniona przy selekcjonowaniu, 1-2 miesiące po
każdej sesji lekowej, oraz w przybliżeniu 14 miesięcy po ostatniej sesji lekowej przy zastosowaniu
komputerowej wersji skorygowanego NEO-PI (Costa i McCrae, 1992). To 240 pozycjowe narzędzie mierzy pięć
czynników osobowości oraz sześć aspektów, które definiują każdy czynnik. Aspektami Otwartości są Fantazja
(np. "Posiadam bardzo aktywną wyobraźnię"), Estetyka (np. "Intrygują mnie wzory w sztuce i naturze"),
Uczucia (np. "Doznaję szerokiej gamy emocji i uczuć"), Pomysły (np. "Często lubię bawić się teoriami lub
ideami abstrakcyjnymi"), Wartości (np. "Uważam, że mam otwarty umysł i jestem tolerancyjny wobec stylów
życia innych ludzi"), oraz Działania (np. "Myślę, że uczenie się i rozwijanie nowych hobby jest interesujące").
Na pozycje odpowiadano na 5 punktowej skali począwszy od zdecydowanie się nie zgadzam do zdecydowanie
się zgadzam, a surowe wyniki zostały ustandaryzowane jako wyniki T (M=50, SD=10) stosując normy wspólnej
płci odnotowane w podręczniku NEO-PI-R.
Kwestionariusz Stanów Świadomości (SOCQ). Zjawisko typu mistycznego podczas sesji lekowych zostało
4
charakteru
ocenione przy pomocy 43 pozycji doznania mistycznego osadzonych w 100 pozycjowym narzędziu,
Kwestionariuszu Stanów Świadomości (SOCQ), który ocenia zawartość fenomenologiczną podczas odmiennych
stanów świadomości (Griffiths et al., 2006). Pozycje doznania mistycznego wykazały, że są wyczulone na efekty
psilocybiny (Doblin, 1991; Griffiths et al., 2006, 2011; Pahnke, 1963;) i inne halucynogeny (Richards et al.,
1977; Turek et al., 1974). SOCQ został wymierzony po każdej sesji (około 7 godzin po podaniu kapsułki). Na
pozycje odpowiedziano na 6 punktowej skali począwszy od 0 (brak, zupełnie wcale) do 5 (skrajnie, bardziej niż
kiedykolwiek przedtem w moim życiu i silniej niż 4). Dane z następujących sześciu podskal zostały wyrażone
jako procent maksymalnie możliwego wyniku: jedność; transcendencja czasu i przestrzeni; niewysłowioność i
paradoksalność; świętość; jakość intelektualna; oraz nastrój pozytywny. Zgodnie z poprzednim badaniem
(Griffiths et al., 2006), "kompletne doznanie mistyczne" to takie, które posiada 60% lub więcej na każdej
podskali. Całkowity wynik został również obliczony jako średnia ze wszystkich pozycji na sześciu podskalach.
Skala Mistycyzmu. Skala Mistycyzmu została pierwotnie opracowana do ocenienia doznań mistycznych w ciągu
całego życia i została potwierdzona w kilku badaniach, łącznie z wielokulturowymi (Hood, 1975, 2003; Hood et
al., 2001). Na pozycje odpowiadano na 9 punktowej skali począwszy od -4 (opis ten jest skrajnie nieprawdziwy
względem mego doznania) do +4 (opis ten jest skrajnie prawdziwy względem mego doznania). Całkowity wynik
(suma 32 pozycji) został zastosowany przy selekcjonowaniu do określenia życiowych doświadczeń mistycznych
(zobacz Tabela 1). Ponadto, zmodyfikowana wersja Skali Mistycyzmu została zastosowana do ocenienia
mistycznych efektów podczas sesji lekowych. Uczestnicy wypełnili właściwą doznaniu wersję około 7 godzin po
podaniu kapsułki i odpowiedzieli na pozycje w odniesieniu do ich doświadczeń od czasu otrzymania kapsułki
tego poranka.
APZ. APZ jest 72 pozycjowym kwestionariuszem tak/nie opracowanym do ocenienia odmiennych stanów
świadomości, wliczając te wytwarzane przez halucynogeny (Dittrich, 1998). Trzema skalami na APZ są OSE
("oceaniczna bezgraniczność"; skala ta ocenia zjawiska takie jak jedność, błogość, oraz transcendencja czasu i
przestrzeni); VUS ("wizjonerska restrukturalizacja"; skala ta ocenia pseudohalucynacje wzrokowe, złudzenia,
oraz synestezje); oraz AIA ("lęk przed utratą ego"; skala ta ocenia uczucia dysforyczne takie jak lęk, strach,
oraz wrażenie uwięzienia). Dane na każdej skali zostały wyrażone jako procent maksymalnie możliwego
wyniku.
Analiza
Połączyliśmy dane z dwóch podwójnie zaślepionych badań psilocybinowych by osiągnąć większą siłę
statystyczną w wykryciu zmiany osobowości na poziomie grupowym i by zbadać zmianę osobowości w
podgrupach osób, które różniły się psilocybinowymi skutkami typu mistycznego. Ponieważ badanie 2 objęło
wielokrotne dawki psilocybiny oprócz pojedynczej wysokiej dawki zastosowanej w Badaniu 1, nie było możliwe
całkowite wyodrębnienie sesji wysokodawkowej w Badaniu 2. Jednakże, protokół sesyjny wprowadzony w
Badaniu 2 był identyczny z zastosowanym w Badaniu 1. Ponadto, zmiany w osobowości następujące po sesji
wysokodawkowej były zawsze oceniane w ciągu 1-2 miesięcy od sesji wysokodawkowej i przed jakąkolwiek
kolejną sesją.
