Możliwości ochrony krajobrazu na obszarze projektowanego Lubiąsko
Transkrypt
Możliwości ochrony krajobrazu na obszarze projektowanego Lubiąsko
Introduction Piotr Krajewski MoËliwoÅci ochrony krajobrazu w dolinie Odry na obszarze projektowanego Lubi»sko-GÁogowskiego Parku Krajobrazowego Wprowadzenie 36 3/2009 Opportunities for Landscape Protection in the Odra Valley on the Territory of the Designed Lubi»sko-GÁogowski Landscape Park Rzeka od najdawniejszych czasów stanowiäa dla czäowieka bogate Ēródäo korzyĈci. Gwarantowaäa staäy dostöp do wody, umoĔliwiaäa zdobycie poĔywienia oraz produkcjö rolniczñ na urodzajnych glebach w jej sñsiedztwie. Stanowiäa takĔe jeden z elementów systemu obronnego. Te waĔne, z punktu widzenia rozwoju cywilizacji, funkcje uksztaätowaäy na däugo wzajemne relacje miödzy czäowiekiem a rzekami oraz wyobraĔenia i poglñdy na temat moĔliwoĈci ich wykorzystania. Dogodna lokalizacja, która uäatwiaäa komunikacjö oraz transport towarów z duĔych odlegäoĈci, sprzyjaäa dodatkowo rozwojowi handlu oraz tworzeniu zakäadów przemysäowych. Obszar doliny byä poddawany silnej antropopresji i w wyniku stopniowego zagospodarowania jej krajobraz ulegaä znacznym zmianom. Dla uäatwienia transportu towarów regulowano koryta rzek, w strefach brzegowych usuwano drzewa i krzewy, dla zwiökszenia bezpieczeþstwa ludzi umacniano brzegi, dla wykorzystania rzeki jako Ēródäo energii zaczöto przegradzaè jñ licznymi budowlami. Dodatkowo zmiany stosunków wodnych i nadmierne wykorzystywanie przez rolnictwo i przemysä doprowadziäy do degradacji naturalnych krajobrazów w dolinach rzek. Cieki, które dotñd dawaäy Ĕycie i umoĔliwiaäy wypoczynek, sta- äy siö równieĔ wygodnym miejscem, gdzie moĔna byäo usuwaè wszystko, co byäo niepotrzebne: odpady i Ĉcieki. W konsekwencji w wielu miejscach woda zostaäa nie tylko zanieczyszczona, ale zniszczone zostaäo Ĕycie z niñ zwiñzane. Krajobraz doliny Odry, który dziĈ oglñdamy, zostaä w duĔym stopniu uksztaätowany pod wpäywem dziaäalnoĈci czäowieka. Od Ēródeä w Republice Czeskiej do ujĈcia do Baätyku, na däugoĈci ponad 850 km powstaäo wiele wsi i miast. Jednak w granicach województwa dolnoĈlñskiego, poza Wrocäawiem, który staä siö najwiökszñ barierñ ekologicznñ w tym regionie, w dolinie Odry powstaäo tylko kilka oĈrodków miejskich: Oäawa, Brzeg Dolny, ćcinawa i Gäogów (ryc. 1). Pozostaäe odcinki doliny – jej niĔsze terasy holoceþskie – prawie wolne sñ od osadnictwa, takĔe wiejskiego (wyjñtkiem sñ Malczyce i LubiñĔ). Dziöki temu zachowaäo siö wiele naturalnych siedlisk nadrzecznych, prezentujñcych wartoĈci o randze miödzynarodowej, zasäugujñcej na ochronö nawet jako park narodowy [Wojewódzkie Biuro Urbanistyczne 2005]. Odcinek doliny Odry pomiödzy Brzegiem Dolnym a Gäogowem (ryc. 2) – obszar projektowanego Lubiñsko-Gäogowskiego Parku Krajobrazowego – naleĔy do najcenniejszych pod wzglödem wartoĈci przyrodniczych i krajobrazowych. Pomimo bogatej dokumentacji, gromadzonej od 1995 r. [Jankowski 1995; Macicka-Pawlik, Wil- czyþska, 1998; Bobrowicz, Konieczny 2002] nie udaäo siö do tej pory utworzyè, pod róĔnymi nazwami1, parku krajobrazowego, który okreĈliäby zasady gospodarowania przestrzeniñ i