Instrukcja użytkownika arkusza Eco-Plan Biogas

Instrukcja użytkownika
arkusza Eco-Plan Biogas
SUSTAINGAS Manual D3.2
www.sustaingas.eu
Date of issue: 27.03.2015
Authors
Michael Tersbøl and Lone Malm
Responsible
for this
report
Organic Denmark (Økologisk
Landsforening)
Partners
ECOFYS, FEA, FIBL, FUNDEKO, IFOAM EU,
PROTECMA, RENAC, STUDIA
1
INSTRUKCJA UŻYTKOWNIKA ARKUSZA ECO-PLAN
BIOGAS
Eco-Plan Biogas jest arkuszem kalkulacyjnym, w którym można
porównać ekonomikę produkcji roślinnej ekologicznego gospodarstwa
rolnego stosującego jako nawóz poferment („stan z produkcją biogazu”)
z gospodarstwem, w którym jako nawóz stosowany jest
nieprzefermentowany obornik/gnojowica, nawóz zielony lub gdy brak
jest własnych źródeł nawozu („stan obecny”). Poferment wytwarzany
jest w biogazowni z obornika/gnojowicy oraz koniczyny uprawianej w
gospodarstwie na nawóz zielony.
Celem arkusza jest więc zobrazowanie i obliczenie ekonomicznej
synergii miedzy ekologiczną produkcją roślinną a produkcją biogazu z
biomasy organicznej.
Model służy także do obliczeń ekonomiki biogazowni
wykorzystującej biomasę z analizowanego gospodarstwa lub dodatkowo
z okolicznych gospodarstw.
Niniejszy tekst jest krótką instrukcją obsługi arkusza kalkulacyjnego.
Eco-Plan Biogas składa się z siedmiu zakładek:
1. Podgląd wyników. Można tu porównać wyniki osiągane przez
gospodarstwo bez biogazu i gospodarstwo wykorzystujące
poferment do nawożenia. Pokazane są także wyniki osiągane przez
samą biogazownię (zakładka 7).
2. Uprawy. Zakładka dotyczy rozkładu poszczególnych upraw, a także
wpływu międzyplonów /zielonego ugoru oraz przydziału nawozów
do poszczególnych upraw.
3. Nawozy naturalne. Wprowadza się tu dane dotyczące sprowadzania
obornika/gnojowicy spoza gospodarstwa, zawartości azotu oraz
ceny.
4. Substraty dla biogazowni. Określa się tu substraty dla biogazowni
oraz ilość pofermentu otrzymywanego z biogazowni oraz oblicza
koszty transportu.
5. Założenia wstępne. Wprowadza się tutaj ceny upraw, efektywność
rolniczą, koszty ziarna na zasiew oraz maszyn.
6. Inwestycje. Zakładka służy obliczaniu dodatkowych nakładów
inwestycyjnych w gospodarstwie.
7. Biogazownia. Zakładka pomaga skalkulować parametry
ekonomiczne dla biogazowni.
2
W modelu zastosowano różne kolory tła oraz komórek, aby wskazać
znaczenia i funkcje:
Kolor
Znaczenie
Tło żółte
Stan obecny
Tło zielone
Stan z produkcją biogazu
Tło niebieskie
Wartości wprowadzane
Tło białe
Wyniki (pola zablokowane)
Komórki czerwone
Komórka zostanie podświetlona na czerwono,
jeśli przekroczony zostanie limit dawki azotu lub
jeśli powierzchnia gospodarstw wyrażona w
hektarach nie będzie jednakowa w obu
scenariuszach
Komórki zielone
Komórka zostanie podświetlona na zielono,
jeśli jest możliwość zastosowania większej dawki
azotu
Komórka oznakowana
czerwonym trójkątem
Komentarz objaśniający jaką wartość należy
wprowadzić do komórki
Kroki:
Zaleca się, aby rozpocząć od wprowadzania takich samych wartości
w sekcjach Stan obecny i Stan z produkcją biogazu, czyli tak, jakby
sytuacja przy produkcji biogazu była kopią obecnego stanu produkcji
rolnej. Efektem powinny być dwa identyczne wyniki, dzięki czemu można
sprawdzić, czy wszystkie istotne parametry są dobrze ustawione, a
wartości poprawnie wprowadzone. Dlatego też należy postępować
zgodnie z opisaną poniżej procedurą, w której poszczególne nagłówki
odpowiadają zakładkom arkusza. Użyj przycisku Idź do kroku 1, aby
przejść do pierwszej zakładki.
