Zobacz artykuł - Czesław Siekierski

REKLAMA
1559012/00
Wieści z Unii Europejskiej
DR CZESŁAW SIEKIERSKI
Poseł do Parlamentu Europejskiego z ramienia PSL
Wiceprzewodniczący Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi PE
Członek Komisji Rozwoju Regionalnego PE
Członek Specjalnej komisji PE ds. nowej perspektywy finansowej UE
Były Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi
www.siekierski.pl
Wystąpienie posła Siekierskiego na sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego z okazji 62. rocznicy ogłoszenia Deklaracji Schumana (9.V.2012)
W dniu 9 maja 1950 r. francuski minister spraw zagranicznych Robert Schuman uroczyście wezwał kraje demokratycznej Europy do wzajemnego zbliżenia, aby nie dopuścić w przyszłości do powtórzenia
się dramatu II wojny światowej. Powszechnie ten dzień uważa się za początek zjednoczonej Europy.
Pojednawczy wobec Niemiec charakter deklaracji oraz otwartość na udział innych krajów europejskich
wyznaczyły nowe standardy życia politycznego w Europie.
Dziś, 62 lata po ogłoszeniu deklaracji Schumana, nadal nie straciła ona na swojej aktualności. Niemniej
jednak w związku z kryzysem gospodarczym, który dotknął Europę, coraz częściej możemy zaobserwować niepokojące zjawisko miejscowego odradzania się nacjonalizmów, wzrostu rasizmu i ksenofobii na naszym kontynencie. Towarzyszy temu istotna utrata zaufania w stosunku do Unii Europejskiej
i idei integracji. Sama Unia zmaga się nie tylko z największym w historii kryzysem gospodarczym ale
i z kryzysem tożsamości. Jaka więc będzie przyszłość Europy?
Fragment wystąpienia posła Siekierskiego
– sprawozdawcy Parlamentu Europejskiego
w sprawie Programu dystrybucji żywności
wśród osób najuboższych w UE (14.02.2012)
Kryzys, który dotyka nasze kraje, jest najbardziej odczuwalny wśród
najbiedniejszych, którzy głównie korzystają z pomocy żywnościowej w ramach tego programu. Jego budżet to obecnie 500 milionów euro rocznie, z czego 100 milionów przypada Polsce. Programem w naszym
kraju zarządza Agencja Rynku Rolnego. Łącznie z pomocy Programu
dystrybucji żywności korzysta prawie 18 mln Europejczyków, w tym ok.
3,7 miliona Polaków. Są to ci, którym żyje się najtrudniej, bezdomni,
bezrobotni, osoby starsze czy upośledzone, ale także rodziny wielodzietne i osoby samotnie wychowujące dzieci. W Europie, która tak
znacznie się rozszerzyła, liczba biednych i potrzebujących znacznie
wzrosła. Szacuje się, że obecnie około 40 mln osób w Europie żyje w
ubóstwie, a kolejne 40 mln jest nim zagrożone. Program ten z wielkim zadowoleniem przyjęły instytucje charytatywne, organizacje pozarządowe, które zajmują się dystrybucją żywności, ale najważniejsza jest
pomoc dla biednych, potrzebujących ludzi. Dobrze, że Unia Europejska o nich pamięta. Dlatego należy uczynić wszystko, aby przygotować odpowiednie podstawy prawne do realizacji tego programu w latach 2014-2020.
Fragment wywiadu dla Przeglądu Przemysłowo-Gospodarczego
(25.04.2012)
W ramach kolejnej perspektywy finansowej Polska może liczyć na 80 mld euro na zadania z zakresu polityki spójności oraz 36 mld euro na Wspólną Politykę Rolną. To dużo czy mało?
Biorąc pod uwagę, że w ramach obecnego okresu programowania 2007-2013 przyznano nam ok.
