wiadomości z placu aikštės žinios

WIADOMOŚCI Z PLACU
AIKŠTĖS ŽINIOS
2012 • Wrzesień
SŁOWO od obywateli, organizatorów mitingu 2012 r. 26 maja.
My, zebrani tutaj, ogłaszamy:
chcemy żyć w wolnej i godnej Litwie;
nie damy więcej deptać godności i człowieczego honoru obywateli;
nie pozwolimy przewrócić Litwę w małą
Rosję;
będziemy bronić swą demokratyczną Republikę, jej cnoty i konstytucyjny ustrój;
będziemy walczyć o prawa i swobody
swoich przodków, dzieci;
będziemy sprzeciwiać się dyktaturze, przemocy władzy i zawładnieniu państwa;
nie będziemy tolerować publicznie głoszonego kłamstwa, a będziemy bronić wolne
słowo;
nie damy się kołaborować i współpracować
z władzą, dopóty która głosi fałsz, stosuje przemoc;
dążymy zwrócić państwo dla narodu, ojczyznę – dla wszystkich urodzonych na Litwie,
którzy mieszkają na emigracji;
będziemy robić wszystko, aby po wyborach
na sejm nasz naród reprezentowali odważni,
sumienni, wierni dla Republiki Litewskiej
ludzie;
Głosimy: 2012 r. 17 maja władze przekroczyły granicę naszej cierpliwości i wyjawiła
zagrożenie dla konstytucyjnego ustroju
kraju, podstawowych cnot demokracji oraz
współistnieniu obywateli. Z gwałtem władz
towarzyszą fałsz, zastraszenie ludzi i manipulowanie nimi.
Dlatego wymagamy:
natychmiast zakończyć kłamać i stosować
gwałt,
publicznie ogłosić, kto dał rozkaz brać się
operacji 17-tego maja, i kto dał na to zgodę:
i jedni i drudzy funkcjonariusze powinni być
bezpośrednio zwolnieni ze swych stanowisk
oraz doczekać się odpowiedzialności prawnej. My NIE ODSTĄPIMY.
„Niniejsze czasopismo jest przeznaczone świadczyć dla ludzi prawdę.
Ponieważ dziś, jak i za czasów sowieckich, prawda od nas także jest
ukrywana. Ktoś „z wyżej“ nami manipuluje, czyni nacisk i za wszelką
cenę starają się zastraszyć. Dążąc zwrócić dla ludzi państwo Litewskie
oraz odrodzić społeczeństwo wolnych obywateli, rozpocznijmy od słowa
– od „AIKŠTĖS ŽINIOS“.
Takimi oto słowy się zaczyna pierwsze wydanie tej gazetki z dnia 22 maja, wydawane po
zorganizowaniu przykładu w historii nie znającej operacji – szturmie osiedla Garliawa (gdzie
mieszka Neringa Venckienė). 17-tego maja 2012 r., posłane przez władze 240 policjantów
zastosowały brutalną przemoc wobec pokojowo nastrojonych mieszkańców oraz dziecka.
Gazetka jest redagowana przez piszarza, Liudvika Jakimavičiusa oraz literaturologa, historyka kultury, Dariusa Kuolysa.
W
związku z tym, że również i polskojęzyczne media na Litwie, kontrolowane
przez Akcję wyborczą Polaków na Litwie, nie
nagłaśniają wydarzeń związanych z tą przemocą stosowaną przez władze, uczestnicy
obywatelskiej akcji „Tie-SOS” oraz członkowie ruchu „Už teisingumą”, przerosłego
w partię „Lietuvos sąrašas” postanowili dla
obywateli Litwy – Polakom litewskim wydać wydanie w języku polskim. Podajemy dla
was streszcznie najważniejszych i najbardziej
ukrywanych wydarzeń Litwy przez ostatnie
miesiące.
W okresie, gdy jeszcze do niedawna obywatele naszego kraju byli na najniższym
poziomie pasywności do spraw swego kraju, mogło się wydawać, iż Litwa jest krajem
demokratycznym. To jakoby potwierdzało i
nasze członkowstwo w UE. Niestety boleśna historia możliwej pedofilii i razem za nią
idąca ze strony władz Litwy przemoc oraz
fałsz, nam otworzyły oczy i pokazały, że w
tej sprawie zamieszani są i instytucje pańswowe. Nawzajem siebie maskując i próbując
rozprawić się z każdym, kto spróbuje rozkryć
prawdę.