1. Założenia wstępne
Wprowadź ceny, efektywność rolniczą (przyrost plonu na kg azotu
zastosowanego w nawozach), koszty zasiewu i maszyn. Zestaw wartości
domyślnych jest już wprowadzony, ale mogą one zostać zweryfikowane i
dostosowane do sytuacji lub kraju. Dla efektywności nawożenia azotem
podano dwie różne wartości, uzależnione od właściwości gleby -
3
piaszczysta lub gliniasta (patrz komentarz do komórki D6). Zwróć uwagę
na fakt, że nie podano wielu wartości domyślnych dla międzyplonów.
Maksymalna dawka N na ha (Kolumna J): Wartości te określają
maksymalną dawkę azotu, dla której oszacowanie wielkości plonu jest
wiarygodne. Plony obliczane są na bazie funkcji liniowej, więc przy
dawce azotu wyższej od wartości maksymalnej oddziaływanie
marginalne na plon będzie spadać.
Poruszanie się między zakładkami:
W zakładkach od 1 do 6 są przyciski, na które należy kliknąć, żeby
kontynuować pracę w arkuszu. W omawianej zakładce „Założenia
wstępne” wykonaj następujące czynności:



Kliknij na Pokaż krok 1: podświetlone zostaną komórki, na
których powinieneś się skupić.
Kliknij na Zacznij krok 1: uruchomi się tryb, w którym możesz
wprowadzać lub zmieniać wartości.
Kliknij na Idź do kroku 2: przeniesiesz się do następnej zakładki,
nad którą musisz popracować.
Idź do kroku 2
Wprowadź liczbę hektarów dla każdej z upraw w kolumnie B
(pamiętaj o międzyplonach). Na początku zrównaj podawane wartości w
sekcjach Stan obecny i Stan z produkcją biogazu. Jeśli wybierzesz
uprawy nasienne, koniczynę lub rośliny motylkowe, powstaje pożniwny
efekt wzbogacenia gleby w azot, który powinien zostać przydzielony
uprawom wykorzystującym azot . Jeżeli uprawiasz jedynie jednoroczną
koniczynę lub rośliny nasienne, musisz wprowadzić tę samą wartość w
kategorii Powierzchnia orki ha/r (kolumna D), co przy liczbie hektarów z
danym rodzajem uprawy (kolumna B). W kolumnie I wpisuje się azot
dostępny dla zbóż lub upraw nasiennych (lub innych upraw
wykorzystujących azot), jeśli uprawy wiążące azot stanowią przedplon
dla tych upraw (zauważ, że rośliny motylkowe mogą stanowić przedplon
zarówno dla upraw nasiennych, jak zbóż). Jeśli koniczyna lub roślina
nasienna jest odmianą dwuletnią, jedynie połowa powierzchni upraw
będzie w danym roku zaorana, a w konsekwencji jedynie połowa ilości
azotu jest dostępna dla kolejnych upraw.
Teraz, kiedy uwzględniłeś już efekty płodozmianu, klikasz na Idź do
kroku 3, który zabiera cię do zakładki:
Wprowadź lub dostosuj dane dotyczące ilości obornika i gnojowicy
pochodzących z własnych hodowli oraz spoza gospodarstwa, a także
dane na temat zawartości azotu w tych nawozach naturalnych.
2. Uprawy
3. Nawozy naturalne
4
Współczynnik wykorzystania azotu powinien być dostosowany do
rodzaju nawozu, sposobu jego rozprowadzania na polu itp. Dla obornika
stałego wartość 50% wykorzystania azotu na rok może być zbyt wysoka
do osiągnięcia w jednym roku, jednak długoterminowe stosowanie
obornika może przyczynić się do osiągnięcia takiego efektu. Należy
odpowiednio dostosować ceny nawozów i rozprowadzania ich po
polach. Wartości w sekcjach Stan obecny i Stan z produkcją biogazu
powinny nadal być jednakowe (jak wcześniej). Wróć teraz do zakładki
Uprawy, klikając na Idź do kroku 4.
4. Uprawy
Na dole kolumniy M (komórka M20 i M46) możesz zobaczyć ile azotu
efektywnego możesz zaaplikować na polach. Rozdystrybuuj azot w
kolumnie M pomiędzy uprawami zgodnie z maksymalną dopuszczalną
wartością dla każdej uprawy podaną w kolumnie N. Na początku
przydziel go uprawom charakteryzującym się większym przyrostem
wartości plonu, jak to uwidoczniono w kolumnie O. Zazwyczaj bedą to
uprawy nasienne, następnie zboża, a na koniec koniczyna/trawa.