67 mld euro na politykę spójności oraz ok. 27 mld na WPR, byłyby to znaczące kwoty. Musimy
pamiętać, że kraje UE przechodzą obecnie najcięższy od lat kryzys gospodarczy, związany m.in.
z nadmiernym zadłużeniem. Odpowiedzią na ten kryzys jest w pierwszej kolejności polityka cieć
budżetowych na poziomie narodowym. Szukając dalszych oszczędności płatnicy netto do budżetu UE z pewnością będą chcieli ograniczyć wielkość swoich składek na rzecz Unii. Trwające już
od wielu miesięcy prace nad nową perspektywą finansową są bardzo trudne i istnieje poważne
ryzyko, że nowy wieloletni budżet UE zostanie zmniejszony o ok. 10% w stosunku do kwoty zaproponowanej przez Komisję, ale nawet przy tej obniżce budżetu 2014-2020 Polska nie powinna
otrzymać mniej niż w okresie 2007-2013. W tych okolicznościach osiągnięcie wspomnianych kwot
dla Polski byłyby sukcesem.
Fragment wypowiedzi posła Siekierskiego dla
"The Parliament Magazine" w sprawie wyzwań
związanych z ograniczonymi zasobami wody
(8.05.2012)
Fragment wypowiedzi dla "Monitora Unii Europejskiej" (16.11.2011)
Dla samej Unii wystąpienie Grecji nie byłoby katastrofą gospodarczą, ponieważ kraj ten wytwarza niewielką część europejskiego PKB. Dużo poważniejsze od następstw ekonomicznych mogłyby się jednak okazać skutki psychologiczne. Te psychologiczne konsekwencje miałyby katastrofalne konsekwencje, ponieważ rynki finansowe miałyby uzasadnione dla swoich obaw, że podobny los może spotkać inne kraje. Zachwiałoby to stabilnością większości krajów Europy.
Dlatego moim zdaniem musi zostać opracowana procedura wyjścia zagrożonego kraju ze strefy euro, bądź wyłączenia go przez pozostałe kraje, jeśli to państwo nie będzie wypełniać standardów obowiązujących w strefie euro. Byłaby to równocześnie przestroga dla krajów łamiących
postanowienia Paktu Stabilizacji i Wzrostu przyjętego w 1997 r.
Na fakt nie przestrzegania Paktu Stabilizacji i Wzrostu przez większość krajów członkowskich,
w tym Niemcy i Francję, wskazywałem w swoich wystąpieniach już od 2005 r.(patrz www.siekierski.pl). Część odpowiedzialności za zaistniałą sytuację ponosi obecny Przewodniczący Komisji
Europejskiej Jose M. Barroso, który sprawuje swój urząd już drugą kadencję tj. od 2004 r. Należy zadać sobie pytanie czy Komisja dysponując liczną rzeszą doskonale przygotowanych urzędników nie była w stanie zapobiec naruszeniom paktu?
Woda jest niezbędna dla życia wszystkich organizmów na Ziemi. Jest
też bardzo ważnym czynnikiem rozwoju gospodarczego i cywilizacyjnego. W wielu regionach świata odczuwalne są bardzo wielkie niedobory wody. W większości państw europejskich jednak nie traktuje się
spraw związanych z zapewnieniem dostępu do wody jako poważnego problemu. Obecnie bowiem Europa przede wszystkim koncentruje swoje wysiłki na zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego. Jednakże kwestia właściwego gospodarowania zasobami wody w celu zapewnienia należytej ich dostępności stanie się w najbliższej przyszłości również w Europie zagadnieniem najwyższej rangi.
Konieczne dostosowania w zakresie gospodarowania zasobami wody do obecnych wyzwań gospodarczych, środowiskowych i klimatycznych są znaczne i bardzo kosztowne. Stąd nie tylko środki w ramach
WPR powinny służyć tym zadaniom. Większe projekty związane z gospodarką zasobami wodnymi dotyczące np. wykorzystania wody jako źródła odnawialnej energii winny uzyskać finansowanie ze środków
polityki spójności. Współdziałanie w tym zakresie wydaje się absolutnie konieczne, gdyż woda – źródło życia, ale i potężny żywioł – nie zna
granic.
PSL przynależy do Grupy Europejskiej Partii Ludowej, która jest największą frakcją w Parlamencie Europejskim
Publikacja sfinansowana przez EPL