Jak wiadomo, podczas szturmu Garliawy
była przemocą porwana dziewczynka z Garliawy. Gdzie dziś jest dziewczynka, i jaki jej
stan zdrowia – nikt nie może powiedzieć. Teraz, ruch „Za sprawiedliwość“ i twórcy nowo
stworzonej partii „Lietuvos sąrašas“, codziennie, nie przekraczając ustawodawstwa, organizują protesty przy placu prezydentury, piszą
listy do Prezydenta, Ministra Zdrowia oraz
Ministra Oświaty, prosząc poinformować o
stan dziecka. Pomimo to, władze łamią prawo konstytucyjne i karają niemal każdego,
kto przejawi obywatelski protest, potępiający
brutalną operację.
Teraz, gdy społeczeństwo nareszcie się
budzi, 20 lat u władzy będące organizowane
„struktury“ pokazali swą prawdziwą twarz –
wszystkie fakty skłaniają do tego, że niestety
Litwa dziś nie jest wolna. Przez 22 lat trwająca
nasza pasywność obywatelska dowiodła do
tego, że oddaliśmy władzę w ręce sił, które w
krytycznych wypadkach mogą robić co sobie
zechcą. Akurat to dziś i widzimy.
Niżej są podane wypowiedzi znanych działaczy litewskich, którzy odważnie wzięli się
walczyć o przyszłość Litwy.
Wypowiedź dziennikarki
Liudviki Pociūnienė:
Czy damy się być
oszukiwanymi?
liwych pedofilów. Z wyrokami sądowymi
trzeba się liczyć – i nikt chyba nie myśli, że
sprawiedliwość można ustalić na ulicy, ale
przede wszystkim sędziowie nie mają prawa nadużywać prawem. A gdy tak się staje
– obowiązek polityków jest zrobić wszystko,
by takich sędzi więcej nie zostało. Niestety
prawie wszyscy dzisiejsi politycy milczą, a
my musimy i to napominać, za co jesteśmy
karani i prześladowani.
Co musielibyśmy wymagać dziś? Najpierw, aby był powstrzymany gwałt wobec
dziecka. Po drugie – aby wszyscy za tym
ukrywający się organizatorzy byli wydani na
jaw. Po trzecie, urzędnicy, którz przewysili
swoją moc – zostali odpowiednio ukarani,
aby z Departamentu Bezpieczności państwowej byli zdjęci ci przestępcy, którzy trzymają
centralny układ nerwowy państwa i paraliżują wolność Litwy.
Ale jak spośród tak dużej masy informacji można się dowiedzieć się – gdzie praw-
...W
imieniu naszej Ojczyzny był zastosowany gwał wobec dziecka,
który trwa i dziś. Teraźniejsze władze, chcąc
wszelkimi sposobami utrzymać się u władzy,
nie rozeznanych w tym ludzi bez żadnego
sumienia zapewniają jakoby niczego przestępczego nie było. To, co oni nadal próbują
przedstawić jako „realizowanie wyroku sądowego“, w rzeczywistości jest dobrze obmyślaną prowokacja. Dlatego jeżeli chcemy światłego jutra, musimy wyjaśnić kto i dlaczego
zorganizował takie prowokacje.
Porwanie dziecka, o której dziś absolutnie
dziś nic nie wiemy, jest tylko częścią całego
planu, a nie ratowaniem skóry kilku moż-
2 • WIADOMOŚCI Z PLACU • AIKŠTĖS ŽINIOS
da, a gdzie fałsz? To jest trudne, ale jednak
możliwe. Musimy uświadomić, że fałsz jest
próbowany wstawić między dwoma pozycjami, a osób nas okłamujących rozpoznamy na
podstawie kilku wskaźników.
Poprzez media, stosując manipulacje, starają się pokazać, że ci, co dziś walczą o prawdę,
są tylko krzykliwym tłumem, który, posługując się skandalem, zamyślił rewolucję w pięknym, demokratycznym kraju, by dojść do
władzy. Uwaga, gdyby było tak, zamiast tych
manipulacji, władze powinne były krok po
kroku rozpocząć sprawy sądowe, badać całą
tą sytuację, chcąc szczerze się dowiedzieć co
Przemowa księdza Robertasa Grigasa na
placu Prezydentury, w Wilnie, 19 maja
D
rodzy ludzie, dzień 17-tego maja został zaznaczony okropnym
przestępstwem. Spoglądam dziś na wasze twarze i zastanawiam
się, że gdyby przyłożyć je obok zdjęć, które mamy zachowawszy z 13tego stycznia 1991 r. czy ze Szlaku Bałtyckiego, zobaczylibyśmy podobieństwo między nimi. Jesteście ludzie tego samego ducha. Dlaczego
zebraliśmy się wtedy, gdy gromadziliśmy się do Sąjudysa, wydawaliśmy tajnie prasę, czuwaliśmy 13-tego stycznia? Wtedy oczekiwaliśmy,
że nasze państwo będzie innym, będzie ludzka Litwa, w której władza
będzie należała do narodu, służąca nam. Nam wyglądało, że taka
nadzieja, takie marzenie mogła się spełnić.
Okropne wydarzenie 17-tego maja zmusiło zwątpić czy nadal
mamy swą Litwę. Swój kraj nie używa gwałtu wobec małego dziecka,
wobec pokojowych cywili. Swój kraj przestrzega sprawiedliwości i
sumienia, a nie ślepego wykonywania instrukcji. Przyszliśmy tu, by
zwrócić taki kraj.
Problem jest w tym, że część naszych obywateli, którzy pełnią
stanowiska polityków i urzędnicy organów prawnych, policji, są zbyt
„dbający“ o ustawy i prawidła. Może tak jest przyjęto w takich krajach, jak w Białorusi, Rosji, gdzie władza ze swoimi obywatelami
zachowuje się jak z okupantem. Tam przez cały czas byli „oni i my“,
„władza i lud“, „stosujące nacisk i uciskani“. Na Litwie my mamy z tym
doświadczenia, i miejmy nadzieję: wzmocnimy swą świadomość, że
władza powinna wykonywać ludzką wolę i prawa, a nie swe tajne i
przestępczych struktur zachcianki.
Co miałem na myśli mówiąc, że nasi urzędnicy są zbyt „dbający“
o prawidła? Jest wykonywanie ustawy i obowiązku, które nie przeczą
człowieczym wartościom. Ale są i takie przykazania z góry, kiedy
urzędnicy są wysyłani stosować przemoc wobec pokojowych ludzi,
dom, gdy muszą urzeczywistnić nieludzkie postanowienia – stosować
gwałt wobec dziecka i wielu innych ludzi.
W historii takie wypadki są znane – taki zdrowy obywatelski opór,
Krescencijus Stoškus
(filozof). Przemowa na
placu prezydentury
26 maja: Nie poddajmy
się dla „Ośmiornicy“
D
rodzy współtowarzysze! Dziś jestem tu
by wam się ukłonić za obywatelski obowiązek i solidarność z tymi osobami, którzy
z ostatnich sił próbowali się sprzeciwiać dla
antydemokratycznym zamachom przeciw
8-letniej dziewczynki z Garliawy, które zastosowały represyjne siły naszej władzy.
Mówiąc „ represyjne siły władzy“, mam
na myśli nie tylko o tych 240 policjantów i
mężczyzn w maskach, uzbrojonych pistoletami i elektroshokiem, którzy zagwarantowali pomyślną dla kogoś operację, ale i tych,
którzy inicjowali i organizowali te brutalne
przestępstwo. Na dzień dzisiejszy ich ustalić
jest trudno. Jedni ich nazywają oligarchami,
drudzy klanem, trzeci systemem. Jednak
i jak jest naprawdę. Niestety ze strony władz
widzimy tylko wściekłą nienawiść do obywateli (kary, groźby, nacisk) i jedyne twierdzenie
– „uwierzcie, jest tak, jak mówimy my“.
Aby wszystko to zauważyć – wystarczy
mieć zdrowy rozsądek. Taki samy rozsądek,
jaki mieliśmy 13 stycznia, 1991 r.
odmowa uczestniczyć w przymusowym amoralnym obowiązku. Z
żalem trzeba zauważyć, że pędy takiej obywatelskości dopiero tylko
się rodzą. Bo gdyby nasze pędy obywatelkości były już dojrzałe, dziś
nie widzielibyśmy tych 240 uniformowanych i uzbrojonych oficerów
i chłodnych jak kamień funkcjonariuszy „ochrony praw dziecka“ przy
porwaniu dziewczynki. My nie widzielibyśmy oficerów w maskach,
którzy likwidowali kamery, by ukryć prawdę przed nami, i wielu innych strasznych rzeczy...
My powinniśmy nie popierać żadnych kultów osoby. Dla mnie
wygląda, że naród Litwy nadal mają głęboki syndrom – dobry car, lecz
źli jego podwładni, on niczego nie wie o tych zbrodniach i dlatego nic
nie może zrobić. A niezasłużonie ceniona prezydent – po strasznej
przemocy, uczynionej 17-tego maja, mówi: „Trzeba zwołać komisję
i ustalić, czy nie było stosowana przemoc przeciw dziecka“. Według
Ewangelii, drzewo poznaje się po jej owocach. Dobry „car“ powinien
czynem dokazać, jakie są jego wartości i polityka.
My rozpoczęliśmy od głośnego głoszenia prawdy i akurat to nas
wyzwoliło w 1990 r. z paszczy tyrana. Teraz, gdy są na siłę odbierane
kamery i nikt nie może widzieć, co się dzieje, - czy to nie jest powrotem
do niewoli, do dyktatury? Komuś się udało zapisać głos dziewczynki,
gdy ona krzyczała: „nie, nie chcę, nigdy nie pójdę“. I wtedy dziecka
wynieśli... Tym razem to widziała cała Litwa.
Za kogo oni liczą nas, ludzi? Litwa, to nie ślepe wykonywanie instrukcji. Litwa, to odmowa uczestniczyc w amoralności, sprzeciwanie
się żyć z fałszem. W swoim przemówieniu ja podpisałem się: „Wołam
Litwę do powszechnego boikotu teraźniejszej władzy“. Boikot, jaki go
wyobrażam ja, to nasze pokojowe przeciwstawienie i rezystencja. Taki
w Indii wykonał Mahatma Gandi. Nasz boikot może być podobny.
Czas naprawić niesprawiedliwość, a wtenczas rozpoczniemy współpracować. Jedną z form boikotu są wybory. Naprawdę możemy
wygonić tych urzędników, te partie, które nie powstrzymały tej amoralności, i wybrać innych, nowych przedstawicieli na Sejm. Wybierzmy tych ludzi, którzy byli po stronie dziecka, którzy byli po stronie
demokracji, a nie gwałtu. Takich już widzieliśmy... Na Litwie są godne
osoby i ich trzeba popierać.
głównego personaża nie jest trudno odpoznać. To jest „ośmiornica”, którą można zobaczyć we włoskich Sycylijskich filmach.
Akcja rozpoczyna się od niebosczyków:
oficjalna ich ilość – 4, lecz możliwie ich jest
i więcej. Ten fakt, że w „demokratycznej“ Litwie zabójców nie możliwe ustalić, mówi, że
organizatorzy zajmują wysokie stanowiska w
instytucjach państwa. Innymi słowy – dużo
trupów, a spraw sądowych nie ma. Gen. Prokuratura mówi, że dla nieboszczyków sprawy
sądowe nie są zaprowadzane, tym dając nam
znać, iż świadków nie ma, więc sprawa możliwej pedofilii zostaje zamknięta na zawsze.
Ostatni świadek – dziewczynka z Garliawy
już jest w ręcach „ośmiornicy”.
Ostatnia akcja – porwanie i ukrycie
dziewczynki, która jest wygodna tylko dla
„ośmiornicy”, przez usta oficjalnych oficerów
Litwy było nazwane jako „urzeczywistnienie
sprawiedliwości”, „sprawiedliwym realizowaniem wyroku sądowego”. Przepraszam, tylko
jakiej sprawiedliwości? Jeżeli dla sprawiedliwości wystarczyłoby tylko wykonania tego,
co ustalił sąd, to w takim wypadku system
sowiecki byłby najsprawiedliwyszym systemem na świecie. Jeżeli to sprawiedliwość, to
czymże jest przestępstwo wobec człowieczeństwa, które nas wszystkich na ten Plac
wezwało?
„Nie ma już gdzie odstąpić” – niech to
będzie naszą przysięgą. Dziękuję, że tutaj was
tak wielu się zebrało. Tylko daleko nie tyle,
ile potrzeba by rozpocząłby się radykalny przełom. Do niego jeszcze nam daleko. Dlatego narazie pocieszać się tym mogą sprzedani
politycy, system prawniczy i jej wierny pies –
prasa. Już nie mówię o centralnym łańcuszku
naszego bólu – „ośmiornicy”.
Boli, że telewizja i prasa tak bezwstydnie
okłamuje naród, nami manipulując naśmiewa się z powstałych ruchów społecznych i
naszych mitingów. Dlatego musimy dzielić
się wiedzą z tymi, kórzy nie rozumieją co
się dzieje. Ile młodzieży gapi się w telewizor
czy gry komputerowe... Pomóc dla nich – to
nasz obowiązek: pokazać dla nich gołe fakty
oraz zwrócić uwagę na ich przyczyny. Nam
dziś potrzebna krytyczna masa ludzi, która
budziłaby naród.
WIADOMOŚCI Z PLACU • AIKŠTĖS ŽINIOS • 3
Nijolė Oželytė
(aktorka, sygnatariusz aktu Niepodległości Litwy)
Przemowa na Placu Prezydentury, w Wilnie, 26 maja:
W
itajcie „ludzie z poza płotu”... Tak nas władze i media przezywają. Tym widocznie
chcąc nas unizić, lecz ci złoczyńcy nie pojmują, że tym sposobem, tylko wywyższają
nas – dążących za prawdą. W latach powojennych, bolszewicy, chcący unizić ludzi, walcząc z
niesprawiedliwością – we wsiach i miasteczkach zrzucali ciała zamordowanych partyzanów
również poza płotem. Dlatego dziś z „ludzi poza płotu” wschodzi sprawiedliwości wymagająca
Litwa. Nas – nie zgadzających się z fałszem teraz jest o wiele więcej niż ich.
My przyszliśmy tu, na Plac, z nadzieją, że ktoś na słyszy (chociaż okna prezydentury są
zamknięte). Dla Premjera nie obchodzi los żadnej dziewczynki na Litwie, a znaczy i losy
wszystkich ludzi i sprawiedliwość. Wzamian tego Premjer buduje sobie „atomowy pomnik”.
Przewodnicząca Seimu tak często zmienia maski, że całkiem nie jasne, jakie jest jej prawdziwa
twarz, do którego musilibyśmy się zwracać.
Pani Prezydent, większość narodu ufając Wam oddała głos za Was, widząc dziś w państwie
to, co kiedyś i Wy – rujnujące kraj spec. służby, niesprawiedliwość w systemie prawoochrony,
dyktat nad korumpowanymi politykami, fałsz w Mass medii. Nadszedł czas sprawdzić „wzrok”,
ponieważ nas niepokoi, że spoglądając na te same sprawy, my i Wy, widzimy różny wydok.
Konieczne jest wyjaśnić, czyje – Wasze czy nasze – oczy są zamknięte.
My widzieliśmy, jak możliwy kryminalny przestępca, adwokat Ginaras Černiauskas, który
na oczach policji moralnie gwałcił oraz fizycznie stosował siłę wobec dziewczynki, nadal nie
jest ukarany. PANI PREZIDENT, A CO WIDZIELIŚCIE WY?
My widzieliśmy, jak nadzorca na ochroną praw dziecka, Edita Žiobienė, słysząc jak płacze
porywana dziewczynka, publicznie szczyciła tym, że udało się ją zabrać. I ta pani nadal pozostaje na tym stanowisku. PANI PREZIDENT, A CO WIDZIELIŚCIE WY?
My widzieliśmy, jak nienawiść do ludzi demonstrujący Gintaras Kryževičius, Przewodniczący Sądu Najwyższego, uniził sąd, gdy publicznie uniżał i okropnie przezywał innego sędzi. Dziś
on nadal zajmuje te same stanowisko. PANI PREZIDENT, A CO WIDZIELIŚCIE WY?
My widzieliśmy, że ci, którzy sprzeciwiali się Waszej kandydaturze na Prezydenta, którzy
Was uniżali i gardzili Wami, teraz cieszą się i wychwalają Was. PANI PREZIDENT, A CO
WIDZIELIŚCIE WY?
Pani Prezident, nie bójcie się swoich ludzi – my nadal ufamy Wam. Bójcie się dwulicznycj
ludzi, którzy zdradzą za większy pieniądz. Jeżeli wybirzecie sprawiedliwość, możecie ucierpieć od państwowych prawników, lecz jak uczy kilkatysięczna historia, walka o PRAWDĘ
i ofiarowanie się wobec PRAWDY mają w sobie ogromny sens. PANI PREZIDENT, A CO
MYŚLICIE WY?
Ludzi obojętnych i tchórzów we wszystkich czasach była większość. A osoby dążący prawdy
zawsze byli krzywdzeni, prześladowani oraz zabijani, ale po smierci – byli ogłaszani świętymi.
Jak mały płomień zwalcza ogromną ciemność, tak i dysydenci wyrównywali życie ludzkie.
W powojennych pozapłotach złożeni zamordowani partyzani ofiarowywali się po to, by my
moglibyśmy TWORZYĆ Litwę. TWORZYĆ, a nie rujnować. Kto rujnuje Litwę – my czy
niesprawiedliwość? PANI PREZIDENT, A CO MYŚLICIE WY?
O Spisie Litwy („Lietuvos sąrašas“)
26 maja na obywatelskim zebraniu przy Prezydenturze zostało przyjęte postanowienie
stworzyć “Spis Litwy” I zaproponować dla
społeczeństwa alternatywę Litwy. Od tego
dnia obywatele mogli proponować swe idee
oraz wykazać spis ludzi, których chcieliby
widzieć w nowym Sejmie.
Czego tym Spisem Litwy naprawdę się
żąda? Co to za taka niepartyjna partia, która
działa nie według logiki partyjnej? Jaki jej
stosunek z prawdziwymi partiami politycznymi?
„Lietuvos sąrašas” – to jeden ze sposobów,
proponowany dla obywateli, jak oprzeć się
przeciw dzisiejszym nadużywaniu władzy i
zwrócić państwo dla narodu. Dla stworzenia
takiego społeczeństwa jest przedstawiana alternatywa porządnej, sprawiedliwej i demokratycznej Litwy. Lecz dla urzeczywistnienia
takiej alternatywy potrzeba szerokiego skupienia obywateli i większości w nowym sej-
mie. Czy to dzisiaj jest możliwe? Przecież po
stronie grup rządzących krajem są olbrzymie
pieniądze, tajne służby, wielka część telewizji,
prasy i portali internetowych, a społeczeństwo – zdezorientowana, rozczarowana wszystkim, wystraszona, słabo organizowana
i politycznie obojętna. Pomimo tego, nadal
jest żywa republikańska nadzieja, że swobody ludzkie i pragnienie powszechnego poważania, przyjaźń i zaufanie może pokonać
cyniczną i korumpowaną siłę. Jednak taką
nadzieję wzmocnić i nową zdrową falę polityczną wywołać można tylko nie poddając się
banalnej nomenklaturnej logice. Tylko primitywną walkę o władzę zamieniając służbą
i wspólnych zobowiązaniach. Zaufając tylko
dla wolnego społeczeństwa i jego rozsądku.
Lietuvos sąrašas byłby tą siłą, która nie
zgodziłaby się z dzisiejszym reżimem i na
wybory do Sejmu wystawiłaby czy poparłaby tych ludzi, którzy zobowiązaliby się przez
Algirdas Patackas
(sygnatariusz aktu
Niepodległości Litwy,
członek partii Drąsos
kelias”). Przemowa na
Placu prezydentury,
26 maja:
...M
Y NIE ODSTĄPIMY, ponieważ
już nie mamy gdzie odstąpić gdy
na twoich oczach porywają małego dziecka,
które jeszcze wczoraj szczęśliwa biegała, gdy
policja pod czyimś ukazem zjawiła się w osiedlu Garliawa i rozgromiła bezbronnych ludzi,
którz z litewską flagą bronili dziecka.
My nie odstąpimy i nie oddamy się depresji, nie będziemy wydawać krzyki. My nie
mamy gdzie odstąpić, my będziemy działać
spokojnie, ale stanowczo, ponieważ rozumiemy, że nagromadzonego zła jednym zamachem nie zniszczysz.
My wiemy, że czeka długa walka Dobra ze
złem. A zło na początku zawsze wygląda jako
silniejsze. Większość ludzi widząc ten okropny obraz, poddaje się. Lecz takim sposobem
– zło tym niszczy siebie, ponieważ zawsze
odnajdą się ludzie, którzy nie mają gdzie odstąpić, którzy postanowili iść do końca. Zło boi
się akurat takich.
Jeszcze bardziej zło boi się tych którzy
wiedzą co i jak trzeba robić oraz wytrwale i
z cieprliwością do tego dążą, którzy wiedzą,
że nasze zwycięstwo nie przyjdzie łatwo, ale
raniej czy później Dobro zwycięża. Bo tak
wymyślił nasz Twórca – Bóg.
4 lata urzeczywistnić proponowane w programie zmiany, w celu odrodzić demokratyczną
Republikę.
Właśnie taka idea otrzymała poparcie od
naukowców, artystów, liderów różnych organizacji czy ruchów. Społeczność rozpoczęła
krzewić, formować i jednoczyć Spis Litwy
właśnie przy placu prezydentury, gdzie codziennie zbierają się ludzie od 17 maja żądając od organów władzy prawdy o losie
dziewczynki i innych zabójstwach ważnych
osób.
Partia „Lietuvos sąrašas“ założona w celu
osiągnąc trzy cele:
a) skupić na wybory demokratyczne siły
w jednomyślną falę,
b) wspierać w okręgach jednomandatowych kandydatów, mających zaufanie ludu i
zobowiązanych dla „Lietuvos sąrašas“ zasadom programowym,
c) po wyborach pomóc w organizowaniu
się, kontrolować władzę, hamować jej nadużywanie, tworzyć godny zaufania dialog
bowateli z władzą.
4 • WIADOMOŚCI Z PLACU • AIKŠTĖS ŽINIOS
„Lietuvos Sąrašas“ podczas wyborów proponuje alternatywę dla –
cinicznej, moralną wrażliwość straciwszej polityki państwowej
Na tworzenie Spisu Litwy wzięła się też partia „Drąsos
kelias” na czele z Neringą Venckiene. To dobra droga i
dlatego „Lietuvos sąrašas” popiera większość kandydatów „Drąsos kelias” na sejm. Z tej samej przyczyny,
nie chcąc stworzyć konkurencji dla nowych demokratycznych związków politycznych, „Lietuvos Sąrašas“
nie wystawia na wyborach swego ogólno-partyjnego
spisu. Partia postanowiła wystawić jedynie w okręgach
jednomandatowych i tylko dwóch niezależnych ludzi,
którym boli z powodu niesprawiedliwości władzy, którzy
mówią: „DOSYC!”.
Šarūnas Navickis, eseista, obserwator polityki, publicysta i aktywny działacz społeczny – w Kłajpedzie,
w okręgu Baltija, rzuca wyzwanie dla Evaldasa Jurkevičiusa, sejmisty, który cynicznie pomagał prywatnym
osóbom (którzy zoogranizowali szturm w Garliawie) i
prokurorom poniżać imię Litwy, naruszać konstytucję
i ukrywać prawdę.
Liudvikas Jakimavičius, pisarz, wydawca w czasach
sowieckich nielegalnego pisma “Sietynas”, mężczyzna
Sąjūdisa, twórca teatru „Šėpos“, inicjator Obywatelskiej
Chartii, uczciwy obywatel i analityk – W Wilnie, w okręgu
Zasady programowe „Lietuvos sąrašas“: ZWRÓĆMY NASZ KRAJ
Projekt. Spis Litwy – to alternatywa porządnej,
sprawiedliwej i demokratycznej Litwy, którą dąży
tworzyć społeczność kraju. Twórcy i stronnicy tej idei
wołają by krajowe towarzystwa i rodacy z innych krajów
zapraszaliby do Spisu sumiennych i mających ludzie zaufanie osób, którzy zobowiązaliby się wiernie służyć dla
całego narodu Litwy i urzeczywistnić te warunki Spisu.
Podstawowe dążenia:
• Zwrócić państwo dla ludzi.
• Wzmocnić moralne podstawy Litwy.
• Założyć podstawy dla samodzielnej i twórczej społeczności.
I. Dopomagając zwrócić państwo dla ludzi,
będzie:
– przezwyciężony klan anonimowych korumpantów;
– odrodzony konstytucyjny system rządów – demokratyczna Republika Litewska;
– zapewniona wyższość ustwodawstwa we wszystkich
dziedzinach życia;
– dla Seimui zwrócone pełnomocnictwa Narodu oraz
zapewnione parlamentarna władza wykonawcza, kontrola nad prawoochroną i spec. służbami;
– gwarantowane swobody I prawa człowieka;
– stworzony prawdziwy samorząd: wprost wybierane
starosty czy rady, różnorodnym sposobem wybierane
rady samorządowe, delegowanie przedstawicieli samorządów do rady okręgów – ludzie stają się swojej
miejscowości i państwa właścicielami;
– zapewniony udział obywateli w rządzeniu państwem
oraz stworzony porządek demokratycznych decyzji: publiczne konsultacje i argumenty oraz praktyka wysłuchania obywateli; przy samorządach, Rządzie i Sejmie
stworzone komisje ekspertów oraz rady społeczne;
– emigranci z Litwy są wspierani wrócić do Ojczyzny:
dla nich otwiera się Sejm, urząd i służba państwowa,
nauka, oświata, przedsiębiorczość, komisje ekspertów
i inne dla twórczości Litwy ważne instytucje;
– wszyscy, którzy się urodzili w rodzinach obywateli
Litwy, zostają obywatelami Litwy;
– indoktrynizować zasadę, że całe bogactwo państwa i
budżet należy nie do władzy, a do wszystkich obywateli:
bogactwa Republiki i samorządów jest nadzorowany
efektywnie, odpowiedzialnie i publicznie.
II. Wzmocniająć moralne podstawy Litwy,
będzie:
– odrodzona kultura polityczna kraju, dla polityki zwrócona jej treść: służba dla społeczeństwa, odpowiedzialne
kreowanie wizerunku, tworzenie moralnego ładu;
– zreorganizowany ir demokratyzowany ustrój sądowniczy, aby mogli efektywnie bronić prawdę i sprawiedli-
wość jako podstawę państwa;
– indoktrynowane wymaganie nieskazitelnej reputacji naznaczając sędzi, oskarżycieli, kierpwników służb
specjalnych, innych państwowych urzędników;
– stworzona instytucja specjalnego oskarżyciela,
spełniona kontrola wszystkich odźdzwięcznych spraw
sądowch;
– służba państwowa uzasadniona na kompetencji i etyki służeniu narodu Litwy, naruszenia etyki służbowej
nietolerowane;
– pokonanie korupcji politycznej, będącej źródłem wszystkich innych rodzajów korupcji;
– urzeczywistniona faktyczna deklaracja majątku wszystkich służbowców państwowych wraz z ich czlonkami
rodziny, przewidując surową prawną odpowiedzialność
za źle podane dane;
– odrodzony moralny układ między społeczeństwem
i władzą: osoby ze Spisu Litwy przed obywatelami
pisemnie złożą zobowiązanie przestrzegać wziętych
obowiązków i etnicznych zasad, które w razie złamania
będą musieli bez zastrzeżenia porzucić Sejm.
