docZobacz - Artystyczna Podróż Hestii
download 
Reklamacja Transkrypt
Zobacz - Artystyczna Podróż Hestii
SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY nr 24 01/2017 Spacerownik Artystyczny 01/2017 Trójmiasto Warszawa Kraków Poznań Katowice Łódź Toruń Wrocław 12/2016 Fundacja Artystyczna Podróż Hestii zaprasza do lektury dwudziestego piątego numeru Spacerownika, w którym polecamy najciekawsze wydarzenia artystyczne i prezentujemy skrót najważniejszych wydarzeń Artystycznej Podróży Hestii. Zachęcamy do czytania i do odwiedzania Galerii i Muzeów! Wiadomości APH 3 Wystawa trwa do 29 stycznia, a wszystkie szczegóły na jej temat dostępne są na stronie internetowej: Trójmiasto laznia.pl SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 Przez stulecia konflikt pomiędzy światami sztuki i nauki pochłonął wiele ofiar. Jedni nie potrafili zawierzyć na słowo, drudzy potępiali hiperempiryczne podejście do świata. Współcześnie obie dziedziny zbliżyły się do siebie jak nigdy wcześniej, czego najlepszym dowodem jest zorganizowana w gdańskim Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia wystawa Zgiń i znów się przemień! Sztuka i nauka jako możliwość domniemania. Zgiń i znów się przemień, CSW ŁAŹNIA 1 fot. Paweł Jóźwiak, materiały prasowe organizatora 5 Projekt Art+Science Meeting, realizowany od 2011 roku przez CSW Łaźnia w Gdańsku, jest przedsięwzięciem, które pokazuje, jak bardzo zbliżyły się do siebie światy nauki i sztuki. Co ciekawe, kuratorzy udowadniają, że obie strony na tym zacieśnieniu relacji zyskują. Główną osią zainteresowania są tutaj te praktyki naukowo-artystyczne i społeczne, które ułatwiają połączenie języków i narzędzi opisu. Tegoroczną koncepcję wystawy opracował rosyjski kurator – Dmitry Bułatow. Na ekspozycji prezentowane są prace artystów nie tylko z Polski, ale z całego świata. W ramach obecnej edycji projektu widzowie Zgiń i znów się przemień, CSW ŁAŹNIA 1 fot. Paweł Jóźwiak, materiały prasowe organizatora mogą oglądać między innymi pracę Thomasa Feuersteina – Pancreas. Rzeźba ta, będąca w zasadzie instalacją, przekształca książki w glukozę, którą później karmią się ludzkie komórki mózgowe. Papier, z którego wykonane są książki, po przejściu przez niszczarkę zanurzany jest w wodzie i wtłaczany do sztucznego jelita, w którym bakterie rozkładają celulozę na glukozę. Po przefiltrowaniu i oczyszczeniu glukoza jest następnie podawana hodowli komórek w szklanym zbiorniku. Sztuczny mózg przestrzega ścisłej diety – jest karmiony wyłącznie Fenomenologią ducha SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 Hegla. Na szczególną uwagę z pewnością zasługuje też transmedialna dzieło Dziwniejsze wizje autorstwa Heather Dewey-Hagborg. W swojej pracy artystka tworzy rzeźby-portrety na podstawie analizy materiału genetycznego pobranego w miejscach publicznych. Korzystając ze śladów nieświadomie pozostawionych przez obce osoby, takich jak wyplute gumy do żucia czy wyrzucone niedopałki papierosów, Dewey-Hagborg zwraca uwagę na impuls kierujący się w stronę genetycznego determinizmu i możliwość wytworzenia się kultury inwigilacji biologicznej. 