Przypuszczaliśmy, że mistyczne doznania podczas sesji psilocybinowej, jak wymierzono SOCQ, mogły
prowadzić do wzrostu w Otwartości. Zbadaliśmy tę prognozę stosując trzy metody analizy (wszystkie analizy
zostały przeprowadzone w wersji 18.0 SPSS). Najpierw zastosowaliśmy analizę wariancji powtarzanych
pomiarów wieloczynnikowych (ANOVA) by przeanalizować zmiany w Otwartości i pozostałe cztery czynniki
NEO-PI (Neurotyzm, Ekstrawersję, Ugodowość i Sumienność) od czasu selekcji do chwili po badaniu (1-2
miesiące po wysokodawkowej sesji psilocybiny). Po potwierdzeniu, że po sesji wysokodawkowej Otwartość
zmieniła się istotnie, obliczyliśmy liniowe korelacje Pearson'a między zmianami w Otwartości a pomiarami z
dnia sesji (SOCQ, Skala Mistycyzmu, OSE, VUS, oraz AIA). Następnie potwierdziliśmy poprzez analizę regresji,
że doznanie mistyczne, jak wymierzono SOCQ, było istotnym predyktorem zmian w Otwartości. W
szczególności, przeprowadziliśmy serie analiz regresji liniowych, które sprawdziły moc prognostyczną SOCQ
ponad i poza prognostyczną mocą czterech pomiarów kwestionariuszowych, które również korelowały ze
zmianą Otwartości (Skala Mistycyzmu, OSE, VUS, oraz AIA). W każdym z czterech modeli (jeden model dla
każdego kwestionariusza) sprawdziliśmy następujące predyktory Otwartości po badaniu, w sposób skokowy: 1)
Otwartość przy selekcjonowaniu, 2) wskaźnik kwestionariusza naprzemianległego (alternate questionnaire ang.) (np. całkowity wynik na Skali Mistycyzmu, oraz 3) wynik mistycyzmu na SOCQ. Przypuszczaliśmy, że
5
charakteru
wynik mistycyzmu na SOCQ (Krok 3) znacząco wyjaśniłby większą zmienność w Otwartości, niż każdy ze
wskaźników kwestionariusza naprzemianległego (Krok 2), zgodnie z istotnymi szacunkami zmiany R-kwadratu
od Kroku 2 do Kroku 3.
Ostatecznie porównaliśmy zmianę Otwartości u uczestników, którzy spełnili kryteria na posiadanie
kompletnego doświadczenia mistycznego podczas ich wysokodawkowej sesji (n=30) z uczestniakmi, którzy nie
spełnili kryteriów (n=22). Z kilku powodów zastosowaliśmy raczej klasyfikację "kompletnego doznania
mistycznego" (60% na każdej podskali SOCQ) niż klasyfikację opartą na danych (np. podział mediany). Po
pierwsze, analiza podziału mediany była związana ze zmniejszeniem mocy i wielkości efektu (MacCallum et al.,
2002). Po drugie, klasyfikacja bazująca na wynikach podskali bierze pod uwagę rozległość efektów typu
mistycznego, których nie bierze wynik całkowity. Na przykład, uczestnik mógł mieć wysoki wynik całkowity nie
odnotowując jednocześnie wielu pozycji świętości. Ostatecznie, wytypowani uczestnicy, którzy spełnili kryteria
kompletnego doznania mistycznego umożliwili porównanie z poprzednimi badaniami (Griffiths et al., 2006,
2008, 2011; Pahnke, 1963; Richards et al., 1977).
Wyniki
Zmiany osobowości następujące po sesji psilocybinowej
Zgodnie z naszą hipotezą, powtarzane pomiary ANOVA ukazały, że Otwartość wzrosła istotnie od czasu selekcji
2
do czasu po teście (M=+2,8; F(1,51)=5,47; p=0,023; η p=0,10). Poza tym, ponieważ uczestnicy otrzymali
wysoką dawkę na różnych sesjach, możliwe było przeprowadzenie porównawczej analizy zmiany Otwartości
następującej po pierwszej sesji w podgrupie uczestników, którzy na tej sesji nie otrzymali wysokiej dawki
psilocybiny (n=30 uczestników otrzymało nieaktywne placebo, metylofenidat lub 5mg/70kg psilocybiny na swej
pierwszej sesji). Po pierwszej sesji nie było istotnych zmian w Otwartości w tej podgrupie (F(1,29)=0,52,
p=0,48. W końcu, odnośnie zmian czterech innych czynników osobowości po sesji wysokodawkowej, nie było
istotnych zmian od czasu selekcji do czasu po teście w Neurotyzmie (M=-0,5; F(1,51)=0,24; p=0,62),
Ekstrawersji (M=+0,8; F(1,51)=0,79; p=0,38), Ugodowości (M=+1,7; F(1,51)=2,31; p=0,16), lub Sumienności
(M=-0,9; F(1,51)=1,22; p=0,28), a korelacje testu-retestu były wysokie przy wszystkich ocenach
(rs=0,61-0,84). Zebrane razem, wyniki te wskazują na przeważnie stabilne cechy osobowości ze specyficznymi
wzrostami w Otwartości następującymi po sesji wysokodawkowej.