krajobrazem, by zapobiec dalszej degradacji cennych siedlisk nadrzecznych na tym obszarze. Niniejszy artykuä ma wskazaè koniecznoĈè ochrony krajobrazu oraz moĔliwoĈci jego dalszego ksztaätowania. Znaczenie ekologiczne i krajobrazowe dolin rzecznych Ecological and landscape importance of river valleys Zgodnie z zapisami Konwencji o róĔnorodnoĈci biologicznej z Rio de Janeiro, obowiñzek ochrony bioróĔnorodnoĈci jest wspólnñ sprawñ o zasadniczym znaczeniu dla caäej ludzkoĈci. Aktualny jej stan jest wynikiem procesów geologicznych oraz zmian klimatycznych, które wytworzyäy specyficzne warunki siedliskowe na danym obszarze. W róĔnych okresach, w skutek naturalnych procesów ewolucji i migracji pojawiaäy siö nowe gatunki, inne natomiast zanikaäy. Z chwilñ pojawienia siö czäowieka ten naturalny proces zostaä zaburzony. Presja czäowieka wzmagaäa siö wraz z rozwojem cywilizacyjnym i przynosiäa niekorzystne zmiany, które wpäywaäy na wszystkie organizmy Ĕywe. Dopiero poznanie i zrozumienie negatywnych skutków rozwoju cywilizacji pozwoliäo czäowiekowi doceniè znaczenie naturalnych dolin rzecznych dla zachowania i ochrony róĔnorodnoĈci biologicznej. Mozaika Ĉrodowisk wodnych i lñdowych tworzy niezwykle korzystne warunki dla rozwoju zbiorowisk roĈlin, zarówno w strefach brzegowych, jak i na terenach zalewowych oraz organizmów zwierzöcych. Bogata fauna wystöpuje nie tylko w korycie cieku oraz na jego dnie. TakĔe w starorzeczach i mokradäach, na roĈlinach podwodnych i päywajñcych, trzcinach, mchach Ĕyje wiele organizmów, takich jak maäe skorupiaki, Ĉlimaki, larwy owadów i in. Liczna jest równieĔ fauna, uzaleĔniona od wody, dla której dolina jest miejscem schronienia, odpoczynku lub lögu (róĔne gatunki ptactwa wodnego i bäotnego, ssaków, päazów i in.). Doliny rzeczne stanowiñ dla nich drogö przemieszczania, tzw. korytarze ekologiczne. Czösto sñ to (lub mogñ byè) jedyne drogi migracji gatunków, z powodu postöpujñcej fragmentaryzacji Ĉrodowiska przyrodniczego i liczne niepokonalne dla zwierzñt bariery zwiñzane z urbanizacjñ i rozwojem infrastruktury. Ryc. 1. Miasta w dolinie Odry na tle pozostaäych miast województwa dolnoĈlñskiego (oprac. autor) Ryc. 2. Lokalizacja obszaru badaþ na tle pozostaäych parków krajobrazowych (oprac. autor) Fig. 1 Towns in the Odra valley against others in the Lower Silesian Province (by the author) Fig. 2. Research area localization against other landscape parks (by the author) 37 38 3/2009 Ochrona takich korytarzy ekologicznych zapewnia nie tylko prawidäowe funkcjonowanie zespoäów roĈlinnych i zwierzöcych, ale takĔe sprzyja lepszemu zabezpieczeniu przeciwpowodziowemu miast i wsi poäoĔonych w dolinach rzecznych. Wspomaga teĔ oczyszczanie wód w czasie okresowych wylewów, a takĔe zwiöksza atrakcyjnoĈè przyrodniczñ, krajobrazowñ i turystycznñ. W krajobrazie dolin rzecznych moĔna wyróĔniè caäy szereg charakterystycznych form morfologicznych takich jak koryto rzeki, terasy zalewowe i nadzalewowe uksztaätowanych pod wpäywem m.in. dziaäalnoĈci rzeki, uwarunkowaþ geologicznych czy zmian antropogenicznych. Znaczne zróĔnicowanie rzek, tworzone przez meandry, zmienne ksztaäty koryta, naturalnie uksztaätowanñ roĈlinnoĈè oraz wystöpujñce w dolinie akweny, mokradäa, wzniesienia sñ kluczowym elementem krajobrazu, dajñ korzystne wraĔenia estetyczne i podnoszñ atrakcyjnoĈè wizualnñ [Raszka, Krajewski 2008]. Wszystkie te elementy na skutek dynamiki päynñcej wody i wegetacji ulegajñ w czasie wielokierunkowym zmianom. RoĈlinnoĈè tworzy tu niezwykle plastyczna mozaikö ksztaätów i barw. Rzeki sñ takĔe elementem krajobrazu nadajñcym mu pewnñ ciñgäoĈè i wyznaczajñcym granice krajobrazowe. Ochrona krajobrazu dolin rzecznych w województwie dolnoÅl»skim Landscape protection of river valleys in Lower-Silesian Voivodeship Ustawa o ochronie i ksztaätowaniu Ĉrodowiska z 1980 r., w art. 39 wprowadzaäa ochronö walorów krajobrazowych Ĉrodowiska o szczególnej wartoĈci ze wzglödu na potrzeby spoäeczne. UmoĔliwiäo to objöcie dolin rzecznych wielkoobszarowymi formami ochrony takimi jak parki krajobrazowe czy obszary chronionego krajobrazu. Jednak dopiero ustawa o ochronie przyrody z 1991 r. wprowadziäa definicje prawne tych form ochrony. Znaczenie ochrony dolin rzecznych wzrosäo po podpisaniu Konwencji o róĔnorodnoĈci biologicznej oraz po opracowaniu sieci ekologicznej ECONET i wskazaniu rzek jako gäównych korytarzy ekologicznych. Kolejnym krokiem byäo stworzenie unijnej sieci obszarów Natura 2000, które wskazaäy wiele odcinków rzek, które naleĔy chroniè ze wzglödu na wartoĈciowe siedliska lub miejsca schronienia, odpoczynku lub lögu ptaków. Obszary prawnie chronione (bez obszarów Natura 2000) zajmu- Tab. 1. Wielkoobszarowe formy ochrony krajobrazu dolin rzecznych (oprac. autora na podstawie danych Regionalnej Dyrekcji Ochrony ćrodowiska – stan na 31.06.2009 r.) Tab. 1. Forms of landscape protection of river valleys on large areas (elaborated by the author on the base of data from the Regional Management of Environmental Protection – state as of 31.06.2009) Liczba obiektów Forma ochrony przyrody Powierzchnia obiektów [ha] % powierzchni województwa ogółem w tym utworzone w celu ochrony krajobrazu doliny rzecznej ogółem w tym obiekty utworzone w celu ochrony krajobrazu doliny rzecznej - 11921 - 0,6 - 12 4 207680 98858 10,4 5,0 18 3 138949 54950 7,0 2,7 ogółem w tym utworzone w celu ochrony krajobrazu doliny rzecznej Parki narodowe 2 Parki krajobrazowe Obszary chronionego krajobrazu Ryc. 3. Jedno ze starorzeczy w dolinie Odry w Brodnie (fot. U. Krajewska) Fig. 3. One of the oxbow lakes in the Odra valley in Brodno (photo U. Krajewska) jñ w województwie dolnoĈlñskim 360 918 ha. Stanowi to 18,1 % caäkowitej powierzchni i stawia go pod tym wzglödem na ostatnim miejscu w kraju2. W celu bezpoĈredniej ochrony krajobrazu dolin rzecznych na obszarze województwa utworzono (tab. 1) 4 parki krajobrazowe i 3 obszary chronionego krajobrazu. Z zestawienia wynika, Ĕe niewielka czöĈè wielkoobszarowych form ochrony przyrody w bezpoĈredni sposób chroni krajobraz dolin rzecznych. Najwiökszñ powierzchniö wĈród nich ma zdecydowanie Pak Krajobrazowy „Dolina Baryczy” – 70 040 ha oraz znajdujñcy siö obok obszar chronionego krajobrazu o tej samej nazwie – 43 350 ha. Wiöksza czöĈè dolin rzecznych, w tym najwiöksza rzeka województwa – Odra, sñ pozbawione ochrony. Jest to