7 Warszawa Do dziś nie wiadomo, kim tak naprawdę są. Sami siebie nazywają „archeologami codzienności”, odwołując się w ten sposób do tradycji, z której czerpią. Slavs and Tatars to działający od 2006 roku kolektyw, którego twórczość przedstawia wystawa USTA USTA prezentowana w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej. SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 Slavs and Tatars, In The Name of God 2013, materiały prasowe organizatora Slavs and Tatars, Weeping Window 2012, materiały prasowe organizatora Grupa powstała dziesięć lat temu, kiedy dwójka artystów, o których wiemy tylko, że to Polka mieszkająca w Tel Awiwie i mieszkający w Paryżu Amerykanin irańskiego pochodzenia, postanowiła wspólnie działać. Z czasem zaczęli do nich dołączać kolejni twórcy z całego świata. To, co ich łączy, to głębokie zainteresowanie regionem określanym powszechnie mianem Eurazji. Głównymi osiami, wokół których koncentrują się ich poszukiwania są polityka i antropologia. W związku z tym, że przynależność do grupy związana jest z wyznawanymi wartościami i ideologią, nie zaś wyznacznikami formalnymi, prace powstające w kolektywie są bardzo różnorodne. Artyści nie tworzą też wspólnie, rzadko, o ile w ogóle, się spotykają. Ich wspólne dążenie wskrzeszenia kultury zapomnianego i w pewnym sensie wykluczonego z dyskursu obszaru znajdującego się „na wschód od Muru Berlińskiego i na zachód od chińskiego Wielkiego Muru” znajduje Więcej zarówno na temat samej wystawy, jak i szerszej działalności Slavs and Tatars przeczytać można na stronie internetowej: csw.art.pl 9 Slavs and Tatars, Dunjas, Donyas, Dinias 2012, materiały prasowe organizatora Slavs and Tatars, Larry nixed, Trachea trixed 2015, materiały prasowe organizatora wyraz zarówno w tworzonych przez nich obiektach, jak i instalacjach, performansach czy innego rodzaju interwencjach publicznych. Ich próby mówienia o tym regionie nierzadko opierają się na materiałach archiwalnych, do których twórcy nieustannie próbują docierać. Korzystają z takich źródeł jak zoroastryjskie kalendarze, perskie mapy drogowe czy azerskie komiksy z początków XX wieku. Wystawa w warszawskim CSW to pierwsza próba całościowego ujęcia dorobku kolektywu. Po raz pierwszy wszystkie cykle prac zostaną zaprezentowane i zaktywizowane w jednej instytucji. Tytuł ekspozycji odnosi się do translacji, jakiej na polu sztuki dokonują artyści. Nie chodzi tu wyłącznie o przekład znaczenia z języka SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 na język, to także przekład z jednego medium na inne. Twórcy starają się w różnych, czasem wydawałoby się odległych, kulturach szukać podobnych motywów, których obecność mogłaby wskazywać na wspólnotę danego kręgu. Przykładem takiego wspólnego mianownika może być postać Molli Nasrediina – mitycznego bohatera sufickich opowieści, który jest odpowiedzią świata muzułmańskiego na literaturę braci Grimm czy La Fontaine’a. W oczach artystów staje się on ponadnarodową figurą, która można odnaleźć w podaniach ludowych od Bałkanów po Chiny i na południe, po Somalię. Jak wygląda i co sprawia, że jest tak zajmująca dla artystów? Warto przekonać się samemu, odwiedzając CSW. 11 Kraków Czy rzeczywiście jest tak, że wartościowa sztuka musi być obsadzona w ramę lub nagrana na taśmę? Kuratorzy wystawy Logika lokalności. Norweski i polski design organizowanej w krakowskim Międzynarodowym Centrum Kultury twierdzą, że jest dokładnie odwrotnie – prawdziwe arcydzieła ułatwiają nam codzienne życie. SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 Więcej informacji dotyczących przedsięwzięcia dostępnych jest na stronie internetowej: mck.krakow.pl Niezwykle ciekawym zagadnieniem jest popularność konkretnych dziedzin sztuki i obowiązujących w niej trendów względem szerokości geograficznej. Historycy sztuki i antropolodzy od samego początku swoich badań zadawali pytanie o predestynację kręgów kultury wobec dziedzin sztuki. Czy rzeczywiście jest tak, że dawniej artystom zamieszkującym kraje z rozwiniętą żeglugą było łatwiej malować ze względu na szeroką paletę (sic!) barwników. Nie