Powiązanie między efektami dnia sesyjnego a zmianami w
Otwartości
Wysnuliśmy hipotezę, że różnice indywidualne w doznaniu mistycznym podczas sesji psilocybinowej, zmierzone
SOCQ, mogły być związane z indywidualnymi różnicami w zmianie Otwartości. Wystąpiła znaczna zmienność w
efektach typu mistycznego, podczas sesji wysoko dawkowej, z niemal pełnym zakresem możliwych wyników
(zakres: 0,03-1,00) przedstawionych na sześciu podskalach doznania mistycznego. Zgodnie z naszą hipotezą,
doznanie mistyczne (średni wynik na wszystkich pozycjach w sześciu podskalach) korelowało istotnie ze
wzrostami w Otwartości (r=0,42, p=0,002; Rysunek 1). Co ważne, doznanie mistyczne nie korelowało istotnie z
poziomami Otwartości z odsiewania (r=0,12; p=0,41) lub z ich aspektami; najwyższa korelacja wystąpiła przy
Uczuciach (r=0,24; p=0,09).
Zmiany w Otwartości były również skorelowane z wynikami na Skali Mistycyzmu (r=0,33; p=0,017), OSE
(r=0,44; p=0,001), VUS (r=0,41; p=0,003), oraz AIA (r=0,31; p=0,024). Istotne powiązania ukazane przez
korelacje liniowe Pearson'a zostały również ukazane przez korelacje kolejności rang Spearman'a między
zmianą w Otwartości a SOCQ (rs=0,47; p<0,001), Skalą Mistycyzmu (rs=0,40; p=0,003), OSE (rs=0,45;
p=0,001), VUS (rs=0,47; p<0,001), oraz AIA (rs=0,33; p=0,018). Jednakże serie analiz regresji krokowej
ukazały, że SOCQ znacznie bardziej wyjaśnił zróżnicowanie zmiany Otwartości niż Skala Mistycyzmu (zmiana
R-kwadratu=0,046; p=0,033), OSE (zmiana R-kwadratu=0,047; p=0,031), VUS (zmiana R-kwadratu=0,042;
p=0,036), oraz AIA (zmiana R-kwadratu=0,12; p=0,001).
6
charakteru
Rysunek 1. Zmiana w Otwartości od czasu odsiewania do czasu po teście jako funkcja doznania mistycznego podczas
wysokodawkowej sesji psilocybinowej (n=52). Punkty danych przedstawiają indywidualne dane eksperymentalne; linia
regresji liniowej została dopasowana do tych danych.
Rysunek 2. Zmiany w Otwartości po psilocybinie u uczestników, którzy nie mieli i mieli doznania mistyczne. Rysunek
ukazuje wyniki T Otwartości przy odsiewaniu (Przed) i po teście (Po) u uczestników, którzy mieli kompletne doznanie
mistyczne (n=30; kółka pełne) i tych, którzy mieli doznanie niekompletne lub niemistyczne (n=22; kółka puste). Punkty
danych są średnimi; belki ukazują ± 1 SEM; gwiazdka wskazuje istotną różnicę (p<0,001) przy ocenianiu
popsilocybinowym. Poziomy Otwartości podczas odsiewania i ich aspekty nie różnią się między uczestnikami, którzy
spełnili kryteria na posiadanie kompletnego doznania mistycznego, a tymi, którzy nie spełnili (wartości-p>0,10).
Wpływ doznania mistycznego na zmiany w Otwartości
Dalej zbadaliśmy powiązanie między doznaniem mistycznym a wzrostami w Otwartości przez porównanie
uczestników, którzy spełnili kryteria na posiadanie kompletnego doznania mistycznego podczas ich wysoko
7
charakteru
dawkowej sesji (n=30) z uczestnikami, którzy nie spełnili kryteriów (n=22). ANOVA ujawniła istotną interakcję
między czasem (odsiewanie vs. po-test) a grupą (kompletne doznanie mistyczne vs. brak kompletnego doznania
mistycznego) (F(1,50)=9,32; p=0,004; η2p=0,16). Uzupełniające t-testy potwierdziły, że grupa kompletnego
doznania mistycznego ukazała istotne wzrosty w Otwartości od czasu odsiewania do czasu po teście (M=+5,7;
t(29)=3,44, p=0,002) podczas gdy druga grupa nie ukazała (M=-1,2; t(21=0,87, p=0,39) (Rysunek 2). Pięć z
sześciu aspektów Otwartości ukazało ten sam układ podczas badania indywidualnego: interakcja między
czasem a grupą była istotna dla Fantazji (p=0,029, η2p=0,09), Estetyki (p=0,010, η2p=0,13), Uczuć (p=0,038,
η2p=0,08), Idei (p=0,014, η2p=0,11), oraz Wartości (p=0,036, η2p=0,09), lecz nie dla Działania (p=0,019).