bardzo niepokojñca sytuacja, biorñc pod uwagö, Ĕe obszar doliny Odry to jeden z najwaĔniejszych korytarzy ekologicznych w Europie [Liro 1995]. PowyĔsze zestawienie moĔna uzupeäniè o obszary Natura 2000 chroniñce krajobraz w sposób poĈredni. CzternaĈcie obszarów w dolinach rzek, wyznaczonych na podstawie Dyrektywy Siedliskowej, zajmuje äñcznie powierzchniö 116 545 ha, co stanowi 5,8 % powierzchni województwa. Natomiast piöè ostoi ptasich, o äñcznej powierzchni 71980 ha, stanowi 3,6 % powierzchni województwa. NaleĔy tu jednak dodaè, iĔ oba typy ostoi czösto pokrywajñ siö ze sobñ oraz z istniejñcymi formami ochrony przyrody. Sytuacjö mogäaby zmieniè realizacja zapisów zawartych w Planie Zagospodarowania Przestrzennego Województwa DolnoĈlñskiego. Uzupeänia on istniejñcy system obszarów chronionych o nowe formy ochrony krajobrazu dolin rzecznych – Lubiñsko-Gäogowski Park Krajobrazowy, Nadodrzaþski Oäawsko-Wrocäawski Park Krajobrazowy (oba wzdäuĔ doliny Odry), Park Krajobrazowy Doliny Kwisy oraz obszary chronionego krajobrazu: Dolina Dobrej, Dolina Widawy i Górna Nysa. Walory krajobrazowe Lubi»sko-GÁogowskiego Parku Krajobrazowego Landscape values of Lubi»sko-GÁogowski Landscape Park Powoäanie parku krajobrazowego, tworzonego w celu zachowania i popularyzacji wartoĈci przyrodniczych, historycznych i kulturowych oraz walorów krajobrazowych w warunkach zrównowaĔonego rozwoju, wymaga dokäadnego poznania zasobów przyrodniczych, kulturowych, istniejñcego zagospodarowania przestrzennego oraz potencjalnych zagroĔeþ. Obszar projektowanego Lubiñsko-Gäogowskiego Parku Krajobrazowego obejmuje powierzchniö 16 462 ha i znajduje siö w obröbie 3 mezoregionów geograficznych. Poäudniowa czöĈè parku obejmuje frag- 39 Ryc. 4. Rozlegäe obszary äñk w okolicy PrzedmoĈcia (fot. U. Krajewska) Fig. 4. Extensive area of meadows near PrzedmoĈcie (photo U. Krajewska) ment Pradoliny Wrocäawskiej. Jest to szeroka na 10–12 km dolina, którñ wypeäniajñ osady rzeczne. ćrodkowa czöĈè parku leĔy na obszarze ObniĔenia ćcinawskiego. Odra ma tu przebieg poäudnikowy, a szerokoĈè jej doliny waha siö w granicach 6–8 km. Na tym odcinku znajduje siö duĔa liczba starorzeczy. Natomiast czöĈè póänocna parku to fragment Pradoliny Gäogowskiej. Pod wzglödem administracyjnym poäoĔenie parku jest doĈè zäoĔone, dlatego, Ĕe Odra jest naturalnñ granicñ pomiödzy wieloma powiatami. Obszar parku znajduje siö w granicach 8 powiatów i 15 gmin. Krajobraz i caäñ przyrodö doliny Odry ksztaätuje dynamika zmian zachodzñcych w korycie rzeki. W zaleĔnoĈci od zasiögu zalewów oraz wysokoĈci teras akumulacyjnych wyksztaäciäy siö tu róĔne typy siedlisk. Warunkuje to bogactwo florystyczne i rozmaitoĈè zbiorowisk roĈlinnych. MoĔemy tu wyróĔniè wszystkie typy siedlisk charakterystyczne dla wolno päynñcych rzek nizinnych Europy ćrodkowej. Szczególnie ciekawym elementem doliny sñ starorzecza (ryc. 3) i rozlewiska z charakterystycznñ dla nich roĈlinnoĈciñ wodnñ, wystöpujñce gäównie na obszarze ObniĔenia ćcinawskiego i w Pradoli- Ryc. 5. Lasy äögowe w okolicy LubiñĔa (fot. U. Krajewska) 40 3/2009 Fig. 5. Riparian forests near LubiñĔ (photo U. Krajewska) nie Gäogowskiej. Ich wielkoĈè siöga od