znaleziono do tej pory jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Nie zmienia to faktu, że w naszych głowach wykształciły się konkretne połączenia pomiędzy 13 Kari Håkonsen, Mellomverk 2006, fot. Kari Håkonsen, materiały prasowe organizatora Małgorzata Knobloch, Igor Wiktorowicz (Witamina D), Stołek ½ materiały prasowe organizatora Kristine Bjaadal, Sfera 2016, fot. Lasse FlØde, materiały prasowe organizatora narodami i ich artystycznymi predyspozycjami. Do dziś słysząc słowo „malarstwo” aż chce się dopowiedzieć „włoskie”. Podobnie jest z futurystami, których kojarzymy prawie wyłącznie z terenami półwyspu Apenińskiego. Polacy swoją niszę, jaką jest design, dzielą ze Skandynawami. Obie te nacje cenione są za niezwykłą umiejętność łączenia tradycyjnych materiałów i metod z nowoczesnym stylem i harmonią. Polski design szczyci się też bardzo bogatą historią, do której młodzi twórcy nie boją się nawiązywać, i z której czerpią inspiracje nawet przy tworzeniu najbardziej aktualnych projektów. Wystawa Logika lokalności. Norweski i pol- ski design to, wydaje się niezwykle udana, próba ukazania wzajemnych, polsko-norweskich w tym wypadku, korelacji i punktów stycznych w designie ostatnich piętnastu lat. W ramach ekspozycji zgromadzono blisko sto prac kilkudziesięciu młodych artystów, których twórczość doceniona została na arenie międzynarodowej. Wśród nich znaleźli się między innymi: Malafior, Jan Lutyk, Karina Królak, Kristine Five Melvaer czy zespół Anderssen&Voll. Wystawa została dodatkowo wzbogacona eksponatami wypożyczonymi z Muzeum Etnograficznego w Krakowie oraz z norweskiego Tróndelag Folkemuseum. Petter Wiig Aune, Pipp 2013, fot. Kristoffer H. Kippernes, materiały prasowe organizatora Kristine Five Melvær, Naturpledd 2015, fot. Per Gunnarsson, materiały prasowe organizatora SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 15 Więcej zarówno o artyście, jak i wystawie przeczytać można na stronie internetowej: mnp.art.pl Uwe Loesch, Vertrauen materiały prasowe organizatora Uwe Loesch, Punktum materiały prasowe organizatora Przygotowana tam ekspozycja to monograficzny przegląd prac Uwe Loesha – laureata Nagrody im. Jana Lenicy z 2013 roku, przyznawanej wybitnym grafikom z całego świata reprezentującym podobną postawę, jaka cechowała samego Lenicę. Jury zwraca szczególną uwagę na otwartość artystyczną, pozwalającą wykraczać poza wąsko rozumiane ramy zawodu grafika użytkowego. Tak rozumiane prace graficzne, w tym także plakaty, nabierają indywidualnego charakteru i stają się nośnikiem osobistych treści i światopoglądu ich twórcy. Nie powinien dziwić zatem wyjątkowy sposób obrazowania widoczny w plakatach Loesha. W szczególny sposób łączy on słowo z obrazem, łącząc typografię z fotografią. Prace te cechuje przy tym pewna prostota i wstrzemięźliwość, chciałoby się powiedzieć – minimalizm. Jednocześnie działalność artysty nie przestaje pełnić służebnej funkcji wobec instytucji, które zamawiają plakaty. Podstawowym założeniem Poznań Uwaga – wystawa potrwa tylko do 22 stycznia! Plakat to specyficzna forma sztuki, która choć operuje formami artystycznymi, na pierwszym miejscu stawia czytelny przekaz. Związane jest to z treściami reklamowymi czy propagandowymi, które często przekazuje. Nie umniejsza to jednak wagi owych prac graficznych, wręcz przeciwnie – wymaga od ich twórców szczególnej uwagi, wrażliwości i doskonałego warsztatu, o czym przekonać się można odwiedzając wystawę Uwe Loesh. Plakaty w poznańskim Muzeum Narodowym. SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 17 Uwe Loesch, Wearethe materiały prasowe organizatora Uwe Loesch, Presence materiały prasowe organizatora Loesha jest, by tworzone przez niego wizualne komunikaty pozostały czytelne. Jego głównym celem nie jest więc swobodne eksperymentowanie z formą i zaspokajanie estetycznych potrzeb widza. Wykorzystując dostępne sobie narzędzia pragnie inspirować, wzbudzać ciekawość, zachęcać do dalszych poszukiwań. Poznańska wystawa jest wyjątkowa pod wieloma względami, także wielkości i ilości zgormadzonych prac. Obejmuje pięćdziesięcioletni dorobek artysty – siedemdziesiąt dwie prace, w tym wielkoformatowe SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 wydruki zaprojektowane na potrzeby przeprowadzanych w przestrzeni publicznej działań o charakterze społeczno-politycznym. To właśnie one między innymi świadczą o zaangażowaniu artysty w życie publiczne i wskazują na podtrzymywanie pierwotnej funkcji plakatu jako swoistego komentarza do bieżących wydarzeń. Ekspozycji plakatów towarzyszy także przygotowany przez artystę multimedialny pokaz realizacji wykonywanych przez niego dla czasopism, książek czy katalogów. 19 Szczegółowe informacje dotyczące projektu i zapoczątkowującej go wystawy dostępne są na stronie internetowej: Katowice muzeumslaskie.pl SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 Związki teatru ze sztukami plastycznymi ujawniają się na wielu płaszczyznach. Jedną z podstawowych i najbardziej widocznych jest scenografia, która jako taka wykorzystuje formy wizualne, by kreować przestrzeń sceniczną. Twórczość Józefa Szajny, prezentowana obecnie w Muzeum Śląskim, w szczególny sposób odzwierciedla wzajemne przenikanie się tych dwóch pokrewnych światów. Józef Szajna, projekt przestrzeni do Antygony Sofoklesa materiały prasowe organizatora 21 Sam Szajna łączył w sobie wiele ról. Był zarówno scenografem, autorem scenariuszy, teoretykiem teatru, jak i malarzem oraz grafikiem. Przez krytyków postrzegany był przede wszystkim jako człowiek, który stworzył własną formułę twórczą, nazwaną przez Zbigniewa Taranienkę – „teatrem narracji plastycznej”. Jak wskazuje samo określenie, w podejściu tym główny nacisk położony był na aspekt wizualny sztuki. Nie oznacza to, że Szajna całkowicie odrzucał aktora i tekst, jak czynili to niektórzy bardziej radyklani twórcy. Podstawową rolę odgrywały jednak dla niego scenografia – zwykle bardzo rozbudowana i rekwizyt – nierzadko groteskowo powiększony. Sam o swojej działalności teatralnej mówił, że „zmienia życie w obraz”. Wystawa w Muzeum Śląskim, podczas której możemy powrócić do twórczości tego niezwykłego arty- sty zatytułowana jest Józef Szajna. Kanon i remix przestrzeni polskiego teatru XX i XXI w. Jest to pierwsza z cyklu planowanych ekspozycji poświęconych konfrontacji dorobku mistrzów ze współczesnymi reinterpretacjami stworzonymi przez przedstawicieli młodego pokolenia. Podstawą projektu jest zestawienie dzieł uczniów z dziełami ich mentorów, nie zawsze jednak na zasadzie podobieństwa czy inspiracji, czasem także w formie sprzeciwu czy negacji wcześniejszego dorobku. Do współpracy przy pierwszej odsłonie projektu zaproszona została Olga Warabida – artystka zajmująca się animacją, grafiką i projektowaniem scenografii multimedialnej. Podczas wystawy oglądać można stworzoną przez nią instalację, będącą autorskim przetworzeniem twórczości Szajny. Artystka skupia się w niej na zmysłach i postrzeganiu. Przygotowana przez nią konstrukcja złożona jest z weneckich luster. Wykreowana za ich pomocą przestrzeń angażuje zarówno wzrok, jak i słuch, pozwalając przyjrzeć się zarówno samemu sobie, jak i wcielić się rolę świadka –obserwatora. Ta niezwykła