Uzupełniające t-testy dla pięciu aspektów ukazujących istotność potwierdziły, że grupa kompletnego doznania
mistycznego wzrosła w tych aspektach, podczas gdy grupa druga już nie (Rysunek 3).
Rysunek 3. Zmiany pięciu aspektów Otwartości po psilocybinie u uczestników którzy nie mieli i mieli doznania mistyczne.
Rysunek ukazuje wyniki T aspektu (Fantazji, Estetyki, Uczuć, Idei oraz Wartości) przy odsiewaniu (Przed) i po teście (Po) u
uczestników, którzy mieli kompletne doznania mistyczne (czarne belki) i u tych, którzy nie mieli (szare belki). Belki
pokazują średnie; klamry ukazują różnice statystyczne (*p<0,05, **p<0,01).
Uzupełnienie
Utrzymywanie się wzrostów w Otwartości zostało ocenione przy ocenianiu uzupełniającym przeprowadzonym
ponad 1 rok po sesji wysoko dawkowej (M=16 miesięcy). U uczestników, którzy mieli kompletne doznanie
mistyczne (n=30), poziomy Otwartości przy uzupełnieniu nieco zmalały od tych po teście lecz nie różniły się od
nich znacząco (p=0,12) i pozostały znacznie wyższe niż przy odsiewaniu (M=+4,2; F(1,29)=4,17; p=0,05;
η2p=0,13). W przeciwieństwie, uczestnicy, którzy nie mieli kompletnego doznania mistycznego (n=21) mieli
niemal identyczne poziomy Otwartości przy uzupełnieniu i odsiewaniu (M=-0,3; p=0,86)1,2.
1
Całkowity układ wyników był podobny między Badaniem 1 a Badaniem 2. U uczestników, którzy mieli kompletne
doznanie mistyczne nie było różnic między badaniami w zmianie Otwartości (p=0,11) lub w Otwartości przy
odsiewaniu (p=0,28), po teście (p=0,69) lub przy uzupełnieniu (p=0,36).
2
Trzech uczestników w Badaniu 2 spełniło kryterium na kompletne doznanie mistyczne podczas swej sesji
psilocybinowej 20mg/70kg (tj. umiarkowanie wysokiej dawki) lecz nie podczas swej sesji 30mg/70kg (tj. wysokiej
dawki). Włączenie tych uczestników do grupy "kompletnego doznania mistycznego" (n=33) nie zmieniło
sprawozdanych wyników.
8
charakteru
Omówienie
Zaobserwowaliśmy istotne wzrosty w Otwartości po wysokodawkowej sesji psilocybinowej, których skala była
większa od zmian w osobowości obserwowanej zazwyczaj u zdrowych dorosłych o kilkudziesięcioletnim
doświadczeniu życiowym (Terracciano et al., 2005). Ponadto, u uczestników, którzy spełnili kryterium
posiadania kompletnego doznania mistycznego podczas swej sesji psilocybinowej, Otwartość pozostała
znacznie wyższa niż punkt odniesienia ponad 1 rok po sesji. Jest to pierwsze badanie demonstrujące zmiany
osobowości u zdrowych dorosłych po eksperymentalnie manewrowanym dyskretnym wydarzeniu. Zgodnie z
naszą wiedzą, jedyna eksperymentalna interwencja (np. randomizowana), relacjonująca zmianę osobowości u
zdrowych dorosłych obejmowała setki godzin samotnej medytacji na przestrzeni 3 miesięcy (Sahdra et
al.,2011). Niniejsze wnioski sugerują trwałą zmianę głównych cech osobowości. Jednakże ważne będzie
powtórzenie tych wyników w większej grupie osób o różnorodnych punktach odniesienia profilów osobowości.
Pouczające jest porównanie wielkości zmiany Otwartości zaobserwowanej w niniejszym badaniu z poprzednimi
wnioskami wydłużonej zmiany osobowości. Podczas normalnego starzenia, Otwartość zwykle maleje liniowo w
tempie średnio 1 punkt T-score na dekadę (zobacz Rysunek 4 u Terracciano et al., 2005). W porównaniu z tym,
uczestnicy w niniejszym badaniu, którzy mieli kompletne doznanie mistyczne podczas swej sesji psilocybinowej
zyskali ponad 4 punkty T-score od czasu odsiewu do uzupełnienia. Warto zauważyć, że wzrost ten jest większy
niż wzrosty w Otwartości obserwowane u osób skutecznie wyleczonych kuracją antydepresyjną (zobacz
Rysunek 1 u Costa et al., 2005) oraz intensywnym poradnictwem ambulatoryjnym dla uzależnień (zobacz
Tabela 1 u Piedmont, 2001).
Otwartość obejmuje względnie szeroki zakres wzajemnie powiązanych cech dotyczących świadomości
estetycznej i wrażliwości, fantazji i imaginacji, świadomości uczuć u siebie i innych, oraz zaangażowania
intelektualnego. Ludzie z wysokimi poziomami Otwartości są "chłonni nowych pomysłów i doświadczeń" oraz
"zmotywowani do poszerzania swego doświadczenia na nowatorskie terytorium" (DeYoung et al., 2005).