Wartości w komórkach M19 oraz M45 pokażą ci, czy zużyłeś cały
efektywny azot z zakładki Nawozy naturalne. Podświetlenie komórek
na zielono oznacza, że został jescze azot do wykorzystania, a kolor
czerwony jest sygnałem, że przekroczyłeś ilość, którą możesz
rozdystrtybuować.
Maksymalna dawka N na ha (Kolumna J): Wartości te określają
maksymalną dawkę azotu, dla której oszacowanie wielkości plonu
jest wiarygodne. Plony obliczane są na bazie funkcji liniowej, więc
przy dawce azotu wyższej od wartości maksymalnej oddziaływanie
marginalne na plon będzie spadać. A więc większy plon jest możliwy,
ale nie tak wysoki jak wyliczony na bazie funkcji liniowej.
Przejdź do zakładki Podsumowanie wyników, klikając na Idź do
wyników (5).
5. Podsumowanie
wyników
Do tego momentu wartości wpisywane w sekcjach Stan obecny i
Stan z produkcją biogazu były jednakowe. Można to zweryfikować
sprawdzając, czy wysokość marży na pokrycie kosztów stałych w
zakładce jest taka sama dla Stanu obecnego jak dla Stanu z produkcją
biogazu. Jeśli wartości nie są identyczne, sprawdź wszystkie
wprowadzone dane i znajdź błędy. Jeśli wyniki są takie same, kontunuuj
klikając na Idź do kroku 6.
5
Ustalasz teraz wstępne założenia dla zastosowania plonów do
produkcji biogazu. Jakie są ceny i plony upraw przeznaczonych na biogaz
i jaki jest przyrost wielkości plonu w odpowiedzi na zastosowaną dawkę
azotu? Czy uwzględniasz kukurydzę energetyczną? Czy można
wprowadzać nowe uprawy? Uprawa dowolnego typu może być
wprowadzona zarówno do sekcji Stan obecny, jak i do sekcji Stan z
produkcją biogazu.
Kliknij na Idź do kroku 7.
6. Założenia wstępne
Zmień teraz dane w sekcji Stan z produkcją biogazu tak, aby
odpowiadały faktycznej strukturze upraw przy produkcji biogazu. Tam
gdzie trzeba zmień konfigurację upraw tak, aby uwzględnić kilka
hektarów koniczyny, użytków zielonych lub/i międzyplonów
przeznaczonych na produkcję biogazu. Możesz nawet włączyć uprawę
kukurydzy na biogaz. Całkowita powierzchnia upraw (ha) musi być
jednakowa jak w sekcji Stan obecny. Zwróć uwagę, że w przypadku
koniczyny uprawianej na biogaz musisz wprowadzić liczbę hektarów
przeorywanych każdego roku w celu wykazania pożniwnego efektu
wzbogacenia gleby w azot. Wynik ten musi ponownie – w kolumnie I –
zostać przydzielony uprawom nasiennym, zbożom itp., tak jak opisano w
kroku 2. Uprawy. Kliknij na Idź do kroku 8
7. Uprawy
W tej zakładce również należy odpowiednio dostosować dane w
scenariuszu Stan z produkcją biogazu. Trzeba zdecydować, czy całość,
czy też jedynie część własnych nawozów naturalnych i nawozów spoza
gospodarstwa będzie przeznaczana na produkcję biogazu. W kolumnie B
wprowadź ilości ton obornika/gnojowicy przeznaczone do produkcji
biogazu. Do dyspozycji jest tylko taka ilość tych nawozów, jaka została
zdefiniowana w scenariuszu Stan obecny. Należy odpowiednio
dostosować również ceny obornika/gnojowicy i koszty rozprowadzania
po polach.
Istnieje możliwość zredukowania lub uniknięcia sprowadzania
obornika/gnojowicy spoza gospodarstwa dzięki zastąpieniu go
poferementem z biogazowni, wyprodukowanym z materiału
pochodzącego z własnych upraw i odchodów zwierzęcych.
Kliknij na Idź do kroku 9.
8. Nawozy naturalne
W tej zakładce obliczane są i sumowane całkowite plony z upraw
przeznaczonych do produkcji biogazu. Wynik wyrażony jest w tonach
świeżej masy. Sumowana jest także ilość azotu (w kg) w uprawach na
biogaz oraz w oborniku/ gnojowicy. Dodatkowo można obliczyć koszty
transportu biomasy do i z biogazowni, jeśli rolnik musi za to zapłacić.