dwoistość odwołuje bezpośrednio do dychotomii widocznej w pracach Szajny opartych na osobistym przeżyciu (stąd liczne wątki autobiograficzne) z jednej strony i odwołujących się do uniwersalnych doświadczeń ludzkich z drugiej. Spotkanie to okazuje się tym bardziej poruszające. Wernisaż wystawy Józef Szajna. Kanon i remix przestrzeni polskiego teatru XX i XXI w. materiały prasowe organizatora Praca Olgi Warabidy – artystki zaproszonej do współpracy przy wystawie Józef Szajna. Kanon i remix przestrzeni polskiego teatru XX i XXI w. materiały prasowe organizatora SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 23 Nancy Spero, Maenad Circle (Krąg bachantek) Szczegółowe informacje dotyczące zarówno ekspozycji, jak i całego, nieustannie rozwijającego się projektu znaleźć można na stronie internetowej: 2003, dzięki uprzejmości Christine König Galerie, materiały prasowe organizatora msl.org.pl Ekspozycja ta jest wynikiem, a zarazem rozszerzeniem projektu zainicjowanego przez Natashę Ginwalę w ramach Biennale Modern Monsters / Death and Life of Fiction (Współczesne Potwory / Śmierć i Życie Fikcji) zorganizowanego w Taipei w 2012 roku. Punktem wyjścia jest badanie zjawiska rytmu jako narzędzia opisu świata nowoczesnego oraz codziennego doświadczenia kształtującego zmysłową strukturę czasu. Przedsięwzięcie odwołuje się do dwóch najbardziej znanych teorii rytmu, które koncentrują się na jego powiązaniu z przestrzenią – koncepcji Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego oraz marksistowskiego socjologa i filozofa Henriego Lefebre’a. To właśnie on zaproponował wykorzystanie Łódź Rytm to pojęcie, które odnosi się do tak wielu zjawisk otaczającego nas świata, że trudno mówić o jego jednej, określonej definicji. Mamy rytm dnia, rytm biologiczny, rytm muzyczny – wiele dziedzin, a wszystkie one podporządkowane nadrzędnej teorii rytmu. Temu złożonemu zagadnieniu można bliżej przyjrzeć się podczas wystawy Muzeum Rytmu prezentowanej obecnie w Muzeum Sztuki w Łodzi. SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 Yashas Shetty, In the beginning was the word (Na początku było słowo) 2016, dzięki uprzejmości artysty, materiały prasowe organizatora 25 Alessandro Bosetti, Notatniki, wideo i publikacja 2016, dzięki uprzejmości artysty, materiały prasowe organizatora ludzkiego ciała jako instrumentu do strojenia – metronomu wychwytującego organiczne i industrialne rytmy z wnętrza ciała, przyrody i środowiska stworzonego przez człowieka. Sztuka w tym ujęciu jest miejscem, gdzie rozmaite ideologie rytmu mogą być realizowane. W związku z różnorodnością zjawisk, do których odnosi się projekt, także formy odzwierciedlające poszukiwania artystyczne są niejednorodne. Na wystawie pojawiają się zarówno przedmioty, jak i filmy i dokumenty związane z historią rozwoju sposobów mierzenia czasu, ale także choreografią czy muzyką. Szczególnie te dwie ostatnie dziedziny pozwalają ludziom niemal fizycznie doświadczać rytmiczności. Co ciekawe, największą część prac na wystawie stanowią rysunki, w tym także graficzne zapisy ścieżek dźwiękowych, nuty i partytury. Ekspozycja ta nie jest więc wyłącznie przynależSPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 na instytucji artystycznej i wydaje się poza nią wykraczać. Projekt zestawia sztukę współczesną i nowoczesną z badaniami etnograficznymi, kinem, wspomnianą już muzyką i instrumentami naukowymi. Umożliwia to głębsze wniknięcie w zjawisko, które przenika rzeczywistości w wielu jej płaszczyznach. Symptomatyczne wydaje się także, że wystawa odbywa się w ramach obchodów stulecia awangardy w Polsce. Samson