Otwartość jest silnie powiązana z kreatywnością (Silvia et al., 2009), a pewne jej aspekty (Idee, Wartości)
skorelowane są z ogólną inteligencją płynną i zdolnością poznawczą (DeYoung et al., 2005, 2009). Chociaż
badanie niniejsze nie bada bezpośrednio następstwa korzyści zwiększonej Otwartości, istotne wzrosty wyników
niemal wszystkich aspektów wskazują na potencjał w zakresie poprawy sfer estetycznych i poznawczych.
Bardzo niewiele badań kontrolowanych próbowało opisać wpływy klasycznych halucynogenów na wyniki
estetyki i kreatywności. Jedno z wcześniejszych dobrze kontrolowanych badań LSD (McGlothlin et al., 1967)
znalazło dowód na krótkoterminową poprawę miar zdolności artystycznej (np. rysowanie figur), wrażliwości
estetycznej (np. zgodność oceny obrazów uczestnika i eksperta), oraz kreatywności (np. tworzenie
alternatywnych zastosowań dla pospolitych przedmiotów). Jednak, nie stwierdziły istotnych popraw miar
kreatywności lub estetyki przy 6 miesięcznym uzupełnieniu. Warto zauważyć, że badanie McGlothlin
obejmowało studentów podyplomowych, którym zapłacono za uczestnictwo, którzy okazali generalnie małe
zainteresowanie LSD, i otrzymali minimalne przygotowanie i wsparcie do sesji LSD. W przeciwieństwie do
tego, niniejsze badanie obejmowało nieopłaconych ochotników ze społeczeństwa, którzy byli zmotywowani
ciekawością skutków psilocybiny i którzy otrzymali obszerne przygotowanie interpersonalne i wsparcie na
sesjach psilocybinowych. Prawdopodobnym jest, że różnice w motywacji uczestników i przygotowaniu
przyczyniły się do różnych wyników długoterminowych po sesjach halucynogennych. W dodatku, niemal
wszyscy uczestnicy w niniejszym badaniu regularnie angażowali się w aktywności duchowe takie jak
nabożeństwa religijne, modlitwa i medytacja. Możliwe, że osoby takie są szczególnie wyczulone na mistyczne
efekty psilocybiny, co było wskaźnikiem wzrostu Otwartości.
Do zbadania różnic w osobowości, postawach i wartościach między zwykłymi użytkownikami halucynogenów a
kontrolnymi zastosowano metody przekrojowe (cross-sectional). Badanie w Brazylii przeprowadzone przez
Grob et al. (1996) stwierdziło, że osoby, które stosowały halucynogenną roślinną ajahuaskę jako sakrament
duchowy miały niższe poziomy cechy pobudliwości, rozstrojoności, oraz impulsywności, oraz wyższe poziomy
cechy zaufania, towarzyskości oraz optymizmu, w porównaniu z członkami społeczności, którzy nie stosują
ayahuaski. Lerner i Lyvers (2006) stwierdzili, że osoby, które stosowały halucynogeny znacznie bardziej ceniły
duchowość, troskę o innych, troskę o środowisko (tj. przyrodę), oraz kreatywność niż osoby, które stosowały
inne niedozwolone dragi (np. marihuanę, amfetaminę, heroinę). Mimo że wnioski sugerują zmiany osobowości,
które mogą być związane z kontaktem z halucynogenem, nie jest możliwe wyizolowanie efektów
9
charakteru
halucynogenów per se, ze względu na błąd samoselekcji, który może zagmatwać wyniki badań przekrojowych.
Potrzebne będą badania obserwacyjne by replikować zmiany osobowości, postaw i wartości, związane z
halucynogenem.
NEO-PI jest jednym z najszerzej stosowanych pomiarów osobowości we współczesnej psychologii. Jednakże,
jest użyteczny do rozpatrywania alternatywnych metod klasyfikacji osobowości. Na przykład, Inwentarz
Temperamentu i Charakteru (TCI) mierzy osobowość jako kombinację temperamentu lub automatycznych
reakcji na bodziec emocjonalny oraz charakteru lub pojęć samoświadomych, które są związane z dobrowolnymi
zamiarami i postawami (zobacz przegląd w Cloninger, 1994). Skale TCI uznawane są za odrębne od czynników
w NEO-PI. Jednakże analiza czynnika ukazała skale TCI załadowane na pięć czynników NEO-PI (McCrae et al.,
2001). W szczególności skala Samo-Transcendencji TCI załadowana na Otwartość, efektywnie reprezentuje
"otwartość na doznanie duchowe" (McCrae, 2009). Ze względu na połączenie między doznaniem duchowym i
wzrostami Otwartości zaobserwowanymi w niniejszym badaniu, prawdopodobnym jest, że SamoTranscendencja również może wzrosnąć po wysokodawkowej sesji psilocybiny.
W przeciwieństwie do wielu kwestionariuszy dostępnych do ocenienia osobowości, do ocenienia doświadczeń
mistycznych opracowano bardzo niewiele pomiarów kwestionariuszowych. Pomimo ogólnie nieczęstego
stosowania SOCQ, został on efektywnie zastosowany wraz z szerzej stosowaną i potwierdzoną Skalą
Mistycyzmu (Hood, 2003) do scharakteryzowaniu efektów halucynogennych (Griffiths et al., 2006, 2008, 2011).