kilku arów do wielohektarowych akwenów o däugoĈci nawet 8 km. Istotnñ rolö w krajobrazie odgrywajñ takĔe zbiorowiska äñkowo-bagienne. Na niĔszych terasach, na siedliskach poäögowych, wyksztaäciäy siö äñki wilgotne zwiñzku Calthion oraz zmiennowilgotne zwiñzku Molinion. Do najcenniejszych kompleksów naleĔñ „Zielone ãñki” na lewym skrzydle pradoliny Odry – miödzy wioskami Zabór Wielki a PrzedmoĈcie o pow. ok. 400 ha, kompleks äñk i starorzeczy na odcinku ćcinawa – Przychowa ok. 400 ha (ryc. 4). Na terenie Prado- Ryc. 6. Fasada klasztoru w LubiñĔu (fot. autor) Fig. 6. Facade of the cloister in LubiñĔ (photo by the author) liny Gäogowskiej najcenniejszy jest rejon ujĈcia Baryczy – kompleks bagiennych äñk i starorzeczy na obszarze ok. 700 ha. Najwiöksze znaczenie przyrodnicze, prócz terenów bagienno-torfowiskowych majñ nadrzeczne zbiorowiska leĈne. Tworzñ one rozlegäe kompleksy äögów topolowo-wierzbowych (Salici -Populetum) i jesionowo -wiñzowych (Filario-Ulmetum) oraz grñdów Ĉrodkowoeuropejskich (Galio–Carpinetum). Na szczególnñ uwagö zasäugujñ lasy äögowe. Sñ to lasy o najwyĔszych walorach ekologicznych, wielogatunkowe, róĔnowiekowe o wielopiötrowym drzewostanie, bogatym podszycie i runie. Dziöki niezwykäemu bogactwu gatunków i dynamice zjawisk (osuszenia i podtopienia) czösto uznawane sñ za odpowiednik lasów równikowych dla naszego klimatu. Najbardziej cenne obszary znajdujñ siö pomiödzy Malczycami a ćcinawñ (ryc. 5) [Macicka-Pawlik, Wilczyþska 1998]. CiñgäoĈè i stopieþ zachowania w/w zbiorowisk dowodzi, Ĕe dolina Odry w granicach parku krajobrazowego to doskonale funkcjonujñcy korytarz ekologiczny. Dziöki zachowaniu wielu fragmentów naturalnej szaty roĈlinnej – lasów äögowych i grñdowych, które moĔna zaliczyè do najcenniejszych w Europie, moĔliwa jest naturalna migracja wielu gatunków. ćwiadczy o tym objöcie tej czöĈci doliny ochronñ jako obszar Natura 2000 oraz liczby chronionych siedlisk oraz gatunków roĈlin i zwierzñt: 11 typów siedlisk wymienionych w Dyrektywie Siedliskowej; 35 gatunków ptaków wymienionych w Dyrektywie Ptasiej m.in. najwiöksze w ćrodkowej Europie populacje dziöcioäa Ĉredniego i äabödzia krzykliwego, co sprawiäo, Ĕe ostoja zostaäa wpisana na europejskñ listö Important Bird Areas; 39 gatunków zwierzñt chronionych na mocy konwencji miödzynarodowych m.in. wydra; 41 gatunków roĈlin wymienionych w polskiej Czerwonej Ksiödze roĈlin m.in. kotewka orzech wodny i salwinia päywajñca. NiepodwaĔalne walory przyrodnicze i ekologiczne obszaru projektowanego parku uzupeäniajñ walory kulturowe. W Szczepanowie warto zobaczyè barokowy paäac z parkiem krajobrazowym, w ćcinawie fragmenty murów miejskich, ratusz oraz mosty na Odrze, a w miejscowoĈci Chobienia ruiny paäacu z parkiem i rynek z fontannñ. Jednak z miejscowoĈci poäoĔonych na obszarze parku szczególnie wartoĈciowy jest LubiñĔ. Znajduje siö tam, nazywany arcydzieäem Ĉlñskiego baroku kompleks paäacowo-klasztorny – drugi, co do wielkoĈci obiekt sakralny na Ĉwiecie (ryc. 6, 7). Ryc. 7. Wnötrze klasztoru w LubiñĔu (fot. autor) Fig. 7. Interior of the cloister in LubiñĔ photo (photo by the author) 41 GÁówne zagroËenia Main threats 42 3/2009 Mówiñc o dolinie