9. Substraty dla
biogazowni
6
Komórka I18 pokazuje, ile azotu ogółem gospodarstwo dostarcza do
biogazowni. W komórce I21 wpisujesz tą samą ilość azotu, jeśli całość
dostarczonego azotu wraca z powrotem do rolnika. W komórce G21
można wpisać/skorygować zawartość azotu w przeliczeniu na tonę
pofermentu. Stężenie może być trudne do przewidzenia, ponieważ
zależy także od tego, jakiego rodzaju biomasę biogazownia wykorzystuje
także z innych źródeł. Jeśli biogazownia bazuje głównie na odchodach
zwierzęcych, stężenie azotu w profermencie musi być zbliżone do
stężenia w nieprzetworzonej gnojowicy, ewentualnie nieco większe. Jeśli
biogazownia zużywa dużo biomasy stałej (obornika i wsadu roślinnego),
zawartość azotu najprawdopodobniej będzie wyższa niż w
nieprzetworzonej gnojowicy i wyniesie około 5-6 kg azotu całkowitego
na tonę. Zauważ, że jeśli wpiszesz nierealistycznie wysoką zawartość
azotu, ryzykujesz wyliczenie zbyt niskich kosztów zakupu nawozu
naturalnego, transportu i rozprowadzania pofermentu.
Wysoka zawartość azotu na tonę biomasy, np. powyżej 6 kg/t, może
być także za wysoka dla procesu fermentacji beztlenowej w komorze
fermentacyjnej. Całkowity ładunek azotu (w materiale z
gospodarstwa i spoza niego) nie powinien przekraczać 6 kg N na tonę
biomasy.
Kliknij na Idź do kroku 10.
10. Nawozy naturalne
Należy odpowiednio ustawić współczynnik (%) wykorzystania
azotu z pofermentu oraz cenę tony pofermentu, jak również koszty
rozprowadzania go na polach.
Kliknij na Idź do kroku 11.
11. Uprawy
W sekcji Stan z produkcją biogazu należy odpowiednio dostosować
przydział nawozów w kolumnie M. Jeżeli występuje nadmiar azotu, np.
gdy nie wszystko może zostać rozdystrybuowane poniżej limitu
maksimum N, można w zakładce Substraty dla biogazowni zmniejszyć
ilość pofermentu otrzymywanego z biogazowni (wkład biomasy do
biogazowni z gospodarstwa będzie wtedy większy niż otrzymywana ilość
pofermentu). Nadmiar pofermentu może zostać wykorzystany przez
inne gospodarstwa. Innym wyjściem może być wyeliminowanie
obornika/gnojowicy pochodzących spoza własnego gospodarstwa w
zakładce Nawozy naturalne.
Jeśli azot jest przydzielony do takich upraw jak koniczyna na biogaz,
plon wzrośnie i więcej azotu może być wprowadzone w zakładce 4
Substraty dla biogazowni (komórka I27).
7
Kliknij na Idź do kroku 12.
Jeśli produkcja wymaga także pewnych inwestycji w gospodarstwie
(innych niż nakłady na samą biogazownię), do arkusza wpisz wartości
odpowiadające sumie kosztów inwestycyjnych, stopie procentowej i
okresowi amortyzacji w latach i na tej podstawie obliczone zostaną
roczne koszty inwestycji. Mogą to być zbiorniki na poferment,
przykrycia, silosy na kiszonki, pompy itp. Inwestycje te zostaną
uwzględnione w ekonomice gospodarstwa w scenariuszu Stan z
produkcją biogazu.
Kliknij na Idź do wyników (KONIEC).
12. Inwestycje
Obliczenia ekonomiczne dla produkcji roślinnej gospodarstwa
zostały ukończone. Wyniki można zobaczyć i przeanalizować w zakładce
Podsumowanie wyników.
13. Podsumowanie
wyników
Jeśli chcesz przeanalizować inne scenariusze i zmienić wprowadzone
wartości, na przykład dla innego rozkładu upraw w scenariuszu Stan z
produkcją biogazu, musisz pamiętać, aby zmienić wartości we
wszystkich odpowiednich zakładkach.