Mimo że psychometryczne potwierdzenie SOCQ nie zostało opublikowane, dane z badania w naszym
laboratorium obejmujące kilkuset respondentów wskazują, że mistyczne pozycje na SOCQ mają wiarygodną
strukturę czynnikową i że wyniki czynnikowe rozróżniają samosprawozdawane doznania mistyczne od
skądinąd gruntownie pozytywnych doświadczeń. W niniejszym badaniu, SOCQ był lepszym predyktorem zmian
w Otwartości niż inne kwestionariuszowe pomiary efektów mistycznych (np. Skala Mistycyzmu) i pozytywnie
doświadczonych efektów halucynogennych (np. OSE). Ogólnie rzecz biorąc, wyniki te sugerują specyficzną rolę
SOCQ w określaniu doświadczeń mistycznych i przewidywaniu zmiany osobowości, chociaż konieczne będzie
kontynuowanie badania wrażliwości i słuszności SOCQ w określaniu efektów typu mistycznego psilocybiny i
innych klasycznych halucynogenów.
Wnioski te mają ważne implikacje dla zastosowania psilocybiny i klasycznych halucynogenów w psychiatrii
klinicznej. Najnowsze recenzje sugerują, że halucynogeny mogą mieć pozytywne skutki na rezultaty zaburzeń
klinicznych, zwłaszcza niepokoju oraz zaburzeń nastroju (Griffiths i Grob, 2010; Vollenweider i Kometer,
2010). Praca kliniczna w tym kierunku została zainicjowana w latach 1950 i sugerowała możliwe poprawy po
halucynogennym leczeniu u osób z nieuleczalnym rakiem (Grob et al., 2011; Kast, 1967; Richards et al., 1977) i
uzależnionych (Halpern, 1996; Mangini, 1998; Terrill et al., 1964). Choć wciąż pozostaje wiele do poznania o
mechanizmach, dzięki którym halucynogeny wytwarzają zmiany pozytywne, wzrosty Otwartości
zaobserwowane w niniejszym badaniu świadczą o nowatorskich możliwościach przyszłych badań nad
biologicznymi i psychologicznymi mechanizmami leczenia psilocybiną.
W przyszłym badaniu leczenia ważne będzie również sprawdzenie skutków psilocybiny i doznania mistycznego
na zmiany w nieprzystosowawczych cechach osobowości. Na przykład, choć nie zaobserwowaliśmy
zmniejszenia średniej Neurotycyzmu (odczuwania nerwowości, niepokoju, markotności, niepewności), który był
niemal 1 SD poniżej normalnej linii bazowej, redukcje Neurotycyzmu zostały zaobserwowane u pacjentów
przechodzących leczenie depresji (Costa et al., 2005) i uzależnienia (Piedmont, 2001). Podobnie, obniżeniu
Neurotycyzmu może towarzyszyć zmniejszenie niepokoju i nastroju przygnębienia, po leczeniu psilocybiną
populacji pacjentów (np. osoby z zaawansowanym stadium raka; Grob et al., 2011). W dodatku, choć obecne
badanie skupione jest na zmianie osobowości po pojedynczej sesji wysokodawkowej, możliwe, że wielokrotne
sesje mogłyby być związane ze zmianami w dodatkowych sferach oprócz Otwartości.
Podsumowując, niniejsze wyniki wskazują, że wysoka dawka psilocybiny podanej w sprzyjających warunkach
wytworzyła wzrosty w Otwartości, spójne z subiektywnymi zapewnieniami uczestników o długotrwałych
efektach halucynogenów. Co ważne, uczestnicy, którzy mieli podczas swej sesji wysokodawkowej kompletne
doznanie mistyczne, lecz nie inni, ukazali trwałe wzrosty w Otwartości, sugerując, że inne doznania mistyczne
mogą powodować podobną zmianę. Badanie jakościowe udokumentowało nagłe i dramatyczne zmiany
pozytywne w postawach, wartościach i zachowaniach po spontanicznych doznaniach mistycznych lub
duchowych (Miller, 2004; Paloutzian et al., 1999). Ponadto, badanie korelacyjne uwydatniło rolę duchowości w
leczeniu uzależnień (Kelly et al., 2011) i przy radzeniu sobie z chorobami zagrażającymi życiu, takimi jak rak
10
charakteru
(McCoubrie i Davies, 2006), co może wyjaśnić potencjalną skuteczność psilocybiny we wspomnianym wyżej
leczeniu uzależnień i cierpienia spowodowanego rakiem. Przyszłe badania powinny kontynuować sprawdzanie
stanów - zarówno farmakologicznych jak i niefarmakologicznych - które mogą powodować doznania mistyczne,
oraz opisać ich potencjalne konsekwencje długoterminowe.
Finansowanie
Badanie to było wsparte dotacjami od NIDA (R01DA03889; T32DA007209), Council on Spiritual Practices,
Heffter Research Institute, oraz Betsy Gordon Foundation.
Konflikt interesów
Autorzy zadeklarowali brak konfliktu interesów.
Podziękowania
Dziękujemy Margaret Klinedinst, Samantha Gebhart i Ashley Bathgate za zarządzanie danymi, oraz autorom i
kontrybutorom do dwóch pierwotnych badań, na których została oparta niniejsza analiza.