Odry na obszarze projektowanego parku nie wolno zapomnieè o zagroĔeniu, jakie niesie ze sobñ budowa stopnia wodnego „Malczyce”. Trwaäe spiötrzenie rzeki spowoduje naruszenie naturalnego obiegu wody w terenie przylegäym. PowyĔej stopnia, gdzie tereny sñ w tej chwili przesuszone, w wyniku drenujñcego charakteru rzeki na odcinku Brzeg Dolny – Malczyce, nastñpi spiötrzenie wody. Jaki bödzie to miaäo wpäyw na otaczajñce Ĉrodowisko? Zdania wĈród naukowców sñ podzielone. Wielu uwaĔa, Ĕe bödzie to zjawiskiem korzystnym dla lasów äögowych, bo spowoduje zahamowanie dalszego obniĔania poziomu wody gruntowej. Efektem bödzie uwilgotnienie wierzchnich warstw profilu glebowego, co uchroni lasy äögowe od wyginiöcia [Olszewska i in. 2004]. Inni twierdzñ jednak, Ĕe te cenne obszary nie wytrzymajñ trwaäego zalania i znaczna ich czöĈè przestanie istnieè. Stanie siö tak, poniewaĔ obniĔenie poziomu wód gruntowych poniĔej stopnia „Brzeg Dolny” jest stanem trwajñcym juĔ od kilkudziesiöciu lat i wiele drzew przystosowaäo siö do tego rozbudowujñc gäöboki system korzeniowy. Nagäe podniesienie i trwaäe utrzymanie poziomu wód gruntowych bödzie dla wielu gatunków niemoĔliwe do przetrwania [Dunajski, Krukowski 2001]. PoniĔej spiö- trzenia nastñpi natomiast wzmoĔenie erozji dennej, które spowodujñ ten sam proces obniĔania poziomu wód gruntowych, jak w przypadku stopnia wodnego „Brzeg Dolny”. ZagraĔa to jednym z najbardziej cennych obszarów lasów äögowych pomiödzy Malczycami a LubiñĔem. Ponadto tego typu budowla na rzece bödzie stanowiè barierö w ciñgäoĈci ekologicznej, co ograniczy migracjö ryb. Jednak w celu minimalizacji stopnia tych zaburzeþ wybudowane zostanñ tzw. przepäawki. Analiza wraËliwoÅci i pojemnoÅci krajobrazu Landscape sensitivity and capacity analysis Utworzenie parku krajobrazowego jest dopiero pierwszym etapem na drodze do zachowania dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego na tym obszarze. W przeciñgu 5 lat od utworzenia naleĔy sporzñdziè plan ochrony, który bödzie okreĈlaä podstawowe zasady ochrony i ksztaätowania krajobrazu. NaleĔy tu zaznaczyè, Ĕe najlepszñ formñ ochrony jest odpowiednie zagospodarowanie, uwzglödniajñce przede wszystkim wymogi utrzymania äadu przestrzennego, walory architektoniczne i krajobrazowe, wymagania ochrony Ĉrodowiska i dziedzictwa kulturowego. Istotnym elementem planu ochrony powinno byè, zatem studium krajobrazu formuäujñce wytyczne planistyczne, majñce w róĔnym stopniu ograniczaè lub dopuszczaè skalö i rodzaj róĔnych form zainwestowania [Kistowski 2003]. Pozwoli na to analiza wraĔliwoĈci i pojemnoĈci krajobrazu, poprzedzone delimitacjñ i ocenñ wartoĈci jednostek krajobrazowych. WraĔliwoĈè krajobrazu oznacza stopieþ odpornoĈci na zmiany powstaäe w wyniku wprowadzenia nowych lub przeksztaäcenia istniejñcych elementów zagospodarowania przestrzennego. Tereny o duĔej wraĔliwoĈci krajobrazu to takie, w których jakakolwiek ingerencja w istniejñce zagospodarowanie moĔe spowodowaè znaczñcñ utratö wartoĈci krajobrazu – przykäadem mogñ byè tereny wyeksponowane, znajdujñce siö na przedpolu panoram. W przypadku terenów o niskiej wraĔliwoĈci krajobrazu samo wprowadzenie zmian w