Na przykład:
Jeśli zmieniasz powierzchnię (ha) upraw w zakładce 2.Uprawy,
musisz:
a. dostosować „Całkowitą zawartość azotu po żniwach” w kolumnie
G w zakładce 2.Uprawy
b. dostosować ilość „Pofermentu z biogazowni” w komórce I21 w
zakładce 4.Substraty dla biogazowni
c. na koniec ponownie rozdystrybuować azot w kolumnie M w
zakładce 2.Uprawy
Inny przykład:
Jeśli zmieniasz ilość obornika spoza gospodarstwa lub wielkość
własnej produkcji obornika w zakładce 3.Nawozy naturalne, musisz:
a. dostosować ilość „Pofermentu z biogazowni” w komórce I21 w
zakładce 3.Nawozy naturalne
b. zmienić przydział azotu w kolumnie M w zakładce 2.Uprawy
Zakładka Biogazownia stanowi załącznik do arkusza kalkulacyjnego
dla gospodarstwa. Biogazownia jest w interakcji z gospodarstwem
14. Biogazownia
8
poprzez kupowanie biomasy od gospodarstwa i dostarczanie (sprzedaż)
do gospodarstwa pofermentu.
Obliczenia w zakładce Biogazownia pokazują obrót roczny oraz
średnie roczne koszty odsetkowe w okresie amortyzacji.
Arkusz ten oblicza rentowność samej biogazowni i dodaje roczny
wynik gospodarczy instalacji do wyniku gospodarstwa w arkuszu
Podsumowanie wyników.
Obliczenia nie odzwierciedlają precyzyjnie rzeczywistych kosztów i
zysków z biogazowni, ale dają jedynie wskazówkę i pokazują, ile
potrzeba biomasy z gospodarstwa lub spoza niego, aby osiągnąć
satysfakcjonujące wyniki finansowe.
Obliczenia dokonywane są po aktualnych cenach stałych bez
uwzględnienia inflacji i przyszłych zmian w cenach, wynagrodzeniach i
stopach procentowych.
Zakładka zawiera wartości domyślne, które powinny zostać
zweryfikowane i ewentualnie zmienione/dostosowane do konkretnej
sytuacji.
Jak wprowadzać wartości w zakładce Biogazownia? (tylko komórki
oznaczone na niebiesko):
Wsad biomasy
Zacznij od góry arkusza, zwracając uwagę na komentarze do
wybranych komórek. Wsad biomasy z gospodarstwa jest automatycznie
przeniesiony z zakładki Uprawy, sekcji Stan z produkcją biogazu. Można
wprowadzić także wartości dotyczące dodatkowej biomasy pochodzącej
z innych gospodarstw. Można zmienić wielkość produkcji biogazu z tony
substratu. Można dodać odpady z gospodarstwa domowego jako wsad
biomasy.
Kogeneracja
Arkusz wylicza wielkość rocznej produkcji biogazu. Na podstawie
szacowanej liczby godzin pracy na rok (wielkość tę można zmienić)
obliczana jest też wartość mocy zainstalowanej układu CHP.
Inwestycja
Należy wprowadzić koszty inwestycyjne biogazowni w prawym
dolnym rogu arkusza (EUR na kW). W komentarzu do tej komórki jest
informacja, że małe biogazownie są droższe w przeliczeniu na 1 kW niż
większe instalacje. Wprowadź odpowiednią wartość kosztu
jednostkowego na 1 kW zgodnie z wyliczoną mocą zainstalowaną układu
CHP. Obliczony zostanie całkowity koszt inwestycyjny brutto. Jeśli
9
możliwe jest uzyskanie dotacji w wysokości x% inwestycji, można tą
informację wprowadzić i wtedy podany zostanie koszt inwestycji netto.
Obliczana jest produkcja energii i ciepła, ale muszą być
wprowadzone wartości sprawności (%) dla energii elektrycznej i cieplnej,
odpowiednio od wielkości silnika. Patrz komentarz do komórki. Ilość
wyprodukowanego ciepła jest to wartość netto, po odjęciu ciepła
konsumowanego przez samą biogazownię. Wielkość udziału % ciepła
wykorzystywanego do procesu produkcji biogazu może zostać
zmodyfikowana.
Produkcja energii
elektrycznej i ciepła
Ceny energii wytworzonej ze źródeł odnawialnych są w różnych
krajach różne i zmieniają się z roku na rok. Należy zweryfikować podane
wartości domyślne i ewentualnie zmienić wysokość ceny sprzedaży
energii elektrycznej i ciepła. Dochód z energii cieplnej obliczany jest na
podstawie ilości ciepła, które jest sprzedawane – wielkość tę można
zdefiniować w procentach i wpisać do arkusza. Czasami sprzedaż ciepła
możliwa jest tylko zimą.