Odnośniki
1. Bouchard Jr TJ, Lykken DT, McGue M, Segal NL and Tellegen A (1990) Sources of human psychological differences: the
Minnesota Study of Twins Reared Apart. Science 250: 223-228.
2. Cloninger CR (1994) Temperament and personality. Curr Opin Neurobiol 4: 266-273.
3. Costa Jr PT, Bagby RM, Herbst JH and McCrae RR (2005) Personality self-reports are concurrently reliable and valid during
acute depressive episodes. J Affect Disord 89: 45-55.
4. Costa Jr PT, Herbst JH, McCrae RR and Siegel IC (2000) Personality at midlife: stability, intrinsic maturation, and response to
life events. Assessment 7: 365-378.
5. Costa Jr PT and McCrae RR (1992) Revised NEO Personality Inventory (NEO-PI-R) and NEO Five Factor Inventory (NEO-FFI)
Professional Manual. Odessa, FL: Psychological Assessment Resources.
6. DeYoung CG, Peterson JB and Higgins DM (2005) Sources of openness/intellect: cognitive and neuropsychological correlates
of the fifth factor of personality. J Pers 73: 825-858.
7. DeYoung CG, Shamosh NA, Green AE, Braver TS and Gray JR (2009) Intellect as distinct from Openness: differences revealed
by fMRI of working memory. J Pers Soc Psychol 97: 883-892.
8. Digman JM (1990) Personality structure: emergence of the five-factor model. Annu Rev Psychol 41: 417-440.
9. Dittrich A (1998) The standardized psychometric assessment of altered states of consciousness (ASCs) in humans.
Pharmacopsychiatry 31(Suppl 2): 80-84.
10. Doblin R (1991) Pahnke's good friday experiment: a long-term follow-up and methodological critique. J Transpers Psychol 23:
1-28.
11. Glennon RA, Titeler M and McKenney D (1984) Evidence for the 5-HT2 involvement in the mechanism of action of
hallucinogenicagents. Life Sci 35: 2505-2511.
12. Griffiths RR and Grob CS (2010) Hallucinogens as medicine. Scientific American December: 77-79.
13. Griffiths RR, Johnson MW, Richards WA, Richards BR, McCann UD and Jesse R (2011) Psilocybin-occasioned mystical-type
experiences: immediate and persisting dose-related effects. Psychopharmacology (Berl) 00:00-00.
14. Griffiths RR, Richards WA, Johnson MW, McCann UD and Jesse R (2008) Mystical-type experiences occasioned by psilocybin
mediate the attribution of personal meaning and spiritual significance 14 months later. J Psychopharmacol 22: 621-632.
15. Griffiths RR, Richards WA, McCann U and Jesse R (2006) Psilocybin can occasion mystical-type experiences having substantial
and sustained personal meaning and spiritual significance. Psychopharmacology (Berl) 187: 268-283; discussion 284-292.
16. Grob CS, Danforth AL, Chopra GS, et al. (2011) Pilot study of psilocybin treatment for anxiety in patients with advanced-stage
cancer. Arch Gen Psychiatry 68: 71-78.
17. Grob CS, McKenna DJ, Callaway JC, et al. (1996) Human psycho-pharmacology of hoasca, a plant hallucinogen used in ritual
context in Brazil. J Nerv Ment Dis 184: 86-94.
18. Halpern JH (1996) The use of hallucinogens in the treatment of addiction. Addict Res 4: 177-189.
19. Hood RW (1975) The construction and preliminary validation of a measure of reported mystical experience. J Sci Study Relig
14: 29-41.
20. Hood RW (2003) Conceptual and empirical consequences of the unity thesis. In: Belzen JA and Geels A (eds) Mysticism: A
Variety ofPsychological Perspectives. New York: Rodopi, 17-54.
21. Hood RW, Ghorbani N, Watson PJ, et al. (2001) Dimensions of the mysticism scale: confirming the three-factor structure in the
United States and Iran. J Sci Study Relig 40: 691-705.
22. Isbell H (1959) Comparison of the reactions induced by psilocybin and LSD-25 in man. Psychopharmacologia 1: 29-38.
23. Johnson M, Richards W and Griffiths R (2008) Human hallucinogen research: guidelines for safety. J Psychopharmacol 22:
603-620.
11
charakteru
24. Kast EC (1967) Attenuation of anticipation: a therapeutic use of lysergic acid diethylamide. Psychiatry Q 41: 646-657.
25. Kelly JF, Stout RL, Magill M, Tonigan JS and Pagano M (2011) Spirituality in recovery: a lagged mediational analysis of
Alcoholics Anonymous' principle theoretical mechanism of behavior change. Alcohol Clin Exp Res 35: 454-463.
26. Lerner M and Lyvers M (2006) Values and beliefs of psychedelic drug users: a cross-cultural study. J Psychoactive Drugs 38:
143-147.
27. McAdams DP (1995) What do we know when we know a person? J Personal 63: 365-396.
28. MacCallum RC, Zhang S, Preacher KJ and Rucker DD (2002) On the practice of dichotimization of quantitative variables.
Psychol Methods 7: 19-40.
29. Mangini M (1998) Treatment of alcoholism using psychedelic drugs: a review of the program of research. J Psychoactive
Drugs 30: 381-418.
30. McCoubrie RC and Davies AN (2006) Is there a correlation between spirituality and anxiety and depression in patients with
advanced cancer? Support Care Cancer 14: 379-385.