Young, To Fanon (Out of the water, out of itself) (Dla Fanona [Z wody, z siebie]) 2016, dzięki uprzejmości artysty i Experimenter, materiały prasowe organizatora 27 Toruń Są tacy malarze, których cenimy nie tylko za to, co malowali, ale też w jaki sposób. Podobnie jest z twórcami filmowymi. Jednym z takich twórców jest David Cronenberg, którego działalność z zupełnie nowej strony przedstawiona została na organizowanej w toruńskim Centrum Sztuki Współczesnej wystawie David Cronenberg. Evolution. SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 Naked Lunch, director David Cronenberg and actor Peter Weller, who plays Bill Lee 1991, materiały prasowe organizatora David Cronenberg jest jednym z najwybitniejszych twórców filmowych, którego praca także w Polsce zdobyła status kultowej. Filmy takie jak Dreszcze, Wściekłość, Nierozłączni, Wideodrom, Mucha, Nagi Lunch, Niebezpieczna metoda, Cosmopolis czy Mapy gwiazd, wyróżniają się indywidualną, oryginalną formą i tematyką, wzbudzając przy tym wiele kontrowersji. W roku 1999 Cronenberg przewodniczył jurorom festiwalu w Cannes, a w 2006 roku ten prestiżowy festiwal wyróżnił go nagrodą za całokształt twórczości. Na tle współcze- Wystawę zwiedzać można do 23 marca 2017 roku, a wszystkie szczegóły na jej temat dostępne są na stronie internetowej: Wystawa David Cronenberg. Evolution csw.torun.pl materiały prasowe organizatora 29 snej kultury dorobek filmowy Davida Cronenberga stanowi jedną z najbardziej intrygujących refleksji dotyczących ewolucji istoty ludzkiej. Wystawa David Cronenberg. Evolution została pomyślana w ten sposób, by poprzez prezentację oryginalnych rekwizytów, fragmentów dekoracji i scenografii z filmów zestawić widoczny w twórczości reżysera proces dojrzewania artystycznego z jego nieustającą refleksją o możliwościach ewolucji człowieka. Ekspozycja podzielona została na trzy sekcje, które odpowiadają chronologicznemu i tematycznemu rozwojowi twórczości Cronenberga. Podział ten odzwierciedla widoczne w działalności reżysera przejście od fascynacji wewnętrzną sferę ciała i umysłu, z ich dążeniami i niekontrolowanymi możliwościami, do obserwacji świata zewnętrznego, ukształtowanego przy pomocy tych sił. Wystawa jest hołdem dla wybitnego filmowca, ale także dla jednego z najbardziej wpływowych i prowokujących myślicieli naszych czasów. Koncepcję ekspozycji stworzyli twórcy Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Toronto. Na dodatkową uwagę zasługuje także fakt, że wydarzeniu towarzyszy w wybrane dni przegląd filmowej twórczości reżysera. David Cronenberg, The Brood, Candice Carveth (Cindy Hinds), a victim of the monstrous brood 1979, materiały prasowe organizatora SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 31 Więcej zarówno o samym artyście, wystawie, jak i wyjątkowo ciekawej tradycji wenren przeczytać można na stronie internetowej: Wrocław mnwr.art.pl SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 Ludzi wszechstronnie wykształconych, erudytów w starożytnych Chinach określano mianem wenren. Przedstawiciele tej grupy nie tylko interesowali się różnymi dziedzinami nauki, ale i szeroko pojmowaną sztuką. Yang Shuanglin, którego twórczość podziwiać można obecnie we wrocławskim Muzeum Narodowym, uważany jest za współczesnego przedstawiciela tego elitarnego grona. Schuanglin jest absolwentem Chińskiej Akademii Sztuk Pięknych w Hanzhou. O jego przynależności do kręgu wenren świadczy między innymi zainteresowanie kolekcjonowaniem dawnej sztuki chińskiej oraz szeroko zakrojona działalność na rzecz utrzymania i odnawiania zabytków. Także sama tematyka jego