Arkusz oblicza przychód ze sprzedaży pofermentu dla gospodarstwa
(dane zaimportowane z odpowiedniej zakładki), a jeśli poferment jest
sprzedawany także innym gospodarstwom, należy wprowadzić ilość i
cenę.
Przychody z energii i
pofermentu
Energia elektryczna potrzebna dla samej biogazowni obliczana jest
jako udział procentowy konsumpcji energii na cele własne w
wyprodukowanej energii elektrycznej. Patrz komentarz do komórki.
Cena takiej energii jest zazwyczaj inna niż cena energii sprzedawanej do
sieci i ta cena detaliczna musi zostać wprowadzona do arkusza.
Koszty utrzymania są obliczane osobno dla biogazowni i
kogeneratora. Koszty utrzymania biogazowni oblicza się na podstawie
całkowitego kosztu inwestycji brutto, który wpisuje się na dole zakładki.
Godziny pracy są obliczane w zależności od wielkości CHP ,w oparciu
o dane KTBL1. Wartość wskaźnika „czas pracy h/rok” może być
zmieniona.
Koszty operacyjne
Ponoszone przez gospodarstwo koszty produkcji substratów
roślinnych na biogaz są zaimportowane z odpowiedniej zakładki w
arkuszu, ale trzeba wpisać koszty substratów roślinnych pochodzących z
innych gospodarstw (w przeliczeniu na tonę).
1
KTBL = Kuratorium für Technik und Bauwesen in der Landwirtschaft e.V.
https://www.ktbl.de/shop/produktkatalog/show/Product/19506/
10
Koszty obornika/gnojowicy (jeśli występują) – zarówno własnych jak
i tych spoza gospodarstwa - importowane są z zakładki 3. Ten koszt
ponoszony przez biogazownię nie stanowi dochodu dla produkcji
roślinnej, tylko zwierzęcej, dlatego też nie zostanie uwzględniony w
dochodach gospodarstwa w zakładce 1.Podsumowanie wyników.
Koszty transportu można obliczyć w zakładce 4.Substraty dla
biogazowni, jeśli gospodarstwo płaci za transport. Jeśli to biogazownia
ponosi ten koszt, wartość tę należy usunąć z zakładki 4, a wynik
wprowadzić w zakładce 7.Biogazownia, komórka D43.
Koszty transportu biomasy z innych gospodarstw mogą zostać
wprowadzone w komórce D44.
Koszty ubezpieczenia, usług oraz nieprzewidziane wydatki oblicza się
jako 1% kosztów inwestycyjnych brutto.
Amortyzacja i stopa
procentowa
Arkusz wylicza amortyzację i średnie oprocentowanie roczne. Należy
wprowadzić wartość stopy procentowej i okres amortyzacji. Średnie
oprocentowanie roczne to średni roczny koszt odsetek dla całego okresu
amortyzacji. W praktyce stopa procentowa, najwyższa na początku,
będzie zmniejszać się im bliżej końca okresu amortyzacji. A więc
rzeczywiste przepływy pieniężne będą różnić się od tych wyliczonych
przez arkusz.
W obliczeniach należy stosować „realną stopę procentową”,
ponieważ nie uwzględniono inflacji. Jeżeli użyje się rynkowej stopy
procentowej, w obliczeniach należałoby uwzględnić stopę inflacji, aby
zabezpieczyć spadającą wartość długu.
Arkusz oblicza roczny wynik dla biogazowni i przenosi go
(eksportuje) do pierwszej zakładki: 1. Podsumowanie wyników
Rentowność = zwrot
inwestycji
Na koniec obliczana jest rentowność biogazowni, zdefiniowana jako
procentowy udział sumy wyniku dla biogazowni oraz średnich rocznych
odsetek w całości kosztów inwestycyjnych netto (po odliczeniu
ewentualnej dotacji).
Inaczej ujmując, rentowność lub zwrot inwestycji = (wynik dla
biogazowni + zapłacone odsetki)/inwestycja netto. Rentowność na
poziomie 10% lub wyższym powinna być uznawana za satysfakcjonującą
w odniesieniu do samej biogazowni.
15. Podsumowanie
wyników
Obliczenia są zakończone i całościowy wynik dla produkcji roślinnej
gospodarstwa oraz biogazowni pokazuje się w zakładce 1.
Podsumowanie wyników – jako kwotę całkowitą oraz jako % Stanu
obecnego.