31. McCrae RR (2009) The five-factor model of personality traits: Consensus and controversy. In: Corr PJ and Matthews G (eds)
The Cambridge Handbook of Personality Psychology. Cambridge: Cambridge University Press.
32. McCrae RR and Costa Jr PT (1997) Personality trait structure as a human universal. Am Psychol 52: 509-516.
33. McCrae RR,Herbst JH and Costa JrPT(2001)Effectsofacquiescence on personality factor structures. In: Riemann R, Ostendorf
F and Spinath F (eds) Personality and Temperament: Genetics, Evolution, and Structure. Berlin: Pabst Science Publishers,
217-231.
34. McGlothlin WH and Arnold DO (1971) LSD revisited: a ten-year follow-up of medical LSD use. Arch Gen Psychiatry 24: 35-49.
35. McGlothlin WH, Cohen S and McGlothlin MS (1967) Long lasting effects of LSD on normals. Arch Gen Psychiatry 17:521-532.
36. Metzner R and Editors (1963) The subjective after-effects of psychedelic experiences: a summary of four recent questionnaire
studies. Psychedel Rev 1: 18-26.
37. Miller WR (2004) The phenomenon of quantum change. J Clin Psychol 60: 453-460.
38. Mroczek DK and Spiro AI (2003) Modeling intraindividual change in personality traits: Findings from the Normative Aging
Study. J Gerontol B Psychol Sci Soc Sci 58: 153-165.
39. Nichols DE (2004) Hallucinogens. Pharmacol Ther 101: 131-181.
40. Pahnke WN (1963) Drugs and mysticism: an analysis of the relationship between psychedelic drugs and the mystical
consciousness. Thesis. Harvard University, Boston.
41. Paloutzian RF, Richardson JT and Rambo LR (1999) Religious conversion and personality change. J Personal 67: 1047-1079.
42. Piedmont RL (2001) Cracking the plaster cast: Big Five personality change during intensive outpatient counseling. J Res
Personal 35:500-520.
43. Richards WA, Rhead JC, DiLeo FB, Yensen R and Kurland AA (1977) The peak experience variable in DPT-assisted psychotherapy with cancer patients. J Psychedel Drugs 9: 1-10.
44. Roberts BW and Mroczek DK (2008) Personality trait change in adulthood. Curr Dir Psychol Sci 17: 31-35.
45. Rosenberg DE, Isbell H, Miner EJ and Logan CR (1964) The effect of N, N-Dimethyltryptamine in human subjects tolerant to
lyseric acid diethylamide. Psychopharmacologia 5: 217-227.
46. Sahdra BK, MacLean KA, Shaver PR, et al. (2011) Enhanced response inhibition during intensive meditation training predicts
improvements in self-reported adaptive socioemotional functioning. Emotion 11: 299-312.
47. Silvia PJ, Nusbaum EC, Berg C, Martin C and O'Connor A (2009) Openness to experience, plasticity, and creativity: exploring
lower-order, higher-order, and interactive effects. J Res Personal 43: 1087-1090.
48. Stace WT (1960) Mysticism and Philosophy. Philadelphia: Lipincott.
49. Studerus E, Kometer M, Hasler F and Vollenweider FX (2011) Acute, subacute and long-term subjective effects of psilocybin in
healthy humans: a pooled analysis of experimental studies. J Psychopharmacol 25: 1434-1452.
50. Terracciano A, McCrae RR, Brant LJ and Costa Jr PT (2005) Hierarchical linear modeling analyses of the NEO-PI-R scales in
the Baltimore Longitudinal Study of Aging. Psychol Aging 20: 493-506.
51. Terrill J, Savage C and Jackson DD (1964) LSD, transcendence, and the new beginning. In: Solomon D (ed.) LSD: The
Consciousness-expanding Drug. New York: G.P. Putnam's Sons, 174-199.
52. Turek IS, Soskin RA and Kurland AA (1974) Methylenedioxyam-phetamine (MDA) subjective effects. J Psychedel Drugs 6: 7-14.
53. Unger SM (1964) Mescaline, LSD, psilocybin and personality change. In: Solomon D (ed.) LSD: The Consciousness-expanding
Drug. New York: G.P. Putnams Sons, 200-228.
54. Vollenweider FX and Kometer M (2010) The neurobiology of psychedelic drugs: implications for the treatment of mood
disorders. Nat Rev Neurosci 11: 642-651.
55. Wolbach AB, Miner EJ and Isbell H (1962) Comparison of psilocin with psilocybin, mescaline and LSD-25.
Psychopharmacologia 3: 219-223.
[ tłumaczenie: cjuchu ]
12

doznania mistyczne powodowane halucynogenną psilocybiną

Transkrypt

Podobne dokumenty

Gmina Mielec

Podanie o dodatkowy termin zaliczenia (przedłużenie sesji) Decyzja

praca kontrolna 1 lo 2015

Misja szkoły do roku 2020

imię i nazwisko studenta miejscowość, data kierunek studiów

Przedłużenie sesji egzaminacyjnej

trening umiejętności trenerskich

6 czerwca 2012

wersja PDF informacji o sesji

Jak rozwijać zainteresowania uczniów naukami przyrodniczymi