III. Zakładając podstawy dla samodzielnej i twórczej społeczności, będzie:
– państwowa polityka ekonomiczna ir socjalna valstybės
politika schylona ku rozwijaniu średniej warstwy ludzi –
podstawy wolnego społeczeństwa: stwarzając warunki
rozwijać drobną i średnią przedsiębiorczość rodzinną,
wprowadzając socjalną demokrację, zmniejszając rożnicę socjalną, dopomagając wyjść z kręgu niedostatku,
ona stworzy warunki dla powstawania i wzmacniania się
ludzi samodzielnych, niezależnych finansowo;
– odrodzone cywilizowane, zaufane stosunki współpracy między państwem i biznesem: biznes jest zachęcany
skutecznie przyczynić się do rozwoju państwa i tworzenia solidarnego społeczeństwa;
– wspólne wysiłki państwa i biznesu są skierowanie ku
tworzeniu miejsc pracy: dla pracy zwrócona jej wartość, Litwa staje się krajem produkującym i gospodarczo
zdolnym;
– odżywiona litewska wieś z silną gospodarką, kooperacja i z żywymi kulturnymi tradycjami;
– polityka oświaty, nauki, kultury i sztuki konsekwentnie
orientowana do rozwoju zdolności twórczych narodu,
tworzenia trwałej tożsamości i wzmocnienia moralnego
kręgosłupu każdej osoby i społeczeństwa.
Tylko wolni ludzi mogą zachować wolne państwo. tylko
uczciwi obywatele mogą stworzyć zaszczytną i godną
Litwę – kraj, który będzie aktywnie uczestniczyć tworząc
lepszy teraźniejszego świata ład i odnawiając i wzmacniając dialog ze strategicznymi partnerami z Zachodu,
normalizując stosunki z sąsiednimi krajami.
Žirmūnai, rzuca wyzwanie dla: zastępcy prezesa sejmu,
Algisa Čaplika (który publicznie uniżał sprawiedliwie
służących FNTT oficerów), oraz dla Vytenisa Andriukaitisa i Viliji Abramikiene, którzy poparli zamach klanu
rozprawić się z sumiennymi FNTT oficerami oraz cieszyli
się gwałtem bezbronnych ludzi w Garliawie.
Więc, Spis Litwy rzuca wyzwanie dla systemu, oddalonego od ustroju konstytucyjnego, dla bezkarnie działającym grupom. Spis Litwy dąży w nowym Sejmie
skupić Jis tikisi būsimame Seime sutelkti godną drużynę
Litwy, która, dzięki wsparciu społeczeństwa, mogłaby
sprzeciwiać się dalszemu zawładnięciu państwem, dążyć
pełnych nadziei demoktratycznych przemian.
„Lietuvos sąrašas“ popiera
24 sprawiedliwych obrońców
wspólnego interesu ludzi,
należących do różnych partii,
którzy dali przysięgę starać
się urzeczywistnić zasady
programowe „Lietuvos sąrašas“ –
zwrócić kraj dla ludzi.
Dla obywateli Litwy rekomendujemy zaufać i oddać swoje poparcie podczas wyborów dla tych kandydatów:
„Lietuvos sąrašas“
1. Liudvikas Jakimavičius, okręg Žirmūnai, Wilno
2. Šarūnas Navickis, okręg Baltija, Kłajpeda
„Drąsos kelias“:
1. Tomas Viluckas, okręg Pajūris
2. Algirdas Patackas, okręg Žaliakalnis
3. Juozas Valiušaitis, okręg Jurbarkas
4. Erika Drungytė, okręg Raseiniai
5. Antanas Burokas, okręg Širvintai
6. Aurelija Stancikienė, okręg Antakalnis, Wilno
7. Irena Vasinauskaitė, okręg Saulė
8. Tautrimas Januševičius, okręg Biržai-Kupiškis
9. Jonas Dapšauskas, okręg Skuodas
10. Arūnas Juška, okręg Šiaulių kaimiškoji
11. Justė Milušauskienė, okręg Suvalkija
12. Sigitas Martinavičius, okręg Jonava
13. Donatas Stakišaitis, okręg Šakiai
14. Birutė Vaikšnoraitė, okręg Dzūkija
„Tėvynės sąjunga“:
1. Naglis Puteikis, okręg Danė, Kłajpeda
2. Laurynas Kasčiūnas, okręg Vilnius-Trakai
3. Vaidas Šalaševičius, okręg Druskininkai-Lazdijai
Koalicja „Už Lietuvą Lietuvoje“:
1. Alvydas Butkus, okręg Šilainiai
2. Tomas Bakučionis, okręg Antakalnis, Wilno
3. Vaiva Žukienė, okręg Centras
„Liberalų sąjūdis“:
1. Vitalijus Gailius, okręg Pakruojis-Joniškis
Niezależni kandydaci:
1. Daiva Šideikienė, okręg Mažeikiai
2. Albina Kavaliauskaitė, okręg Karoliniškės, Wilno
3. Ligita Girskienė, okręg Marios
Rašykite mums:
Jaroslav Vabalis [email protected]
Išsami informacija: www.lietuvossarasas.lt
PERSPAUSDINANT TEKSTUS NUORODA Į „AIKŠTĖS ŽINIAS“ BŪTINA