zagospodarowaniu nie spowoduje utraty ich wartoĈci. Stanie siö tak dopiero po wyróĔnieniu formy. Przykäadem mogñ byè tereny säabo wyeksponowane, osäoniöte istniejñcymi zabudowaniami lub zieleniñ wysokñ. Zestawienie dokonanej oceny wraĔliwoĈci z wartoĈciñ poszczególnych jednostek krajobrazowych pozwoli na okreĈlenie pojemnoĈci krajobrazu. Oznacza ona zdolnoĈè do przyjmowania zmian zagospodarowania przestrzennego bez widocznych negatywnych efektów w strukturze i fizjonomii krajobrazu. Tereny o wysokiej pojemnoĈci kra- jobrazu to takie, które charakteryzujñ siö niskñ wartoĈciñ i niskñ wraĔliwoĈciñ. DuĔe zmiany w zagospodarowaniu na takim obszarze nie wpäynñ znaczñco na percepcjö krajobrazu. Natomiast tereny o niskiej pojemnoĈci to te, które majñ wysokñ wartoĈè i wysokñ wraĔliwoĈè krajobrazu. Oznacza to, Ĕe na tym obszarze nie bödñ moĔliwe zmiany istniejñcego stopnia zagospodarowania [Swanwick 2004]. Przeprowadzenie takiej analizy oraz porównanie jej z dynamikñ zmian zagospodarowania przestrzennego w ostatnich latach pozwoli okreĈliè obszary problemowe oraz stworzyè wytyczne do dokumentów planistycznych dla kaĔdej z wydzielonych jednostek krajobrazowych. Koþcowym efektem tych dziaäaþ bödzie wskazanie obszarów priorytetowych dla ochrony i ksztaätowania krajobrazu. Piotr Krajewski Katedra Gospodarki Przestrzennej Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocäawiu Department of Spatial Management Wrocäaw University of Environmental and Life Sciences Przypisy 1 W przestudiowanej dokumentacji pojawia siö najpierw nazwa Park Krajobrazowy „Dolina Odry I”, nastöpnie Odrzaþski Park Krajobrazowy, a w najnowszych dokumentach planistycznych Lubiñsko-Gäogowski Park Krajobrazowy. 2 Wg danych GUS – stan na 31.XII.2007 r. Literatura 1. Bobrowicz G., Konieczny K., 2002, Odrzaþski Park Krajobrazowy, Fundacja Ekologiczna „Zielona Akcja”, Legnica. 2. Dunajski A., Krukowski M., 2001, ZagroĔenia Ĉrodowiska przyrodniczego doliny Odry zwiñzane z budowñ stopnia wodnego Malczyce [w:] „Odra – europejski korytarz ekologiczny” (materiaäy na miödzynarodowñ konferencjö), Wrocäaw. 3. Jankowski W., 1995, Park krajobrazowy Dolina Odry I, Wrocäaw. 4. Kistowski M., 2003, Ocena odpornoĈci Ĉrodowiska na degradacjö oraz jego zdolnoĈci do regeneracji (opracowanie przygotowane dla TUP), Gdaþsk. 5. Liro A., 1995, Koncepcja krajowej sieci ekologicznej ECONET – Polska, Fundacja IUCN, Warszawa. 6. Macicka-Pawlik T., Wilczyþska W., 1998, WartoĈci przyrodnicze projektowanego parku krajobrazowego „Dolina Odry I”, Prace Botaniczne, t. 74, s. 165–200. 7. Olszewska B., Päywaczyk L., ãyczko W., 2004, Warunki wodne w dolinie Odry na odcinku Brzeg Dolny – Malczyce [w:] „Przeglñd Geologiczny”, vol. 52, s. 1086–1087. 8. Opracowanie ekofizjograficzne województwa dolnoĈlñskiego, 2005, Wojewódzkie Biuro Urbanistyczne we Wrocäawiu. 9. Raszka B., Krajewski P., 2009, MoĔliwoĈci rozwoju turystyki a ochrona wartoĈci krajobrazowych na obszarze gminy ćroda ćlñska [w:] „Problemy Ekologii Krajobrazu”, t. 25, s. 39–46. 10. Swanwick C., 2004, Topic Paper 6: Techniques and Criteria for judging capacity and sensitivity, Sheffield, Countryside Agency and Scottish Natural Heritage. 43