twórczości nawiązuje do tradycji pejzażowej dawnych mistrzów. Jego prace nie są jednak jedynie twórczymi nawiązaniami do konkretnych dzieł, ale ich reinterpretacją. Wykorzystując tusz i farby Schuanglin tworzy obrazy w formie zwojów. Wpisują się one w nurt malarstwa zwanego shanshiu, obejmujący przedstawienia gór i wody. Co cie33 Yang Shuanglin, Holy land of Zhaojin materiały prasowe organizatora Yang Shuanglin, Zhaojin materiały prasowe organizatora kawe w przedstawieniach zidentyfikować można rzeczywisty krajobraz Gór Qin w prowincji Shaanxi oraz Wen Anyi – dawnej przystani cesarskiej poczty, którą zrewitalizowano dzięki staraniom artysty. Wyjątkowy ze względu na temat, techniki wykonania i historię powstania jest obraz zatytułowany Zhaojin. Miejsce to znane jest z tworów skalnych z czerwonego piaskowca oraz niezwykłej, purpurowej barwy, jaką przybierają jesienią liście drzew. Yang Shuanglin przez dziesięć lat jeździł na plenery malarskie do Zhaojin, by następnie niemal rok tworzyć obraz. W zetknięciu z ową sugestywną impresją malarska nietrudno ulec pięknu i majestatowi chińskich szczytów. Ekspozycja oprócz prac samego Schuanglina gromadzi także szereg obiektów, którymi otaczali się dawni wenren. Dzięki takie konstrukcji wystawy jeszcze łatwiej zagłębić się w tajemniczy z europejskiej perspektywy świat wschodnich uczonych. Meble, ozdobne wyroby ceramiczne czy pędzle do kaligrafii to tylko niektóre z elementów służących bogatemu wystrojowi gabinetów. Większość z prezentowanych obiektów pochodzi z XIX i XX wieku. Okazja, by przyjrzeć się im z bliska jest tym bardziej wyjątkowa, że w większości pochodzą ze specjalnie na tę okazję udostępnionych zbiorów prywatnych. Yang Shuanglin, Memories of Jiangnan materiały prasowe organizatora Yang Shuanglin, Zhongnan materiały prasowe organizatora SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY 01/2017 35 Wiadomości APH SPACEROWNIK APH 11/2016 W styczniu zapraszamy również na dwa wernisaże. Nowy sezon wystawienniczy w Pawilonie Sztuki w Warszawie rozpocznie wystawa Izabeli Łęskiej, finalistki konkursu APH z 2013 roku pt. „Vice-versa, czyli opowieść o Hérculesie Florence”. Artystka 12 stycznia zaprezentuje projekt, który powstał podczas trzymiesięcznej rezydencji w paryskim Centre Culturel Le Beffroi i bezpośrednio odnosi się do historii z życia podróżnika Hérculesa Florence’a. Z nowym rokiem startujemy z 16. edycją konkursu Artystyczna Podróż Hestii. Po raz kolejny zapraszamy studentów do śledzenia działań Fundacji APH i zgłoszenia swojej pracy. Ogłoszenie listy laureatów oraz wystawa prac finałowych odbędą się 27 czerwca 2017 w nowym pawilonie wystawienniczym Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie – Muzeum nad Wisłą. Izabela Łęska — Vice-versa, czyli opowieść o Hérculesie Florence wernisaż: 12 stycznia 2017, czwartek, godz. 18.00 Pawilon Sztuki ERGO Hestia / Kostrzewskiego 1, Warszawa 37 19 stycznia w warszawskiej galerii Studio otworzy się pierwsza indywidualna wystawa Olgi Kowalskiej, laureatki jubileuszowej 15. edycji konkursu APH. Olga Kowalska Artystka zaprasza publiczność na wideoperformans pt. „Obietnica sukcesu”, podczas którego połączy się ze sobą z przyszłości i odpowie na nurtujące ją pytania dotyczące kariery artystycznej. Galeria Studio / PKiN / pl. Defilad 1, Warszawa — Obietnica sukcesu wernisaż: 19 stycznia 2017, czwartek, godz. 19.00 (rozpoczęcie performansu) artystycznapodrozhestii.pl Kuratorem wystawy jest Hubert Gromny. SPACEROWNIK APH ARTYSTYCZNY 11/2016 01/2017 39 12/2017 nr 24 SPACEROWNIK ARTYSTYCZNY Bądź na bieżąco z wiadomościami ze świata sztuki:
