Co to jest powietrze? - obserwacje i

Transkrypt

Co to jest powietrze? - obserwacje i
WWW.ZDROWEPRZEDSZKOLE.PL
Co to jest powietrze? - obserwacje
i doświadczenia dzieci.
Cele :
Dziecko:
- rozumie i wypełnia polecenia
- uczestniczy w zabawach badawczych
- wykazuje się logicznym myśleniem, podczas analizowania wyników doświadczeń
- poznaje właściwości i znaczenie powietrza
- przestrzega zasad prawidłowego oddychania
Realizowane obszary podstawy programowej: 3.3, 4.1, 4.3, 5.1, 8.3, 9.1, 10.1
Metody
Rozmowa kontrolowana, zabawa badawcza, zabawa logopedyczna, zabawa relaksacyjno-oddechowa.
Środki dydaktyczne
Kolorowe kartki papieru, balony, tasiemka, nieprzeźroczyste zamykane pojemniki, kawa mielona,
skórka z cytryny, ocet, kubki plastikowe i słomki, tamburyn.
Przebieg zajęć
1. Nauczyciel zadaje dzieciom pytania:
-Jak myślicie co to jest powietrze?
-Czy ktoś z was widziała kiedyś powietrze?
-Czy powietrze można zobaczyć?
Każde dziecko otrzymuje słomkę i plastikowy kubek z wodą. Jeden koniec słomki dzieci zanurzają w
wodzie, a w drugi dmuchają. Obserwują, co wydobywa się z wody.
Wniosek: Przez słomkę wydobywały się pęcherzyki powietrza.
2. Nauczyciel pyta: Czy powietrze ma zapach?
Dzieci zamykają oczy. Nauczyciel do przygotowanych 3 nieprzeźroczystych pojemniczków wkłada:
zmieloną kawę, skórkę z cytryny, ocet i zamyka je. Pyta dzieci, czy czują jakiś zapach? Dzieci
odpowiadają, że nic nie czują. Nauczyciel otwiera pojemniki. Dzieci czują teraz unoszące się z ich
wnętrz zapachy.
Wniosek: Powietrze, chociaż samo w sobie nie pachnie, to jednak przenosi zapachy.
3. Nauczyciel: Sprawdźmy czy powietrze można złapać.
Dzieci nadmuchują balony. Obserwują, że balon robi się coraz większy, zawiązują go tasiemką. Po
chwili rozwiązują balon i wypuszczają z rąk nadmuchane balony.
Wniosek: Powietrze jest wszędzie, ale go nie widać.
Powietrze można złapać i zamknąć w balonie. Powietrze rozciąga ścianki balonu, dzięki czemu jest on
coraz większy. Powietrze rozszerza się w balonie.
4. Nauczyciel pyta dzieci: Czy powietrza można dotknąć?
Dzieci próbują dotknąć i złapać w dłoń powietrze.
Zdrowe Przedszkole, ul. Olszewskiego 6/2.26, 25-663 Kielce
Tel. +48 507 385 899,
E- mail: [email protected]
www.zdroweprzedszkole.pl
WWW.ZDROWEPRZEDSZKOLE.PL
Nauczyciel rozdaje dzieciom kolorowe kartki papieru. Pokazuję jak je złożyć, by powstał wachlarz.
Dzieci wachlują się po twarzy i czują wiatr.
Wniosek: Powietrza nie można dotknąć, ale można wprawić je w ruch. Ruch ten odczuwamy jako
wiatr.
5. Dzieci podskakują po sali w rytm bębenka. Na hasło "silny wiatr" zatrzymują się i wypowiadając
"hu hu ha, hu hu ha" równocześnie klaszczą. Na hasło "słaby wiatr" kołyszą rękami wypowiadając
"szszsz...".
6. Nauczyciel wyjaśnia dzieciom, dlaczego powietrze ważne dla zwierząt roślin i ludzi. Następnie prosi
dzieci, aby zatkały palcami nos i zamknęły usta. Dzieci sprawdzają jak długo mogą wytrzymać. Po
chwili otwierają usta, odsłaniają nos i oddychają.
Wniosek: Powietrze jest człowiekowi potrzebne, człowiek musi oddychać.
7. Na zakończenie zajęć dzieci kładą się wygodnie na dywanie i wykonują spokojne wdechy nosem i
wydechy ustami. Po chwili kładą prawą dłoń na brzuchu i wyczuwają jak brzuch unosi się wraz
wdychanym przez nos powietrzem, a opada z wydychanym ustami.
Zdrowe Przedszkole, ul. Olszewskiego 6/2.26, 25-663 Kielce
Tel. +48 507 385 899,
E- mail: [email protected]
www.zdroweprzedszkole.pl